Category: மரபுக் கவிதைகள்

முனைவர் மு.புஷ்பரெஜினா,
உதவிப்பேராசிரியர், தமிழ்த்துறை,
பான் செக்கர்ஸ் மகளிர் கல்லூரி, தஞ்சாவூர்.

கயவர்க்கு எதிர்க்கும் கரியாவான்
எதிர்க்கும் பகைக்கு காலனாவான்
குயவனைப் போல் அறம் ஆக்கிடுவான்
குற்றமெல்லாம் அறவே போக்கிடுவான்

அயலாரைத் துரத்தியடிக்கும் வெறியானதே
கரிகாலன் தாள்கள்தான் கரியானதே
ஆக்கிடும் வேள்விகள்தான் சரியானதே
ஆக்கினைக்கு நல் அறம்தான் அரியானதே! 

-விவேக்பாரதி

சந்தச் சிந்தியல் வெண்பாக்கள்

மோன கணபதி ஞான கணபதி
வான மருளிடு மாதி கணபதி
கான கணபதி காப்பு!

தீது விடுபட வாத மறுபட
மோத வருமிட ரோடி விலகிட
நாத கணபதி காப்பு!

நாளு மடியவ ராழ வினைகெட
ஆளு மரசுநி தான கணபதி
தாளெ மதுகதி காப்பு!

நீல நதிதவ மாழ வமரனு
கூல கணபதி மூல அதிபதி
கால கணபதி காப்பு!

தேக முயர்நல மாக வழிசெயு
மூக கணபதி மூட வினைதடு
காக கணபதி காப்பு!

ஆறு சடைதவ ழாதி சிவனொடு
வீறு மிகவெதி ராடி வொருசிர
மாறு கணபதி காப்பு!

தேவி சிவனுல கான கதைசொல
மேவி யொருகனி காணு மருநிதி
தேவ கணபதி காப்பு!

வேட ருயகுல நாத னெனவரு
மேடு குகனுறு காத லுதவிய
பீடு கணபதி காப்பு!

தூய மதியிட னாய கடமைக
ளோயு வரையினி லாக முயலுவ
மேய கணபதி காப்பு!

வாழ வொருவர மான பதகதி
தோழ னெனவரு ளாதி கணபதி
வேழ கணபதி காப்பு!! 

-01.10.2018

மகாதேவ ஐயர்  ஜெயராமசர்மா …. மெல்பேண் … அவுஸ்திரேலியா

நவராத்திரி நன்னாளில் நலந்தரும் நாயகியிடம் வேண்டி நிற்போம்

நலமுடன் நாங்கள்வாழ நாயகியைச் சரணடைவோம்
நிலமெலாம் அமைதிகாண நெஞ்சார வேண்டிநிற்போம்
அளவில்லா ஆசைதன்னை அகற்றிடு  தாயேயென்று
அன்னையின் நாமம்தன்னை அனைவரும் துதித்தேநிற்போம்

மதமதை  அடக்கிநிற்கும்  மகத்தான  மாதாநீயே
மனமதில்  உறைந்துநிற்கும் மலமதைப்  போக்குதாயே
உளமதில்  உன்னைவைத்து  உருகியே   பாடுகின்றோம்
ஒருகணம் எம்மைப்பார்த்து உத்தமராக்கு  தாயே

கல்வியைத் தரும்போதம்மா  கசடினை  நீக்கித்தாநீ
நல்லதைச் செய்யுமெண்ணம்  நன்குநீ  படியச்செய்வாய்
சொல்லெலாம் தூய்மையாக  சொல்லிட  வைப்பாயம்மா
நல்மனத்  தோடுநாளும் வாழ்ந்திடச் செய்வாய்தாயே

