Tag: சக்தி சக்திதாசன்

சக்தி சக்திதாசன்

அன்பினியவர்களே !

இனிய வணக்கங்கள்.
இன்றைய இங்க்லாந்தில் ஏற்பட்டுள்ள நிதி நெருக்கடி இப்புது வருடத்திலே எத்தகையதோர் திருப்பத்தை எடுக்கப் போகிறது என்பது இப்போதும் கேள்விக்குறியாகவே இருக்கிறது.

இங்கிலாந்து நாட்டின் பிரதமர் டேவிட் கமரன் அவர்கள் தனது புதுவருடச் செய்தியில் ” 2012ம் ஆண்டு மக்களின் வாழ்க்கையில் ஏற்படுத்திய பொருளாதார நெருக்கடிகளைப் பற்றி நன்கு உணர்ந்துள்ளேன். இந்த நெருக்கடி ப்ழைய அரசாங்கத்தின் ஆடம்பரச் செலவினாலும், அனைத்துலக பொருளாதார பாதிப்பினாலும் எழுந்த விளைவுகளேயாகும். இந்தப் பிரச்சனையை வெகுவிரைவாகத் தீர்த்து விடுவோம் என்று கூறுமளவிற்கு எம்மிடம் கைவசம் ஒருவிதமான மந்திரஜாலங்களும் இல்லை. எம் கண் காணும் முன்னேற்றப் பாதை இன்னும் கரடுமுரடானதாகவே இருக்கிறது. இருப்பினும் நாம் போகும் பாதை முன்னேற்றத்தை நோக்கியே செல்கிறது என்னும் நம்பிக்கை எமக்குள்ளது ” எனும் வகையிலான கருத்தை முன்வைத்துள்ளார்.

எதிர்க்கட்சிகளும் சில பொருளாதார நிபுணர்களும் இவ்வரசாங்கம் எடுக்கும் திட்டங்கள் மிகவும் அதீதமானவை அவை சிறிது மாற்றியமைக்கப்பட வேண்டும் என்று கூறிவருகின்ற போதிலும், அரசாங்கம் தமது தீவிர பொருளாதாரக் கட்டுப்பாட்டுக் கொள்கைகள் மட்டுமே நாட்டை பொருளாதாரச் சிக்கலில் இருந்து விடுவிக்கும் என்று கூறிவருகிறார்கள்.

தமது பொருளாதாரக் கட்டுப்பாட்டுத் திட்டங்களின் படி அரசாங்கத்தின் செலவுகளை மட்டுப்படுத்தும் வழிகளைக் கண்டறிந்து நடைமுறைப்படுத்தும் பணியில் தீவிர கவனம் செலுத்துகிறார்கள். அதில் ஒரு பகுதியாக வருமானம் குறைந்த மக்களின் வருமானத்தை ஈடுகட்டும் முகமாக அளிக்கப்பட்டு வந்த உதவித் தொகையில் உள்ள சீர்கேடுகளைக் களைவதால் ஏறத்தாழ 300 மில்லியன் பவுண்ட்ஸ் அளவிலான தொகையை மீதப்படுத்தலாம் எனும் கணிப்பை முன்வைக்கிறார்கள்.

இது தொடர்பாக ஆராய்ந்து தகுந்த நடவடிக்கைகளை எடுக்கும் படி பிரதமர் டேவிட் கமரனால் முன்னாள் கன்சர்வேடிவ் கட்ச்சித் தலைவர் “இயன் டன்கன் சிமித்” அவர்கள் பணிக்கப்பட்டார்.

இரண்டுவருட கால ஆராய்ச்சியின் பின்னால் அவர் தனது அறிக்கையில் லேபர் அரசாங்கத்தினால் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டு வந்த இந்த குறைந்த வருமானவுள்ளவர்களுக்கான உதவித்தொகையின் பால் சுமார் 171 மில்லியன் பவுண்ட்ஸ் வரை செலவிடப்பட்டதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இவ்வுதவித் தொகை ஒன்றே இங்கிலாந்து அரசாங்கத்தின் சமூக சேவை பட்ஜெட்டில் ஏறத்தாழ 60% பங்கை வகித்திருந்தது எனவும் இதன் நடைமுறையாக்கல் சரியான வகையில் பரிசோதிக்கப்படாததினால் பலர் இதனைச் துஷ்பிரயோகம் செய்து முறைகேடாக நிதி உதவியைப் பெற்றுள்ளார்கள் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

அது மட்டுமன்றி இவ்வுதவித் தொகைகளை பெறுவது மிகவும் இலகுவாக இருந்த காரணத்தினால் இங்கிலாந்துக்குள் சட்ட விரோதமாக நுழைவோரின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வந்துள்ளது என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இவரின் இக்குற்றச்சாட்டுகளை இப்போது எதிர்க்கட்சியாக இருக்கும் அப்போதைய அரசாங்கத்திலிருந்த லேபர் கட்சி வெறும் ” அரசியல் லாபத்திற்காக தம்மீது சுமத்தப்படும் கீழ்த்தரமான குற்றச்சாட்டு ” என்று மறுதலித்துள்ளார்கள்.

ஆனால் அரசாங்கத்தின் சார்பான “இயன் டன்கன் சிமித்” அவர்களோ அனாவசியமான செலவு மட்டுமல்ல அது. சம்பந்தப்பட்ட மக்களுக்கு உதவுவதைக் காட்டிலும் அவர்களை வருமைக் கோட்டிற்குக் கீழே தள்ளி அங்கேயே வைத்திருக்கும்படியான ஒரு செய்கையே இது என்றும் கூறியுள்ளார்.

இவரின் கூற்றில் ஒருவகை உணமை இருப்பது போலவும் தென்படுகிறது. வாழ்க்கையின் அடிமட்டத்திலிருப்பவர்களுக்கு உதவுவது எத்துனை அவசியமோ அவர்கள் அந்நிலையிலிருந்து வெளியே வந்து தமது உழைப்புக்கேற்ற ஊதியத்தை பெற எடுக்கும் முயற்சிகளுக்கு ஆதரவளிக்க வேண்டியதும் ஒரு அரசாங்கத்தின் கடமையாகும்.

இல்லையேல் அரசாங்கம் அளிக்கும் உதவித் தொகையில் தங்கியிருக்கும் ஒரு பரம்பரையை உருவாக்கும் செயலை ஊக்குவிப்பதாக இத்திட்டங்கள் அமைந்து விடும்.

அதே சமயம் வேலையில்லாமல் திண்டாடும் மக்கள் கெளரவத்துடன் வாழ்வதற்கு நாட்டின் அடிமட்ட வாழ்க்கைச்செலவு என்று கனிக்கப்பட்ட தொகையை அளிக்கும் அரசின் சமூகக் கடமை பாராட்டப்பட வேண்டியதொன்றாகிறது.

அர்சாங்கமோ அன்றி அரசியல்வாதிகளோ தனியான இனத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் அல்ல அவர்களும் சாதாரண மனிதர்களே ! தமக்க%E

சக்திசக்திதாசன்

அன்பினியவர்களே !

இனிய வணக்கங்கள்.

2013 பிறந்தவுடன் கனத்த நெஞ்சுடனும், பனித்த விழிகளுடனும் இம்மடலை வரைகின்றேன். பெண்களின் மதிக்கும் அடிப்படை வலுத்த கலாச்சாரமிக்க பின்புலங்களிலிருந்து வந்தவர்கள் நாம்.

நாகரீகம் எனும் பெயரில் இந்த உலகம் வெகுவேகமாக இன்று ஏதோ ஒரு திசையை நோக்கி ஓடுவதை போல ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது போலத் தென்படுகிறது.

பெண்ணடிமைத்தனத்தை ஒழிக்க செந்தமிழ்ப்புலவன் பாரதி தன் தமிழெனும் சாட்டையெடுத்து சமுதாயத்தை நோக்கி வீசினான். தீந்தமிழ்ப் பாடல்களிலே பெண்களுக்கு இழைக்கப்படும் ஆநீதிகளை தெட்டத்தெளிவாக எடுத்துச் சொன்னான்.

சமுதாயத்தில் ஆணுக்குப் பெண் எவ்விதத்திலும் தாழ்ந்தவளில்லை என்னும் நிலைப்பாட்டை அந்நாட்களில் பின் தங்கிய சமுதாயம் என வர்ணிக்கப்பட்ட கீழைத்தேச சமூகங்களை நோக்கி வலியுறுத்திச் சொன்னான்.

1893ம் ஆண்டு செப்டெம்பர் மாதம் 11ம் திகதி சுவாமி விவேகானந்தரின் பேச்சு சிக்காகோவில் ஓங்கி முழங்கியது. ஆமாம் இந்திய நாட்டு கலாச்சாரத்தின் மகிமையைப் பற்றிப் பேசும் போது ” தாய்மார்களே ” என அவர் விளித்த போது அவரைப் பார்த்து நகைத்தவர்களைப் பார்த்து எமது நாட்டில் தனது மனையாளைத் தவிர்ந்த அனைத்துப் பெண்களையும் நாம் தாயே என்றுதான் அழைக்கிறோம் ஏனெனில் அவர்களை அத்தகைய ஒரு கெளரவத்திற்குரிய ஒரு இடத்தில் வைத்திருக்கிறோம் என்றார்.

ஆனால் இன்றோ ?

அத்தகைய உன்னத பண்பு நிறைந்த நாட்டின் தலைநகரிலே மருத்துவக் கல்லூரி மாணவி ஒருவர் மானபங்கப் படுத்தப்பட்டுக் கொலை செய்யப்பட்டிருக்கிறார்.

உள்ள‌ம் கனக்கிறது ! உணர்வுகள் கொதிக்கின்றன ! ஏதோ இனம்புரியா பீதியுடன் கலந்த வேதனை நெஞ்சத்தின் ஓரங்களை நெருஞ்சி போல் தைக்கின்றது.

சரி மிருகவெறி கொண்ட காடையர் கூட்டமொன்றின் செயல் என்றுமே நடந்திராத ஒன்று என்ற எண்ணத்தை வீழ்த்தியடிப்பது போல் தினந்தோறும் கற்பழிக்கப்படும் பெண்களின் எண்ணிக்கை என்று ஒரு புள்ளி விபரமும், குடும்பத்திற்குள் பெண்களின் மீது கட்டவிழ்த்து விடப்படும் வன்முறைகளின் புள்ளி விபரமும் ஊடகங்களில் பிரஸ்தாபிக்கப் படும்போது விடையில்லா வினா நெஞ்சில் பூதாகரமாக எழுகின்றது.

சுவாமி விவேகானந்தர் குறிப்பிட்ட அந்தச் சமூகம் , கல்லூரி மாணவி கற்பழிக்கப்பட்டுக் கொலைசெய்யப்பட்ட இக்காலச் சமூகம் வரை எத்தகைய மாற்றங்களுக்குள்ளாகியதால் இப்படியான் நிகழ்வுகள் நிகழக்கூடிய சூழல் தோன்றியது ?

சிக்கலான கேள்வி, விடை தெரியாமல் உள்ளம் தடுமாறுகிறது. 19ம் நூர்றாண்டிலே வாழ்ந்த விவேகானந்தர் காலச் சமுதாயமும் 22ம் நூற்றாண்டு காலத்திலே வாழும் எக்காலச் சமுதாயமும் உடைகளணியும், உத்தியோகம் பார்க்கும் , பிரயாணம் செய்யும் வழிமுறைகளிலே பெரும் மாற்றங்களுக்குள்ளாகியிருக்கலாம். ஆனால் அன்று “அம்மா” என்று அழைத்த குழந்தை இன்றும் “அம்மா” என்றுதானே அழைக்கிறது ? அந்த உறவின் அழுத்தம் மாற்றம் காணக்கூடியதா ?

இல்லையே ! அப்படியாயின் எப்படி தாரத்தைத் தவிர்ந்த மற்றைய பெண்களைச் ச்கோதரிகளாகவும், தாய்மார்களாகவும் கெளரவிக்கும் பண்பை மட்டும் மாற்ற‌த்துக்குள்ளாக்கலாம் ?

காலத்துக்குக் காலம் வாழ்க்கையின் நடைமுறை வழக்கங்களினால் காலம் எம்மீது எறியும் சில மாற்றங்கள் , அவை மானிடத்தின் அடிப்படைத் தன்மைகளைச் சிதைக்காதவரை எம்மைக் காலமாற்றத்தை உள்வாங்கப் பண்ணுவதைத் தவிர்க்க இயலாது.

அதற்காக தூய பண்புகளின் தன்மையைக் காலம் மாற்றத்தையோ அன்றி நாகரீக வளர்ச்சியையோ காரணமாகக் கூறி மாற்றிக் கொள்வது என்பது ஏற்றுக் கொள்ள‌ முடியாத ஒன்று.

சில தினங்களுக்கு முன்பு இது சம்பந்தமாக இந்தியாவில் நடைப்பெற்ற போராட்டங்களைப் பற்றிக் காட்டிய இங்கிலாந்து பி.பி.ஸி தொலைக்காட்சிச் செய்திச் சேவையில் பேட்டி காணப்பட்ட இந்தியப் பெண் ஒருவரின் கூற்றுப்படி ” இப்படியான சம்பவங்கள் நடப்பதன் அடிப்படைக் காரணம் பெண்களுக்குத் தகுந்த பாதுகாப்பு இல்லை என்பது மட்டுமல்ல, சமுதாயம் பெண்களின் மீது கொண்டுள்ள ஒரு தாழ்ந்த பார்வையுமே ” என்று கூறினார்.

இப்படியான பிரச்சனைகளை அரசாங்கம் மட்டுமே சட்டங்கள் இயற்றுவதன் மூலம் தீர்த்துவிட முடியுமா?

சமுதாயத்தில் புரையோடிப்போயிருக்கும் சில அழுக்கு மனப்பான்மைகளை கழுவியகற்றும் பணியில் முக்கியத்துவம் வகிக்க வேண்டியது எமது இளைய தலைமுறையே !

வாலிப வயதில் பெண்களின் மீது காதல் கொள்வது வாலிபரின் வழக்கம் அதே போல மனம் கவர்ந்த வாலிபனிடம் தன் மன‌தைப் பறிகொடுப்பதும் வனிதையரின் உரிமை. ஆனால் இவை அவரவர்களுக்கு அவர்கள் கொடுக்கும் கெள்ரவம் எனும் எல்லைக்குட்பட்டதாக இருக்க வேண்டும்.

பெண்களைக் காமப் பொருட்களாகப் பார்க்கும் ஆண்களின் மனப்பான்மை முற்றிலும் மாற்றப்பட வேண்டும், அதே போல தமது கட்டழகை காமத்தின் அடிப்படையில் காட்சிப் பொருளாக்கும் பெண்களின் மனோபாவமும் மாறவேண்டும்.

கெள்ரவமாக நாகரீகமான முறையில் உடையுடுத்தி ஆண்களுடன் சகஜமாகப் பழகும் பெண்கள் அனைவரும் தமது விளையாட்டுப் பொருட்கள் என எண்ணும் ஆண்கள் பலர் நம்மிடையே இருப்பது உண்மை. அத்தகையவர்களின் தவறைச் சுட்டிக்காட்டி புதுமையான  பெண்களை மதித்துக் கெளரவிக்கும் புரட்சிகர தலைமுறையைத் தோற்றுவிப்பது எமது ஆற்றல்மிக்க இளைய தலைமுறையின் கடமையாகிறது.

மீண்டும் அடுத்த மடலில்
அன்புடன்
சக்தி சக்திதாசன்

சக்தி சக்திதாசன்

அன்பினியவர்களே 1

2012ம் ஆண்டு எனும் மாடியின் முடிவில் நின்று கொண்டு 2013 எனும் மாடியை வியப்புடன் நோக்கிக் கொண்டே இம்மடலை உங்களுக்கு வரைகின்றேன்.

