Category: வண்ணப் படங்கள்

-மேகலா இராமமூர்த்தி

திரு. ஹஃபீஸ் இஸ்ஸாதீன் எடுத்த வர்ணசாலம் காட்டும் இவ் எழிற்படத்தை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுத்து படக்கவிதைப் போட்டி 201க்கு வழங்கியிருக்கிறார் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். நிழற்பட நிபுணர்க்கும், அதனைத் தெரிவுசெய்த நங்கைக்கும் என் நன்றி!

வண்ணங்களின் கலவையால் உருவானதே வனப்புமிகு இயற்கை. வண்ணங்களோடு தம் எண்ணங்களையும் பொருத்திப் பார்த்திருக்கின்றது இம் மன்பதை. ஆம்! மங்கலத்தின் அடையாளம் மஞ்சள்; வளமைக்குக் குறியீடு பசுமை; அச்சத்தின் வெளிப்பாடு சிவப்பு; தூய்மைக்குத் துணைநிற்கும் வெண்மை என்று வகைபிரித்து வைத்திருக்கின்றது அது!

வண்ணங்களுக்கு மனித உளவியலில் தாக்கத்தை உண்டாக்கும் தன்மையும் உண்டென்கிறது இன்றைய மருத்துவ அறிவியல்.

இதோ…நீர்த்துளிகளுக்குள் நிழற்படங்களாய் ஒளிரும் இப்பூக்களுக்குப் பாக்கள் புனையப் புறப்பட்டுவிட்டார்கள் நம் வல்லமைக் கவிஞர்கள்! அவர்களை வரவேற்போம்!

***** 

பளிங்குச் சிறைக்குள் ஒளிந்திருக்கும் பாவையோ? ஆதவ ஓவியன் ஆக்கிய அற்புதச் சித்திரமோ? அகந்தை இருளுக்குள் ஒளியாய்த் துலங்கும் மறைபொருளோ? என்று இப்புகைப்படம் குறித்த தன் ஐயங்களை வரிசையாய் வெளிப்படுத்தியிருக்கின்றார் திரு. ஆ. செந்தில் குமார்.

பளிங்குச் சிறைக்குள்ளே அகப்பட்ட பாவை…

பின்புலத்தில் இருக்கின்ற மஞ்சள் வண்ணப் பூவொன்று..
தன் நிறத்தால் அஞ்சனம் தீட்டிய அழகுப் பனித்துளிகள்..
தேன் துளிபோல் உருமாறிக் கண்களுக்கு விருந்தான நிகழ்வு..
வானத்து விண்மீன்கள் தரையிறங்கிப் படைத்த பொற்குமிழ்களாய்..!!

பளிங்குச் சிறைக்குள்ளே அகப்பட்ட..
பாவையாக மஞ்சள் மலர்..!!

வெளியுலகைக் காணுதற்கு மலர்ச்சியுடன்
வர ஆயத்தமாகும் கருக்குழந்தை..!!

தலைகீழாய்த் தொங்கியது மலைத்தொடர்..
தனைத்தாங்கும் இத்தரணியைக் காண..!!

பரப்பு இழுவிசையால் கட்டுண்ட..
பனித்துளிகளின் படை அணிவரிசை..!!

ஆதவனெனும் ஓவியன் ஒளித்தூரிகையால்..
ஆக்கிய அற்புத வண்ணச் சித்திரம்..!!

அகந்தையெனும் கரிய மாயத்திரையுள்ளே..
அறிவாய் ஒளியாய் விளங்கும் மறைபொருள்..!! 

***** 

”நீர்த்துளிகளுக்குள் அழகாய் முகங்காட்டும் மலர்களைப்போல் அயர்வின்றி முயன்றால் முன்னேற்றப் பாதையும் மனத்துக்குள் காட்சியாய் விரியும்” என்று நம்பிக்கையூட்டும் நன்மொழிகளை நவில்கின்றார் திருமிகு. நாங்குநேரி வாசஸ்ரீ.

கடவுள் காட்டிய காட்சி

சோர்ந்துவிடாதே மனிதா
சோகப்படாதே சோம்பலில்லாமல்
தேட விழைந்தால் காணலாம்
தேடிய பொருளைக் கண்ணெதிரே
உன்னால் முடியாதது என
உலகில் எப்போதும் இல்லை ஒன்று.
மனம் இருந்தால்
மார்க்கம் உண்டு
தினமும் அறிவுரை கூறி
திருத்த முயன்ற ஞானி
புரிந்துகொள்ளாமல் மனிதர்கள்
புத்திகெட்டு அலைவதைக்கண்டு
வருத்தமுற்று கடவுளிடம்
வழிகாட்ட வேண்டியதால்
புதுவிதமாய் மனிதனுக்கு
புத்திபுகட்ட கடவுள்
காட்டிய எடுத்துக்காட்டே
காட்சியாய்க் கண்ணெதிரே
வண்ண வண்ண மலர்கள் இங்கே
வரிசையாய் உள்ள துளிகளுக்குள்ளே
திரும்பிப் பார்த்தால் தெரியும் அதன்
தெளிவான முழு உருவம் அதுபோல்
முயற்சித்துப் பார் ஒளிந்துள்ள
முன்னேற்றப்பாதை தெரியும்
கடவுள் சொன்ன வார்த்தைகளைக்
காதால் கேட்டு முயற்சித்தால்
வாழ்க்கை வளமாகும்
வசந்தங்கள் வாடிக்கையாகும்.

 *****

”திரவியம் தேடி தினம் ஓடும் மனிதா…! உதிக்கும் சூரியன்; உதிரும் இலைகள், மூக்குக் கண்ணாடியாய்ப் பனித்துளி; அதிலே முகங்காட்டும் மார்கழிப் பூ என்று தினந்தோறும் நான் நிகழ்த்தும் வர்ணசாலங்களைக் கண்டு இரசித்ததுண்டோ நீ?” என்று இயற்கையன்னையின் சார்பாய் வினாவெழுப்புகின்றார் திரு. ராஜ்மோகன் கிருஷ்ணராஜ்.

