Tag: மேகலா இராமமூர்த்தி

  • படக்கவிதைப் போட்டி 124-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    ladyand sea

    வாரிதியை நோக்கிநிற்கும் காரிகையைக் காண்கின்றோம் திரு. ராகுல் ரவீந்திரன் எடுத்த இந்தப் படத்தில். புகைப்படக்கருவி தந்த காவியமா, கை புனைந்த ஓவியமா என்று ஐயுறும் வண்ணம் திகழ்கின்றது  இப்படம்!

    மனங்கவரும் கடலரசி, தன் எண்ணங்களை அலைகளாக்கி மாந்தர்க்கு வரைகிறாளோ மடல்?

    நீலமும் மஞ்சளும் இணைந்து கோலங் காட்டும் வானின் தோற்றமும் காணக் கவினே!

    கண்கொள்ளாக் காட்சியிதனைத் தம் கவிதைகளில் பதமாய் வார்த்தெடுக்க வருகிறார்கள் கவிஞர் பெருமக்கள்!

    ***

    ”கடலழகு, கடல் தரும் அலையழகு; வானழகு, வான் வரும் நிலவழகு. மண்ணழகு, மண் வந்த அத்தனையும் பேரழகு; இவற்றையெல்லாம் தனித்துநின்று இரசிப்பதுமே ஓரழகு” என்கிறார் திரு. பழ. செல்வமாணிக்கம்.

    தனிமையின் மகிமை: கடல் அழகு !
    கடல் வரும் அலை அழகு!
    கடல் வாழ் மீன் அழகு!
    கடல் தரும் முத்தழகு!
    வான் அழகு!
    வான் சேர் வண்ணங்கள் அழகு!
    வான் தோன்றும் நிலவு அழகு!
    கண் சிமிட்டும் நட்சத்திரங்கள் தனி அழகு!
    முகில் அழகு!
    முகில் தரும் மழை அழகு!
    மண் அழகு!
    மண் தந்த அத்தனையும் பேரழகு!
    இத்தனையும் ரசிக்கும் பெண் அழகு!
    ரசிக்க வழி தந்த தனிமை தனி அழகு!
    பிறந்தது தனியாக!
    போவதும் தனியாக!
    தனிமை ஞானம் தரும்!
    தனிமை உனை உணர்த்தும்!
    தனிமை, இனிமை எனும்
    உண்மை, நீ உணர்ந்தால்!
    மன அமைதி, உடனே கை கூடும்!

    ***

    ”விண்ணைப் படைத்தான்; விரிகதிர் மதியொடு விண்மீனும் படைத்தான்; மண்ணைப் படைத்தான்; மண்ணொடு தொடரும் மாமலைகள் படைத்தான்; இவற்றையெல்லாம் கண்டு இரசிக்கும் கண்ணைப் படைத்தான்” என்று இறைவனின் படைப்பாற்றலை வியக்கிறார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.

    இறைவனின் படைப்பாற்றல்..!

    அற்புதக் காட்சியொன்றை கண்டுவிட்டால் அதன்
    ……….அழகைப் படம்பிடித்து மூளைக்கனுப்பும் நம்மனது.!
    கற்பனைத் தேரிலேறி காட்சியோடது ஓடும்போது
    ……….கட்டுக்கடங்கா மகிழ்வும் புத்துணர்ச்சியு மதிலெழும்.!
    சுற்றிலும் அலைபாயும் அம்மனத்தைக் கட்டுப்படுத்த
    ……….சுகமாயங்கே காட்சிதரும்கடலும் மேகமும் நிலவும்.!
    பற்றுமிக்கப் புலவர்களதை பார்த்துவிட்டால் போதும்
    ……….பாட்டோடதைப் பண்ணுடன் பாமாலையாக்கி விடுவர்.!

    விண்ணைப் படைத்தானிறைவன் தொடரும் அதனுடன்
    ……….விரிகதிர் மதியொடு விண்மீனும் மேகமும் படைத்தான்.!
    மண்ணினைப் படைத்தான் மண்ணொடு தொடரும்
    ……….மலைகளும் மூவகை உயிர்களும் படைத்தான்..!
    தண்ணீரைப் படைத்தான் தொடரும் அதனுடன்
    ……….பன்னெடும்நதி கொடுக்கும்மழை கொடுத்ததுடன் புவி..
    மண்டலத்தில் காற்றைப் படைத்தான் அதனால்
    ……….பூங்காற்று தென்றலொடு உயிர்மூச்சைக் கொடுத்தான்.!
    தணலென நெருப்பைப் படைத்தான் அதனால்
    ……….எதையும் இயங்கவைக்கும் எரிசக்தி படைத்தான்.!

    எத்துணையோ நுண்ணுயிரும் மண்ணுயிரும் புவியுலகில்
    ……….இயற்கையாகத் தோன்றவொரு நெறிவகுத்தான் இறைவன்.!
    வித்தாக அவையெல்லாம்….விதையொன்றைப் படைத்தான்
    ……….வியந்துநோக்க எவ்வுயிர்க்கும் கண்களைப் படைத்தான்.!
    அத்தனையும் கண்டுகளித்து அனைத்தையும் பாதுகாக்க
    ……….பஞ்சபூத இயற்கையினைப் படைத்தனைத்தையும் காத்தான்.!
    இத்தனையும் விண்மண் நீர்நெருப்பு காற்றென விரியும்
    ……….இறைவனின் படைப்பாற்றலை யதிசயித்துப் பாடுகிறேன்.!

    ***

    ”கருநிலவுக்கு ஒளியூட்டூம் கதிரோனின்றி இருண்டுவிட்டது மருள்மாலை. ஈதொப்ப, மனைக்கு விளக்காம் மனைவியில்லையேல் மனை பாழ்; ஒளிரும் கதிரோனொத்த கணவனில்லையேல் வாழ்வு பாழ்” என்பது திரு. சி. ஜெயபாரதனின் கருத்து.

    அத்தமனம்!

    கரு நிலவுதான் நாம்
    காண்பது!
    ஒருமுகம் காட்டி நிலவு
    மறுமுகத்தை மறைக்குது!
    கரு நிலவுக்கு ஒளியூட்டும்
    கதிரோ னின்றி
    இருளடைந் துள்ளது
    இனிய மாலை பொழுது!
    கணவன் அத்தமித்த கருவானம்
    ஒளி மங்கி, இருள் மண்டி
    மனம் பொங்கி
    அழுகிறது!
    விடிவு காலம் வருமா?
    மனைக்கு விளக்கு வனிதை!
    மனைவி இல்லாத
    இல்லம் பாலை வனம்!
    ஆயினும்
    கதிரோன் இல்லாத
    தரணி இடுகாடு!

    ***

    படத்துக்குப் பொருத்தமாய்க் கருத்துள்ள கவிதைகளை அளித்துள்ள கவிஞர்களுக்கு என் பாராட்டு!

    இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தேர்வாகியிருப்பது இனி வருகின்றது…

    விடியுமா…?

    அலையே அலையே வருவாயே
    அங்கே அவனைக் காண்பாயா?
    சிலையாய் நானும் காத்திருக்கும்
    சேதி நீயும் சொல்வாயே!
    நிலையிலாச் செல்வம் போதுமென்பாய்
    நிம்மதி தரவே வரச்சொல்வாய்!
    கலைநிறை வானம் வெளுத்ததுவே
    காரிகை யெனக்கு விடியாதோ…?!

    தலைவனைப் பிரிந்து தவிக்கும் தலைவியொருத்தி தன் தாபத்தைக் கடலலைகளிடம் வெளிப்படுத்துகிறாள் இக்கவிதையில். நிலையில்லாச் செல்வத்தைத் தேடுவதில் முனைந்தால் இல்லறமாம் நல்லறமும் ஆடவர்க்கு மறந்துபோவதை நம் சங்கப்பாடல்கள் நிரம்பவே பேசுகின்றன. பொருளினும் தலைவனின் அருளே தலைவி என்றும் வேண்டுவது. அக்கருத்து இக்கவிதையில் வெளிப்படக் காண்கின்றேன்.

    நில்லாதவற்றை நிலையின என்றுணரும் புல்லறிவாண்மையை மென்மையாய்ப் பகடிசெய்யும் இக்கவிதையின் ஆசிரியர் திரு. செண்பக ஜெகதீசனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞர் என்று அறிவிப்பதில் மகிழ்கின்றேன்.

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி (125)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

    20645670_1399832240070971_952874295_n

    பிரேம்நாத் திருமலைசாமி எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு   ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (26.08.2017) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 123-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    சாலையின் ஓரத்தில் குவிக்கப்பட்டிருக்கும் கழிவுகளைத் தின்று நம்மைக் கழிவிரக்கம் கொள்ளவைக்கும் பசுவொன்றைப் படம்பிடித்து வந்திருக்கின்றார் திரு. முருகானந்தன். இப்படத்தைப் படக்கவிதைப் போட்டிக்குத் தேர்ந்தெடுத்துத் தந்திருக்கின்றார் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் என் நெஞ்சார்ந்த நன்றி!

    cowonstreet

    பசுவைக் கோமாதாவாய்க் கும்பிடும் நம் சமூகம், அதன் கறவை நின்றதும் அதனுடனான தம் உறவை முறித்துக்கொண்டு அதனை அடிமாடாய் ஆக்குகின்ற அவலம், பயனில்லா உயிரெதையும் தள்ளிவைப்பதும் அதன் வாழ்வுக்குக் கொள்ளிவைப்பதும் மாந்த இயல்பு என்பதை மன்பதைக்குச் சொல்லாமல் சொல்கின்றது.

    சாலையில் உணவைத்தேடும் இந்த மாடு, நம் கவிஞர்களின் கற்பனைக்கும் நல்ல தீனி போட்டிருக்கும் என்று நம்புகின்றேன்.

    ’செவிநுகர் கனிகளை’ நமக்குத் தரவிருக்கும் கவிகளை இனி வாழ்த்தி வரவேற்கின்றேன்!

    ***

    தன் பாலை மட்டும் விரும்பும் மனிதன் தன்பால் அன்பின்றி நடந்துகொள்வதை உணர்வுபூர்வமாய்ப் பசு விவரிப்பதைத் தன் பாட்டில் காட்டியுள்ளார் திரு. ரா. பார்த்தசாரதி.

    கோமாதா என் குலமாதா என்று சொல்வதில்தான் பெருமை
    தனியே பசுவினை வீதியில் உணவுக்காக அலையவிடுவது சிறுமை
    நான் பால் கொடுத்தால்தான் எனக்கு நல்ல உணவு
    பாலை நிறுத்தினால் அலையவிடுவதோ நடைபாதைத் தெருவு !

    வயிறுக்காக கண்டதை தின்று நான் உயிர் வாழ்கின்றேன்
    என் உடம்பு பாழானாலும் ஊசி போட்டு பால் கறக்கின்றான்
    தவிர, வைக்கோல் கன்றை வைத்தும் ஏமாற்றி பால் கறக்கின்றான்
    ஏனோ, இன்று வரை காப்பாற்றியதற்கு நான் பாலை கொடுத்தேன்!

    என் பாலிலும் தண்ணீர் கலந்து, கலப்படம் செய்து விற்கின்றான்
    என் முதுமையை உணர்ந்து என்னை தெருவில் அலைய விடுகிறான்
    என் கன்றுகளை சொத்தாக கொடுத்து அவனை மேம்படுத்தினேன்
    என்னைச் சொத்தையாக நினைத்து அடிமாடாய் நினைக்கின்றான் !
     

