Month: May 2016

களப்பலி வீரர் சிற்பம்!

பவள சங்கரி

மூதுபுகழ் கொண்ட கொங்கு நாட்டில் வீரப்பெண்மணிகளின் வரலாறு எண்ணற்றவை. தங்கள் நாட்டு மன்னன் போரில் பகைவர்களை அழித்து வெற்றி பெற வேண்டும் என்பதற்காகத் தங்கள் தலையை வெட்டி வெற்றித் தெய்வமாகிய காளி அன்னை அல்லது கொற்றவைக்கு காணிக்கையாக்கும் வழமை இருந்துள்ளது. நவ கண்டம் என்பர் இதை. கி.பி. 1265 – 1285 காலத்திய ராஜகேசரி வர்மன் என்கிற வீரபாண்டித் தேவரின் கல்வெட்டுகள் இதற்கு ஆதாரமாக உள்ளன. அவ்வழக்கத்தின்படி பெண் வீரர்களும் தங்களையே களப்பலி கொடுத்துள்ளனர் என்பதற்கு ஆதாரமாக அந்தியூர் சிறீபத்திரகாளியம்மன் திருக்கோவிலில் தமது தலையைத் தாமே வெட்டிக்கொண்டு பலி கொடுக்கும் வீரப்பெண்மணிகளின் சிலைகள் கேட்பாரற்று குப்பைமேட்டில் மண்ணில் புதைந்து கிடக்கும் அவலத்தைப் பார்க்க வருத்தமாகத்தான் இருந்தது.. ஆலயங்கள் புதுப்பிக்கப்படும்போது இதுபோன்று வரலாற்று ஆவணங்களின் அருமை தெரியாமல் அழிக்கப்பட்டுவிடுகின்றன.

May 17, 2016
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

ஓட்டு போட்டுவிட்டு கை விரலில் மையோடு
வந்து கம்ப்யூட்டரைத் திறந்தால் ‘கேசவ் மைவண்ண கிருஷ்ணன்’….

”கைமை(கர மை) நிறத்துக் கிருஷ்ணன் குழலூத,
மெய்மைக்கு வாக்களித்த மாடவன் , -பொய்கையாய்
ஊற்றெடுக்கும் காலை உறிஞ்சி அடையுது,
தேற்றிடும்வாஞ் சைதேறு தல்(வாத்ஸல்யம்)”….கிரேசி மோகன்….

May 16, 2016
இதயத்தால் வாழ்த்துகின்றேன்!

எம். ஜெயராமசர்மா

May 16, 2016
படக்கவிதைப் போட்டி .. (64)

பவள சங்கரி

அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

ஷாமினி எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (21.05.2016) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும், தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

போட்டியின் நடுவரான திருமதி. மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014-ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுக்களும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்.

May 16, 2016
இந்த வார வல்லமையாளர்

செ. இரா.செல்வக்குமார்

இந்தக் கிழமையின் வல்லமையாளர், தமிழ்க்கணிமை உலகில் தனிச்சிறப்புடன் தமிழுக்குத் தொண்டாற்றிவரும் பேராசிரியர் ஆ.க. இராமகிருட்டிணன் (A.G. Ramakrishnan) அவர்கள்.

பேராசிரியர் இராமகிருட்டிணன் உத்தமம் (INFITT) என்னும் உலகத் தகவல் தொழினுட்ப மன்றம், 2016 இல் நடத்தவிருக்கும் 15-ஆவது தமிழிணையக் கருத்தரங்கின் தலைவராகப் பொறுப்பேற்றிருக்கின்றார். இது திண்டுக்கல்லில் காந்திகிராமத்தில் இவ்வாண்டு செப்டம்பர் மாதத்தில் நடக்கவிருக்கின்றது [4]. தமிழ்க்கணிமைக்கு சிறப்பான ஆக்கங்கள் செய்துள்ள இவர் இக்கருத்தரங்கிற்குத் தலைவராக இருப்பதைப்பாராட்டியும் இதையொட்டி தமிழர்கள் இவரைப்பற்றி அறிந்துகொள்ளும்பொருட்டும் இவர் இவ்வார வல்லமையாளராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளார்.

தமிழில் வரிவடிவில் எழுதியுள்ள ஓர் எழுத்துரையைத் தமிழில் ஒலிவடிவப் பேச்சுரையாக கணினிவழி மாற்றும் செயலியை இவர் மிகச்சிறப்பான முறையில் செய்திருக்கின்றார். இதனை செய்துபார்க்கக் கீழ்க்காணும் சுட்டியைச் சொடுக்குங்கள்:

எழுத்துரையை ஒலிவடிவப் பேச்சுரையாக மாற்றி.

இதே போல கன்னட எழுத்துரையையும் ஒலியுரையாக மாற்றம் செய்யும் இந்தச் செயலி. பேராசிரியர் இராமகிருட்டிணனின் ஆய்வானது கண்பார்வை இல்லாதவர்களோ கண்பார்வை மங்கியவர்களோ ஓர் எழுத்துரையைக் காதால் எளிதாகக் கேட்டுணரும் வகையில் இருப்பது மிகவும் பயனுடையதாகும். இதே போல ஒருவர் கையால் தமிழிலோ கன்னடத்திலோ எழுதிய உரையைக் கணினி எழுத்துருக்களாக மாற்றவும் ஒரு செயலி செய்திருக்கின்றார். இதனை இந்திய ஒன்றிய அரசு ஏற்றுள்ளதும் குறிப்பிடத்தங்குந்தது [2].

பேராசிரியர் இராமகிருட்டிணன், சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தில் பொறியியல் இளநிலைப் பட்டத்தை (BE) 1980 இல் பெற்றார். மின்னணுவியல் தொடர்பாடலியல் (communications) துறையில் அவருடைய பட்டம் இருந்தது. இவர் பல்கலைக்கழகத்தின் தேர்வில் வரிசைப்படி எட்டாவது மாணவராகத் தேர்ச்சிபெற்றார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. பின்னர் சென்னையில் உள்ள இந்திய தொழினுட்பக் கழகத்தில் (IIT Madras) முதுநிலை தொழினுட்பப் பட்டத்தை (M.Tech) 1982-இலும், அதே நிறுவனத்தில் பொறியியலில் முனைவர்ப்பட்டத்தை (Ph.D) 1989 இலும் பெற்றார். தற்பொழுது இந்திய அறிவியற்கழகத்தில் (Indian Institute of Science) பேராசிரியராகவும் மின்னியல் துறையின் தலைவராகவும் இருக்கின்றார்.

மொழியியல்சார் கணிமைகள் போக, இவர் மருத்துவத்துறையில் படவுருவ அலசல்கள் செய்வதிலும் சிறப்பான ஆய்வுகள் செய்திருக்கின்றார். குறிப்பாக காந்த ஒத்ததிர்வு படவுரு (Magnetic Resonance Imaging) உருவாக்கும் நுட்பத்தில் புதிய வளர்ச்சிகளுக்கு வழி வகுத்துள்ளார். விரைவாகவும் துல்லியமாகவும் காந்த ஒத்ததிர்வுப்படங்களை உருவாக்க இவை உதவுகின்றன. மருத்துவத்துறையில் இவர் செய்துள்ள ஆய்வுகளைக் கீழ்க்காணும் பக்கத்தில் காணலாம்:

மருத்துவத்துறையில் செய்துள்ள ஆய்வுகள் [3]

பேராசிரியர் ஆ.க. இராமகிருட்டிணன், இந்திய அறிவியற்கழகம் (Indian Institute of Science) பெங்களூர் [1]

பேராசிரியர் இராமகிருட்டிணன் அவர்களின் பொறுப்பில் நடக்கும் மைல் (MILE- Medical Intelligence and Language engineering Lab) (மருத்துவ நுண்ணறிதிறனுக்கும் மொழிசார் பொறியியலுக்குமான ஆய்வகம்) என்னும் ஆய்வகத்தின் வழி இவ்வாய்வுகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன [5]. பேராசிரியர் இராமகிருட்டிணன் பல விருதுகளையும் பெருமைகளையும் வென்றவர். 1992 இல் பெற்ற சர் ஆண்டுரு வாட்டு கே யங்கு ஆய்வாளர் விருதையும் (Sir Andrew Watt Kay Young Researcher’s Award), 1985 இல் இந்திய உயிரியமருத்துவத்துறையில் சிறந்த ஆய்வுக்கட்டுரைக்காகப் பெற்ற தங்கம் வாசுதேவன் விருது போன்றவையும், இந்திய உயிரிய மருத்துவப்பொறியியல் குமுகத்தின் (Biomedical Engineering Society) தலைவராக 2002 முதல் 2008 வரை இருந்ததையும் குறிப்பிடவேண்டும். இந்தியாவின் பொறியியலாளர் கழகத்தின் சிறப்பாளராகவும் (Fellow, Institution of Engineers (India)),
இந்தியாவின் மின்னணுவியல் தொலைதொடர்பியல் பொறியாளர் கழகத்தின் சிறப்பாளராகவும் (Fellow, Institution of Electronics and Telecommunication Engineers, India.) தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளார்.
பிறபல குறிப்பிடத்தகுந்த பெருமைகளைக் கீழ்க்காணும் பக்கத்தில் காணலாம் [6].

தமிழ்க்கணிமை உலகில் பற்பல நல்ல பயனுடைய ஆய்வாக்காங்கள் செய்த, சிறந்த ஆளுமை கொண்ட பேராசிரியர் ஆ.க. இராமகிருட்டிணன் அவர்களைப் பாராட்டி வாழ்த்தி அவரை இந்தக் கிழமையின் வல்லமையாளராக அறிவிக்கின்றோம்.

அடிக்குறிப்புகள்

[1] படம்: பேராசிரியர் ஆ.க. இராமகிருட்டிணன் அவர்களின் அலுவலக வலைத்தளம். படத்தை எடுத்தவர் ஏ.வாணி (2007). http://mile.ee.iisc.ernet.in/AGR/index.htm
[2] http://mile.ee.iisc.ernet.in/mile/OnlineHandWriting_Recognition.html#OHR
[3] http://mile.ee.iisc.ernet.in/mile/publications/MedicalImageProcessing.html
[4] http://home.infitt.org/event/15th-tamil-internet-conference/
[5] http://mile.ee.iisc.ernet.in/mile/
[6] http://mile.ee.iisc.ernet.in/AGR/profile.htm

May 16, 2016
ஏழாம் ஆண்டில் வல்லமை மின்னிதழ்

சிந்தனை, செயல், முன்னேற்றம் என்ற நோக்குடன் துடிப்புடன் நடைபோடும் வல்லமை மின்னிதழ், ஆறு ஆண்டுகளை நிறைவு செய்து, 2016 மே 16 அன்று, ஏழாம் ஆண்டில் நுழைந்துள்ளது.

வல்லமையில் கடந்த ஓராண்டில் சுமார் 2500 இடுகைகளும் (மொத்தம் 10,459) 1500 பின்னூட்டங்களும் (மொத்தம் 11,161) வெளியாகியுள்ளன. இவை அனைத்தையும் குறிப்பிடுவது இயலாது எனினும் சிலவற்றைக் குறிக்கலாம்.

ஜெயபாரதனின் அறிவியல் கட்டுரைகள், எகிப்திய பிரமிடுகள் உள்ளிட்ட உலக அதிசயங்கள் பற்றிய கட்டுரைகள், நாகேஸ்வரி அண்ணாமலையின் சமூகவியல் கட்டுரைகள், இராம. இராமமூர்த்தியின் இலக்கியக் கட்டுரைகள், எஸ் வி வேணுகோபாலனின் உணர்ச்சிகரமான கட்டுரைகள், பல்வேறு தமிழறிஞர்களின் ஆய்வுக் கட்டுரைகள்… எனப் பலவும் கருத்துச் செறிவுடன் கவனத்தை ஈர்ப்பவை.

வல்லமையில் வெளியாகும் தொடர்கள் பற்பலவும் முக்கியமானவை. மலர் சபாவின் நான் அறிந்த சிலம்பு, செண்பக ஜெகதீசனின் குறளின் கதிர்கள், சக்தி சக்திதாசனின் இங்கிலாந்திலிருந்து ஒரு மடல், க.பாலசுப்பிரமணியனின் கற்றல் ஒரு ஆற்றல், கிரேசி மோகனின் கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம், இன்னம்பூரானின் கனம் கோர்ட்டார் அவர்களே, நிர்மலா ராகவனின் குறுந்தொடர்கள் உள்ளிட்ட பலவும் கனம் பொருந்தியவை.

என்னதான் இருக்கிறது வேதத்தில் என்ற அரிய தொடரையும் வளவன் கனவு என்ற வரலாற்றுப் புதினத்தையும் வளமான பல்வேறு கட்டுரைகளையும் எழுதிய சு.கோதண்டராமன் அவர்கள், இந்த ஆண்டில் மறைந்தது, நமக்கு ஈடு செய்ய இயலாத இழப்பாகும். அதே போன்று, மேகலாவின் தந்தையாரும் தமிழறிஞருமான முனைவர் இராம. இராமமூர்த்தியின் மறைவும் பேரிழப்பாகும். இவர்களின் ஆன்மா சாந்தி அடைவதாக.

கவிதைகளில் மீ.விசுவநாதனின் இதுதான் வாழ்க்கை! என்ற பாடலைப் படித்தீர்களா? இது போல், மரபிலும் புதுக் கவிதையிலும் பற்பல அழகிய கவிதைகளை வெளியிட்டுள்ளோம். சில மொழிபெயர்ப்புகளும் இந்த வகையில் அணி சேர்க்கின்றன.

கடலோடி நரசய்யாவுடனான பவளசங்கரியின் நேர்காணலும் ஔவை நடராசன் உடனான எனது அலைபேசி உரையாடலும் நேர்காணல் பிரிவில் குறிப்பிடத்தக்கவை.

இந்த 2016 சட்டமன்றத் தேர்தல் திருவிழாவில் வழக்கறிஞர் க.இரவி அவர்கள் வித்திட்ட வாக்காளர் விழிப்புணர்வுத் திட்டத்தில் வல்லமையும் இணைந்துகொண்டது. இதன் தொடர்ச்சியாக வல்லமை ஆசிரியர் பவளசங்கரியின் ஒருங்கிணைப்பில் ஈரோட்டில் மக்கள் கேள்வி மேடை, சிறப்புற நடைபெற்றது.

வல்லமையாளர் விருதினைத் தொடர்ச்சியாக 212 வாரங்களாக வழங்கி வருகிறோம். விசாகப்பட்டினம் திவாகர், இன்னம்பூரான், பேரா.நாகராஜன் வடிவேல் ஆகியோர் முதல் 100 வல்லமையாளர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தனர், தேமொழி அடுத்த 100 வல்லமையாளர்களைத் தெரிவு செய்தார், பேரா.செ.இரா.செல்வக்குமார், இப்போது இந்தப் பொறுப்பினை ஏற்று, அருந்திறம் படைத்த பேராளர்களை அடையாளம் காட்டி வருகிறார்.

கடந்த ஆண்டில் நாம் தொடங்கிய படக் கவிதைப் போட்டி, 64 வாரங்களாகத் தொடர்கிறது. வாசகர்களின் படைப்பாக்கத் திறனை வளர்க்கும் அதே நேரம், சிறந்த படக் கலைஞர்களையும் இந்தப் போட்டி ஊக்குவிக்கிறது. வல்லமையின் ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுக்கும் படங்களில் அன்றாட வாழ்வில் நாம் கவனிக்கத் தவறும் பல காட்சிகள் எட்டிப் பார்க்கின்றன. இந்தப் போட்டிக்கு வந்த படைப்புகளைச் சீர்தூக்கிப் பார்த்து, நயம் பாராட்டி எழுதும் மேகலாவின் நடையழகு, ஒரு தனியழகு.

இந்த ஆண்டில் பயன்மிகு இணையவழிச் சேவைகள் என்ற கருப்பொருளில், எழுத்தாளர் வையவன் அவர்களின் ஆதரவுடன் கட்டுரைப் போட்டி ஒன்றையும் மாதந்தோறும் நடத்தினோம். ஆயினும் எதிர்பார்த்த அளவு பங்கேற்பு இல்லாததால் இதனைத் தொடர இயலவில்லை.

தமிழில் அயற்சொற்கள் வெகுவாகப் பரவியுள்ள நிலையில், அவற்றைத் தமிழ் வழக்கில் எழுதுவது எப்படி என்ற ஐயம் பலருக்கும் உண்டு. இதற்கு ஒரு தீர்வாக, அயற்சொற்களை தமிழ் வழக்கில் எழுதுவதற்கு ஒரு கூகுள் பக்கத்தை உருவாக்கியுள்ளோம். செ.இரா.செல்வக்குமார், ஸ்ரீ ஸ்ரீதரன், ஜெயபாரதன், தேமொழி உள்ளிட்ட பலரும் இதில் பங்களித்து வருகிறார்கள்.

