Tag: தமிழ்த்தேனீ

தமிழ்த்தேனீ

மாணவர்களுக்கு முதலில் அவர்கள் மாணவர்கள் என்பதை வலியுறுத்தி அவர்கள் மனதில் ஒரு மாணவன் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்றும், ஏற்கெனவே நம் முன்னோர்கள் கல்வி கற்க ஒரு மாணவன் எப்படி குருவை மதித்து ஒழுக்கமாக அடங்கி நடந்து கல்வியைக் கற்கவேண்டும் என்று முறையாக ஏற்படுத்தி வைத்திருந்ததை தெளிவாக எடுத்துச் சொல்லி ஒரு கட்டுப்பாடான கல்வி முறையை, ஒழுக்கத்தை போதிக்க வேண்டும்.

மாணவப் பருவம் என்பது குதூகலமான கள்ளமில்லாத குழந்தையைப் போன்றது அதிலே கவலைகளுக்கோ மன சஞலத்துக்கோ இடமில்லை நல்ல உணவு நல்ல விளையாட்டு நல்ல உடற்பயிற்சி நல்ல கலைகளை வளர்த்துக் கொள்ளும் திறமை . என்று நல்லவைகளையே போதித்து அவைகளைப் பின்பற்றவைக்க வேண்டும் .

ஒரு குறிப்பிட்ட வயது வரை அரசியல், சினிமா போன்ற மாயவலைகளை அவர்கள் ஒதுக்கி சுய கட்டுப்பாட்டுடன் மனதை ஒருமைப் படுத்தி ஆரோக்கியமான குளியல் சுத்தமாக உடலைப் பேணுதல் பெரியவர்களிடம் மரியாதையாக நடத்தல் நம் பாரம்பரியத்தின் மூத்த இதிகாசங்கள் புராணங்கள் வேதங்கள் ஆகியவற்றில் இருக்கும் உன்னதமான அறிவுரைகளை அவர்களுக்கு எடுத்துச் சொல்லி தற்போதைய விஞ்ஞானமே அந்தக் காலத்து மெய்ஞ்ஞானம் என்பதை விளக்கமாக அவர்களுக்கு புரியும் வண்ணம் எடுத்துச்சொல்லி பெரியவர்கள் ஏற்படுத்தி வைத்திருக்கும் நற்குணங்கள், நல்ல பழக்க வழக்கங்கள் நியம நிஷ்டைகள் ஆகியவற்றை போதிக்கும் வகையில் அவர்களின் பாடத் திட்டங்களை மாற்றவேண்டும் .

நம் பெற்றோர்கள் நம் தாய் நாடு நம் கலாசாரம் நம் தேசத்தின் பெருமை பற்றிய விளக்கங்களை எடுத்துச் சொல்லி நம் தேசத்துக்காக பாடு பட்ட பெரியோர்களைப் பற்றி எடுத்துச் சொல்லி நம் சுதந்திரத்தின் அருமை பெருமைகளைப் பற்றியும் வருங்காலத்தில் நம் நாடு எப்படி முன்னேற வேண்டும் என்பதைப் பற்றியும் அவர்களுக்கு சொல்லிக் கொடுத்து நாகரீகமான நாணயமான நேர்மையான தலைமுறைகளை உருவாக்கும் வண்ணம் நம் கல்வி இருக்க வேண்டும்.அப்ப்டிப்பட்ட கல்வித் தரத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும்.

ஒரு இனிய ,வாழ்க்கைக்குத் தேவையான பல அறிவார்ந்த, செய்திகளை அறிந்து கொள்ள,நம்மை நாமே பக்குவப்படுத்திக் கொள்ள என்னும் உண்மையை அவர்களுக்கு மனதில் ஏற்படுத்தவேண்டும் என் சிறு வயதில் ஒரு பாடல் கேட்டிருக்கிறேன்.

“ தலைவாரிப் பூச்சூட்டி உன்னை

பாட சாலைக்கு போவென்று

சொன்னாள் உன் அன்னை

சிலை போல ஏன் அங்கு நின்றாய்

சிலை போல என் அங்கு நின்றாய்

நீ சிந்தாத கண்ணீரை ஏன் சிந்துகின்றாய்

மலைவாழை அல்லவோ கல்வி

மலைவாழை அல்லவோ கல்வி

உன் வாயாற வாழ்த்துவாய்

போ என் புதல்வீ

என்கிற இந்தப் பாரதிதாசன் அவர்களின்

பாடலில் எவ்வளவு அழகாக அத்துணை நாட்கள் பெற்றோர் அருகிலேயே இருந்து விட்டு முன் பின் தெரியாத புதுச் சூழலில் பெற்றவர்களை விட்டு தனியே பள்ளிக்கூடத்துக்கு செல்லும் குழந்தைகள் இருக்க வேண்டும் என்பதையும்

கலங்கும் பிள்ளைகளுக்கு அதன் அவசியத்தையும் கல்வி என்பது மலை வாழைப் பழம்போல் அவ்வளவு இனிமையானது அது உள்ளத்துக்கும் உடலுக்கும் நன்மை செய்யும். சுவைக்க இனிமையாய் இருக்கும் என்று மிக எளிதாக கல்வி என்பதை விளக்குகிறது இந்தப் பாடல் . அது போல முதலில் பிள்ளைகளுக்கு கல்வி என்பது இனிமையானது நம் அறிவை வளர்த்துக்கொள்ளத் தேவையானது என்று இதமாக பதமாக உணர்த்தவேண்டும்

இந்த அடிப்படை உணர்த்துதலை செய்யாவிடில் பிள்ளைகளுக்கு வெறும் காகிதச் சுமையாகத்தான் கல்வி மனதில் பதியும் . அடிப்படை கல்வியே மனதில் குழந்தைகளுக்கு கல்வி என்பது மிகவும்ம் கடினமான செயல் என்னு எண்ணத்தை விதைப்பதே கல்வி என்பது வெகு சுலபமானது இனிமையானது என்று உணர வைத்தலே அவர்களை நல்ல மாணவர்களாக உருவாக்கும் முறை.

கற்றலின் கேட்டல் நன்று என்று ஒரு சொல் வழக்கு இருக்கிறது. அதன் பொருளை ஆராய்ந்தால்

“ செல்வத்துள் செல்வம் செவிச் செல்வம்

அச்செல்வம் செல்வத்துள் எல்லாம் தலை”

என்று வள்ளூவர் தலை சிறந்த செல்வமாக போற்றிய செல்வம் செவிச்செல்வம் ஏனென்றால் முதன் முதலில் மந்திர உபதேசங்கள், குருவின் மூலமாக தெளிவான குரலில் ,தெளிந்த நடையில் இலகுவான முறையில் படிப்படியாக மாணவர்களுக்கு கற்பிக்கப்பட்டது. அதுதான் முதற்க் கல்வி முறை

அப்படி கற்பிக்கும் முறையில் ப்ரதானமாக மாணவர்கள் ஆசிரியர் ,அல்லது குரு சொல்லும் சொற்களின் ஒலியை மிகக் கவனமாக காதால் கேட்க வேண்டும் ஒலி என்பது மிகவும் ப்ரதானமான சாதனம். நம்முடைய ஒலி வாங்கியாகிய காது என்னும் உறுப்பு வாங்கும் ஒலியை மூளைக்கு அனுப்பி அந்த ஒலியின் பொருளை நமக்கு உணர்த்துகிறது. ஆகவே காதுகள் வாங்கும் ஒலி நேரிடையாக மூளைக்கு அனுப்பப்படுவதால் தாமாகவே ஒரு ஐம்பது சதவிகிதம் பதிந்து விடுகிறது.