பாடம் புகட்டிய பனித்துளிகள்

உதிக்கும் சூரியன், உலா வரும் நிலா
உதிரும் இலைகள், மலரும் பூக்கள்
கூவும் குயில்கள் என
இயற்கையின் அழகு
அரங்கேறும் தினந்தோறும்
திரவியம் தேடி
தினம் ஓடும் மனிதா
இதை என்றேனும் கண்டு ரசித்ததுண்டோ?
தாயின் மடியில்
உறங்கும் சுகம் தேடி
பூமித்தாயின் மடியில் படர்ந்தாயோ?
நடுங்கும் குளிரில் அவளைக் காத்திட
வெண்போர்வையாய் விழுந்தாயோ?
காலைக் கதிரவன் கைகளாய்க்
கதிர்கள் வந்து உன்னை எழுப்பிட
எழ மறுத்து அழுதாயோ?
பனி உருகி நீராய்க் கரைந்தாயோ?
நித்தம் நிகழும் நிகழ்வுகளைத்
தெள்ளத்தெளிவாய்க் கண்டிட
இயற்கை தந்த மூக்குக்கண்ணாடியோ
இந்தப் பனித் துளிகள்?
பனியில் நனைந்து
பகலவன் கண்டு
மலர்ந்த மார்கழிப் பூவைப்
பனித்துளிக்குள்
படம் பிடித்து வைத்தாயோ?
ஓடும் மனிதா!
ஒரு நிமிடம் நின்று இந்த
ஒளிப்படத்தை கண்டிடு
என்னுள் ஒளிந்திருக்கும்
ஓராயிரம் அழகுகளைக் கண்டு ரசித்திடு!

*****

மென்காலைப் புலர்பொழுது பொன்மஞ்சள் மலர் கொய்து வெண்பனியாம் நூலெடுத்து நெய்த கண்ணாடிச் சித்திரச் சேலையோ இது? என்று இப்புகைப்படக் காட்சியை வி(ந)யக்கிறார் திரு. யாழ். பாஸ்கரன்.

முத்து முத்துப் பனித்துளியில்
முகம் காட்டிச் சிரிக்கும் மலர் இதழ்களை
முத்தமிடத் துடிக்கும் வண்டினங்கள்
நித்தம் நித்தம் தவிக்கிறது

மென் காலைப் புலர் பொழுது
பொன் மஞ்சள் மலர் கொய்து
மின் வெண்பனி நூலெடுத்து நெய்த
கண்ணாடிச் சித்திரச் சேலையோ இது?

கண்கள் மயங்கும் காட்சிப்பிழைதான்
காணக்கிடைக்காத கலை எழிலின் நிலைதான்!
காற்று நுழைந்தால் கலைந்து விடும்
கவனம் சிதைந்தால் கணத்தில் மறைந்துவிடும்

சின்னச் சின்ன நீர்க்குமிழிகளுக்குள்
சித்திரத் தூரிகைக் கொண்டு வரைந்த
சிதைவுறா இயற்கையின் சிறந்த படைப்பு ஒளிச்
சிதறலில் விளைந்த அழகின் சிரிப்பு

விந்தைகள் படைக்கும் இயற்கை ஒரு தீராத விளையாட்டுப் பிள்ளை
விரியட்டும் வியப்பின் எல்லை இந்த
விடியலின் விடுகதை அழகை
விழி பருகி மதி மயங்காதார் யார் ஒருவர் உண்டோ?

*****

வண்ண மலர்களுக்கும் அவற்றைத் தாங்கிநிற்கும் பனித்துளிகளுக்கும் தம் எண்ணத் தூரிகைகொண்டு சொல்லோவியம் தீட்டியிருக்கும் பெருமக்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை இனி…

நிரந்தரமா…?

தற்காலிகத் தஞ்சமாய்க்
கிளையில் தொங்கும்
நீர்த்துளிகள்…

கிடைத்த தருணத்தை
விடாத
மஞ்சள் மலர்கள்,
முகம் பார்க்கின்றன
நீர்த்துளிக் கண்ணாடியில்-
தற்காலிக இலவசங்களால்
தடம்மாறும் மனிதன்போல்!

சுடு கதிர்கள் காட்டிச்
சூரியன் வருகிறான்,
கதை முடிக்க…

நிரந்தரத்தின் முன்
தற்காலிகங்கள்
நிலைகெட்டுப் போவதுதான்
இயற்கையோ…?!

”தற்காலிகத் தஞ்சமாய்க் கிளையில் தொங்கும் நீர்த்துளிகளில் முகம்பார்க்கும் மலர்களைப் போல், தற்காலிக இலவசங்கள்பால் வசப்பட்டு நிலைகெட்டுப்போகும் மாந்தனே! என்றுணர்வாய் நீ நிரந்தரத்தின் மகத்துவத்தை?” என்ற தன் வருத்தத்தைப் பாவில் பதிவுசெய்திருக்கும், திரு. செண்பக ஜெகதீசனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

-மேகலா இராமமூர்த்தி

திரு. முரளிதரன் வித்யாதரன் தன் புகைப்படக் கருவிக்குள் அடைத்து வந்திருக்கும் ஆரவாரிக்கும் கடலைப் படக்கவிதைப் போட்டி 199க்கு, வல்லமை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து, தேர்ந்தெடுத்துத் தந்திருக்கின்றார்  திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றியை உரித்தாக்கிக் கொள்கின்றேன்.

அடடா! வெண்ணுரையாய்ப் பொங்கும் கடலலையின் அழகைக் கண்விரியக் காண்கிறோம் நாம்! இயற்கையின் பேரெழில் செயற்கையாய்ப் புனைய இயலாதது!

இக்கவின்மிகு காட்சியைப் பார்த்தால் மட்டும் போதுமா? சொல்லோவியங்களாகத் தீட்டினால் அல்லவோ காட்சியின் மாட்சி கூடும். அப்பணியைச் செய்ய கவிஞர்கள் ஐவர் காதலுடன் காத்திருக்கின்றார்கள். அவர்களை வாழ்த்தி வரவேற்கிறேன்.

*****

”உவரிக்குக் கோபம் வந்தால் உலகையே வீழ்த்திடும்; ஆதலால் அலைகடலே! உன் எழிற்கோலத்தை மாற்றாதே! அவல அலங்கோலங்களை நிகழ்த்தாதே!” என்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

தொடரட்டும் அழகு…

கடலில் அலைகள் ஓய்வதில்லை
காணும் அழகும் குறைவதில்லை,
உடையாய் உலகை மறைத்திருக்கும்
உவரி தனக்கும் வரும்கோபம்,
அடங்கி யிருக்கும் அலைக்கரத்தால்
அடித்தே நொறுக்கிடும் அகிலத்தையே,
தொடர்க கடலே உனதழகை
தொடர வேண்டாம் அவலங்களே…!