    நம் உயிரையும், உடலையும் வளர்ப்பது தாயும், பசுவுமே
    பால் தரும்வரை அதனை தெய்வமாய் நினைக்கின்றோம்
    முதிர்ந்த பசுவினை கோசாலையில் விடத் தோன்றவில்லை
    தாயை முதியோர் இல்லத்திலிருந்து அழைத்துவர மனமில்லை!

    பறவைகளும், மிருகங்களும் ஜாதி மதம் பார்ப்பதில்லை
    பணத்தால் ஏழை பணக்கார ஜாதி தோன்றாமல் இல்லை
    தாயாரையும் பசுவினையும் தெய்வமாகக் கருதவில்லை
    ஆறறிவிற்கும் ஐந்தறிவிற்கும் இவ்வுலகில் மதிப்பில்லை!

    ***

    ”பசு பால்கொடுக்கும் என்று போதித்த நம் கல்வி, பசுவுக்கும் பசியெடுக்கும்; அது புசிக்க நல்லுணவை நாம் தரவேண்டும் என்று போதிக்கத் தவறிவிட்டதே!! கோமாதா என்று பசுவைக் கொண்டாடவும் வேண்டாம்; அடிமாடாய் (இறைச்சிக்கு) அதனைத் துண்டாடவும் வேண்டாம்” என்று வேதனையோடு விளம்புகின்றார் திரு. அ. இராஜகோபாலன்.

    விதியோ?

    ‘பசு பால் கொடுக்கும்’ என்றுதான்
    பள்ளியில் கற்றோம்.
    பசுவின் பசி பற்றியும்
    அதன் உணவின் ருசி பற்றியும்
    பாடத்தில் இல்லை.

    புல்லும், நெல்லும் விளைந்த மண்ணில்
    கட்டிடங்கள் முளைத்துவிட்டன.
    இந்த,
    நகரப் பசுக்களுக்கு
    ருசிக்க அல்ல, பசிக்குக்கூட,
    எத்தனை தேடியும், பாவம்,
    கழிவுகள் மட்டுமே காணக் கிடைக்கின்றன.

    நெகிழியைத் தின்று கழிந்து சாக விதியோ?
    ‘கோ மாதா’ என்று போற்றுதலும் வேண்டாம்.
    அடிமாடு என்று அழித்தலும் வேண்டாம்.
    அது பற்றியதான
    அரசியல் உரசல்களும் வேண்டாம்.

    நம் போல்
    ரத்தமும் சதையும் கொண்ட
    இன்னொரு உயிர்.
    வாழ்ந்துவிட்டுப் போகட்டுமே.

    (நெகிழி = பாலித்தீன் காகிதங்கள்)

    ***

    ”பயிர்த்தொழில் செய்து உயிர்வளர்க்க வழியின்றிப் பிழைப்புக்காகப் பட்டணம்வந்த உழவனுடன் அவன் வளர்த்த மாடும் வந்தது; புல் உணவு கிடைக்காது குப்பைகளைத் தின்று நொந்தது” என்று உளம் வருந்துகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    பட்டணந்தான்…

    கழனியில் இன்று பயிரில்லை
    கட்டிடம் பயிராய் வளர்ந்ததுவே,
    உழவனும் இங்கே தங்கவில்லை
    ஊரை விட்டே போய்விட்டான்,
    பழகிய மாடும் அவனுடனே
    பட்டணம் வந்து சேர்ந்ததம்மா,
    வழக்கமாய்த் தின்னும் புல்லில்லை
    வாய்க்குக் கிடைத்தது குப்பைகளே…!

    ***

    ”பட்டிக்காட்டிலேயே புல் இல்லாதபோது பட்டணத்தில் பசும்புல்லின் தலை காண்பதேது?  புல்முளைத்துப் பசு மேயும் பொற்காலம் பட்டணத்தில் வாய்த்திடுவ தெக்காலம்?” என்று ஏக்கத்தோடு வினவுகின்றார் திரு. சி. ஜெயபாரதன்.

    பட்டணத்தில் புல் முளைக்காது!

    கெட்டுப்
    பட்டணம் போ !
    பட்டி யெல்லாம் வெறும்
    பாலை யானது !
    ஆறெல்லாம் நீரின்றி
    அழுது கொண்டி ருக்குது !
    மழை யின்றிப்
    பட்டியிலே புல் இல்லை !
    பட்டணத்தில்
    பச்சைப் புல் முளைக்குமா ?
    கண்ணீர் வரவும்
    தண்ணீர் இன்றி முகமும்
    காய்ந்து விட்டது!
    பட்டணத்தில் பட்டினிக்குப்
    பஞ்சம் இல்லை!
    லஞ்சம் வாங்கிய அரசினர்
    லட்சாதி பதியாகிக்
    கோடீஸ்வர ராகிச் சிறையில்
    வாடி வதங்கித்
    தேடுகிறார் தெய்வத்தை !
    பால் கறந்த பசு மாடு
    பட்டினியில்
    தோலும் எலும்பு மானதில்
    வியப்புண்டா ?
    புல் முளைத்துப் பசு மேயும்
    பொற்காலம்
    புலர்வது எக்காலம் ?

    ***

    ”தன் உதிரத்தைப் பாலாக்கி மனிதருக்குத் தருகின்ற பசு, பெற்ற தாயினும் நனிசிறந்தது; பால் மட்டுமா தருகின்றது பசு? தன் தோலைக்கூட அல்லவா செருப்பாய்த் தருகின்றது! ஆதலால், பசு ’வதை’ தடுப்போம்; பசுவதைக் காப்போம்!” என்று கருணையோடு கழறுகின்றார் திரு. பழ. செல்வமாணிக்கம்.

    பட்டணத்து மாடுகள் : மாடென்றால் செல்வம் என்று வான் மறை பேசும்!
    மாடென்றால் தியாகம் என்று என் மன மொழி பேசும்!
    அயராமல் உழைப்பவரை மாடென்று சொல்வதுண்டு!
    அன்னைக்கு ஈடாய் , அவனியிலே பசுவன்றி யாருண்டு?
    உதிரத்தை, அமுதாக்கித் குழந்தைக்குத் தருபவள் தாயன்றோ!
    உதிரத்தை, பாலாக்கி, மனிதருக்குத் தருகின்ற. பசு மாடு தாய்க்கும் மேலன்றோ!
    ஈசனைச் சுமப்பதும் மாடன்றோ!
    நிலத்தை உழுவதும் மாடன்றோ!
    தன் தோலைக் கூட செருப்பாய்த் தருவதும் மாடன்றோ!
    தன்னைக் கொடுப்பதில், வாழைக்கீடு மாடன்றோ!
    இத்தனைச் சிறப்புகள் இருந்தாலும் மாட்டின்
    இன்றைய நிலையைப் பாருங்கள்!
    வயிற்றுப் பசிக்குக் கண்டதை தின்னும்
    கொடுமையை இங்கே பாருங்கள்!
    காகிதம் தின்று, நமக்குப் பாலைத் தரும்
    அவலத்தை இங்கே பாருங்கள்!
    பசு வதை சட்டம். உண்மையாய் வரட்டும்!
    பசியால் மாடுகள் பரிதவித்துப் போகாமல்!
    உணவு தரும் உணர்வு, பட்டணத்து மனிதருக்கு ,உடனடியாய் வரட்டும்!
    அன்ன தானம் மனிதருக்கு மட்டுமன்றி,
    உணவு தானம் மாட்டிற்கும் நடக்கட்டும்!

    ***

    ”பண்ணை நிலமெல்லாம் பங்களாக்கள் ஆனது; பசுஞ்சோலைகளெல்லாம் தார்ச்சாலைகளாய்ப் போனது. எனவே, புல்உணவு கிடைக்காமல் செல்வழியினிலே கிடைப்பதையே உணவாகப் புசிக்கின்றோம். சொல்லெடுத்துப் பாப்புனையும் பாவலரே! என் பசி போக்கும் வழியொன்று புகலுங்களேன்!” எனும் ஆவின் குரலைத் தன் பாவில் பதிவுசெய்திருக்கின்றார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.

    ஆவின் குரல்..!

    நஞ்சையும் புஞ்சையும் நான்கு போகமும்..
    ……..
    நலமாய் விளைந்திட்ட நன்னிலம் தான்!
    தஞ்சைத் தரணியென்று போற்றிப் புகழ்ந்த
    ……..
    தாரணி அறிந்த நெற்களஞ்சிய நகரம்தான்!
    வஞ்சகர் கைக் குளிப்போது அடைபட்டே..
    ……..
    வயல் நிலமெல்லாம் பாழ்பட்டுப் போனது!
    தஞ்சமடைந்து தாழ்கிறோம் தரணியிலே இன்று..
    ……..
    பஞ்ச முண்டானதால்…பச்சைப் புல்லுக்கே.!

    விண்ணை முட்டும் வானுயர் கோபுரம்தனை..
    ……..
    வியந்து மனிதர்கள் மட்டுமே நோக்கமுடியும்.!
    பண்ணை நிலமுழுதும் பங்களாக்கள் ஆனது..
    ……..
    பச்சை வயல்களெலாம் சாலைகள் ஆனதே.!
    கண்ணை முட்டும் கண்ணீர்க் காட்சியாக..
    ……..
    கழினியும் காடுமெங்கே காணாமல் போனது?!
    மண்மறைக்கும் தார்ச்சாலை யெங்கும் குப்பை..
    ……..
    மலையால் பச்சைப் புல்லுக்குக் கூடப்பஞ்சம்.!

    ஆறில்லை என்றாகிப் போனது எங்கும்..
    ……..
    அனைத்தும் அறிவியல் ஆன பின்புதான்.!
    சோறில்லை என்றாகிப் போனது எங்கும்..
    ……..
    நீரில்லை நிலத்தடியில் என்றாகிப் போனதாலே.!
    பாரிலிலை இதுபோல் கொடுமையெனப்…பச்சை
    ……..
    பசேலென இருந்த வயல்வெளி யழித்தசெயல்.!
    ஊரிலில்லை பசுமைப் புல்வெளி இனிவாயில்லா..
    ……..
    உயிர்களுக்குப் பசித்தால் குப்பைதான் உணவு.!

    கோவின் ஆட்சியில் ஆவுக்கும் நிலத்துக்கும்..
    ……..
    கோவிலுக்கும்…குந்தக மென்றுமில்லை மகனே.!
    நாவினை யடக்கி நாங்கள் இளைத்து விட்டோம்..
    ……..
    நற்செயலாகப் பாலைக் கொடுத்தே பழகிவந்தோம்.!
    ஆவின் பசிக்கு அறுகம்புல்லாவது கிடைக்குமா.?
    ……..
    அம்மாவெனும் குரலில்..ஆவின்குரல் கேட்கிறதா.?
    பாவின் துணையொடு புலவர்களே நீர்..ஆவின்..
    ……..
    பசிக்கொரு உபாயமுந்தன் பாட்டிலே கூறுவீரே..!

    ***

    மாடு படும்பாட்டை உள்ளம்தொடும் வரிகளால் பாட்டுக்களாக்கியிருக்கும் கவிஞர்களுக்கு என் பாராட்டு!

    இனி, இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை நம் கவனத்திற்கு…

    ஒரு பசுவின் சுய சரிதை

    ‘கோ’ என்றால் குலமகளாகக்
    கொண்டாடிய தேசம் ஒன்றில்
    கன்றுக்குக் குட்டியாக நானும்
    அன்றொரு நாள் அவதரித்தேன்!

    பச்சைப்பசேல் கழனித் தோட்டம்
    படுத்துறங்க மாட்டுத் தொழுவம்
    பழகித் திரிய அத்துணைச் சொந்தம்
    பண்ணை வீட்டில் நாளும் இன்பம்!