மற்ற ஐம்பது சதவிகிதப் புரிதல் என்பது கவனம் சிதறாமல் ஒரு தியானம் போன்று குரு சொல்லுவதை மனதை சிதறவிடாமல் உன்னிப்பாக கவனித்து, மனதை அதில் செலுத்தி இன்னமும் சற்று ஆராய்ச்சி மனப்பன்மையுடன் மூளைக்கு வேலை கொடுத்து சுய சிந்தனைக்கு வேலை கொடுத்து மீண்டும் மீண்டும் குரு சொல்லியதை நினைவில் நிறுத்தி தொடர் சிந்தனைகளாக அதையே நினைத்து நினத்து அசைப்போடுதலின் மூலமாக இன்னும் சற்று விவரமாக ,ஆழ்மாக பொருள் புரியும்.

இங்கே நான் கூறியது மன ,அல்லது மூளையின் அசைபோடுதல் ஆனால் பொதுவாக அசைபோடும் மாடுகளைக் கவனித்தால் புரியும் அவைகள் அசைபோடும் போது கன்னத்தின் தசைகள் ஆடுதலின் காரணமாக காதுகளின் உள் உறுப்புகளும் அசியும் நிலை ஏற்படுகிறது அதனால் மாடுகள் உணவை அசை போடும் போதே எண்ணங்களையும் அசைபோடுகின்றன என்றே தோன்றுகிறது . அதனால்தான் மனிதருக்கும் எண்ணங்களை அசைபோடுதல் என்னும் சொல் வழக்கு உபயோகத்துக்கு வந்திருக்கிறது.

அல்லது சில நேரங்களில் ப்ரமை பிடித்தாற்போல் இருக்கும் மனக் குழப்பத்தை அடைந்த சிலரை தெளிய வைக்க லேசாக முதுகில் தட்டுதலோ,அல்லது பலமாக கன்னத்தில் அறைதலோ செய்கிறார்கள். இது அவர்களை அறைய வேண்டும் என்னும் எண்ணத்தில் அறையும் அறையல்ல அவர்களைத் தெளிய வைக்கும் முயற்சி.

ஏனென்றால் அப்ப்டி அறைதலின் மூலமாக ஒரு அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தி அந்த அதிர்வுகள் மூளைக்கு சென்று செயலற்றிருந்த மூளயின் செயல் பாட்டுக்கு காரணமாக ஆகும் என்பது மருத்துவர்களின் கண்டு பிடிப்பு,அப்படி கன்னத்தில் அறையும் போது காதின் செவிப்பறைகளில் ஏற்படும் ஒலி அதிர்வுகள் மூளையில் பதிவாகின்றன.

ஆக மொத்தம் கற்றலின் கேட்டல் நன்று அல்லவா காட்டு மிருகங்கள் கூட வாசனையை நுகர்வதாலோ, அல்லது மற்ற மிருகங்கள் வரும் ஒலி அதிர்வுகளை காதால் கேட்கும் திறன் பெற்றிருப்பதால்தான் தங்களைக் காத்துக்கொள்ள முடிகிறது ஒரு முறை சிங்கத்தின் கர்ஜனை,அல்லது அதன் நடையால் ,ஓட்டத்தால் ஏற்படும் அதிர்வுகளின் ஒலியை காதில் வாங்கிவிட்ட மிருகங்கள் அடுத்த முறை மிக எளிதாக சிங்கத்தின் வருகையை அறிந்துவிடும் திறன் பெறுகின்றன. ஏனென்றால் காதால் கேட்ட ஒலிகள் மூளையில் மிக எளிதாகப் பதிகின்றன.

பேசும் கிளி என்று சொல்கிறோம் நாம் பேசுவதை அடிக்கடி காதால் கேட்கும் கிளிகள் அவைகளை அறியாமலே நாம் சொல்வதை திருப்பிச் சொல்லும் வல்லமை பெறுகின்றன . அதே போலத்தான் குழந்தையாகப் பிறந்த நமக்கு நம்முடைய தாயார் பேசும் மொழி காதால்,கேட்பதன் மூலமாகவே மனதில் பதிந்து நம் தாய்மொழியையே கற்கும் அளவுக்கு மூளைத்திறன் பழக்கப்படுகிறது. பொதுவாக ஊமைகளின் குழந்தைகளும் ஊமைகளாக இருப்பதற்கு சாத்தியக் கூறுகள் அதிகம்,

ஏனென்றால் அங்கு ஒலிகள் எழுப்ப யாருமில்லாததுதான் முதற் காரணம் . அப்படிப் பிறந்த குழந்தைகளை ஒலிகள் கேட்குமிடத்தே வளரவிட்டு அவைகளுக்கு பேசும் சக்தியை மீட்டுத் தந்திருக்கிறார்கள் ஆராய்ச்சியாளர்கள். ஆகவே காதுகள் மிக முக்கியமான கருவி கல்வி கற்க, குழந்தை முதன் முதலில் கருவாகி இரண்டு சென் டி மீட்டர் அளவில் இருக்கும் போதே அதன் இதயம் துடிக்க ஆரம்பிக்கிறது . அந்த இதயத்துடிப்பின் லப்டப் ஓசைதான் முதன் முதலாக ஒவ்வொரு ஜனனமும் கேட்கும் முதல் ஒலி.

அப்போதே கேட்க ஆரம்பித்துவிடுகிறது . முதன் முதலாக ஒரு குழந்தையின் இயக்கம் என்று பார்த்தால் காதால் கேட்பதுதான். அதன் பிறகுதான் மற்ற இயக்கங்கள் தொடர்கின்றன. அதனால்தான் கற்றலின் கேட்டல் நன்று ஒலிதான் முதலில் மனிதனின் மொழிக்கே வழி வகுத்தது’

தாயின் கர்பத்திலிருக்கும்போதே தாயின் தாலாட்டையும் , கேட்கும் திறன் கொண்டது குழந்தை, மஹாபாரதத்தில் அர்ஜுனன் மகன் அபிமன்யூ தாயின் கர்பத்திலிருக்கும் போதே கிருஷ்ணனால் விளக்கப்பட்ட சக்கரவியூகத்தின் நுணுக்கத்தை கேட்டு அறிந்தான் என்கின்றனர்.

முதன் முதலில் ஒலியின் மூலமாகத்தான் மனிதனும் ,மிருகங்களும் தங்களின் இயல்பையும், உணவுதேடும் முறையையும் கற்றன .ஒலி என்பதே வாழ்க்கைக்கு தேவையான ஜீவாதாரம் . ஒலியும் ஒளியும் என்கிறார்களே .அதில் கூட ஒலிக்குதான் முதன் முதல் மரியாதை வானொலி வந்து பல காலம் ஆகிய பின்னர்தான் தொலைக்காட்சி வந்திருக்கிறது ஒலியின் ஸ்ருதி பேதம் தான் எண்ணங்களை வெளிப்படுத்தும் முறையாக அமைந்தது.

கத்திப் பேசும் பலருக்கு நடுவே அமைதியாகப் பேசும் நபரை நம் கவனிக்கிறோம் . அமைதியாக சொல்லும் போது கவனிக்கப் படாத போதுதான் உரக்க கத்திப் பேசி கவனத்தை ஈர்க்க முயல்கிறோம். ஆகவே நம் கவனம் என்பது எதால் ஈர்க்கப்படுகிறதோ அங்கே நம் மூளை உற்றுக் கவனிக்க ஆரம்பிக்கிறது. மூளை கவனிக்க ஆரம்பித்தால்தான் ஒருமுகப்படுதல் சாத்தியமாகிறது. ஒருமுகப்படுதல் சாத்தியப்படும்போதுதான் உள்வாங்க முடிகிறது

உள்வாங்கினால்தான் புரிகிறது, புரிந்தால்தான் லயிப்பு வருகிறது லயிப்பு வந்தால் இன்னும் அதிகமாகப் புரிகிறது. அதிகமாப் புரிந்து கொண்டால்தான் கல்வி மேம்படுகிறது. கல்வி என்பது வாங்கிக் கொண்டதை புரிந்து கொள்ளாமலே அப்படியே வாந்தி எடுத்து அதிக மதிப்பெண் பெறுவதல்ல, புரிந்து கொண்டு நம்முடைய எண்ணங்களையும் சேர்த்து ,நம் ஆராய்ச்சியின் விளைவுகளையும் சேர்த்து அளிக்கும்போதுதான் மதிப்பெண் அதிகம் பெற்ற மாணாக்கரைக் காட்டிலும் அதிகமாக வாழ்க்கையில் முன்னுக்கு வர முடிகிறது.

