Tag: விசாலம்

விசாலம்

பெங்கலூரு அருகில் சுமார் அறுபது கி மீ தூரத்தில் சிவகங்கா என்ற கிராமம் உள்ளது அங்கு நாம் பார்க்கப்போகும் லிங்கம் மலையடிவாரத்தில் ஒரு குகைக்குள் சுமார் ஐந்து அடி உயரத்துடன் காணப்படுகிறது இந்த லிங்கரூபத்தின் பெயர் கவி கங்காதீஸ்வரர் இங்கு பூஜை செய்ய வருபவர் லிங்கத்திற்கு நெய் அபிஷேகம் செய்கிறார் அந்த அபிஷேகம் முடிந்தவுடன் அந்த நெய் வெண்ணெயாக மாறிவிடுகிறது அந்த வெண்ணெயைப் பிரசாதமாகக் கொடுக்கிறார்கள்

கேரளாவில் திருச்சூரில் இருக்கும் வடக்குநாதர் கோயிலிலும் சிவலிங்கம் இருக்கிறது பெயரும் வடக்குநாதர் தான் இங்கு பல்லாண்டுகளாக நெய் அபிஷேகம் தொடர்ந்து நடந்து வருகிறது இதனால் லிங்கமே தெரியாமல் சுமார் நாலு அடி உயரத்திற்கு லிங்கம் வளர்ந்து விட்டது இதில் இருக்கும் அதிசயம் என்னவென்றால் எத்தனை உஷ்ணமாக இருந்தாலும் .நல்ல கோடைக்காலத்திலும் அந்த நெய் உருகாமல் அமர்நாத் லிங்கம் போல் காட்சியளிக்கிறது

தஞ்சாவூர் அருகே குடவாசல் என்ற இடம் .அதன் அருகில் நாலூர் திருமயானம் என்ற இடத்தில் ஒரு சுயம்பு லிங்கம் உள்ளது இதன் மேற்பகுதியைப்பார்த்தால் பலாப்பழத்தின் மேல் பாகம் போன்று முள்ளு முள்ளாக உள்ளது இந்த லிங்கத்தின் பெயர் பிலாச வனேஸ்வரர் அமர்நாத் லிங்கம் பனி லிங்கமாக காட்சியளிக்கிறது இது சந்திரனைப்போலவே பௌர்ணமியின் போது முழுமையாகவும் பின் அமாவாசை வர வர குறைந்து மறைகிறது பின் திரும்பவும் அடுத்த பௌர்ணமியில் முழுசந்திரன் போல் பிரகாசிக்கிறதாம் காசியில் அனுமன் காட் என்ற இடத்திற்குப்போனால் சிவபெருமான் அம்பிகை மடியில் சயனித்திருக்கும் காட்சியைக் காணலாம் இந்தக்கோயிலின் பெயர் “காமகோடீஸ்வரர் ” கோயில்

இதே போல் சிவன் விஷ்ணு போல் பள்ளிக்கொண்ட க் காட்சியை ஆந்திராவில் சுருட்டப்பள்ளி என்ற இடத்தில் காணமுடிகிறது மஹாராஷ்டிராவில் எல்லோரா குகை அருகே “குஸ்மேஸம் “என்ற ஊரில் இருக்கும் சிவலிங்கம் குங்குமத்தால் ஆனது அது எப்படி கெட்டியாக உடையாமல் இருக்கிறது என்பது வியப்பாக இருக்கிறது நீடூரில் அருள் புரியும் சிவலிங்கத்தின் உச்சியில் நண்டு வளை உள்ளது இங்கு இருக்கும் சிவபெருமானின் பெயர் அருட்சோமநாதர் இந்த சுவாமியை ஒரு நண்டு தினமும் வணங்கி வந்ததாம்