காலம் காற்றுப் போல பறக்கின்றது. ஒரு இரயில் பெட்டியில் உட்கார்ந்து கொண்டு சாளரத்தின் வாழியே வெளியே கடந்து செல்லும் காட்சிகளைப் பார்த்துக் கொண்டு இருக்கும் பயணியின் கண்களில் தெரியும் அற்புதமான, மிதமான ,மோசமான காட்சிகள் இது அற்புதம், இது மிதம், இது மோசம் எனப்தைப் புரிந்து கொண்டு இரசிப்பதன் முன்னாலே அக்காட்சி மின்னல் வேகத்தில் மறைந்து விடுவது போலத்தான் வாழ்வின் நிகழ்வுகளும் எம்மைக் கடந்து கனவேகத்தில் பறக்கின்றன.

ஆனால் இரண்டுக்கும் ஒரு வித்தியாசம் ? அட என்னடா அப்படி என்னதான் வித்தியாசம் என்கிறீர்களா?

இரயில் பயணி தவற விட்ட காட்சியை நிச்சயம் மீண்டும் பார்த்துத்தான் ஆக வேண்டும் என எண்ணினால் அதே பயணத்தை , அதே பாதையில் மீணடுமொருமுறை செய்து கொள்ளலாம். ஆனால் நாம் எமது வாழ்வில் தவற விட்ட கணங்களை மீண்டும் அனுபவிப்பது சாத்தியமாகுமா? இல்லையே !

முடிந்த ஆண்டின் கணக்கை கடைசிப் படியில் நின்று அலசுவது சுலபம். ஆனால் எமது முன்னே இருக்கும் ஆண்டு எமக்கு தரப்போவது என்ன? எமது வாழ்க்கைப் பயணம் எந்தப்பாதையில் எவ்வகையில் திருப்பப்படப் போகிறது என்பதை யாருமே அறிய மாட்டார்.

அது ஒரு திறக்கப்படாத புத்தகம். அதன் நிகழ்வுகளை அனுபவித்துக் கொண்டே தான் அறியலாம். ஆனால் இதுவரை படித்து முடித்து கடைசிப் பக்கத்தில் நின்று கொண்டிருக்கும் இந்த 2012 எனும் அத்தியாயத்தில் நாம் கண்டவைதான் என்ன ? சற்றே அலசுவோமா வாருங்கள் !

இங்கிலாந்தைப் பொறுத்தவரையில் இந்த 2012 ஒரு மைல் கல் என்றே சொல்ல வேண்டும். 2005ம் ஆண்டு சிங்கப்பூரில் உலக ஒலிம்பிக் கமிட்டியின் 2012 ஒலிம்பிக் போட்டி நடைபெறும் நாடு இங்கிலாந்து என்று அறிவிக்கப்பட்ட நேரம் தொடக்கம் ஒலிம்பிக் நடந்து முடிந்த வரைக்கும் பலவகையான நிகழ்வுகல் அரங்கேறி முடிந்து விட்டன.

ஆனால் அனைத்துக்கும் முடி சூட்டியது ஒலிம்பிக் போட்டி என்றே சொல்ல வேண்டும். டோனி பிளேயர் பிரதமராக இருந்த காலம் தொடங்கி இன்று டேவிட் கமரன் பிரதமராக இருக்கும் காலத்தில் நடந்து முடிந்த ஒலிம்பிக் போட்டியே கடந்த 2012ம் ஆண்டின் முத்திரையான நிகழ்வு என்றால் மிகையாகாது.

உலகப் பொருளாதாரம் கனவேகத்தில் சரிந்து கொண்டு சென்றதன் ஆரம்பம் 2008ம் ஆண்டே என்று சொல்லலாம். அச்சரிவினை சரியான முறையில் கையாளத் தவறி விட்டது இங்கிலாந்தின் அப்போதைய அரசாங்கம் எனும் வாதத்தை முன்வைத்து 2010ம் ஆண்டு நடைபெற்ற தேர்தலில் கூட்டணி அரசாங்கம் அமைக்க மட்டுமே அதிகாரம் பெற்ற கன்சர்வேடிவ் கட்சி தனது அனுமானத்தின் படி நாட்டின் சரிவை மாற்றியமைக்கும் பணியில் எதிர்பார்த்தபடியான முன்னேற்றங்களை இந்த இரண்டரை வருடங்களில் ஏற்படுத்தவில்லை.

மக்களின் மனதில் இருந்த பொருளாதார நிலை பற்றிய ஐயப்பாட்டை ஒரு 6 மாத காலம் மறக்கப் பண்ணியிருந்தது ஒலிம்பிக் போட்டிகளே !

நாடு இருக்கும் சிக்கலுக்குள் ஒலிம்பிக் போட்டிக்காக இத்தனை தொகையான பணத்தை வாரி இறைப்பது தேவையா? எனும் வாதம் பல கோணங்களில் இருந்து எழுந்து கொண்டுதான் இருந்தது. இவ்வொலிம்பிக் போட்டிகள் அரசு எதிர்பார்த்தபடி வெற்றியடையாது எனும் எதிர்பார்ப்பில் அப்போது “சொன்னேன் கேட்டீர்களா?” எனும் பல்லவியைப் பாடக் காத்திருந்தவர்கள் எதிர்பார்ப்பில் மண்ணை வாரிப்போட்டு நாட்டின் அனைத்து மக்களும் தமது வேறுபாடுகளை மறந்து இவ்வொலிம்பிக் போட்டியின் வெற்றிக்காக உழைத்தார்கள் என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.

கொள்கையளவில் அதீத வேறுபாடுகளைக் கொண்டிருந்த கட்சிகளான “கன்சர்வேடிவ்” கட்ச்சியும், “லிபரல் டெமகிரட்ஸ்” கட்ச்சியும் கூட்டரசாங்கம் அமைத்திருந்தாலும் அதன் பலன் அவர்கள் இருவருக்கும் மோசமானதாகவே 2012ல் அமைந்துள்ளது. சமீபத்தில் நடைபெற்ற பொதுக் கருத்துக் கணிப்பீட்டில் இவ்விரண்டு கட்சிகளுக்கும் பலத்த அடி விழுந்துள்ளது.

இவர்களது எதிர்காலம் எத்தகைய சுபீட்சம் வாய்ந்தது என்பதை 2013ம் ஆண்டின் நிகழ்வுகள் தான் காட்டப் போகிறது.

அடுத்து இவ்வருடம் இங்க்லாந்தில் இடம்பெற்ற மிகவும் பரவலாக அனுபவிக்கப்பட்ட நிகழ்வு இங்கிலாந்து மகாராணியாரின் 60 ஆண்டுகால பதவிக்கால கொண்டாட்டங்களாகும்.

இக்கொண்டாட்டங்கள் மீண்டும் ஒருமுறை நாட்டு மக்களை ஒற்றுமைப்படுத்தி நாட்டின் பொருளாதாரச் சிக்கல்களை மறந்து ஒரு சிறிய இடைவெளியில் மகிழ்ச்சியைக் கொடுத்தது.

அது தவிர இங்கிலாந்தைப் பொறுத்தவரை இவ்வருடம் பலவழிகளிலும் மக்களின் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதிக்கும் வகையிலான அரசியல் சட்டங்களை உள்ளடக்கியதாகவே அமைந்திருக்கிறது.

அமெரிக்காவை எடுத்துக் கொண்டோமானால் அமெரிக்க நாட்டின் முதலாவது கருப்பு இனைத்தைச் சேர்ந்த ஜனாதிபதி எனும் சாதனையை ஏற்படுத்திய ஒபாமா அவர்கள். தனது சாதனைக் காலம் ஒரு பதவிக்காலம் மட்டுமே என்று ஆக்கிவிடாமல் இவ்வருடம் மீண்டும் தேர்தலில் வெற்றி பெற்று அமெரிக்க நாட்டின் ஜனாதிபதியாகியுள்ளார்.

முதலாவது முறை ஜனாதிபதியாக அவர் பதவி ஏற்றபோது உலகெங்கும் ஒரு அமைதி கலந்த எதிர்பார்ப்பு ஏற்பட்டது. ஆனால் அவற்றில் பல எதிர்பார்ப்புக்களாகவே முடிந்து போயின.

நான்கு வருட கால பதவியின் மூலம் தான் பெற்ற அனுபவத்தின் அடிப்படையில் அந்த எதிர்பார்ப்புகளுக்கு இப்பதிவிக்காலத்திலாவது செயலாக்கம் கொடுப்பாரா என்பதையும் 2013ம் ஆண்டில் அவர் எடுக்கப் போகும் நடவடிக்கைகளை வைத்துத்தான் கூற முடியும்.

கடந்த வருடம் அமெரிக்காவைப் பொறுத்தவரையில் சில கசப்பான மனிதக் கொலைகள் நிகழ்வுகளின் மூலம் தன்மீது கறையைப் பூசிக்கொண்டிருக்கிறது. துப்பாக்கிகளை சாதாரண் குடிமகனும் வைத்திருக்கலாம் எனும் அவர்களின் அரசியல் சட்டத்திற்குப் பலமான சோதனைகள் எழுந்துள்ளன.

மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் குறிப்பாக அரபு-இஸ்ரேல் சிக்கலுக்கு தீர்வை ஏற்படுத்தும் வகையில் அமெரிக்கா இஸ்ரேலுக்கு எத்தகைய அழுத்தத்தைப் பிரயோகிக்கப்போகிறது என்பதை ஆவலுடன் உலகின் பலநாடுகளும் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றன. இதற்குரிய விடையையும் 2013 நல்குமா? என்பது கேள்விக்குறியே !

ஆசிய நாடுகளை எடுத்துக் கொண்டோமானல் பொருளாதார ரீதியில் வளர்ந்து கொண்டு செல்லும் இந்தியா, சீனா போன்ற நாடுகளின் பொருளாதார வளர்ச்சி மேலைநாடுகளின் பொருளாதாரத் தேக்கத்தினால் சிறிது பின்னோக்கிச் சென்றிருந்தாலும் விளைவான பொருளாதாரக் கண்ணோட்டம் வளர்ச்சியாக இருந்திருக்கிறது.

இப்பொருளாதார வளர்ச்சியின் தாக்கம் மத்திய வர்க்கத்தினோடு தங்கி விடாமல் பெரும்பான்மையான அடிமட்டத்தில் வாழும் மக்களைச் சென்றடையும் வழிமுறைகளை இந்தியா போன்ற நாடுகள் செயல்படுத்துமா ? என்பதையும் 2013ன் நடவடிக்கைகள் தான் உணர்த்தப் போகின்றன.

“அரபு நாடுகளின் எழுச்சி” என்று வர்ணிக்கப்பட்ட மத்திய கிழக்கு நாடுகளினதும், அரபு நாடுகளினதும் சர்வாதிகாரத் தலைமைகள் தூக்கியெறியப்பட்டு “ஜனநாயக ஆட்சிமுறை” என வர்ணிக்கப்படும் ஆட்சிகள் பலநாடுகளில் அமைக்கப்பட்டு வருகிறது.

இவ்வாட்சி முறைகள் உலகப் பொருளாதாரத்தில் தம்மை இணைத்துக் கொள்ளும் வகையிலான ஜனநாயக முறையைப் பின்பற்றப் போகின்றனவா? அன்றி மதச் சார்பான தீவிர அரசியல் நடத்தும் ஆட்சிகளை அமைக்கப் போகின்றனவா? என்பதையும் இந்நாடுகளின் 2013ம் ஆண்டு நடவடிக்கைகள் காட்டிக் கொடுக்கப் போகின்றன.

ஈழத்துத் தமிழ் மக்களின் பிரச்சனைகளுக்கு ஒரு அரசியல் தீர்வு காணப்பட்டு அங்கு வாழும் மக்கள் அனைவரும் சம உரிமையுடன், சகோதரத்துவ மனப்பான்மையுடன் ஒரு அமைதி வாழ்வை அடைவார்களா? எனும் கேள்வியின் விடையையும் 2013ம் ஆண்டின் நிகழ்வுகளே அளிக்கப் போகின்றன.

உலகம் மிக வேகமாக முன்னேறிக் கொண்டிருக்கிறது. மக்களின் தேவைகளும், ஆசைகளும் அவர்களது ஆற்றலை மீறிய அளவில் வளர்ந்து கொண்டு செல்கிறது

மனிதாபிமானம், மனிதநேயம், அன்பு, கருணை என்பன மக்களின் பண்புகளில் முதலிடம் பெறும் தன்மை குறைந்து கொண்டு செல்கிறது.

சமுதாயம், சமூகம் எனும் பரந்த நோக்கம் குறுகிக் கொண்டு தன்னலவட்டம் விரிந்து கொண்டு செல்கிறது.

இத்தகைய ஒரு சூழலில் தான் டிசம்பர் மாதம் 21ம் திகதி உலகம் தனது முடிவை அடையப் போகிறது எனும் வதந்தி உலகமெங்கும் வேகமாகப் பரவி வந்தது. இவ்வதந்தியின் வேகத்திற்கு ஈடுகட்டும் முகமாக அமெரிக்க விண்வெளி ஆராய்ச்சி மையம் இத்தகைய நிகழ்வுக்குச் சாத்தியமில்லை என்று ஒரு மறுப்பறிக்கை விடுமளவிற்கு இக்கருத்து மக்களின் மனதில் ஒரு பீதியை, ஒரு கிலேசத்தைக் கிளப்பி விட்டிருந்தது என்றே சொல்ல வேண்டும்.

ஆனால் இன்று அது வெறும் வதந்தி என்பது நிரூபிக்கப்பட்டு இருக்கிறது. இருப்பினும் இப்படியான ஒரு நிகழ்வு ஒவ்வொருவரையும் தமது வாழ்க்கையை எடைபோட்டுப் பார்க்கப் பண்ணியிருக்க வாய்ப்பிருக்கிறது.

இந்த எடைபோடுதலில் மக்கள் வாழ்க்கையில் மனிதநேயம் எத்தகைய எடையை எடுத்தது என்பதே கேள்விக்குறி ?

இனம், மதம், மொழி, நிறம் எனும் பாகுபாடுகளைக் கடந்து மனிதன் தன்னை மனிதனாகக் கணிக்க முயற்சித்துள்ளானா ?

எம் அனைவரின் அவதானமும் 2013ம் நோக்கித் திரும்பியுள்ளது .

மீண்டும் அடுத்த மடலில்
அன்புடன்
சக்தி சக்திதாசன்

 சக்தி சக்திதாசன்

அன்பினியவர்களே !

2012ம் ஆண்டு தனது முடிவை நெருங்கிக் கொண்டு இருக்கும் வேளியிலே ஒரு பரபரப்பு , பலரது புருவங்களை உலகளாவிய ரீதியில் சுருங்க வைக்கும் வகையில் பரப்பப்பட்ட ஒரு செய்தி ஏன் வதந்தி என்று கூடச் சொல்லலாம்.

என்ன அது ?

2012ம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 21ம் திகதி உலகம் அழிந்து விடப்போகிறதாம் ! கொஞ்சக் காலமாகவே ஒருவகையான மன்க்கிலேசம் உள்ளவர்களின் மத்தியிலும் இணையத்தளங்களிலும், இணையசமூகத் தளங்களிலும் பரபரப்பாக பரவி வந்த ஒருவகை பீதியுடனான ஒரு செய்தி.

ஓ ! இன்று என்ன தேதி ! டி சம்பர் 24 அல்லவா ? அப்படியானால் உலகம் அழிவிலிருந்து தப்பித்துக் கொண்டது போலும் …. சரி இதெல்லாம் என்ன ஒரே பிதற்றல் போல இதைப்பற்றியே பேசிக் கொண்டிருந்து என்ன பயன் ? உங்கள் அலுப்புடனான ஆதங்கத்தை உணர்கிறேன்.

தென் அமெரிக்க பகுதியில் வாழும் ஆதி மக்களாகிய “மாயன்” இனத்தவரின் புராதான நாட்காட்டியின் கணிப்புகளின் படி 2012ம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 21ம் திகதியுடன் உலகம் அழிந்து போயிருக்க வேண்டும் என்பது ஒருவகை அபிப்பிராயம்.

ஆனால் தொலைபேசியில் அதே “மாயன்” வம்சத்தைச் சேர்ந்த ஒருவரின் கூற்றுப்படி அந்நாட்காட்டியின் படி ஒருபோதுமே உலகம் முற்றாக அழிந்து போய்விடும் என்று கூறப்படவில்லையா. 34000 வருடங்களுக்கு ஓடிய ஒரு காலச்சக்கரம் முடிவுக்கு வந்து இப்போ ஒரு புது காலச்சக்கரம் உருளத்தொடங்கியுள்ளதாம்.