*****

சமூக ஊடகங்களில் சறுக்கிவிழுகின்ற தலைமுறை, சிறுத்துப்போன உள்ளங்கள், சமுதாயத்தைச் சீரழிக்கும் சிற்றின்ப விளம்பரங்கள் இவைகண்டு சீற்றம் கொண்டு ஆர்ப்பரிப்பது மனித மனங்கள் மட்டுமல்ல; மா கடலுந்தான்!” என்பது இப்படம் குறித்த திரு. ஆ. செந்தில் குமாரின் பார்வை.

கொந்தளிக்கும் அலைகடல்..

பரப்புரை செயவேண்டியதைப்
பெட்டிக்குள் அடைத்தும்..
பெட்டிச் செய்திகளைப்
பெரிது படுத்தியும்..
பதிவிடும் ஊடகங்கள்..!!

ஆயிரம் நல்லவை
அவனியில் நிறைந்திருந்தும்..
அந்தவொரு அவசியமற்றதைப்பற்றி
அதிகமாய் அங்கலாய்க்கும்..
அறிவில் குறைபாடுள்ள சமுதாயம்..!!

சமூக ஊடகங்களில்
சறுக்கிவிழுகின்ற தலைமுறை..
சிறுத்துப்போன உள்ளங்கள்..
சமுதாயத்தைச் சீரழிக்கும்
சிற்றின்ப விளம்பரங்கள்..!!

பொருள் தேடலில்
பொலிவிழந்த வாழ்க்கை..
பணத்தைக் கொண்டாடும் உலகில்
பதவிச்சண்டைகள் பெருத்து..
பண்பு பரிதவிக்கும் அவலம்..!!

இவற்றையெல்லாம் நினைந்து..
இன்னலுற்றது சிலரின்
இதயங்கள் மட்டுமல்ல..
சிலநேரங்களில் அலைகடலும் ஆழிப்பேரலையாய்..
சீற்றங்கொண்டு கொந்தளிக்கிறது..!!

*****

வெண்ணிலவுப் பெண்ணாளைக் கண்டு காதல் கொண்ட கடலரசனின் விந்தைச் செயல்களை விளம்பியிருக்கின்றார் திரு. ராஜ்மோகன் கிருஷ்ணராஜ்.

கடலுக்கு வந்த காதல்

அமைதியாய்ப் பகலெல்லாம் ஓயாமல் அலைபாய
அந்தி சாய்ந்ததும் நீ பொங்கி எழுந்தது ஏனோ
அழகான வெண்ணிலா வானில் உலா வர
ஆனந்தத்தில் பொங்கி எழுந்தாயோ?
விண்மீன்கள் சூழ வந்த வெண்ணிலவைக் காண
கரையில் வந்து நின்ற மானுடர்களின்
கால்களைக் கழுவி அழைத்தாயோ?
தொடர்ந்து வரும் அலையாய்க்
கரையில் விழுந்து சப்தம் எழுப்பி
கவனத்தை ஈர்க்க முயன்றாயோ?
வந்து நின்ற வெண்ணிலவைக் கண்டு
நிலை கொள்ள இயலாமல்
நித்தம் அலைகளாய் இயங்கினாயோ?
காதல் வந்து நெஞ்சுக்குள் நிலவை வைத்திட
ஆழ்கடல் அமைதியாய் மாறியதோ?
கலங்காது இருந்த கரையை ஓயாமல் அலையடித்து
வன்முறை செய்வது ஏனோ?
இரவென்று உறங்க முயன்ற கரையை அலையடித்து எழுப்பி
உன் காதல் கதையைச் சொல்ல முயன்றாயோ?
விடியல் வந்து இரவை விரட்டிட
விலகிச் சென்ற வெண்ணிலவை கண்டு
நெஞ்சில் புயல் ஒன்று உருவானதோ?
அமைதியாய்ப் பாயும் அலையும்
பொங்கிச் சீற்றத்துடன் பாய்ந்து
தன் இயலாமையை வெளிப்படுத்தியதோ?
இரவெல்லாம் உறங்காமல் வெண்ணிலவை எண்ணி ஓடிட
உனக்கும் மன அழுத்தம் வந்ததோ
சற்றே ஓய்வெடு அமைதியாய் அலை வீசிடு!
சூரியன் மேற்கில் சென்று ஒளியும் வரை
மீண்டும் உன் அருகில் வந்து உதித்திடுவாள்
உன் ஆசை வெண்ணிலவு!

*****

”இங்கே காதலில் ஈடுபட்டிருப்பது கரையும் நீரும் மட்டுமல்ல; காற்றும் கூடத்தான்” என்றொரு முக்கோணக் காதல் கதையைச் சொல்லிச் செல்கின்றார் முனைவா் ம. இராமச்சந்திரன். 

ஓயப்போவதில்லை என்று ஆா்ப்பரித்தாலும்
விடப்போவதில்லை என்று மோதினாலும்
பார்ப்பவர்க்குத்தான் வியப்பு
காற்றுக்கில்லை!
காதலிப்பது கரையும் நீரூம் மட்டுமல்ல
காற்றும்தான்!
உண்மைபோல
காற்றும் உறுதியானது.

*****

நுரைபொங்கும் கடற்காட்சியைத் தத்தம் கோணத்தில் கவனித்துக் கவி முத்துக்களை அள்ளிச் சொரிந்திருக்கும் கவிஞர்களுக்கு நம் பாராட்டுக்களைப் பகிர்வோம்!

அடுத்து வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தெரிவாகியிருப்பது…

காப்பாயே…கடல் தாயே!

துள்ளி வரும் வெள்ளலையே தூங்காக்
கடல்தாயின் வெண்புனல் குருதி நீதானோ?
விடிவெள்ளிதனை விளக்காக்கி மடிவலையில்
மீன்பிடிக்கும் மீனவர்க்குத் துணை நீயாமோ?

திரைகடலின் உயிர்த்துடிப்பே கரை என்ற
சிறைக்குள்ளே உன்னைக் கட்டி வைத்தது யாரோ?
விரைந்து வரும் உன் வேகம்
கரையவளின் கைஅணைப்பில் அடங்குவதென்ன மாயம்?

எங்கும் திறந்தே கிடக்கும் நெடுங்கரைக்குப்
பொங்கிவரும் வெண்ணுரையால் போர்த்த,
புத்தம் புதுப் போர்வை நித்தமும் நெய்யும்
ஓய்விலா இயற்கை நெசவாளன் நீ!

உப்புக் காற்றோடு ஊடல் கொண்டால் நீ
தப்புத் தப்பான உயரத்தில் தாவி வருகிறாய்!
இப்புவியின் நிலப்பரப்பை இடைவிடாது தாலாட்டும் நீ
அவ்வப்போது ஆழிப் பேரலையாகி எங்களை அழவைக்கின்றாய்!