திருவக்கரை வக்ர காளியம்மன் கோயிலி,ல் இருக்கும் சிவபெருமான் அருள் மிகு சந்திரமௌலீஸ்வரர் . இவர் மும்முகம் கொண்ட லிங்கமாகக் காட்சி அளிக்கிறார் .கிழக்கு முகம் தத்புருஷ லிங்கம் ,வடக்கு முகம் வாமதேவ முகம் தெற்கு முகம் அகோர மூர்த்தியாக அருள் புரிகிறார் , திருநல்லூரில் சிவலிங்கத்தில் வண்டு துளைத்த அடையாளம் இருக்கிறது பிருங்கி முனிவர் வண்டு வடிவம் எடுத்துக்கொண்டு

இந்தச்சிவலிங்கத்தைப்பூஜித்தாராம் இங்கு இருக்கும் சிவபெருமானின் பெயர் பஞ்சவர்ணேஸ்வரர் காக்கும் கடவுள் வீஷ்னுவும் சிவனைப்பூஜித்த இடம் ஒன்று உண்டு அதுவே தலைச்சங்காடு . இங்கு திருமால் சிவபெருமானை வழிபட்டு பாஞ்சஜன்ய சங்கைப்பெற்றார் ,இதனால் ஈசன் சங்கு வடிவில் மூலவராக அருள் புரிகிறார் பெயரும் சங்காரேண்யஸ்வரர் .

தேனி மாவட்டத்தில சின்னமனூர் என்ற கிராமத்தில் சுயம்புவாக இருக்கும் சிவலிங்கம் அருள்மிகு புலாந்தீஸ்வரர் , அந்த லிங்கம் பார்வையாளரின் உயர்த்துக்குத்தகுந்த மாதிரி தன்னை மாற்றிக்கொள்கிறார் அந்த லிங்கத்தைத் தழுவிக்கொண்ட ராஜசிங்க பாண்டியனின் மார்பு கவசத்தின் அடையாளம் அந்த லிங்கத்தின் மேல் தெரிகிறது தவிர இங்கிருக்கும் அம்பாள் சிவகாமிக்கு முகத்தில் எப்போதும் வியர்க்குமாம் இதேபோல் இன்னும் பல வியக்குமளவுக்கு நம் நாட்டில் கோயில்கள் மண்டிக்கிடக்கின்றன அவைகளில் சில எண்ணெய் விட்டு விளக்கேற்ற க்கூட வசதியில்லாமல் இருண்டு கிடக்கின்றன பல புது கோயில்கள் கட்டுவதைக்குறைத்துக்கொண்டு இந்த பழமையான கோயில்களை நாம் பாதுகாப்பது நமது கடமையல்லவா?

விசாலம்

ஒரு  நாள் மஹா கவி பாரதியார் திருவல்லிக்கேணி  ரோட்டில்  நடந்துக் கொண்டிருக்க ஒரு அருமையான  அவர் இயற்றியப் பாடல் ஒன்று காற்றினில் மிதந்து  வந்தது.

“ஜயபேரிகைக் கொட்டடா”  …… ஒரு இனிமையானக் குரல்  அவரை இழுத்தது . மெய் மறந்து நின்றார் அவர் . அப்போது  அவர் சுதேசமித்திரனின்  துணை ஆசிரியராக இருந்தார். போகும் போது திரு வெங்கடாசாரியாரின்  வீட்டுத் தெரு வழியாக்கத்தான் போவார் ,ஆம்  அந்தப்பாடலைப் பாடியவர்  ஒரு சிறு  பெண், பெயர் கோதை நாயகி, பாரதியாரின் வீட்டிலும்  அவரது இரு பெண்கள்  { தங்கம்மாள் சகுந்தலா} இருந்தனர், கோதை பாடியப் பாட்டில் மயங்கி கோதை வீடு நுழைந்து அந்தப்பெண்ணை வாழ்த்தினார். அன்றைய தினத்திலிருந்து பாரதியார் தாம் புனைந்த பாடல்களைத் தருவதும்  கோதை  அதைப் பாடிக்காட்டுவதும்  வழக்கமாயிற்று . ஒரு  நாள் கோதையை பாரதி தன் வீடு அழைத்தார். கோதை  மிகச் சங்கோசத்துடன்  தலையைக் குனிந்துக் கொண்டாள் ஆனால்  பிற்காலத்தில் அவர்  ஒரு பெரிய நாடக ஆசிரியர்  எழுத்தாளர் சுதந்திரப் போராட்டத்தில் பங்கு கொண்டவர்  என்று  பல திசைகளில்  முன் நிலையில் நின்றவர், நம் மனதில்  அவர்  பெயர் பதிந்து விட்டது     அவர்தான் திருமதி  வை. மு கோதை நாயகி அம்மாள.