ஆத்திகவாதியாகட்டும், நாத்திகவாதியாகட்டும் உலகத்தின் அழிவிலிருந்து அப்பபடிப்பட்ட ஒரு அழிவு ஏற்படுமாயின் தப்பித்துக் கொள்ள முடியாது.

சரியோ, தவறோ ……. உணமையோ, பொய்யோ எது எப்படி குறிப்பிடப்பட்டிருந்தாலும் ஒன்று மட்டும் கண்ணுக்கு முன்னே தெட்டத்தெளிவாகத் தெரிகிறது. அது என்ன என்கிறீர்களா?

உலகத்தின் மாற்ற‌த்தையே குறிப்பிடுகிறேன்.

ஆதிகால மனிதன் வெறும் இலைகளையே ஆடையாகக் கட்டிக் கொண்டிருந்த காலத்திலிருந்து இன்று இலட்சக்கணக்கில் செலவழித்து உடையணியும் காலம்( அது கூட அரைகுறையாகத் தான் இருக்கிறது என்கிறீர்களோ ! உஷ் …. நமக்கெதுக்கடா வம்பு ) வரை மனிதனுடைய ஆசைகளும், அந்த ஆசைவழி எழுந்த தேடல்களும் அந்தத் தேடல்களின் வழி வந்த கண்டுபிடிப்புகளும் மனிதனின் வாழ்க்கைமுறையையும் அவன் வாழும் சூழலையும் மாற்றித்தான் இருக்கிறது என்பது மறுக்கமுடியாத உண்மையே .

தனது கட்டுப்பாட்டுக்கு மீறிய, தனது ஆஅசை எனும் பெயரில் வளரும் பேராசைகளைக்கூட நியாயப்படுத்திக் கொண்டு வாழும் ஒரு காலகட்டத்திலே நாம் இருக்கிறோம்.

எமது தேவைகளுக்காக நாம் வாழும் இயர்கையைச் சுரண்டிக் கொண்டே இருக்கிறோம். அந்த இயற்கையின் பொறுமையின் எல்லைகளை சோதித்த வண்ணமே இருக்கிறோம்.

இப்படியான ஒரு கட்டத்திலே இதோ அடுத்தவாரம் நான் வாழும் இந்தப்புலம்பெயர் நாட்டின் மிக முக்கியமான கொண்டாட்டம் நெருங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. அது என்ன ?

அன்பையும், அருளையும் மனிதனுக்குப் போதித்து, தன்னைப் போல பிறரையும் நேசி எனும் தத்துவத்தைத் தனது வாழ்க்கையாக்கி வாழ்ந்து காட்டிய தேவகுமாரன் இயேசுநாதரின் பிறந்தநாளை, கிறிஸ்துவ மக்களின் வாழ்வில் ஒரு உன்னதமான நாளான கிறிஸ்துமஸ் பண்டிகையைக் கொண்டாடும் வகையில் நாம் வாழும் இச்சமூகம் பரபரப்பாக ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது.

வேலையற்றோர் பட்டியல் என்றுமில்லாதவாறு அதிகரித்து விட்டது, நாட்டின் பொருளாதாரம் பள்ளத்தாக்கில் விழுந்து அங்கிருந்து எழுவதற்கு ஒரு அடி முன்னாலும் இரு அடி பின்னாலுமாக சறுக்கி, சறுக்கி ஏறிக் கொண்டிருக்கிறது.வங்கிகளில் கடன்வாங்கி தாம் வாழும் இல்லங்களை வாங்கியபலர் அக்கடனைத் திரும்பச் செலுத்தமுடியாமல் திண்டாடி தமது இல்லங்களைப் பறிகொடுத்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள், சமுதாயத்தில் குற்றச்செயல்கள் அதிகரித்த வண்ணம் இருக்கிறது.

இந்நிலையில் கிறிஸ்துமஸ் கொண்டாட்டங்கள் ………………..

இன்று எமது இல்லத்திற்கு அருகாமையில் இருக்கும் அங்காடிக்கு (Super Market) சென்றிருந்தேன். அப்பப்பா !

கூட்டமென்றால் அப்படிப்பட்ட கூட்டம். காரை பார்க் செய்வதற்கு விமான நிலையத்தில் இறங்க முடியாமல் வானில் சுற்றிக் கொண்டிருக்கும் ஆகாயவிமானத்தைப் போல ஒரு இரண்டு தடவைகள் ரவுண்டு அடித்த பின்னால்தான் பார்க் செய்யவே இடம் கிடைத்தது.

அப்படி எதைத்தான் வாங்க வந்திருக்கிறார்கள் ?

“பொருளாதாரச் சிக்கலில் மக்கள் அல்லாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்” இங்கிலாந்து ஊடகங்களின் வாழ்வாதாரத்தைத் தக்க வைத்துக் கொண்டிருப்பது இந்தனோடு சம்மந்தப்பட்ட செய்திகள் தான்.

ஆனால் சூப்பர் மார்க்கெட்டிலிருந்து பொருட்களை அள்ளிக் கொண்டு வெளியே வரும் மக்களைப் பார்த்தால் அல்லல் படுபவர்களைப் போலத்தெரியவில்லையே !

சரி, கிறிஸ்துமஸ் பண்டிகைக்கான விருந்துபசாரங்களுக்கான அவசியப் பொருட்களை வாங்கிச் செல்கிறார்கள் என்று பார்த்தால் , 50″ திரையுடைய தொலைக்காட்சி தொடக்கம், நவீன வகையிலான கணினிகள் என அவர்கள் கஷ்டப்பட்டுத் தூக்கிச் செல்லும் பொருட்களைக் காணும் போது பொருளாதாரச் சிக்கல் போலத் தெரியவில்லையே !

சரி அதை விடுவோம் ………

கிறிஸ்துவ‌ பண்டிகை அதற்கான விடுமுறை நாட்கள் இதனை எமது இந்து நண்பர்கள் எப்படிப் பார்க்கிறார்கள் ?

புலம்பெயர்ந்து வாழும் மக்கள் அந்நாட்டுக் கலாச்சாரங்களோடு ஒத்துப் போனால்தான் இனிவரும் காலங்களில் அவர்கள் நிம்மதியாக வாழலாம் என்று பல புத்திஜீவிகள் கொடுத்த அறிவுரைகளை இந்தக் கிறிஸ்துமஸ் பண்டிகையில் தான் எமது மக்கள் அழகாகக் கடைபிடிக்கிறார்கள் போலும் !

மாறி,மாறி கிழமைக்குக் கிழமை ஒவ்வொரு பகுதியாக நடைபெறும் கிறிஸ்துமஸ் கொண்டாட்டங்கள் எம்மவர் மத்தியில் ஏராளம்.

அது மட்டுமா? ஒருவருக்கொருவர் கொடுக்கும் பரிசுப்பொருட்களில் கிறிஸ்துவ நண்பர்களை மிஞ்சி விட்டார்கள் போங்கள் ……….

அன்பு, அருள் இவைகளின் ஆழத்தை அமைதியாகப் புகட்டியவர் இயேசுநாதர் இன்று நாமோ அடுதவரின் வாழ்வின் இன்னல்களை எள்ளளவும் எண்ணாமல் இயேசுநாதரின் பிறப்பைக் கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறோமோ ?

கவிஞர் வாலியின் அற்புதமான பாடலின் வரிகள் ஒன்று நினைவிற்கு வருகிறது.

“எதையும் வாங்கிட மனிதன் வந்தான்
விலை என்னவென்றாலும் அவன் தந்தான்
இதயம் என்பதை விலையாய்க் கொடுத்து
அன்பை வாங்கிட எவருமில்லை “

மீண்டும் அடுத்த மடலில்
சக்தி சக்திதாசன்
லண்டன்

சக்தி சக்திதாசன்

அன்பினியவர்களே !

மீண்டுமொருமுறை ஊடகத்துறையின் நடவடிக்கை இங்கிலாந்தில் ஒரு அதிர்வை உண்டாக்கியிருக்கிறது. எது மக்களுக்கு தேவையான செய்தி, எது மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையில் அறிந்து கொள்ள வேண்டிய அவசியமான விடயங்கள் என்பன இப்போது பலவிதமான சர்ச்சைகளுக்குள்ளாக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

கடந்தவாரம்  லார்ட் லெவிசன் (Lord Leveson) என்பவரால் பிரித்தானிய பிரதம மந்திரி அவர்களின் வேண்டுகோளுக்கிணங்கி ஆரம்பிக்கப்பட்ட ஊடகத்துறை மீதான விசாரணைக் கமிஷனின் அறிக்கை வெளியிடப்பட்டது.

இவ்வறிக்கையில் ஊடகத்துறை குறிப்பாக பத்திரிக்கைத்துறை எழுத்து, கருத்துச் சுதந்திரங்களின் பெயரால் அவர்களது தார்மீகக் கடமைகளின் எல்லையைக் கடந்து விட்டது எனவும், பத்திரிக்கைத் துறையை மீண்டும் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வருவதற்கு பத்திரிக்கைத் துறையையோ அன்றி அரசியலையோ சாராத சுதந்திரமான நபர்களைக் கொண்ட  பத்திரிக்கைக் கட்டுப்பாட்டுக்குழு ஒன்றை பத்திரிகையாளர்களே நியமித்து அவர்களது பத்திரிக்கை தர்மத்தை நிலைநிறுத்தும் நடவடிக்கையை எடுக்க வேண்டும் எனவும், அக்குழுவின் நியமனத்தை அரசியல் சட்டத்தின் மூலம் உறுதிப்படுத்த வேண்டும் எனவும் பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ளது.

இப்பரிந்துரையை எதுவித மாற்றமுமின்றி நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும் என எதிர்க் கட்ச்சியான லேபர் கட்சியும், கூட்டரசாங்கத்தில் அங்கம் வகிக்கும் விபரல் டெமகிரட்ஸ் கட்சியும், அதே கூட்டரசாங்கத்தின் பெரும்பான்மையான கன்சர்வேடிவ் கட்சியில் பல முன்னனி உறுப்பினர்களும் வலியுறுத்தி வருகின்றனர்.

இங்கிலாந்தின் பத்திரிக்கைத் துறையினரோ இப்பரிந்துரையின்படி ஒரு தனியான கட்டுப்பாட்டுக் குழுவினரை நியமித்து அதை நடைமுறைப்படுத்துவதில் தமக்கு எதுவித ஆட்சேபணையும் இல்லை ஆனால் அதற்காக எதுவித அரசியல் சட்டங்களும் இயற்றப்படுவதை தமது சுதந்திரத்தைப் பறிக்கும் செயலாகத் தாம் கருதுவதாகக் கூறி எதிர்க்கிறார்கள்.

இவ்வறிக்கைக்கு ஆணையிட்ட இங்கிலாந்துப் பிரதமரோ இருதலைக் கொள்ளிபோல அல்லாடுகிறார். ஒருபுறம் பத்திரிக்கைத் துறையினரின் அத்து மீறிய நடவடிக்கைக்களினால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களும் பெரும்பான்மையான பொது அபிப்பிராயமும் இவ்வறிக்கையின் முழு பிரயோகத்திற்கு சார்பானதாக இருந்தாலும், பத்திரிக்கையினரின் கோபத்திற்கு தானும் தனது கட்சியும் ஆளாகிவிடக்கூடாது என்பதாலோ என்னவோ பத்திரிக்கைத் துறையினரின் சார்பாக கூறப்படும் வாதத்தையே ஆதரிப்பது  போலத்தென்படுகிறது.

இது இவ்வாறிருக்க சில நாட்களுக்கு முன்னால் நடைபெற்ற ஒரு நிகழ்வின் தாக்கம் ஊடகத்துறையின் மீது மேலும் சேற்றை வாரி இறைத்திருக்கிறது.

அது என்ன அப்படிப்பட்ட நிகழ்வு என்பதுதானே உங்கள் கேள்வி ?

சென்றவாரம், ஆரம்ப கர்ப்ப காலத்தில் ஏற்படும் அதீத நிலையான “தொடர் வாந்தி”யினால் பாதிக்கப்பட்ட இபங்கிலாந்து இளவரசர் வில்லியத்தின் மனைவி கேட்டி அவர்கள் வைத்தியசாலையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்ததைப் பற்றி முந்தைய கட்டுரையில் குறிப்பிட்டிருந்தேன்.

அவுஸ்திரேலிய வானொலியைச் சேர்ந்த இருவர் இளவரசி தங்கியிருந்த வைத்தியசாலையைத் தொடர்பு கொண்டு தாம் இங்கிலாந்து மகாராணியரும், இளவர்சர் சார்லஸ் போலும் பேசி இளவரசி கேட்டின் அப்போதைய நிலையைப் பற்றி அறிந்து அதை அவுஸ்திரேலிய வானொலியில் ஒலிபரப்பிவிட்டார்கள்.

வந்ததுடா பிரச்சனை !

அந்தத் தொலைபேசி அழைப்பை ஏற்று அதைக் குறிப்பிட்ட இளவரசி தங்கியிருந்த  தாதியிடம் இணைப்பு கொடுத்த தாதிக்கு நேர்ந்த பரிதாபத்தையே குறிப்பிடுகிறேன்.

ஜசிந்த சல்டான்ஹா என்பவர் இந்தியாவில் மங்களூரில் பிறந்தவர் கணவருடன் மஸ்கட்டில் மருத்துவத் தாதியாகப் பணிபுரிந்து கொண்டிருந்த இவர் குடும்பத்துடன் 9 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் இங்கிலாந்துக்கு புலம் பெயர்ந்தார்.

இவருக்கு இப்போது பதின்ம வயதுகளில் இரண்டு புத்திரர்கள் உண்டு. கணவர் இங்கிலாந்து தேசிய மருத்துவ சேவையில் கணக்காளராகப் பணியாற்றி வருகிறார்.

இங்கிலாந்தில் பிரிஸ்டல் எனும் நகரில் வசிக்கிறார்கள். ஜசிந்தா லண்டனில் “கிங் 7வது எட்வார்டு” வைத்தியசாலையில் மருத்துவ தாதியாகப் பணிபுரிந்து கொண்டு இருந்தார்.

அப்போதுதான் அவரது உயிர்போகும் சம்பவம் நடந்தது. ஆமாம் நான் ஏற்கனவே மேலே குறிப்பிடிருந்தது போல இளவரசி கேட்டி அவர்கள் இந்த வைத்தியசாலையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தபோது அவுஸ்திரேலிய வானொலிகளில் ஒன்றான “2 டேஎப்.எம்” எனும் வானொலியின் அறிவிப்பாளர்களான “மைக்கல் கிறிஸ்டியன்” எனும் ஆண் அறிவிப்பாளரும், “மெல் கிரெக்” எனும் பெண் அறிவிப்பாளரும் இணைந்து தம்மை இங்கிலாந்து மகாராணியார் போலவும், இளவரசர் சார்லஸ் போலவும் பாவனை பண்ணி தொலைபேசி மூலம் இளவரசி கேட்டின் அப்போதைய உடல்நிலை  குறித்த தகவல்களைத் திரட்டுவதற்காக அவ்வைத்தியசாலையைத் தொடர்பு கொண்டபோது அத்தொலைபேசி அழைப்பை ஏற்றவர் இந்த ஜசிந்தா எனும் மருத்துவ தாதி.

இவ்வறிவிப்பாளர்களின் ஏமாற்றத்தை உண்மையென நம்பி அவர் இந்த இணைப்பை இளவரசி தங்கியிருந்த அறையில் இருக்கும் தாதிக்கு மாற்றியிருக்கிறார் இதை அப்படியே அவுஸ்திரேலிய வானொலியில் மறு ஒலிபரப்புச் செய்திருக்கிறார்கள்.

விளைவு ……..

தனது பணியை உயிரினும் மேலாக மதிக்கும் அந்த உன்னத மருத்துவதாதி தான் இங்கிலாந்து அரசகுடும்பத்தின் பாதுகாப்பிற்கே குந்தகம் விளைவித்து விட்டதாக வருந்தி தனது உயிரைப் பறித்துக் கொள்ளும் பரிதாப சம்பவம் நிகழ்ந்துள்ளது.