ஈழத் தமிழ்ச் சொற்களைப் புரிந்துகொள்ள ஏதுவாக, அவற்றுக்கு இணையான தமிழக வழக்கை ஆவணப்படுத்தவும் ஒரு கூகுள் பக்கத்தை உருவாக்கியுள்ளோம். சகோதரி சுவாதி தொடங்கிய இந்த முயற்சியில் மறவன்புலவு சச்சிதானந்தன், ஷைலஜா, செம்பூர் நீலு, தேமொழி, ஸ்ரீரங்கன் மோகனரங்கன் உள்ளிட்ட பலரும் பங்களித்து வருகிறார்கள். இந்த இரண்டு பக்கங்களும் திரள் தரவு வகையிலானவை. கூகுள் கணக்கு உள்ள எவரும் இவற்றில் பங்களிக்கலாம்.

இந்த ஏழாம் ஆண்டில் மேலும் பல முத்திரைகளைப் பதிப்போம். இணைய இதழியல் குறித்த பயிற்சிகளை வழங்க உள்ளோம். ஆர்வமுள்ளவர்கள், மின்னஞ்சல் அனுப்பிப் பதிந்துகொள்ள அழைக்கிறோம். மேலும், வல்லமை வளர்தமிழ் மையத்தை அறக்கட்டளையாகப் பதிவோம். பள்ளி – கல்லூரிகளில் இணையப் பயிலரங்குகளையும் திறன் வளர்ப்புத் திட்டங்களையும் முன்னெடுக்க உள்ளோம். இதற்கு உறுதுணை புரிய, அன்பர்கள், தன்னார்வலர்கள், பயிற்சியாளர்கள், கலைஞர்கள், விளம்பரதாரர்கள், கொடையாளர்கள் உள்ளிட்ட பலரையும் அன்புடன் அழைக்கிறோம்.

இந்தப் பயணத்தில் துணைநிற்கும் சகோதரி பவளசங்கரி தலைமையிலான ஆசிரியர் குழுவினர், ஆலோசகர்கள், படைப்பாளர்கள், வாசகர்கள், படக் கலைஞர்கள், ஓவியர்கள், நண்பர்கள், தொழில்நுட்ப ஆதரவு நல்குவோர் உள்ளிட்ட அனைவருக்கும் தனிப்பட்ட முறையில் எனது நன்றிகளைத் தெரிவித்து மகிழ்கிறேன்.

உங்கள் அனைவரின் ஆதரவுடன் நமது பயணம் இனிதே தொடர்கிறது. இன்னும் சிறப்புறப் பணியாற்ற, அன்பர்களின் ஆலோசனைகளையும் உதவிகளையும் வரவேற்கிறோம். வாருங்கள், நம் திறம் மிளிர, மதி குளிர, உயிர் வளர, மனம் செழிக்க, மாநிலம் பயனுறச் செய்வோம்.

May 16, 2016
நலம் … நலமறிய ஆவல் ….. (4)

நிர்மலா ராகவன்

ஊனம் யாருக்கு?

என் உறவினரான நளினி முதன்முறையாகக் கருவுற்றிருந்தபோது, `இரட்டைக் குழந்தைகள்!’ என்று மருத்துவர் கூற அவள் பெரிதும் மகிழ்ந்தாள்.

எட்டாம் மாதத்தில், குழந்தைகள் முன்போல் வயிற்றில் உருளவில்லையே என்று சந்தேகப்பட்டு தாயிடம் தெரிவிக்க, அடித்துப் பிடித்துக்கொண்டு பரிசோதனைக்குப் அழைத்துச் செல்லப்பட்டாள். ஒரு குழந்தை வயிற்றிலேயே இறந்து மூன்று நாட்களாகி இருந்தன. இன்னொன்றை வயிற்றைக் கீறி எடுத்தார்கள். இது அந்தக் குழந்தை லல்லியின் கதை.

பிற குழந்தைகளைப்போல் லல்லி குப்புறப் படுக்கவில்லை, தவழவில்லை, உட்காரவில்லை. அண்ணன் அதைச் சுட்டியபோது, நளினி ஆத்திரத்துடன், `எல்லாக் குழந்தைகளும் ஒரேமாதிரி இருக்குமா?’ என்று அவர்கள் வாயை அடைத்துவிட்டாள். அவளுக்கும் உள்ளூர பயம் இருந்திருக்க வேண்டும், ஏதாவது அசம்பாவிதமாக ஆகிவிடப்போகிறதே என்று.

ஒரு வயதுக்குமேல் ஆயிற்று. அப்போதும் லல்லி எழுந்து நிற்கவோ, நடக்கவோ இல்லை. ஒரே இடத்தில் சாய்ந்து உட்கார்ந்திருப்பாள். வேறு வழியின்றி மருத்துவர்களை நாட, `அவளுடன் இருந்த கரு இறந்தபோது, லல்லியின் மூளைக்குப் பிராணவாயு செல்லாததால் சேதம் உண்டாகிவிட்டது. இனி அவளால் சுயமாக நடக்க முடியாது!’ என்றுவிட்டார்கள்.

சிறு குழந்தையாக இருந்தபோது, அவளைத் தூக்கிக்கொண்டுபோய் குளிக்கவைப்பது, பள்ளிக்கூடத்தில் விடுவதெல்லாம் எளிதாக இருந்தது. ஆனால், எத்தனை காலம்தான் இப்படியே விடுவது! ஓரளவு நடந்தால்கூட போதுமே என்று ஐந்து வயதில் லல்லியை மலேசியாவிலிருந்து ஆஸ்திரேலியாவுக்கு அழைத்துச் சென்றார்கள் — மருத்துவ உதவி நாடி.

அடிக்கடி போய் அறுவைச் சிகிச்சை செய்ததில் இப்போது ஏதோ நடக்கிறாள். உட்காருவதும், எழுந்திருப்பதும் சிரமம்தான். தனிமையிலேயே உட்கார்ந்திருக்க நேரிட்டதால், ஓயாது படிக்கும் நற்பழக்கம் ஏற்பட்டது. ஆங்கிலத்தில் அவள் உரையாடுவதைக் கேட்டால் பிரமிப்பாக இருக்கும். அத்துணை புலமை!

ஒரு முறை நானும் என் மகளும் லல்லியைப் பேரங்காடி ஒன்றிற்கு அழைத்துப் போயிருந்தோம். `கால் வலிக்கிறது!’ என்று தரையில் உட்கார்ந்துவிட்டாள். அதன்பிறகு எழுந்திருக்க அவள் பட்டபாட்டைப் பிறர் வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டே போனார்கள்.
`எல்லாரும் என்னையே பார்க்கிறார்கள்!’ என்று வருத்தமாக லல்லி சொன்னபோது, நாளிதழ் ஒன்றில், `நாங்களும் மனிதர்கள்தானே! எங்களை ஏன் அப்படி உற்றுப் பார்க்கிறீர்கள்?’ என்று ஊனமடைந்தவர் ஒருவர் மனம் வருந்தி கோரிக்கை எழுப்பி இருந்தது நினைவில் எழுந்தது.

`நாமும்தான் மற்றவர்களைப் பார்க்கிறோம், யார் என்ன ஆடையணி அணிந்து வந்திருக்கிறார்கள் என்று! அதற்காகத்தானே எல்லாரும் வெளியே வருகிறார்கள்!’ என்று அவளைச் சமாதானப்படுத்தினேன்.

லல்லிக்குப் பதினாறு வயதானபோது, சகமாணவன் ஒருவன், `எனக்கு உன்னை ரொம்பப் பிடித்திருக்கிறது. ஒரே காதல்!’ என்றானாம்.

அவன் கேலியாக அப்படிக் கூறினானா என்றெல்லாம் இவள் யோசிக்கவில்லை. சற்றும் அயராது, `சரி. பள்ளி முதல்வர் அறைக்குச் செல்வோம். நீ என்னிடம் சொன்னதை அவரெதிரே சொல்லு. உன்னை பள்ளியைவிட்டே துரத்துவார்! எனக்குப் படிப்புதான் முக்கியம்!’ என்றாள். பிறந்ததிலிருந்தே அனுபவித்த இயலாமை ஒருவரது துணிச்சலை அதிகரிக்கவும் செய்யும், இழக்கவும் செய்யும். அந்த விதத்தில் லல்லி அதிர்ஷ்டசாலிதான்.

லல்லிக்கு இப்போது பதினெட்டு வயது. கல்லூரியில் படிக்கிறாள். ` ‘என்னுடன் படிப்பவர்கள், `உனக்கு கார் ஓட்டத்தெரியுமா?’ என்று கேட்கிறார்கள்!’ என்று அவள் பேச்சுவாக்கில் சொன்னபோது, எனக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது.

லல்லி அதை வேடிக்கையாக எடுத்துக்கொண்டிருக்கிறாள். `நான் போன வருடமே லைசன்ஸ் வாங்கிவிட்டேன். மைவி (MYVI, மலேசியத் தயாரிப்பான சிறிய கார்) வீட்டில் இருக்கிறது என்று பொய் சொன்னேன்!’ என்று சொல்லிவிட்டுப் பெரிதாகச் சிரித்தாள். அவள் சிரிப்பில் வருத்தம் சிறிதுமில்லை. `என்னாலும் பிறரைச் சமாளிக்க முடியும்!’ என்ற மனஉறுதிதான் காணப்பட்டது.

எனக்குப் பொறுக்கவில்லை. முழங்கைகளுக்குக்கீழ் ஒரு வளையத்தில் கைவிட்டபடி, இருபுறமும் ஊன்றுகோல் வைத்து நடக்கவேண்டிய நிலையிலிருந்த பெண்ணிடம் துளிக்கூட இரக்கமில்லாது இப்படியா பேசுவார்கள்!

`நானாக இருந்தால், `என்னை ராணிமாதிரி அழைத்துப்போக பிறர் இருக்கும்போது, நான் எதற்கு கண்ணைக் கெடுத்துக்கொண்டு கார் ஓட்டவேண்டும்?’ என்றிருப்பேன்!’ என்றேன் நான். அவளை மேலும் ஆதரிக்கும் நோக்கத்துடன், `இப்போது தானே இயங்கும் கார்கள்கூட வந்துவிட்டன! நாம் வழி சொன்னால் போதும்,’ என்றேன்.

`GO RIGHT, GO LEFT!” என்று சிரித்துவிட்டுத் தன்பாட்டில் பேசிக்கொண்டு போனாள். `உனக்குக் காதலன் யாருமில்லை?’ அவள் மனத்தைப் புண்படுத்தவென கேட்கப்பட்ட மற்றொரு கேள்வி.

`அதற்கு நான் என்ன சொன்னேன், தெரியுமா? `எனக்குப் புத்தகங்கள்மேல்தான் காதல்!’ என்று அவர்கள் வாயை அடைத்தேன்!’ மீண்டும் பெரிய சிரிப்பு.

(என் பேரனுக்குப் பதினாறு வயதாகியிருந்தபோது, அவனுடைய நண்பர்கள் அவனைக் கலந்தாலோசித்தார்கள்: `நாம் இப்போது girlfriend வைத்துக்கொள்ள வேண்டுமா?’

அந்த அதிமுக்கியமான கேள்விக்குப் பதிலாக, `நாம் அவர்களை சினிமாவுக்கு அழைத்துப்போக வேண்டும், சாப்பிட வாங்கிக் கொடுக்க வேண்டும். தண்டச்செலவு! போதாக்குறைக்கு, பெண்கள் வாய் ஓயாமல் பேசுவார்கள். அதைவேறு சகித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும்!’ என்றானாம் அந்த தீர்க்கதரிசி! )

அந்த நினைவை லல்லியிடம் நினைவுகூர்ந்தேன்.

`அதானே! படிக்கும் வயதில் எதற்கு காதல்?’ என்றாள் வயதுக்கு மீறிய அறிவுக்கூர்மையுடன்.

இப்பெண்ணுக்கோ சில அவயவங்களில்தான் கோளாறு. ஆனால் உடல் முழுமையாக இருந்தும், சிலர்..! என்ன சொல்வது, போங்கள்!

தொடருவோம்

May 16, 2016
சங்க இலக்கியங்களில் மலர்ப்பண்பாடு
-முனைவர் பா.பொன்னி

சங்க கால மக்கள் இயற்கையோடு இயைந்த வாழ்வினை நிகழ்த்தினர். அவர்களின் வாழ்க்கைமுறை முழுமையும் இயற்கையின் பின்புலத்தில் அமைந்திருந்தது என்றால் அது மிகையில்லை. தமிழர் வாழ்க்கை முறைமையினை அகம், புறம் என்ற இரு பாகுபாட்டில் அடக்குவர். இவற்றிற்குரிய திணைகளை வகுக்கும்போதும், அகத்திணைகளுக்குரிய முதல் கருப்பொருட்களைச் சுட்டும் போதும் இயற்கைப் பின்னணியிலேயே படைத்துக் காட்டியிருப்பது இதற்குச் சான்றாக அமைகிறது. இவ்வியற்கைப் பின்னணியில் மலர்கள் குறிப்பிடத்தகுந்த இடம் வகிக்கின்றன. அவற்றின் முதன்மையை ஆராயும்போது சங்க காலப் பண்பாட்டினை மலர்ப்பண்பாடு என்று குறிப்பிட இயலுகின்றது. அதனை ஆராய்வதாக இக்கட்டுரை அமைகிறது.

மலர்களின் குணம்

மணம், மென்மை, வண்ணம், தூய்மை, தன்மை, சுவை, ஒளி, எழில், கவர்ச்சி, மங்கலத்தன்மை ஆகியவற்றை மலர்களுக்கு உரிய குணங்களாகக் குறிப்பிடுகின்றனர்.

மலர் தொடர்பான சொற்கள்

ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் மட்டும் அல்லாது, சங்க இலக்கியத்தில் மலருக்கும் பருவங்களை வகுத்துள்ளனர். அரும்பு, நனை, முகை, மொக்குள், முகில், மொட்டு, போது, மலர், பூ, வீ, பொதும்பர், பொம்மல், செம்மல் போன்ற பதின்மூன்று சொற்களை மலர்களின் பல்வேறு நிலையினைச் சுட்டப் பயன்படுத்தியுள்ளனர். அவற்றுள் அரும்பு, நனை, முகை, மொக்குள், முகிழ், மொட்டு ஆகியவற்றை மலரின் இளமைப்பருவமாகச் சுட்டுகின்றனர். மலர், வீ, செம்மல் இவற்றை மலரின் முதுமைப் பருவமாகக் குறிப்பிடுகின்றனர். அரும்பின் மூன்று நிலைகள்: நனை, முகை, மொக்குள்.

அரும்பு – அரும்பும் (தோன்றும்) நிலை
நனை – அரும்பு வெளியில் நனையும் நிலை
முகை – நனை முத்தாகும் நிலை
மொக்குள் – நாற்றத்தின் உள்ளடக்க நிலை
முகிழ் – மணத்துடன் முகிழ்த்தல்
மொட்டு – கண்ணுக்குத் தெரியும் மொட்டு
போது – மொட்டு மலரும்பொழுது காணப்படும் புடைநிலை

மலர் – மலரும் பூ
பூ – பூத்த மலர்
வீ – உதிரும் பூ
பொதும்பர் – பூக்கள் பலவாகக் குலுங்கும் நிலை
பொம்மல் – உதிர்ந்து கிடக்கும் புதுப்பூக்கள்
செம்மல் – உதிர்ந்த பூ பழம்பூவாய்ச் செந்நிறம் பெற்று அழுகும் நிலை

சங்க இலக்கியங்களில் மலர்ப் பின்னணி

சங்க கால மக்கள் இயற்கையை உற்றுநோக்குவதில் வல்லவர்கள். மனிதர்களுக்கு அடிப்படைத் தேவைகளில் உணவுத்தேவையை நிறைவேற்றுவதில் இன்றியமையாத இடம் வகித்தவை மரங்கள். அம்மரங்களின் பெருக்கத்திற்குத் துணை செய்வன மலர்கள். ஆகவே, தான் இருக்கும் நிலத்திற்கும் மலர்களின் பெயரையே இடத்தொடங்கினான் மனிதன் எனலாம். சங்க காலத்தில் ஆடவர் பெண்டிர் ஆகிய இருபாலரும் மலர்களையும் தளிர்களையும் மாலையாகக் கட்டி அணிந்துள்ளனர். தலைவன் தலைவிக்குக் கையுறையாக மலர்களை வழங்குவது உண்டு. இன்றும் மலர்க்கொத்துகளைப் பரிசளிப்பதனை நாம் காணமுடிகிறது. மேலும், இன்றும் வீட்டைச்சுற்றித் தோட்டம் அமைப்பதும், இடம்இல்லாத நிலையிலும் மொட்டை மாடித் தோட்டம் அமைப்பதும் நம் அடிமனத்தில் பதிந்துள்ள எண்ணங்களின் எச்சமே எனலாம்.