திருமதி வை மு கோதை நாயகியை எனக்கு நன்றாக தெரிய வைத்தது என் அத்தைதான் . அவர்   இவருடைய பல நாவல்கள் புத்தகாலயத்திலிருந்து  எடுத்து வருவார். .ஆனால் கண் பார்வை குன்றியதலால்  அவர் ப்டுத்தி ருக்க அவர் தலைமாட்டில் அமர்ந்து நான் தான்  அவருக்குக் கதைகளைப் படித்துச் சொல்லுவேன் .அப்படி படித்தே  அவருடைய எழுத்தும்   கற்பனையும் என்னை மிகவும் கவர்ந்தன . அவருடைய பல நாவல்கள் சினிமாவாக வந்து சக்கைப்போடு போட்டு அவருக்கு விருதுகளும் வங்கித்தந்துள்ளன  .அதில் எனக்கு மிகவும் பிடித்தது “சித்தி’  திருமதி பத்மினி நடித்த படம்.
பாரதியாரைப் போலவே  ஆவேசமாக  வீரமாகப்    பாடும்  ஒருவர்  இருந்தார் ,அவர் பெயர் திரு சங்கு சுப்பிர மண்யம் ” சுதந்திரச்சங்கு”  என்ற பத்திரிக்கையை நடத்தி வந்ததால் அவரை எல்லோரும் ” சங்கு  சுப்பிர மணியம்”  என்று அழைத்தனர். பாரதியாரின் பாடல்களை   அந்தக்காலத்தில்   பரப்பிய புகழ் திருமதி  கோதை நாயகிக்கும்    சங்கு சுபிரமண்யத்திற்கும்   சேரும் ….. கோதைக்கு சுமார் பத்து  வருடம் இருக்கும்    அப்போதே
அவருக்கு  பாலவிவாஹம்  நடந்து விட்டது  அவரது  கணவர்  திரு பார்த்தசாரதி, அவரை இசைக்   கச்சேரிக்கு அழைத்துச் செல்வார் அந்தக்காலத்தில்  வைதீகக் குடும்பத்தில் இருக்கும் பெண்கள் வீட்டை விட்டு  வெளியே கச்சேரி போன்றவைகளுக்குப்  போகமாட்டார்கள். ஆனால் கோதைநாயகியின் கணவர்  இளமையிலேயே புரட்சி , சீர்த்திருத்தம் என்ற முற்போக்குக் கொண்டிருந்தவர். அவர் தன் மனைவியை  நன்கு  பாட வைத்தார். ஒரு நாள்  மேடைக் கச்சேரியில்  தன்னை மறந்து அவர்  “மருவேறேதிக் கெவரையா  ராமா” என்று பாட  முதல் வரிசையில்  உட்கார்ந்திருந்த  ஒரு வித்துவான் அகமகிழ்ந்து உள்ளே வந்து வாழ்த்திவிட்டுப் போனார் .  அவர் தான் பாலக்காடு  அனந்தராம பாகவதர் பின்னால்  கோதையின்  குருவானார்  திருமதி கோதை நாயகியின்  இசைப் பயணம் இப்படித்தான்  ஆரம்பித்தது .கவிக்குயில் சரோஜினி தேவி அவர்கள்  அடிக்கடி   கோதை வீட்டுக்குச் செல்வாராம். அவரைச் செல்லமாக அணைத்துக்கொண்டு   அவர் விரும்பும்   பாடல்களெல்லாம் கேட்டு அக மகிழ்வாராம்  அவர்  மிகவும்  விரும்பியப் பாடல் “பாரத சமுதாயம்  வாழ்கவே …. “வந்தே மாதரம்   என்போம் …….. “சென்னை  வானொலி  நிலயம் 1938ல்  தொடங்கப்பட்டது . அதன்  திறப்பு   விழாவில் திரு  ராஜாஜி அவர்கனின் முன்னிலையில்  பாடிய பெருமை திருமதி  வை மு கோதை நாயகிக்குக்  கிடைத்தது. ஆண்டுதோறும் பாரதியாரின் நினைவு நாளில் கோதைநாயகியின்  பாட்டு  வானொலியில் நிச்சயம் ஒலிக்கும் ,இதன் நடுவே  ” அன்பின் சிகரம் “என்ற நாடகம்  எழுதி  அவரே  நடித்தார் . டைரக்டரும்  அவரே.  அவர்  அறிவு  மேலும்  மேலும் வளர்ந்தது . அவர்  மாமியார் .அந்தக்காலத்தில் “கன்னையா கம்பெனி ” என்று ஒரு நாடகக் கம்பெனி  இருந்தது, அதில் தான்  திருமதி கேபி சுந்தராம்பபள்  திரு கிட்டப்பா போன்றவர் இருந்து நடித்தனர். திரு,பார்த்தசாரதி தன் மனனவியை பல   நாடகங்களுக்கும்      அழைத்துச் சென்றதின் பலனாக கோதைக்கு  கற்பனாசக்தி   ஊற்றுப்போல் பெருக்கெடுத்தது. அவரின்   முதல்  நாடகம் “இந்திரமோகனா “வெளிவந்து அதற்கு  நல்ல வரவேற்பும்  கிடைத்தது.

