Category: மரபுக் கவிதைகள்

  • அவனருள் கும்பிடடா!

    நல்லவை சுமந்து நன்மைகள் ஆற்றின் நாடு போற்றுமடா – நல்லது

    அல்லவை சுமந்து அல்லல்கள் வளர்ப்பின் அகிலம் தூற்றுமடா!

     

    பிறப்பின் பயனும் பிறர்க்கெனச் சொல்லும் பணியை ஆற்றிடடா – தனிச்

    சிறப்பை அதிலும் செலுத்தியும் வாட்டும் சிறுமை தூற்றிடடா!

     

    வாழ்வின் பயனும் புகழெனச் சொல்லும் வாழ்வை அமைத்திடடா – மிகத்

    தாழ்வுறும் நினைவை அறவே தள்ளியும் தர்மம் சமைத்திடடா!

     

    ஏற்றமும் இறக்கமும் இரட்டைப் பிறவிகள் என்பதை அறிந்திடடா – நிலை

    மாற்றியும் இயற்கை காட்டுதல் உணர்ந்து மமதை எறிந்திடடா!

     

    காற்று என்றும் ஓர்திசை தன்னில் காலமும் வீசாது – நலம்

    ஆற்றும் செயலில் நன்மைகள் விளையின் நாடுனை ஏசாது!

     

    நல்லவை விதைப்பின் நன்மைகள் விளையும் நினைவில் ஏற்றிடடா – துயரில்

    தள்ளிடும் நினைவுகள் தன்னைத் தள்ளும் தர்மம் போற்றிடா!

     

    நாடுனைப் போற்றும் வண்ணம் நடந்து நற்பெயர் பெற்றிடடா – பெரும்

    கேடன் என்றுனை ஊரார் சாடா கொள்கையில் முற்றிடடா!

     

    மகிழ்ச்சி என்பது மனத்துள் உள்ளது மறந்தும் போகாதே – நிகழும்

    நிகழ்ச்சிகள் யாவும் ஈசன் செயல்தான் எவரையும் நோகாதே!

     

    இறைவன் வழங்கும் கடுகுள் மலையும் இருக்கும் நம்பிடடா – கூர்

    அறிவும் காலமும் சமமாய் வழங்கிய அவனருள் கும்பிடடா!

    Share
  • கங்கை கண்ட கவி

    -விவேக்பாரதி

    ஸ்ரீதர ஐயாவாள் கதை

    காப்பு

    கட்டளை யிட்டுக் கவியெழு தென்ற கவிஞரிடம்
    தட்டா துடனே தனதொரு தந்தம் தனையுடைத்து
    விட்ட யிடத்தை விரைவி லெழுது விநாயகனே
    குட்டிக் கவிஞன் குறிக்கும் கதையில் குறையகற்றே!

    கதை

    திருவிசை நல்லூர் திருநக ரில்பொற் றிருச்சடையர்
    உருவரு வாகும் உடையவர் மீதே உளமுருகித்
    தெருவினில் பாடல் திரட்டு படைக்குந் திறமையுடை
    ஒருவ ரிருந்தார் உயர்ஶ்ரீ தரனெனும் உண்மையரே! (1)

    சிவன்புகழ் பாடும் தொழிலுடை யார்!பசிச் சீற்றமெனும்
    அவமது நீக்க அடுப்பெறிப் பார்!வரும் அன்பருக்குச்
    செவியும் வயிற்றையும் சேர்த்து நிறைக்கும் திருத்தொழிலே
    சிவத்தொழி லென்று செலுத்திவந் தார்தன் சிரத்தையையே! (2)

    ஊரார் புகழ உலகோர் புகழ உறுதியுடன்
    பேரார்ந் திருந்த பெரியவர் செல்வம் பெரிதிழைத்துத்
    தாரா ளமெனத் தணித்தார் பசிப்பிணி! தம்செயலால்
    நேரா யிறையவன் நெஞ்ச மடைந்தார் நிகழ்வினிலே! (3)

    ஐயர் பொறுமைக் களவையும் பக்தியின் ஆழத்தையும்
    மெய்யாய்க் கணிக்க மெலிதாய் யொருசிறு நாடகத்தை
    உய்வாய் எனச்சிவன் உள்ளத் தொருநினை வூன்றியதும்
    செய்வோம் எனப்பொழு தங்கே யிறங்கித் திகழ்ந்ததுவே (4)

    அதன்படி அன்றோர் அதிகா லைதனில் அரும்புதல்வர்
    முதற்கட னாகிய முன்னவர்க் காற்றும் முழுக்கருமம்
    விதிப்படி செய்யும் விசேஷத் திருநாள் விளைந்ததுவே
    அதுபொருட் டையரும் ஆறடைந் தாருடல் ஆடிடவே (5)

    மாமியும் போகும் வழியினில் நாமம் மடுத்துவிட்டால்
    சாமியென் றங்கே ஜகம்மறக் காதீர் சிரார்தமுண்டு
    தாமதம் வேண்டா தெளிநீர் குளித்துச் சிரத்தையுடன்
    நாமிதுச் செய்வோம் நலமென அன்பில் நவின்றனளே! (6)