அவரது கணவரும் , குழந்தைகளும் அதிர்ச்சியால் நிலைகுலைந்துள்ளார்கள். அவரது நண்பர்கள், அவருடன் பணிபுரிந்தவர்கள் சொல்லொணா துயரத்தில் ஆழ்ந்துள்ளார்கள். அந்த வைத்தியசாலை நிர்வாகிகள் இவரைப் போல ஒரு உன்னதமான தாதி தமக்கு இனி கிடைப்பார்களா என்று கவலைப்படுகிறார்கள். இவர் வழிபடும் தேவாலய மதகுருவோ அதீத தெய்வநம்பிக்கை கொண்டவரான இக்கத்தோலிக்கப் பெண்மணியின் துர்பாக்கிய மரண சமபவத்தை எண்ணி கலங்கியுள்ளார்.

இந்நிகழ்விற்குக் காரணமான இரண்டு அறிவிப்பாளர்களும் கண்ணீருடன் தொலைக்காட்சியில் இப்படியான ஒரு முடிவிற்குத் தாம் காரணமாக அமைந்து விட்டோம் என்பதைத் தம்மால் ஜீரணிக்க முடியாமல் இருக்கிறது என்று கூறியிருக்கிறார்கள்.

இவ்வானொலி நிலையத்தின் உரிமையாளர்கள் தம்முடைய நடவடிக்கையின் பிரதிபலனாக உயிரிழந்த இப்பெண்ணின் நினைவாஞ்சலியாக சுமார் $500000 அவுஸ்திரேலிய டாலர்களை இக்குடும்பத்தினரின் நல்வாழ்விற்காக நன்கொடையாகக் கொடுத்துள்ளார்கள்.

சமூகவலைத்தளங்களில் இவ்வானொலி நிலையத்தினர் மீதும் அவறிவிப்பாளர்கள் மீதும் பலவிதமான தாக்குதல்கள் தொடுக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன.

இந்நிலையில் மிகப்பெரிய முக்கியமான ஒரு கேள்விக்கு விடைகாண வேண்டிய நிலைக்கு உலகளாவிய ரீதியில் அனைவரும் தள்ளப்பட்டிருக்கிறோம்.

எதற்காக இப்படிப்பட்ட நடவடிக்கைகளை தமது நிகழ்ச்சிகளில் அறிவிப்பாளர்கள் புகுத்துகிறார்கள் ? அதை எவ்வாறு அவ்வானொலி நிகழ்ச்சிகளின் கட்டுப்பாட்டாளர்கள் நியாயப்படுத்துகிறார்கள் ?

பொதுவாக கண்முன்னே தெரியும் விடை தமது வானொலியைப் பிரபல்ய வானொலி ஆக்குவதன் மூலமே அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் விளம்பரங்களைக் கூட்டி அதிக பொருளீட்டலாம். பிரபல்யமாவதற்காக தமது நிகழ்வுகளைச் செவிமடுக்கும் நேயர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்க வேண்டி இத்தகைய நிகழ்ச்சி நடவடிக்கைகளை ஆதரித்து முடுக்கி விடுகிறார்கள் .

கூட்டிக் கழித்துப் பெருக்கி வகுத்துப் பார்த்தால் இவையனைத்தும் நேயர்களாகிய எம்மிடையே தமது வானொலியைப் பிரபல்யப்படுத்தும் நடவடிக்கைதானே !

அப்படியானல் எமது ரசனை ஏன் இத்தகைய நிகழ்வுகளை நோக்கி ஓடிப்போகிறது ?

இன்றைய வானொலி ஆகட்டும், தொலைக்காட்சிகளாகட்டும், பத்திரிக்கைச் செய்திகளாகட்டும் அனைத்தும் investigative journalism அதாவது துப்பறியும் நிருபர்களால் வெளிப்படுத்தப்படும் வாழ்க்கை ரகசியங்கள் என்னும் கணிப்பிலேயே தம்மை நியாயப்படுத்திக் கொள்கின்றன.

இதற்குக் காரணம் என்ன ? காலமாற்றமா? மாரும் காலத்தின் கோலத்தினால் சமுதாய அங்கத்தினர்களாகிய எமது ரசிப்புத் தன்மையில் விழுந்த கீறல்களா?

இன்றைய சமுதாயத்தில் 24 மணிநேர ஊடகத்தன்மை இரண்டற‌க் கலந்து விட்டது. ஒரு தொலைக்காட்சி சானலையோ அன்றி ஒரு வானொலி அலைவரிசையையோ 24 மணிநேரம் நடத்துவற்கு அவர்களுக்கு நிகழ்ச்சிகள் தேவைப்படுகின்றன அதைத் தொடராக வழங்குவதற்கு அவர்கள் தம்மைப் புதுவிதமான நடவடிக்கைகளுக்குள் புகுத்தி விடுகிறார்கள்.

ஒரு சமூகத்தை நல்லவழியில் மாற்றியமைப்பதற்கு, ஊழல்கள் களையப்பட்டு நேர்மையான வழியிலான அரசியல், சமூகக் கோட்பாடுகள் நிலைநிறுத்தப்படுவதற்கு இத்தகைய ஆராய்ச்சி ஊடகச் செய்திகள் அவசியமென்பதை மறுக்க முடியாது. ஊடகங்கள் அரசியல் தலையீடு இல்லாமல் சுதந்திரமாக உண்மையான விமர்சனங்களையும் முன்வைக்க வேண்டிய சுதந்திரத்தை உடையதாக அமைய வேண்டும் என்பதும் உண்மையே.

ஆனால் அதற்கும் ஒரு எல்லை உண்டுதானே ! அந்த எல்லை என்ன என்பதை யார் தீர்மானிப்பது ?

ஊடகங்களின் சுதந்திரம் எனும் போர்வையில் தனிமனிதர்களின் சுதந்திரத்தைப் பறிக்கும் வகையில் பத்திரிக்கை ஊடகங்கள் நடந்து கொள்வது ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியதா ?

பத்திரிக்கையின் எழுத்துக் கருத்துச் சுதந்திரங்களுக்கும், தனிமனிதர்களின் சுதந்திரத்திற்கும் உள்ள வேறுபாடே அவற்றிற்கிடையிலான மோதலுக்குக் காரணமாகின்றதா?

ஆழமான கேள்விகள் . ஆனால் இவையொன்றும் மறைந்த ஜசிந்தாவை எமக்கு மீட்டுத்தரப் போவதில்லை

மீண்டும் அடுத்த மடலில்
அன்புடன்
சக்தி சக்திதாசன்

http://www.thamilpoonga.com
http://www.facebook.com/sakthi.sakthithasan

சக்தி சக்திதாசன்

அன்பினியவர்களே !

கலாச்சாரமும், மதமும் எவ்வகையில் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்திருக்கிறது? ஒரு ஆழமான கேள்வி மனதில் எழுகிறது.

குறிப்பாக இங்கிலாந்து நாட்டின் கலாச்சாரம் மிகவும் வலுவானது.

என்னடா இவன் ?

நாகரீகத்தின் உச்சியில் ஓடிக்கொண்டிருக்கின்ற இங்கிலாந்து தேசம் கலாச்சாரத்தில் வலுவானது என்கிறானே ! சக்தி லூசுப் பயல் போல பேசுகிறானே ! என்று எண்ணுகிறீர்களா?

உண்மைதான் நாகரீகம் எனும் பெயரில் கலாச்சார மாற்றங்களுக்கு முன்னணி வகிக்கும் நாடுகளில் ஒன்றான இங்கிலாந்தில் தான் கலாச்சார வலிமையும் இருக்கிறதென்பது எனது அபிப்பிராயம்.

குறிப்பாக அவர்கள் தங்கள் நாட்டு அரச பரம்பரைக்குக் கொடுக்கும் முக்கியத்துவம், கலாச்சார விழுமியங்களை பாதுகாக்கும் பண்பு, பழைய ஏடுகள். கவிஞர்களைப் போற்றும் வகை என்பன இந்நாட்டின் அப்பண்புக்கு உகந்த உதாரணங்களாகத் திகழ்கின்றன.

இங்கிலாந்து நாட்டின் நிதியமைச்சர் இன்று தனது இலையுதிர்கால பட்ஜெட் அறிக்கையைச் சமர்ப்பிக்கிறார். அவரது முந்தைய கணிப்புகளின் படி இங்கிலாந்து நிதி நிலைமைகள் 2015ம் ஆண்டுக்குள் சரிசெய்யப்படுவது முடியாத காரியம் என்பது போன்ற சமிக்ஞைகள் தென்படுகின்றன.

சே ! மீண்டும் ஒரே இடர் மிகுந்த செய்திகளா என்று மக்கள் அங்கலாய்க்கும் வேளையிலே எங்கிருந்தோ அவர்கள் காதில் ஒரு நற்செய்தி விழுகிறது.

அடேங்கப்பா ! அது என்ன அப்படிப்பட்ட நற்செய்தி ? உங்கள் ஆர்வம் புரிகிறது.

இங்கிலாந்தின் இளவரசர் “பிரின்ஸ் சார்ல்ஸ் “

என்னடா இவன் 60பதுகளில் அல்லாடுபவரை இளவரசர் என்கிறானே என்று கோபப்படாதீர்கள்.. . . . என்ன செய்வது அதுதான் அவரது அந்தஸ்து அழைத்துத்தானே ஆக வேண்டியிருக்கிறது !

அவர் மன்னர் ஆவாரோ? மாட்டாரோ ? ஆண்டவனுக்குத்தான் . . . . இல்லையில்லை மகாராணியாருக்குத்துத்தான் வெளிச்சம் !

ஆமாம் இளவரசர் சார்ல்ஸ் அவர்களின் மூத்த மைந்தன் இளவரசர் வில்லியம் அவர்களுக்கும் அவரது மனைவி கேட்டி அவர்களுக்கும் ஒரு வாரிசு வரப்போகிறது எனும் மகிழ்வான செய்திதான் அது.

மோசமான பொருளாதாரச் சுழலுக்குள் சிக்கி அழுந்திக்கொண்டிருந்த இங்கிலாந்து மக்கள் “ஒலிம்பிக்” எனும் கட்டையைப் பற்றிக்கொண்டு சிறிது நேரம் கழுத்தளவு தண்ணீரில் தததளித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அவ்வொலிம்பிக் கட்டையும் காலவெள்ளத்தினால் அடித்துச் செல்லப்பட்டதும் மீண்டும் மூழ்கத் தொடங்கும்போது இதோ அவர்களை நோக்கி மற்றுமொரு கட்டை வீசப்பட்டிருக்கிறது இனி ஒரு வருடம் அக்கட்டையைப் பிடித்துக் கொண்டு தத்தளிக்க வேண்டியதுதான்.

இரண்டே இரண்டு மாதக் கர்ப்பிணியான இளவரசி கேட்டி அவர்கள் கருவுற்ற செய்தியை இவ்வளவு சீக்கிரம் வெளியிட்ட காரணம் யாது என்று பார்க்கையில் கர்ப்பம் அடைந்த பெண்கள் மிகவும் அரிதாக அல்லலுறும் “தொடர் வாந்தி” நிலையினால் வைத்தியசாலையில் அனுமதிக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டதால் இந்தச் செய்தியை அவசரமாக ஊடகங்களுக்கு அறிக்கை வடிவில் வெளியிட வேண்டி நேர்ந்தது என்கிறார்கள் விஷயமறிந்தவர்கள் (யார் அவர்கள் ? அயல் வீட்டுக்காரரோ ! )

இளவரசியாரின் இக்கர்ப்பந்தரிப்புச் செய்தியறிந்தவுடன் உலக ஊடகங்களின் இந்தியப் பிரதிநிதிகள் தமது உபகரணங்கள் சகிதம் இவ்வைத்திய்ச்சாலையின் முன்னால் படையெடுத்து விட்டார்கள் போங்கள் . . .

என்ன ஒரு சாதாரண கர்ப்பந்தரிப்புச் செய்திக்கு ஏனிந்த ஆர்ப்பாட்டம் ? புரிகிறது உங்கள் யதார்த்தமான கேள்வி . . .

கர்ப்பந்தரித்தவர் என்ன சாதாரணமானவரா ? அன்றிப் பிறக்கப் போகும் குழந்தைதான் சாதாரணமான குழந்தையா?

கர்ப்பந்தரித்தவர் இங்கிலாந்தின் முடுசூட்டும் வரிசையில் இரண்டாவது தகமையுள்ள இளவரசரின் மனைவி, பிறக்கப் போகும் குழந்தையோ அதே வரிசையில் மூன்றாவது இடத்தைப் பெறப் போகிறது .

அதுவுமின்றி பொதுநல்வாய நாடுகளின் தலைமைத்துவ நாடான இங்கிலாந்து தேசத்தின் எதிர்கால ராஜ சரித்திரத்தில் இடம்பெறப்போகும் ஒரு நிகழ்வல்லவா? இது.

சரி இங்கிலாந்து அரசியல் சட்டத்தின் படி ஒரு ராஜாவுக்கோ ராணிக்கோ பிறக்கும் வாரிசுகளில் மூத்த ஆண் வாரிசுக்கே முடிசூட்டும் அந்தஸ்தும் தகமையும் கிடைப்பது எனும் சட்டம் இயற்றப்பட்டுள்ளது.

அதுசரி அப்படியாயின் பிரின்ஸ் வில்லியம் அவர்களின் வாரிசு பெண்குழந்தையாக இருந்து விட்டால் . . . . ஓ அப்படி ஒரு பிரச்சனை இருக்கிறதா ?

அங்கேதான் இங்கிலாந்து நாட்டின் ஆண்,பெண் சம உரிமைக் கொள்கை ஓங்காரமிடுகிறது. அது என்ன அப்படிப்பட்ட ஓங்காரம் . . . எங்களுக்குக் கேட்கவில்லையே ! அவசரப்படாதீர்கள் அன்பு உள்ளங்களே !

அவசரம், அவசரமாக இங்கிலாந்து நாட்டின் அரசியல் சட்டத்தில் உள்ள இச்சமத்துவமற்ற சட்டம் மாற்றியமைக்கப்படவிருக்கிறது.

ஆமாம் இதற்கான அதிகாரத்தினை இங்கிலாந்து மகாராணியர் தலைவியாக இருக்கும் பொதுநலவாய நாடுகளைச் சேர்ந்த 16 நாடுகளின் தலைவர்களும் ஏகமனதாக அளித்து விட்டார்கள்.

மேலும் ஒரு சிறிய கருத்துப் பரிமாறலின் பின்னால் இதற்கான முழு அதிகாரமும் இங்கிலாந்து அரசாங்கத்திற்கு அளிக்கப்படும்

இம்மாற்றம் ஏறத்தாழ 300 ஆண்டுகளின் முன்னால் அமைக்கப்பட்ட இங்கிலாந்து சட்டத்தை மாற்றியமைக்கும் அதிகாரத்தை இங்கிலாந்துப் பாராளுமன்றத்திற்கு அளிக்கிறது. இம்மாற்றத்தைக் கொண்டுவரும் முகமாக 1689ம் ஆண்டு நிறுவப்பட்ட “உரிமைகளுக்கான சட்டம்”, 1701ம் ஆண்டு நிறுவப்பட்ட வதிவுரிமைச் சட்டம், 1772ம் ஆண்டு நிறுவப்பட்ட அரச குடும்பத் திருமணச் சட்டம் என்பனவற்றிலும் திருத்தங்கள் கொண்டு வரப்படவிருக்கின்றன.

எமது நாட்டின் பிரதமரின் கூற்றுப்படி இளவரசர் வில்லியத்திற்கு பிறக்கும் குழந்தை பெண்குழந்தையானால் எதிர்காலத்தில் எமது நாட்டின் ராணியாக ஆகும் உரிமை அவருக்கு அதிகாரப்பூர்வமாக அளிக்கப்படுகிறது.

அதுசரி என்ன பிதற்றுகிறாய் ? இங்கிலாந்து நாட்டிற்கு ராணியாக இருப்பது இப்போதும் பெண்தானே ? உங்கள் கேள்வி புரிகிறது.