இவரைப் பற்றிச் சொன்னால்  எழுதி கொண்டே போகலாம். இவரது தாயார்  இவருக்கு மிகவும் பக்க பலமாக இருந்தார்

ஆரம்பத்தில்  கோதைக்கு எழுத வாரத நிலையில்   கோதை  தன் கற்பனையில் கதைசொல்ல அவரது  தாயார்  அத்தனையும் எழுதிவிடுவாராம்   அவர் சொல்லி திருமதி பட்டம்மாள் எழுதிய  முதல் நாவல்   “இந்திரமோஹனா ” இவர் கதை அல்லது நாவல்களில்  தேசப்பக்தி  . விதவை திருமணம் , மதுவிலக்கு , ஹிந்து முஸ்லிம் ஒற்றுமை எல்லாம்  மிகவும் அழகாக எடுத்துச்சொல்லப்பட்டிருக்கும்   இவர்   இயல், இசை  ,நாடகம்  என்று எல்லா இடத்திலும்    முதல் இடம்  பெற்றார் தேசத்தொண்டிலும்  ஈடுப்பட்டு  ஒளிவீசினார்,,இராஜாஜி அவர்கள் மேடையில் பேசும்  போது  இவரையும் அழைத்து
பேசச்சொல்லுவாராம் .. நாட்டுக்காக   ஜெயிலுக்கும் சென்றிருக்கிறார். அங்கிருந்த போது கைதிகளிடம் பேசி  “சோதனையின் கொடுமை ”
எழுதினார் துப்பறியும் நாவலையும் இவர் விட்டுவைக்கவில்லை  துப்பறியும் நாவலை  எழுதிய முதற்பெண்மணி இவர் எனலாம் தெலுங்கு மொழியையும் கற்றுக்கொண்டு  பேச ஆரம்பித்தார்