கோலமிட்டு  கும்பம்வைத்து  குத்துவிளக்  கேற்றுகிறோம்
குடும்பமெலாம் ஒன்றுசேர்ந்து குறைசொல்லல் தவிர்க்கின்றோம்
வாழுதற்கு நல்லவற்றை தேடித்தேடி எடுக்கின்றோம்
வல்லமையின்  நாயகியே  வந்திடுவாய்  மனமெல்லாம்

ஈரமுள்ள  வீரமதை  எங்களுக்  கருள்வாய்தாயே
கோரமுள்ள குணமதனை கொன்றொழிக்க வேண்டுமம்மா
பாரமுள்ள வினையனைத்தும் பறந்தோடச்  செய்வாயென்று
ஆர்வமுடன்  வேண்டுகின்றோம் அம்மாநீ அரவணைப்பாய்!

ஆசை உருவாகும் அச்சம் நமைச்சாய்க்கும்
பாசம் தொடந்து பரிகசிக்கும் – வாசமெனுங்
குன்றுவந்து முன்னே குழைந்தாலும் என்னெஞ்சே
என்றும் நிலையாய் இரு!

பொன்னாடை மாறும் புகழ்மாலை தாம்மாறும்
சொன்மாலை மாறும் சுகம்மாறும் – என்றைக்கும்
ஒன்று நிலையாம் ஒழுக்கமாம் நன்னெஞ்சே
என்றும் நிலையாய் இரு!

கூட்டம் தொடர்ந்திருக்கும் கூப்பிட்டால் தான்தெரியும்
ஈட்டம் எவரால் எனும்செய்தி – வாட்டத்தில்
குன்றும் மனமிகவும் குற்றமடா நன்னெஞ்சே
என்றும் நிலையாய் இரு!

காலைச் சிவப்பொளிபோல் காட்சி அழகெல்லாம்
காலம் கனிந்தால் கரைந்துவிடும் – காலமே
நன்றும் நலிவும் நமக்கியற்றும் நன்னெஞ்சே
என்றும் நிலையாய் இரு!

வேதாந்த தத்துவம் வேகப் புரட்சிகள்
சேதார மில்லாச் செழுங்காதல் – தோதாக
நின்றாலும் சென்றாலும் நீமட்டும் நன்னெஞ்சே
என்றும் நிலையாய் இரு!

-விவேக்பாரதி
29.09.2018

காலை 4 மணிக்கு பெங்களூருவின் ஒரு வீதியில் தங்குமிட விலாசம் தேடிக் கொண்டிருந்தேன். காலைப் பனியும் பயணக் களைப்பும் இப்படியொரு களியை எனக்குக் காட்டியது! காற்றினில் தெரிவதும் நம் குருவே!

கண்ணை மறைத்திடும் கார்முகில் கூட்டத்தில்
காலம் கழிந்திருந்தேன்! – ஒரு
காலையும் மாலையும் பாலகன் ஆசையைக்
கவ்விப் பிடித்திருந்தேன்,
எண்ண மனைத்திலும் ஏறிய மோகத்தில்
எம்பிக் குதித்திருந்தேன் – வந்த
ஏணியைத் தள்ளி யிகழ்ந்திட நாணின்றி
எப்படியோ திரிந்தேன்!
உண்மைப் பொருளை உணர மறுக்கின்ற
உச்சத்தில் நானிருந்தேன் – சிறு
ஊறுவந் தாலும் தடுக்குற்று பள்ளத்தில்
உச்சிவிட் டேவிழுந்தேன்
வண்ண மறிந்திடா வாழ்வினில் கண்முன்னே
வானவில் கொண்டுதந்தாய் – குருவே
வாடு மனத்தினில் தேடல் பயணங்கள்
வார்த்துக் களியைத்தந்தாய்!