இப்போதய ராணியாரின் தந்தை கிங் ஜந்தாவது ஜார்ஜ் அவர்களின் குழந்தைகள் இரண்டும் பெண் குழந்தைகள் ஆனதினால் தான் அவர்களுள் மூத்தவரான எலிசபெத் அவர்கள் ராணியாகும் தகுதி பெற்றார்.

அது என்ன ஆண்குழந்தைதான் நாட்டிற்கு ராஜாவாக முடியுமா? ராணியான விக்டோரியா மகாராணி, தற்போதைய எலிசபெத் மகாராணி அவர்கள் இருவரும் சிறந்த வகையில் தமது பதவியை நிர்வகிக்கவில்லையா?

ஏன் இந்த வேறுபாடு ?

நியாயமான கேள்விதான் இவ்வேறுபாட்டின் நியாயமற்ற தன்மையை மனதில் கொண்டுதான் இன்றைய காலத்திற்கு ஏற்ற வகையில் இச்சட்டம் இப்போது மாற்றியமைக்கப்படுகிறது.

ஆணுக்குப் பெண் சளைத்தவளல்ல என்னும் உண்மையை பல முன்னேற்றமான மாற்றங்களை உள்வாங்கிச் செயல்படுத்திவரும் இங்கிலாந்து சட்டமூலம் அங்கீகரிக்கிறது எனும் செய்தி மனதுக்கு இதமாக இருக்கிறது.

தமக்குப் பிறக்கும் முதல் குழந்தை ஆணாக இருக்க வேண்டும் எனும் எதிர்பார்ப்பு உலகில் பல சமுதாயங்களின் மத்தியில் நிலவி வருகிறது. இக்காரணத்தினாலேயே பிறக்கும் பெண்குழந்தைகளை வெறுக்கும் நிலை கூட சிலசமயங்களில் நிகழ்கிறது.

இப்படிப்பட்ட அர்த்தமற்ற அநாகரீக செயல்களுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க வேண்டும் எனது பல முன்னேற்றமான முயற்சிகளுக்கு இத்தகைய முன்னோடிகளான நிகழ்வுகள் உந்து சக்தியாக விளங்கும் என்பதில் எதுவித ஜயமுமில்லை.

உங்களை நோக்கி நான் இம்மடலின் ஆரம்பத்திலே ஒரு கேள்விக் கணையைத் தொடுத்திருந்தேன். அதாவது மதத்திற்கும், கலாச்சாரத்திற்கும் உள்ள பிணைப்பு என்ன? என்ப்துவே அது.

அந்தக்கேள்வியின் காரணத்தை இப்போது விளக்குகிறேன். நான் போனவாரம் எழுதிய மடலில் இங்கிலாந்து நாட்டினில் பெண்களை “பிஷப்” பதவிக்கு நியமிப்பதை சமுதாயம் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்று எழுதியிருந்தேன்.

ஆனால் அதே சமுதாயம் இன்று முடிசூட்டிக் கொள்ளும் தகமைக்கு பெண்களும் சம உரிமை பெறவேண்டும் என்பதை சட்டமூலமாக்க முயல்கிறது என்று வரைந்திருக்கிறேன்.

மதம் ஒரு மனிதனுக்கு அணிகலனே அன்றி ஆடையல்ல அது அணியப்படுவதன் காரணத்தைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அதேசமயம் சட்டமூலம் இயற்றப்பட்ட கலாச்சாரச் சம்பிரதாயம் ஆணுக்குப் பெண் சமமற்ற தன்மையைக் கொண்டிருக்குமானால் அதை மாற்றியமைத்துக் கொள்ள வேண்டும் ஏனெனில் இது அனைத்து மக்களாலும் பின்பற்றப்படும் காரணத்தினால் .

மனதைப் பண்படுத்திக் கொள்ள மதத்தைப் புரிந்து கொள்வோம் . . . எமது அடையாளங்களைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள கலாச்சாரத்தை வலுப்படுத்திக் கொள்வோம்.

மீண்டும் அடுத்த மடலில்

அன்புடன்
சக்தி சக்திதாசன்

சக்தி சக்திதாசன்

அன்பினியவர்களே !
 
ஒரு நாட்டின் ஊடகம் என்பது அந்நாட்டின் முதுகெலும்பைப் போன்றது. ஊடகங்கள் சர்வாதிகார அரசாங்கங்களினால் நடைமுறைப்படுத்தப்படும் நாடுகளில் அந்நாட்டுப் பிரஜைகளின் குரல்வளை நெரிக்கப்படுவது போன்ற ஒரு நிலையே தோன்றுகிறது.
 
ஊடகங்களின் சுதந்திரம் ஒரு நாட்டின் ஜனநாயகத்திற்கு அடிப்படையானது. ஊடகங்களின் சுதந்திரத்திலேயே நாடுகளின் சுபீட்சமும், தன்மானமும் காக்கப்படுகிறது.
 
ஊடகங்களுக்கே பதவியிலிருப்போர் அப்பதவியின் அதிகாரத்தைத் துஷ்பிரயோகிக்கும்போது அதைத் தட்டிக் கேட்கும் உரிமை இருக்கிறது. நாட்டின் முன்னனிப் பிரஜைகள் தவறான பாதையில் போகும் போது அதைச் சுட்டிக் காக்கும் கடமை சுதந்திரமான ஊடகங்களின் கைகளில் தங்கியுள்ளது.
 
ஆனால் அச்சுதந்திரம் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்றால், மக்களுக்கு அவ்வூடகங்கள் தரும் செய்திகளில் உள்ள உண்மையின் மீது நம்பிக்கை வலுவடைய வேண்டுமானால் அதைப் பாதுகாக்கும் கடமை கூட அவ்வூடகங்களின் கைகளிலேதான் தங்கியுள்ளது. சுதந்திரத்திர்கும், தாந்தோன்றித்தனத்திற்கும் இருக்கும் எல்லையைக் கடந்து விடாமல் இருக்க வேண்டியது ஊடகங்களின் தார்மீகக் கடமையாகிறது.
 
என்ன சக்தியின் இம்மடலின் பீடிகை நீண்டு கொண்டே போகிறது ? என்ன விடயமாக இருக்கும் என்னும் ஆவல் உங்களுக்கு ஏற்படுவது எனக்குப் புரிகிறது.
 
பி.பி.ஸி உலக ஊடகத்துறையினருக்கே ஒரு முன்னுதாரணமாக, பல நாடுகளின் நன்மதிப்பைப் பெற்றிருந்த பிரித்தானிய நாட்டின் தேசிய ஊடகத்தின் மீது படிந்த கறைகளைப் பற்றிய ஒரு அலசலுக்கான பீடிகையே நீங்கள் மேலே கண்டது.

பிரத்தியேகமாக ஆரம்பிக்கப்பட்ட பிரித்தானிய ஒலிபரப்புக் கம்பெனி (British Broadcasting Company) 1922ம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் 18ம் திகதி ஆறு பிரத்தியேக கம்பெனிகளினால் பரீட்சார்த்த வானொலி ஒலிபரப்பிற்காக ஆரம்பிக்கப்பட்டது.

அதே ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 14ம் திகதி இதன் முதலாவது ஒலிபரப்பு 2LO எனும் ஸ்டேசனுக்காக லண்டனில் உள்ள மார்க்கோனி ஹவுஸ் எனும் இடத்தில் இடம்பெற்றது.

இதனுடைய விரிவாக்கம் தம்முடைய பத்திரிக்கைகளின் விற்பனையைத் தாக்கிவிடும் எனும் பீதியால் பிரித்தானிய பத்திரிக்கைத்துறையினர் அன்றைய அரசாங்கத்தினூடாக இவ்வானொலிச் சேவைச் செய்திகளை மாலை 7 மணிக்குப் பின்னரே ஒலிபரப்பலாம் எனும் நிபந்தனையைக் கொண்டுவந்தார்கள்.
 
இப்ப‌டியாக‌ ஆர‌ம்பித்த‌ இவ்வூட‌க‌த்தின் முக்கிய‌ ஸ்தாப‌ன‌ங்க‌ளில் ஒன்று பிரித்தானிய‌ தேசிய‌ தாபாற் சேவை இலாகாவாகும். தேசிய‌ச் சேவையான‌ தாபாற்சேவை இலாகா ஒரு த‌னியாருட‌ன் இணைந்த‌ கூட்டுத்தாப‌ன‌த்திற்காக‌ ம‌க்க‌ளிட‌ம் இருந்து வ‌ரி வ‌சூலிக்கத் த‌ய‌ங்கிய‌தால் இக்கூட்டுத்தாப‌ன‌த்தில் அங்க‌ம் வ‌கித்த‌ த‌னியார் நிறுவ‌னங்க‌ள் வில‌கின‌. 1926ம் ஆண்டு ந‌ட‌ந்த‌ பிரித்தானிய‌ பொது வேலை நிறுத்த‌ம் ப‌த்திரிக்கைக‌ளின் வெளியீட்டில் இடையூறு ஏற்ப‌டுத்த‌ இக்கூட்டுத்தாப‌ன‌த்தின் மீது விதிக்க‌ப்ப‌ட்டிருந்த‌ நேர‌த்த‌டை அக‌ற்ற‌ப்ப‌ட்ட‌து. இப்பொது வேலை நிறுத்த‌த்தின் போது இவ்வொலிப‌ர‌ப்பு ஊட‌க‌ம் எடுத்த‌ ந‌டுநிலையான‌ த‌க‌வ‌ல் ப‌ரிமாற்ற‌ம் ம‌க்க‌ளின் ம‌ன‌தில் இக்கூட்டுத்தாப‌ன‌த்திற்கு ஒரு உய‌ரிய‌ இட‌த்தை அளித்த‌து.
 
விளைவாக பிரித்தானிய அரச முத்திரையுடன் 1926ம் ஆண்டு இன்றைய பி.பிஸியின் அமைப்பு முறை தோற்றுவிக்கப்பட்டது. இதன் முதல் செயற்பாட்டு நிறுவனராக சார் ஜான் ரீத் நியமிக்கப்பட்டார்.
 
இத்தகைய ஒரு சூழலில் ஆரம்பிக்கப்பட்ட பி.பி.ஸியே உலகில் உள்ள அனைத்து நாடுகளிலும் முத‌லாவதாக ஆரம்பிக்கப்பட்ட தேசிய ஊடக சேவையாகும்.
 
இதன் முதலாவது தொலைக்காட்சிச் சேவை 1936ம் ஆண்டு லண்டனில் அலெக்ஸாண்ரா மாளிகையில் இருந்து ஒலிபரப்பப்பட்டது.
 
இச்சேவையில் நடுநிலைமையான ஊடகச் சேவையின் மதிப்பு பலநாடுகளிலும் ஊடுருவியிருக்கிறது. குறிப்பாக தற்போது உலகெங்கும் ஒலிபரப்பாகும் பி.பி.ஸி உலக தொலைக்காட்சி, வானொலி சேவை உலகநாடுகளின் பல செய்திகளை உடனுக்குடன் எம்மை வந்தடையச் செய்கிறது.
 
இத்தகைய ஒரு முன்னணி ஊடகத்துறை இன்று ஒரு அவதூறுக்குள் தன்னைப் புகுத்திக் கொண்டு தத்தளிக்கிறது. இதுவரை இதன் தலைவரான ஜார்ஜ் என்ட்விசில் (George Entwistle ) அவர்களது பதவியைக் களைந்துள்ளது. அவரைத் தொடர்ந்து இன்னும் பல முக்கிய பதவியிலிருப்பவர்களின் நிலை கேள்விக்குறியாகி விட்டது.

இந்நிலை தோன்றக் காரணமென்ன ?
 
நான் ஒருவாரங்களுக்கு முன்னால் தீட்டியிருந்த மடலில் குறிப்பிட்டிருந்த ஜிம்மி சவைல் (Jimmy Saville) அவர்களின் மீதான சிறுவர்கள் மீதான பாலியல் துஷ்பிரயோகத்தைப் பற்றியதோர் நிகழ்ச்சி ஒலிபரப்பாவதை கடந்த ஆண்டு கிறிஸ்துமஸ் நேரம் தடை செய்தமை தொடர்பாக மிகவும் கடுமையான விமர்சனத்துக்கு பி.பி.ஸி உள்ளாகியிருந்தது.
 
அதனால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தவர்கள் தீவிரமாக விசாரிக்காமல் தம்மீது கன்சர்வேடிவ் கட்சியைச் சேர்ந்த ஒரு முன்னனனி அரசியல்வாதி பலவருடங்களுக்கு முன்னால் பாலியல் துஷ்பிரயோகத்தை மேற்கொண்டார் என்று குற்றம் சாட்டிய ஒருவரது வாக்குமூலத்தை அடிப்படையாக வைத்து தமது நியூஸ் நைட் (News night) என்னும் நிகழ்ச்சியில் ஒரு பரபரப்பான செய்தியை ஒலிபரப்பிவிட்டார்கள்.
 
விளைவு ஒரு முன்னணி கன்சர்வேடிவ் அரசியல்வாதியான லார்ட் மக் அல்ப்பைன் (Lord McAlpine) என்பவர் மீது வீண்பழி சுமத்தப்பட்டது.
 
பி.பி.சி நிகழ்ச்சியில் அவர் பெயர் குறிப்பிடப்படாவிட்டாலும் அவர்மீது தேவையற்ற அவதூரு சுமத்தப்படுவதற்கு தீர ஆராயப்படாமல் ஒலிபரப்பப்பட்ட அந்நிகழ்ச்சியே காரணம் என்று பலராலும் விமர்சிக்கப்பட்ட்டது. பி.பி.சியின் நடுநிலைமையான ஊடகத்தன்மைக்கு ஏற்பட்ட இழுக்கு என்பதே பெரும்பான்மையோரின் ஏகோபித்த அபிப்பிராயம்.
 
பிரித்தானிய பத்திரிக்கை ஊடகத்துறையினர் கையாண்ட சில கபடத்தனமாகச் செய்தி சேகரிக்கும் முறையினால் பத்திரிக்கைகளின் மீது தணிக்கை அவசியமா என்பதற்கு ஒரு விசாரணைக் கமிஷன் அமைத்து அதன் முடிவுகள் வெளியாகப்போகும் தருணத்தில் தம்மீது விழப்போகும் பழியைத் திசைதிருப்ப, பத்திரிக்கைத் துறையினருக்கு இது பழம் நழுவிப் பாலில் விழுந்தது போலான சந்தர்ப்பம் ஆகி விட்டது எனச் சில அரசியல் அவதானிகள் கருதுகிறார்கள்.
 
அது மட்டுமின்றி இத்தகைய ஒரு அனர்த்தத்தினால் முன்னணி நிறுவனமான பி.பி.சி உட்ப்பட ஊடகத்துறையினரின் சுதந்திரத்திர்கு வேட்டு விழுந்து விடுமோ என்றும் பழுத்த‌ அரசியல்வாதிகள் பயப்படுகிறார்கள்.
 
தொடர்ந்து எடுக்கப்படப்போகும் நடவடிக்கைகள் தான் பிரித்தானிய ஊடகத்துறையினரை இந்நிகழ்வு எந்த அளவிற்குப் பாதிக்கப் போகிறது என்று உணர்த்தப் போகிறது.
 
ஒரு நாட்டின் ஜனநாயகம் தழைக்க வேண்டுமானல் அது அந்நாட்டின் ஊடகத்துறையினருக்குக் கிடைக்கும் சுதந்திரத்தைப் பொறுத்தே உள்ளது. ஆனால் அதைப்பாதுகாக்கும் கடமையின் முக்கியத்துவத்தை உணர வேண்டியது அவ்வூடகத் துறையையும் அதை சார்ந்தவர்களையுமே சேர்ந்துள்ளது.
 
இதை உணர்ந்துதான் எமது தமிழ்ப்பாட்டன் பாரதி ” தம்பி உன் உள்ளத்தில் உண்மை இருந்தால் எழுதுகோலை எடு எழுது ” என்றானோ ?
 
மீண்டும் அடுத்த மடலில்

அன்புடன்
சக்தி சக்திதாசன்
லண்டன்
 

சக்தி சக்திதாசன்

அன்பினியவர்களே !