சங்க இலக்கியங்களில் மலர்பெறுமிடத்தை
அகத்திணை, புறத்திணை என்று இரு திணைகளிலும் தனித்தனியே வகைப்படுத்திக் காணமுடிகிறது.

அகத்திணை

தொல்காப்பியர் ஒவ்வொரு திணைக்கும் உரிய நிலத்தினைக் குறிப்பிடும்பொழுது,

மாயோன் மேய காடுறை உலகமும்
சேயோன் மேய மைவரை உலகமும்
வேந்தன் மேய தீம்புனல் உலகமும்
வருணன் மேய பெருமணல் உலகமும்
முல்லை குறிஞ்சி மருதம் நெய்தல் எனச்
சொல்லிய முறையாற் சொல்லவும் படுமே ( அகத்திணையியல் – 5 )

என்று நிலத்தை மலர்களின் பெயரால் சுட்டிச் செல்கிறார். கருப்பொருளினைக் குறிக்குமிடத்து,

தெய்வம் உணாவே மாமரம் புட்பறை
செய்தி யாழின் பகுதியொடு தொகைஇ
அவ்வகை பிறவும் கருவென மொழிப
( அகத்திணையியல் – 20 )

என்று கருப்பொருட்களைக் குறிப்பிடுகிறார். இவற்றுள் பண்கள், யாழ்கள் ஆகியவை அவ்வந்நிலத்திற்குரிய பூக்களின் பெயராலேயே அழைக்கப்படுவதனை அறியமுடிகிறது.

சங்க இலக்கிய அகத்திணையில் மலர்களின் பயன்பாட்டினை,
- களவுக்காலம்
- கற்புக்காலம்
ஆகிய இருநிலைகளிலும் அறியமுடிகிறது.

களவுக்காலம்

களவுக்காலத்தில்,
- களவு வாழ்வின் வெளிப்பாடு
- வெறியாட்டு
- மடலூர்தல்
என்ற நிலைகளில் மலா்களின் இன்றியமையாமையை நாம் அறியமுடிகிறது.

களவு வாழ்வின் வெளிப்பாடு

சங்க கால மகளிர் திருமணத்திற்குமுன் தங்கள் கூந்தலில் மலர் சூட்டுவது இல்லை என்பதனைச் சில சான்றுகளால் குறிப்பிட முடிகிறது. தலைவி, தலைவன் அளித்த மலரைக் கூந்தலில் சூடுகிறாள். அதனை மறந்து அன்னை முன்னர் கூந்தலுக்கு எண்ணை தடவ அமர்கிறாள். உள்ளே இருந்த மலர் கீழே விழுகிறது. நெருப்பைத் தொட்டவா்போல் அன்னை விதிர்விதிர்த்து அவ்விடம் விட்டு வெளியேறுகிறாள்.

புல்லினத்து ஆயர்மகன்சூடி வந்ததோர்
முல்லை ஒருகாழும் கண்ணியும் மெல்லியால்
கூந்தலுள் பெய்து முடித்தேன்மன் தோழியாய்
வெண்ணெய் உரைஇ விரித்த கதுப்போடே
அன்னையும் அத்தனும் இல்லரா யாய்நாண
அன்னைமுன் வீழ்ந்தன்று அப்பூ
அதனை வினவலும் செய்யாள் சினவலும் செய்யாள்
நெருப்புக்கை தொட்டவர் போல விதிர்த்திட்டு
நீங்கிப் புறங்கடைப் போயினாள் ( கலி 115 4-12)

என்ற பாடல் அடிகள் இதனை விளக்குகின்றன. மணமாகாத மகளிர் கூந்தலில் பூச்சூடுவது இயல்பு என்றால் தாய் அதனைக் கண்டு வேறுவிதமான உணர்வு கொள்தற்கு வாய்ப்பு இல்லை.

மற்றொரு தாய் உடன்போக்கில் ஈடுபட்ட மகளை நினைத்து வருந்துகிறாள். அப்போது அண்டை வீட்டுப் பெண்கள் அலர் தூற்றிய போதும் என் மகளை நான் எதுவும் கேட்கவில்லை. ஆனால் உன் கூந்தல் நறுமணம் வீசுகின்றதே என்று ஒரு நாள் கேட்டுவிட்டேன். அவள் உடன்போக்கில் ஈடுபடுவதற்கு நானே காரணமாக அமைந்து விட்டேனோ? என்று வருந்திக் கூறுகிறாள்.

அம்பல் மூதூா் அலா்வாய்ப் பெண்டிர்
இன்னா இன்னுரை கேட்ட சின்னாள்
அறியேன் போல உயிரேன்
நறிய நாறும்நின் கதுப்பென் றேனே     ( நற் – 143 )

என்ற பாடல்அடிகள் இதனை விளக்குகின்றன. தலைவன் தலைவியின் இயல்பைத் தன்னுடைய நெஞ்சிற்குக் கூறுவதாக குறுந்தொகைப் பாடல் ஒன்று அமைந்துள்ளது. அப்பாடலில் தலைவன் தலைவி தன்னை இரவுக்குறியில் சந்திக்க வரும்போது இரவில் என்னைக் கலந்து மகிழ்ச்சி அளிக்கிறாள். பின்னர், சூடிய மலர்களைக் களைந்து ஆடைகளை சரிசெய்து எதுவும் வேறுபாடு தெரியாதவாறு தன்னுடைய இல்லத்திற்குச் செல்கிறாள். என்று தலைவி தனக்கேற்ற நிலையிலும் அவள் குடும்பத்திற்கு ஏற்ற நிலையிலும் இரண்டு தன்மையிலும் நடந்து கொள்ளும் தன்மையைக் குறிப்பிடுகிறான்.

இரண்டறி கள்வி நங் காதலோளே
முரண்கொள் துப்பிற் செல்வேல் மலையன்
முள்ளூா்க் கானம் நாற வந்து
நள்ளென் கங்குல் நம்மோ ரன்னள்
கூந்தல் வேய்ந்த விரவுமலர் உதிர்த்துச்
சாந்துளா் நறுங்கதுப் பெண்ணெய் நீவி
தமரோ ரன்னள் வைகறை யானே ( குறுந் – 312 )

என்ற பாடல் அடிகளில் விரவுமலர் உதிர்த்து என்பதால் தலைவி மலரை உதிர்த்து விட்டு வீட்டுக்குச் சென்றமையை அறியமுடிகிறது.

முல்லைக்கலித் தலைவன் ஏற்றினை அடக்கும்போது காளை அவன் தலையில் சூடிய முல்லை மாலையினைத் தன் கொம்பினால் சுழற்றியது. அப்பூ, தலைவியின் கூந்தல்மீது சென்று வீழ்ந்தது. தலைவி அதனை விருப்பத்துடன் சூடிக் கொள்கிறாள். ஆனால் அதன்பின் தாயை எப்படிக் காண்பேன் என்று வருந்துகிறாள்.

பெய்போ தறியாத்தன் கூழையுள் ஏதிலான்
கைபுனை கண்ணி முடித்தாளென்று யாய் கேட்பின்
செய்வதி லாகுமோ மற்று      ( கலி – 107 )

இப்பாடல் அடிகளில் பெய்போதறியாத்தன் கூழை என்பதால் மலர் சூடுவதை அறியாத கூந்தல் என்பதனை அறிய முடிகிறது.

தலைவி தன் நிலத்தில் கிடைக்கும் மலர்களைச் சூடி இருக்க வாய்ப்பு உண்டு எனலாம். வேறுநில மலர்களைச் சூடும் நிலையிலேயே இம்மலர் அவளுக்கு எங்ஙனம் கிடைத்தது? அவளுக்கு ஒரு தலைவனுடன் நட்பு உண்டு என்று ஐயம் கொள்வதாகவும் பொருள் கொள்ளலாம். எவ்வகையிலேனும் தலைவியின் களவை வெளிப்படுத்துவதில் மலர் சிறப்பிடம் பெறுகிறது என்பதனை அறிய இயலுகிறது.

வெறியாட்டு

வெறியாட்டு என்பது தமிழர்களின் தனித்த வழிபாடாகும். வழிபாடு செய்பவர்களின் வாயிலாக இறைவன் வெளிப்படுவான் என்ற நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் இவ்வழிபாடு தோற்றம் பெற்றது எனலாம். மருந்தாலும் பிறவற்றாலும் நீங்காத நோய் வெறியாட்டால் நீங்கும் என்ற நம்பிக்கை கொண்டு வெறி அயர்தல் வெறியாட்டு ஆகும்.

வெறியாடு களத்தில் முருகனுக்குரிய கடம்ப மரத்தினை முருகனாக எண்ணி மாலை அணிவிக்கும் வழக்கமும் இருந்ததனை

…அயலது
அரலை மாலை சூட்டி… (குறுந்: 214)

என்ற அடிகளால் அறியலாம்.

மடலேறுதல்

ஓர் ஆடவன் ஒரு பெண்ணைக் களவுடனோ அல்லது களவின்றியோ அடைய மேற்கொள்ளும் முறை மடலேறுதல் ஆகும்.

காமம் மிக்க தலைவன் பனை மடலால் குதிரையைப் போல் ஓர் உருவம் அமைத்து அதன் கழுத்தில் மணி மாலை முதலியவற்றைப் பூட்டித் தன் உருவத்தையும் தலைவியின் உருவத்தையும் ஒரு படத்தில் எழுதிக் கையில்ஏந்தி அதன்மேல் யாவரும் அறிய ஊர்ந்து வருதலை மடலேறுதல் என்பர். அங்ஙனம் அவன் வருதலைக் கண்ட ஊரினர் இன்னவளுக்கும் அவனுக்கும் நட்பு உண்டு என்பதனை அறிந்து அதனை வெளிப்படக் கூறிப் பழிப்பர். அதுகேட்டுத் தமர் மணம் புரிவிப்பர். மடலேறும் தலைவன் எருக்க மாலை, ஆவிரம் பூ மாலை முதலியவற்றை அணிந்து வருதல் வழக்கமென்று உ.வே.சா. அவர்கள் குறிப்பிடுவார்.

மாவென மடலும் ஊர்ப பூவெனக்

குவிமுகிழ் எருக்கங் கண்ணியும் சூடுப
மறுகின் ஆர்க்கவும் படுப
பிறிதும் ஆகுப காமங்காழ் கொளினே ( குறுந் – 17 )

என்ற பாடல் அடிகளில் எருக்கம் பூவினைச் சூடியமையை அறிய முடிகிறது.

பொன்னேர் ஆவிரைப் புதுமலர் மிடைந்த பன்னூல் மாலைப் பனைபடு கலிமா                                பூண்மணி கறங்க                         ( குறுந் 173 1-3 )

என்ற பாடல் அடிகளில் ஆவிரைப் பூவினைச் சூடியமையை அறிய முடிகிறது.

பூவல்ல பூளை யுழிஞையோ டியாத்த ( கலி -139 )

அணியலங் காவிரைப் பூவோ டெருக்கின்            பிணையலங் கண்ணி   ( கலி 138: 8-10 )

மேற்சுட்டிய அடிகளின் வாயிலாக எருக்கம் பூ, ஆவிரைப் பூ, உழிஞைப் பூ, பூளைப் பூ போன்ற பூக்களைச் சூடியமையை அறிய முடிகிறது.

கற்புக்காலம்
- கற்பின் குறியீடு
- திருமணத்தில் மலர் சூட்டல்
- தலைவனோடு இணைந்திருக்கும் போது மலர்சூடல்
- தலைவனைப் பிரிந்திருக்கையில் மலர்சூடாதிருத்தல்
கற்பின் குறியீடு

சங்ககாலம் இனக்குழுச் சமூக அமைப்பில் இருந்து நிலவுடைமைச் சமூகமாக மாற்றம் பெற்றது. இனக்குழுச் சமூகத்தில் வேட்டையாடிக் கிடைத்த பொருளைப் பகிர்ந்து வாழும் முறைமையே காணப்பட்டது. ஆனால் நிலவுடைமைச் சமூகமாக முல்லை நிலத்தில் வலுப்பெற்ற நிலையில் தன் நிலம் தன்மகனுக்கே செல்ல வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் கற்புக் கோட்பாடு வலியுறுத்தப்பட்டது. அதனால் பெண்களுக்குச் சில கோட்பாடுகள் வலியுறுத்தப்பட்டன. ஆகவே முல்லை கற்பின் குறியீடானது.

முல்லை சான்ற கற்பின் மெல்லியல் ( சிறுபாண் -30 )

முல்லை சான்ற கற்பின்
  மெல்லியல் குறுமகள் ( நற் 142   11-12 )

  என்ற அடிகள் கற்பின் முதன்மையை விளக்குகின்றன. கற்பது, பயிற்சி என்னும் பொருளில் வழங்கி வந்த இச்சொல் பின்னர் பெண்களின் தனிப்பட்ட கற்பொழுக்கைக் குறிப்பதாக மாறியது.

பார்ப்பன மகனே
எழுதாக் கற்பின் நின் சொலுள்ளும் ( குறு 156 -5 )

என்ற அடிகளில் கற்பு என்னும் சொல் கற்றல் என்னும் பொருளில் பயன் படுத்தப்பட்டுள்ளது.

ஒளிறுவாள் தானை கொற்றச் செழியன்
வெளிறு இல் கற்பின் மண்டு அமர் அடுதோறும் ( அகம் 106 -10-11 )

என்ற அடிகளில் குற்றமில்லாத பயிற்சி என்ற பொருளில் வழங்கப்பட்டுள்ளது. ஆயினும் பெரும்பாலான இடங்களில் பெண்களுக்கு உரிய உயர்ந்த பண்பாகவே சுட்டப்பட்டுள்ளது.

வழிபாட்டில் மலர்கள்

பெண்கள் வழிபாட்டின் போது மலர்களைப் பயன்படுத்தியமையை,

நெல்லும் மலரும் தூஉய் கைதொழுது                                மல்லல் ஆவணம் மாலை அயர ( நெடு – 45 )

என்ற அடிகளால் அறிய முடிகிறது.

திருமணத்தில் மலர்கள்

திருமணத்தின் போது மணமக்களை நெல்லும் மலரும் தூவி வாழ்த்தியுள்ளனர்.

கற்பினின் வாழாஅ நற்பல வுதவிப்
பெற்றோற் பெட்கும் பிணையை ஆகென
நீரொடு சொரிந்த ஈரிதழ் அலரி
பல்லிருங் கதுப்பின் நெல்லொடு தயங்க
வதுவை நன்மணம் ( அகம் – 86

இவ்வாறு தூவி வாழ்த்தும் முறை பண்டைய நாகரிகங்களின் பழமையான வழக்கம். மணமக்களை வாழ்த்தும் முறையாக இவற்றைத் தூவி வாழ்த்தும் முறையில் இருவகையான கருத்தேற்றங்களைக் குறிப்பிடுவர். அவை தீய சக்திகளின் பாதிப்பில் இருந்து காப்பதற்கும் மற்றும் நிகழ்த்தும் செயலில் வளமை வேண்டியும் தூவுவர் என்பர்.

திருமணம் முடிந்த பின்னர் தலைவியின் கூந்தலில் மலர் முடிக்கும் உரிமையைத் தலைவன் பெறுகிறான்.

எரிமருள் வேங்கை யிருந்த தோகை                                இழையணி மடந்தையிற் றோன்று நாட                                இனிது செய் தனையால் நுந்தை வாழியர் நன்மனை வதுவை ய்யரவிவள்                                பின்னிருங் கூந்தல் மலரணிந்தோயே   ( ஐங் -293 )

என்ற பாடல் இதனை விளக்குவதாக அமைகிறது.

தலைவனோடு இணைந்திருக்கும் போது மலர்சூடல்

முல்லையில் வெண்முல்லை, செம்முல்லை முதலிய வகைகள் உண்டு. எனினும் வெண்முல்லைக்கே சிறப்பு அதிமாகும். இம்முல்லையைத் தளவம் என்றும் அழைப்பர். தமிழகத்தில் திணை நோக்கில் முல்லை மலர் காரணமாகவே காடும் காடு சார்ந்த பகுதியும் ‘முல்லை‘ எனப் பெயர் பெற்றது. குலமகளிர் தம் கற்பொழுக்கத்திற்கு அடையாளமாக முல்லை மலர்களைச் சூடுதல் தமிழ் மரபாகும். இதனை,

‘‘முல்லை சான்ற கற்பின்‘‘ (சிறுபாண்., 30-வது வரி)

என்று சிறுபாணாற்றுப்படை குறிப்பிடுகின்றது. தலைவனுடன் இணைந்து இன்பமாக இருக்கும் நிலையில் தலைவி தன்னுடைய கூந்தலைப் பல வகையான மலர்களைச் சூடி அழகு படுத்துகிறாள்.