நீயொரு சத்தியம் நீயொரு தத்துவம்
    நீயே இறைவடிவம் – உன்
நிழலும் ரகசியம் நீண்டிடும் சிந்தனை
    நீளம் பரமசுகம்
தீயொரு கண்ணெனக் கொண்ட தலைவன்
    திரட்டிய அன்புமுகம் – ஒரு
திவ்ய சுருதியில் நெஞ்சில் ஒலித்திடும்
    தீட்சண்ய தேவசுரம்
வாயொரு தீவினை நெஞ்சொரு தீவினை
    மாற்றி மாற்றித்தொடவே – ஒரு
வன்மையி லாத வலிக்கரம் சிக்குற்று
    வாட்டத் துழன்றிடவே
தாயொரு பக்கம் தளிரினைக் கவ்வித்
    தடங்கொண்டு சேர்ப்பதுபோல் – குருவே
தாவும் மனத்தினில் ஆவல் அறுத்துடன்
    தண்மைக் களியைத்தந்தாய்!

என்றனை ஓர்கணம் நான்விட்டு நீங்கி
    எடுக்கின்ற பார்வையிலும் – சிறு
ஏழையின் நெஞ்சம் படும்துயர் கண்டதும்
    ஏந்திடும் வேர்வையிலும்
குன்றினைப் போலக் குணமற்ற பேதங்கள்
    கூட வருவதிலும், – பல
குட்டிக் கரணங்கள் இட்டுத் தினமொரு
    குற்றம் இழைக்கையிலும்
நின்றன் அருட்பதம் தேடிப் பலபல
    நீசரைக் காண்கையிலும் – பின்னர்
நிம்மதி வேண்டி நிழலில் உறங்கிட
    நீவந்து தொட்டதிலும்
ஒன்றினைக் கண்டனன் யாவையும் உன்கரம்
    ஓட்டும் திரைகளென்றோ – குருவே
ஒற்றை மலர்க்கரம் பற்ற மனத்தினில்
    ஓங்குங் களியைத்தந்தாய்!

வேண்டுவ தின்நிழல் வேண்டுவ துன்குரல்
    வேண்டுவ துன்றன்மடி – பல
வேகத்திலும் வரும் சோகத்திலும் பட்டு
    வெந்தழி யாதமதி
ஆண்டகை யேயுன தன்பின் இருக்கையில்
    ஆசையற் றுய்திடுதல் – என
தாவி முழுதிலும் தேவி திருவுரு
    ஆழ்ந்து பதிந்திடுதல்
மாண்டு துடிக்க மரணமே சூழினும்
    மாறிடா வுன்நினைப்பு – என்
மனதுத் தடத்தினில் உனது பதமலர்
    மன்னும் திருச்சிரிப்பு
காண்டிப னுக்குக் கிடைத்ததைப் போலுன்றன்
    காந்த முழுவுருவை – குருவே
காட்டித் துயர்களை ஓட்டிக் கவிதையில்
    காலக் களியைத்தந்தாய்!!

விவேக்பாரதி
10.06.2018

கவியோகி வேதம்

சிற்பியின் கைகள் நடுங்குமெனில்
   சிலைகளும் எவ்வா றுருவாகும்?
கற்பவன் கல்வி சிறந்திடுமோ,
   கற்பிப்ப வனுமே அரக்கனெனில்?
கற்பிலா மாதர் தலைவியெனில்
   கன்னலாய் ஆட்சி நடப்பதெங்கே?
சொற்களும் இவைபோல் சக்திபெறா,,
   சொலும்காப் பியமே ‘சக்கை’எனில்!

கதிரவன் சக்தி வராநிலத்தில்
   கனிதராப் புல்லும் முளைப்பதில்லை!
முதியவர் ‘சோடை’- போம்ஊரில்
   முன்னேற் றமென்றும் இருப்பதில்லை!
சுதிகளே சேரா வீணைகொண்டால்
   ‘சுக’மெனும் வார்த்தைக் கர்த்தமில்லை!
கதியிலா ஏழை வாழ்வதெங்கே?
   கருணையே பாயா ஆட்சிதன்னில்!