    சரிசரி யென்றநம் ஸ்ரீதரர் ஆற்றில் திகழ்ந்திடும்போழ்
    தரசிவ என்னும் அரவம் ஒலிக்க அகம்மறந்தார்
    உரியநன் நேரம் உருண்டிட புத்தி உதித்தவராய்
    விரைந்து குளித்து விசுக்கெனச் சென்றனர் வீட்டினுக்கே! (7)

    சிந்தனை எங்கும் சிவன்புகழ் மட்டும் ஜனித்திருக்க
    வந்திருந் தங்கு வழங்கினர் பிண்டம் வழங்கியதும்
    முந்தி உணவிட முன்வந் தெழுந்த முதியவர்தாம்
    அந்தணர் தம்மை அகன்றுண விட்டார் அடுத்தவர்க்கே! (8)

    பித்துரு தோஷம் பிழையெனச் சொல்லிப் பிழையகற்ற
    சுத்தமே வேண்டும் சுடர்விடும் கங்கைச் சுனையினிலே
    இத்தரு ணம்நீர் இதன்பழி நீங்க இனிமுயல்வீர்
    சித்தம் சினந்து திகழ்ந்தவர் அந்தணர் செப்பினரே! (9)

    தங்கைப் பொருளால் தரணியோர் கொண்ட தணற்பசியை
    மங்க இயற்றிய மாதவம் செய்து வளமையெலாம்
    அங்கே இரைத்தவர் அன்றுதங் கைபொருள் அற்றமையால்
    கங்கைக் கரைதனைக் காணா நிலையாற் கலங்கினரே! (10)

    தன்னிலை மாறிச் சிவநினை வாலே திதிமறந்து
    முன்னிலை தீர்ந்த முதியவர் ஏங்கி முனகினராய்த்
    துன்ப முழன்று துயருடன் வீழ்ந்து துடிதுடித்து
    அன்பரின் அன்பரை ஆதியை எண்ணி அழுதனரே! (11)

    கிணற்றுக் கருகே கிடந்து சுருதிக் கிளரிசையும்
    உணர்ந்து படித்தே உயர்த்திய பாட்டும் உணர்ச்சியுமாய்
    மணத்தை இழந்த மலர்த்தா ரெனவவர் மண்விழுந்தார்
    அணங்கும் தலைவரும் அந்நிலை கண்டே அறிந்தனரே! (12)

    பக்தியின் ஆழமும் பாசமும் கண்ட பரசிவனார்
    அக்கணம் அங்கே அடியினில் தண்ணீர் அமைகிணற்றில்
    சக்தியின் ஆற்றல் சடுதியில் பாய்ச்சச் சரசரென
    அக்கிண றான தமுதகங் கையென ஆர்ப்பரித்தே! (13)

    நேசமும் நெஞ்சினில் நேர்மையும் தங்கி நிலைத்துவிட்டால்
    வாசலில் மாயம் வழங்கும் இறைவன் வருவனெனப்
    பூசைகள் ஆகமம் புண்ணிய நூல்கள் புகன்றமெய்யை
    ஈசனின் ஆடலை யிங்குகண் டாருணர்ந் தேத்தினரே! (14)

    ஸ்ரீதரர் ஈசன் சிறப்பை உணர்ந்து சிலிர்த்ததுபோல்
    கீத விரும்பிகள் கேட்கச் சிலிர்ப்பு கிடைத்திடவும்
    நாதன் இருக்கும் நலமுடைப் பாடல் நமக்களித்தார்!
    ஆதலி னால்நம் அருஞ்செயல் ஈசன் அருட்தடமே!! (15)

    -விவேக்பாரதி
    05.11.2018

    Share
  • திகைக்கச் செய்தார்!

    -கவிஞர் இடக்கரத்தான்

    மாவீரன் சிவாஜிபெரும் கோட்டை கட்டும்
    மகத்தான பணிதனையும் தொடரும் வேளை
    காவியுடை தரித்தங்கு வந்து நின்ற
    குருவான ராமதாஸர் தம்மை வணங்கி
    ஆவலுடன் அகந்தையுமே மிகுந்து கொள்ள
    ”அங்குபணி ஆற்றிவரும் அனைவ ருக்கும்
    மாவீரன் நானன்றோ உணவு மற்றும்
    மற்றவற்றை வழங்குவதாய்” கூறி நின்றான்!

    குருநாதர் இதுதனையும் கேட்ட பின்னர்
    குறுநகையும் தனைஒன்றை உதிர்த்து விட்டு
    அருகினிலும் கிடந்தஒரு கல்லைக் காட்டி
    ”அதுதனையும் நீபிளப்பாய்” என்று சொன்னார்!
    உருவியதன் வாள்கொண்டு கல்லை ரெண்டாய்
    உடைக்கத்தான் அதிலிருந்து தேரை தோன்ற
    ”சிறுஉயிரும் இதற்கும்உன் உணவு தானா?
    சிந்திப்பாய்” எனக்கூறித் திருந்தச் செய்தார்!