எம்மாந்தர் மனம்போலே ஒரு நிலை இல்லாமல்
எழும் வீழும் உன் எழில்கண்டு களிப்புறும் வேளையிலே
எச்சரிக்கை ஏதும் இல்லாமல் எமை அள்ளிச் செல்லும்
எமனாகப் பொங்கிவந்து அழிப்பது ஏனோ?

வெப்பம் தின்று குளிரூட்டும் நீ எங்கள்
தப்புத் தவற்றை பொறுத்தருளக் கூடாதோ?
இப்புவியின் சூழல்காக்க இன்னும் ஓர்வாய்ப்பு
எப்படியாயினும் தந்திட வேண்டும் கடல் தாயே… காப்பாயே!

”துள்ளிவரும் வெள்ளலையே! நெடுங்கரைக்குப் போர்த்துதற்கு வெண்ணுரையால் போர்வை செய்யும் நீ ஒரு நெசவாளனோ? நிலையிலா மாந்தர் மனம்போல் எழும் வீழும் நீ, எங்கள் தவறுகளைப் பொறுத்தருளக் கூடாதோ?” என்று மாந்தர் தவற்றை மன்னிக்கக் கோரும் கவிதையைக்  கடலன்னைக்குக் காணிக்கையாக்கியிருக்கும் திரு. யாழ் பாஸ்கரனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞர் என்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.  

-மேகலா இராமமூர்த்தி

குடும்பத்துக்கு உணவூட்ட கொல்லைப்புறம் அடுப்புமூட்டிச் சமையல் செய்யும் இப்பெண்மணி நாம் மறந்துபோன பழைய சமையல்முறையை நமக்கு நினைவூட்டுகின்றார்.

எரிவாயுச் சமையல்முறை வந்தபின்னே காண்பதற்கு அரிதாகிவிட்ட இக்காட்சியைத் தன் புகைப்படத்தில் பதிவுசெய்து வந்திருக்கும் திரு. வெங்கட் சிவாவுக்கும் அவரின் புகைப்படத்தைப் படக்கவிதைப் போட்டி 198க்குத் தெரிவுசெய்து தந்த திருமதி. சாந்தி மாரியப்பனுக்கும் என் நன்றியை உரித்தாக்குகின்றேன்.

சமைப்பதற்கு நேரம் பிடித்தாலும் கோட்டை அடுப்பிலும் குமுட்டி அடுப்பிலும் தயாராகும் உணவுகளின் சுவையே தனிதான்!

”தேர்ந்த தமிழ்ச்சொற்களால் கவி பாடுக!” என்று ஆர்வத்தோடு காத்திருக்கும் கவிஞர்களை அழைக்கிறேன் இனி!

*****

கோட்டையும் குடிசையும் அருகருகே இருக்கும் தெருவில் குடிசைவீட்டில் குடியிருக்கும் இப்பெண்மணி, ”குடிசையே தன் கோயில்” என்று நிறைவோடு வாழ்வதைத்  தம் கவிதைவழி நமக்குச் சுட்டிக்காட்டுகின்றார் திரு.  சி. ஜெயபாரதன்.

குடியிருப்பு

செங்கல்
கோட்டையும், கீற்றுக்
குடிசையும்
எங்க தெருவிலே ஒன்றாய்க்
குடியிருப்பு!
செங்கல் வீட்டுக்கு
அத்திவாரம் ஆழத்தில்!
குடிசைக்குப் புயலடித்தால்
இறக்கை முளைத்து விடும்!
வீட்டு
வேலைக்காரி நான்!
மாத வாடகை
குடிசை இடத்துக்கு
ஆயிரம் ரூபாய்!
தென்னங் கீற்று
என்னது!
மாதச் சம்பளத்தில்
பத்து ரூபாய் கொடுப்பேன்!
என் வாரக் கூலியோ
நூறு ரூபாய்!
ஆறு வாய்களுக்கு அதிலே
சோறு போடணும்!
இந்தக் கூரை வீடு
என் கோயில்!
இது போதும் எனக்கு!

*****

”நாட்டுப்புறத்து நயமிகு வாழ்க்கை ஆட்டம் காட்டிடும் நாகரிகத்தால் அசைக்க முடியாதது” என்று தெம்பாகப் பாட்டிசைக்கின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

நிறைவு…

காட்டில் பொறுக்கிய சுள்ளியுடன்
கட்டாந் தரையில் அடுப்புவைத்த
நாட்டுப் புறத்து சமையலிலே
நிறைந்திடும் வயிறும் மனமும்தான்,
வாட்டம் வாழ்வில் வந்தாலும்
வெளியே காட்டிடா நிறைவிதுவே,
ஆட்டம் காட்டிடும் நாகரிகம்
அசைக்க முடியா வாழ்விதுவே…!

*****

”குழந்தைப்பேறு வேண்டி வெள்ளிக்கிழமை விடிகாலையில் குலமகள் வைக்கும் பொங்கலிது” என்று இக்காட்சிக்குச் சுவையான விளக்கமளிக்கிறார் திருமிகு. நாங்குநேரி வாசஸ்ரீ.

பொங்கல்!

குடிசைக் கோவில் கட்டி
குழந்தை வேண்டி என் வழிபாடு
கும்பிடுவோம் வாருங்கள்
குலசாமி நாகத்தை – என்
ஓட்டு வீட்டுக்கு முன்னே
ஓரமாய் பாம்புப் புற்று
வெள்ளிக்கிழமை தோறும்
விடிகாலைப் பொங்கலிட்டு
மணக்கும் பொங்கச்சோற்றை
மண்தரையில் இட்டு உண்டால்
மழலைச் செல்வம் வந்து
மடியில் தவழுமென்று
சாமியாடி சொன்ன குறியை
சரிவர நான் செய்கின்றேன்.
வயல்காட்டை அடுத்த
வாய்க்கால் அருகே என் வீடு
வந்துவிட்டுப் போங்களேன்
வாழை இலையில் விருந்துண்ண
வாசனைப் பொங்கலுடன்
வடை சாம்பார் சட்டினியும்
அவியல் பொறியலுடன்
அவித்துவைத்த இட்லியையும்
உண்டு மகிழ்ந்து தமிழச்சி என்னை
உளமார வாழ்த்துங்கள்
வெயில் ஏறுமுன்னே
வேகமாய் வாருங்கள்!