பயிற்சியே செய்யா சோம்பல்மனம்
   பகுத்தறி புத்தி கொள்வதில்லை!
அயற்சியில் உழலும் நெஞ்சத்தில்
   அற்புத ‘ஸித்தி’ வருவதில்லை!
வயிற்றினில் அடிக்கும் சீமான்கள்
   வாழ்வதும், ”சொல்லும்” தரமில்லை!
கயிற்றினில் மாயை வாழ்வு‘கட்டும்’
   கடவுளே! உனையான் விடுவதில்லை!

சந்திரனையும் சூரியனையும் தந்தது யார்
=====சற்றேயொரு முறை யேனும் யோசியுங்கள்.!
எந்திர சக்தியை எங்கிருந்(அ)து பெற்றதாம்
=====எங்கேயோ அந்தரத்திலது தொங்கு தற்கு.!
மந்திரத்தால் இயங்க வில்லை தெரிந்துமது
=====மாயமாய் மறைந்து மீண்டும் திரும்புகிறது.!
தந்திரத்தால் அங்கே போகமுடியுமா?நிரந்-
=====தரமாய் நிலையா யங்கே தங்கமுடியுமா.?

தருகின்ற ஒளியும் தடங்களில்லாக் காற்றும்
=====தரணியைக் காக்கச் சன்மானம் ஏதுமில்லை.!
இருளும் ஒளியும் நீதராது இவ்வுலகுண்டா
=====இயற்கையே உன்னை என்றும் மதிப்பேன்.!
ஒருநாளில் ஒருமுறை யேனும் உன்னை
=====உறங்கு முன்னே நினைப்பேன் அதன்பின்.!
வருகின்ற மற்றை நாட்களில் எல்லாமும்
=====வாழ்வி லொருவகைப் பிடிப்பு வருமென்றே.!

ஒருமுறை தான்பிறவி வேண்டு மதுவும்
=====உலகுக்குதவி செயும் கிரகங்களைப் போல.!
கருவிலே இருக்கும் போதே நாங்களும்
=====கருணை யுள்ளமுடன் உயிராக வேண்டும்.!
இருளிலும் ஒளிதந்து பிரதிபலன் பாராத
=====உன்னொளியால் மலர்கள் கூட மலர்கிறது.!
உருவிலே சிறிதாய் இருந்தாலும் இப்பரந்த
=====உலகையே ஆளும் திறமை உனக்குண்டு.!

===================================================
நன்றி தினமணி கவிதைமணி:: 25-06-2018
நன்றி கூகிள் இமேஜ்.

[ம. ஜெயராமசர்மா…. மெல்பேண் … அவுஸ்திரேலியா]

நன்றி   எனும்   வார்த்தையினை
நாம்  சொல்லத்  தயங்குகிறோம்
” தாங்ஸ் ” அங்கே வந்துநின்று
தான்  நிமிர்ந்து  நிற்கிறது
மன்னிக்க  என்று  சொல்ல
மனம்  எமக்கு  வருகுதில்லை
” வெரிசாறி ” என்று  சொல்லி
வேற்று  மொழி  உதிர்க்கின்றோம்  !

வந்து    நிற்கும்   விருந்தினரை
” விசிட்டர் ” என அழைத்திடுவோம்
காலை  நேர  உணவதனை
” பிரேக்பாஸ்டாய் ” ஆக்கி  நிற்போம்
மாலை  நேரம் உண்ணுவதை
” டிபன் ” என்று மாற்றிவிட்டு
மனமகிழ்வை ” ஹப்பி ”  என்று
வாயாரச் சொல்லி  நிற்போம்    !

அம்மாவின்  தங்கை  வீட்டில்
” அன்ரியாய் ”  ஆகி  நிற்பார்
அப்பாவின்  தம்பி  அங்கே
” அங்கிளாய் ”  பெயர் பெறுவார்
பெரியப்பா  பெரிய  அம்மா
எனும் அருமை வார்த்தையெலாம்
” அங்கிளெனும் ” பெயர்  பெற்று
அன்னைத் தமிழ் ஒழிந்துகொள்ளும்   !