2012 தனது முடிவை நோக்கி அவசரமாக ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது. ஒவ்வொரு வருடமும் எத்தனையோ நிகழ்வுகளைத் தனக்குள்ளே தாங்கியவாறு ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது. இவற்றிலே சில மகிழ்ச்சியானவை சில துன்பகரமானவை ஆனால் அனைத்துமே நடந்த நிகழ்வுகளின் நிழல்களாகத்தான் மக்களின் மனங்களிலே பதிந்து போய் இருக்கின்றன.

எமக்கு நாமே ஏற்படுத்திக் கொள்ளாமல் எம்மை அடக்கி ஆள்பவர்களால் எமக்கு நடத்தப்படும் நிகழ்வுகள் எமது வாழ்க்கையில் பல திருப்பங்களை ஏற்படுத்தி விடுகிறது. இவைகளில் சில எம் வாழ்க்கைகளை முன்னேற்றுகிறது வேரு சிலவோ எமது வாழ்க்கையில் பல இன்னவொன்னா தொல்லைகளைத் தந்து அனுபவம் எனும் அத்தியாயத்தோடு இதயத்தை உறைய வைத்து விடுகிறது.

என்னடா இது ஏதோ ஒரு பெரிய பீடிகையுடன் ஆரம்பிக்கிறானே என்று எண்ணுவது போலத் தெரிகிறது ! பயப்படாதீர்கள் என்னுடைய ஆரம்பத்திற்கு ஒரு காரணம் உண்டு.

2012ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் இங்கிலாந்தில் வாழும் பல வம்சாவழி இந்தியர்களின் மனதினிலே நீங்காத வடுவைத் தாங்கி நிற்கிறது. ஆமாம் உகாண்டா நாட்டின் அதிபதியால் அந்நாட்டில் வாழ்ந்த இந்தியர்கள் நாடு கடத்தப்பட்ட 40 ஆண்டு நிறைவேயாகும்.

உலகத்தில் எந்த நாட்டிலுமே கண்டிராத வகையில் மிக அதிக அளவில் மக்கள் நாடு கடத்தப்பட்டமை சமீப காலத்து உலக வரலாற்றில் இதுவே முதல் தடவையாகும்.

எப்படி இந்த இந்தியர்கள் உகாண்டா நாட்டிற்கு இடம், பெயர்ந்தார்கள்.

1882ம் ஆண்டு வாணிபம் செய்வதற்கு உள்ளே நுழைந்து நாட்டின் அதிகாரத்தையே வாணிபமாக மாற்றிய இங்கிலாந்து அரசியல் வியாபாரிகளே இதற்கு மூல காரணம்.

உலகின் பல நாடுகளையும் தமது Gun Boat Diplomacy எனும் கட்ற்படை ஆக்கிரமிப்பால் தமது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்து பிரித்தானிய ஏகாதிபத்திய ராஜ்ஜியத்தில் ஆதவன் மறைவதே இல்லை என்று பறை தட்டிய இங்கிலாந்து அரசாங்கத்தினால் புலம் பெயரப் பண்ணப்பட்டவர்களே இவ்விந்தியர்களின் மூதாதையர்கள் எனலாம்.

1890களில் உகாண்டா நாட்டில் இரயில் பாதை அமைக்கும் பணியில் ஈடுபடுத்த சுமார் 32000 இந்தியர்கள் பிரித்தானிய அரசினால் கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவிற்கு கொண்டு செல்லப்பட்டார்கள்.

இப்புகையிரதப் பாதை அமைப்பு முடிவுற்றதும் உயிருடன் எஞ்சிய பலர் மீண்டும் இந்தியாவிற்குத் திரும்பினர் ஆனால் 6724 பேர் உகாண்டாவைத் தமது நிரந்தர வசிப்பிடமாக மாற்றிக் கொண்டனர்.

இந்தியர்கள் தையல் தொழிலும், வங்கித் தொழிலும் செய்து மேன்மையடைந்தார்கள். இயற்கையாகவே கடும் உழைப்பளிகளான என் தாயக மக்கள் தமது கடும் உழைப்பினால் உகாண்டா நாட்டின் பொருளாதாரத்தில் அதி முக்கிய நிலை வகித்தார்கள்.

எண்ணிக்கையில் சிறுபான்மையாக இருக்கும் இந்தியர்கள் பெரும்பான்மையான உகாண்டா நாட்டு கறுப்பின மக்களை விட அதியுயர்ந்த நிலையில் இருப்பதா என வெகுண்டெழுந்த சில துவேஷ அரசியல்வாதிகளால் உகாண்டா நாட்டு மக்களுக்கு இந்தியர்கள் மீதிருந்த காழ்ப்புணர்ச்சி ஊதிப் பெருப்பிக்கப்பட்டது.

1968 ம் ஆண்டே அந்நாளில் உகாண்டா நாட்டு அதிபராக இருந்த மில்டன் ஓபட்டோ என்பவர் உகாண்டா நாட்டின் வணிகத்துறையையும், தொழிற்துறையையும் ஆப்பிரிக்க மக்கள் வசப்படுத்துவதற்குரிய நடவடிக்கைகளை முடுக்குவதாகக் கூறி இந்தியர்களின் மீது பாரபட்சமாக நடந்து கொள்ளும் விதிமுறைகளை இயற்றினார்.

இந்தியர்களின் செல்வாக்கை மட்டுப்படுத்துவதற்காக 1969ம் ஆண்டு பல வேலை அனுமதிப் பத்திர முறையும், வியாபார அனுமதிப் பத்திர முறையும் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டன.

மில்டன் ஓபட்டோ , இடி அமீன் எனும் இராணுவ அதிகாரியால் தூக்கியெறியப்பட்டு இடி அமீன் உகாண்டா நாட்டின் அதிபராக பதவி ஏற்றதும் இந்தியர்கள் மீதான துவேஷத்தின் அடிப்படையில் தமது பதியை ஸ்திரப்படுத்திக் கொள்வதற்காக இந்திய எதிர்ப்புப் பிரச்சாரங்களை மேலும் முடுக்கி விட்டார்.

விளைவு !

1972ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 4ம் திகதி உகாண்டா நாட்டு இந்தியர்கள் உகாண்டாவை விட்டு வெளியேறுவதற்கு இடி அமீன் 90 நாட்கள் கெடு விதித்தார்.

கடுமையான உழைப்பை மூலதனமாகப் போட்டு தமது வியாபாரங்களைக் கட்டி எழுப்பி தமது தாயகத்திலிருந்து வலுக்கட்டாயமாக புலம்பெயர்க்கப்பட்டும் மன உறுதியை இழந்து விடாமல் தமக்கென ஒரு ஸ்திரமான வாழ்வை ஏற்படுத்தி வைத்திருந்த ஆயிரக்கணக்கான இந்தியர்கள் கண்ணீருடன் தமது வியாபாரங்களையும், தாம் கடினமாக உழைத்துச் சேமித்த தமது உடமைகளையும் கைவிட்டு உகாண்டாவை விட்டு வெளியேறினார்கள்.

அவர்களுடன் சேர்ந்து உகாண்டா நாட்டின் மனிதாபிமானமும் வெளியேறியது.

இங்கிலாந்து நாட்டு பிரஜாவுரிமை கொண்டவர்களில் இங்கிலாந்து நாட்டிற்கு இடம்பெயர விரும்பியவர்கள் சுமார் 30000 பேருக்கு இங்கிலாந்தில் அகதிகள் அந்தஸ்து அளிக்கப்பட்டது.

இவர்களில் பலர் 0 எனும் எண்ணிலிருந்து ஆரம்பித்து இன்று இங்கிலாந்து நாட்டின் கோடிஸ்வரர்களில் இருவர்களாகத் திகழ்ந்து எமது இந்திய நாட்டு மக்களின் உழைப்பின் மகிமைக்கு கிடைத்த வெற்றி என்று இங்கிலாந்து நாட்டின் பழுத்த அரசியல்வாதிகள் பலர் போற்றுவதை நான் பலமுறை கேட்டிருக்கிறேன்.

இவர்களில் முதன்மையானவர்களுள் ஒருவராக மிக் ஜட்டெனியா (Mike Jatania) உம் அவரது மூன்று சகோதரர்களும் திகழ்கிறார்கள். உகாண்டா நாட்டிலிருந்து அகதியாக இங்கிலாந்துக்கு நாடு கடத்தப்படும் போது நிராதரவாக வந்த இவர்கள் இன்று 850 மில்லியன் பவுண்ஸ் பெறுமதியான சொத்துக்களுக்கு அதிபதியாக உள்ளது ஒன்றே இம்மனிதர்களின் கடுமையான உழைப்பிற்கு உதாரணமாகத் திகழ்கிறது.

தமது தாய்நாட்டிலிருந்து அதனுடன் எந்த சம்பந்தமுமேயில்லாத ஒரு நாட்டின் அதிகாரவர்க்கத்தினால் நாடு கடத்தப்பட்டு தாம் வலுக்கட்டாயமாக அழைத்து வரப்பட்ட நாட்டில் தமக்கென ஒரு வாழ்வைத் தமது கடுமையான உழைப்பினால் எற்படுத்திக் கொண்ட பின்னால் தமது உடமைகள் அனைத்தையும் பறிகொடுத்து மூன்றாம் நாட்டிற்கு அகதியாக இடம் பெயர்ந்து இன்று அந்த நாட்டின் கோடீஸ்வரர்களில் ஒருவராகத் திகழ்கிறார்களென்றால் அவர்களின் மனத்திடத்தையும், நம்பிக்கையையும் எதற்கு ஒப்பிட முடியும்.

இத்தகைய வாழ்க்கைகளை அலசுவதன் மூலம் இளய தலைமுறையின் நம்பிக்கை மேலும் வலுவடையும் என்பது எனது நம்பிக்கை.

இதற்காகத்தான் கவியரசர்,

வாழ்ந்து பார்க்க வேண்டும் அறிவில்
மனிதனாக வேண்டும்
வாசல் தேடி உலகம் உன்னை
வாழ்த்திப் பாட வேண்டும்!     என்று எழுதி வைத்தாரோ ?

மீண்டும் அடுத்த மடலில்
அன்புடன்
சக்தி சக்திதாசன்

சக்தி சக்திதாசன்

அன்பினியவர்களே !

வாரங்கள் ஓடுகின்றன. வரம்பில்லா நிகழ்வுகள் வாழ்க்கையில் நடந்தேறுகின்றன. ஒரு மனிதன் மறைந்ததும் அவன் தன் நாட்டுக்கும் வீட்டுக்கும் ஆற்றிய செயல்களிலே தான் அவனது புகழ்ச்சியும், இகழ்ச்சியும் அடங்கியிருக்கின்றது.

நாம் வாழும் மட்டும் வேஷம் போட்டு வாழ்ந்து ஊரையும், உலகத்தையும் ஏமாற்றி வாழ்ந்து விட்டு மறைந்ததும் எமது ஈனச்செயல்கள் அப்படியே எம்முடன் சேர்ந்து புதைக்கப்பட்டு விடுகிறதோ அன்றி எரிக்கப்பட்டு விடுகிறதோ எனும் எண்ணத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பின் அது எத்தகைய மாயையான நினைப்பு என்பது இன்றைய நடைமுறைகளின் படி நிரூபிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.

மனிதர் இரட்டை வேடம் போட்டு வாழ்வதை சினிமாக்களில் பார்க்கிறோம். பார்த்து விட்டு சிலசமயங்களில் என்ன இது மிகைப்படுத்தப்பட்டு விட்டதோ என்று கூட எண்ணுகிறோம். ஆனால் இப்போ எமது கண்முன்னால் இங்கிலாந்தில் அரங்கேறிக் கொண்டிருக்கும் நிகழ்வுகள் இத்தகைய இரட்டை வேட மனிதர்கள் நிஜ வாழ்க்கையில் இருப்பது யதார்த்தமே என்று எமக்கு புலப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது.

எதற்காக இத்தனை ஆலாபனை என்று எண்ணுகிறீர்களா ?

ஜிம்மி சவைல் (Jimmy Saville) பிரித்தானிய ஊடகங்களில் கடந்த பத்து நாட்களாக வறுத்தெடுக்கப்படும் ஒரு பெயர். 

அது சரி யார் இந்த ஜிம்மி சவைல் ?

1926ம் ஆண்டு, அக்டோபர் மாதம் 31ம் திகதி இங்கிலாந்திலுள்ள லீட்ஸ் (Leeds) எனும் நகரில் ஒரு கத்தோலிக்க குடும்பத்தில் 7 பிள்ளைகளில் கடைசிப்பிள்ளையாகப் பிறந்தார்.

இளவயது முதலே இசையில் நாட்டம் கொண்டு வளர்ந்த இவர் தானே இங்கிலாந்தில் வந்த டிஸ்க் ஜொக்கி (Disc Jokki or DJ) எனப்படும் வகையிலான இசைநிகழ்ச்சி தொகுப்பாளர்களில் முதன் முதலாக வந்தவர்களில் முன்னணியில் திகழ்ந்தவர் என்று கூறிக் கொள்கிறார்.

இரண்டாவது உலக  மகாயுத்தத்தின் போது நிலக்கரிச் சுரங்க வேலைக்காக கட்டாயப் பணியின் பேரில் சேர்க்கப்பட்டவரார். நாட்டிய ஹால்களிலும், பார்களிலும் இசை நிகழ்ச்சியைத் தொகுத்து வழங்கும் DJ ஆக பணிபுரியத் தொடங்கிய இவரின் முதலாவது வானொலிப் பிரவேசம் 1958ம் ஆண்டு ரேடியோ லக்ஸம்பேர்க் (Radio Luxemburg) இலும் முதலாவது தொலைக்காட்சிப் பிரவேசம் டைன் டீஸ் தொலைக்காட்சி ( Tyne Tees Television) யில் 1960 இலும் நிகழ்ந்தது.

நகைச்சுவைப் பாணியிலும், மிகவும் விசித்திரமான வகையிலும் தனது நிகழ்ச்சித் தொகுப்புகளையும் வழங்கிய இவர் இங்கிலாந்து மக்களிடையே பெரும் செல்வாக்குப் பெற காரணமாகவிருந்தது இவரது சமூக சேவையும், இவர் பலரது தீராக் கனவுகளை நிறைவேற்றி வைக்கும் தொலைக்காட்சி நிகழ்வான ஜிம் வில் ப்க்ஸ் இட் (Jim`ll Fix It) எனும் பி.பி.ஸி தொலைக்காட்சியில் வந்த நீண்ட தொடராலாகும்.

தொடர்ந்து பி.பி.ஸி நிறுவனத்தில் பல வருடங்கள் அவரது மறைவு வரைக்கும் பலவித நிகழ்வுகளில் பங்கு பெற்று வந்தார்.

இவரது சமூக சேவைக்காகவும், மக்களிடையே இவருக்கிருந்த செல்வாக்குக் காரணமாகவும் இவருக்கு இங்கிலாந்து மகாராணியால் “சர்” பட்டம் வழங்கப்பட்டது. இவரது சமூக சேவைகள் முக்கியமாக “ஸ்டோக் மண்டர்வைல் (Stoke Mandervile) ஹாஸ்பிட்டல், “லீட்ஸ் ஜெனரல் இன்வேர்மரி (Leeds General Infermory)” ஹாஸ்பிட்டல், “பிராட்மோர் (Broadmoor) ஹாஸ்பிட்டல் போன்றவற்றில் பிரபலப்பட்டிருந்தன.

இத்தகைய ஹாஸ்பிட்டல்களில் மனநலம் குன்றிய குழந்தைகள் அதிகமாகப் பராமரிக்கப்பட்டு வந்தன. அதுமட்டுமின்றி மனநலம் குன்றிய இளம் யுவதிகள், இளைஞர்களும் இவற்றில் அடங்குவர்.

சரி , எதற்காக இந்த ஜிம்மி சவைல் என்பவரைப் பற்றிய இவ்வளவு முன்னோட்டம் எனும் கேள்வி எழுந்திருக்குமே !