*****

”தென்னங்கீற்றை நேர்த்தியாகப் பின்னி, தானே உருவாக்கிய அருமைக் குடிசையில் வாழ்வதில் கிடைக்கும் நிறைவும் இன்பமும் மாடிவீட்டில் தேடினாலும் கிடைக்காது” என்று உளம் பூரிக்கும் பாவையைக் காண்கிறோம் திரு. ஆ. செந்தில் குமாரின் பாடலில்.  

நிறைமனம்…

நல்லநல்லத் தென்னங்கீத்த.. நேத்தியாக நான்பின்னி..
சீட்டுக்கட்டு அதுமாதிரி.. சேத்துசேத்து அடுக்கிக்கட்டி..
எனக்காக நான் கட்டுன குடிசயிது..!!

கழனிக்கு நான்போயி.. கஷ்டப்பட்டு நாள்முழுக்க..
களையெடுத்து நாத்துநட்டு.. களப்போட வரும்போது..
ஓஞ்சி சித்த ஒக்கார.. ஒதவிசெய்யும் எங்குடிச..!!

சுட்டெரிக்கும் வெயிலடிச்சா.. சடசடன்னு மழபெஞ்சா..
எட்டநின்னு பாதுகாப்பா.. எப்பவுமே எனக்குநல்லா..
அண்டிக்கிட வசதிதரும்.. அருமையான எங்குடிச..!!

வசதியாஒரு வாசலுந்தான்.. கடலாட்டம் கெடக்குதுங்க..
வேணும்போது வெறகுவச்சி.. தீமூட்டிச் சமச்சித்திங்க..
அம்சமா ஒருஅடுப்பு.. அந்தப்பக்கம் இருக்குதுங்க..!!

படுத்துத்தூங்க கயித்துக்கட்டில்.. இல்லாட்டி கோரப்பாயி..
மாடிமேல மாடிகட்டி.. கட்டில்மேல மெத்தபோட்டு..
படுத்தாகூட கெடைக்காதுங்க இந்த சுகம்..!!

*****

குடிசை வீடும், கோட்டை அடுப்பும் நம் கவிஞர்களின் கற்பனைக்கு நல்ல தீனி போட்டிருப்பதை இக்கவிதைகள்வழி உணர்கின்றேன். பாராட்டுக்கள் கவிஞர்களே!

அடுத்து வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தெரிவாகியிருப்பது…

பழமை மறந்த பாரதம் 

இருக்க ஓர் இடம் வேண்டும் என்று எண்ணிக் 
கட்டிடங்கள் கட்டி வைத்தோம் 
பாதுகாப்பு என்று எண்ணி கதவுகளைப் பூட்டி வைத்தோம்
அக்கம் பக்கம் எது நடந்தாலும் தட்டிக் கேட்க மறந்தோம் 
காந்தி சொன்னதைப் போல்  அத்தனையும் மூடியே வளர்ந்தோம்!  
உடுத்தும் உடையில் காதி மறந்தோம் 
சமைக்க மறந்து உண்ணும் உணவில் கிடைக்கும் பலனை மறந்தோம் 
அடுப்பில் எரிவாயு தீர்ந்து போக
பின்னங்கதவு திறந்து பார்க்கையில்
கடந்து வந்த பாதை கனவாய்த் தெரிந்ததே 
மழையோ வெயிலோ ஒதுங்க ஓர் இடமாய் இருந்த குடிசை 
கால் கடுக்கத் தண்ணீர் கொண்டுவந்த நெகிழிக் குடம்
சமையல் செய்த மண்சட்டியும் கரண்டியும் 
உலை கொதிக்க  உதவிய விறகுகளும் மண்அடுப்பும் 
என் வீட்டுத் தோட்டத்தில் 
கடற்கரையில் விட்டுச்சென்ற காலடிச் சுவடுகளாய்
மாற்றம் என்ற பெயரில்…
மறந்துதான் போனோமே! 

கடற்கரையில் விட்டுச்சென்ற காலடிச் சுவடுகளாய்க் கடந்துவந்த பாதையை, அதை அலங்கரித்த இனிய எளிய விஷயங்களை அசைபோட்டுப் பார்க்கும் வகையில் நனவோடை உத்தியில் (flashback) கவிதை புனைந்திருக்கும் திரு. ராஜ்மோகன் கிருஷ்ணராஜை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

-மேகலா இராமமூர்த்தி

வரிசைகட்டி நிற்கும் நெகிழிப் புட்டிகளின் அருகே முறுவலோடு மலர்க்கரம் நீட்டி நமை மயக்கும் சுட்டிக் குழந்தைகளைப் புகைப்படம் எடுத்திருப்பவர் திரு. அண்ணாகண்ணன். படக்கவிதைப் போட்டிக்கு ஏற்றது இப்படம் என்றிதனை வல்லமை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தெரிவுசெய்து தந்திருப்பவர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றி!

மகிழ்வோடு நாம் பயன்படுத்திய நெகிழிப் பொருள்கள் நம் மண்ணுக்கும் பிற உயிரினங்களுக்கும் தீங்குபயக்கும் தன்மையன; மக்காத் தன்மை கொண்ட இவற்றை அழித்தலும் இயலாது என்றுணர்ந்த பின்னும் அவற்றைப் பயன்படுத்துதல் அறிவுடைமை ஆகாதென்னும் விழிப்புணர்வை மாந்தரிடம் ஏற்படுத்தி அவற்றுக்கு விடைகொடுத்தனுப்புவதே நம் கடமையாகும்.

இனி, இந்நிழற்படத்துக்குப் பொருத்தமான கவிதைகள் வடிக்கக் காத்திருக்கும் கவிஞர்களை அழைப்போம்! அவர்தம் நன்மொழி கேட்போம்!

*****

”மழைக்காக வானம் பார்த்து வாழும் கூட்டம் ஒருபுறம்; குடிநீருக்கு(ம்) கேடு வந்ததால் அதனைக் காசுகொடுத்து வாங்கிடும் கூட்டம் இன்னொருபுறம்; வயிறுபுடைக்க உண்டதனால் நீர் குடிக்க இடமின்றி அதனை வீணடிக்கும் கூட்டம் மறுபுறம் என்று விதவிதமான மனிதர்கள் மத்தியில் தாகம் தணித்திடும் நீர்ப்புட்டிகளை வேண்டுவோருக்கு வழங்கக் காத்திருக்கும் குழந்தைகள் இவை!” என வியக்கிறார் திரு. ராஜ்மோகன் கிருஷ்ணராஜ்.