பல முதல் மதிப்பெண் பெற்ற மாணவர்கள் அதன் பிறகு முன்னேறாமல் போவதும் இந்தப் புரிதல் விகிதாசார அடிப்படையிலேதான் விளைகிறது. இந்த தேர்வின் முடிவுகள் வெளியான தருணத்திலே ஏற்கெனவே முதல்; மதிப்பெண் பெற்ற மாணவர்களை பத்திரிகைகள் பாராட்டிய மாணவர்களின் தற்போதைய நிலையை ஆராய்ந்து எழுதும் பத்திரிகைகள் தெரிவிக்கின்றன முதல் மதிப்பெண்கள் பெற்ற மாணவர்களில் மிகக் குறைந்த சதவிகிதத்தினரே மேலும் முன்னேறி யிருக்கிறார்கள் என்னும் விளைவுகளை.

ஆகவே கல்வி என்றாலே புரிந்து கொள்ளல் என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை .

அந்தப் புரிந்து கொள்ளல் என்னும் தன்மையை ஆராய்ந்து அடிப்படைக் கல்வியை வடிவமைத்தாலே கல்வி முறையை மாற்றினாலே கல்வியும் மேம்படும் ,மாணவர்களும் மேம்படுவர். கல்வியின் தரம் குறைவதற்கு மிக முக்கியமான காரணம் பாடத் திட்டங்கள் சரியாக வடிவமைக்கப் படாமை , தற்போது கல்வி பாட அமைப்பில் படிக்கும் பல செய்திகள் வாழ்க்கைக்கு என்றுமே தேவையில்லாதவை.

மற்றும் இனி வருங்காலத்தில் நாம் எவ்விதம் நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்கிற பண்பாடு சம்பந்தமான செய்திகள், மற்ற நாடுகளின் வளர்ச்சி பற்றிய விவரங்கள்” நம் நாடு காண வேண்டிய வளர்ச்சி பற்றிய செய்திகள். விஞ்ஞான முன்னேற்றங்கள் நம்முடைய பழைய மரபுகள் சமபந்தமான செய்திகள். மரபுகளைக் காக்கவேண்டிய அவசியத்தை வலியுறுத்தும் செய்திகள்.போன்ற பல செய்திகளை அளிக்கலாம். அவற்றையெல்லாம் விடுத்து,

ஆபாசமான திரைப்படங்கள், வன்முறை கூடிய திரைப்படங்கள் மந்திரம் மாயம் செய்யும் தொலைக் காட்சித் தொடர்கள் ஆகியவைகளை குழந்தைகளுக்கும் மாணவர்களுக்கும் அளித்தால் எப்படி ஒரு நல்ல தலைமுறை உருவாகும்? ஆகவே மாணவர்களுக்கு நல்ல கல்வி அளிக்க வேண்டுமென்றால் முதலில் பெற்றோர்கள் நல்ல செய்திகளை நல்ல ஞானத்தை ஊட்டும் நிகழ்ச்சிகளை அவர்களும் கண்டு குழந்தைகளையும் காணவைக்கவேண்டும். ஒழுக்கம் போதிக்க வேண்டுமானால் போதிப்பவர் முதலில் ஒழுக்கமாக இருக்க வேண்டும் . ஆகவே நாமும் நல்ல விதத்தில் நம்மை மாற்றிக் கொண்டு நம் வருங்கால சந்ததிகளையும் நல்ல விதமாக வளர்த்தால் நம் நாடும் நம் கலாசாரமும் நம் பெருமையும் உயரும் என்பதில் ஐயமில்லை

அன்புடன்

தமிழ்த்தேனீ

-தமிழ்த்தேனீ

எப்போதுமே நேரிடையான தொடர்பு நல்லது. இடைத் தரகர்களை நாடினால் அவர்கள் இஷ்டப்படி நம்மை ஆட்டுவிப்பார்களே தவிர நம் இஷ்டத்துக்கு எதுவும் அவர்கள் செய்ய மாட்டார்கள். இது அனுபவ பூர்வமான உண்மை. அதனால் எப்போதுமே நேரிடையான தொடர்புகளையே நான் கொண்டிருக்கிறேன்.

இப்போதைய நிலையில் சமீபத்தில் ஒரு இடத்துக்குச் சென்றிருந்தேன் அந்த இடத்தில் ஒரு பெரிய உயரமான பெட்டி வைத்திருந்தார்கள். அதிலே குறிப்பிட்ட காசைப் போட்டால் அதிலே இருக்கும் கோகா கோலாவோ, அல்லது பெப்சியோ நம் கைக்கு அளிக்கும். அந்த இயந்திரத்தில் காசைப் போட்டுவிட்டு என் பேரன் கேட்ட லிம்கா வேண்டுமென்று பட்டனை அமுக்கினேன். இயந்திரத்தில் உள்ளே ஏதேதோ சத்தம் கடைசியில் கண்ணாடி வழியே ஒரு லிம்கா வருவது தெரிந்தது. சில நொடிகளில் அந்த லிம்கா ஒரு பெட்டியில் வந்து விழுந்தது. அதை எடுக்கக் கையை நீட்டினேன். அங்கே நீல நிறத்தில் இங்கே இருக்கும் பட்டனை அமுக்கவும் என்று அறிவிப்பு வந்தது. அந்த பட்டனை அமுக்கினேன். மீண்டும் சில சத்தங்கள், மறுபடியும் அந்த லிம்கா பாட்டில் வேறொரு பெட்டிக்குள் வந்து விழுந்தது , மீண்டும் கையை நீட்டினேன்; அங்கே ஒரு அறிவிப்பு! வேறு ஒரு பட்டனை அமுக்கும் படி. அது சரி லிம்கா எப்போது என் கைக்கு வரும் என்றே தெரியவில்லை. ஒரு பெட்டிக்குள்ளிருந்து வேறு பெட்டிக்கே மாறிக் கொண்டிருக்கிறது.

கையில் உள்ள காசையும் உள்ளே போட்டாயிற்று. இப்போது என்ன செய்வது என்றே தெரியாமல் விழிக்கிறேன். நேராக ஒரு கடைக்குப் போய்ப் பணத்தைக் கொடுத்து லிம்கா கேட்டால் உடனே கிடைத்திருக்கும்.  ஆனால் ஒரு வித்யாசம் போலி லிம்காவாகக் கூட இருக்கலாம். தரமான லிம்கா வேண்டுமென்றால் அந்த இயந்திரம் சொல்வதைக் கேட்டு, அது எப்போது தருகிறதோ அப்போது பெறவேண்டும். அதுவரை தண்ணீர் குடித்துச் சமாளிக்கலாம். கள்ள வியாதிகள் வராமலிருக்கும்.

அதே போல்தான் சென்றவருடம் ஜோதிடர் சனிப்பெயர்ச்சி உங்கள் மேஷராசிக்கு  அஷ்டம சனியாக இருக்கிறார்  என்றார். சரி நான் என்ன  செய்யவேண்டும் என்றேன்.  தோஷபரிகாரம் செய்யுங்கள் சரியாகிவிடும் என்றார். சரி செய்வோம் என்ன செய்ய வேண்டும்?  என்றேன்.