    வளமை எல்லாம் வானில் மறைய
    வந்ததன்றோ வறட்சியும் பஞ்சம்
    நதி நீரைத் தடுத்க ஓர் கூட்டம்
    எரிவாயு எடுக்க ஓர் கூட்டம்

    அவரவர் செயும் அரசியல் சூதில்
    பகடைக் காயானதினாலே
    பல தூரம் நடந்து நடந்து
    அபலை நான் நகரம் சேர்ந்தேன்

    சிறு புல்லும் தென்பட வில்லை
    சீண்டுபவர் எவரும் இல்லை
    பெரு நகரின் பேருந்துக் கிடையில்
    நடப்பதுவே தினம் ஒரு தொல்லை

    அடைக்கலம் புகத் தொழுவமும் இல்லை
    அணைத்துக் கொள்ள உழவனும் இல்லை
    எஞ்சிய தென்றன் உணவாய் இன்று
    எச்சில் குப்பை கழிவுகள் மட்டும்!!

    தன் பழைய வளமான வாழ்வையும், இன்றைய அவல வாழ்வையும் அசைபோட்டுப் பார்க்கும் பசுவினை நம் கண்முன் நிறுத்தி நம்மைக் கலங்கச் செய்திருக்கும் கவிஞர் திருமிகு. இராஜலட்சுமி சுப்பிரமணியத்தை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி (124)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

    20646075_1399823163405212_967560007_n
    ராகுல் ரவீந்திரன் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (19.08.2017) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம

    Share
  • பசிப்பிணி மருத்துவம்!

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    ”பத்தும் பறந்திடும் பசிவந்தால் மறந்திடும்
    இளமையில் கொடுமை இந்த வறுமை அம்மா” என்று பாட்டெழுதி வறுமையின் கொடுமையை உருக்கமாய் உலகுக்கு உணர்த்தினார் கவியரசு கண்ணதாசன். வறுமை இளமையில் மட்டுமா கொடுமை? இல்லை… முதுமையிலும் அது கொடுமைதான். ஏன் எந்தப் பருவத்தில் வறுமை வந்தாலும் அது கொடுமைதான்…அவ்வாழ்வே வெறுமைதான்!

    பசிவரப் பத்தும் பறந்திடும் என்கிறாரே கவிஞர்…அவை எவை?

    “மானங் குலங்கல்வி வண்மை அறிவுடைமை
    தானந்
    தவம்உயர்ச்சி தாளாண்மை – தேனின்
    கசிவந்த
    சொல்லியர்மேல் காமுறுதல் பத்தும்
    பசிவந்
    திடப்பறந்து போம்”

    மானம், குடிப்பிறப்பு, கல்வி, ஈகை, அறிவுடைமை, தானம், தவம், உயர்வு, தொழில்முயற்சி, தேன்மொழி பேசும் பெண்கள்மீது வருங் காதல் ஆகியவையே அப்பத்து. இவ்விவரத்தை நமக்குத் தருவது ஔவையின் ’நல்வழி.’  வறுமை வந்தால் இப்பத்துக்குமே வந்திடும் ஆபத்து!

    காரிகையர் மீது வரும் காதலைக் கூடப் பொசுக்கிவிடக் கூடியது பற்றியெரியும் பசித்தீ என்பது பசியின் வீரியத்தைப் பாருக்கு உணர்த்துகின்றது.

    பிடித்த கல்விப் பெரும்புணை விடூஉம்
    நாணணி களையும் மாணெழில் சிதைக்கும்
    பூண்முலை மாதரொடு புறங்கடை நிறுத்தும்
    பசிப்பிணி எனும் பாவி”
    என்று பசியின் கொடுமையை உணர்த்தி, அதனைப் பாவி என்று ஏசுகின்றது மணிமேகலைக் காப்பியம். ’இன்மை என ஒரு பாவி’ என்று ஏற்கனவே வள்ளுவர் வறுமையைச் சாடியிருப்பது நாமறிந்ததே. அதைத்தான் தண்டமிழ் ஆசான் சாத்தனார் சற்றே மாற்றிப் பசிப்பிணி எனும் பாவி என்கிறார்.

    பிணியென்று வந்துவிட்டால் அதற்கு மருத்துவம் தேவையல்லவா?

    பசிப்பிணிக்கு மருத்துவம் அப்பிணியால் பீடிக்கப்பட்டு வாடுவோர்க்கு, வருந்துவோர்க்கு வயிறார உணவளிப்பதே.

    வந்தோர்க்கெல்லாம் வரையாது உணவளித்த வள்ளல் ஒருவனைப் ’பசிப்பிணி மருத்துவன்’ என்று புறநானூற்றுப் புலவரொருவர் புகழ்ந்துரைக்கின்றார். அவர் சாமானியர் அல்லர்; சோணாட்டு வேந்தராகிய குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் எனும் அரசப் புலவர் அவர்!

    யான்வாழு நாளும் பண்ணன் வாழிய
    பாணர் காண்கிவன் கடும்பினது இடும்பை
    யாணர்ப் பழுமரம் புள்ளிமிழ்ந் தன்ன
    ஊணொலி அரவந் தானுங் கேட்கும்
    பொய்யா எழிலி பெய்விட நோக்கி
    முட்டை கொண்டு வற்புலஞ் சேரும்
    சிறுநுண் ணெறும்பின் சில்லொழுக்கு ஏய்ப்பச்
    சோறுடைக் கையர் வீறுவீ று இயங்கும்
    இருங்கிளைச் சிறாஅர்க் காண்டுங் கண்டும்
    மற்றும்
    மற்றும் வினவுதுந் தெற்றெனப்
    பசிப்பிணி
    மருத்துவன் இல்லம்
    அணித்தோ சேய்த்தோ கூறுமின் எமக்கே. (புறம் – 173: குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன்) 

    ”என் வாழ்நாளையும் பெற்று நீ வாழ்க” என்று சிறுகுடிகிழான் பண்ணனை வாழ்த்தியபடிச் செல்கின்ற பாணர்களே! இதோ என்னருகில் நிற்கும் இந்தப் பாணர்களின் வறுமையை நோக்குங்கள். பழுமரத்தில் பறவைகள் ஆரவாரிப்பதுபோல் ஊணொலி அரவம் எங்கும் கேட்கின்றது. தப்பாது மழை பெய்யுங் காலம்நோக்கித் தம் முட்டைகளைச் சுமந்தவாறு மேட்டுநிலத்தை நோக்கி நகரும் சிற்றெறும்புகளின் வரிசையொழுங்குபோலச் சோறுடைய கையராய்த் தம் சுற்றத்தோடும் சிறுபிள்ளைகளோடும் செல்வோரைக் காண்கின்றபோதும் எம் பசிவருத்தத்தால் மீண்டும் மீண்டும் உம்மைக் கேட்கிறோம்… “பசிப்பிணி மருத்துவன் (சிறுகுடிகிழான் பண்ணன்) இல்லம் பக்கமா… தூரமா… எமக்குக் கூறுங்கள்?” என்று தன்னை ஓர் இரவலனாய் உருவகித்துக் கிள்ளிவளவனே பாடிய அற்புதப் பாடலிது.

    அவனால் பசிப்பிணி மருத்துவனாய்ப் பாராட்டப்பெற்றுத் தனக்குரிய வாழ்நாளும் பெற்று வாழ்க என்று வாழ்த்தப்பெறுபவன் சிறுகுடி எனும் சோழநாட்டுச் சிற்றூரில் வசித்துவந்த பண்ணன் எனும் நிலக்கிழான். அரசனையே (அவனினும் எளிய) ஓர்  நிலக்கிழானின் கொடைத்தன்மை பெரிதும் கவர்ந்து, அவன்பால் அன்புகொள்ள வைக்கின்றதென்றால் அக்கிழானின் வண்மை உண்மையிலேயே போற்றத்தக்கதுதான்!   

    மன்பதையில் வாழும் மக்கள் யாக்கை உணவின் பிண்டமே ஆகும். ஆதலால் உண்டிகொடுத்தோர் மானுடர்க்கு உயிர்கொடுத்தோரே ஆவர். மாதவிமகள் மணிமேகலை வற்றாது சுரக்கும் அமுதசுரபி எனும் அட்சய பாத்திரங்கொண்டு பசியால் வாடுவோர்க்கெல்லாம் வரையாது உணவூட்டி அறச்செல்வியாய்த் திகழ்ந்தாள்; புகார்நகரச் சிறைக்கோட்டத்தையே அறக்கோட்டமாய் மாற்றினாள் என்று அவள்புகழ் பாடுகின்றது மணிமேகலைக் காப்பியம்.

    வளமையுடையோர் இருப்பதுபோலவே வறுமையுடையோரும் வையத்தில் என்றும் இருக்கவே செய்கின்றனர். எல்லாரும் சமநிலை எய்துந்தன்மை ஏட்டளவிலும் பாட்டளவிலுமே இன்றுவரைச் சாத்தியமாகியிருக்கின்றது; நாட்டளவில் இன்னும் அது சாத்தியமாகவில்லை. ஆதலால், தம் செய்வினைப் பயனால் வளமையும் வசதியும் வாய்க்கப்பெற்றோர், வறுமையாளரின் இன்மையைப் போக்குதற்கும் அவர்வாழ்வின் புன்மையை நீக்குதற்கும் தம் செல்வத்தின் சிறுபகுதியையேனும் பயன்படுத்துதல் வேண்டும். ’செல்வத்துப் பயனே ஈதல்’ என்பது சான்றோர் நன்மொழியன்றோ!

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 122-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    dryleaf

    பசும்புல்லின் உச்சிமீது ஒய்யாரமாய் வீற்றிருக்கும் சருகை அருகுசென்று அழகாய்ப் படம்பிடித்து வந்துள்ளார் ஒளிஓவியர் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. இப்படத்தைக் கவிதைப் போட்டிக்குத் தேர்ந்தெடுத்துத் தந்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவ்விரு பெண்மணிகளுக்கும் என் கனிவான நன்றி!

    பச்சிலை பழுத்து மண்ணேகுவதுபோல், உடலென்னும் துச்சிலைச் சார்ந்திருக்கும் உயிரும் காலனின் அழைப்புவரும் வேளையில் உடல்நீத்து விண்ணேகுகின்றது! இலை சொல்லும் நிலையாமைப் பாடம் மானுடர் அனைவரும் கற்கவேண்டிய ஒன்றல்லவா?

    புல்லையும் சருகையும் வைத்துப் புதுக்கவிதை புனையக் காத்திருக்கிறார்கள் புலவர் பெருமக்கள்; அவர்களை அவைக்கழைப்போம்!

    ***

    ”தாத்தனுக்கும் பேரனுக்கும் நடுவிருக்கும் நல்லுறவு, தொடக்கத்திற்கும் முடிவிற்குமான தொடர்கதையின் ஒரு தொகுப்பு” என்று வாழ்க்கையை அனுபவித்தறிந்த முதுமையொன்று இளமையிடம் இன்பமாய்ப் பகிர்ந்துகொள்வதைத் தன் கவிதையில் பதிவுசெய்திருக்கின்றார் திருமிகு. இராஜலட்சுமி சுப்ரமணியம்.

    தலைமுறை

    வையகம் என்ன வென்று
    வாழ்ந்து பார்த்து அனுபவித்த
    என் நாட்களவை நிறைவடையும்
    வயோதிக வேளை தன்னில்

    என்ன தான் உலகென்று
    வாழ்ந்து பார்க்க வந்தவன் நீ
    என் னுலகாக மாறியெனைப்
    புதுப்பித்து உயிர் ப் பித்தாய் ….

    என்னுள் மறைந் திருக்கும்
    குழந்தை யதை எழுப்பிவிட்டு
    உன்னுள் தொலைக்கச் செய்யும்
    மாயம் உந்தன் விளையாட்டு!!!!