பிறந்த     நாள்    விழாதன்னில்
பெருங்  குரலால்  யாவருமே
” ஹப்பிபர்த்டே ”  எனப்   பாடி
கைதட்டி  மகிழ்ந்து  நிற்போம்
தமிழ்  மொழியில்  வாழ்த்திருக்க
அதைத் தவிர்த்து விட்டுவிட்டு
அன்னியத்தை பாடி நிற்றல்
அருவருக்கும் செயல் அன்றோ   !

தொலைக் காட்சி  நிகழ்ச்சிகளில்
தொகுத்து நிற்க வருபவர்கள்
” ஸோவென்பார் ”  ” சொரி ”   என்பார்
சுவையதனை ” சுவீற் ”  என்பார்
மூச்சுக்கு ஒரு  தடவை
பேசி நிற்பார்  ஆங்கிலத்தை
முன் வந்து  நிற்பதோ
முக்கியமாய்  தமிழ் நிகழ்வே  !

தமிழ் அவையில் பேசவரும்
பேச்சாளர் பல பேரும்
சரளமாய் ” சிம்பிள் ” என்பார்
” சக்சஸ்தான் ”  வாழ்க்கை என்பார்
அமுதான தமிழ் பேச
வந்து நிற்கும் அவர்களுமே
ஆங்கிலத்தை அணைத்து நிற்றல்
அசிங்கமாய் இருக்கும் அன்றோ !

நம் தமிழை வளர்ப்பதற்கு
நாம் அன்றோ முயலவேண்டும்
நம் தமிழின் வரலாறு
நமக்கென்றும் பெருமை அன்றோ
நம் மொழியை புறந்தள்ள
நாம் வலிந்து நின்றுவிடின்
நாம் தமிழர் என்றுசொல
நம் மனது ஏற்றிடுமா  !

நல்ல  தமிழ்  பேசுதற்கு
நாம் மனதில் நினைத்திடுவோம்
சொல்ல வல்ல சொற்கள்பல
நிறைந்திருக்கு நம் மொழியில்
அன்னியத்தை நம் பேச்சில்
அணைப்பதனை விட்டு விட்டு
அழகு தமிழ் பேசிநின்றால்
அன்னைத் தமிழ் அகமகிழும் !

தமிழ்வளர்ச்சித் துறை நடத்திய தமிழ்நாடு பெயர்சூட்டல் பொன்விழாக் கொண்டாட்டத்தில் நிகழ்ந்த கவிதைப் போட்டியில் சென்னை மாவட்டத்தின் அளவில் முதலிடத்தில் தேர்வான என் கவிதை.

தமிழுக்குச் சக்தியுண்டு – அதைத்
   தாரணி கண்டிடும் நாளுமுண்டு!
தமிழுக்குள் பக்தியுண்டு – தம்பி
   தாவிநீ பாடு தமிழிற்சிந்து!

கம்பன் கவிதையைப்போல் – இந்தக்
   காசினி கண்ட கவிகளுண்டோ?
உம்பர் வியந்தகவி – நம
   துள்ளத்தி லூறி யினிக்குங்கவி!

வள்ளுவன் சொன்னதைப்போல் – புவி
   வாழ்க்கைக் குயரிய வேதநெறி
கொள்ளுவ தெந்தமொழி – அன்புக்
   கொள்கை பரப்பும் தமிழையன்றி?

ஓங்கு புகழ்ச்சிலம்பும் – நல்ல
   ஒண்டமிழ்ச் செல்வச் சிந்தாமணியும்
தாங்கும் பெருமையெலாம் – வேற்றுத்
   தன்மை மொழிகள் பெறலெளிதோ?

ஒலியின் குறிப்பளந்தே – வளர்ந்
   தோங்கிய யாப்புக் களஞ்சியம்போல்
கலியில் பிரிதுமுண்டோ? – தமிழ்க்
   கவிதையைப் போற்பிற வெல்லமுண்டோ?