    கவிஞர் இடக்கரத்தான்

    Share
  • துணைதான் யாரோ?

    -கவிஞர் இடக்கரத்தான்

    வானுக்குக் துணைசெய்யும் நிலவின் தோற்றம்
       வயலுக்குத் துணைதானே வரப்பின் ஏற்றம்
    ஆணுக்குத் துணைசெய்வாள் அழகுப் பாவை
       அரசுக்குத் துணைஆற்றும் நல்லோர் சேவை
    மானுக்குத் துணைசெய்யும் குட்டைக் கால்கள்
       மாந்தர்தம் துணையன்றோ நீதி நூல்கள்
    தேனுக்காய் அலையும்சிறு வண்டி னுக்கோ
       தேன்சிந்தும் மலர்க்கூட்டம் துணையே ஆகும்!

    ஊருக்குத் துணைசெய்யும் நதியின் ஓட்டம்
       உயர்வுக்குத் துணைசெய்வார் நல்லோர் கூட்டம்
    நாருக்குத் துணைசெய்யும் மலரின் வாசம்
       நன்மைக்குத் துணையாற்றும் நல்லோர் நேசம்
    வேருக்கு வலுசேர்க்கும் மண்ணின் ஈரம்
       வெற்றிக்குத் துணையாற்றும் நெஞ்சின் வீரம்
    யாருக்கும் பயனில்லா உயிரும் ஓர்நாள்
       யமனுலகு போகையிலும் துணைதான் யாரோ?

    10.12.2018

    Share
  • குறளின் கதிர்களாய்…(236)

    வகையறச் சூழா தெழுதல் பகைவரைப்
    பாத்திப் படுப்பதோ ராறு.
    -திருக்குறள் -465(தெரிந்து செயல்வகை)

    புதுக் கவிதையில்…

    பகைவரை அழிக்கும்
    செயல்வகையை நன்கு அறியாமல்
    செயலில் இறங்கினால்,
    அது
    பகைவரை
    நிலைத்து நிலைபெற
    வழிவகுத்துவிடும்…!
    குறும்பாவில்…
    செயல்வகை தெரியாமல் பகையழிக்கும்
    செயலில் இறங்குவது, பகைவர்
    உறுதியாய் நிலைபெற வைத்துவிடும்…!

    மரபுக் கவிதையில்…

    தொடரும் பகையை அழித்திடவே
    தகுந்த செயல்வகை தெரியாமல்
    தொடங்கும் செயலில் பயனில்லை
    தேடித் தராது வெற்றியையே,
    மடமைச் செயலாய் மாறியேயது
    மாற்றான் வெல்ல வழிவகுத்தே
    இடரது நமக்குத் தரும்வகையில்
    எதிரியை நிலைக்க வைத்திடுமே…!

    லிமரைக்கூ..

    தெரிந்து செயல்படு செயலின் வகை
    பகைவரையழிக்க, இல்லையேல் அவர்
    வலிமைபெற்று நிலைத்துவிடும் பகை…!

    கிராமிய பாணியில்…

    செயல்படு செயல்படு
    தெரிஞ்சி செயல்படு,
    எதயும் நல்லாவேத்
    தெரிஞ்சி செயல்படு..
    எதிரிய எப்புடி அழிப்பதுங்கிற
    நடமொற தெரியாமலே
    தொடங்குனா செயல,
    கெடைக்காது எப்பவும் வெற்றி..
    அது
    எதிராளிய செயிக்கவச்சி
    பகய நெரந்தரமா
    நெலைக்கவெச்சிடுமே..
    அதால
    செயல்படு செயல்படு
    தெரிஞ்சி செயல்படு,
    எதயும் நல்லாவேத்
    தெரிஞ்சி செயல்படு…!

    செண்பக ஜெகதீசன்…

    Share
  • வியப்பு தோன்றும்!

    கவிஞர் இடக்கரத்தான்

    வான்நிலவும் கடலிறங்கி நீந்தக் கூடும்
       வஞ்சியரும் நெடும்தாடி வளர்க்கக் கூடும்
    தேன்சிந்தும் மலர்க்கூட்டம் பறக்கக் கூடும்
       தேரினையும் எறும்புகளும் இழுக்கக் கூடும்
    மீன்கூட்டம் மணல்மேட்டில் வாழக் கூடும்
       மின்வெட்டும் நிரந்தரமாய் மறையக் கூடும்
    வீண்வார்த்தை அரசியலும் பேசி வாழ்வோர்
       வாய்மைதனில் நடந்திடுங்கால் வியக்கத் தோன்றும்!

    புயலதுவும் தென்றல்போல் தழுவக் கூடும்
       புலிபோலும் எலிகளுமே பாயக் கூடும்
    மயில்களெலாம் குயில்களென இசைக்கக் கூடும்
       மதுவும்தான் உயிர்காக்கும் பொருளாய் மாறும்
    அயல்மொழியும் தமிழின்முன் மண்டி இட்டு
       அடிமைபோல் ஏவல்களும் செய்யக் கூடும்
    செயல்தனிலும் தூய்மைதனைக் காக்கும் நல்ல
       சீர்கொண்ட அரசியலால் வியப்பு தோன்றும்!