ஈரம் கொண்ட பிஞ்சு மனம்

மாதம் மும்மாரிப் பொழிந்த
காலம் போய்
வானம் பார்த்து வாழும் ஒரு கூட்டம்
கால் கடுக்க வெகு தூரம் நடந்து சென்று
கால்வாய்களில் கொண்டு வந்த தண்ணீர்
கால் வயிற்றுக் கஞ்சி காய்ச்சிட
காலியாகிப் போனதே
நீரைத் தேடி மீண்டும் கால்கள் நடந்ததே
மீளாத துயரம் இன்றும் தொடர்ந்ததே
நிலத்தடி நீரை உறிஞ்சி குளித்துக்
குடிக்கும் நீரைக் காசு கொடுத்து வாங்கி
வாழும் ஒரு மக்கள் கூட்டம்
அன்போடு தேவை அறிந்து பரிமாற நேரமின்றி
ஆடம்பரத்திற்கு அடிமையாகி
அடைத்து வைத்த தண்ணீரைக்
கட்டாயமாய் வழங்கிடும் ஒரு கூட்டம்
அதிகம் உண்டு நீர் குடிக்க இடம் இன்றி
தாகம் தீர்க்கும் தண்ணீரை
செய்வது அறியாது வீணாக்கிடும் ஒரு கூட்டம்
முழுதும் முடியாத கட்டிடத்தில்
அதிகம் வளராத பிள்ளைகள்
வியக்க வைக்கும் சிந்தனையுடன்
வீணாகும் நீரைச் சேமித்து
சிலரது தீராத தாகத்தைத் தணித்திட
புன்னகையோடு வழிகாட்டி நின்றனரே!

*****

”நெகிழிக் குடுவையே போய் வா; நீர் வளம் இங்கு பெருகட்டும்” என்கிறார் திருமிகு. லட்சுமி.

நீர் வளம் பெருகிடவே
நிறைந்த மனதாய்
நெகிழி குடுவையே!
போய் வருவாயோ!

பந்தி முடிந்தபின்பும் அகலாது குந்தியிருந்த குப்பிகளை வைத்துத் தொடர்வண்டி செய்த சிறுமியர், தாங்கிநிற்கும் மேசையையே அதற்குத் தண்டவாளம் ஆக்கிவிட்டனர் என்று கற்பனைச் சுவை மிளிரக் கவியெழுதியிருக்கின்றார் திரு. ஆ. செந்தில் குமார்.

உணவுப் பந்தியில் உதித்த சிறுமியரின் தொடர்வண்டி…
தொடர்வண்டி செய்திடுவோம்.. தோழி..
தொடர்வண்டி செய்திடுவோம்..
அழகழகுக் குப்பிகளை.. தோழி..
அருகருகே நிற்கவைத்து.. (தொடர்வண்டி…)

பந்தி முடிந்த பின்னாலே.. தோழி..
பல குப்பிகளைச் சேகரித்து..
பந்திமேசை அதன்மீது.. தோழி..
பாங்குடனே அடுக்கிவைத்து.. (தொடர்வண்டி…)

இழுவையொன்று செய்திடவே.. தோழி..
இயன்றவழியைச் சொல்வாயா..?
இங்கிருக்கும் பொருளொன்றை.. தோழி..
இழுவையாக நாம்மாற்றி.. (தொடர்வண்டி…)

தொடர்வண்டி செய்தாச்சு.. தோழி..
தண்டவாளம் என்னாச்சு..?
தாங்கிநிற்கும் மேசையிதையே.. தோழி..
தண்டவாளமாய்க் கொள்வோமே.. (தொடர்வண்டி…)

நாம் செய்த தொடர்வண்டி.. தோழி
நீண்டதொலைவு சென்றிடுமே..
நாமிருவரும் அதிலேறி.. தோழி
நினைத்தபடியே செல்வோமே.. (தொடர்வண்டி…)

*****

”ஆறுகளையும் குளங்களையும் மனிதன் கூறுபோட்டதனால் நீர்வளம் குன்றிப்போய் குப்பிகளில் குடியேறியது குடிநீர் ” என்று வருந்துகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

மாற்றம்…

ஆறு குளமும் கேணியென
அத்தனை வகையாய் நீர்நிலைகள்,
ஊறும் நீரின் வளத்தாலே
உலகம் வாழ்ந்ததே யந்நாளில்,
கூறு போடும் மனிதராலே
குன்றிப் போனது நீர்வளமும்,
ஆறாய்ப் போன நீர்மறந்தே
அடைத்ததைக் குப்பியில் காண்கிறோமே…!

*****

”கெட்டவரையும் புண்படுத்தாது பண்படுத்தும் இயல்புடைய தமிழராகிய நாம், மக்காது புவிவாழ் மக்களையும் மாக்களையும் வதைக்கும் நெகிழிகளுக்கும் ஒரு நினைவுதினம் நடத்துவோம் வாரீர்!”  என்றழைக்கின்றார் திருமிகு. நாங்குநேரி வாசஸ்ரீ.

நினைவு தினம்!

வாரீர் எம் தமிழர்களே
வழியனுப்பு விழாவிற்கு!
நெகிழிப்பை பயன்படுத்த
நாளை முதல் தடையாம்
பிறந்தது முதல் தொட்டிலாய்
பாலுண்ணும் குமிழியாய்
பகிர்ந்து உண்ணும் தட்டாய்
பருக உதவிய குவளையாய்
விளையாட்டுப் பொம்மையாய்
விரும்பி ஆடும் ஊஞ்சலாய்
குளிக்கும் வாளியாய்
பல வருடம் வித விதமாய்
பவனி வந்த நெகிழி பற்றி
புரிந்து கொண்டோம்
நாளை முதல் ஒவ்வொன்றாக
நன்மை கருதிப் புறந்தள்ளுவோம்
உருக்கி வடிவுமாற்றி மீண்டும்
உபயோகிக்க முடிந்தவை தவிர
மக்கிப் போகாது இப்புவிவாழ்
மக்களையும் மாக்களையும்
வாட்டி வதைக்கும் நெகிழிகளுக்கு
வழியனுப்பு விழா இன்று!
புவிவளம் காக்க அவைகளை
புறம் ஒதுக்க விழைந்தாலும்
கெட்டவரையும் புண்படுத்தாத
குணம் கொண்ட தமிழர் யாம்
நிறைவு பெறாக் கட்டிடத்தில்
நிறை மனதோடு கொண்டாடுவோம்
நெகிழிப் பைக்கொரு நினைவுதினம்!

