Category: ஒலி வெளி

இசைக்கவி ரமணன்

ஆயிரம் பேர்களால் என்ன? அவை
யாவுமுன் கால்மூடும் மலரே!
வாயி லிருப்பதா வாக்கு? அது
வயிரவீ உன்மனப் போக்கு!
பாயில் கிடக்கவா வாழ்வு? உன்
பாலிப்புக் கதுதானே தாழ்வு?
தேயா இருளெலாம் போக்கு! என்
சித்தத்தில் முத்தத்தைத் தேக்கு!

நின்னையே கதியெனக் கொள்வார், அவர்
நிம்மதி இலாமலே திரிவார்
நின்னையே பொய்யெனச் சொல்வார், அவர்
நிலமெலாம் செல்வத்தி லாள்வார்
நின்மனம் ஏதடி பிச்சி? இன்னும்
நிற்கி றோமேயுனை மெச்சி!
நின்னிலே ஏதோ இருக்கும்! அது
நில்லாது நெஞ்சை இழுக்கும்!

வக்கணை மிக்கதோர் ராணி! துளி
வற்றாத பேரின்பக் கேணி!
துக்கம் பிடிக்காத ராணி! நித்தம்
தூக்கம் கலைக்கின்ற தேனி!
பக்கத் திலேதேரியும் ராணி! முகம்
பாராத என்மஹா ராணி!
வெக்கத்தை விட்டவன் கவிஞன்! என்ன
வேதனை தந்தாலும் பாதமே கதியே!

அவளுக்கு மென்னைப் பிடிக்கும்! என்னை
அல்லாட வைப்பதோ அதைவிடப் பிடிக்கும்!
சுவர்முழுதும் எழுதினாள் சிறுமி, ஒரு
சொல்மட்டும் இன்னும் பலிக்காமல் சொக்கும்!
சுவடிலாச் சித்தத்தின் வெளியில், சற்றும்
சுட்டமுடி யாதவொரு துகளின் துக ளொளியில்
இவளைநான் சத்தியம் காண்பேன்! அந்த
இன்பத்திற் காகவே இவையாவும் ஏற்பேன்!

மலையிரண் டின்நடுவிலே, நின்று
மறைகின்ற கதிரோனின் தங்கநிழ லொளியில்
அலையிறைஞ் சிக்கேட்கவே, நெஞ்சின்
அப்போதைக் கவிதைபோல் அரும்புநில வமிழ்தில்
தலைகிறங் கிச்சுழலுமே! அந்தத்
தள்ளாட்டத் தில்தேவி வெள்ளோட்டம் வருமே!
விலையற்ற சக்திபித்தம்! மிக
விரும்பியதை உயிர்தந்து பெற்றதென் சித்தம்!

இசைக்கவி ரமணன்

மலருக்குத் தேனழகோ
மணமழகோ நிறமழகோ? என்
மனதுக்கு நீயன்றி
மற்றழகொன் றேது?
மறையெல்லாம் சொன்னாலும்
மற்றொருசொல் லேது?

சிலருக்கே திருவுண்டு
சிலருக்கே அறிவுண்டு
சிலருக்கோ நீசிரித்துச்
சேர்ந்த அருளுண்டு
சிறுபிள்ளை என்னெஞ்சில்
நீதானே உண்டு!

நாடகமாய் இவ்வையம்
பூடகமாய் மனிதமனம்
கூடெங்கும் நுழைந்துமலர்
சூடுமுன் கரத்தால், உன்னைத்
தேடுவதே இவரிங்கே
ஆடுவதும் பாடுவதும்!

தேடுவோர்கள் தேட, பதம்
சூடுவோர்கள் சூட, நிதம்
வாடுவோர்கள் வரிசையிலென்
வாழ்க்கை ஆடுதே! இதில்
ஏடும் இசையும் உன் திறவா
வாசலானதே!

போதுமடி அம்மா உன்
பொல்லாப்பு! இக்கணமே
மீதமின்றி மிச்சமின்றி
என்னைத் தீர்த்திடு! உன்
பாதமலர் போதுமதில்
பரிந்து சேர்த்திடு!

இசைக்கவி ரமணன்

ஏறெழுந்து வந்துநெஞ்சைக் கூறுபோடும் தங்கமே!
என்றன் கனவில் கவியில்வந்து இடிசிரிக்கும் சிங்கமே! என்னை
ஏறெடுத்துப் பார்த்துவிட்டால் ஏதுனக்கு பங்கமோ?
எனக்கும் உனக்கும் இடையினிலே எவர்வகுத்த சுங்கமோ!