    – 09.12.2018

    Share
  • வளங்கொடுக்கும் வாழ்விலென்றும்

    மகாதேவ ஐயர் ஜெயராமசர்மா … மெல்பேண் … அவுஸ்திரேலியா

    பார்வையினை இழந்தவர்கள் பலபேர்கள் இருக்கின்றார்
         வாய்பேச இயலாமல் வகைவகையாய் இருக்கின்றார்
    கையிழந்து காலிழந்து பலரிப்போ இருக்கின்றார்
         கருத்தளவில் அவர்களெல்லாம் கனதியுடன் வாழுகிறார்

    குறைபாடு இல்லாமல் பிறந்தவர்கள் யாவருமே
         குறைபாடு உடையாரை குறையுடனே நோக்குகிறார்
    குறையுடனே பிறந்துவிட்டோம் எனவெண்ணும் குறையுடையார்
        குறைபற்றி நினையாமல் நிறைவுநோக்கி நகர்கின்றார்

    வலது குறைந்தவர்கள் எனும்வர்க்கம் இப்போது
       மாற்றுத் திறனாளிகளாய் மலர்ந்துமே நிற்கிறது
    நிலம்மீது வந்து பிறந்துவிட்ட அனைவருமே
       நலம்பற்றி எண்ணிவிட்டால் நல்வாழ்வு அமையுமன்றோ

    புலனிழந்து விட்டுவிட்டோம் எனவெண்ணி இருக்காமல்
       புலனுடையார் ஆற்றுகின்ற அத்தனையும் ஆற்றுகிறார்
    நலந்திகழும் எண்ணமதை நாளுமவர் மனமிருத்தி

        புலனுடையார் வியந்தேற்ற பொறுப்புடனே வாழுகிறார்

    குறைவந்து விட்டதென மறைந்துமவர் நிற்காமல்
        குறையுடனே துணிந்திறங்கி குவலயத்தில் வாழுகிறார்
    குறையில்லா வகையினிலே பிறந்துவிட்ட  நிலையினிலும்
         கறையுடைய மனத்தினராய் வாழுதலே குறையன்றோ

    மாற்றுத் திறனாளிகளாய் மலர்ந்துநிற்கும் மாந்தர்தமை
         மாறாத மனமுடைய மாந்தரெலாம் மனமிருத்தி
    மாசுநிறை மனமதனில் மாசுதனை அகற்றிநின்றால்
        மாற்றமது வந்துநின்று வளங்கொடுக்கும் வாழ்விலென்றும்

    Share
  • பாடம் தரும் நிலவு

    மகாதேவ ஐயர் ஜெயராமசர்மா…. மெல்பேண் .. அவுஸ்திரேலியா 

    வானமீதில் நீந்தியோடும் வண்ணநிலாவே – உன்
    வடிவழகைப் பாடாத கவிஞரில்லையே
    நானுமுன்னைப் பாடவெண்ணும் ஆசையினாலே  – இங்கு
    பாடுகிறேன் பால்நிலவே நின்றுகேட்டிடு !

    உண்ணமறுக்கும் குழந்தைக் கெல்லாம் உன்னைக்காட்டியே – இங்கு
    உணவையூட்டி உளம்மகிழ்வார் உலகில்பலருமே
    விண்ணில்நீயும் ஓடியோடி விந்தை காட்டுவாய் – அதை
    வியந்துவியந்து பிள்ளைபார்த்து விரும்பி மகிழ்ந்திடும் !

    பூரணையாய் வந்துநீயும் பொலிந்து விளங்குவாய் – அதை
    பூரிப்போடு பலரும்பார்த்து உளம் மகிழுவார்
    காதலர்க்குக் களிப்பையூட்ட களத்தில் இறங்குவாய் – அதை
    கவிதையிலே பலகவிஞர் கண்டு வாழ்த்துவார் !

    உன்வரவை ஆவலோடு உலகம் நோக்கிடும் – இங்கு
    உன்வரவால் பலரும்வாழ்வில் உளம் மகிழுவார்
    மின்மினிகள் வானில்சூழ விரைந்து ஓடுவாய் – நாளும்
    உன்னொளியால் உலகைநாளும் உவகை யூட்டுவாய் !

    இறைவனது தலையின் மீது இருக்கிறாயென – இங்கு
    இந்துமதம் சொல்லியுன்னை உயர்த்தி நிற்குது
    குறையுடைய நிலவேயுன்னை நிறைவு படுத்தவே – நாளும்
    இறைவன் உன்னை தன்னிடத்து ஏற்றுக்கொண்டனன் !