ஒரு ஹோமம் நடத்தலாம்  அதற்கு 12 ரூபாய் செலவாகும்  என்றார். சரி, நான் யோசித்து உங்களை அழைக்கிறேன்  என்று சொல்லி அவரை  அனுப்பிவிட்டு  யோசித்தேன்.

ஹோமம் செய்தால் சரியாகலாம். அந்த  ஹோமத்தின் வாயிலாக நாம் சனி பகவானை மகிழ்விக்கப் போகிறோம்.  அவரது கருணையை யாசிக்கப் போகிறோம்; அவ்வளவுதானே  என்று தோன்றியது.  சரி,  தெய்வங்கள் எப்போதுமே உண்மையான பிரார்த்தனைக்குச் செவிசாய்க்கும் என்பார்களே வேதமறிந்த பெரியோர்.  ஆகவே  மனப்பூர்வமான பிரார்த்தனையை நாமே செய்யலாமே  என்று தோன்றியது. அன்று முதல்  சனீஸ்வர பகவானே  கிரகங்களில் ஈஸ்வர பட்டம் பெற்றவர்  நீர் ஒருவர் மட்டுமே. அப்படிப்பட்ட  பெருமைகொண்ட  நீர்  என்னை ஆசீர்வதியுங்கள். எனக்குக் கருணை காட்டுங்கள், தினமும் உங்களை யாசிக்கிறேன்,   உங்களிடம் சரணடைகிறேன் என்று மனப்பூர்வமாக வேண்டிக்கொண்டு  காலையிலும்  இரவு படுக்கப் போகும் போதும் அவரை வணங்கி  பிரார்த்தனை செய்தேன்.  எனக்குச் சில  கஷ்டங்கள்  வந்தாலும்  அவைகளைச் சமாளிக்க  எனக்கு போதிய  மனவலிமையையும் அளித்தார்  சனீஸ்வரன்.

கடந்த  அஷ்டமச்  சனிக் காலத்தில் இப்படியே  நான் நேரிடையாக சனீஸ்வரரை  வேண்டியே சமாளித்தேன். நம் விதி என்று ஒன்று இருக்கிறது என்ன வேண்டினாலும் ஹோமங்கள் யாகங்கள் செய்தாலும் விதியின் குரூரம் வேண்டுமானால் சற்றே குறையுமே தவிர  முழுவதும் விலகாது. அதையும் தவிரச்  சனிக் கிரகம் அல்லது  சனி பகவான்  நாம் ஏறெகனவே செய்திருக்கும் பாவங்களையும் நம்மை அறியாமலோ  அறிந்தோ இந்த  ஜென்மத்தில் செய்யும் பாவங்களையும் கணக்கிட்டு  அதற்குத் தகுந்தவாறு  நமக்குச் சில சோதனைகளைக் கொடுத்து நம் பாவங்களின் அளவைக் குறைத்து நம்மை சமப்படுத்தும் துலாக்கோல் போல செயல்படுகிறார் என்பார்கள்.

ஆகவே நம் பாவங்களைக் குறைத்து  நம் ஆத்மாவை சமனப்படுத்தும் அவரை வணங்கினாலே போதும். இடைத்தரகர்கள் எல்லாம் தெரிந்தது போல் ஏதேனும் சொல்லி நம்மிடம்  பணம் பறிக்கும் செயலை அனுமதிக்க வேண்டாம். நேரிடைத் தொடர்பே எப்போதும் நல்லது  என்பதை உணர்கிறேன். ஆனானப்பட்ட  சர்வேஸ்வரன் சிவனையே சிறிது காலம் பீடிக்க வேண்டிய கட்டாயத்துக்கு  உள்ளான  சனீஸ்வரர்   சிவனிடம் வந்து நான் இப்போது உங்களைப் பீடிக்கப் போகிறேன்  என்றார்.  அதற்கு சிவன் அது உன்னால் முடியாது என்று சொல்லிவிட்டு ஏதோ ஈரேழு உலகங்களையும் தாண்டி ஒரு பாதாளத்தில் போய் உட்கார்ந்து கொண்டு  இருந்துவிட்டு  சனீஸ்வரர்  பீடிக்க  வேண்டிய காலம் கழிந்ததும்  வெளியே வந்து  என்ன சனீஸ்வரா  என்னைப் பிடிக்க முடியாமல் கஷ்டபட்டாயா  என்றார்.

அதற்குச் சனி பகவான் புன்னகையுடன்  ஈஸ்வரா  கையிலாயத்தில் உங்கள் ஆசனத்தில் பெருமையாக அமரவேண்டிய  நீர்  ஏதோ பாதாளத்தில் போய் இருந்தீரே  அப்போதே தெரியவில்லையா  நான் உம்மையும் பீடித்துவிட்டேன் என்று  என்றார்.

அதனால் நமக்கு  சனீஸ்வரர்  பீடிக்க வேண்டிய  வேளை வந்தால் நம்மால் தப்ப முடியாது; ஆகவே அவரையே  சரணடைவோம்.  அதைவிட முக்கியம் இந்தச் சனிப் பெயர்ச்சி இப்போது வருகிறது.  அதே ஜோதிடர் என்னிடம் வந்து  உங்களுக்கு சனீஸ்வரர்  எட்டாம் இடத்திலிருந்து விலகிவிட்டார்.  அதனால் அஷ்டம சனியின்  பாதிப்புகள் குறைந்துவிடும்  ஆனால் உங்கள் மனைவிக்கும்   இப்போது முதல் அஷ்டம சனி ஆரம்பம் ஆகவே ஹோமம் செய்யலாமா  என்றார். நான் யோசித்துவிட்டு அழைக்கிறேன் என்றதும் அவர் சென்றுவிட்டார்.

கடந்த  அஷ்டம சனிக் காலத்தில்  என்னோடு கூடவே இருந்து என்னைப் பார்த்துக் கொண்ட என் கோபங்களையும்  சமாளித்த  என் துணைவியார் போலவே  இப்போது அவளுக்கு  அஷ்டம சனிக் காலமாகிய இந்தக் காலத்தை  நாம் அவளோடு இருந்து அவளுக்கு உதவியாய் இருக்க வேண்டும்  என்று தீர்மானம் எடுத்து  மீண்டும் சனீஸ்வர  பகவானிடம் வேண்டிக்கொண்டு நல்ல படியாக வாழ்வோம் என்னும் நம்பிக்கையில்   காலையிலும் இரவிலும் சனீஸ்வர பகவானைப் பிரார்த்திக்கத் தொடங்கி இருக்கிறேன்.

ஆகவே  27  நக்‌ஷத்திரத்திற்குள் ஏதோ ஒரு நக்‌ஷத்திரத்திலே தானே நம் வாழ்க்கைத் துணை பிள்ளைகள்  எல்லோரும் இருக்கிறார்கள். கிரகங்களின் சுழற்சி மாறும்; அதற்கேற்ற பலன்களும் மாறும். கிரக சுழற்சியை மாற்றவோ நிறுத்தவோ நம்மால் முடியாது.  ஆனால் நாம் நேர்மையாக வாழ்ந்து  இறையைத் தொழுது  எல்லாவற்றையும் சமாளிப்போம்; நல்லதே நடக்கும் என்னும் நம்பிக்கையோடு. ஆகவே தீர்மானம் எடுங்கள் இடைத்தரகர்கள் யாரும் தேவையில்லை. நானும் இறையும் நேரிடையாகவே மனப்பூர்வமாக உரையாடிக் கொள்கிறோம்;  இறையிடம் நாங்கள் நேரிடையாகவே  வேண்டிக் கொள்கிறோம் என்று.