பாரைப் பாதிரிக் குறுமயிர் மாமலர்
நறு மோரோமொடு உடனெறிந்து அடைச்சிய
செப்பு இடந் தன்ன நாற்றந் தொக்குடன்
அணிநிறங் கொண்ட மணிமருளைம்பால் ( நற் 337: 4-7 )

என்ற அடிகள் தலைவி பலவகையான மலர்களைக் கொண்டு தன் கூந்தலைப் பராமரித்தமையை விளக்குகின்றன. மலர் சூட்டும் உரிமையும் தலைவனுக்கு மட்டுமே வழங்கப் பட்டுள்ளது.

தாதுசூழ் கூந்தல் தனைபெறத் தைஇய
கோதை புனைகோ நினக்கு என்றான் ( கலி111: 12-13 )

என்ற அடிகள் இதனை விளக்கி நிற்கின்றன.

தலைவனைப் பிரிந்திருக்கையில் மலர்சூடாதிருத்தல்:

      தலைவனுடன் இணைந்திருக்கும் நிலையில் தன்னுடைய கூந்தலைப் பராமரிக்கும் தலைவி தலைவன் போரின் போதோ பொருள் ஈட்டுதல் பொருட்டோ பிரியும் நிலையில் கூந்தலைப் பராமரிப்பது இல்லை.

மையீரோதி மாணலந் தொலைவே ( நற் 57   10 )

போதில் வறுங் கூந்தற் கொள்வதை நினையாம் ( கலி: 80 23 )

என்ற பாடல் அடிகள் இதனை விளக்கி நிற்கின்றன

புறத்திணை

புறத்தில் மலா்களின் பயன்பாட்டினை
- போருக்குச் செல்லும் முன் போர்ப்பூ வழங்கல்
- போரின் போது பூச்சூட்டல்
- மன்னர்க்குரிய அடையாளப் பூ
- மன்னர்கள் தங்கத்தால் ஆன பூவைப் பரிசாக வழங்குதல்
என்ற நிலைகளில் ஆராயஇயலுகிறது.

மன்னர்க்குரிய அடையாளப் பூ

தொல்காப்பியர் மன்னர்க்குரிய அடையாளங்களைக் குறிப்பிடும்போது.

படையுங் கொடியுங் குடையும் முரசும்
நடைநவில் புரவியும் களிறும் தேரும்
தாரும் முடியும் நேர்வன பிறவும்
தெரிவுகொள் செங்கோல் அரசர்க்குரிய (மரபியல் – 72)

என்று குறிப்பிடுவார்.தார் என்பது மன்னர்களுடைய அடையாள மாலையைக் குறிக்கும். தமிழகத்தை ஆண்ட சேர சோழ பாண்டிய மன்னர்கள் தத்தமக்கு எனஅடையாள மாலையைக் கொண்டிருந்ததற்கான சான்றுகளைக் காணமுடிகிறது.

இரும்பனை வெண்தோடு மலைந்தோன் அல்லன் கருஞ்சினை வேம்பின் தெரியலோன் அல்லன்
நின்ன கண்ணியும் ஆர்மிடைந்தன்றே நின்னொடு
பொருவோன் கண்ணியும் ஆர்மிடைந்தன்றே ( புறம் 45 1-4 )

என்ற அடிகள் வேந்தர்கள் அடையாளப்பூச் சூட்டியமையை விளக்குகின்றன. நெடுநல்வாடையில் ’வேம்பு தலையாத்த நோன்காழ் எஃகம்’ என்ற அடி அவ்விலக்கியத்தை அகத்திணையா? புறத்திணையா? என்ற ஆராய்ச்சிக்கு வித்திட்டமையை அறிய முடிகிறது.

போருக்குச் செல்லும் முன் போர்ப்பூ வழங்கல்

சங்க காலத்தில் போருக்குச் செல்லும் வீரர்கள் தமக்குரிய பூவைச் சூடிக் கொண்டு செல்வது மரபாக இருந்துள்ளது. அப்பூவினைப் பெற்றுக் கொள்ள வருமாறு தண்ணுமையை முழக்கியுள்ளனா்.

நிற்படைக்கு ஒல்கா யானை மேலோன்
குறும்பர்க்கு எறியும் ஏவல் தண்ணுமை ( புறம் 293 1-2 )

கேட்டியோ வாழி – பாண! பாசறைப்
பூக்கோள் இன்று என்று அறையும்
மடிவாய்த் தண்ணுமை இழிசினன் குரலே ( புறம் 289 8-10 )

என்ற அடிகள் பறை அறைந்து போர்ப்பூ பெற்றுக் கொள்ளுமாறு ஒலிப்பதனைக் குறிப்பிடுகின்றன.

போரின்போது பூச்சூட்டல்

தொல்காப்பியர் புறத்திணைகளை ஏழாகக் குறிப்பிடுவார். அவை வெட்சி, வஞ்சி, உழிஞை, தும்பை, வாகை, காஞ்சி, பாடாண் ஆகியவையாகும். ஆநிரைகளைக் கவரச் செல்லும் வீரர்கள் வெட்சிப்பூவினையே சூடுவர். வெற்றி பெறும் மன்னன் மட்டுமே வாகைப் பூவினைச் சூட இயலும். இவ்வாறு புறவாழ்விலும் மலர் இன்றியமையாத இடம் வகிப்பதை அறிந்து கொள்ள இயலுகிறது.

பொற்றாமரை மலர்ப் பரிசு

கலைஞர்களுக்குச் சிறப்புச் செய்யும்போது, பொன்னாலாகிய தாமரை மலர்களைப் பரிசளித்துச் சிறப்பிப்பர். சங்க காலத்தில் தமிழ்ப் புலவர்களையும் கலையில் சிறந்தவர்களையும் சிறப்பிப்பதற்குப் பொன்னாலாகிய தாமரைப் பூக்களைப் புரவலர்கள் வழங்கியுள்ளமை நோக்கத்தக்கது. பொன்னால் தாமரை வடிவில் மலர்களைச் செய்து அவற்றை வெள்ளிநாரால் தொடுத்துப் ‘பொன்னரி மாலை‘ என்ற பெயருடன் அதனைக் கலைஞர்களுக்கு கரிகாற்சோழன் வழங்கியதை,

‘‘எரியகைந் தன்ன வேடில் தாமரை
சுரியிரும் பித்தை பொலியச் சூட்டி
நூலின் வலவா நுணங்கரின் மாலை
வாலொளி முத்தமொடு பாடினி யணிய‘‘
(பொருநர்., 159-162-வது வரிகள்)

எனப் பொருநராற்றுப்படை நவில்கிறது. இதனை,

‘‘ஒள்ளழல் புரிந்த தாமரை
வெள்ளி நாராற் பூப்பெற் றிசினே“ (புறம், பாடல், 11)

“அழல் புரிந்த வடர்தாமரை
ஐதடர்ந்த நூற்பெய்து
புனைவினைப் பொலிந்த பொலிநறுந் தெரியல்
பாறுமயி ரிருந்தலை பொலியச் சூடிப்
பாண்முற் றுகநின் நாண்மகி ழிருக்கை“ (புறம்., பாடல், 29)

என்று புறநானூறு எடுத்துரைக்கிறது.
- கற்பின் அடையாளம்
- களவை வெளிப்படுத்தும் வாயில்
- இல்லற இன்பத்தை எடுத்துக்காட்டும் அடையாளம்
- மன்னர்களுக்கான அடையாளம்
- வீரர்களுக்கான அடையாளம்
போன்ற பலநிலைகளில் தமிழர் பண்பாட்டில் மலர் பெறும் சிறப்பிடத்தை அறிய முடிகிறது. இத்தகைய சிறப்புப்பெறுகின்ற மலா்களைச் சங்க காலத்தில் போற்றிப் பாதுகாத்து வந்திருப்பர் என்பதில் ஐயமில்லை.

***

முனைவர் பா.பொன்னி
உதவிப்பேராசிரியர் மற்றும் துறைத்தலைவர்
எஸ். எஃப். ஆர். மகளிர் கல்லூரி (தன்னாட்சி)
சிவகாசி.
May 16, 2016
இலக்கியச்சித்திரம் – இனிய பிள்ளைத்தமிழ் -18

-மீனாட்சி பாலகணேஷ்

கேசவா! நாராயணா! மாதவா!

ஆயர்பாடியில் நந்தகோபனின் திருமனை அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. வாயிலில் அழகான கோலங்கள்! எங்கும் அழகான தோரணங்கள்! மலர்மாலைகள்! பட்டாடைகள் அணிந்த இடைச்சியர். இவர்கள் தயிர், பால் விற்பனையை இன்று பொழுதோடு முடித்துக்கொண்டு வந்துவிட்டார்கள். சிறுவன் கண்ணனுடைய ஆய்ப்பாடித்தோழர்களும் வந்துள்ளனர். முற்றமெங்கும் ஓடியாடி மகிழும் அவர்களது மணியோசை போன்ற இனிய குரலோசை கேட்கவில்லையா? தொழுவத்தில் அசைபோடும் மாடுகளும் கூட இன்றைய தினத்தின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்துள்ளனபோல் ஆவலோடு தலையை உயர்த்திப் பார்க்கின்றனவே!

பெரிய தாம்பாளத்தில் வெற்றிலை, பாக்கு, பழங்கள், இன்னும் கிருஷ்ணனுக்குப் பிடித்தமான பலவகைத் தின்பண்டங்கள், மங்கலப்பொருட்கள் அனைத்தும் அழகுற அடுக்கிவைக்கப்பட்டுள்ளன. யசோதையும் வாயிலையே நொடிக்கொருமுறை நோக்கியபடி உள்ளும் புறமும் சென்றுவருகிறாள். ஆவலோடு துவங்கிய இந்த நாள், நெடுநேரமாகிவிட்டதால் இப்போது எதிர்பார்ப்பின் எல்லையைமீறி, சலிப்பையும், ஆற்றாமையையும் அவளிடம் எழுப்பிவிட்டுவிட்டது. பாவம், என்னவாயிற்று?

“எத்தனையோமுறை சொல்லியாயிற்று. உன் தந்தைக்கு இதற்கெல்லாம் நேரமே இல்லை; என்பேச்சை அவர் காதிலேயே வாங்கிக்கொள்வதில்லையடா கிருஷ்ணா! போதாத குறைக்கு இந்தக் கம்சன் எனும் கொடியவனும் உனக்குத் தீங்கு விளைவிக்க என்றே எப்போதும் காத்துக்கொண்டு இருக்கின்றான். உனக்கு ஏதேனும் ஆயிற்றென்றால் உன்னை யார்தான் காப்பாற்றுவார்கள்? நான் என்னதான் செய்வேன் என் கண்ணா? நீயானால் தனியே  பட்டிமேயும் கன்றைப்போல் ஊரெல்லாம் சுற்றியலைந்து திரிகிறாய். என் கேசவநம்பீ! அதனால்தான் உனக்குக் காதினைக் குத்திவிடலாம் என எண்ணினேன். அதற்காகவே இவர்களை வரவழைத்தும் உள்ளேன் பார்! எல்லாப்பொருட்களையும் வெற்றிலை பாக்கினையும் தயாராக வைத்துள்ளனர் பார்த்தாயா? நீ எங்கேயடா என் குழந்தாய்?” எனத் தனக்குத்தானே அவனிடம் கூறுவதுபோல கூறிக்கொள்கிறாள்.

தன் சிறுகுழந்தைக்குக் காதுகுத்தவேண்டும் என்று அன்னைக்கு ஆசை! இந்தக் காதுகுத்தல்’ என்ற அழகான சிறுநிகழ்வில் பலபொருட்கள் அடங்கி நிற்கின்றன. அவளுடைய ஆதங்கம் யார் அந்த விழாவிற்கு முக்கியமோ, அவனே எங்கோ ஒளிந்துகொண்டுள்ளான், வராமலிருக்கிறான் என்பதே!

(குழந்தைக்குக் காதுகுத்துவது என்பது நமது நாட்டில் இன்றளவும் ஒரு சிறுவிழாவாகவே கொண்டாடப்படுகிறது. ஒரு நல்ல தினத்தில் சுற்றமும் நட்பும் சூழ, குழந்தையின் தலைமயிரை மழித்து, காதினில் துளையிட்டு ஒரு சிறு கடுக்கனை அணிவிக்கும் வழக்கம் உள்ளது. குழந்தைக்குப் பரிசுகளும் அனைவருக்கும் விருந்தும் அன்று உண்டு.

காதினைக் குத்தித் துளையிடுவதால் மூச்சடைப்பு வராது என மருத்துவரீதியாகக் கூறப்படுகிறது. இளம்வயதிலேயே காதுகுத்துவதால் புத்திக்கூர்மை அதிகரிப்பதாகவும், சிந்தனாசக்தி வளருவதாகவும், முடிவுகளைத் துணிந்து எடுக்கும் திறன் கிட்டுவதாகவும் தத்துவ, விஞ்ஞான ரீதியாகக் கூறுகின்றனர். மேலும் பெண்குழந்தைகளுக்கு – ஆண்மக்களுக்கும் கூட- விதம்விதமான காதணிகளை அணிவித்து அழகுபார்க்கப் பெற்றோர் தலைப்படுகின்றனர்.)

யசோதைக்கும் தன் மகனின் காதினைக்குத்தித் தோட்டினை அணிவித்து அழகுபார்க்கவேண்டும் என ஆசையிராதா என்ன?

  போய்ப்பாடு உடையநின் தந்தையும் தாழ்த்தான்;
—பொருதிறல் கஞ்சன் கடியன்
          காப்பாரும் இல்லை, கடல்வண்ணா! உன்னை,
—தனியேபோய் எங்கும் திரிதி;
          பேய்ப்பால் முலைஉண்ட பித்தனே! கேசவ
—நம்பீ! உன்னைக் காதுகுத்த
          ஆய்ப்பாலர் பெண்டுகள் எல்லாரும் வந்தார்;
—அடைக்காய் திருத்திநான் வைத்தேன்.

(பெரியாழ்வார் திருமொழி)

மற்றகுழந்தைகளுக்குக் காதுகுத்துவதைக் கிருஷ்ணன் பார்த்திருக்கிறான். அவ்வமயம் அவர்கள் வலியில் துடித்து அழுவதனையும் கண்டிருப்பதனால், அவன் இப்போது இந்தப்பக்கமே வர மறுக்கிறான். ”நான் வரமாட்டேன். வலிக்கும், எரியும்”, எனக்கூறும் அவனிடம் பல ஆசைவார்த்தைகளைக் கூறுகிறாள் அன்னை.

“நாராயணா, பார் இந்த அழகான தங்கக்காதணிகளை! எப்படிப் ‘பளபள’வென ஒளிவீசுகின்றன எனப்பார்த்தாயா? இது உனக்காகவே நான் செய்துவைத்தது. எண்ணும் எண்ணங்களுக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்ட பிரானே! உனக்கு எரிச்சல் ஏற்படாதவாறு உன் காதுக்குத் திரியை நான் இடுவேன், இவை உன் கண்களுக்கும் நல்லது. வாராய்,” எனக் கெஞ்சி அழைக்கிறாள்.

“அழகான பவளவடத்தினை அரையில் அணிந்தும், மலர்ப்பாதங்களில் அணிந்துள்ள கிண்கிணி ஆர்ப்பரித்து அழகான ஒலியை எழுப்பவும் செய்தபடி என்னருகே வருவாய்,” என ஆசையாக வேண்டுகிறாள்.

            வண்ணப் பவளம் மருங்கினிற் சாத்தி
—மலர்ப்பாதக் கிண்கிணி ஆர்ப்ப,
          நண்ணித் தொழுமவர் சிந்தை பிரியாத
—நாராயணா! இங்கே வாராய்;
          எண்ணற்கு அரிய பிரானே! திரியை
—எரியாமே காதுக்கு இடுவன்;
          கண்ணுக்கு நன்றும் அழகும் உடைய
—கனகக் கடிப்பும் இவையா!

(பெரியாழ்வார் திருமொழி)

“மாதவா! உன் காதினில் திரியை இடும்போது சிறிதேதான் வலிக்கும். ஆனால் அவ்வலி தெரியாதிருக்க உனக்குச் சுவையான தின்பண்டங்களைத் தருவேன்; அத்தனையும் செய்து வைத்துள்ளேன். கோவிந்தா! உனக்குப் பலாப்பழம் கொண்டுவந்து வைத்திருப்பதைப்பார்!” எனப் பலவிதமாக அவனை வேண்டுகிறாள். அவன் ஒன்றினையும் கேட்டுக்கொள்வதாக இல்லை!

ஓடியோடி ஒளிபவனை எவ்வாறோ பிடித்து, அவனுடைய ஒருகாதில் துளையிட்டு காதணியையும் போட்டுவிட்டாள் யசோதை. இவனோ உடனே அதைப்பிடுங்கி வீசிவிட்டு ஓடிவிட்டான்.