    மதியைப்பற்றி பலகதைகள் மதங்கள் சொல்லிடும் – ஆனால்
    மதியைப்பற்றி யோசித்தால் நம்மதி தெளிந்திடும்
    பாதிநாளில் மதியின்வாழ்வு இருண்டு போயிடும் – ஆனால்
    மீதிநாளை வெளிச்சமாக்கி மதி கொணர்ந்திடும் !

    உயர்வுதாழ்வு உலகவாழ்வில் இயற்கை என்பதை – இங்கு
    உணர்த்திநிற்கும் செயலைநிலவே தெளிவாய் காட்டுது
    வெளிச்சம் கொடுக்கநாளும் நிலவு விண்ணில்வருகுது – ஆனால்
    வெளியில் குறையைக் காட்டிக்கொள்ள நிலவும்விரும்புது !

    கூடுகின்ற காதலர்க்கு குளிர்ச்சி  கொடுக்குது    – இங்கு
    வாடுகின்ற காதலர்க்கு வரட்சி காட்டுது
    நிலவுஅது வானமீது தவழ்ந்து போகுது – ஆனால்
    மனிதமனம் விதம்விதமாய் மாய்ந்து போகுது !

    மனதில்மகிழ்ச்சி மலரும்போது நிலைவை வாழ்த்துவோம்  – இங்கு
    மனமகிழ்ச்சி தொலையும்போது நிலைவைத் தூற்றுவோம்
    நிலவுஎன்றும் வான்வழியாய் தவழ்ந்து போகுமே – அது
    கவலைகொண்டு போவதைநாம் காணமுடியுமா !

    துன்பமின்ப மெல்லாமே சுழலும் சக்கரம் – அதை
    இன்பமுடன் ஏற்றுக்கொண்டால் எமக்கு இன்பமே
    தேய்ந்து வளர்கின்றபாதை நிலவின் பாதையே – அதை
    ஆய்ந்து பார்த்தால் மனிதவாழ்வில் அமைதிதோன்றுமே !

    இருட்டும்வரும்  வெளிச்சம்வரும் எனவுணர்த்திட – இங்கு
    எல்லோர்க்கு பாடமதை நிலவு நடத்துது
    மனிதரெலாம்  நிலவைப்பார்த்து மதியைத்தீட்டுவோம் – இங்கு
    நிலவின் பாடம் நிதமெமக்கு வழியைக்காட்டிடும் !

     

    Share
  • “ஸ்ரீ வாணி பதிகம்”

     

     

    மீ.விசுவநாதன்

     

    ஆயிரங் கோடி அருமைக் கவிகளைத்

    தாயெனும் சாரதை தந்தவள் – தூயவள்

    வாயிலே தாம்பூல மங்கலம் கொண்டவள்;

    சேயிவன் வாக்கிலே தேன்.

     

     

    ஆவெனக் காட்டிட அற்புதத் தீந்தமிழ்ப்

    பூமலர்ப் பாட்டினை புத்தியில் தூமழை

    போலவே கொட்டுவாள் ; பொன்னெனும் நெஞ்சிலே

    காலமாய் வாழுவாள் காத்து.

     

    காத்திடச் செய்திடாள்; கண்ணிலே கண்டவள்

    தோத்திரம் செய்திடத் துன்பமே போக்குவாள்;

    மாத்திரைப் போதிலே மாமன ஆழியின்

    ஆத்திரம் நீக்கிடும் அன்பு.

     

     

    அன்பொளி காட்டியே அத்துணை பேர்க்குமே

    இன்முகங் கொண்டவள் ஏற்றமே பண்ணுவாள் ;

    தன்னுடைப் பிள்ளைகள் தப்பினை விட்டிட

    முன்னமே காத்திடும் முத்து.

     

     

    முத்தவள், பக்தரின் மூலவள், ஏழ்மையை

    மொத்தமாய்த் தீர்ப்பவள்; மூர்த்தனை நித்தமே

    பித்தென எண்ணிடப் பேரொளி யோகியாய்

    சத்தென ஆக்கிடும் தாய்.

     

     

    தாயெனக் கூப்பிடத் தன்னுயிர் வேருடன்

    தாவியே வந்தருள் தந்திடும் – வாவியில்

    தாமரைப் பூக்களாய்த் தன்னெழில் காட்டியே

    காமனை ஓட்டுவாள் காண்.

     

     

    காண்கிற அத்தனை காட்சியும் மாயையாய்க்

    காண்எனக் கற்றிடக் காதலால் கூறுவாள் ;

    பேணுவாள், செல்லமாய்ப் பித்தனே என்றெனை

    மாணுவாள் புண்ணிய மாது.

     

     

    மாதவ ஞானியர் மண்ணிலே தோன்றிட

    மாதவள் சாரதை மாண்புதான் காரணம் ;

    நாதமோ வேதமோ நாவிலே நித்தமும்

    நூதனம் செய்குவாள் நூறு.

     

     

    நூறென வேண்டிட நூபுரம் காட்டுவாள்

    ஆறெனத் துங்கையை அன்பினால் ஏற்றவள்;

    ஊர்சிருங் கேரியில் ஓமென வாழ்பவள்

    பேரவள் வாணிநம் பேறு.