*****

”மட்பாண்டக் குவளைகள் எல்லாம் மரியாதையுடன் மனையேறட்டும்; மக்காத நெகிழி நச்சுகளெல்லாம் மலையேறி வெளியேறட்டும்” என்று மாற வேண்டியதையும் நாம் மாற்ற வேண்டியதையும்  அழகாய்த் தன் கவிதையில் பதிவுசெய்துள்ளார் திரு. யாழ் பாஸ்கரன்.

மாறுவோமே மாற்றுவோமே!

பச்சைத் தலைப்பாகட்டி பளபளக்க வரிசையிலே
பச்சைத் தண்ணீர் நெகிழிப் போத்தல்கள் – நாம்
எச்சிலாக்கி எறிந்தபின் மக்கி நெகிழாமல்
பசுமைத் தாய்நிலத்தின் நலம் சாய்க்கும் பகைவர்கள்

வழக்கம் மாறினால் வானமே எல்லை நெகுநெகு நெகிழிகளை
வழியனுப்பி வைப்போம் பிள்ளைகள் நாங்கள்
வாழும் பூமிக்கோளம் மாசின்றி மலர்ச்சியுற
வையகம் வாழ வழிமுறை காண்போம்

மடமடவென மண்பானைத் தண்ணீரைக் குடித்துவிட்டு
மளமளவென மண்வெட்டியால் நிலம் கொத்திய
முப்பாட்டன் காலத்தின் சூழல் நோக்கி முழுமனதுடன்
முதல் அடியை எடுத்து வைப்போம்

மண்பாண்டக் குவளைகள் எல்லாம்
மரியாதை பெற்றே மனையேறட்டும்
மக்காத மாசான நச்சுக் குப்பைகள் எல்லாம்
மனம் மாறி மலையேறி வெளியேறட்டும்

மாசில்லா உலகே மகிழ்வான சுவனம்
மக்காத பொருளாலே நிகழுமே உயிர்களின் மரணம்
மனம் நெகிழ்ந்தே நெகிழிகளை ஒழிப்போம்
மண்ணுயிர்க்கு வாழ்வளித்து மகிழ்வோம்

மனிதனின் தேவைக்குத் தாயாகும் இயற்கை
மாறாத அவன் பேராசைக்குப் பாலியாகுது இது செயற்கை
மாறுவோமே மாற்றுவோமே இனி மண் சிரித்துப் பொன்னாகும்
மரம் வளர்ப்போம் உலகு அழகாகும்!

*****

சிந்தனைக்கு விருந்தான சீரிய கவிதைகளைப் படைத்திருக்கும் புலவர் தோழர்களுக்கு என் பாராட்டும் நன்றியும்!

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை அடுத்து…

நெகிழிப் பொருட்களைத் தவிர்த்திடுவோம்…மண்ணின் வளத்தைக் காத்திடுவோம்..!!

நெகிழிக் குப்பிகள் ஒவ்வொன்றாய்..நெருக்கமாய் அடுக்கி வரிசையாக்கி..
நெஞ்சம் மகிழ விளையாடும்.. நெருங்கியத் தோழிகள் இருவருக்கும்..
நெருக்கடிச் சூழலை உணர்த்துகிறேன்.. சிரத்தையாய் அதற்குச் செவிமடுப்பீர்..!!

நெடுங்கழுத்து உள்ள நாரைகளும்.. நெடுந்தூரம் செல்லும் பறவைகளும்..
நெடுங்கடல் வாழும் உயிரினமும்.. நெகிழிப் பொருட்களை விழுங்குவதால்..
நெடுதுயில் கொள்வதை உணர்வீரா..? இவற்றின் துன்பம்போக்க முனைவீரா..?

நெடுஞ்சாலை நீர்நிலை எங்கெங்கும்.. நெகிழிக் குப்பைகள் நிறைந்திருக்கு..
நெடுகிலும் குவியும் குப்பைகளால்.. நெருப்பாய்த் தகிக்குது நம்பூமி..
நெஞ்சம் பதறுது அதையெண்ணி.. உணர்வீர் செல்லக் குழந்தைகளே..!!

நெல்லைத் தந்திடும் பூமியெங்கும்.. நெருஞ்சில் தைத்த வலியாக..
நெகிழிக் குப்பைகள் படிவதனால்.. நெடிதுய்க்கும் மண் வளங்கள்..
நெஞ்சம் பதறிடக் குன்றிடுதே.. நெடுங்கதையாய் இது தொடர்கிறதே..!!

நெகிழிப் பொருட்களின் பயன்பாடு.. நிலத்தடி நீரின் குறைபாடு..!!
நெகிழிப் பொருட்களின் பயன்பாடு.. நாட்டின் தூய்மைக்கு இடர்ப்பாடு..!!
நெகிழிப் பொருட்களின் பயன்பாடு.. நம் சுற்றுச்சூழலின் சீர்கேடு..!!

மனதில் இவற்றை இருத்திடுவோம்.. மண்ணின் வளத்தைக் காத்திடுவோம்..!!
மக்கா நெகிழிக் குப்பைகளை.. மண்ணில் எறிவதைத் தவிர்த்திடுவோம்..!!
நெகிழிப் பைகளைத் தவிர்ப்போமே.. நெய்த துணிப்பைகளைக் கொள்வோமே..!!

”நெகிழிப் பொருட்களின் பயன்பாடு, நிலத்தடி நீரின் குறைபாடு; நெகிழிப் பொருட்களின் பயன்பாடு, நாட்டின் தூய்மைக்கு இடர்ப்பாடு” என்று நெகிழிப் பொருள்களால் விளையும் தீமைகளைச் செல்லக் குழந்தைகளுக்குத் தன் பாட்டில் அழகாய்ப் பட்டியலிட்டு விளக்கும் திரு. ஆ. செந்தில் குமாரை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

–மேகலா இராமமூர்த்தி

புள்ளிக்கோலம் போடும் இந்தப் பாவையைப் புகைப்படமெடுத்தோர் வரிசையில் தாமும் ஒருவராய்த் திகழ்ந்து படமெடுத்துவந்திருப்பவர் திருமிகு. ஷாமினி. இப்படத்துக்குப் படக்கவிதைப் போட்டியில் இடம்தந்தவர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். படம்தந்தவர், போட்டியில் அதற்கு இடம்தந்தவர் இருவருக்கும் உரித்தாகின்றது என் நன்றி!