வானக் கருத்துமுதல் – இந்த
   மண்ணகத் துள்ள அணுவரையில்
ஆன தகவலெல்லாம் – நமக்
   கள்ளிக் கொடுத்ததும் ஆன்மசக்தி!

தேர்ந்தவிஞ் ஞானச்சக்தி! – தமிழ்
   தெள்ளமு தான இசையின்சக்தி!
சேர்ந்த பலமொழிக்கும் – எழில்
   சேர்ந்த தமிழ்நம் உரிமைச்சக்தி!

பாரதிர் பாட்டுச்சக்தி! – கொண்ட
   பண்டைய நூல்கள் பழமைச்சக்தி!
வீரத் திருவின்சக்தி! – தமிழ்
   வீரியம் கூட்டிடும் அன்புச்சக்தி!

கட்டுரைப் புதினங்களாய்த் – தமிழ்
   காட்டிடும் சக்தி கருத்துச்சக்தி!
கட்டிடும் நாடகத்தில் – நாம்
   காண்பது நாட்டுக் கலையின்சக்தி!

இந்தப் புவிபிறந்த – சின்ன
   இம்மியைத் தொட்டுப் பிறந்தசக்தி!
செந்தமிழ் தெய்வச்சக்தி – அந்தச்
   சீரினைப் போற்றிட வாழுவமே!!

-விவேக்பாரதி
28.06.2018

கச்சத் தீவைக்கைவிட மாட்டோம் கத்தியே
=====கூச்சல் குழப்பம் விளைவித்தவர் எங்கே.?
மிச்சமின்றி ஆற்று மணல் அத்தனையும்
=====மழித்து வழித்ததை மறைத்தவர் எங்கே.?
இச்சகத்தில் வளமான இயற்கை வளமிருக்கு
=====இனியும் அழியாமல் இருக்கவே விழித்திரு.!
மிச்சத்தை இனியும் மீட்க வேண்டுமெனும்
=====மேலான மனதை இனிமேற் கொள்வாயே.!

அச்சம் நமைவிட்டு ஆங்கே பலமைல்தூரம்
=====அகன்று விட்டது என்றுதான் நினைத்தோம்.!
நச்சுக் கொடிபோன்ற நஞ்சாலை தழைத்ததால்
=====நன்னீரும் கெட்டது நதிநீரும் விஷமாகியது.!
இச்சைப் படிநடக்க எவருத்தரவு கொடுத்தார்
=====இடர் செய்தற்கும் இங்கேயொரு காவலாளி.!
மிச்சம் இருப்பதை மீட்கப்போய் மறுபடி
=====மீளாத துயரத்தில் மீண்டும் ஆக்கிடுவாரோ.?

அச்சமிலை அச்சமிலை என்றே முழங்கினான்
=====நன்றே மஹாகவி நல்பாரதி அவரைப்போல
உச்சக் கோஷம் எழுப்பினால் போதுமா
=====ஊர்மக்கள் குறைகேட்க ஓடிவந்தோர் யாராம்.?
பச்சாதாபம் வேண்டாம் பரிதாபம் கொளாதீர்
=====பகல்கொள்ளை பார்த்தால் விட்டு விடாதீர்.!
நிச்சயம் இழந்ததை நிலையாக மீட்டெடுக்க
=====நீண்ட போராட்டம் நிலைத்திடுமோ வாழ்விலே.!
===========================================
நன்றி:: தினமணி கவிதைமணி::18-06-18
நன்றி:: கூகிள் இமேஜ்

( எம் . ஜெயராமசர்மா ….. மெல்பேண் …. அவுஸ்திரேலியா )

நிலவினிலே காலை வைத்தான்
நீள்கடலை சுற்றி வந்தான்
வளம் கொழிக்க வைப்பதற்கு
வகுத்து நின்றான் பலவழியை
அளவில்லா ஆசை கொண்டு
ஆற்றி நின்றான் ஆராய்ச்சி
ஆனாலும் அவன் மனமோ
அமைதி நிலை அடையவில்லை !