     

     

    பேரவள் சொல்லப் பெரும்பிணி நீங்கிடும்;

    சீரவள் செல்வமா சீர்த்தியை, நேர்மையை

    நெஞ்சிலே வைத்திட நித்திய சோதியாம்

    அஞ்செழுத் தாகிடும் ஆ.

    (ஆ — ஆத்மா)

    Share
  • அம்மா இல்லாத தீபாவளி 

    அம்மா இல்லாத தீபாவளி 
    அதுவே ஆறாதத் தீராவலி 
    உணர்ந்தவருக்குத் துயர் தெரியும் 
    உணராதவர்க்கு இனி புரியும் 

    முப்பது நாட்கள் முன்னிருந்தே 
    முதலாம் முயற்சியில் இற‌ங்கிடுவாள் 
    அப்புறம் பார்க்கலாம் மென்றிடினும் 
    அப்பா மனதைத் தளர்த்திடுவாள் 

    எப்பொழு தெங்கெனக் கேட்காமல் 
    இப்பொழு தெனவே இழுத்துசெல்வாள். 
    எங்களின் விருப்பத் திற்கேற்றாற்போல் 
    எல்லாம் எல்லாம் கிடைத்திடுமே 

    சீருடையாய் மொத்தத் துணிவாங்கி 
    சிறப்பாய் தைக்கவும் தந்திடுவாள் 
    தந்தைக்கும் சட்டை வாங்கியப்பின் 
    தனக்கெனப் பிறகே யோசிப்பாள். 

    திருச்சியின் பெருங்கடைச் சாலையிலே 
    தெப்பக்குள எதிர் சிந்தா மணியினிலும் 
    எங்களுக் கெனவே போரிட்டு 
    பட்ஜெட் பட்டாசும் வாங்கிடுவாள் 

    காலும் கைகளும் வலித்தாலும் 
    கரகரத் தொண்டைக் கனத்தாலும் 
    உறவினில் பிடித்தவைக் கணக்கிட்டு 
    இரவினில் பட்சணம் செய்திடுவாள் 

    எத்தனை சிக்கனம் நயத்தோடு 
    அத்தனை வகைகளும் சுவையோடு 
    இத்தனை பகுத்திட கொடுத்திடுவாள் 
    தனக்கென மறைக்கா தெய்வமகள் 

    காலையில் சீக்கிரம் எழவேண்டி 
    இரவினில் உறங்கிடச் செய்திடுவாள். 
    விடியலின் முன்னே எழுந்தாங்கே 
    எண்ணெய்க் குளியலைத் தொடங்கிடுவாள் 

    ஆடைகள் எடுத்து அணியவைப்பாள் 
    ஆசையில் ஆசிகள் பொழிந்திடுவாள் 
    அன்புடன் பொங்கிட அணைத்துடனே 
    ஆண்டவன் அருளிட துதிசெய்வாள் 

    இட்டிலி சட்டினி இடும்போதும் 
    தட்டினில் விருந்தினைத் தரும்போதும் 
    மட்டில்லாத மகிழ்ச்சி தரும் 
    அம்மா வருவாய் எப்போது? 

    சிரிப்பில் உதிரிட மத்தாப்பு 
    சிலநொடி கருகிட புகையாக‌ 
    சுழலும் சக்கரம் கக்கிவிட்டு 
    இருள்வெளி கோளம் ஆகிவிட 

    அதிரும் சரவெடி பட்டாசோ 
    சிதறிடத் துகளாய் வீதியிலே 
    புதிரும் போட்டது யாவுமெனைப் 
    புரிந்தது பிரிவுகள் இப்படியா?


    வருத்திடும் பிணியில் இருந்தாலும் 
    மருந்தினை உண்டிட மறந்தாலும் 
    விரும்பிடும் எங்களை மறக்காமல் 
    இருந்தவள் விட்டெனைச் சென்றது ஏன்? 

    சப்தமிட்ட வெடிகள் இன்றி 
    சாளரமெல்லாம் மூடிவைத்தேன் 
    மூச்சுத் திணறும் புகையென்றே 
    முகத்திரையும் நான் வாங்கிவைத்தேன் 

    தேடும் இடமெலாம் உனைப்போல 
    உருவம் நகர்வது தெரியுதம்மா 
    அகலின் விளக்கின் அடியினிலே 
    அம்மா உன் நிழல் ஆடுதம்மா 

    இருளைக் களைந்திடும் உன்விழிகள் 
    அருளைப் பெருக்கிடும் உன்மொழிகள் 
    கருணைக் கடலாய் இருந்தவளே 
    காதுகள் கொடுத்து கேளாயோ 


    படைத்ததும் கவிதைப் படித்துவிட்டு 
    பாராட் டள்ளி கொடுத்தவளே 
    கிடைத்திட வேண்டும் அதுபோன்று 
    நிலத்தினில் மீண்டு வருவாயா? 