    எத்தனை கவலைகள்
    எண் ணத்தில் இருந்தாலும்
    அத்தனையும் மறைந்து விடும்
    முத்தே உன் மொழிகேட்டு….

    தத்தித் தத்தி நடந்து வந்து
    “
    தாத்தா” யென்றழைக் கையிலே
    என் “தலைமுறை”- யே உனைவாரி
    முத்தம் வைக்கத் தோன்றுதடா

    தாத்த னுக்கும் பேரனுக்கும்
    நடுவி லிருக்கும் நல்லுறவு
    தொடக்கத் திற்கும் முடிவிற்குமான
    தொடர்கதையின் ஒரு தொகுப்பு

    ஓய்வெடுக்கும் வயதி லென்னை
    ஓயாமல் உன்தன் பின்னே
    ஓட வைக்கும் ஓவியமே கேள்

    ஓர் அவாவும் எனக்குள் ளுண்டு

    அன்று துளிர்த் தெழுந்து
    அகிலம் காண ஆசைப்படும்
    பச்சைப் புல்வெளி மேல்
    படர்ந்திடும் ஓர் சருகாய் …

    அனைத்தும் அடங்கி ஆடி ஓய்ந்து
    உடல்விட்டு எந்தன் உயிர்நீங்கும் பொழுது
    வலி யேதும் அறியாமல்; உனை நீங்கிப் பிரியாமல்
    இன்பமே எல்லை யென்று இளைப்பாற வேண்டும்.
    உன் மடிமீது நானும்
    என் தலை கோதி நீயும்!!!!

    ***

    பழுத்துவீழ்ந்த இலைகண்ட பசும்புல் இளமைச் செருக்கோடு ஏளனமாய்ச் சிரிக்க, வாழ்வின் நிலையற்ற தன்மையை புல்லுக்குப் புரியும்வண்ணம் நல்லசொல்லெடுத்துச் சருகு உரைப்பதைக் கேட்கமுடிகின்றது திருமிகு. ராதா மரியரத்தினத்தின் பாவில்.

    காலைக் கதிரவனின்
    ஒளி முத்துக்களைக் 
    வயிற்றில் தாங்கியபடி 
    வளைந்து மிளிர்ந்தன புற்கள்
    அவற்றின் கண்களிலோ பெருமிதம்
    பசுமைகளுக்கெல்லாம் தாமே
    குத்தகை எடுத்தது போலப் பெருமிதம்
    கண்ணுக்கெட்டிய இடமெல்லாம் பசுமை
    தூர நின்ற மரத்தில் 
    பழுத்துச் சுருங்கிய இலையொன்று
    இனித் தாக்குப்பிடிக்கவியலாத நிலையில்
    விடுதலையடைய வீசிய காற்று
    அதனை எடுத்துச் சென்று
    தூரத்திலிருந்த பசும் தரையில் போட்டது
    தீண்டத் தகாதவனைப் போல
    பசுமைகள் கொக்கரித்தன
    ஏளனமாகப் பார்த்தன
    இலை மெதுவாகப் பேசியது
    என் தாய் மிக வலிமை மிக்கவள்
    இன்று முளைத்து நாளை கருகும் புல்லல்லள் அவள்
    அவள் பல நூறு ஆண்டுகள் வாழ்வாள்
    பிறப்பு போல இறப்பு நிச்சயம் அது ஒரு நாள் உனக்கும் புரியும் என்றது

    ***

    ”பச்சைப் பசேல் பசுமையா? கருகிவீழும் சருகு நிலையா? இதில் எது நிலையானது…நிஜமானது? மண்ணில்தோன்றிய அனைத்தும் சருகாகி மறைவதே வல்லவன் வகுத்த விதி…இதற்கில்லை விலக்கு!” எனத் துலக்கமாய்ச் சொல்லுகின்றார் திரு. சி. ஜெயபாரதன்.

    எது நிஜம் ?

    கண்ணைக் கவரும்
    பச்சைப் புல்தளம் நிஜமா ?
    அல்லது
    கருகிப் போன சருகுதான்
    நிஜமா ?
    சிரசிலிருந்து கீழே விழுந்தால்
    உரோமத் துக்கு
    ஒரு மதிப்பில்லை !
    பச்சைக் கம்பளப் பின்புலம்
    நிஜமா ?

    போலிப் பின்புலம் !
    நீர் வறண்ட பாலையில்
    வேர் விடுமா
    ஆல மரம் ?
    பச்சைப் புல் எல்லாம் கரிந்து
    நரையாகி
    ஒருநாள் சருகாகும் !
    சருகெல்லம் மீண்டும் கண்கவர்
    பச்சை இலை ஆகுமா ?
    பிறந்த ஒவ்வொன்றும் பசுமையாய்
    இளமையில் கவர்ந்து
    முதுமையில் கூனிக் குறுகிச்
    சருகாய்ப் போகும்
    இதுவே விதி !

    ***

    ”பச்சை நிரந்தரமன்று..உன் பகட்டும் நிரந்தரமன்று” என்று பசும்புல்லுக்குச் சுடச்சுட வாழ்க்கைப் பாடம் புகட்டும் அனுபவசாலியான சருகைக் காண்கிறோம் திரு. செண்பக ஜெகதீசனின் கவிதையில்!

    நிலையல்ல…

    பச்சையாய்த்தான் இருந்தேன்,
    பழுத்துதிர்ந்து சருகனேன் இன்று..

    உயரத்திலிருந்தேன் ஒயிலாக,
    உதிர்ந்த சருகாய் இன்று..

    பரிகாசம் செய்யாதே
    பச்சைப் புல்லே,
    பச்சை நிரந்தரமல்ல
    உன்
    பகட்டும் நிரந்தரமல்ல..

    வான்மழை பொய்த்தால்
    வாடிவிடுவாய் நீ,
    மனிதன் நினைத்தால் நீ
    மாண்டுவிடுவாய்..

    காற்று வந்தது,
    கொண்டுசென்றது சருகை–
    கதைசொல்ல வேறிடத்தில்…!

    சருகையும் புல்லையும் வைத்து அருமையாய் வாழ்வியல் உண்மைகளை விளம்பியிருக்கின்றனர் நம் வித்தகப் புலவர்கள்; பாராட்டுக்கள் அவர்களுக்கு!

    இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தேர்வாகியிருப்பது அடுத்து…

    நிலையில்லா நிலை

    இலையாய் நான் இருந்த கதை
    கேளாயோ பச்சைப் புல்வெளியே!
    பூமித்தாய் மடியினிலே விதை ஒன்று
    அழகுச் செடியாய் பிறந்ததம்மா!
    அச் செடியில் தளிர் இலையாய் இருந்து
    வந்த தங்க மகன் நானம்மா!
    மொட்டோடும், மலரோடும்

    ஆடி மகிழ்ந்ததும் நிசமம்மா!
    காயோடும், கனியோடும்
    களித்துக் கிடந்ததும் உண்டம்மா!
    மரப் பெண்ணின் மானம் காக்க
    நானே ஆடையாய் இருந்ததும் உண்டம்மா!
    காற்றுத் தேவன் ஆணைப்படி
    பூமியில் விழுந்தேன் நானம்மா!
    புதிய இலைகள் வாழ்வதற்கு
    பழைய இலை நான் உதிர்ந்து விட்டேன்!
    சருகாய் நானும் உலர்ந்து விட்டேன்!
    மண்ணில் கலந்து மறையுமுன்னே!
    மனதில் பட்டதைச் சொல்லிவிட்டேன்!
    ’நிலையாமை ஒன்றே நிலை’ என்னும்
    உண்மை நானும் உணர்ந்து விட்டேன்!
    மனிதர்கள் உணர்ந்திட நான் உரைத்தேன்!
    வாழ்ந்து முடித்த மனிதர்களே!
    வாழ்க்கைத் தத்துவம் தெளிந்திடுங்கள்
    இளைய தலைமுறைக்கு இடம் கொடுங்கள்!
    இளைய தலைமுறையே, மூத்த தலைமுறை
    இளைப்பாற, இதமாய் அவர்களைத் தாங்கிடுங்கள்! !

     ’பழையன கழிதலும் புதியன புகுதலுந்தானே’ வாழ்க்கை நியதி? அதற்கு இலைகளும் விதிவிலக்கிலையே! ’நிலையாமை ஒன்றே நிலையானது’ எனும் வாழ்க்கைத் தத்துவத்தைத் தன்கவி வழியே நம்செவிபுகச் செய்திருக்கும் திரு. பழ. செல்வமாணிக்கத்தை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 121-இன் முடிவுகள்

     

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    coinsinhand

    உழைப்பின் கறைபடிந்த மனிதரை அக்கறையோடு படம்பிடித்து வந்திருக்கின்றார் திரு. ஜேக்ஸன் ஹெர்பி. படக்கவிதைப் போட்டிக்கு இந்தப் படத்தைத் தேர்வுசெய்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். படப்பிடிப்பாளர், தேர்வாளர் இருவரும் என் நன்றிக்குரியோர்.

    உழைப்பில் வரும் கறையில் குறையில்லை. எனினும் இவ்வுழைப்பு போதிய வருவாய் திரட்டி குடும்பத்தின் வறுமையை விரட்ட உதவாதது வருந்தத்தக்கதே!

    ஓடப்பராயிருக்கும் ஏழையப்பரின் இன்மை அகலவேண்டும்; துயரம் நீங்கி உயரப்பராய் அவர் ஓங்கும் காலம் கனியவேண்டும்!

    இனி, இவ்வாரக் கவிதைப் போட்டிக்கு வந்திருக்கும் கவிதைகளைக் கண்ணுறுவோம்!

     ***

    படித்து முன்னேறவேண்டிய பருவத்தில் தோன்றும் தேவையற்ற சிந்தனைச் சிதறல்களால் சிலர்தம் வாழ்வே சில்லறையாய்ச் சிதறிப்போவதை வேதனையோடு  விளம்புகின்றது திருமிகு. அமுலாதாவின் கவிதை.

    அன்று எனது சிந்தனைகளைச்
    சிதற விடாமல்இருந்திருந்தால்
    இன்று சில்லறைகளை எண்ணும்
    நிலை வந்திருக்காது…!

    *** 

    ”கையில் கறையிருந்தால் என்ன? என் காசுக்காக அல்லாமல் காதலுக்காகக் காத்திருக்கும் மனையாள் துணையிருக்க எனக்கென்ன மனக்குறை?” என்று மகிழும் மனிதனை மனக்கண்முன் நிறுத்துகின்றார் திருமிகு. மங்கை.

    சம்பள நாள்!

    பையில் ரூபாய் கையில் சில்லறை
    இது என் உழைப்புக்குக் கிடைத்த ஊதியம்
    கிடைக்கும் நல்ல உணவு நாளை மதியம்
    கையில் கறை இருந்தாலும் மனதில் குறை இல்லை
    சட்டைப் பை நிறைந்திருக்கும் மாதம் ஒரு நாள் மட்டும்
    கைக்குள்ளே காசை ஒளித்து வைக்க ஆசைதான்
    கடன்காரன் வந்து கையைப் பிரித்து எடுத்து செல்வானே
    எது எப்படி இருந்தாலும்,
    வாசலில் காத்திருப்பாள் மனைவி காசுக்காக அல்ல இந்தக் காதலனுக்காக!!!!!

    ***

    ”முறையற்ற சில்லறை வேலை செய்தால்தான் கைநிறைய வெள்ளிப்பணம்; அதைவிடுத்து மாடாய் உழைத்தால் வெறும் சில்லறைதான் மிஞ்சும்” என்று இன்றைய சமூகநிலையைத் தோலுரித்துக் காட்டுகின்றார் திரு. ஆனந்த். 