நாட்டுப்பற்று மிக  கதரையே  உடையாகக்  கொண்டாள்,  விடுதலைப்போரில் பங்குப்பெற்றுச்  சிறையும்  சென்றாள், இன்னிசைக் க்லைஞர், மேடைப்பேச்சினால் நாட்டின் விடுதலை உணர்வு வீசிய பெண்மணி, பெண்கள் விடுதலைப் பற்றி முழக்கம்  செய்து அதன்படி நடத்தியும்   காட்டினாள்,
“வைஷ்ணவ ஜனதோ “வுக்கு  தமிழ் உருவம்  தந்தாள்,  மாதப்பத்திரிக்கை “நந்தவன்ம்  தொடங்கியப்  புதுமைப் பெண், “கலா ரத்னம் “என்ற  பட்டம்  பெற்றவர்.

பெண்கள் வெளியே வருவதே  தவறு என்ற காலக்கட்டத்தில் சமூகக் கட்டுப்பாட்டை தவிர்த்து,  உடைத்து தான் நன்கு படித்து  வெள்யில் வந்து   மேடை ஏறிநாடகங்களில் நடித்து  இசைக்கச்சேரிகளும் செய்து தமிழ்ப்பெண்மணிகளிலேயே ஒரு சிறந்த இரத்னமாக விளங்கினார்ர்  திருமதி  வை. மு கோ.
இவரது  நாவல் எளிமையுடன்  மனதைத் தொடும் . இலக்ண்த்திற்கு முக்கியத்வம்  இல்லை  , எலலா நாவல்களும்  ஆத்மாவைத் தொடும் . சொற்களில்  ஒரு ஆழம்  இருக்கும் , நிரம்பச் சுவை,  இருக்கும் காதல் இருக்கும் ஆன்மீகமும் இருக்கும்  நாவலை ஒரு முறை எடுத்துவிட்டால்  கீழே வைக்கத் தோன்றாது அவ்வளவு  விறுவிருப்பு.

அவருடைய் ஒரே மகன்  வை மு ஸ்ரீனிவாசன் திடீரென்று  காலமாக அந்தத் துயரம் தாங்காமல் ஜெகன் மோஹினி பத்திரிக்கையை நடத்த  இயலாமல்   அதை விட்டு வந்தார் ஆனாலும் உள்ளேத் துயரம்  அழுத்த உடல் நிலைக் குன்றிப்போனார் , 1960ஆண்டு இந்த பேரொளி அணைந்து விட்டது. இருபது வயதில் கையில்  எடுத்த பேனா கடைசிவரையிலும் துணை தந்தது , தேசிய நாயகி  ,,இன்னிசை நாயகி , நாடக நாயகி  நாவல் நாயகி எழுத்துலக நாயகி
தெய்வ நாயகி ஆகி நம் அனைவர் மனத்திலும் நிறைந்திருக்கிறார் இவர்.

படத்திற்கு நன்றி :

http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%B5%E0%AF%88._%E0%AE%AE%E0%AF%81._%E0%AE%95%E0%AF%8B%E0%AE%A4%E0%AF%88%E0%AE%A8%E0%AE%BE%E0%AE%AF%E0%AE%95%E0%AE%BF