ஆண்டவனைப் பழித்து நின்றான்
அவதூறாய்ப் பேசி நின்றான்
அறம்பற்றி நியாயம் பற்றி
அதிகமாய் கிண்டல் செய்தான்
இறப்போடு பிறப்பு எல்லாம்
ஏன் இங்கே வருகுதென
இன்றுவரை குழப்பி நின்று
இவன் தெரியா உலைகின்றான் !

வாதம் பல செய்கின்றான்
வழக்கு பல காணுகிறான்
ஆதாயம் தேடித் தேடி
அறம் தொலைத்து நிற்கின்றான்
அன்னை தந்தை பாசம்கூட
அவன் மனதில் காணவில்லை
அவன் மனமோ என்னாளும்
அல்லலில் தான் உழல்கிறது !

ஆண்டவனின் படைப்பு அதனில்
அவன் படைப்பே உயர்வாகும்
அவனுக்கே ஆற்றல் பல
ஆண்டவனே வழங்கி உள்ளான்
ஆனாலும் அவன் போக்கோ
ஆண்டவர்க்கே புரிய வில்லை
அவன் மட்டும் இவ்வுலகில்
அதையெண்ணா வாழுகிறான் இவ்வுலகில் !

பெருவை பார்த்தசாரதி

வெல்லும் சொல்கொண்ட வார்த்தையை வைத்து
=====வியக்கின்ற வகையிலே கவிதை புனைபவருளர்.!
சொல்வீச்சால் பார்வையாளரைச் சொக்க வைத்துச்
=====சிந்தனையைச் சிறை வைக்கும் சொற்பெருக்கருளர்.!
இல்பொருளில் எதையோ பேசிநம்மை எழவிடாமல்
=====இருக்கை யிலமரச்செயும் வித்தை தெரிந்தவருமுளர்.!
எல்லாமும் அறிந்த எத்தனையோ அறிஞர்களை
=====ஈந்ததுதான் பெருமையெந்தன் தாய் நாட்டுக்கேயாம்.!

சொல்லாடல் தெரிந்ததால்தான் இன்றும் கம்பனும்
=====வள்ளுவனும் இளங்கோவும் வாழ்கிறான் என்றுமே.!
சொல்லுக்கு வித்தகனாம் மஹாகவி பாரதியும்தன்
=====சொல்வன்மையால் சுதந்திர தாகமெழச் செய்தான்.!
நெல்மணிகளைத் தாங்கி நெற்கதிர் தாழ்வதுபோல்
=====நல்லதைத் தாழ்பணிந்துச் சொன்னாள் ஒளவையும்,!
நல்லகாலம் பிறப்பதற்கு நாம்வழுவ வேண்டியதை
=====நாலடியிலடக்கியது நாலடியாரின் வெல்லும் சொல்.!

வெல்லும் வாள்வீச்சுக்கு இணையாம்..சொல்லுமே
=====வள்ளுவன் சொல்வன்மை உலகையே யாள்கிறது.!
வல்லமைச் சொற்றொடரால் எழுந்த காப்பியமே
=====வலிமை கொண்ட மாபாரதமும் இராமாயணமும்.!
வில்லாளனின் சரமழைபோல் வெல்லும் சொல்லால்
=====விழுந்து வாக்கியமாகியது வீழாதின்றும் வாழ்கிறது.!
சொல்லாட்சி மிக்க தமிழிலக்கியங்கள் தருமின்பம்
=====சுரங்கம்போல் தோண்டத் தோண்டக் கிடைக்கும்.!
=============================================
நன்றி தினமணி கவிதைமணி:: 11=06=2018
நன்றி:: கூகிள் இமேஜ்