    உழைப்பின் கறைபடிந்த
    உன் கரங்களில்
    சில்லறைதான் மிஞ்சும்
    சில்லறை வேலைசெய்யும்
    ஊழல் உத்தமர்க்கே
    ஊதிப்பெருகும் பணம்…!

    ***
    வாழ்வுக்கு அவசியம் ஆனபோதிலும் நல்லவரையும் கெடுமதியாளராய் மாற்றவல்லது பணம். அத்தகு பணத்தைப் பார்த்து, ”உன்னோடு வாழ்தல் அரிது” என்று பொருத்தமாய்ப் பகர்கிறார் திரு. சி. ஜெயபாரதன். இவ்வரிகள், ”என்னோ வறியாய் இடும்பைகூர் என்வயிறே உன்னோடு வாழ்தல் அரிது” என்று வயிற்றின் இயல்பைப் பாடும் அவ்வையின் நல்வழியை நினைவூட்டுகின்றன.

    கைப்பணம் போதாது
    கள் குடிக்க!
    பைப்பணம் போதாது
    பட்டப் படிப்புக்கு!
    வங்கிச் சேமிப்புப் போதாது
    வாஷிங்டன் சுற்றுலா
    போய்வர!
    திருடத் தூண்டும் பணம்!
    தீப்பெட்டி போட்டு
    பசியாற்றும் மனையாள் காசைப்
    பறிக்கச் சொல்லும்!
    தினமும் வீடு வீடாய் நடந்து
    பேப்பர் போடும்
    சிறுவன் கூலிப் பணத்தைப்
    பறிக்கச் சொல்லும்!
    லஞ்சம் வாங்கத் தூண்டும்!
    லட்சாதி பதியாய்
    வாழ்வதற்குப்
    பஞ்சமா பாதகம் செய்ய
    அஞ்சாது!
    உண்ட வீட்டைத் துண்டாக்கி
    உரிமை ஆக்கும்!
    வேலைக்காரி கொலையும்
    செய்வாள்,
    வீட்டுக்காரியை!
    நாட்டில் நடக்கும் அத்தனை
    நயவஞ்சகமும்
    நோட்டுப் பணத்தால்
    நேர்வது!
    அசுரப் பற்களில் கடிக்கும்
    திமிங்கலப் பணமே!
    தேவை நீ ஆயினும்,
    துரோகி !
    உன்னோடு வாழ்தல் அரிது!

    ***

    சலசலக்கும் சில்லறைக்காசுகள் தம் சில்லறைத்தனத்தைப் பறைசாற்ற, மதிப்புமிக்க உரூபாய் நோட்டுக்களோ நிறைகுடமாய்ச் சத்தமின்றி இருக்கும் வாழ்வியல் தத்துவத்தைத் தன் கவிதைவழிச் சத்தாகப் பேசுகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    ஓசை…

    சட்டைப் பையில்
    ரூபாய் நோட்டு,
    சத்தமில்லாமல் இருக்கிறது..

    கையிலுள்ள
    சில்லறைக் காசுகள்,
    சலசலவெனச்
    சத்தமிடுகின்றன..

    ஓ,
    வாழ்க்கைத் தத்துவம்
    இதுதானோ-
    மதிப்புமிக்க இடத்தில் அமைதி,
    குறைந்த இடத்தில் கூத்தாட்டம்தான்…!

    ***

    கடும் உழைப்பைக் கைக்கொண்டாலும் பாட்டாளியின் கையில் செல்வம் தங்குவதில்லை. இளமையில் நன்றாய்க் கற்று உயர்பதவி பெற்றிருந்தால் ஏழைமையோடு தோழமை கொள்ளவேண்டிய அவலநிலை இல்லையே” என்று இரங்குகின்றார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி. கைப்பொருள் தன்னின் மெய்ப்பொருள் கல்வியே அல்லவா!

    இளமையில் கல்!

    ஏழைக் குடிலையும் ஏழ்மையின் கொடிதையும்..
    ……என்றேனும் பார்த்ததுண்டா அல்லது கேட்டதுண்டா.!
    உழைக்கும் வர்க்கத்துக்கு ஊதியமே சில்லறையில்தான்
    ……உழைப்பாலுயர்ந்து பெரும் பணத்தை ஈட்டியவரரிதே.!
    தாழ்வைப் பெரிதாய் எண்ணாமல் தன்னலமின்றி..
    ……உழைத்து வருமற்பச் சம்பளத்திலுயர வழியில்லை.!
    வாழ்வு வளமாக வளரும்போதே கற்கவேண்டும்..
    ……வளர்ந்த பின்யோசித்து வருந்துவ தாலென்னபயன்.?

    படிக்காமலிள வயதில் பொறுப்பின்றிச் சுற்றியதால்..
    ……பலரைப்போல் நானும் படாதபாடு படுகிறேன்.!
    விடிந்ததுமுதல் மீண்டுமடுத்த நாள் விடியும்வரை..
    ……வியர்வை சிந்தியுழைத்தாலும் சில்லரைதான் மிஞ்சும்.!
    ஓடிஓடி உழைத்தாலும் ஓட்டைவிழுந்த சட்டைதான்..
    ……ஒழுங்காகக் கற்காவிட்டால் ஏழ்மைதான் வாழ்க்கை.!
    இடித்துரைத்தான் வள்ளுவனும் இதையே தான்..
    ……இனியாவதெம் சந்ததியைப் படிக்க வைப்பேன்!

     ***

    உழைக்கத் தெரிந்த மனிதருக்குப் பிழைக்கத் தெரியவில்லை. அதனால் பிழைக்கத் தெரிந்த கூட்டம் இவர்தம் உழைப்பில் சவாரி செய்கிறது எனும் திரு. பழ. செல்வமாணிக்கத்தின் வரிகள் நம்மைச் சிந்தக்க வைக்கின்றன.

    உங்கள் பார்வையில் தெரிவது அழுக்குக்கறை!
    உண்மையில் இது ஏழைகளின் இன்றைய நிலை!
    ஏழையின் சிரிப்பில் இறைவனைக் காணலாம்
    என்றார் ஓர் அறிஞர்!
    உண்மை முற்றிலும் உண்மை!
    இது வரை எந்த ஏழையும் சிரித்ததுமில்லை!
    இறைவனை எவரும் பார்த்ததுமில்லை!
    சில்லறைகளே ஏழைகளுக்குச் சொத்தாகிப் போனதால்
    கல்லறைகளே இவர்களுக்கு நிச்சயம் ஆனது!
    பணம் இவர்களுக்கு எதிரியாய்ப் போனது!
    உழைக்க மட்டுமே இவர்களுக்குத் தெரியும்!
    பிழைக்கத் தெரியாது!
    இவர்களின் உழைப்புப் பல்லக்கில்
    ஊர்வலம் போகும் பணக்காரக் கூட்டம்!
    வாழ்க்கை என்பது என்றும் ஒரு வட்டம்!
    போதும்! போதும் உங்களின் ஆட்டம்!
    பகிர்ந்துண்டு வாழ்தல் நல்ல பழக்கம்!
    இதை உணர்ந்தவர் வாழ்வில் இல்லை குழப்பம்!

     ***

    அயரா உழைப்பால் உடையும் உள்ளங்கையும் கறைபட்டிருக்கும் மனிதனின் அவலநிலையை, பணத்துக்காக அந்த ஏழை படும்பாட்டைத் தம் பாட்டுக்களில் சிறப்பாய்ப் பதிவுசெய்திருக்கிறார்கள் கவிஞர்கள். அவர்களுக்கு என் மனம்நிறைந்த பாராட்டு!

    *** 

    இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை அடுத்து நம் பார்வைக்கு…  

    எத்தனை முறை எண்ணிப்பார்த்து என்ன?
    வயிற்றுப் பசிக்கும் வாங்கிய கூலிக்கும்
    இருக்கிற இடைவெளியை இட்டு நிரப்பும்
    கணக்கு இன்னும் கைவரவில்லை.
    உழைத்துக் காய்த்துப்போன
    உள்ளங்கைப் புண்ணில்
    சில்லறை உறுத்துகிறது.
    பிஞ்சுக்குழந்தைக்கு பிஸ்கெட்டுக் காகும்
    நெஞ்சுக்குள் நெகிழ்வு.

    வயிற்றில் எரியும் அங்கியை(தீ) அவிக்க அங்கையில் இருக்கும் சில்லறை போதாதெனினும் பிஞ்சுக்குழந்தையின் பிஸ்கெட் செலவுக்காவது ஆகும் என்று சிறுபிள்ளையாய் மகிழும் ஏழைமனிதனை நம் பார்வையில் நிறுத்தி நம்மை நெகிழ்த்தும் இக்கவிதையின் சொந்தக்காரர் திரு. அ. இராஜகோபாலனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தெரிவுசெய்கின்றேன். அவருக்கு என் பாராட்டு!

     

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி (122)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

    20562921_1393331930721002_1911738997_n

    ராமலஷ்மி எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (05.08.2017) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 120-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    kiddrawingkolam

    புள்ளிகளால் பாலங்கட்டி எழிற்கோலந் தீட்டும் சிறுமியைப் புகைப்படம் எடுத்துவந்துள்ளார் திருமிகு. ஷாமினி. படக்கவிதைப் போட்டிக்கு உகந்த படமிது  என்று இதனைப் போட்டிக்குத் தெரிவுசெய்து தந்திருக்கின்றார் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றி!

    சிறுவயதிலேயே பயின்று தேரவேண்டிய அற்புதக் கலை கோலக் கலை! விரல்களுக்கு நல்ல பயிற்சியாகவும், கற்பனைக்கு உரமூட்டும் வாய்ப்பாகவும் அமையக்கூடியது இக்கலை எனில் மிகையில்லை. மனமொன்றிக் கோலம் தீட்டுவதுகூட ஒருவகை தியானந்தான்!

    வண்ணக்கோலங்களை மிஞ்சும் வகையில் நம் கவிஞர்கள் தீட்டியுள்ள வார்த்தைக் கோலங்களை சுவைத்தின்புறும் தருணமிது! வாருங்கள்!

    *****

    ”பாவையர் இடுவது இழைக்கோலம்; பாவியர் இடுவது பிழைக்கோலம்; வீரன்கொள்வான் போர்க்கோலம்; அவன் வெற்றியில் காண்பான் தேர்க்கோலம்” என்று வரிசையாய்க் கோலங்களின் வகைகளைப் பட்டியலிட்டு நம்மைப் பிரமிப்பில் ஆழ்த்துகின்றார் திருமிகு. சாய்ரேணு.

    கோலம்

    வாசலில் இடுவது மாக்கோலம்
    வார்த்தையில் இடுவது பாக்கோலம்
    பரம்பொருள் தந்தது ஒளிக்கோலம்
    பாரிது கொண்டது களிக்கோலம்

    பாவையர் இடுவது இழைக்கோலம்
    பாவியர் இடுவது பிழைக்கோலம்
    வானகம் கொண்டது மழைக்கோலம்
    கானகம் பெற்றது தழைக்கோலம்

    மேகங்கள் சேர்ந்தால் கார்க்கோலம் – அவை
    மேனி சிலிர்த்தால் நீர்க்கோலம்
    வீரன் கொள்வான் போர்க்கோலம் – அவன்
    வெற்றியில் காண்பான் தேர்க்கோலம்

    தீயவர் இடுவது அவக்கோலம் – உளத்
    தூயவர் கொள்வது தவக்கோலம்
    மேதையர் இடுவது மதிக்கோலம் – எங்கள்
    மாயவன் இடுவது விதிக்கோலம்

    பாவலர் எழுதுவர் கவிக்கோலம் – நம்
    பரமன் செயலோ புவிக்கோலம்
    பக்தியில் வருவது இசைக்கோலம் – நல்ல
    பகலவன் தந்தது திசைக்கோலம்

    அருமையாய் செழிக்கும் பயிர்க்கோலம் – வா!
    அன்பிலே தழைக்கட்டும் உயிர்க்கோலம்
    வழுவிலாதெழுதுங்கள் அகக்கோலம் – பின்
    வாழ்வினில் எல்லாம் சுகக்கோலம்!