அதற்காக  ஹோமங்களுக்கும் யாகங்களுக்கும் பலனில்லை  என்று நான் சொல்வதாக யாரும் நினைக்க வேண்டாம். அவைகளுக்கு உண்டான பலன்கள் நிச்சயமாக இருக்கிறது. ஆனால் அவற்றை மனப்பூர்வமாகப்  பணத்தின்மேல் குறிக்கோள் இல்லாமல் பக்தியுடன் ஸ்ரத்தையுடன் செய்ய ஆள் கிடைத்தால்  நிச்சயமாக  செய்யலாம். அப்படிப் பணத்தாசை, பேராசை இல்லாத மனிதர் தெய்வத்துக்கு சமானமாவார். அப்போது அவரே  தெய்வமாகிறார் இடைத்தரகராக ஆவதில்லை.

ஆகவே அப்படிப்பட்ட  தெய்வாம்சம் பொருந்திய  மனிதர் கிடைத்தால் நாமும் ஹோமங்கள், யாகங்கள் செய்யலாம்.  நல்ல பலன்கள் கிட்டும். மனிதன் என்பவன் தெய்வமாகலாம்; பேராசை வரும்போது தரகனாகிறான்.

 

 

 

-தமிழ்த்தேனீ

சார்லி சாப்ளின் நகைச்சுவை மன்னர்.  அவருடைய  நடிப்பு நம்மை வயிறுகுலுங்கச் சிரிக்கவைக்கும்.  அப்படிப்பட்ட  சார்லி சாப்ளினும்   அவருடைய நண்பர் ஒருவரும்  ஒரு உணவு விடுதியில் உணவு அருந்திக் கொண்டிருந்தனர்.   அங்கே  ஈக்களின் தொந்தரவு அதிகமாக இருக்கவே  அவர் கையில் Bee Swatter   என்னும்   ஈ அடிக்கும் கருவி ஒன்று அந்த உணவு விடுதியின் நடத்துனரால் கொடுக்கப்பட்டது. வரும்போது  அந்தக் கருவியால் ஈயை  அடித்துவிடலாம், ஒரு ஈ பறந்து சார்லி சாப்ளினின்  அருகில் வந்து அவரைத் தொந்தரவு செய்துவிட்டு பறந்து சென்றது; அப்போது அவரால் அந்த ஈயை அடிக்க முடியவில்லை.  மறு முறை  ஒரு ஈ வந்து அவர் அருகில் பறந்து கொண்டிருந்தது. சார்லி சாப்ளின் அந்த ஈயை அடிக்காமல் இருக்கவே  பக்கத்தில் இருந்த நண்பர்  அந்த ஈயை அடியுங்களேன் என்றார், அதற்கு  அப்போது என்னை தொந்தரவு செய்த ஈ இதல்ல என்றார்.

பொதுவாக  ஈக்களின் தொந்தரவு அதிகமிருக்கும் இடங்களில் பினாயில் என்னும் திரவத்தைப் பத்து ரூபாய் கொடுத்து வாங்கி, அந்தத் திரவத்தை  தண்ணீரில் கலந்து  துடைத்தாலே ஈக்கள் அங்கே வராது சற்று நேரத்துக்கு, ஈக்களுக்கு பினாயிலின் வாடை பிடிப்பதில்லை. ஆகவே பல ஈக்களை விரட்ட பத்து ரூபாய் செலவு செய்தால் போதும்.  ஆனால் ஒரு ஈயைக் கண்டுபிடிக்க  எவ்வளவு செலவு செய்ய வேண்டும் என்று  அனுபவப்பட்டவர்களுக்குத்தான்  தெரியும்,      ஒரு எலியைப் பிடிக்க இருபது ரூபாய் கொடுத்து ஒரு எலிப்பொறி வாங்கி வைத்து மேலும் அந்த எலியை அந்தப் பொறிக்குள் இழுக்க  மேலும் ஐந்து ரூபாயை செலவழித்து ஒரு மணக்கும் மசால்வடையையும்  வாங்கி அந்த பொறிக்குள்ளே இருக்கும் கம்பியில் லாவகமாகச் சொருகி வைக்க வேண்டும். அந்த மசால் வடையின் வாசனையை நுகர்ந்து அந்த எலி அதனால் கவரப்பட்டு  எலிப்பொறிக்குள் வந்து அந்த மசால் வடையை வாயால் கவ்வ முயலும்போது அந்த கம்பி  நெகிழ்ந்து எலிப்பொறியின் வாயை அடைத்துவிடும், எலியும் பொறியில் மாட்டிக்கொள்ளும்.

ஆனால் இப்படிப்பட்ட  எந்த வலையினுள்ளும் மாட்டிக்கொள்ளாமல் லாவகமாகப் பறந்து சென்றுவிடும் ஈக்களையும் கொசுவையும் பிடிப்பதரிது.   அதுவும் நமக்கு  ஆராய்ச்சிக்காக  ஒரு ஈ அல்லது கொசு வேண்டும் என்றால் அதைப் பிடிப்பது மிகவும் கடினம்.   இவையெல்லாம் ஒரு புறமிருக்க ஒரு ஈ யினால்  எனக்கு ஏற்பட்ட உபத்ரவம் சொல்லி முடியாது. அந்த ஈயைத் தள்ளவும் முடியாமல், வைத்துக்கொள்ளவும் முடியாமல் நான் பட்ட அவதிகள் அதிகம். ஆனாலும் அந்த ஈ திடீரென்று ஒரு நாள் காணாமல் போனபோது என்னால் எந்த வேலையையும் செய்ய முடியாமல் நான் பட்ட அவதி இருக்கிறதே அதுவும் மிகக் கொடுமை.  ஆனால் அந்த ஈ இல்லாமல் வேலை செய்வது மிகவும் கடினம் என்று உணர்ந்து அந்த ஈ யை எப்படியும் மீண்டும் அடைந்தே தீருவது  என்னும் முடிவுக்கு நான் தள்ளப்பட்டேன், அதனால்  பல இடங்களில், அலைந்து அந்த ஒற்றை ஈயைக் கண்டுபிடிக்க  என்னுடைய நான்கு சக்கர வாகனத்தில் பல இடங்களுக்கு  அலைந்ததில் எரிபொருள் செலவு கிட்டத்தட்ட  500.00 ரூபாய்.

அப்படித் தேடிக்கொண்டிருக்கும்போது  ஒருவர்  அந்த குறிப்பிட்ட ஈ இருக்கும் பலகை ஒன்று இருக்கிறது. அந்த ஒற்றை ஈ இருக்கும் ஒரு சிறிய பலகையை அதை வாங்கிக்கொள்ளுங்கள் உங்கள் பிரச்சனை தீரும் என்றார்; சரி வேறு வழியில்லை… அந்தப் பலகையையே வாங்கிவிடலாம் என்று முடிவெடுத்து  நண்பர் கூறிய  கடையை அணுகினேன்.  அந்தக் கடையில் அந்த ஈ  என்ன தயாரிப்பு, எந்த  நிறுவனத்தால் தயாரிக்கப்பட்டது  என்று கேட்டார்கள், அப்போதுதான்  எனக்கு நினைவு வந்தது அந்த ஈ உள்ள பலகையை பொருத்த வேண்டிய கருவியை எடுத்துக்கொண்டு போகாமல் நான் சென்றது, சரி என்று வீட்டுக்கு வந்து  அந்தக் கருவியை கையோடு எடுத்துக்கொண்டு போய் அந்தக் கடையில் காண்பித்தேன். அந்தக் கருவியைப் பார்தவுடன் ஓ இதுவா சற்றே இருங்கள்  என்று கூறிவிட்டு ஐந்து ஆறு பேர்களுக்கு தொலைபேசி மூலம் தொடர்பு கொண்டு. கடைசியாக  ஒருவரிடம் அந்த ஈ உள்ள பலகை இருப்பதாகவும்  ஆனால் அவர் 2800.00 ரூபாய் கேட்கிறார் என்றார் அந்தக் கடைக்காரர்; என்ன செய்வது  வாங்கித்தான் தீரவேண்டும், வேறு வழியில்லை சரி என்று கூறி 2800.00 ரூபாயை அவரிடம் அளித்து  அந்த ஈ உள்ள பலகையை வாங்கிப் பொருத்தினேன்.