“திரிவிக்கிரமா! நீ சிறுகுழந்தையாக இருந்தபோதே, உன்தலை சரியாக நிற்காத மிக்க இளம்பொழுதிலேயே உன் காதினைக் குத்தாமல் விட்டது என் தவறுதான்,” எனத் தன்னையே நொந்துகொள்கிறாள்.

“கூழைக்காது எனக்கூறிப் பெண்கள் நகைப்பார்கள் சிரீதரா! உன்னொத்த மற்ற ஆய்ப்பாடிச்சிறுவர்கள் தத்தம் காதுகளைப் பெருக்கிக்கொண்டு நடமாடுவதைக் கண்டாயா?” என்பவளிடம், “என்காது வீங்கி எரிந்து வலித்தால் அப்பெண்களுக்கும் உனக்கும் என்ன ஆயிற்றாம்? வலிப்பது எனக்கு; மகிழ்வது நீயும் அவர்களுமா?” என்கிறான் இவன்.

மேலும், “இல்லையாடா கண்ணா! மிக இலேசாகத்தான் வலிக்கும்; உனக்கு உண்ணக் கனிகள் தருவேன்; தட்டு நிறைய வைத்திருக்கிறேன் பார்! பெரிய பெரிய அப்பங்களையும் உனக்காகவே செய்து வைத்திருக்கிறது பார்,” எனவெல்லாம் கூறியவளிடம், “என் காதில் வலி உண்டாகும்படித் திருகி இக்கடுக்கனை இடுவதனால் உனக்கு என்ன மகிழ்ச்சி? எனக்குக் காது வலிக்கும்; வரமாட்டேன் போ,” என்கிறான். “உனக்கு மிகவும் விருப்பமான நாவற்பழம் தருவேன்; முலைப்பால் அருந்திப் பூதனை எனும் அரக்கி, வண்டிச்சகடம் இறுத்து சகடாசுரன் எனும் அரக்கன் ஆகியவர்களைக் கொன்றவனே, தாமோதரனே! இங்கு வருவாயாக!” என்கிறாள்.

            வாஎன்று சொல்லி என்கையைப் பிடித்து
—வலியவே காதிற் கடிப்பை
          நோவத் திரிக்கில், உனக்கு இங்கு இழுக்குற்றென்?
—காதுகள் நொந்திடும்; கில்லேன்;
          நாவற்பழம் கொண்டு வைத்தேன், இவைகாணாய்;
—நம்பீ! முன்வஞ்ச மகளைச்
          சாவப்பால் உண்டு சகடுஇறப் பாய்ந்திட்ட
—தாமோதரா! இங்கே வாராய்.

(பெரியாழ்வார் திருமொழி)

பின் என்னவாயிற்றோ, நாமறியோம்! கி. பி. 8-ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த பெரியாழ்வார் என்னும் திருமால் அடியார் எழுதிய இச்சுவைமிகு பாசுரங்களைப் படித்து இரசிக்கும் தருணத்தில் இப்பாசுரங்கள் அவர் கண்ணனைச் சிறுகுழந்தையாகக் கண்டு, அவனுடைய வளர்ச்சியின் பலகட்டங்களிலும் நிகழும் நிகழ்வுகளைப் பாடல்களாக்கி அனுபவித்துப் போற்றி மகிழ்ந்ததை உணர்கிறோம்.

பெரியாழ்வாரின் பாசுரங்கள் பிள்ளைத்தமிழ் எனும் சிற்றிலக்கிய அமைப்பாக இல்லையெனினும், அத்தகைய இலக்கிய அமைப்பிற்கு முன்னோடியாகத் திகழ்கின்றன. பிள்ளைத்தமிழ் இலக்கியத்தில் வரிசைப்படுத்தப்பட்ட பத்து பருவங்களில் காப்பு, செங்கீரை, சப்பாணி, தால், அம்புலி ஆகியவற்றையே இங்குக் காண்கிறோம். இவற்றுடன் மற்ற பிள்ளைத்தமிழ் நூல்களில் காணாத சிறப்பாகக் கண்ணனின் திருமேனி அழகு, குழந்தை தளர்நடை நடந்துவருதல், அணைக்க அழைத்தல், குழந்தை அன்னையைப் புறம்புல்குதல், அப்பூச்சிகாட்டி விளையாடுதல், அன்னை குழந்தையை முலையுண்ண அழைத்தல், காதுகுத்துதல், நீராட அழைத்தல், குழல்வாரக் காக்கையை அழைத்தல், பூச்சூட, அந்திக்காப்பிட அழைத்தல் ஆகியனவற்றையும் அழகுறப் பாடியுள்ளார்.

இந்தப் பாசுரங்களின் அழகு, இவை கண்ணனை முன்னிலைப்படுத்தி யசோதை கூறும் கூற்றுகளாக அமைவதுதான். காதுகுத்துதல் எனும் நிகழ்ச்சியில் சில பாடல்கள் கண்ணன் – யசோதை இருவர் கூற்றாக அமைந்து பயிலுவோர்களைப் பரவசமூட்டுகின்றன. காதுகுத்த அழைத்தல் எனும் இப்பாசுரங்களில் வைணவர்கள் உயர்வாகக்கருதும் திருமாலின் பன்னிரு நாமங்களையும் (கேசவா, நாராயணா, மாதவா, கோவிந்தா, மதுசூதனா, திரிவிக்கிரமா, வாமனா, சிரீதரா, இருடீகேசா, பற்பநாபா, தாமோதரா, அச்சுதா) பாடலுக்கொன்றாக அமைத்துள்ளமை படிப்போர் உள்ளத்தைப் பக்தியிலாழ்த்திப் பரவசப்படுத்தும்.

பெரியாழ்வார் தாம் கிருஷ்ணன்மீது கொண்ட அன்பின் வெளிப்பாட்டை  ஒரு இலக்கியத்தின் இலக்கண நியதிகளுக்குள் அடக்க முயலவில்லை. அது மடைதிறந்த வெள்ளமெனப் பெருக்கெடுத்துப் பாய்வதனை இப்பாடல்களில் உணர்ந்து உள்ளம் மகிழலாம். அவருடன் சேர்ந்து நாமும் கிருஷ்ணன் எனும் குழந்தையைக் கொஞ்சலாம்; அவன் குறும்புகளில் மயங்கலாம்; ஆனந்தத்தில் திளைக்கலாம். பாடப்பட்ட எளிய இனிய தமிழ்ப்பாசுரங்களை நாமும் பாடிக் களிக்கலாம்.

அனைத்திற்கும் சிகரமாக, இவ்வாறெல்லாம் குழந்தையின் பிள்ளைப்பருவத்தைப் பகுத்துப் பாடுவதென்பது தமிழுக்கே உரிய தனித்தன்மை எனவெண்ணி இறும்பூதெய்தலாம். சிறப்புவாய்ந்த ஒரு சிற்றிலக்கியமாக அது தழைத்தோங்கியுள்ளதையும் எண்ணி மகிழலாம்.

***

மீனாட்சி க. (மீனாட்சி பாலகணேஷ்)
{முனைவர் பட்ட ஆய்வாளர், தமிழ்த்துறை,
கற்பகம் பல்கலைக் கழகம், கோவை,
நெறியாளர்: முனைவர் ப. தமிழரசி,
தமிழ்த்துறைத் தலைவர்}

பெரியாழ்வார் திருமொழிப் பாசுரம் – மீனாட்சி பாலகணேஷ்

May 16, 2016
ஆண்களே…! இதில் நீங்கள் எந்த வகை?

-விஜய் விக்கி

பாயும் ஆறு முதல் பதறவைக்கும் புயல் வரையிலும் எங்கும் எதிலும் பெண்களின் நாமம்தான்… அரசியல் முதல் அறிவியல்வரைக்கும் பெண்ணுரிமை பற்றிய பேச்சுகள்தான்… நிலவு, காற்று, வானம் என வர்ணிக்கும் அழகெல்லாம் பெண்களுக்கென்றே உரித்தாகிவிட்டது. பெண்களைச் சுற்றியே சுழல்கின்ற இந்த உலகத்தில், ஆண்களைப்பற்றி எண்ணிப்பார்ப்பதே அபூர்வமான சிந்தனையாகிவிட்டது. அந்த அபூர்வச் சிந்தனையின் ஒரு துளிதான் இந்தக் கட்டுரையும்!

ஓர் ஆணுக்கு எது அழகு? பெண்களைக் கவர்கின்ற ஆண்களின் ஆளுமைதான் அழகு! ஆறு அடிகள் உயரமும், ஆஜானுபாகுவான உடல்வாகும், ஆர்யாவின் கசின் போன்ற புறத்தோற்றமும் ஒரு பெண்ணிடம் ஆணின் மீதான ஈர்ப்பை உண்டாக்குவதைவிட, ஆண்மகனின் ஆளுமைதான் அதிகம் கவர்ச்சியை உண்டாக்குகிறது என்கிற அறிவியல் உண்மையைத்தான் இங்கே பார்க்கப்போகிறோம்.

அந்த ஆளுமையின் அடிப்படையில் ஆண்களை ஐந்து வகையாக பிரிக்கிறது உளவியல் உலகம்.

ஆல்பா (alpha), பீட்டா (beta), காம்மா (gamma), ஒமேகா (omega), சிக்மா (sigma) என்கிற ஐந்து பிரிவுகளுக்குள் உலகின் முன்னூறு கோடி ஆண்களையும் புகுத்திவிடமுடியும்.

ஒரு தமிழ்த் திரைப்படம் என்றால், அதன் முதல் காட்சியே ஹீரோ இன்ட்ரொடக்ஷன்தான்! அதன்படிப் பார்க்கையில், ஆல்பா ஆண்களைத்தான் இங்க முதலில் அறிமுகப்படுத்தணும். காரணம், இந்த உலகம் ஆல்பா ஆண்களைத்தான் நாயகர்களாக ஏற்றுக்கொள்கிறது. நாம் மட்டும் விதிவிலக்கா என்ன?

ஆல்பா ஆண்கள் யார்? அவர்களை எப்படி அடையாளம் கண்டுகொள்வது?

“நிமிர்ந்த நன்னடை நேர்கொண்ட பார்வையும்,
நிலத்தில் யார்க்கும் அஞ்சாத நெறிகளும்,
திமிர்ந்த ஞானச் செருக்கும்”

இந்த பாரதியின் வரிகளே ஒட்டுமொத்தமாக ஆல்பா ஆளுமையைக் குறிப்பாக உணர்த்திவிடுகிறது. சற்று விளக்கமாகக் கூறவேண்டுமானால், இவர்கள் வலிமையான மனவுறுதி பெற்றவர்கள். எப்போதும் தம்மை வெற்றியாளராகவே கருதுபவர்கள். அதற்காக எப்போதும் வெற்றிபெற்றுக்கொண்டே இருப்பார்களா? என ஆச்சர்யப்படவேண்டாம். ஆல்பா ஆண்களுக்கு அவ்வப்போது தோல்வியும் நேரிடலாம். ஆனால், அந்தத் தோல்விகளில் துவண்டு மேலே எழமுடியாமல் தடுமாறுபவர்கள் அல்லர். விழுந்த வேகத்திலேயே நம்பிக்கையோடு எழுந்து நிற்கும் குதிரை போன்றவர்கள். தன்னுடைய தோல்வியைக்கண்டு பிறர்
எள்ளி நகையாடக்கூடாது எனவும், தம் மீது பிறருக்குப் பரிதாபம் உண்டாகக்கூடாது எனவும் எண்ணுவதால் தமது தோல்வியின் தடம், சுவடே தெரியாமல் மறைந்துபோகும் அளவிற்கு அடுத்த இலக்கை நோக்கிப் பயணிப்பவர்கள்.

ஒருமுறை கிடைத்த தோல்வியின் மூலம் கிடைக்கும் கற்பினையால், அடுத்த இலக்கின் வெற்றி எதிரிக்கு சம்மட்டி அடியாய் அடிக்கவேண்டுமெனக் கடுமையாக உழைப்பவர்கள். அதேபோலத் தமது வெற்றியைப் பிறரிடம் சொல்லித் தம்பட்டம் அடித்துக்கொள்பவர்கள் இல்லை. வெற்றியைக்கூட அதிகம் வெளிப்படுத்திக்கொள்ள எத்தனிக்காமல், மேற்கொண்டு அதைத்தாண்டிய வரலாற்று வெற்றிக்காக உழைப்பவர்கள். வெளித்தோற்றம் ஆல்பா ஆண்களைத் தீர்மானிப்பதில்லை. ஆனால் ஒருமுறை பேசுவதிலேயே தனது ஆளுமையைப் பிறருக்கு பதியவைத்துவிடுவார்கள்.

எதிரே நிற்பவரின் கண்களை எதிர்கொண்டுதான் பேசுவார்கள். பேச்சில் தெள்ளிய நீரோடை போன்ற தெளிவு இருக்கும். அநாவசியப் பேச்சுகள் இருக்காது. பேசும் வார்த்தைகளில் கண்ணியம் தொனிக்கும். அவர்கள் நடையில் கூட ஒரு நிதானம் இருக்கும். எடுத்துவைக்கும் அடிகளில் ஓர் அழுத்தம் தென்படும். நான்கு நபர்களுக்கு மத்தியில் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, தான் நிற்கவேண்டிய இடத்தைக்கூட யோசித்துதான் நிற்பார்கள். பேசும் சில மணித்துளிகளிலேயே அந்தக் குழுவைத் தன்வசப்படுத்திவிடுவார்கள்.

ஒரு குழுவாகச் செயலை செய்வதாக இருந்தால்கூட, ஆல்பா ஆண்களின் தலையீடுதான் அதில் பிரதானமாக இருக்கும். தாம் செய்யவேண்டிய விஷயங்கள் மட்டுமல்லாது, பிறர் செய்வதற்கான பணிகளைக்கூட இவர்கள்தான் தீர்மானிப்பார்கள். எதிர்கொள்ளும் இலக்கினில் ஏதேனும் பிரச்சனைகள் உண்டாகுமேயானால், அதனைத் துணிச்சலாக முன்னின்று எதிர்கொள்வர். ஒரு மன அழுத்தமான சூழலில் கூடத் தம் மனக்குமுறலை பிறரிடம் வெளிப்படுத்தமாட்டார்கள். எந்தத் தருணத்திலும் தம் பலவீனம் பிறருக்குத் தெரியக்கூடாது என்பதில் தெளிவாய் இருப்பார்கள். கடுமையான சூழலில் கூடப் பொறுமையாகவும், பிறருக்குப் பதற்றத்தை உண்டாக்காத அளவிலும் செயல்படுவார்கள்.

பிறர் தம்மை அங்கீகரிக்க வேண்டுமென எப்போதும் எதிர்பார்க்காதவர்கள். தமக்கான உலகத்தில், தமக்குப் பிடித்தவற்றைச் செய்தால் போதும். அதற்கு யாரோ ஒரு மூன்றாம் நபரின் பாராட்டுப்பத்திரம் பெரிய விஷயமில்லை என நினைப்பவர்கள். மகிழ்ச்சி என்பது தாம் செய்யும் செயல்மூலம் கிடைப்பது, அந்தச் செயலின்வழி கிடைக்கும் பாராட்டால் கிடைப்பது அன்று என உணர்ந்தவர்கள்.

உடை உடுத்துவது முதல் செயல்கள் செய்வதுவரை எது தமக்குப் பிடிக்கிறதோ அதைமட்டும்தான் செய்வார்கள். எல்லோருக்கும் நல்லவனாக, நண்பனாக இருக்கவேண்டுமென நினைப்பவன் ஆல்பா ஆணாக முடியாது. “எல்லோருக்கும் பிடித்தவனாக இருக்கணுமென்றால், நீ பிரியாணியாகத்தான் இருக்கணும்!” என்றொரு பழமொழி உண்டு. இவர்கள் பிரியாணி அல்ல….மொத்தத்தில் தன்னை நம்புபவன், தனக்காக வாழ்பவன், தன்னம்பிக்கை உடையவன் என்று மூன்றே வார்த்தைகளில் சொல்லிவிடலாம். இவ்வளவுதான் ஆல்பா ஆளுமை!

இதனை முன்வைத்தே நாம் பீட்டா ஆளுமையை எளிமையாகக் கணித்துவிடமுடியும்! எல்லா விஷயங்களிலும் நேரெதிர் ஆளுமைதான் பீட்டா.