விசாலம்

ஸ்ரீ த்யாகராஜ ஆராதனை பகுள பஞ்சமி அன்று திருவையாற்றில் அவரது பிருந்தாவனத்தில் மிகச் சிறப்பாக நடக்கும் அன்றைய தினம் பெரிய சங்கீத மேதைகள் அவர் இயற்றியப் பஞ்ச ரத்ன கீர்த்தனங்கள் பாடுவார்கள்.அப்போது அவரது சிலைக்கும் அபிஷேகம் ஆராதனை, பூஜைகள் நடக்கும் . அவர் வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு சம்பவம்  இது  .அவர் தன் ஐந்து வயதிலிருந்தே ஸ்ரீராமநாமத்தை ஜபிக்க ஆரம்பித்தார் சுமார் 95கோடிகள் ஜபித்திருக்கிறார், ஒரு சமயம் அவ்ர் திருப்பதி கோவிலுக்குப் போய் திரும்பி வந்துக் கொண்டிருந்தார் அப்போது ஒரு இடத்தில்ஒரே கூட்டம் , என்னவென்று விஜாரித்ததில் ஒருவன் கிணற்றில் விழுந்து இறந்து விட்டான்  என்றுத் தெரிய  வந்தது அதாவது ஒரு பிராமணன் தன் மனைவி, குழந்தையுடன்  அங்கிருக்கும் ஒரு கோவிலுக்குப் போனான்,  இருட்டிவிட்டது ஒரு ஆலயத்திற்குள்   சென்று இரவைக் கழித்துவிட்டுச் செல்ல நினைத்தான் ஆனால் அந்தக் கோவில் உள்ளேத் தாழிடப்பட்டிருந்தது என்ன செயவது  என்றுத் தெரியாமல் அங்கிருக்கும் மதில் மேல் ஏறி உள்ளேக் குதித்து பின் உள் இருக்கும் தாழ்ப்பாளைத் திறக்கலாம் என்று எண்ணி உள்ளே   குதித்தான்  அவ்வளவுதான்   டம்  என்றச் சத்தத்துடன் கிணற்றில்  விழுந்து விட்டான் நீரில் மூழ்கி  தத்தளித்து  செத்துப்போனன் ,.அவள் மனைவி வாசலில்  தன் கணவன்  இவ்வளவு நாழியாகியும்  வெளியில் வரவில்லையெ என்றுக் கவலையுடன் அழுது    ஊரைக் கூட்டினாள் /எல்லொரும் கோவில் உள்ளேத்தேடி  பின் அவனைக் கிணற்றிலிருந்து வெளியே எடுத்தார்கள்.     அவன் கழுத்தில்  துளசி மாலை
இருந்தது  அவன் சிறந்த விஷ்ணு பக்தன் என்று   தெரிந்து, கொண்டார்

“நா ஜீவோ தாரா” என்றுத் தெலுங்கில் ஒரு பாட்டு    அதாவது  அந்த மனிதனின்  உயிரைத் தந்துவிடு ராமா என்று உள்ளம் உருகிப் பாடினார்    தியாகராசர்      அந்த உயிர்ப் போன மனிதன் உறங்கி எழுந்தவன் போல உயிர்ப் பெற்று நின்றான் .என்னபக்தி! என்ன ராம நாமத்தின் மகிமை ,,,
,
அவர்  பாடிய  பாடல்

நாஜீவாதா ர நாநோமு ப லமா

ராஜீவலோசந ராஜ ராஜ சிரோமணி

நா சூபு ப்ரகாசமா

நா நாஸிகா பரிமளமா

நா ஜபவர்ண  ரூபமா

நாது பூஜா ஸூமமா த்யாக ராஜநுத

இதன்  பொருள்

என்னுடைய ஜீவனுக்கு ஆதாரமாயுள்ளவனே

 நான் பார்க்காத ஒளியாய் உள்ளவனே
நான் என்னுடைய சுவாசத்தினால்  உன்னுடைய சுகந்தத்தை முகர்கிறேன்
நான்  ஜபிக்கும்   அக்ஷரத்தின் ரூபமாய் உள்ளவனே ,
என்னுடைய பூசையின் புஷ்பமாய் உள்ளவனே
தியாகராஜனால் துதிக்கப்பட்டவனே …..