    கனக்கும் மனதின் ஒலியோடு 
    கசியும் ஈரம் கண்களிலும் 
    துடைக்கும் விரல்கள் உனையன்றி 
    துணையாய் எதையும் கண்டதில்லை

    Share
  • வெடியற்ற விடியல்

    -விவேக்பாரதி

    வெடியற்ற விடியலைக் காணவேண்டும் – மண்ணின் 
       வேதனை கூடாதிருக்க வேண்டும் – கோர
    இடியற்ற திருநாளைக் காணவேண்டும்! – அன்று 
       இன்பமே வரமாய்க் கிடைக்கவேண்டும்! – நொந்து
    மிடியுற்ற தாய்பூமி மோட்சம்பெற – அசுரன் 
       மிரட்சியைக் கொன்றநாள் தீபாவளி – அன்று 
    விடியட்டும் நல்வாழ்த்தும் உற்சாகமும் – நம்மை 
       விலகட்டும் பொய்ப்புகை பிறதூசுகள்! 

    குப்பைகள் புகைகளும் அலங்காரமோ? – நிலம் 
       கொடுத்ததற் கேதரும் பரிகாரமோ? – இதனைத் 
    தப்பென்று தெளியாமல் வாழ்கின்றதால் – நம்மைத்
       தரிகெட்ட கரியபுகை சூழ்கின்றதே! – தேவை 
    முப்போதும் நெருக்கிடப் புகைவாகனம் – விட்டு 
       முந்திடுங் குதிரைகள் போலோடுவோம் – பல 
    குப்பைக்கு மத்தியில் உயர்கோபுரம் – கட்டி 
       கோடிகள் பெற்றதாய் நாம்பாடுவோம்! 

    விடுமுறை நாளிலும் வெடிமாசினால் – புவி 
       விக்கிட வைப்பதோர் விளையாடலோ? – வளம் 
    தடுத்திடும் செய்கைக்குப் பல்லாயிரம் – இங்கு 
       செலவுகள் செய்வதோர் அறிவாண்மையோ? – வையம் 
    அடுப்பெனப் புகையோடு நெருப்பைத்தர – அதனை 
       ஆனந்தம் ஆனந்தம் எனச்சொல்வமோ? – இதை 
    விடுத்துயர் வெய்தினோம் என்னும்புகழ் – நம் 
       வரலாற்றில் பெயர்மாற்றும்! அதையெண்ணுவோம்! 

    இனிப்புக்குத் தானிந்த தீபாவளி – மக்கள் 
       இதயங்கள் மகிழவே தீபாவளி – பச்சை 
    வனப்புக்குத் தானிந்த தீபாவளி – மாசின் 
       வாட்டங்கள் நீங்கவே தீபாவளி – நமது 
    மனப்புட்கள் பறக்கின்ற படிவாழ்த்துவோம் – புகையின் 
       மாசின்றி இந்நாளை நாமேத்துவோம்! – சத்த 
    நினைப்புக்குத் திரைபோட்டுக் கொண்டாடுவோம் – எந்த 
       நாளிலும் சந்தோஷப் பண்பாடுவோம்!!

    -06.11.2018.

    Share
  • தீபாவளி நினைவுகள்

    -விப்ரநாராயணன் 

    தீப  வொளியை  வணங்கிடுவோம்
       தீயவை  அகல  வேண்டிடுவோம்
    பாபம் தொலையப்  பாரதத்தில்
       பலரும்   சேர்ந்து   உழைத்திடுவோம்

    அன்பும்  கருணையும்  சுரந்திடவே
       ஆதவன் அருளை நாடிடுவோம்
    தன்னுள்   பகைமை  ஒழிந்திடவே
       தன்னிலை  யறிய  முனைந்திடுவோம்

    புதிய ஆடைகள்  அணிந்திடுவோம்
        புதியக்  கவிதையாய்  வாழ்ந்திடுவோம்
    விதியை நினைந்து  வருந்தாது
        வீரனாய்  வாழ நினைத்திடுவோம்

    வெடிகள்  கொளுத்தி  மகிழ்ந்திடுவோம்
       வேதனைகள்  வராது  தடுத்திடுவோம்
    படிகள்  தாண்டி  உயர்ந்திடவே
       பணிவாய் வாழக்  கற்றிடுவோம்

    வாழ்வின்  பொருளை  அறிந்திடுவோம்
       வாய்மை கூறத்  துணிந்திடுவோம்
    ஏழ்மை நீங்க  உறுதியுடன்
       எதையும் எதிர்க்க  இணைந்திடுவோம்

    அறத்தின்  வழியில் நடந்திடுவோம்
       ஆணவ மின்றி  உதவிடுவோம்
    புறத்தே தூய்மை  நிலைத்திடவே
       பசுமைப்  புரட்சி  செய்திடுவோம்

    நாட்டில்  ஊழலை  ஒழித்திடுவோம்
       நேர்மையாய் வாழக் கற்பிப்போம்
    வீட்டைச் சரியாய் அமைத்திடவே
        விளக்கமாய் உணர்ந்து செயல்படுவோம்