பீட்டா ஆண்களைப் பொறுத்தவரை ஒரு குறிப்பிட்ட பாதுகாப்பு வளையத்தைத் தாண்ட விரும்பாதவர்கள். துணிச்சலாக ஒரு சவாலை ஏற்கத் தயங்கி, தன் வட்டத்தைத் தாண்ட தயங்குபவர்கள். ஒரு புதிய முயற்சியைக் கையிலெடுத்து, அதிலெதாவது தோல்வி உண்டாகுமானால், அதனைக் கிரகிக்கும் மனத்திடம் இல்லாதவர்கள். அந்தத் தோல்விக்கு பயந்தே, எல்லை தாண்டிப் பயணிக்க விரும்பாதவர்கள். தமது கூச்ச சுபாவத்தால், புதியவர்களிடம் பழகிடத் தடுமாறுபவர்கள். “நல்ல பையன்” பெயரைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள விரும்புபவர்கள். எப்போதும் அவர்களுக்குப் பிறரின் அங்கீகாரம் தேவைப்பட்டுக்கொண்டே இருப்பதால், சற்றுக் கடுமையான விஷயமாகக் கருதப்படும் செயல்களில் ஈடுபட விரும்பாதவர்கள். பிறரைத் திருப்திப் படுத்துவதிலேயே தம் நேரத்தைச் செலவிடுவர். எல்லோருக்கும் தாம் பிடித்தவராக இருக்கவேண்டுமென நினைப்பவர்கள்.

எல்லா விஷயங்களிலும் நூல் பிடித்தபடி, கோடிட்டு வாழ நினைப்பவர்கள். அப்படி வாழ்வதன்மூலம் பிறர் தம்மை அதிகமாக மதிப்பார்கள் என்று நினைப்பார்கள். இவர்களின் எல்லாச் செயலுக்கும் அர்த்தமிருக்கும்; தம்மை அழகூட்டிக்கொள்ள அதிகம் மெனக்கெடுவார்கள், பிறருக்கு உதவுவார்கள். ஆனால் இவை எல்லாமுமே பிறரின் அங்கீகாரம் கருதியே செயல்பட்டிருக்கும். ஒரு விவாதம் எழுகிறதென்றால், அதில் தம் தரப்பில் வாதம் புரிய முறையான விஷயங்கள் இருந்தால் கூட, அதை வெளிப்படையாய்ப் பேசத் தயங்குவார்கள்.

மனத்திற்குள் எழும் ஆதங்கங்களை, எச்சிலைப்போல விழுங்கிக்கொள்வார்கள். தாம் தமது நியாயத்தை முன்வைத்தால், மற்றவரின் முகச்சுளிப்பை எதிர்நோக்க
வேண்டிவருமோ எனவும் மற்றவரின் பகையைச் சுமக்க நேரிடுமோ எனத் தயங்கியே மௌனித்து போவார்கள். ஓர் உதவியைப் பிறருக்குச் செய்யும்போது கூட, என்றைக்காவது ஒருநாள் அதற்கான பதிலுதவி கிடைக்குமென எதிர்பார்த்தே செய்வார்கள். ஏதாவது விதத்தில் ஆதாயம் கிடைக்குமெனில் தயங்காமல் உதவி செய்வார்கள்.

ஒரு குழுவாகச் செயல்படும்போது, பீட்டா ஆண், “நான் என்ன செய்யணும்னு சொல்லுங்க!” எனப் பிறரின் கட்டளைக்காகக் காத்திருப்பார்கள். தாமே முன்வந்து
எதையாவது செய்து, அது சொதப்பிவிடுமோ? எனத் தயங்குவார்கள். அதையும் மீறித் தவறு நிகழும் பட்சத்தில், “நீங்க சொன்னதுதானே செய்தேன்!” என்று
தப்பித்துக்கொள்ளும் முன்னெச்சரிக்கையோடு செயல்படுவார்கள். அதாவது ஒரு செயலைச் செய்வதற்கு முன்பே அதில் தோல்விதான் உண்டாகும் என்கிற எதிர்மறைச் சிந்தனை அவர்களுக்குள் பொதிந்திருக்கும். செயலைச் செய்துமுடிக்கும்வரை, “நான் செய்றது சரியா?.. இதைத்தானே நான் செய்யணும்னு சொன்னிங்க?” என்று ஒவ்வொரு நகர்வுக்கும் ஒப்புதல்பெற நினைப்பார்கள். என்றைக்குமே தம் விருப்பத்திற்காக ஒரு செயலைச் செய்யமாட்டார்கள். பிறர் விருப்பத்தை முன்னிறுத்தியே காரியத்தில் இறங்குவார்கள். அதனால், செய்யும் செயல்களில் முழு மனத்துடன் ஈடுபட முடியாமல் தவிப்பவர்கள். உலகமே தமக்கு எதிராய்ச் செயல்படுவதாய் நினைப்பார்கள். ஒரு தோல்வி ஏற்படும்போது, அதில் தம்மைத்தவிர தம்மைச் சூழ்ந்திருக்கும் அத்தனை பேரின் மீதும் பழியைப் போடுபவர்கள். விளையாட்டாய்த் தம்மைப் பகடி செய்யும்போதுகூட, அதில் ஆயிரம் கற்பிதங்கள் கற்பித்துத் தம்மை நொந்துகொள்வார்கள்.

எளிதில் உணர்ச்சியவயப்படுபவர்கள்; சோர்ந்து போகக்கூடியவர்கள். எல்லோரிடமும் நல்லவர்களாக இருக்க முற்பட்டு, ஒருகட்டத்தில் நடித்து வாழும் சூழலுக்குத் தள்ளப்படுவார்கள். தம் சுயத்தை இழந்து பிம்பமாக வாழ்பவர்கள். தம் இயல்பை மீறிய விஷயங்களுக்கும் ஒப்புதல் கொடுத்துவிட்டு, பின்பு வாக்கினைக் காப்பாற்ற முடியாது தவிப்பார்கள்.

பிறரின் பாராட்டு ஒன்றே அவர்களின் ஒரே குறிக்கோளாக இருக்கும். எந்த ஒரு கேள்விக்கும் அவர்களிடம் விடை இருக்கும். “எனக்குத் தெரியாது!”ன்னு ஒரு பதிலைச் சொல்லவே விரும்பமாட்டார்கள். தெரியாத விஷயங்களைக் கூடத் ‘தெரியும்!’ என்று சொல்லி, அதன்மூலம் சிக்கல்களை
உருவாக்கிக்கொள்வார்கள். இவைதான் பீட்டா ஆளுமை!

ஆல்பா ஆளுமையைப்பற்றி படித்தபோது, ஏதோ திரைப்படத்தின் கதாநாயகனைப்பற்றி விவரிப்பதைப் போலத் தோன்றியிருக்கலாம். ஆனால், உலகம் ஹீரோக்களால் சூழப்பட்டது இல்லை என்ற நிதர்சனம் அறியாதவர்கள் இல்லையே நாம்.

அந்தவகையில் நம்மில் பெரும்பாலானவர்கள் பீட்டா ஆண்களாகத்தான் இருக்கிறார்கள். ஆனால், பெரும்பாலும் அதனை ஏற்கத் தயங்குவார்கள்.
“ஒருவன் தன்னை பீட்டா ஆணாக ஏற்றுக்கொள்வது மட்டுமே, ஆல்பா ஆணாகத் தம்மை மாற்றிக்கொள்வதற்கான முதல் படி” என்கிறார்கள் உளவியலாளர்கள்.

ஒரு குழந்தை பிறக்கும்போதே அதன் ஆளுமை தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை.. பீட்டா ஆணாக ஒரு குழந்தை உருவாவதற்கு நிறைய காரணிகள் இருக்கின்றன. குழந்தை வளர்ந்த விதம், வாழும் சமூகச் சூழல், தந்தையின் ஆல்பா நிலையைப் பார்த்து வளரமுடியாத சூழல் எனப் பல்வேறு காரணிகள் உண்டு. தந்தை ஆல்பா நிலையில் இருந்து வழிநடத்திடாத காரணம் பிரதானமாகக் கருதப்படுகிறது.

ஆளுமை மிக்கத் தந்தையின் தடம் அவன் மனத்தில் பதியமறுத்து, பெண்மையின் தடம் பதிவேருகிறது. ஆய்வாளர்கள் சொல்வதென்னவென்றால், குகைகளில் வாழும்போதே நமது மூதாதையர் பீட்டா ஆளுமை பெற்றவர்களாகத்தான் வாழ்ந்தார்கள். காலப்போக்கில் தப்பித்தவறி உருவானதுதான் ஆல்பா கலாசாரம் என்கிறார்கள்.

காரணிகள் எதுவாக இருந்தாலும், எதிர்பாலினத்திடம் அதிக ஈர்ப்புக் கொண்டவர்கள் ஆல்பா ஆண்கள்தான் எனும்போது பரிணாம வளர்ச்சியைக் குற்றம் சொல்லுதல் முறையில்லை. ஆல்பா ஆண்களிடம் பெண்கள் பாதுகாப்பை உணர்வதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கிறது. வாழ்க்கையின் கடைமட்டத்தில் இருந்தால்கூட, இவனால் உயர்நிலைக்கு வரமுடியும் என்று பெண்கள் நம்புகிறார்கள். ஆனாலும், நம் ஊர்களில் ‘பிழைக்கத் தெரிஞ்சவன்’ என்ற பாராட்டுக்கு உரியவர்கள் பீட்டா ஆண்கள்தான்.

இவர்களில் யார் சிறந்தவர்கள்? என்ற விவாதத்திற்குள் செல்லவிரும்பவில்லை. அவரவர் விருப்பம் அவரவருக்கு என்பதால் மற்ற மூன்று பிரிவுகளைப்பற்றிச் சுருக்கமாக பார்த்துவிடலாம்.

ஒமேகா – ஆல்பா ஆண்களைப் போலவே நம்பிக்கை உடையவர்கள், புத்திசாலிகள், செய்யும் செயல்களின் தெளிவு உடையவர்கள். ஆனால், ஆல்பா ஆண்களைப் போல அல்லாமல், தமக்காகவே வாழ்பவர்கள். எவருடனும் உணர்வுப்பூர்வ ஒட்டுதல் இல்லாதவர்கள். வெகு சிலரை மட்டுமே நம்புவார்கள், அதனினும் வெகு சிலரைத்தான் நெருங்கிய வட்டத்துக்குள் சேர்த்துகொள்வார்கள். தலைமையைப் பற்றி கவலைப்படாதவர்கள். ‘எனக்கு நானே தலைவன்!’ என்று வாழ்பவர்கள்.

காம்மா – ஒருவகையான தலைமறைவு நபர்கள். ஆல்பாவைப் போல, தாங்கள் இருக்கும் இடத்தைத் தம் வசப்படுத்துபவர்களும் அல்லர்; அருகில் நின்று ஆமோதிக்கும் ‘பீட்டா’ போலவும் அல்லாதவர்கள். அறையின் சுவர்களைப்போல அவர்களும் ஒரு பிராப்பர்ட்டிதான். யாருக்கும் தொந்தரவு செய்யாதவர்கள், அதேநேரத்தில் பிறருக்கு மறக்கமுடியாத அளவுக்குத் தம் இருப்பினைக் காட்டிக்கொள்பவர்களும் அல்லர். தலைமைக்கும் ஆசைப்படாது, பின்தொடர்பவர்களாகவும் இருக்க விரும்பாதவர்கள். அதிகச் சிரமமில்லாத இலக்கை, தமக்கு வசதிப்பட்டால் கையில் எடுத்துக்கொள்வார்கள்.

சிக்மா – திறமையான சாணக்கியர்கள். தன் இரைக்காகக் காத்திருக்கும் சிலந்தியைப்போலத் தனக்கான வாய்ப்புக்காகக் காத்திருப்பார்கள். தம் இலக்கினை அடைவதற்குப் பிறருக்குக் குழிபறித்துக் காத்திருப்பவர்கள். ஆல்பா ஆண்கள் போலவே, ஒரு குழுவில் இவர்களுடைய குரலுக்கு அதிக வலிமை இருக்கும். ஆனால், அது தலைமைப் பண்பினால் உண்டாகும் மதிப்பு அன்று! “இவன் பேச்சைக் கேட்காவிட்டால், நம்மை எதிலாவது (சிக்கல்களில்) மாட்டிவிடுவானோ?” என்ற அச்சத்தில் பிறர் ஆமோதிப்பார்கள். விதியே என நொந்து இவரைத் தலைவனாக ஏற்றுக்கொள்வார்கள். இதன்காரணமாகச் சில நேரங்களில் ஆல்பா ஆண்களை விட அதிக உயரத்துக்குச் செல்லும் வாய்ப்புகள் கூடக் கிடைக்கலாம். வாய்ப்புக் கிடைக்கும்வரை பீட்டா போலவும், கிடைத்தபிறகு ஆல்பா போலவும் மாறிக்கொள்ளும் ’அமைதிப்படை அமாவாசை’கள்!

இவ்வளவுதான் ஆண்கள்! இனக்கவர்ச்சி என்பது ஏதோ ஒரு சபலம் சம்மந்தப்பட்ட விடயமன்று! மனித இனத்தின் பரிணாம வளர்ச்சியின் அடிநாதமே இனக்கவர்ச்சிதான். ஏவாளின் மீது ஆதாமுக்கு இனக்கவர்ச்சி ஏற்பட்டிருக்காமல் போயிருந்தால், என்னாகியிருக்கும்?

ஆகையால் பெண்களைக் கவர்கின்ற ஆண்களின் ஆளுமைப் பட்டியலை இங்கே வரையறுத்திருப்பதும் அவசியமாகவே படுகிறது. “அவன் திமிர்பிடிச்சவன்!” என்று ஆல்பா ஆளுமையைப் புறந்தள்ளும் பெண்களும் உண்டுதான். அத்தகைய பெண்கள் பீட்டா ஆண்களைத் தேடிப்பிடிப்பதும் உண்டு. ஆனால், பெரும்பாலும் பெண்களின் தேடல், ஆல்பா ஆளுமை மிக்க ஆண்களைச் சுற்றியே சுழல்கிறது என்பதுதான் உண்மை.

ஒருவன் தன் ஆளுமையை வளர்த்துக்கொள்ள முதல் படியே, தனது ஆளுமையின் படிநிலையை உணர்வதுதான். அந்தவகையில் ஆளுமைகளைப்பற்றி அறிந்துகொள்வதுதான், தலைமைப்பண்பு மிக்க ஆல்பா ஆணாக உருவாவதன் முதல்நிலை. இதனைச் சரியாகப் புரிந்துகொண்டால் உங்களுக்கும் ஒரு ஹீரோ இன்ட்ரொடக்ஷன் பாடல் தயாராகிவிட்டது என்று பொருள் கொள்க!

May 16, 2016
நான் அறிந்த சிலம்பு – 209

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் 10: வழக்குரை காதை

பாண்டிமாதேவியின் தீக்கனா

கண்ணகி பாண்டியன் அரண்மனைக்குச் சென்ற
அந்தக் காலைநேரத்தில்
பாண்டியன் மனைவி கோப்பெருந்தேவி
தான் கண்ட தீய கனவினைப் பற்றி
தோழியிடம் உரைக்கிறாள்.

நம் மன்னனின் குடையும்
செங்கோலும் கீழே விழுந்திட
வாயிலில் உள்ள மணி அசைந்து ஒலித்திட
அந்த ஓசையைக் கனவினில் நான் கேட்டேன்.
நான்கு திசையும் அதிர்ந்திடக் கண்டேன்.
கதிர் ஒளியை இருள்விழுங்கக் கண்டேன்.
இவை யாவும் என் கனவில் கண்டேன்.

கோப்பெருந்தேவி தான் கண்ட கனவை அரசவையில் இருந்த மன்னனுக்கு உரைத்தல்

அரசனின் செங்கோலும் வெண்கொற்றக் குடையும்
நிலத்தில் மடங்கி விழும்.
வெற்றிவாயிலில் கட்டிய மணி
என்னுள்ளம் நடுங்கும் வண்ணம் ஒலித்திடும்.
இரவுக்காலம் வானவில்லைத் தோற்றுவிக்கும்.
பகலில் விண்மீன்கள் எரிந்து விழும்.
எட்டுத் திசையும் அதிர்ந்து நிற்கும்.
இதனால் வரக்கூடிய துன்பம் ஒன்று உண்டு.
நான் இதனைப் பற்றி
அரசனிடம் கூற வேண்டும்.

***

படத்துக்கு நன்றி: கூகுள்

May 16, 2016
கற்றல் ஒரு ஆற்றல் 28

க. பாலசுப்பிரமணியன்

ஊடாடும் கற்றல் (Interactive learning)

சுவாமி விவேகானந்தர் அமெரிக்காவில் சிகாகோவில் ஒரு அரங்கத்தில் பேசிய பேச்சு உலகளவில் அனைவருடைய கவனத்தையும் பெற்று பாராட்டப்பட்டது. “சகோதரர்களே, சகோதரிகளே “என்று உலக அரங்கில் அனைவரையும் அழைத்தது இந்திய பண்பாட்டின் சிகரமாக அமைந்தது. இதே போன்று மார்டின் லூதர் கிங், வின்ஸ்டன் சர்ச்சில், மகாத்மா காந்தி, நெல்சன் மண்டேலா போன்ற பலரின் பேச்சுக்கள் சில நாடுகளின் தலைவிதியை மாற்றி அமைக்க அடிப்படையாக அமைந்தது. தொழில் நுட்பத்தின் தாக்கம் பள்ளி மற்றும் கல்லூரிகளில் வரும் முன்னர் இலக்கியத்தின் தாக்கம் சிறப்பாக இருந்தது. மாணவர்களை பல தலைவர்களின் பேச்சுக்களை மேடைகளில் பேசச்சொல்லி அந்தத் தலைவர்களின் நோக்கங்களையும் கருத்துக்களையும் பாராட்டி சிறுவர்களின் திறன்களை வளர்ப்பர்.