ஆமாம் என்னுடைய  எச் பி காம்பாக் மடிக்கணிணியில் இருந்த  E வெகு நாட்களாக அடிக்கடி வெளியே வந்து விழுந்து கொண்டே இருந்தது, அந்த ஈ(E) தனியாகக்  கிடைத்திருந்தால்  ஒரு நூறு ரூபாய்க்குள் முடித்திருக்கலாம், அந்த தனி  ஈ (E) வாங்கிப் பொருத்த தேடி அலைந்து ,  கடைசியில் முடியாமல் போய் அந்த E யும் இருக்கும் தட்டச்சு பலகையை வாங்கிப் பொருத்தினேன்.

அதற்கு ஆன செலவு  மொத்தம் 3300 ரூபாய்கள்.

”தீயினால் சுட்ட புண் உள்ளாறும்
ஆறாதே ஈயினால் பட்ட வடு”

 

 

 

-தமிழ்த்தேனீ

எதைச் செய்தாலும் முழுமனதோடு செய்யும் போதுதான் முழுப்பலனும் கிடைக்கிறது. இதைத்தான் அர்ஜுனனுக்கு  கிருஷ்ண பரமாத்மா  கீதையில் சொன்னார். இந்தக்  கருத்தை உணர்த்தவே கீதை பிறந்தது! இதென்ன  புதுக் குழப்பம் என்கிறீர்களா?  குழப்பமே இல்லை விளக்குகிறேன்.

என் துணைவியாரிடம் ஒரு சந்தேகம் கேட்டேன்  கீதையை ஏன் போர்க்களத்திலே  கிருஷ்ணன்  அர்ஜுனனுக்கு உபதேசித்தார் . எதற்காக  உபதேசித்தார்  அவருக்கு வேறு இடமே வேறு சந்தர்ப்பமே கிடைக்கவில்லையா  என்று!  அதற்கு  என் துணைவியார்  அங்கேதானே  என் உறவினர்களுக்கே எதிராக நான் போரிடவேண்டுமா  என்று  அர்ஜுனன் யோசித்தான்   என்றாள்.  அது மட்டுமல்ல  அர்ஜுனனின் அஞ்ஞானத்தைப் போக்கவும்  தான் கீதோபதேசம் செய்தார் கிருஷ்ணன்  என்றாள்.

அர்ஜுனனுக்கு  அஞ்ஞானம் இருந்தது உண்மையா  என்று கேட்டேன்; என் துணைவி ஆமாம் என்றாள். அப்படியானால்  தன் வெற்றிக்காகவோ தர்மத்தைக் காக்கவோ கூட  உறவினர்களையும்  பல பெரியவர்களையும் கொல்ல மாட்டேன்  என்பது அஞ்ஞானமா  அது தர்மமில்லையா  என்றேன்.   ஆமாம்  அது அஞ்ஞானம்தான்  தர்மம் என்றாலும் கூட  அதர்மம் என்றே   வைத்துக் கொண்டாலும் கூட  போர்க்களத்திலே வந்து போர் புரியமாட்டேன்  என்று சொல்வது  நியாயமே இல்லையே.  அதனால்தான்  அந்தக் குழப்பத்திலிருந்து  அர்ஜுனனைத் தெளிய வைக்கவே   அங்கேயே  கீதோபதேசம் செய்தான்  கிருஷ்ணன்  என்றாள்.

நீ சொல்வது  ஒரு வகையில் நியாயமாகவே படுகிறது.  இருந்தாலும்  இன்னும் சில  விளக்கங்கள் இருக்கிறது அதையும் விளக்கிவிட்டு  அதன் பிறகு நீ சொல்வதை  நான் ஒப்புக்கொள்வதா  அல்லது நான் சொல்வதை நீ ஒப்புக் கொள்கிறாயா  என்பதை முடிவு செய்யலாம் என்று சொல்லிவிட்டு, கிருஷ்ணன் அதர்மத்தை  அழிக்க  தர்மத்தை  நிலைநாட்ட  நீ இந்தப் போரை நடத்தித்தான் ஆகவேண்டும்;  உன் உறவினர்களுக்கும் பெரியவர்களுக்கும் எதிராக அஸ்திரங்களைப் பயன்படுத்தியே ஆகவேண்டும்;   இல்லையென்றால் உலகிலே  தர்மம்  வெல்லும் என்கிற நீதியே  செத்துப் போகும்;  இது நியாயமா  என்றவுடன்  அதை உணர்ந்த  அர்ஜுனன்  சரி கிருஷ்ணா  நான் போர் செய்கிறேன் என்று ஒப்புக் கொண்டாலும்  மனமில்லாமல் போரைத் துவக்குகிறான் அர்ஜுனன். அப்போது  கிருஷ்ணன் இரு  அர்ஜுனா போரைத் துவக்காதே   துவக்குவதற்கு முன் என் சந்தேகத்தைத் தெளிவித்துவிட்டு போரைத் துவக்கு  என்கிறான் கிருஷ்ணன்.

சொல் கிருஷ்ணா என்ன சந்தேகம் உனக்கு என்று கேட்ட அர்ஜுனனைப் பார்த்து இப்போது  உன் மனதிலே  நான் சொல்வது நியாயமாகப் படுகிறது;  அதனால் போரைத் துவக்குகிறாய்  என்றான்.    ஆமாம் அதில் என்ன  சந்தேகம் என்கிறான் அர்ஜுனன்.   அதில்தான்  சந்தேகமே  மீண்டும் வேறு யாரேனும் என்னைவிடத் திறமையாக வாதம் புரிபவர் வந்து  நீ செய்வது   அதர்மம்  என்று  அவருடைய  வாதத் திறமையால்  நிரூபித்துவிட்டால் அது உன் மனதுக்கு நியாயமாகப் பட்டால் போரை நிறுத்திவிடுவாயா மீண்டும் என்கிறான் கிருஷ்ணன்.

அர்ஜுனன்  கிருஷ்ணா  நீ என்னைக் குழப்புகிறாய்  இப்போது என்ன சொல்ல வருகிறாய் என்றான்.   பதில் சொல்  உன் மனதிலே வேறு யாராவது நீ செய்வது  அதர்மம் உன் உறவினர்களுக்கு எதிராக  என்று உன்னை உணரவைத்துவிட்டால் போரை நிறுத்திவிடுவாயா?      கிருஷ்ணா   நான் நன்றாக உணர்ந்திருக்கிறேன்  அதர்மத்தை  கைக் கொள்ளுபவன்  அதற்குத் துணை செல்பவன் யாராயினும் நமக்கு எதிரிகளே  என்று  ஆனாலும்  அவர்கள்  செய்த  கொடுமைகள்  அதிகம் என்றும் உணர்ந்திருக்கிறேன்.   அதனால்தானே  இந்தப் போரே ஏற்பட்டது.

இவைகளையெல்லாம் நான் உணர்ந்துதான்  இருக்கிறேன்;  ஆனாலும் என் மனம் மயங்குகிறது. இப்படி  என் உறவினர்களையும்   பிதாமகர் போன்றோர்களையும் கொன்று  நான் வெற்றி பெற்று  தர்மத்தை  நிலைநாட்ட வேண்டுமா? இப்படிப்பட்ட பாவகாரியத்தை செய்துதான்  நான்  என்னை நிலைநாட்டிக் கொள்ள வேண்டுமா? இது தேவைதானா?  என்று என் மனம் மயங்குகிறது;   ஆனாலும் போரைத் துவக்கிவிட்டால் நிறுத்த  மாட்டேன் பின் வாங்கமாட்டேன் என்கிற உறுதி இருக்கிறது எனக்கு.;  நீ சந்தேகப் படாதே  என்றான்  அர்ஜுனன். ஆகவே சீக்கிரமாக போரைத் துவக்கிவிடலாம் என்றான் அர்ஜுனன்.