இங்கேதான் இங்கிலாந்து மக்களிடையே அதிர்ச்சிகரமான தகவல்கள் வெளிவந்திருக்கின்றன. இந்த சமுதாயப் பெரிய மனிதன், மகாராணியாரின் அதியுயர் விருதைப் பெற்றவர், சமுதாயத்தினால் முன்னோடியாகக் கருதப்பட்டவர் இரட்டை வாழ்வு வாழ்ந்திருக்கும் அந்தரங்கம் அம்பலத்திற்கு வந்துள்ளது.

அப்படி என்னதான் செய்து விட்டார் என்கிறீர்களா?

யாராலும் எண்ணிப்பார்க்கவே கூசும் வகையில் சிறுவர், சிறிமிகளை இவர் பாலியல் துஷ்பிரயோகத்திற்கு உட்படுத்தியிருப்பது அம்பலப்படுத்தப் பட்டுள்ளது.

இவரது ” Jimm`ll Fix It” எனும் நிகழ்ச்சி பொதுவாக சிறுவர் சிறுமியரின் மனதில் இருக்கும் கனவுகளை தொலைக்காட்சியில் நிறைவேற்றி வைக்கும் ஒரு நிகழ்ச்சியாகும். இதிலே சம்பந்தப்பட்டிருந்த பல சிறுமியரின் கனவுகளை நிறவேற்றுவதற்குக் கூலியாக அவர்கள் மீது தனது பாலியியல் துஷ்பிரயோகத்தை மேற்கொண்டிருப்பது வெளிவந்துள்ளது.

இவரால் பாதிக்கப்பட்ட பல சிறுவர்  சிறுமியர் தற்போது வயது முதிர்ந்தவர்கள். பகிரங்கமாக இவர் தம்மீது நிகழ்த்திய பாலியல் துஷ்பிரயோகத்தைப் பற்றித் தொலைக்காட்சி நிகழ்வொன்றில் குறிப்பிட்டதன் பின்னாலேயே பல அதிரடித் தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன.

இவர் உயிரோடு இருந்த காலங்களிலேயே இவர் மீது சில குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்து, சில போலிஸ் பிரிவுகள் அவற்றை விசாரிக்க முற்பட்டு பின் அவ்விசாரணைகள் முடங்கிப் போய்விட்டன.

இவர் சமுதாயத்தில் வகித்த முன்னணி அந்தஸ்தும், பல சமூக நிறுவனக்களின் நிதிச் சேகரிப்பில் இவர் ஈடுபட்டு அவற்றிற்கு நிதி ஈட்டிக் கொடுக்கும் வல்லமை இவரிடம் இருந்ததுமே இவர் மீதான விசாரணைகள் முடங்கிப் போனதிற்குக் காரணம் எனக் கூறப்படுகிறது.

இவரது இந்த செய்கைகளினால் பாதிக்கப்பட்டது உலகப்பிரசித்தி பெற்ற பீ.பீ.சீ நிறுவனத்தின் நற்பெயருமேயாகும்.

ஏன் பீ.பீ.ஸி க்கு மட்டும் அதிகமான அவப்பெயர் என்கிறீர்களா?

1) பி.பி.ஸி யிலேயே இவர் அதிக காலம் பணியாற்றி வந்துள்ளார். இவரது பாலியல் துஷ்பிரயோகங்களில் பெரும்பாலானவை நிகழ்ந்தது பி.பி.ஸி ஸ்டூடியோவிலேயே.

2) இவர் மீது சந்தேகங்கள் பல காலகட்டங்களில் துளிர்த்து எழுந்தும் அதனை மேற்கொண்டு விசாரிக்கத் தவறியமை.

3) 2011ம் ஆண்டு பி.பி.ஸி யின் நியூஸ் நைட் எனும் நிகழ்வு இவரின் மீது இவரது நடத்தையின் மீதான சந்தேகங்களின் அடிப்படையில் ஆக்கிய ஒரு நிகழ்ச்சி பி.பி.ஸி மேலதிகாரிகளால் நிறுத்தப்பட்டதும், அதைத் தொடர்ந்து 2011 கிறீஸ்துமஸ் நிகழ்ச்சிகளில் இவருக்கான பாராட்டு நிகழ்ச்சி ஒன்றை பி.பி.ஸி நடத்தியமை.

இவைகளினால் பி.பி.ஸி மீது மக்களுக்கு ஒருவித நம்பிக்கையின்மை தோன்றியுள்ளதோ எனும் ஜயம் எழுந்துள்ளது.

சென்ற திங்கட்கிழமை பி.பி.ஸி தனது பனோரமா எனும் நிகழ்ச்சியில் இந்நபரின் மீது எழுந்துள்ள குற்றச்சாட்டுகள் விசாரிக்கப்படாமல் போனதிற்கும், 2011ம் ஆண்டு நடத்தப்படவிருந்த நிகழ்ச்சி இரத்துச் செய்யப்பட்டதுக்குமான காரணங்களை ஆராய்ந்து தம்மைத் தாமே கடுமையான கண்ணோட்டத்துடன் விசாரித்துக் கொண்டது.

இவர் மீது கடந்த காலங்களில் எழுந்த குற்றச்சாட்டுகளை ஏன் அரசாங்க குற்றத்தடுப்புப் பிரிவு விசாரிக்கத் தவறியது என்பதை அரசாங்கக் குற்றத்தடுப்புப் பிரிவு விசாரிக்க ஆரம்பித்துள்ளது.

பி.பி.ஸி தமது நடவடிக்கைகளை ஆராயும் பொருட்டு இரண்டு விசாரணைக் கமிஷன்களை நியமித்துள்ளது.

இதைத்தவிர பொலீசாரும்  தமது விசாரணைகளை முடுக்கி விட்டுள்ளனர்.

இன்றைய கால்கட்டத்தில் குடும்பங்களின் பிரிவு என்பது சமுதாயத்தில் சாதாரண் நிகழ்வாகி விட்டது. இக்குடும்பங்களின் பிரிவாலும், திருமணமாகாமலே குழந்தைகளை பெற்றெடுக்கும் கலாச்சாரத்தினாலும் இங்கிலாந்து சமுதாயத்தில் மனநலம் குன்றிய பல சிறுவர், சிறுமியர் உருவாக்கப்படுகின்றனர். இவர்களைப் பாதுகாக்கப்படும் மையங்களில் இவர்களை இத்தகைய கொடுமையான மனிதர்களிடமிருந்து பாதுகாக்க வேண்டியது இன்றைய சமூகத்தின் முக்கிய கடமையாகிறது. 

தம்க்கெதிராக நடக்கும் கொடுமைகளை, அக்கொடுமைகளைப் புரிபவரின் சமுதாய அந்தஸ்தின் காரணத்தினால் வெளிப்படுத்த முடியாத நிலை அன்றைய காலகட்டங்களில் இருந்திருக்கலாம். ஆனால் இன்றோ இத்தகைய கொடுமைகளை வெளிப்படுத்த பல சந்தர்ப்பங்க‍ள் அனைவருக்கும் கிடைக்கின்றன. தம்மீது நிகழ்த்தப்பட்ட கொடுமை மற்றையோருக்கும் நடக்கக்கூடாது என்னும் மனப்பான்மையை முன்வைத்து ஏதாவது ஒரு வகையில் இத்தகைய குற்றச்செயல்களைத் தடுப்பது அனைத்து மக்களின் கடமையாகிறது.

அனைத்து மக்களும் ஒன்றிணைவதே சமுதாயம். இவ்வமைப்பில் நம் அனைவரும் எமக்குரிய பங்கை உளசுத்தியுடன் ஆற்ற வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகிறது.

இவரது வாழ்க்கையும் அதன் பின்னால் இவருக்கு நடந்த நிகழ்வும் எமக்கு ஒரு விடயத்தை ஜயமின்றித் தெளிவு படுத்துகிறது. நாம் வாழும் வரைக்கும் தவறான வாழ்க்கைமுறையைத் திரைக்குப் பின்னால் வாழ்ந்துவிட்டு நாம் மறைந்ததும் அது எம்மோடு மறைந்து விடும் என்று எண்ணுவதோ அன்றி வெளிவந்தால் நமக்கென்ன என்று எண்ணுவதோ தவறானது. உண்மைகள் என்று மே அழிந்து விடாது. அவை நிச்சயம் வெளிவரத்தான் போகிறது. வாழும் வரைக்கும் மனசாட்சிக்கு விரோதமின்றி வாழ்வதுவே முறையான வாழ்வாகும்.

இதற்காகத்தான் கவிஞன்,

 “இருந்தாலும் மறைந்தாலும் பேர் சொல்ல வேண்டும்
இவர் போல யாரென்று ஊர் சொல்ல வேண்டும்” என்றானோ ?

மீண்டும் அடுத்த மடலில்
அன்புடன்
சக்தி சக்திதாசன்

படங்களுக்கு நன்றி ( விக்கி பீடியா இணையத்தளம் , பி.பி.ஸி இணையத்தளம்)

அன்பினியவர்களே !

வணக்கங்களுடன் மனதின் மற்றொரு பக்கம் திறக்கிறது. மனித வாழ்க்கையில் தவிர்க்க முடியாதது முதுமை. ஏழை, பணக்காரன், ஜாதி,மதம் என வேறுபாடு இன்றி அனைத்து மக்களையும் அணுகுவது முதுமை.

இந்த முதுமையை நாம் எவ்வாறு அணுகுகிறோம்?

பத்துகளின் முடிவில் இங்கிலாந்து நாட்டினுள் கால்வைத்த நான் இன்று ஐம்பதுகளின் நடுவில் அலசிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

வாழ்க்கையை எப்படி வாழ வேண்டும் என்று அறிவுரை சொல்லக்கூடிய வகையில் நான் ஒரு அறிஞனோ அன்றி ஒரு தத்துவஞானியோ அல்ல. வாழ்க்கையின் சகல திக்குகளுக்குள்ளும் நுழைந்து படக்கூடாத அடியெல்லாம் பட்டு தவற விடக்கூடாத சந்தர்ப்பங்களையெல்லாம் தவற விட்டு பட்டுத் தெளிந்த சாதாரண அனுபவவாதியாகவே இருக்கிறேன்.

நான் ஒரு வாலிபனாக உடலில் இளரத்தம் துள்ளிப் பாய்ந்து கொண்டிருந்த போது வாழ்வில் அனுபவ முதிர்ச்சியடைந்தவர்களை நோக்கிய எனது பார்வை எப்படியிருந்தது எனும் அடிப்படையில் வாழ்வின் முதுமையை நோக்குகிறேன்.

வயதில் மூத்த பலர் எனது தந்தை உள்ளடங்க அன்றைய காலகட்டத்தில் எனக்கு அறிவுரை என்று வழங்கிய அனுபவ மொழிகளை அதற்குரிய கெளரவத்தோடு ஏற்றுக் கொண்டேனா? எனும் கேள்விக்கு இல்லை என்பதுவே எனது உள்ளத்தில் இருந்து பிறக்கும் உண்மையான பதிலாகும்.

கண்மூடித்தனமாக அவசரத்தில் எடுக்கும் முடிவுகளின் பலாபலன்களை அனுபவரீதியாக அவர்கள் விளக்க முற்பட்டபோது அதை அவர்கள் எனது முன்னேற்றப்பாதையில் போடும் தடைக்கற்களாகக் கருதிய காலங்களும் உண்டு 

கவியரசர் கண்ணதாசன் ஓரிடத்தில்,

“எப்படியெல்லாம் வாழக்கூடாதோ அப்படியெல்லாம் நான் வாழ்ந்திருக்கிறேன். அதனால் இப்படித்தான் வாழ வேண்டும் என்று சொல்லும் யோக்கிதை எனக்குண்டு ” என்று குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

அவரது அந்த வரிகளில் புதைந்திருக்கும் உண்மை, அனுபவத்தின் அனுகூலத்தை, அனுபவத்தின் அதிசயத்தை ஆழப் பறைசாற்றி நிற்கிறது.

ஆனால் நான் வாழும் இந்த இங்கிலாந்து நாட்டிலோ அன்றி நாம் தளிர்த்த பின்புல நாடுகளிலோ முதுமையின் மொழிகளுக்கு சரியான கெளரவம் அளிக்கப்படுகிறதா ? மிகவும் ஆழமாக இளையதலைமுறையினரால் தீர்க்கமாக விவாதிக்கப்பட வேண்டிய விடயம்.

உடலில் வலுவிருக்கும் காலமெல்லாம் உழைத்து விட்டு, தமது அந்திமக் காலத்தில் ஓய்வூதியத்தை எதிர்பார்த்து ஓய்வு வாழ்க்கையை ஒருவர் தேர்ந்தெடுத்து விட்டால் அவரது உபயோகம் முடிந்து விட்டதா? சமுதாயத்தின் ஓரத்தில் மெளன‌மாக உட்கார்த்தி வைக்கப்பட வேண்டியவராகிறாரா ?

இதுவே இன்றைய சமூகத்தின் முன்னால் நிற்கும் பூதாகரமான கேள்வி.

அவசரமாக உருளும் இந்த உலகில் காலமாற்றம் என்பது தவிர்க்கப்படமுடியாத ஒன்று. காலத்தின் முன்னேற்றமும் அக்காலமாற்றத்தின் விளைவுகளால் ஏற்படும் சமுதாயத் தேவைகளின் மாற்றமும் பலபுதிய விஞ்ஞான கண்டுபிடிப்புகளுக்குக் காரணமாகின்றன.

இவ்விஞ்ஞான முன்னேற்றத்தை விளங்கிக் கொள்ள முடியாதவர்கள், இவற்றிற்கு அப்பாற்பட்டவர்கள் என்று வயதில் முதிர்ந்தவர்களை ஒதுக்கி வைக்கும் பழக்கத்தை நாம் கண்கூடாகப் பார்க்கிறோம்.

சுமார் 13 வருடங்களின் முன்னால் காலமான என் தந்தையின் மனதில் அனைத்தையும் பற்றி ஓரளவு அறிந்து வைத்த தனக்கு கணினியைப் பற்றியும் அறிந்து கொள்ள வேண்டும் எனும் ஆர்வம் எழுந்துள்ளது என்று என்னிடம் கூறியபோது நான் அதை எத்தனை முக்கியமாக எடுத்தேன் என்பது எனக்கு இன்றும் கேள்விக்குறியாகவே உள்ளது.

எனது தந்தை வாழந்த வாழ்க்கைமுறைகளை, அதற்காக அவர் கடைப்பிடித்த நெறிமுறைகள், அவர் வாழ்க்கையில் நடந்த எளிமையான பாதை, எதிர்கொண்ட தடங்களை எதுவித வலியுமின்றி அவர் கையாண்ட முறைகள் இவையனைத்தும் அவரின் மறைவுக்குப் பின்னால் எனக்கு ஆழ்ந்த அதிசயமாகப் படுகின்றது.

ஏனென்கிறீர்களா?

இன்று நானும் ஒரு தந்தையாக வாழ்வின் பல நெளிவு சுளிவுகளை அறிந்தவனாக பல அனுபவ அடிகளைப் பெற்றுக் கொண்ட ஒரு முதுமை வாசலுக்குள் காலடி வைத்த காரணமே !

நான் விஞ்ஞானத்தில் எவ்வளவோ முன்னேறியிருக்கலாம், காலம் எத்தனையோ மாற்ற‌ங்களுக்கு உள்ளாகியிருக்கலாம். ஆனால் அவையெல்லாம் எமக்கு ஒரு புதிய தாய், தந்தையைரை உருவாக்கித் தந்து விட முடியுமா?

முதுமை அளிக்கும் ஞானத்தை விஞ்ஞானம் ஆக்கிக் கொடுத்து விட முடியுமா? இந்த உண்மையை இன்றைய இளைய சமுதாயம் எத்தகைய அளவில் உள்வாங்கியிருக்கிறது என்பது கேள்விக்குறியே !

பெரும்பான்மையாக பின்புலத்தில் வாழும் பெற்றோர்கள் தமது இளைப்பாறும் காலத்திற்காக என்று எதையும் சேர்த்து வைக்காமல் தமது எதிர்காலத்தை தமது குழந்தைகளின் முன்னேற்றத்தில் அடகு வைத்து விடுகிறார்கள். ஆனால் அவர்களின் இந்தத் தியாகத் தன்மையை, அவர்களது  குழந்தைகள், வளர்ந்து பெரியவர்களாதும் சரியான வகையில் புரிந்து கொள்கிறார்களா என்பது கேள்விக்குறியே !