பாகவதத்தில்  துருவசரித்திரத்தில்  துருவனுக்கு மஹாவிஷ்ணு பிரத்த்யட்சமான்வுடன்  ஒருஸ்லோகம் வரும் அதன் பொருள் இந்தப்பாட்டுப்போல் தான் இருக்கும்

” எவர்  என்னுள் பிரவேசித்து  தூங்கிக்கொண்டிருந்த வாக்கு கை கால்  காது கண்கள் ,தேகம் முதலியவைகளைத் தன் சக்தியினால்
ஜீவிக்குமாறு செய்தாரோ அந்த மஹாபுருஷனான மஹாவிஷ்ணுவை   நமஸ்கரிக்கிறேன்

ஸ்லோகம்

யோந்த பிரவிக்ய மம வாசாமிமாம் ப்ரஸிப்தம்
ஸஞ்ஜீவயதியகில சக்திதர ஸ்வதாம்னா
அன்யாம்ச ஹஸ்த சரணா ஸ்ரவண த்வகாதீன
பிராணான் நமோ பகவதே புருஷாய துப்யம் ‘

இந்தப்பாட்டிலும் ஸ்ரீ தியாகராஜர் ஆரம்பத்திலேயே “என்னுடைய ஜிவனுக்கு ஆதாரமானவனே “ என்கிறார் இதில் “அஹம் பிரும்மாஸ்மி “என்ற தத்துவம்  சொல்லி அந்த இறந்தவன் ஜீவனுக்கும் நீதான் ஆதாரம் என்று சொல்லாமல் சொல்லி பாடுகிறார் ……. கீதையில்
பத்தாவது அத்தியாயம்  20 ஸ்லோகத்திலும் இது சொல்லப்பட்டிருக்கிறது  என்று தெரிந்துகொண்டேன்

அவருடைய பாடலிலும்   “நா ஜீவோ தாரா”   என்பது இதைக்குறிக்கிறது என  நினைக்கிறேன்

அந்த மனிதனின்  உயிரைத் தந்துவிடு ராமா  என்ற  பொருள்  பட பாடிய பாடலால் அந்த உயிர்ப் போன மனிதன் உறங்கி எழுந்தவன் போல உயிர்ப் பெற்று நின்றான் .என்னபக்தி! என்ன ராம நாமத்தின் மகிமை ……   “ராம நாமம்” ஒரு சிறந்த  மந்திரம்  இதை எப்போதும் ஜபிக்கலாம் ப்டுக்கையிலும்  ஜபிக்கலாம்   அதன் சக்தியே  தனி வாருங்கள்  நாமும் ராம  நாமம்    சொல்லலாமே !

படத்திற்கு நன்றி:

http://devotionalonly.com/wp-content/uploads/2010/04/sri-ramchandraji-ki-jai.jpg

விசாலம்

காக்கும் கடவுளான ஸ்ரீமகாவிஷ்ணு உலகசிருஷ்டியில் ஒரு பாரபட்சமின்றி அபயம் என்று வந்தவர்களைக் கைவிடாமல்  காப்பாற்றியிருக்கிறார் இதில் ஆறறிவு படைத்தவர்கள் மட்டுமல்லாது ஐந்தறிவு பிராணிகளுக்கும் தன் அருள் தந்து உயர்ந்த பதவியையும் அளித்திருக்கிறார்.

ஸ்ரீராமர் கானகத்தில் இருந்த தருணத்தில் பலருக்கு இவரது அன்பும் அருளும் கிடைத்திருக்கிறது   ஒரு படகோட்டியான குகன் ராமர் ,சீதை இலட்சுமணர் மூவரையும்  மிகவும் அன்பொழிய வரவேற்று .உபசரித்து பின் கங்கையைக்கடக்கவும்  உதவி புரிந்தான். அவனை அப்படியே ஆலிங்கனம்  செய்துகொண்ட ராமர்  தன்னுடைய சகோதரானாகவும் ஏற்றுக்கொண்டார்