பள்ளிகளில் இது போன்ற மாதிரி பேச்சுப் பழக்கங்கள் மாணவர்களுடைய தன்னம்பிக்கையையும் சாதனைகள் படிப்பதற்குத் தேவையான உள்ளுணர்வுகளையும் கொடுக்கின்றன. பாடத்திட்டத்தில் எப்பொழுதெல்லாம் மாணவர்களுடைய திறன்களை வளர்ப்பதற்கு வாய்ப்புக் கிடைக்கின்றதோ அவைகளை ஆசிரியர்கள் முழுமையாக உபயோகிக்க வேண்டும்.

பல நாடுகளில் வகுப்பறைகளை ஒரு நாடக மேடையாகக் கருதுகின்றனர். மொழி, சரித்திரம், பூகோளம், இயற்பியல், சுற்றுச்சூழல் கல்வி போன்ற பல பாடத்திட்டங்களை வகுப்பறைகளில் நடத்த கருத்துக்களை சிறு கதைகளாகவோ அல்லது நாடகமாகவோ மாற்றி நடத்தும் பொழுது அவைகளை அனுபவமாக புரிந்துகொள்ள முடிகின்றது. இத்தகைய ஈடுபாடுகளில் மாணவர்கள் மிக்க ஆர்வம் காட்டுவது மட்டுமின்றி அவர்களுடைய ஈடுபாடும் முழுதாக அமைகின்றது. மேலும் இத்தகைய செயல்களில் மாணவர்கள் கூட்டாக ஈடுபடும் பொழுது கற்றல் புத்தகத்தின் சுவர்களைத் தாண்டி அனுபம் சார்ந்த கற்றலாகவும் (Experiential Learning) பங்கேற்றும் கற்றலாகவும் (Participative Learning), கூட்டாகக் கற்கும் கல்வியாகவும் (Cooperative Learning) அமைகின்றது.

கற்றலைப் பற்றி ஆராய்ச்சி செய்யம் வல்லுனர்கள் (Cognitive Psychologists) இது போன்ற மாறு பட்ட கற்றல் முறைகளை கற்றலுக்கு மட்டுமன்றி மூளையின் வளர்ச்சிக்கும் நலத்திற்கும் இன்றியமையாததாகக் கருதுகின்றனர். அவர்களுடைய கருத்தின் படி புத்தகங்கள் கற்றலுக்கு ஒரு வழிகாட்டியாக மட்டும் இருக்கமுடியும். வழிகாட்டிகள் கற்றலுக்குத் துணையாக இருக்கலாமேயன்றி அதன் முடிவாக இருக்க இயலாது.

“எப்படி ஒரு விமானம் பறப்பதற்கு ஒரு ஓடுகளம் தேவைப்படுகிறதோ அதுபோல் கருத்துக்கள் வளர்வதற்கும் சிந்தனைத் திறன் பெருகுவதற்கும் புதிய கருத்துக்களும் அறிவுசால் அனுபவங்கள் அடைவதற்கும் புத்தகங்கள் நல்ல ஒரு ஓடுகளமே ” என கற்பியல் நிபுணர்கள் கருதுகின்றனர்.

கற்றலின் பொழுது மாணவர்களைக் கூட்டாக அமர்த்தி சிந்தனைகளை வளர்க்கும் கருத்துக்களை கூட்டு விவாதங்களாகவும் (group discussions), விவாத மேடைகளாகவும் (debating platforms), சிக்கல் தீர்க்கும் மேடைகள் (Problem Solving Centers) மற்றும் அரங்கங்களாகவும் மாற்றினால் புதிய கருத்துக்கள், புதிய பார்வைகள் மூலம் பிரச்சனைகளைப் பரிசீலிக்க உதவியாக இருக்கும்.

கற்றலை சீராக்கவும், மேம்படுத்தவும், நிலைநிறுத்தவும் பல வழிகளை நமது மூளைகள் கையாளுகின்றன. இவை ஒவ்வொருவருக்கும் தனிப்பட்டதாகவும் சிறப்பானதாகவும் அமைகின்றது. இந்த முறைகளில் வாயால் சத்தமாகப் படித்து அறிந்துகொள்பவர்கள் ஒரு பகுதி. இதே போல் தனக்குத் தெரிந்ததை மற்றவர்களுக்குச் சொல்லிக்கொடுத்தோ அல்லது மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்துகொண்டோ கற்றுக்கொள்ளுபவர்கள் இன்னொரு பகுதி. ஆகவே பேச்சுத் திறனும் நடிப்புத்திறனும் கற்றலை சிறப்பிக்கவும் வளர்க்கவும் மிக இன்றியமையாதவை.

கேட்கும் திறன் (Listening Skills) மற்றும் பேசும் திறன் (Speaking Skills) போலவே படிக்கும் திறனும் ( Reading Skills) கற்றலை வளர்க்க உதவுகின்றது. படிக்கும் திறனைப் பற்றிய சில்ல நுணுக்குங்களை பற்றி தொடர்ந்து பார்ப்போம்.

தொடரும் ..

May 16, 2016
குறளின் கதிர்களாய்…(119 & 120)

செண்பக ஜெகதீசன்

இணரெரி தோய்வன்ன வின்னா செயினும்

புணரின் வெகுளாமை நன்று.

     -திருக்குறள் -308(வெகுளாமை)

புதுக் கவிதையில்…

கொடுநெருப்பில்

சுடுவதுபோல் ஒருவன்

கெடுதி செய்தாலும்

முடியுமானால் சினமுறாதிருக்க,

மிகச் சிறப்பு அது…!

குறும்பாவில்…

நெருப்பு சுடுவதுபோல் உனக்குக்

கொடுமை செய்தவனிடமும்

கோபப்படாமலிருந்தால் நல்லது…!

மரபுக் கவிதையில்…

தொட்டால் சுட்டிடும் நெருப்பதுபோல்

     தேடி யுனக்குத் துன்பந்தனை

விட்டு விடாமல் செய்வோர்மேல்

     வந்திடும் கோபம் இயற்கைதான்,

கெட்ட குடியே மேலுங்கெட

     கேடு தொடர்ந்து செய்வோரைத்

தட்டிக் கேட்கும் பெருங்கோபம்

   தவிர்த்திடல் சாலச் சிறப்பாமே…!

லிமரைக்கூ…

சுட்டிடும் நெருப்பது தொட்டால்,

நன்றாகும் அதுபோல் துன்பம் தருவோர்மீது,

கோபம் கொள்ளாமல் விட்டால்…!

கிராமிய பாணியில்…

கொள்ளாதே கொள்ளாதே

கோவம் கொள்ளாதே..

எரியும் நெருப்புபோல

எவளவு தும்பஞ்செங்சாலும்

அவமேல கோவப்படாம

அடங்கிப்போனா நல்லாயிருக்கும்

வாழ்க்க நல்லாயிருக்கும்..

அதால

கொள்ளாதே கொள்ளாதே

கோவம் கொள்ளாதே…!

குறளின் கதிர்களாய்…(120)

மறைப்பேன்மன் யானிஃதோ நோயை யிறைப்பவர்க்

கூற்றுநீர் போல மிகும்.

     -திருக்குறள் -1161(படர்மெலிந்திரங்கல்)

புதுக் கவிதையில்…

நிலத்தில் ஊறிடும்

நீரது,

இறைக்க இறைக்கத்தான்

நிறைய ஊறும்,

காமநோயும் இதுபோல

மறைக்க மறைக்கப்

பெருகிடுமே…!

குறும்பாவில்…

ஊற்றுநீரும் காமநோயும் ஒன்றே,

இறைத்தாலும், மறைத்தாலும்

இரண்டும் பெருகும்…!

மரபுக் கவிதையில்…

நிலத்தில் ஊற்று நீரதுதான்

   நிறுத்தா திறைத்திட ஊறிடுமே,

கலக்கம் தந்திடும் காமநோயின்

   கதையும் இதுதான் காண்பீரே,

பலரும் அறிய வேண்டமென

     பற்றிய காம நோயதனை

பலமாய் மறைத்தே வைத்தாலும்

     பொங்கியே வெளிவரும் ஊற்றெனவே…!

லிமரைக்கூ…

ஊறிடும் நீரூற்று இறைத்தாலே,

இதுபோல் பெருகிடும் காமமாம் நோயும்,

எவர்க்கும் தெரியாமல் மறைத்தாலே…!

கிராமிய பாணியில்…

மறச்சாலும் முழுசா மறச்சாலும்,

வேதன தந்திடும் காமநோய

வெளிய தெரியாம மறச்சாலும்,

வேதன கொஞ்சமும் கொறயாது..

எறைக்க எறைக்க ஊறுகிற

நெலத்து ஊத்துத் தண்ணிபோல,

நோயும் பெருவிப் போயிடுமே

நெறஞ்ச துன்பந் தந்திடுமே..

மறயாது மறயாது

கொறயாது கொறயாது

காமநோயும் கொறயாது…!

-செண்பக ஜெகதீசன்…

May 16, 2016
உள்ளத்தில் ஊறவைத்த ஊனங்கள்

திவாகர்

என்னபேச்சு பேசிவிட்டாய் பேச

உன்னால் எப்படித்தான் முடிந்ததோ

என்மேல் காதலென்று சொன்னதெல்லாம்

புனைகதையோ பொய்யோ முறையோ

நான்மாயம் செய்யும் மர்மமங்கையோ

நானுனக்கு செய்ததெல்லாம் துரோகமா

நாணத்தோடு மாமனேயென நேர்மையாய்

நான்மையல் கொள்வதெல்லாம் வேடமா

நல்லமனத்தால் நான்செய்யும் சேவையை

கள்ளத்தனமென கலங்காமல் தீர்ப்பளித்தாயே

உள்ளத்தால் உண்மையாய் உறவாடாமல்

உள்ளுக்குள்ளே ஊனத்தை ஊறவிட்டாயே

உடலெல்லாம் விஷமென்று உளறினாயே

உடல்மட்டும்தானே என்னில் உன்விருப்பம்

சந்தேகம் என்கின்ற வெந்தணல்கொண்டு

தேகத்தோடு என்னுள்ளத்தையும் காய்ச்சினாய்

என்னபேச்சுபேசிவிட்டாய் அத்தனையும்

உன்நாவால் திரும்பப்பெறமுடியுமோ

அப்படியென்னதான் கண்ணால் கண்டாய்

அப்படிநான் செய்ததை தவறென்பாயோ

அனாதையென ஆதியிலெனை அவர்வளர்த்தார்

அன்றாடம் அன்னம்போட்டு அறிவையும்

சேர்த்து வளர்த்தசெம்மல் அவரையா

பார்த்து சந்தேகம் வளர்த்தாய்?

ஆசானாக என்னை வளர்த்தவரை

ஆசைநாயகனாக வர்ணித்தாயே ஐய்யோ

தாயும்தந்தையுமாக இருப்பவரை

பேய்போல நினைத்துப் பிழைசொன்னாயே

ஆசையோடா அவர்கால் பிடித்தேன்?

பாசமும் நேசமும் அறியாதவனே

உடல்நடுங்க சுரம்வந்து கொதித்து

உடல்வலியோடு படுத்தவரின்

காலைப்பிடித்துவிட்ட நானாதுரோகி?

வாலைக்குழந்தையாய் அவரோடு

காலமெல்லாம் வளர்ந்ததை அறியாயோ

கால்பிடித்தது தொட்டது குற்றமோ

பாசத்தோடுபிடித்துவிட்டதை இப்படி

ஆபாசமாக பார்த்து ஏசலாமா

பெண்ணினால்தோன்றி பெண்ணோடுவளர்ந்து

பெண்ணென்றால் யாரென அறியாயோ

அன்பின்வடிவம் பெண்ணென உணர்வாயோ

சின்னத்தனமாய் சுயநலத்தைப் பேணிவிட்டாய்

மனம்கனக்க என்னன்னவோ பேசிவிட்டாய்

ஆசை என்மேல்கொண்டால் போதுமோ

ஆசையைப் பாசமாக மாற்றவில்லையே

கூசாமல் ஏசத்தெரிந்த உனக்கு

நேசத்தைப் போற்ற முடியவில்லையே

அழுக்காறு.மனத்தில்கொண்டு என்மனம்

பழுக்கக்காய்ச்சி பேசி நோகடித்தாயே

என்னபேச்சு பேசிவிட்டாய் பேச

உன்னால் எப்படித்தான் முடிந்ததோ

சுயநலத்தின்மேல் ஆவல்வைத்தாய்

பயனில்லா வசவுகளை வீசிவிட்டாய்

உன்னோடு முடிந்துபோச்சு என்னுறவு

இனியும் காணாதுதனியே என்னைவிடு

இன்னாசொல்லே சொல்பவனோடு

இனியும்வாழ்ந்தால் ஊரேயிகழும்

ஒழுக்கமே உயிரினும் பெரிதென்பவளிடம்

அழுக்கு எனச்சொல்லி அழவைத்தாயே

அசூயையே உருவாய் வந்தவனே

மாசில்லா மங்கைநான் விடைபெறுகிறேன்

அழுக்காறு அவாவெகுளி இன்னாசொல் நான்கும்

இழுக்கா இயன்றது அறம் (திருக்குறள்-35)

(பொறாமையும் ஆசையும் கோபமும் கடுஞ்சொல்லும்

ஆகிய இந்நான்கு குற்றங்களையும் விட்டு நடப்பது அறமாகும்)

தித்திக்குதே திருக்குறள்-4

May 16, 2016
நீதி இலக்கியங்கள் கூறும் அறக்கொள்கைகள்
-க.பிரகாஷ்

நீதிஇலக்கியம் என்பது சங்க மருவிய கால இலக்கியம் அதாவது சங்க காலத்திற்குப் பின்னா்த் தமிழில் தோன்றிய இலக்கியங்களைக் குறிக்கும். கி.பி. 3- ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 6- ஆம் நூற்றாண்டுவரை அறம் வலியுறுத்தும் நீதி நூல்கள் இருந்தன. சங்க காலத்திற்குப் பின்னா் தமிழகத்தில் களப்பிரா்கள் ஆட்சி ஏற்பட்டு, தமிழில் புது இலக்கியங்கள் தோன்றாவண்ணம் தடையான சூழல் நிலவியதாகக் கருதப்படுகிறது. இக்காரணத்தால் களப்பிரா் காலம் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் இருண்டகாலம் என்று கருதப்படுகிறது. இக்காலத்தில், சங்க காலத்தில் போற்றப்பட்ட காதலும் வீரமும், பின்தள்ளப்பட்டு அறமும், நீதியும் பெரிதும் போற்றப்பட்டன.

     பிற்காலத்தினா் தொகை நூல்களை மேல்வரிசை நூல்கள் என்றும் கீழ்வரிசை நூல்கள் என்றும் பிரித்தனா். குறைந்த அடிகளையுடைய பாடல்களுக்குக் கீழ்வரிசை அல்லது கீழ்க்கணக்கு நூல்கள் என்றும் நிறைந்த அடிகள் அமைந்த பாடல்களுக்கு மேல்வரிசை அல்லது மேற்கணக்கு நூல்கள் என்றும் பெயரிடப்பட்டது.

மேற்கணக்கு நூல்கள் பத்துப்பாட்டும், எட்டுத்தொகையும்; அவற்றின் எண்ணிக்கை பதினெட்டு. கீழ்க்கணக்கு நூல்களின் எண்ணிக்கையும் பதினெட்டே. மேற்கணக்கு நூல்கள் எல்லாம் பெரும்பாலும் மூன்றடி முதல் ஆயிரம் அடி வரையிலும் எழுதப்படும். அவை ஆசிரியப்பாவால் ஆனவை. கலிப்பா, பரிபாட்டு, வஞ்சிப்பா ஆகிய பாக்களைக் கொண்ட பாடல்கள் மேற்கணக்கில் உள்ளன. கீழ்க்கணக்கு நூல்கள் எல்லாம் இரண்டடி முதல் எட்டடி வரையிலும் உள்ள வெண்பாக்களால் ஆனவையே ஆகும்.