    *****

    திரு. பழ. செல்வமாணிக்கத்தின் கவிதையும் கோலங்களின் வகைகளையும் அவற்றின் பயன்களையும் பரக்கப் பேசுகின்றது.

    எண்ணக் கோலங்கள்:

    புள்ளி வைத்து கோலம் போடும் சின்னப் பெண்ணே !
    உன் போல்,கோலமும் அழகு, செல்லப் பெண்ணே !
    அன்புக் கோலம் உறவை வளர்க்கும் ஆசைப் பெண்ணே!
    கல்விக் கோலம் அறிவை வளர்க்கும் சமத்துப் பெண்ணே!
    கருணைக் கோலம், மனிதம் வளர்க்கும் வண்ணப் பெண்ணே !
    புன்னகைக் கோலம், அழகை வளர்க்கும் சிட்டுப் பெண்ணே!
    அமைதிக் கோலம், அகிலம் காக்கும் அருமைப் பெண்ணே!
    ஒற்றுமைக் கோலம், உலகை உயர்த்தும் சுந்தரப் பெண்ணே!
    உழைப்பு கோலம், வெற்றியைக் கொடுக்கும் புதுமைப் பெண்ணே !
    முயற்சிக் கோலம், நினைத்ததைக் கொடுக்கும் இனிமைப் பெண்ணே!
    அகந்தைக் கோலம், நம்மை அழிக்கும், உணர்வாய் பெண்ணே!
    சாதிக் கோலம், சாவைக் கொடுக்கும், அறிவாய் பெண்ணே!
    போதைக் கோலம் நாட்டை அழிக்கும், தெளிவாய் பெண்ணே !
    போரின் கோலம், உலகை அழிக்கும், புரிவாய் பெண்ணே!
    வண்ணக் கோலம் போட விழையும் தங்கப் பெண்ணே!
    எண்ணக் கோலம் போட்டால், நன்மை பயக்கும் பெண்ணே!

    *****

    ”துள்ளிச்செல்லும் பள்ளிச்சிறுமி இட்ட இந்த சிங்காரக்கோலம் காண்போர் உள்ளம் கொண்டது; பரிசை வென்றது” என்று குதூகலிக்கின்றார் திரு. சி. ஜெயபாரதன்.

    கோலமிடும் பாவாய்!

    சின்னச் சின்ன கோலம்!
    சிங்காரக் கோலம்!
    வெள்ளை மாவில் அணியாய்ப்
    புள்ளிகள் போட்டு
    பள்ளிச் சிறுமி
    துள்ளிப் பாடி
    வரைந்த கோலம்!
    அம்மா எழுவதற்கு முன்பு
    முற்றம் பெருக்கி
    பளிச்செனப் போட்ட கோலம்!
    அம்மா கோலம்
    சும்மா தோற்றுப் போகும்!
    அக்கா போட்ட கோலம்
    தப்பா போச்சுடி பார்!
    தங்கிச் சிரிக்குது
    தங்கை போட்ட கோலம்
    மங்க வில்லை மாலை!
    இறுதியில்
    தெருப் போட்டிப் பரிசு
    சின்னக் கோல மிட்ட
    சிறுமிக்கே!

    *****

    ”விண்ணில் புள்ளிவைத்த வானம் கோலமிடத்தெரியாமல் விழித்திருக்க, மண்ணில் தோன்றிய மங்கையர் எழிலார் கோலங்களால் வீதியை வனப்பாக்குகின்றனர்” என்று வனிதையரைப் புகழ்கின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.  

    அங்கும் இங்கும்…

    விண்ணில்-
    வீதியெல்லாம் புள்ளிவைத்துவிட்டு,
    விரிவானக் கோலமிடத்
    தெரியாமல்,
    விழிக்கிறது வானம்..

    மண்ணில்-
    எண்ணம்போல் புள்ளிவைத்து,
    எழிலோடு
    எழிலாகக் கோலமிட்டு,
    வீதியை வனப்பாக்கும்
    எங்கள் செல்வங்கள்…!

    *****

    ”வீதியில் போடும் கோலங்களில் பெண்ணின் கைத்திறமை மிளிர்கின்றது; வாழ்வில் அவள் போடும் கோலங்களில் மானுட வாழ்வே ஒளிர்கின்றது! ஆதலால் பெண் குழந்தை பெறுவதே பெருமை” என்று பெண்ணின் பெருமை பேசுகின்றார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.

    பெண்குழந்தை பெறுவதே பெருமை..!

    விழிப்புறுவாள் அதிகாலை மார்கழி நன்னாளில்..
    …….விடியுமுன்னே வீடனைத்தையும் சுத்தம் செய்வாள்.!
    விழிமூடா நிலையினிலே இயங்கிடுவாள் தரையினிலே
    …….விரல்நுனியில் வேகமாய் புள்ளியினை இட்டிடுவாள்.!
    மொழிகூடப் பேசு மவள்போட்ட மாக்கோலம்..
    …….விழிதிறந்து பார்க்கையில் வியப்பில்நமை ஆழ்த்தும்.!
    அழியாத கோலமாக அவளிட்ட கோலம்தான்..
    …….ஆழமாக மனதினிலே பதிந்தவள் திறம்சொல்லும்.!

    துள்ளித் துள்ளி ஓடிவரும் சின்னஞ்சிறுமியவள்
    …….துடிப்புடனே செயல்படு மாற்றல் கொண்டவள்.!
    பள்ளி செல்லுமுன் வாசலிலே கோலமிடுவாள்
    …….பள்ளிமுடிந்ததும் படிப்பினிலே நாட்டம் வரும்.!
    அள்ளியவளை அணைத்தே பெற்றோரும் மகிழ
    …….அன்றாடம் அவள் செய்யுமருமைச் செயலினாலே.!
    கிள்ளிச் செல்வாள் மனதையெலாம் தன்குறும்பாலே
    …….கவர்ந்திடுவாள் படித்திடுவாள் பள்ளியிலே முதலாக.!

    ஆண்மகவே வேண்டுமென்று விரும்புவது அன்று..
    …….ஆணுக்கு இணையாக பெண்பேசப்படும் நிலையின்று.!
    பெண் மகவொன்றை முதலாகப் பெற்று விட்டால்..
    …….பெரிதென நினைத்து பெருமைப்படும் காலமுமிதுதான்.!
    தூண்போல நின்று வாழ்வில்வரும் துயரெல்லாம்..
    …….துடைத்து குடும்பத்தில் பெரும்பங்கு வகிப்பவளவளே.!
    நாண்போன்று நற்குடும்பமதைக் கட்டிக் காப்பாளவள்..
    …….பெண்ணென்று வெறும்பேச்சு சொல்ல அனுமதியாள்.!

    *****

    பிஞ்சுவிரல்களால் நெஞ்சைக் கவரும் கோலம் வரைந்த சிறுமியின் பெருமையை, அவள் வாழ்வில் கொள்ளும் பல்வேறு கோலங்களோடு ஒப்பிட்டுப் பேசியிருக்கும் கவிஞர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

    *****

    காலம் போடும் கோலம் விசித்திரமானது. கணித்துரைக்க இயலாதது. ஆதலால் எத்தகைய கோலத்தைக் காலம் பெண்ணுக்குப் பரிசாய்த் தந்தாலும் அச்சங் கொள்ளாமல் அகந்தையில்லாமல் மரபுதனைப் பேணி தரணி வெல்வதே பெண்ணின் கடன் எனும் அரிய கருத்தை எளிமையாய்ச் சொல்லும் பாடலிது!

    அறிவுரை

    சின்ன சின்ன விரல்கள் கொண்டு
    சிறு கோல மிடும் பைங்கிளியே
    சிறிய தொரு அறிவுரையைச்
    செவி மடுத்துக் கேட்டிடுவாய்…

    இன்று,
    உன் எண்ணமதை ஒருங்கிணைத்து
    வண்ண வண்ண நிறங்கள் தீட்டி
    வாசல் கோலம் நிறைவு செய்து
    வீட்டி னுள்ளே நுழைந் திடலாம்

    ஆனால்
    வாழ்க்கைக் கோலம் என்னவென்று
    வஞ்சி உனக் கெடுத் துரைக்க
    நாளை எனும் நாட்கள் கொண்ட
    வருங் காலம் காத்திருக்கு!!

    தாயாக ஒரு கோலம்,
    தாரமாக மறு கோலம்,
    வன்மம் கொண்ட கயவர் காணின்
    வீறு கொள்ளும் சினக் கோலம்…

    நெடுந் தூரப் பயணங்கள்
    உனக்காகக் காத்திருக்கத்
    தடம் புரண்டு செல்லாமல்
    தரணியதை நீயும் வெல்லு!

    வாழ்க்கை செல்லும் பாதையிலே
    பின் தொடர்ந்து போவதிலே
    வழித்தடத்தைத் தொலைக்கின்றோம்
    நம் மரபுகளை மறக்கின்றோம் !!

    சின்னச் சின்ன மகிழ்ச்சிகளைச்
    சிறைப் படுத்தி வைக்கின்றோம்
    நம்மை நாமே மறக்கின்றோம்
    மாற்ற மதில் கலக்கின்றோம்

    ஆதலால்

    ஓலம் பல வரினும்,
    ஞாலம் எது தரினும்;
    உன்னை நீயே தொலைக்காமல்
    உன் தனித்துவத்தை இழக்காமல்

    உன் காலம் உள்ள அதுமட்டும்
    உயிர்க் காற்று உள்ள அதுமட்டும்
    இன்று போல என் றென்றும்
    கோல மிட்டு மகிழ்ந்து இரு !!

    பயங்கொண்டு சுயமிழக்காது வாழ்வில் சயங் காணப் பெண்களை வலியுறுத்தும் இக்கவிதையின் ஆசிரியர் திருமிகு. இராஜலட்சுமி சுப்ரமணியத்தை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவிப்பதில் மகிழ்கின்றேன்.

     

     

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி (121)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

    20370784_1387539944633534_1998301548_n
    20289992_1387552644632264_1584092665_nதினமுரசு புகைப்பட பத்திரிக்கையாளர் திரு. ஜேக்ஸன் ஹெர்பி எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (29.07.2017) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 119-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    ladies with burden on head

    சிரத்திலும் கரத்திலும் சுமையோடு பயணம் புறப்பட்டுவிட்ட இந்தத் தாயையும் உடன்வரும் சேயரையும் தன் படப்பெட்டிக்குள் நேயத்தோடு சுமந்துவந்திருப்பவர் திருமிகு. அனிதா சத்யம். இப்படத்தைப் போட்டிக்குத் தேர்வுசெய்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். பெண்மணிகள் இருவருக்கும் என் பணிவான நன்றி!

    வாழ்வெனும் நெடும்பயணத்தில் மனிதர்களுக்குத்தான் எத்தனை எத்தனை சுமைகள்! அவற்றில் சில சுகமானவை; பல இறக்கவும் துறக்கவும் இயலாக் க(டி)னமானவை. ஆயினும் பயணங்கள் தவிர்க்க இயலாதவை. சுமைகளோடும் கனவுகளோடும் மனிதர்கள் மேற்கொள்ளும் பயணம் வெற்றிப்பயணமா, பயனற்ற வெற்றுப்பயணமா என்பதைக் காலமே தீர்மானிக்கின்றது.