எங்கே?, எப்போது?, எப்படி? எனும் கேள்விகள் மனதில் எப்போதும் ஓங்கி ஒலித்துக் கொண்டேயிருக்கும்.

மிகவேகமாக எமது பின்புலங்களில் வளர்ந்து வரும் முதியோர் இல்லங்கள் உணர்த்துவது என்ன?

எம்மை வளர்த்து ஆளாக்கிய பெற்றோர்களிடமிருந்து அவர்களின் ஓய்வுக்காலங்களில் நாம் எதிர்பார்ப்பது மிகையானவையே !

பல சந்தர்ப்பங்களில் கூட்டுக் குடித்தனம் நடத்தும் இடங்களில் தமது குழந்தைகளைப் பராமரிக்கும் பொறுப்புக்களையும், சமையல் பொறுப்புகளையும் தம்முடன் வசிக்கும் ஓவ்வு பெற்ற பெற்றோர் வசம் ஒப்படைக்கும் நிலையைக் காண்கிறோம்.

அப்படி ஒத்துழைப்புக் கிடைக்காத இடத்தில் அவர்கள் முதியோர் இல்லங்களை நோக்கித் தள்ளப்படுகிறார்கள்.

வாழ்க்கையின் அதிமுக்கிய திருப்பங்களில் முதியவர்களின் அறிவுரைகள் பல இடர்களைத் தவிர்க்கக்கூடிய சந்தர்ப்பங்களைக் கொடுக்கிறது. தமது உடலில் வலுவுள்ளவரை உழைத்து களைத்துப் போனவர்கள் வாழ்க்கையின் வளமான பாகத்தைச் சுவைக்கக்கூடிய சந்தர்ப்பங்களை அவர்களுக்கு ஏற்படுத்திக் கொடுப்பது இளைய சமுதாயத்தின் கடமையாகிறது.

எனது இன்றைய அனுபவத்தில் புலம்பெயர்ந்த எமது சமுதாயங்களில் கூட பெற்றோரைத் தமது குழந்தைகளைப் பராமரிக்கும் பொறுப்பை ஒப்படிக்கும் ஒரு சந்தர்ப்பமாகவே இளம் தலைமுறையினர் கருதுவது போலத் தோன்றுகிறது.

அதேசமயம் தமது பேரக்குழந்தைகளைப் பராமரிப்பதையும், தமது பிள்ளைகளின் குடும்பத்தில் அவர்களுக்குத் துணையாக ஒத்தாசைகளைப் புரிவதையும் மிகவும் விரும்பித் தாமாகவே ஏற்றுக் கொண்டு வாழும் முதியோர்கள் பலருண்டு.

அதேபோல தமது பெற்றோர் தமது ஓய்வுக் காலங்களில் எவ்வித சுமைகளுமின்றி வாழ்வைச் சுவைக்க வேண்டும் என்று எண்ணி அவர்களுக்கு அதற்கான வசதிகளைச் செய்து கொடுக்கும் பிள்ளைகள் இல்லாமலில்லை.

அது மட்டுமல்ல !

பல சந்தர்ப்பங்களில் தாம் முதுமையெய்தி விட்டோம் இனி தம்மால் இச்சமுதாயத்திற்கு எதையும் கொடுக்க முடியாது தாமாகவே ஒதுங்கிக் கொள்ளும் முதியவர்களும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள்.

முதுமை என்பது நோயல்ல அது இயற்கையின் நிகழ்வு அதை நாமனைவரும் மறந்து விடக்கூடாது.

கவியரசரின் வரிகள்

“கடந்தகாலமோ திரும்புவதில்லை
நிகழ்காலமோ விரும்புவதில்லை
எதிர்காலமோ அரும்புவதில்லை
இதுதானே அறுபதின் நிலை “

என்பவை இத்தகைய சூழலைப் புரிந்து கொள்ளத்தான் வரையப்பட்டதோ ?

மீண்டும் அடுத்த மடலில்
அன்புடன்
சக்தி சக்திதாசன்

சக்தி சக்திதாசன்

அன்பினியவர்களே!

இதோ உங்கள் முன்னே மீண்டும் அடுத்தொரு மடலுடன்.

“அரசியல்”இந்தச் சொல் அரங்கத்தில் இல்லாத நாடுகளிலே இவ்வகிலத்தில் இல்லை என்றே சொல்லலாம். அரசியல் திருவிழாக் காலம் இங்கிலாந்திலே வந்து விட்டது.

அது என்ன”அரசியல் திருவிழாக்காலம்”என்கிறாயே என்கிறீர்களா?

வருடா வருடம் அக்டோபர் மாதத்தில் இங்கிலாந்தின் முக்கிய அரசியல் கட்சிகளின் மகாநாடு நடப்பதுண்டு. இம்மகாநாட்டிலே அரசாட்சி அமைத்து நடத்திக் கொண்டிருக்கும் கட்சி தாம் இதுவரை எடுத்த கொள்கைகளின் வெற்றியைப் பற்றிய ஆலாபனையும், தாம் இனி எடுக்கப்போகும் திட்டங்களையும் அவை மக்களுக்கு பயக்கப் போகும் நன்மைகளைப் பற்றிய விளக்கங்களையும், எதிர்க்கட்சிகளின் இயலாமையை எள்ளி நகையாடுவதையும் இம்மேடையில்தான் அரங்கேற்றுவார்கள்.

அப்படியானால் அரசு முன்னெடுத்த கொள்கைகளில் ஏதாவது தோல்வியைத் தழுவியதைப் பற்றி விவரிப்பதில்லையா? என்ற கேள்வி புரிகிறது.

தோல்வியா? உஷ்.. மூச்சு..

எதிர்க்கட்சிகளோ அரசாங்கம் போகும் பாதையின் வழுக்கல்களை வகையாக விமர்சிப்பார்கள். தாம் அரசுக் கட்டிலில் அமர்ந்திருந்தால் நாடு எத்தகைய செழிப்படைந்திருக்கும் எனும் அழகான கதையளப்பார்கள்.

அரசு எடுத்த கொள்கைகளில் ஏதாவது மக்களுக்கு நன்மை பயந்திருக்காதா அதைப்பற்றி எதிர்க்கட்சிகள் பேசுவது இல்லையா?

நியாயமான கேள்விதான்! அரசியலில் நியாயம் எங்கே இருக்கிறது?

ஆனால் இம்முறை இங்கிலாந்து அரசுக் கட்டிலில் அமைந்திருப்பது ஒரு கட்சியல்ல. அரசியலில் கொள்கையளவில் இருவேறு துருவங்களாக இருந்த”பழமை பேணும் (Conservative)”கட்சியும்”சுதந்திர ஜனநாயகக் (Liberal Democrats)”கட்சியும் இணைந்து அமைத்திருக்கும் கூட்டாட்சியே.

இத்தகைய ஒரு கூட்டணியில் இணைந்திருக்கும் இக்கட்சிகளின் விழா மேடை கொஞ்சம் சிக்கலானதாகவே அமையும்.

ஏன் என்கிறீர்களா?

கூட்டணி அரசாங்கத்தில் அவர்கள் எடுக்கும் கொள்கைகளுக்கும் அவற்றின் சமுதாயத் தாக்கங்களுக்கும் அவை இரண்டுமே சேர்ந்து பொறுப்பெடுக்க வேண்டியது அவர்களது காலக்கட்டாயம்.

அதே சமயம் தமது கட்சிகளின் தனித்துவத்தைப் பேணுவதற்காக தாம் மற்றைய கட்சிகளில் இருந்து எவ்வகையில் வேறுபட்டிருக்கிறோம் என்று தெளிவு படுத்த வேண்டிய இக்கட்டு வேறு.

இதனிடையில் நாட்டின் பொருளாதார வீழ்ச்சி எனும் சுழலுக்குள் சிக்கித் தவிக்கும் மக்கள்.

இது இன்றைய இங்கிலாந்தின் அரசியல் திருவிழாவின் ஒரு அங்கம்.

சரி இங்குதான் இப்படி என்றால், அமெரிக்காவின் நிலை என்ன? அநேக எதிர்பார்ப்புகளுக்கு மத்தியில் உலகச் சரித்திரப் புத்தகத்தில் அமெரிக்காவின் முதலாவது கறுப்பு ஜனாதிபதி என்று தன்னை நிலைப்படுத்திக் கொண்ட பராக் ஒபாமா முதன்முறையாக தான் ஜனாதிபதியானபின் வரும் தேர்தலைச் சந்திக்கிறார்.

இத்தேர்தல் அவரின் மீது அமெரிக்க மக்கள் கொண்டிருந்த எதிர்பார்ப்புகளுக்கும் அவற்றை எந்த அளவிற்கு அவர் பூர்த்தி செய்துள்ளார் என்று மக்கள் கணித்துள்ளார்கள் என்பதை நிர்ணயிக்கும் ஒரு முக்கியத் தேர்தல் ஆகிறது.

இன்றைய அமெரிக்க நாட்டுப் பிரச்சனைகள் உலகப் பொருளாதார வீழ்ச்சி என்றாலும் தமது நாடு அப்பிரச்சனைகளை எவ்வகையில் எதிர்கொண்டால் மக்களின் வாழ்க்கையிலுண்டாகும் பாதிப்புக்களைக் குறைக்கலாம் என்பதற்குரிய கொள்கைகளை வகுப்பது அந்தந்த நாட்டு அரசுகளின் கடமை என்ற வகையில் இதன் பொறுப்பை ஒபாமா அவர்கள் ஏற்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தத்திற்கு உள்ளாகிறார்.

அமெரிக்கத் தேர்தல் கூட ஒரு அரசியல் திருவிழாவே! ஆம் ஒவ்வொரு கட்சியும் தமது கட்சி சார்பில் போட்டியிடும் ஜனாதிபதி வேட்பாளருக்காக தொலைக்காட்சிகளில் திரையிடும் விளம்பரங்களும் அதற்கான விளம்பரங்களும்.. அப்பப்பா!

அதைத்தவிர ஜனாதிபதியும் அவரை எதிர்த்துப் போட்டியிடும் வேட்பாளரும் மூன்று சுற்று நேரடித் தொலைக்காட்சி விவாதத்தில் பங்கேற்பது அமெரிக்காவில் ஒரு சடங்கு போன்றே நடைபெறும்.

இங்கேதான் என் மனதில் ஒரு பெரும் கேள்வியின் தாக்கம் சதிராடியது. நேற்று மாலை பணிமனையில் இருந்து வீடு திரும்பிக் கொண்டிருக்கும் போது காரில் உள்ள வானொலியில் ஒரு கருத்தாடலைச் செவிமடுத்துக் கொண்டே வந்தேன்.

அக்கருத்தாடலை நடத்திய வானொலி அறிவிப்பாளர்”ஜேம்ஸ் வேல் (James Whale)”என்ற ஒரு பண்பட்ட வானொலி அறிவிப்பாளர். அவர் ஒரு கருத்தாடலைத் தூக்கிப் போட்டார்.

அதாவது ஒரு நாட்டில் அந்நாட்டின் மக்களின் வாழ்வைப் பாதிப்பது அந்நாட்டு அரசியல்வாதிகளின் கொள்கை வழி நடத்தலேயாகும். மக்கள் அரசாங்கத்திற்கு வரிப்பணத்தைச் செலுத்துகிறார்கள். அவ்வரிப்பணத்தை மக்களுக்கு பயன்படும் வகையில் அரசாங்கங்கள் அம்மக்களின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்தும் வகையில் செலவிடுகிறார்கள்.

அரசாங்கம் அமைக்கும் கட்சி தமது கட்சி எம்பிமார்களிள் தகுதிக்கேற்ப ஒவ்வொரு திணைக்களங்களிற்கும் பொறுப்பாக நியமிக்கிறார்கள். அப்பொறுப்பைக் கையாளும் அரசியல்வாதிகளே மக்களது வரிப்பணத்தைச் செலவு செய்கிறார்கள்.

அத்தகைய முக்கியப் பொறுப்பை வகிக்கும் அரசியல்வாதிகள் அப்பொறுப்பை வகிப்பதற்குத் தகுதியானவர்கள்தானா? என்பதுவே அவர் கேள்வி.

சுருக்கமாகப் பார்த்தால் அரசியல் வாழ்வில் ஈடுபடுவற்குரிய தகுதியை அவ்வாழ்வைத் தேர்ந்தெடுப்பவர்கள் கொண்டிருக்கிறார்களா? என்பதை நிர்ணயிப்பதற்கு ஒரு அமைப்பு வேண்டாமா? என்பதுவே அவர் கேள்வி.

இது மிகவும் சிந்திக்க வேண்டிய கேள்வி. மிகவும் ஆழமான கருத்தைத் தனக்குள்ளே தாங்கி நிற்கும் ஒரு கேள்வி.

தகுதி படைத்தவர் தான் மக்கள் பணியில் (அரசியல் = மக்கள் பணி) ஈடுபட முடியுமென்றால் அத்தகைய தகுதிதான் என்ன? வெறும் பட்டப்படிப்போ அன்றி கல்வித் தகமைகளோ மட்டும் தான் இதற்குத் தேவையா?

பட்டம் பெறாமலே பெரும் பேர் பெற்ற அரசியல்வாதிகள் அரசியல்வானிலே மிளிரவில்லையா?

காமராஜர்?.. புரட்சித் தலைவர்?..

இது ஒரு புறவாதமாக அமையும்.

மறுபுரத்திலே நாம் அரசியலில் நடக்கும் தில்லுமுல்லுகளைப் பற்றி விளாசித்தள்ளுகிறோம். லஞ்சம், ஊழல், அதிகார துஷ்பிரயோகம் என்பனவற்றில் ஈடுபடும் அரசியல்வாதிகள் பலரைக் காண்கிறோம்.

மக்களின் வரிப்பணத்தைச் செலவு செய்வோர், மக்கள் சொத்துக்களைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பை வகிப்போர் அப்பணியைச் செவ்வனே, மனத்தூய்மையுடன், வரவு, செலவு திட்டத்தைப் பற்றிய அறிவு கொண்டவர்களாக அமைந்திருப்பது அவசியமில்லையா? அத்தகைய ஒரு தகுதியை நிர்ணயிக்க மக்களால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட அமைப்பு ஒன்று அவசியமில்லையா என்கிறார்கள் மறுபுறத்தினர்.

ஆக மொத்தம் இது மிகவும் சிந்திக்கப்பட வேண்டிய ஒரு விடயம். வளர்ந்து வரும் இளைய தலைமுறையினரிடம்தான் எதிர்கால சுபிட்சம் அடங்கியுள்ளது. இளைய தலைமுறையினரின் அரசியல் தொலைநோக்குக் கொண்டதாகவும், தூயசிந்தை மனப்பான்மை கொண்டதாகவும், அனவரையும் அணைத்துச் செல்லக்கூடிய பரந்த சிந்தையுடயதாகவும் அமைவது அவசியம்.

எதிர்க்கட்சி அரசின் அனைத்து நடவடிக்கைகளையும் எதிர்ப்பது எனும் கடிவாளப் பார்வை உடையதாக இல்லாததாகவும், அரசு தான் எடுக்கும் முடிவுகள் தீவிரமாக இருக்கும் பட்சத்தில் எதிர்க்கட்சிகளுடன் கலந்தாலோசிக்கும் அரசியல் பண்பை உட்கொண்டதாகவும் அமையும் வகை அரசியல் முன்னெடுக்கப்படுமாயின் அரசியலில் ஈடுபடுவோர் அனைவரும் மக்களின் பொறுப்பறிந்து நடந்து கொள்வார்கள் என்பது நிதர்சனம்.

தெருத் தெருவாய்க் கூட்டுவது
பொதுநலத் தொண்டு – ஊரார்
தெரிந்து கொள்ள படம் பிடித்தால்
சுயநலமுண்டு .

என்ற கவிஞனின் வரிகள் இதை எண்ணித்தானோ!

மீண்டும் அடுத்த மடலில்..