உன் பதட்டம்  எனக்குப் புரிகிறது  அர்ஜுனா  என்று சொல்லிவிட்டு  சரி  அர்ஜுனா எக்காரணத்தைக் கொண்டும்   நீ பாதியிலே போரை  நிறுத்துவாயா  என்றான் கிருஷ்ணன்.    அது எப்படி முடியும்  பாதியிலே  தடுமாற  முடியுமா நடத்தித்தானே  ஆகவேண்டும்; அதனால்தான் இப்போதே  யோசித்தேன்  என்றான் அர்ஜுனன். எனக்குப் புரிகிறது  அர்ஜுனா நீ  விவேகி எதையும் முன்கூட்டியே  யோசிப்பாய்  இருந்தாலும் எனக்கு சந்தேகம்;  அதனால் கேட்டேன் என்றான்  கிருஷ்ணன்.   கிருஷ்ணா  உனக்கு ஏன் இவ்வாறு சந்தேகம் வருகிறது  என்றான் அர்ஜுனன். சரி  விடு  ஏதோ சந்தேகம் வந்தது அதனால் கேட்டேன்  என்றான் கிருஷ்ணன். என்ன இன்னமும் என் மேல் நம்பிக்கை இல்லாமல் பேசுகிறாய் கிருஷ்ணா  சரி போரைத் துவக்குவோமா  என்றான் அர்ஜுனன்.

துவக்கலாம்  அதற்கு முன்  எனக்கு ஏன் சந்தேகம் வந்தது என்று கேட்டாயே  அதைத் தெளிவு படுத்திவிடுகிறேன்; ஏற்கெனவே  எல்லாம் யோசித்துத் தர்மத்தை நிலை நாட்டத்தானே,   அதர்மத்தை அழிக்கத்தானே  போர்புரிவது என்று முடிவெடுத்தோம்;  போர்க்களத்திலே வந்து குழம்பிவிட்டாயே  அதனால்தான்  கேட்டேன்.   இப்போது நீ தயாரா  போர் செய்ய?  என்றான் கிருஷ்ணன்.  ஆமாம் தயார்  என்றான் அர்ஜுனன்.

நன்றாக ஒரு முறைக்கு இரு முறை யோசித்துக் கொள். கொல்வதென்று  முடிவெடுத்துவிட்டால்   நன்றாக யோசித்துக் கொள்;  நன்றாக யோசித்து முழுமையாகக் கொல் நடுவிலே தயங்காதே    என்றான் கிருஷ்ணன்.        என்ன  கிருஷ்ணா   மறுபடியும் குழப்புகிறாய் என்ற அர்ஜுனன்  தன் மனதிலிருந்து தப்பித்து  போரைத் துவக்கிவிட்டால் குழப்பம் தெளிந்துவிடும்  என்னும்  பக்குவமில்லாத  குழப்பத்தில்  சரியோ தவறோ  செய்துவிடுவோம் என்கிற  மன நிலையில் அவசரப்பட்டான் அர்ஜுனன்.  கிருஷ்ணா  சீக்கிரம் போரைத் துவக்கலாம்  என்று பதட்டமாக அறிவித்தான் அர்ஜுனன்.

அர்ஜுனா  கோபித்துக் கொள்ளாதே அவசரப்படாதே,  ஒரு செயலை தொடங்குவது எளிது; ஆனால் தீர்க்கமாக ஆராய்ந்து  தீர்க்கமான முடிவெடுத்து   தொடங்க வேண்டும்   நீ நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறாய் உன் உறவினர்கள் பிதாமகர்கள் ஆகியோரை எதிர்த்துப் போர்செய்யப் போவதாக, அவர்களை நோக்கி உன் அஸ்திரங்களை ஏவப்போவதாக… இல்லை அர்ஜுனா நீ  என்னை நோக்கி உன் அஸ்திரங்களை ஏவப் போகிறாய்  என்றான் கிருஷ்ணன்,       என்னது!  என்ன சொல்கிறாய் கிருஷ்ணா  என்றான் அர்ஜுனன்!

அர்ஜுனா   நீ அறியாத  விஷயமா,  பஞ்சபூதங்களும்  இந்தப் ப்ரபஞ்சமும்  உன் உறவினர்களும்  பிதாமகர்களும் நீயும் நானுமே  எல்லோருமே  என்னுள் அடக்கம்  என்று நீ ஏற்கெனவே அறிவாய்  ஆனால் மறந்துவிட்டாய். இப்போது யோசி  இவர்களில்  நீ யாரை நோக்கி  அஸ்திரத்தை ஏவினாலும்   அந்த  அஸ்திரம் என்னை நோக்கித்தானே வரும்  என்றான் கிருஷ்ணன் பரிதாபமாக  முகத்தை வைத்துக் கொண்டு.   இது நியாயமா  உனக்கு உதவி செய்ய  வந்த  என்மேலேயே  நீ உன் அஸ்திரத்தை விடுவாயா  அதுதான்  என் வருத்தமே என்றான் கிருஷ்ணன்.

 அதிர்ந்து போனான் அர்ஜுனன்! ஆமாம்  நானெப்படி இதை மறந்தேன்  அய்யோ  நான் உன்னையே நோக்கியா  அஸ்திரத்தை விடப் போகிறேன்  இது என்ன  குரூரமான  தலையெழுத்து  எனக்கு;   உண்மைதான்  நான் செய்வது நியாயமே இல்லைதான்   இப்போது எனக்குப் புரிகிறது   ஏதோ  ஒரு உள்ளுணர்வினால்தான்  நான்  போர் செய்ய மாட்டேன்  என்று  தடுமாறியிருக்கிறேன்  என்பது  இப்போது நன்றாகவே புரிகிறது   என்றான்  அர்ஜுனன்.  நல்ல வேளை  எனக்கு  கிருஷ்ணா  சரியான  நேரத்தில் உணர்த்தினாய்  என்றான் அர்ஜுனன் .

ஒரு கணம் அவனையே புன்னகையுடன்  பார்த்துக் கொண்டிருந்த கிருஷ்ணன் அர்ஜுனா  எனக்கு  அவ்வளவாக  சாதுரியம் போதாது. அதனால் பயந்தேன்  வேறு யாராவது  உன்னைக் குழப்பி விடப் போகிறார்களே  என்று   ஆனால் நானே இப்போது உன்னைக் குழப்பிவிட்டேனே. நல்லவேளை நான் உன்னை சந்தேகப்பட்டது சரியாகத்தான் இருக்கிறது.   அப்படியானால் அதர்மத்துக்கு  எதிராக நீ போர் புரியப் போவது இல்லை  என்பதைத்  தீர்மானமாக  முடிவெடுத்துவிட்டாயா  என்றார்  கிருஷ்ணன்.

ஆமாம்  அதுதான்  சரி  என்றான் அர்ஜுனன் தீர்மானமாக. அப்படியானால் சற்று நேரத்துக்கு  முன்  ஏன் கிருஷ்ணா உனக்கு என்மேல் சந்தேகம் வருகிறது   நம்பிக்கை இல்லாமல் பேசுகிறாய் என்று கேட்டவனும் நீதானே  இப்போது  மாறி மாறிப் பேசுகிறாயே?  ஏன் எனக்கு உன் மேல சந்தேகம் வராது?  என்றான் கிருஷ்ணன்.