“நாலடி நான்மணி நால்நாற்பது ஐந்திணைமுப்
     பால், கடுகம், கோவை, பழமொழி, மாமூலம்,
இன்னிலைய காஞ்சியோடு, ஏலாதி என்பவே
     கைந்நிலைய வாம்கீழ்க் கணக்கு.”

இந்நூல்களில் பண்டைத் தமிழர்களின் சிறந்த ஒழுக்கங்களைக் காணலாம். சமுதாய அமைப்பு, அரசியல்முறை, பழக்க வழக்கங்கள், நாகரிகம், பண்பாட்டையும் அறநூல்கள் எடுத்துரைக்கின்றன. இது மட்டுமல்லாமல் மனிதன் வாழ்வைக் குணப்படுத்தும் அளவிற்குத் தன் கருத்துக்களை மருந்து போல் எடுத்து விளக்குவது அற நூலாகும்.

அற இலக்கியங்களாகிய திருக்குறள், திரிகடுகம், சிறுபஞ்சமூலம், ஏலாதி ஆகிய நூல்கள் மருந்து போன்ற அருங்கருத்துகளைக் கொண்டிருக்கின்றன.

சமண, பௌத்த சமயங்களின் வரவால் பதினெண் கீழ்க்கணக்கு நூல்கள் தோன்றின. இந்தப் பதினெட்டு நூல்களில் பதினோரு நூல்கள் அற நூல்களாக அமைந்தன. இந்நூல்களின் ஒவ்வொரு பாடலும், பாடலின் ஒவ்வோர் அடியும் அறக்கருத்துகளை வெளிப்படுத்தும் வகையில் அமைந்துள்ளது. அக்கருத்துகள் பொய்யாமை, கொல்லாமை, கள்ளுண்ணாமை, காமம் இன்மை, கள்ளாமை, ஊன் உண்ணாமை, அருளுடைமை, இன்சொல் கூறல், ஈகை, அன்புடைமை முதலியன.

திருக்குறளில் மருந்து

பழவினையானும், காரணங்களானும் மக்கட்கு வாதம் முதலிய பிணிகள் வரும். மனித வாழ்க்கைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் திருக்குறளின் மருந்து என்ற அதிகாரத்தில் திருவள்ளுவா் மருத்துவம் பற்றிய பத்து குறட்பாக்களை கூறியுள்ளார்.

“மருந்தென வேண்டாவாம் யாக்கைக்கு அருந்தியது
அற்றது போற்றி உணின்” (குறள் – 942)

தான் முன்புஉண்ட உணவு செரித்துவிட்டது என்பதை அறிந்து, அடுத்த வேளை உண்பானேயானால் அவனுக்கு மருந்து என்று தேவையில்லை என்பது இங்கே வள்ளுவம் கூறும் கருத்தாகும்.

“பசித்துப் புசி” என்பது சான்றோர் வாக்கு. பசித்த பின்பே உணவருந்த வேண்டும். பசியாமல் உண்பது அஜீரணத்துக்கு வழிவகுக்கும். அஜீரணத்தால் உடல் இயக்கம் தடைப்படும். இது பல நோய்கள் உருவாக காரணமாகிறது.

“ஒருவேளை உண்பான் யோகி
இருவேளை உண்பான் போகி
முப்போதும் உண்பான் ரோகி
எப்போதும் உண்பான் துரோகி” –

ஒருவன் அளவுக்கு மீறினால், தன்னைத்தானே அழித்துக் கொள்கிறான் என்பதே கருத்து.

“அற்றால் அளவறிந்து உண்க அஃதுடம்பு
பெற்றான் நெடிதுய்க்கும் ஆறு” (குறள் – 943)

அற்றால் அளவறிந்து உண்க. முன்னுண்டது அற்றால் பின்னுண்பதனை அறுமளவு அறிந்து அவ்வளவிற்றாக உண்க. உடம்பு பெற்றான் நெடிது உய்க்கும் ஆறு அஃது – இறப்பவும் பலவாய பிற யாக்கைகளிற் பிழைத்துப் பெறர்க்கு அரிய இம்மானுட யாக்கையைப் பெற்றான் அதனை நெடுங்காலம் கொண்டு செலுத்தும் நெறி அதுவாகலான். (இம்மை மறுமை வீடுபேறுகள் எய்தற்பாலது ஈதொன்றுமேயாகலின் உடம்பு பெற்றான் என்றும் அது நெடிது நின்றுழி அவை பெருகச்செய்து கொள்ளலாம் ஆகலின், நெடிது உய்க்குமாறு என்றும் கூறினார்.)

“இழிவறிந்து உண்பான்கண் இன்பம்போல் நிற்கும்
கழிபேர் இரையான்கண் நோய்” (குறள் – 946)

குறைந்த அளவு இன்னதென்று அறிந்து உண்பவனிடத்தில் இன்பம் நிலைநிற்பது போல மிகப்பெரிதும் உண்பவனிடத்தில் நோய் நிற்கும்.

திரிகடுகத்தில் அறம்

திரிகடுகம், சிறுபஞ்சமூலம், ஏலாதி என்னும் மூன்று கீழ்க்கணக்கு நூல்களும் பெயர் அமைந்துள்ள வகையிலும் நீதிப் பொருள்களைப் பாக்களில் வகுத்துத் தந்த வகையிலும் பெரிதும் ஒப்புமை உடையனவாகும். இம் மூன்றும் நோய் நீக்கி உடல்நலம் பேணும் மருந்துகளின் பெயர்களாம். இந்நூல்கள், பாடல்கள் தோறும், மூன்று, ஐந்து ஆறு என்ற அரிய கருத்துக்களை அருமையான முறையில் அமைத்துக் கொடுத்துள்ளன.

     “உலகில் கடுகும் உடலின் நோய் மாற்றும்
     அல(கு)இல் அகநோய் அகற்றும் – நிலைகொள்
     திரிகடுகம் என்னும் திகழ்தமிழ்ச் சங்கம்
     மருவுநல் லாதன் மருந்து”

சுக்கு, மிளகு, திப்பிலி என்னும் மூன்று மருந்துப் பொருள்களைக் கொண்டதே திரிகடுகம் ஆகும். சுக்கு, மிளகு, திப்பிலி என்பது திவாகரம். சுக்கு, மிளகு, திப்பிலி ஆகிய திரிகடுகம் என்னும் அரிய மருந்து ஒருவர் உடல் நோயைப் போக்கும். அது போல் இந்நூலில் வரும் ஒவ்வொரு பாட்டிலும் சொல்லப்படும் மூன்று அறநெறிகளும் மனிதர்களுடைய அறியாமையாகிய நோயைப் போக்கும்.

“பொய்வழங்கி வாழும் பொறியறையும் கைதிரிந்து
தாழ்விடைத்து நோ்கருதும் திட்டையும் – ஊழினால்
ஒட்டி வினைநலம் பார்ப்பானும் இம்மூவா்
நட்கப் படாஅ தவா்”   (பாடல் – 15)

பொய்யான சொற்களைப் பேசி அதனால் உயிர்வாழ்கின்ற அழிவற்றவனும், முறைமைமாறி ஒருவன் தாழ்ந்த இடத்துத் தன்னை உயா்ந்தவனாகக் கருதும் மூங்கில் போன்ற புரைபட்ட மனத்தையுடையவனும், பிறரிடம் சோ்ந்து வினை ஆற்றும் போது தனக்குரிய பயனையே எதிர்பார்த்து செயல் செய்கின்றவனும் ஆகிய இம் மூவரும் யாராலும் நட்புக் கொள்ளத் தகுதியற்றவா்கள் ஆவார்கள்.

“ஒருதலையான் வந்துறூஉ மூப்பும் புணர்ந்தார்க்கு
இருதலையும் இன்னாப் பிரிவும் – உருவினை
உள்ளுருக்கித் தின்னும் பெரும்பிணியும் இம்மூன்றும்
கள்வரின் அஞ்சப் படும்” (பாடல் – 18)

உறுதியாக வந்தடையும் கிழப்பருவமும், நண்பரிடையே ஏற்படும் பெருந்துன்பத்தைச் செய்கின்ற பிரிவும், உடம்பைக் கரையச் செய்து வருத்துகின்ற தீராத நோயும் ஆகிய இம்மூன்றும் கள்வரைவிட அஞ்சக் கூடியவை.

சிறுபஞ்சமூலம் கூறும் அறம்

ஐந்து சிறு வேர்களுடைய பெயர்களை கொண்டு சிறுவழுதுணைவேர், நெருஞ்சிவேர், சிறுமல்லிவேர், பெருமல்லிவேர், கண்டங்கத்திரி வேர் ஆகிய ஐந்து வேர்களை கொண்டதுதான் சிறுபஞ்சமூலம் ஆகும்.

வேர்களால் தயாரிக்கப்படும் இச் சிறுபஞ்சமூலம் ஆகிய மருந்து உடல் நலத்தைப் போற்றுவதுபோல அதில் வரும் ஒவ்வொரு பாடலிலும் சொல்லப்படும் ஐந்தைந்து கருத்துக்களும் மனித வாழ்க்கைக்குப் பெரிதும் பயன்படுவனவாக உள்ளன. அவர்களின் அறியாமையாகிய நோயைப் போக்கக் கூடிய வகையில் சிறு பஞ்சமூலம் குறிப்பிடும் பாடல்கள் அமைந்துள்ளன.

இப்பாடல்கள் வெண்பாவில் யாக்கப்பட்டுள்ளன.

“ஒத்த ஒழுக்கம் கொலைபொய் புலால் களவொ(டு)
     ஒத்த இவையல வோர் நாலிட்(டு) – ஒத்த
     சிறுபஞ்ச மூலம் சிறந்து” – (பாடல் – 02)

கொலை, பொய், புலால், களவோடொத்த இவையன்றி இவற்றுக்கு மறுதலையாகிய கொல்லாமை, புலால் மறுத்தல், உண்மை பேசுதல், கள்ளாமை, என்று சொல்லப்பட்ட நாலோடு ஒழுக்கத்தையும் சேர்த்து இவ்வைந்தும் அகப்பட மிகுதியான பஞ்சத்தைத் தீர்க்கும் மழைபோல அறியாமையாகிய நோயைப் போக்குகின்ற சிறுபஞ்சமூலம் என்னும் இந்நூலை சிறப்பாக கூறுகிறார்.

“கல்லாதான் தான்காணும் நுட்பமும் காதிரண்டும்
இல்லாதாள் ஏக்கழுத்தம் செய்தலும் – இல்லாதான்
ஒல்லாப் பொருளில்லார்க்கு ஈததளியான் என்றலும்
நல்லவா்கள் கேட்பின் நகை” – (பாடல் – 5)
- கல்வியறிவில்லாதவன் தானே ஆராய்ந்து காண்கின்ற நுட்பமான பொருளும்
- இரண்டு காதுகள் இல்லாதவள் தான் மிக்க அழகுடையவள் என்ற இறுமாப்பு கொள்ளுதலும்
- பொருளில்லாதவன் இல்லாதார்க்கு ஈத்தறியான் என்றாலும், தான் வறியவரிடத்து மிக்க அருளுடையவன் என்றலும்
- அறிவுடையவா்களாகிய சான்றோர்கள் கேட்பின் நகைப்பர்.
“கொண்டான் வழியொழுகல் பெண்மகன் தந்தைக்குத்
தண்டான் வழியொழுகல் தன்கிளை அஃது அண்டாதே
வேல்வழி வெம்முனை வீடாது மன்னாடு
கோல்வழி வாழ்தல் குணம்” (பாடல் – 15)
- தன்னை மணந்து கொண்டவன் சொற்படியே ஒரு பெண் ஒழுகல்
- மகன், தந்தையின் சொல்லைத் தட்டாதவனாய் அவன் சொல்படி நடத்தல்
- போரின்கண் வீரா்கள் பகைவரோடு சேராமல் தன்மன்னனோடு வாழ்தல்,
- குடிமக்கள் அரசனது கோல்வழியே வாழ்வதும் அவரவர்க்குரிய குணங்களாம்.
ஏலாதி கூறும் அறம்

ஏலம், இலவங்கம், சிறு நாவற்பூ, சுக்கு, மிளகு, திப்பிலி என்ற ஆறு பொருள்கள் குறிப்பிட்ட அளவோடு சோ்க்கப்பட்ட ஒரு வகைச் சூரணமே ஏலாதியாகும். இச்சூரணம் உடலுக்கு வலிவையும், பொலிவையும், தெம்பையும் தரவல்லது. இதுபோல் இப்பாடல் குறிப்பிடும் ஆறு அறக்கருத்துகள் மக்களுடைய அறியாமை நீக்கி அறிவுடையோராக மாற்றுவதாகும்.

கொலை, களவு, பொய், காமம், கள் என்னும் ஆகியவற்றை நீக்குதல் எனும் சமண சமயத்தின் அறநெறிகளை இந்நூல் தெளிவாக எடுத்துக் கூறுகின்றது. இல்லறம், துறவறம், விருந்தோம்பல், ஒழுக்கமுடைமை போன்ற உயா்ந்த கருத்துக்களையும் சிறந்த முறையில் எடுத்துக்காட்டுகின்றது.

“கருஞ்சிரங்கு வெண்தொழுநோய் கல்வளி காயும்
பெருஞ்சிரங்கு பேர்வயிற்றுத் தீயார்க்கு – அஞ்சிரமம்
ஆற்றயூன் ஒத்(து) அவை தீா்த்தார் அரசராய்ப்
போற்றியூண் உண்பார் புரந்து” – (57)
- கொடிய சிரங்கு நோயும்
- வெள்ளைத் தொழுநோயும்
- கல்லடைப்பு நோயும்
- வாத நோயும்
- வருந்துகின்ற பெருஞ்சிரங்கு நோய்,
  பெரிய வயிற்றுத் தீநோய் – ஆகிய நோய்களுடையவர் பெரும் துன்பத்தை, அடைகின்றனர். அவர்களுக்கு உணவைக்கொடுத்து அந் நோய்களை நீக்கியவா்கள் மன்னராய் அனைவராலும் போற்றப்பட்டு உலகாண்டு வாழ்வர்.
“பொய்தீர் புலவா் பொருள்புரிந் தாராய்ந்த
மைதீா் உயர்கதியின் மாண்புரைப்பின் – மைதீர்
சுடரின்று சொல்லின்று மாறின்று சோர்வின்(று)
இடரின்(று) இனிதுயிலும் இன்று” (66)
- பொய்ம்மை நீங்கிய சான்றோர்கள் விரும்பி ஆராய்ந்த மெய்ப் பொருளாகிய குற்றமற்ற வீடுபேற்றின் மாட்சியைச் சொல்லுமிடத்து.
- அங்கு இருளை நீக்கும் ஞாயிறு இல்லை
- உரையில்லை
- நிலை மாறுதல் இல்லை
- தளர்ச்சி இல்லை
- துன்பமில்லை
- இனிய துயிலுமில்லை
வீடுபேற்றில் பகலிரவு முதலானவை இல்லை என்பதாம் இப்பாடல் கருத்து.

ஒரு மனிதனுக்கு ஏற்படும் நோயைக் குணப்படுத்துவதற்கு எந்த அளவிற்கு மருந்து முக்கியமோ அதுபோல் ஒரு மனிதன் வாழ்வதற்குச் சில கொள்கைகளைக் கைப்பிடிக்க வேண்டும். சுக்கு, மிளகு, திப்பிலி, சிறுவழுதுணை வேர், நெருஞ்சி வேர், சிறுமல்லி வேர், பெருமல்லி வேர், கண்டங்கத்திரி வோ், ஏலம், இலவங்கம், சிறு நாவற்பூ இவ்வகையான மருத்துவப் பொருட்களை அளவின்றி அருந்தினால் உடல் சரியான நிலையில் இருக்கும்.

பொய்யாமை, கொல்லாமை, கள்ளுண்ணாமை, காமம் இன்மை, கள்ளாமை, ஊன் உண்ணாமை, அருளுடைமை, இன்சொல் கூறல், ஈகை, அன்புடைமை, இல்லறம், துறவறம், விருந்தோம்பல், ஒழுக்கமுடைமை இது போன்ற சிறந்த கொள்கைகளைக் கடைப்பிடித்து வாழ்ந்தால் நோயிலிருந்து குணமடைவதுபோல், உள்ள(மன)நோய் நீங்கி இயல்பான நிலையில் வாழ்க்கையைக் கடைப்பிடித்து நல்லவண்ணம் வாழலாம்.

***

பார்வை:

திருக்குறள் – பரிலேழகர் உரை.
பதினெண் கீழ்க்கணக்கு பகுதி – 3 – துரை. இராசாராம்

***

க.பிரகாஷ் எம்.ஏ, எம்.பிஃல்,
தமிழ்த்துறை
தொழில்நுட்பக் கள ஆய்வுப் பணியாளர்
பாரதியார் பல்கலைக்கழகம்
கோயம்புத்தூர் – 46
May 16, 2016