    ஆடிப்  பாடக்  கூடிடுவோம்
       அனைவரும் இறைவனைத் தொழுதிடுவோம்
    நாடும்  வீடும் நலம்பெறவே
       நாதன் திருவடி பணிந்திடுவோம்

    Share
  • ஜீவன் முக்த ஜகத்குரு

    –மீ.விசுவநாதன்

    உனக்கும் எனக்கும் தெரியுமா? – அந்த
       உயர்ந்த துறவிப் பெருமைகள் ?
    கனக்கும் மனத்து கவலையை – அவர்
       கரைத்து விடுவார் புரியுமா?
    சினத்தை அடக்கி சிவனையே – தவம்
       செய்யும் சிறந்த தவசியாம் !
    தினத்தை அறிந்து உலகினை – நல்ல
       திசைக்குத் திருப்பி விடுவராம்.

    கருங்கற் சிலைக்குள் கடவுளை – நாம்
       காணும் வழியை உரைப்பராம்
    சிருங்க கிரியில் இருப்பினும் – நம்
       சிறிய உளத்தும் நிறைவராம் !
    பெருங்கு ணத்“த பிநவரே“ – எளிய
       சீடர் நமக்கே அருள்வராம்
    நெருங்கி யவரை நினைவிலே – ஒரு
       நிமிடம் இருத்தப் பழகுவோம்.

    (இன்று 06.11.2018 தீபாவளித் திருநாள்.
    ஜகத்குரு அனந்த ஸ்ரீ விபூஷித
    ஸ்ரீ அபிநவ வித்யா தீர்த்தரின் ஜெயந்தி தினம்)

    Share
  • முப்பெரும் தேவியர்

    (வஞ்சித்துறை )

    மலைமகள்

    ஆதியாம் முதல்
    பாதியாம் இவள்
    மீதியாம்    சிவம்
    தூதியாம்   பணி!

    அலைமகள்

    நாரணன்  மலர்
    தாரணம்   இவள்
    காரணம்   அரி
    வாரணம்  அணி

    கலைமகள்

    ஞானமும்  அவள்
    கானமும்    இதழ்
    மோனமும்  சுடர்
    தானமும்     இனி

    கல்வியும் தரும்
    செல்வமே வரம்
    வெல்லென உரம்
    சொல்லிட  வரும்

    அன்னையின் புகழ்
    முன்னையின்  கழல்
    கொன்னையை  விடும்
    சென்னையைத் தரும்

    Share
  • பொறித்துப் படி

    அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

    எத்தனைக்  கொடுமையிது எத்தனைக்    கொடுமையிது இத்தருண  மிங்கே
    அத்தனைக்  கடுமையிது      அத்தனைக்   கடுமையிது       முத்தமிழ    ணங்கே!
    இத்தனைக்  காயமுடன்         இம்மகள்         துடித்தழுது        இவ்வலியு   மோடு
    வத்தனைக்  காய்வந்து            பலியாகி         கிடக்கிறாள்      பரிகாச        மோவிது ?

    பெண்ணுக்கு  சீர்மதிப்பும்  சிதறாத           சிறப்பும்   தருவதுதான்       ஈன்ற‌
    மண்ணுக்கு     அழகாகும்     மறையாதப் புகழாகு   மெனத்தெரியா மலே
    கண்ணுக்கு      இழுக்கும்      கசையடி       வழக்கும்   காணநாற்சந்      தியில்
    இண்டனமா!    இதற்கும்       மேலெழு         ந்தாரினி   எள்ளிநகை           யாடவோ

    குயிலாய்ப்    பாடிவரும்   பறவையை   பருந்துகள்  உரித்து    ருசியாற‌
    மயிலாய்ப்     பரதமிட        மேடையில்    வருவதை    குறித்து    பசியாற‌
    பயிலாய்ப்     பைந்தமி      ழாலினுடை   கண்ணகி    பதிவிர    தையான‌
    உயிரும்          குலமும்          இனமும்           இனியும்      கற்புடன்   வாழுமோ

    அன்னைக்கு   தங்கைக்கு   தமக்கைக்கு      தாரமாய்  வந்துள மனைக்கும்
    இன்றைக்கு    மகனுக்கு       மனைவியாய்    வந்திடும்  குலவிளக் கிற்கும்
    என்றைக்கோ  இந்நிலை     ஏற்பட்டிருப்பின்  ஆதாரம்  கேட்டுநீ   பார்ப்பாய்
    வன்மைக்கு      பலியாகி       இன்மைக்குள்     நீமட்டும்   அகந்தை  யோடு

    தவறிழைத்தால்  திருந்தவே  தப்புசெயின் வருந்தவே இனியும் வாழ்வில்
    உபரியானவை    வந்தபோது  உணர்ந்து       தெளிந்து  அறமும்   கண்டே
    கவரிமானினக்     கட்டுப்பாடு   மறந்து               போனதில்  தட்டுப்பா    டுமனச்
    சுவரினில்       குறளும்   அவ்வையின் அகச்சூடி  பொறித்துப்  படி

    Share