வீட்டை மிளிரவைக்கும் அழகுக் கலைகளில் ஒன்று கோலம். கோலம் என்றாலே அழகு என்றுதானே பொருள்? கோலமிடுவது இல்லத்துக்கு அழகூட்டுவதோடு மட்டுமல்லாமல் கரங்களுக்கு நல்ல பயிற்சியாகவும், ஊற்றெடுக்கும் புதிய கற்பனைகளை வெளிப்படுத்தும் முயற்சிக்கு உற்றதோர் வாய்ப்பாகவும் அமைகின்றது. அனைத்திற்கும் மேலாய் அரிசி மாவினால் கோலமிட்டால் சிறு பூச்சிகளும் எறும்புகளும் அதனை உண்ணும். அதிகாலையிலேயே உயிர்களுக்கு உணவிட்ட மனமகிழ்வும் நமக்குக் கிட்டும்.

இனி, இப்படம் குறித்துத் தம் கருத்துரைக்கக் காத்திருக்கும் அருமைக் கவிஞர்களைக் கனிவோடு வரவேற்போம்! அவர்தம் கவிமொழி கேட்போம்!

*****

மார்கழிப் பனியில் நனைந்தபடி இனிய கோலமிடும் நங்கையர்க்குப் போட்டி வைத்து, பரிசளிப்பதற்காகக் கோலத்தைப் படமெடுக்கும் ஆர்வலர்களை மனப்பூர்வமாக வாழ்த்துகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

வாழ்த்துவோம்…

மார்கழிப் பனியில் நனைந்தேதான்
மங்கைய ரெல்லாம் தெருவிலொன்றாய்ச்
சேர்ந்தே காலையில் கோலமிட்ட
சீரிய காலம் மாறிடினும்,
தேர்வுகள் வைத்தே அவற்றிற்குத்
திறமை சார்ந்த பரிசளித்தும்
ஆர்வ மோடு படம்பிடிக்கும்
ஆர்வ முள்ளோர் வாழியவே…!

*****

”அழகுக்கோலமிடும் முகங்காட்டாச் சோதரியே! ஒளிக்கோலங்களின் ஒவ்வாமை மொழிகளால் உன் விழிக்கோளங்களில் வெம்மை நீர்வீழ்ச்சிகள் உருவாகக்கூடும். வேலியற்ற இணையவெளியில் உலவும் காலிகளால் இலைமறை காயாய் இருந்தனவெல்லாம் இப்போது இலவசங்கள் ஆயின. ஆகவே குனிந்தது போதும்; நிமிர்தல் செய்!” என்று கோலமிடும் பெண்ணை அன்போடு எச்சரிக்கின்றார் திரு. யாழ் பாஸ்கரன்.

நிமிர்தல் செய்

முற்றுப்புள்ளிகளை முழுமையாக்கி அழகுக் கோலமிடும்
முகம் காட்டா சகோதரியே முழுக்க மூழ்கியது போதும்
முதுகுப்பக்கம் கொஞ்சம் முகம் திருப்பு- உன்னை முற்றுகையிட்டுள்ள
மூன்றாம் கண்ணின் பார்வைகள் முற்றுப் பெறட்டும்

மாக்கோலம் தவறானால் மலர்க்கோலம் தீட்டிடலாம்
பூக்கோலம் சிதறிவிட்டால் புதுக்கோலம் போட்டிலாம்
நிலக்கோலமிட்டது போதும் நிமிர்தல் செய் சற்றே இல்லையேல்
வாழ்கைக் கோலம் அலங்கோலம் ஆகிவிட்டும்

காட்சிப்பிழைகளையே ஆட்சியில் ஏற்றும்
மாட்சிமை மறந்த பூகோள மானுட சமூகத்தின்
காட்சி ஊடகக் கலிகாலம் இதில் சிறுகவனச் சிதைவும்
சாட்சியாகிச் சங்கடங்கள் பல தந்துவிடும்

பழுதடைந்த பார்வை விழிமூடர்களின்
பாலின வன்முறை வெறியாட்டங்களினால்
பலாத்காரமாய்ச் சீரழிக்கப்பட்டுப் பாவம் பெண்மையே
பலியாடுகளாய் எப்போதும் வெட்டுப்படுகிறது

ஒளிக்கோலங்களின் ஒவ்வாமை மொழிகளால் உன்
விழிக்கோளங்களில் வெம்மை நீர்வீழ்ச்சிகள் உருவாகலாம்
வேலியற்ற இணைய வெளியின் வழிகளில் முட்களாய்
போலிக் கலைக்காலிகள் பசுத்தோல் போர்த்தியபடி

இலைமறைகாயாய் இருந்தன எல்லாம்
இலவசமாய் இங்கு பதிவிறக்கக் கிட(டை)க்கிறது
இளந்தாரிகளின் இலக்கற்ற விடுதலை உரிமைக்கும்
இலக்குவன் கோடுகள் சில இங்கே தேவையாகிறது

*****

வெவ்வேறு கோணங்களில் இப்படத்தை அணுகிப் புதிய புதிய சிந்தனைகளை நமக்குத் தந்திருக்கும் கவிஞர்களைப் பாராட்டுவோம்!

அடுத்து, இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை நம் கவனத்துக்கு…

வாழ்க்கைக் கோலம்!

நெளிந்து கொடுக்கக் கற்றால்
நேராகும் நம் வாழ்வு என
வாழ்க்கைப் பாதையை
விளக்கும் பாதைக் கோலம்
அழகான இடைப்புள்ளி
அன்றைய உன் துன்பங்கள்
வரிசையாக உன் இடர்களை
வகையான புள்ளிகளாய் இட்டு
நெளி வலைக்குள் சிறையாக்கு
நிஜ வாழ்வின் சோகங்களை
கண்டவர் படமெடுக்க விழையும்
கண்கவர் காட்சியாய்
அழகாக மாறும் வாழ்வு
அருமையான நெளிக்கோலமாய்
முகம் காட்டா நங்கை சொல்லும்
முத்தான பாடமிது
இடர்களைச் சிறையாக்கி
இயன்றவரை வளைந்து கொடு
மீண்டும் அசைபோடாது
மீளாத் துயரத்தில் வீழாது
வெளிவந்த பின்னே வாழ்க்கை
வெளிச்சமாகும் வசந்தமாகும்!

”கோலத்தின் இடைப்புள்ளிகளே உன் துன்பங்கள்; அவற்றைப் பிறரறியாது சிறைப்படுத்து! நெளிந்துசெல்லும் கோடுகளாய் இயன்றவரை வளைந்துகொடுத்து வாழ்வை முறைப்படுத்து. பளிச்சென வெளிச்சமாகும் உன் வாழ்க்கை!” எனச் சிக்குக் கோலத்தை வைத்து வாழ்வின் சிக்கலெடுக்கும் வித்தையை விளம்பியிருக்கும் திருமிகு. நாங்குநேரி வாசஸ்ரீயை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.