    கவிஞர்களின் சிந்தனையில் பூத்த கவிதை மலர்கள் அடுத்து அணிவகுக்கக் காத்திருக்கின்றன. அவற்றை வரவேற்போம்!

    ”சுமைகளே வாழ்க்கையாகிப் போனது பெண்களுக்கு. மற்றவர்களுக்காகவே சுமந்து கூன்விழுந்துபோன பெண்ணே! இனியேனும் உனக்காக வாழு! சுமைகளை உதறிச் சிறகுவிரித்துப் பறந்திடு!” என்று பெண்விடுதலைக்குக் குரல்கொடுக்கின்றார் திரு. பழ. செல்வமாணிக்கம்.

    சுமை தலையில் ஒரு சுமை!
    இடையில் ஒரு சுமை!
    இருந்தும் உன் மனதில் இல்லை என்றும் குறை!
    பெண்ணாக பிறந்ததினால் சில வருடம்
    பெற்றார், உற்றாரின் வசவுகளை நீ சுமந்தாய்!
    அண்ணன், தம்பி மகிழ்ந்து விளையாட பெற்றோர்
    அனுமதிக்க! நீ விளையாட அவர் மறுத்துரைக்க
    ஏக்கத்தை நீ சுமந்தாய்!
    படிக்கும் வயதில் தாலியைத் தான் சுமந்தாய்!
    பிள்ளைகளை வயிற்றில் சுமந்தாய்!
    குடும்ப நலத்தை மனதில் சுமந்தாய்!
    உன் கனவுகளை நீ தொலைத்து குடும்பத்தை
    வாழ வைத்தாய்!
    சுமப்பதினால் இது வரை என்ன சுகம் கண்டாய்! ;
    உன்னை சுமக்க வைக்க மற்றவர்கள் சொல்லும்
    பொய்களை நம்பியது போதும் பெண்ணே!
    மற்றவர்களுக்காய் நீ சுமந்தது போதும் பெண்ணே!
    உன் இரக்கத்தை ஏணியாக்கி ஆண்கள்
    ஏறிச் சென்றது போதும் பெண்ணே!
    இனியாவது புதுமைப் பெண்ணே !
    உன் எண்ணச் சிறகுகளை விரித்து பறந்திடு !
    இனிய வாழ்க்கையை என்றும் வாழ்ந்திடு !

    ***

    ”தன்னம்பிக்கை எனும் பிடிமானமே எங்கள் வருமானம்; பகுத்துண்டு வாழ்தலே எங்களுக்கு வெகுமானம். உழைத்து வாழ்கின்றோம்; பிறர் உழைப்பில் வாழ்வதில்லை” என்று தன்மான வார்த்தைகளைத் தலைநிமிர்த்தி உச்சரிக்கும் பெண்மணியைத் தன் கவிதையில் உலவவிட்டிருக்கின்றார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.

    உழைப்பே எங்கள் உடன்பிறப்பு

    அன்றாடம் உழைத்தால்தான் அரைவயிறு நிறையும்
    ….ஆரும்நன்றாய்ப் படித்து பெரிதாய்ப் ஈட்டுவோரில்லை.!
    சென்றுபோகும் இடமெல்லாம் நடந்துதான் செல்லவேண்டும்
    ….அன்று சம்பாதிப்பது அன்றுமட்டுமே போதாதென்றாலும்.!
    நன்றாகத்தான் வாழ்கிறோம் எம் கைக்கொண்டுழைத்தே
    ….நல்லவேலை செய்வதற்கே நாங்களும் பிறப்பெடுத்தோம்.!
    குன்றுபோல் செழித்திருக்கும் குடியிருப்பு இல்லமொன்றில்
    ….கூட்டுக் குடும்பமாய்வாழ கூலிக்கென்றுமே பஞ்சமில்லை.!

    கருப்புக் குமரிகள்தான் நாங்களாயினு மெங்களைக்
    ….காதலித்து ஏமாற்றும் கயவர்பயம் எங்களுக்கில்லை.!
    ஆருமில்லை ஆதரிப்போரெனும் ஆதங்கமும் இல்லை
    ….அன்பாலே ஏனையொரை ஈர்க்குமாற்றல் எமக்குண்டு.!
    விருப்பமுடன் வீடுதேடி வேலைகேட்பின் இல்லையென
    ….மறுக்கமாட்டார் எடுத்தெறிந்து பேசமாட்டார் எவரும்.!
    கரும்புபோல பேசிவிட்டு முகம்சுளிப்போர் நடுவே
    ….அரும்புச் சிரிப்புடன் ஆறுதலாய் பேசுவோருண்டு.!

    இடையூறு இன்னல்கள் எதுவரினும் எதிர்கொள்ள..
    ….இறையருளும் எங்களுக்கு எப்போதும் உடனிருக்கும்.!
    தடையில்லா வாழ்வு வாழ எங்களுக்கும் ஆசைதான்
    ….தருவாயா இறைவாநீ உடலுறத்தை உயிருள்ளவரை.!
    நடைபோடும் தளிர்நம்பிக்கை யெனும் கொழுகொம்பைப்
    ….பிடித்துவாழும் பிடிமானமேயெங்கள் நிரந்தர வருமானம்.!
    படையோடு பலருடன் மகிழ்ந்தெதையும் கொண்டாடுவோம்
    ….பக்குவமாய் உழைத்து வாழ்வோர் உதாரணமாவோம்.!

    ***

    பள்ளிச் சீருடைகளிலும் ரிப்பன்களிலும் மட்டுமே காணக்கிடைக்கின்ற சமத்துவம் சமூகத்தில் ஏனோ சீர்கெட்டுப்போயிருக்கின்றது. ரிப்பன் கட்டிய சிறுமியாய்த் தொடங்கும் பெண்ணின் வாழ்க்கை, நடை தளர்ந்து, நரை வளர்ந்து, முதியவளாய் அவள் மாறியபின், (பிள்ளைகளால் புறக்கணிக்கப்பட்டு) முதியோர் இல்லத்தில் முற்றுப்பெறுவதை உணர்வுபூர்வமாய் விவரிக்கின்றார் திரு. கா. முருகேசன்.

    நிழல்!
    தலை நிறைய மூட்டை,

    சின்னஞ்சிறு மழலைகளின் சிரிப்பு,
    நடக்க நல்ல ஒரு மணல் பரப்பு!
    வெயிலின் பிரதிபலிப்பால்
    அவர்களை விட்டு பிரியாது தொடரும்
    நிழல்!

    முடி நரைத்தாலும் மூட்டை தூக்குவதில்
    சலிப்பில்லாத முதுமை!

    பள்ளிகூடங்களில் மட்டும் சமத்துவம் என்பது,
    இல்லாதிருந்தால் நாம் மறந்திருப்போம்,
    ரிப்பன் கட்டும் பழக்கத்தை!
    பெண்களின் அழகை
    சீர்தூக்கி நிறுத்தும் ரிப்பன் இப்போது,
    பல கொடிகளின் வண்ணங்களாய்
    மிளிர்கிறது!
    பள்ளிக்கூடங்கள் திணறுகின்றன,
    எந்த வண்ணத்தை தீர்மானிக்க என்று!

    இரட்டைச் சடையும்,
    ஒற்றைச் சடையுமாய் வளர்ந்து
    முதுமையடைகிறாள் பெண்!

    முதுமை என்றதும் நினைவுக்கு வருவது
    மீன் குழம்பும், கத்தரிக்காய் கூட்டும்!
    அப்போது!
    இப்போது!
    முதுமை என்றதும் நினைவுக்கு வருகிறது
    முதியோர் இல்லம்!

    கூன் விழாத முதுகுத்தண்டு சொல்லும்
    அவள் உழைப்பை!
    நரைத்த முடிகள் சொல்லும்
    அவள் கஷ்டத்தை!
    தன் மகனும், மகளும் படிக்க,
    வயல் தோட்டங்கள், தொழில் கூடங்கள் என
    உழைப்பிற்காக நடந்த நடையைச் சொல்லும்
    அவளின் செருப்பில்லாத பாதங்கள்!
    குழந்தைகளை நிழல் போல் காக்கிறாள்!
    நிலத்தில் விழுந்து விடக்கூடாதென்று!

    எல்லாவற்றையும் கடந்து உழைக்கிறாள்!
    என் மகன், மகள் கஷ்டப்படக்கூடாதென்பதற்காக!

    ஆனால், அவர்களோ!
    முதுமையின் முதுமையாய் முதிர்ந்தவர்களை,
    விடுகின்றனர் முதியோர் இல்லத்தில்!

    இந்த உலகத்தில் முதுமைக்கு
    விலையில்லாத விலைமதிக்கத்தக்க ஒன்று,
    ஒரு வேளை சோற்றை விடவும் உயர்ந்தது!
    மொழி கடந்து, சொல் கடந்து,
    அந்த மௌனச்சிரிப்பினால்,
    முதுமையின் கன்னத்தை வருடும்
    பேரன் பேத்திகளின் ஸ்பரிசம் ஒன்றுதான்!
    அது கிடைக்காதா! என்று
    ஏங்குகிறாள் முதியோர் இல்லத்தில்!

    முதுமை நினைத்துப்பார்க்கிறது!
    என்றும் உங்களின் நிழலாக இருக்கிறேனே
    நான்!

    உங்களைப் படிக்க வைத்தேன்
    படித்தும் புரியவில்லையே!
    நிழலைப் பிரிக்கமுடியாது என்று!
    என் குழந்தைகளுக்கு!

    கடவுளே என் மகனும் மகளும்
    நன்றாக இருக்க வேண்டும்!
    நான் மறைந்தாலும் அவர்களுக்கு
    நிழலாக!

    ***
    முதுமை மேற்கொண்ட நடைப்பயணம் கண்டு மனங்கசிந்து, மடைதிறந்த வெள்ளமெனக் கவிமழை பொழிந்திருக்கின்றனர் நம் வித்தகக் கவிஞர்கள். அவர்களுக்கு என் உளங்கனிந்த பாராட்டுக்கள்!

    ***

    மனித வாழ்வுக்குத் தேவை ’இலக்கு’ என்பது பெரியோர் வாக்கு. ’குறிக்கோளின்றிக் கெட்டேனே’ என்று ஞானச் செல்வரான அப்பர்கூட மொழிந்திருக்கக் காண்கின்றோம். ஆனால் வாழ்வுக்கு உகந்த இலக்கினை அமைப்பதும், அதனை வெற்றிகரமாய்ச் சென்றடைவதும் அத்தனை இலகுவன்று என்பதே  உண்மை!

    மதுஅரக்கனின் பிடியில் சிக்கி மனைவியை நட்டாற்றில் தவிக்கவிடும் மணாளர்களுக்குப் பஞ்சமில்லை நம் தாய்த்தமிழ் நாட்டிலே!

    கட்டியவனைப் பறிகொடுத்த காரிகையொருத்தி, சுட்டெரிக்கும் வெயிலில், பட்டமரமெனப் பிஞ்சுக் குழந்தைகளோடு நடந்துசெல்லும் இலக்கற்ற பயணத்தைக் காட்சிப்படுத்தியுள்ள கவிதையொன்று நெஞ்சைச் சுடுகின்றது!

    இலக்குகள்…

    போகுமிடம்
    மதுக்கடை மட்டும்
    தெரிந்தவன்
    போய்ச் சேர்ந்தான்,
    பெண்டாட்டி பிள்ளைகளைத்
    தெருவில்
    திண்டாட விட்டு…

    புறப்பட்டுவிட்டார்கள்
    இவர்கள் இப்போது,
    பிழைப்புத் தேடி-
    போகுமிடம் எதுவென்ற
    இலக்குத் தெரியாமலே…!