அர்ஜுனன் தன்னுடைய உறவினர்கள் பிதாமகர் பீஷ்மர்   போன்றவர்களுக்கு எதிராக என் அஸ்திரங்களா என்று  மலைக்கிறான். அப்படி ஒரு மலைப்பு  அர்ஜுனனுக்குள் இருந்தால்  அவனுடைய  அஸ்திரங்கள் பயனற்றுப் போகும்.   அப்படி  அரைகுறை மனதோடு அர்ஜுனன் ஏவும் அஸ்திரங்கள்  எதிராளியைத் தாக்காமல் அவர்கள் முன்னே  பலனற்றுக் கீழே விழுந்து போகும்; அதனால் அதர்மம் வெற்றிபெற அதுவே வாய்ப்பளிக்கும்;  தர்மம்  தோற்றுப் போகும்   என்பதை  உணர்ந்த  கிருஷ்ணனே சற்றுப் பயந்துபோனான் என்பதே  உண்மை.

கிருஷ்ணனுக்கு  பயமா  என்றால் அது பயமல்ல   விவேகம் வருவதை முன்கூட்டியே  அறியக் கூடிய  திறன் என்றுதான் கொள்ளவேண்டும். கிருஷ்ணன் ஒரு தீர்மானமான முடிவுக்கு வந்தான்.   அவன் மனதுக்குள் தூங்குபவனை எழுப்பி விடலாம் தூங்குவது போல்  நடிப்பவனை எழுப்ப  முடியாதென்று சொல்வார்கள்.  ஆனால்  தூங்குவது போல் ஒரு மயக்கத்தில் இருக்கும் இவனை எப்படியேனும் எழுப்பியே தீரவேண்டுமே  அஞ்ஞானத்தில் மூழ்கி இருக்கும் இவனை எப்படியேனும்   தெளியவைக்க வேண்டுமே    என்று கிருஷ்ணனே  கவலைப்பட ஆரம்பித்தான்.

அதன் விளைவுதான்  இவனுக்கு  இப்போதே கீதையின் சாரத்தை உணர்த்தவேண்டும்   என்னும் முடிவு  அதுதான் போர்க்களத்திலே  கீதோபதேசம் செய்ய  எடுத்த தீர்மானத்தின் ஆரம்பம். கீதோபதேசத்தின் முடிவிலே  கடமையைச் செய் பலனை நீ எதிர் பாராதே;  அந்தப் பலனை  நீ செய்த  கடமைக்கேற்ப  வடிகட்டி  நல்லதை அளிக்கவே நான் இருக்கிறேன்  என்று அர்ஜுனனுக்கு புரிய வைக்கவே  போர்க்களத்தையும் அந்தப்  பொன்னான நேரத்தையும்   தேர்ந்தெடுத்தான் கிருஷ்ணன்.

ஆகவே  கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனின்  அரைகுறை மனதை முழுமைப்படுத்த வேண்டும் என்றுதான்  கீதையையே உபதேசித்தான். கிருஷ்ணன்   தீர்மானமான குரலில்  அர்ஜுனா மன்னனும் நானே; மக்களும் நானே; மரம் செடி கொடியும்  நானே. என்னிலே அத்தனையும் அடக்கம்  இப்போது நீ  உன் அஸ்திரங்களை அவர்களை நோக்கி விடப்போவதில்லை என்னை நோக்கியே விடப்போகிறாய். ஏனென்றால் என்னுள் எல்லாமே அடக்கம்  ஆகவே  நீ அதிர்ச்சி அடைய  ஒன்றுமே இல்லை;  என்னுள் அடக்கமாய் இருப்பவைக்கு சொந்தக்காரன் நான்தானே.

நானே உன்னை அனுமதிக்கிறேனே; நீ என்னை நோக்கி உன் அஸ்திரங்களை செலுத்த அதிகாரம் அளிக்கிறேனே;  அதற்குப் பிறகும் உனக்கு என்ன தயக்கம்? ஆகவே தயங்காமல் முழு மனதோடு  என்னைச் சரணடைந்து உன்   அஸ்திரங்களை  என் மேல் விடு. அதனால் வரும் பாவ புண்ணியங்கள் பலாபலன்கள்  எல்லாமே  என்னைத்தான் சாருமே அன்று உன்னைச் சேராது;  அதற்கு நான் பொறுப்பு.  இப்போது  புரிகிறதா?  என்று அர்ஜுனனின்  மயக்கத்தையும்  சந்தேகத்தையும் தீர்த்து வைத்து  அர்ஜுனன் ஒரு கருவிதான் செலுத்துபவன் கிருஷ்ணனே  என்று அவனுக்கு உணர்த்தவே கீதை பகன்றான்.  அர்ஜுனன் தெளிந்தான் அதர்மம்  அழிந்தது.

ஆகவே இப்போது  புரிகிறதா? எதைச் செய்தாலும் முழுமனதோடு செய்யும் போதுதான் முழுப்பலனும் கிடைக்கிறது; அரைகுறையான மனதோடு செய்யும்போது  அதன் பலனும் அரைகுறையாகவே நிற்கிறது; இதை உணர்த்தவே    கிருஷ்ண பரமாத்மா  கீதை பகன்றான்.

“பரித்ராணாய சாதூனாம் விநாசாய சதுஷ்க்ருதாம்
 தர்ம சம்ஸ்தாபனார்த்தாய சம்பவாமி யுகே யுகே”

எப்பொழுதெல்லாம் தர்மம் அழிந்து அதர்மம்  தலை எடுக்கிறதோ அப்பொழுதெல்லாம் தர்மத்தை நிலைநாட்ட நான் அவதரிப்பேன்; யுகம் யுகமாக என்பது கீதாசாரம்.  ஆகவே எதைச் செய்தாலும் அரைகுறை மனதோடு செய்யாதே!  முழுமையான மனதோடு செய்! அப்போதுதான் முழுமையான பலன் கிடைக்கும் என்பதை உணர்த்தவே  கீதை பிறந்தது. அந்தக் கீதையை அப்போதே போர்க்களமாயிருந்தாலும் பரவாயில்லை என்று  கீதோபதேசத்தை அங்கேயே  செய்தான் கிருஷ்ணன்   என்றேன் நான்   ஆமாம் உண்மைதான் என்று ஒப்புக்கொண்டாள்  என் சகதர்மிணி.

அதோடு  நிறுத்தி இருக்கலாம்  நான் மிகவும் யோசனை செய்து பேசிய மொத்தப் பேச்சையும்  ஒன்றுமில்லாமல் ஆக்கி விட்டாள்  ஒரே  ஒரு கேள்வி கேட்டதன் மூலமாக.    அந்தக் கேள்வி:      டாஸ்மாக்  கடை வரும்போது  நீங்க வேகமா காரை ஓட்டிகிட்டு வந்துருவீங்களா?  இல்லே  மெதுவா  காரை ஒட்டிகிட்டு வருவீங்களா?  என்றாள்.

நான் மெதுவாத்தான் காரை ஓட்டிகிட்டு வருவேன்;  ஏனென்றால்  என் மேல் எனக்கு நம்பிக்கை  இருக்கிறது; டாஸ்மாக் கடைக்கு நான் போக மாட்டேன் என்று;    அதுமட்டுமல்ல… எப்படிப்பட்ட தடங்கல் வந்தாலும் சமாளிக்க  முடியும் என்று.   ஆனால் வேகமாகக்  காரோட்டி வந்தால் வேண்டுமென்றே  யாரேனும்  குறுக்கேவந்து விழுந்து தகராறு ஏற்படலாம்;  அல்லது  விபத்தே  கூட  ஏற்படலாம்;  ஏனென்றால்   செய்யும் காரியங்களைத்  தன்னம்பிக்கையோடு  தெளிவாகச்  செய்தால்தான்  ஆபத்திலிருந்து தப்பி   எதிராளியிடம் தோற்காமல் வர முடியும் என்று சொல்லிச் சமாளித்தேன்.  ஆனாலும் பெண்கள் புத்திசாலிகள்தான்!

                                                  சுபம்