தேரெழுந்த தாயிதயம் ஊர்திரண்ட தாகமனம்
யாரெந்தக் கொடியசைக்கக் காத்திருக்கிறாய்? அடி
யாமளையே யார்வரவைப் பார்த்திருக்கிறாய்?
தேரழுந்தித் தெருநொறுங்கி ஊர்சிரிக்கவா? என்றோ
தீர்ந்தகதை தொடர்தல்கண்டு பார்விழிக்கவா?

கார்குழலை மின்னெடுத்துக் கட்டமுயலும் அழகியே!
கட்டளைக்குக் கவிதைகேட்கும் கர்வமிக்க அரசியே!
ஊர்விழுந்து நானெடுத்த பிச்சையெலாம் போதுமே! உன்
உதடுபட்டென் உச்சிகுளிரும் ஒற்றைமுத்தம் வேண்டுமே!

சாத்திரங்கள் தோற்ற இடம் சதுர்மறைகள் ஏங்கும்பதம்
சாயங்காலக் கனவுகளில் காட்டியவள் நீ! நீ
சாம்பலையும் நின்றெரிக்கும் சாம்பவியாம் தீ!
தோத்திரங்கள் இன்னுமுனக் கலுக்கவில்லையா? கால்
தொட்டுச்சுட்ட கண்ணீரும் உலுக்கவில்லையா?

நீயெனக்கு நானுனக்கு நேர்ந்துகொள்ளுவோமே, ஒரு
நிமிடம்கூடப் பிரிந்திடாமல் சேர்ந்து வாழுவோமே
தாயெனக்கு நீயுனக்குத் தக்கபிள்ளை கவிஞனே, நீ
தள்ளிவைக்கத் தள்ளிவைக்கத் தழுவவருவ தொருவனே!

கூடெடுத்த தூழிக் கனல் குடிசையிலே சூறைப் புயல்
கூர்த்தகைகள் கொட்டிச் சிரிக்கும் குமரியல்லவா! எந்தக்
கோட்டுக்குள்ளும் சிக்காத அமரியல்லவா! இது
மூடநல்ல நேரம்திரை போட நல்லநேரம், என்னை
முன்பிலாமல் பின்பிலாமல் தீர்த்தருள்கவே! தாயே!
முத்தமொன்றில் தீர்த்துன்னுள் வார்த்தருள்கவே!

இசைக்கவி ரமணன்

உந்தன் பிள்ளை நான், என்றும்
எந்தன் அன்னை நீ
ஏங்கியேங்கி அழுவதுதான் என்றன் வாழ்க்கையோ?
என்னைப் பார்த்துச் சிரிப்பதுதான் உன்றன் பாசமோ?
என்ன சொந்தமோ? என்று
வந்த பந்தமோ?

மந்திரங்க ளாலுனக்கு மாலை சூட்டுவார், கனல்
மணமணக்கும் சொல்லெடுத்துக் காலில் தூவுவார்
சந்திரனை சூரியனைச் சடையில் பூட்டுவார், அந்தி
சாயும்பொழுதில் தேன்குழைத்துச் சாந்து சாற்றுவார்

ஏதுமின்றி அம்மாநான் ஏங்கி நிற்கிறேன்
எல்லோரும் சென்றபின்பும் எதிரில் நிற்கிறேன்

உன்னையன்றிக் காரணங்கள் இருக்க முடியுமா? உன்முன்
கன்மஜென்மத் தோரணங்கள் கலகலக்குமா?
இன்றுநாளை என்றுநாளைத் தள்ளலாகுமா? உயிர்
சென்றபின்பு தெரியாமல் அள்ளலாகுமா?

இந்தக்கணம் அம்மாநீ என்னைத் தழுவிடு! இந்த
விந்தை வாழ்க்கை போதுமென்னை விரைந்து தழுவிடு

கண்பனிக்கக் கவியிசைக்கும் வரம்கொடுக்கிறாய், நெஞ்சில்
காதலற்ற இவ்வுலகில் கதறவைக்கிறாய்
எண்ணமிலாப் பெருவெளியை எட்டவைக்கிறாய், என்னை
ஏழையாக்கி எவரெவரோ குட்டவைக்கிறாய்

தாங்கவில்லை அம்மாஉன் தாளில் வீழ்கிறேன், உயிர்
நீங்குகின்ற தருணம்வேண்டி நீண்டுவாழ்கிறேன்