    சிறிய கவிதையில் நடப்பியலைச் சிறப்பாய்க் கூறியிருக்கும் திரு. செண்பக ஜெகதீசனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி (120)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

    19866349_1372215519499310_188705727_n

    ஷாமினி எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (22.07.2017) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 118-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    sunlight

    திரு. சிவராஜன் தண்டபாணியின் கைவண்ணத்தில் இயற்கை அழகின் சிரிப்பைப் புகைப்படத்தில் காண்கின்றோம். படக்கவிதைப் போட்டிக்கு இப்படத்தைத் தேர்வு செய்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றி உரித்தாகின்றது.

    ”விரிந்த வானே வெளியே – எங்கும்
        -விளைந்த பொருளின் முதலே
    திரிந்த காற்றும் புனலும் – மண்ணும்
        -செந்தீ யாவும் தந்தோய்
    தெரிந்த கதிரும் நிலவும் – பலவாச்
        -செறிந்த உலகின் வித்தே
    புரிந்த உன்றன் செயல்கள் – எல்லாம்
        -புதுமை புதுமை புதுமை!” என்று இயற்கையை வியப்பார் புதுவைப் புயலான பாவேந்தர்.

    கைபுனைந்தியற்றா இந்தக் கவின்பெறு வனப்பைக் காணுந்தொறும் காணுந்தொறும் பாமரனும் பண்டிதனாவான்; கல்லாதவனும் சொல்மாலை தொடுக்கும் அருங்கவியாவான். இயற்கை செய்யும் செப்படிவித்தை அப்படி!

    இனி, இவ்வாரப் போட்டிக்குக் கவிஞர்கள் அனுப்பியிருக்கும் பாமாலைகளைப் படித்தின்புறுவோம் வாருங்கள்!

    ***

    தொடுவானம் கடந்து புத்துலகம் கண்ட கொலம்பஸின் சாதனையைப் போற்றியிருப்பதோடு, அச்சத்தைத் துச்சமெனத் தூக்கியெறிந்து புதுமைகள் புரிவதே அறிவியல் நெறி என்று தன் கவிதையை முத்தாய்ப்பாய்த் முடித்திருக்கின்றார் அறிவியல் கவிஞர் திரு. சி. ஜெயபாரதன்.

    தொடுவானம்

    தொடுவானைத் தாண்டினால்
    தொப்பென வீழ்வோம்
    என்று சொப்பனம் கண்டோம்!
    செல்லாதே என்று
    சிவப்புக் கொடி காட்டும்
    செங்கதிரோன்!
    தங்கப் பேராசை கொண்டு
    இந்தியாவுக்கு
    புதிய கடல் மார்க்கம் தேடி
    அஞ்சாமல் மீறிச் சென்றவர்
    கொலம்பஸ்!
    புத்துலகு, பொன்னுலகு
    அமெரிக்கா கண்டு பிடிக்க
    வழி வகுத்தார்!
    தொடுவானம் தாண்டிப் பயணித்து
    துவங்கிய இடம் வந்தார்!
    உலகம் தட்டை இல்லை
    உருண்டை எனக் கண்டார்!
    அச்ச மின்றி, அயர்வு மின்றி
    உச்சி மீது வான் இடிந்தும்
    முன் வைத்த காலைப்
    பின்வாங்காது,
    முன்னேறு வதுதான்
    முதிர்ச்சி நெறி !
    புதியவை கண்டுபிடிக்க
    மனித இனத்துக்கு
    உறுதி விதி!

     ***

    ”சோம்பலைச் சாம்பலாக்கு! உறக்கத்தை இறக்கச்செய்! பகலவன் காட்டும் பாதையில் பயணத்தைத் தொடர்! செல்வத்திருநகரில் சேர்வாய் இன்றே!” எனும் தன்னம்பிக்கை வரிகளால் தன் கவிதையை வளப்படுத்தியிருக்கின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    இன்றே நன்று…

    கதிரவன் எழுந்து
    காட்டுகிறது வழி-
    உறங்கிக் கிடக்காதே
    உழைத்திடு உழைத்திடு,
    உனைத்தொடும் வெற்றி!

    வெளிச்சத்தில் பார்த்திடு
    வையத்தின் வனப்பை,
    வேறு சிந்தனைகள்
    வேண்டாம் மனத்தில்!

    பயண வழித்தடத்தில்
    பலதும் பார்க்கலாம்-
    இன்பப் பூக்களாய்,
    இன்னல் தடைகளாய்…

    பார்த்துக்கொண்டே
    பயணத்தைத் தொடர்,
    சேர்த்துவிடும் உன்னை
    வெற்றியாம்
    செல்வத் திருநகரில்..

    இன்றே நன்று,
    இனிதாய்த் தொடர்ந்திடு பயணத்தை…!

    ***

    ‘நீரின்றி அமையாது உலகு’ என்றார் வள்ளுவர். செக்கர் வானத்தில் மின்னும் செங்கதிரோனை விளித்து, ‘நீயின்றி அமையாது உலகு’ என்று வியக்கும் கவிஞர் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி, ”காலமாற்றத்தின் காவல் தலைவா! உன் சிவப்புக்குக் காரணம் வெட்கமா இல்லை கோபமா” என்று வினாத் தொடுக்கிறார்.

    செக்கர் கதிரவன்!

    நீயின்றி அமையாது உலகு..!
    நீவாராது இவ்வையகம் எழாது.!

    விண்ணிலே விந்தையாய்த் தோன்றி
    மண்ணுயிரை உன்கதிரால் வாழவைப்பாய்.!

    மேலைக்கடல் நடுவில் மறையும்
    காலமாற்றத்தின் காவல் தலைவா..!

    உன்விழி மூடினால் உலகமிருளும்.!
    உனக்கும் நித்திரை தேவைதானே.!

    சிலநிமிட வாழ்க்கையில் பூக்கள்
    சிரித்துக் கொண்டே வழியனுப்பத்

    தலைக்கன மில்லாச் செடிகளெலாம்
    தன்தலை வணங்கி வாழ்த்த..

    சற்றுமுன் சாந்தமாகத் தோன்றினாய்..
    வெறுப்பில் இப்போது செக்கரானாயோ..?

    யாருனைத் திட்டியது!. நீ

    விலகிப் போகும் பாதை
    உலகில் விரிவாய்த் தெரிகிறது

    காலைமுதல் மாலை வரைக்
    கண்ணில் கண்டவரைச் சுட்டெரித்தாய்..

    யாருனைச் சாந்தப்படுத்தியது!..

    அந்தி சாயுமுன் காதலி
    சந்திரனைக் கண்டவுடன்

    கோபமா?..அல்லது வெட்கமா..?

    உன்னுதடு மட்டுமல்ல…முகம்
    முழுதும் முழுச் சிவப்பானதோ!..

     ***

    இயற்கை எழிலில் ஈடுபட்டு மனங்கவர் கவிமாலை தொடுத்திருக்கும் புலவர் தோழர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள் உரித்தாகுக!

     ***

    புகைப்படங் காட்டும் தடத்தில் பயணித்துச் சில்லெனுங் கற்பனைகளோடு, சுள்ளெனச் சுடும் நிசங்களையும் இணைத்தே பிணைத்திருக்கும் கவிதை ஒன்று!

    இது போல ஒரு சாலை கிடைக்குமா நடக்க!

    நீண்ட சாலை,
    நெடுந்தூர நடைபயணம்,
    இரு புறமும் மலர்கள்,
    அதன் அழகான தென்றல் காற்று!
    கால் வலித்தாலும் நடக்க தூண்டும் மனம்,
    சாலையின் முடிவில் கடல்,
    அந்த காலை கதிரவனின் ஒளிபட்டு எங்கும்
    சிதறிக் கடல் நீரே பட்டாடை போல மிளிரும் அழகு!
    அதனிடையில் நான்!

    இது போல் ஒரு தருணம் இனி கிடைக்குமா!
    இல்லை
    இது போல் ஒரு சாலைதான் இனி கிடைக்குமா!

    இரு புறமும் பச்சைப் புல்வெளிகள், நடுவினில்
    வயல் பாடங்களில் நடக்கும் சுகம்தான் கிடைக்குமா
    இனி!
    வலம்புரி, இடம்புரிச் சங்கு போல
    வலப்பக்கம் சாய்வோமா
    இடப்பக்கம் சாய்வோமா, அந்த
    வயல்களின் காற்றுப் பட்டு!
    ஊகிக்க முடியாத அனுபவம்
    நெற்கதிர்கள் ஒன்றையொன்று உரசும்
    ஓசைதான் இனிக் கிடைக்குமா!
    காலைக்கதிரவனின் ஒளிபட்டு
    மின்னும் தங்க நிற,
    சோளக் கதிர்களைத்தான் காண முடியுமா இனி!
    வயல்களின் முடிவில் உள்ள,
    குளக்கரையைத்தான் பார்க்க முடியுமா இனி!
    அதன் நடுவில் நின்று
    அத்தனையும் ரசிக்கும் காட்சி இனி கிடைக்குமா!
    நமக்கு!

    கிடைக்கும் நமக்கு.
    கிடைக்கும் நமக்கு

    நடுவில் தார்ச்சாலைகள்
    இருபுறமும் கட்டிடங்கள்
    காணக் கிடைக்கும்!
    இங்கும் அது போல ஒரு வாய்ப்பு உண்டு
    வலப்பக்கம் சாய்வோமா
    இடப்பக்கம் சாய்வோமா என்று – சாக்கடைக் கழிவுகள்!
    சாலையின் முடிவில் நீரோட்டங்கள்
    தண்ணீர்க் குழாய் சண்டை!
    தெருவெங்கும் மின்னுகிறது
    தங்கமும் வெள்ளியுமாய், அதன் எதிர்ப்புறம்
    பிச்சை எடுக்கிறான் என் சக மனிதன்!

    நான் நடுவில் நிற்கின்றேன்
    பார்த்துக் கொண்டல்ல
    அது போல ஒரு சாலை கிடைக்குமா!
    இனி என்று!

    வயல் பாடங்கள்,
    நெற்கதிர்கள்,
    பச்சைப் புல்வெளிகள்,
    பாடப்புத்தகத்தில்.

    குளக்கரைச் சோறு,
    மர நிழல்
    ஹோட்டலில்.

    மலர்களை வருடும் தென்றலையும், சோளக்கதிர்களைச் சொலிக்க வைக்கும் கதிரவனையும், பாதையின் முடிவில் பரந்துவிரிந்திருக்கும் நீர்நிலையையும் படத்திலும் பாடப்புத்தகத்திலுமே இனி நாம் காணமுடியும். இயற்கை வனப்பை அழித்துச் செயற்கை இன்பங்களில் மனிதன் இன்று சுகங்காணத் தொடங்கிவிட்டான். இதேநிலை நீடித்தால் அழகின் சிரிப்பை நாம் அகங்குளிரக் காணவியலாது. அழிவுலகின் வாயிலே ஆனந்தப் புன்னகையோடு நம்மை வரவேற்கும்!

    இயற்கையை நாம் பேணிக்காக்கத் தவறிவருவதைத் தன் கவிதையில் சிறப்பாய்ச் சுட்டியிருக்கும் திரு. கா. முருகேசன் இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தேர்வாகின்றார். அவருக்கு என் பாராட்டு!

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி (119)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

    19883860_1372213716166157_806318205_n
    அனிதா சத்யம் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (15.07.2017) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி (118)

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

    19756280_1366924990028363_1292024265_n

    சிவராஜன் தண்டபாணி எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (08.07.2017) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச்  சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்.

    Share