அரக்கனின் மகனாகப்பிறந்த பிரஹ்லாதன் தன் ஒரே நாமமான “ஓம் நமோநாரயணாய “என்பதை விடாமல் பிடித்துக்கொண்டு அவனது தந்தை கொடுத்த அத்தனைக்கொடுமைகளையும் தாங்கிக்கொண்டு உயிர் பிழைத்தான்  மலை உச்சியிலிருந்து அவன் தள்ளப்பட்டவுடன் ஒடோடி வந்து தன்கைகளில் அவனை   ஏந்தியபடி காப்பாற்றினார் விஷ்ணு அடுத்ததாக யானையை ஹிரண்யகசிபு அனுப்ப   யானை தன் காலால்  அவனை மிதிக்க வந்தவுடன் பிரஹ்லாதனைக்கண்டு அருகில் வந்து அப்படியே  வணங்கிவிட்டு சென்றது கடைசியில்  விஷ்ணுவே நரசிம்மாவதாரம் எடுத்து அவனுக்கு  அருள் புரிந்தார்  தன் பக்தனுக்கு எதிரியாக நின்ற அரக்கனைக்கொன்றாலும் கடைசியில் மோட்சம் அளித்தார்

கானகத்தில் ராமர் சீதாபிராட்டியின் மடியில் தலை வைத்துப்படுத்திருக்க அந்த நேரம் பார்த்து ஜயந்தன் காகம் உருவில் வந்து   சீதையின் மார்ப்பைக்கொத்தியது    ஸ்ரீராமர்  தன் மேல் இரத்தத்துளி சொட்டுவதைப்பார்த்து விழித்து  காகத்தின் செயலைப்பார்த்து கடுங்கோபம் கொண்டு தர்ப்பையில் பிரம்மாஸ்திரம்  ஜபித்து அதன் மேல் ஏவினார் .ஜயந்தன் உருவில் இருந்த காகம் உயிர்ப் பிச்சைகேட்டு  பிரும்மா ,விஷ்ணு சிவன் எல்லோரிடமும் போக  ஸ்ரீராமர் விட்ட அஸ்திரத்தை   அவர்கள் தடுத்து நிறுத்த  முடியாதென்றும்  அதனால் ஸ்ரீராமரிடமே போய் மன்னிப்புக்கேட்கும்படி  சொல்ல  காகம் திரும்பவும் ஸ்ரீராமரிடமே வந்து அவர் பாதங்களில் விழுந்தது  பரந்தாமனும்  காகத்தை மன்னித்து உயிர்ப்பிச்சை அளித்தார் .

இப்போது பார்த்தசாரதியாக வந்த கிருஷ்ணனைப்பார்க்கலாம்  மஹாபாரதத்தில் பாண்டவர்களுக்கும்  கௌரவர்களுக்கும் போர் .அதில் அர்ஜுனனுக்குத்தேர் ஓட்டுபவராக கண்ணன் வருகின்றான் அப்படித்தேரை ஓட்டிவரும் போது  தேரில் கட்டிய குதிரைகள்  தாகத்தால் நாக்கு உலர்ந்து கனைத்தன .  இதைப்புரிந்து கொண்ட கிருஷ்ணர் குதிரைகளின்  தாகம் போக்க தன் அம்பை பூமியில் வீசிதண்ணீரை வெளியே பீச்ச வைத்து அதனது தாகத்தைப்போக்கினார் .

பெருமாளே தன் மூச்சாகக்கொண்டிருந்த இந்திராஜும்னன்  என்ற அரசன் ஒரு தடவை தவம் செய்து கொண்டிருக்க அவரைப்பார்க்க திரு அகத்திய முனிவர்  வந்தார் .தன் தவத்தில் மூழ்கிப்போன அரசன் அகத்தியமுனிவரை வரவேற்க மறந்தான். பின் முனிவர் தான் வந்ததைத்தெரிவிக்க கனைத்தார்  பின்னர் அவர் கோபம் கொண்டு “உனக்கு இத்தனை கர்வம் கூடாது நீ யானையாகப் பிறக்கக் கடவது ” என சாபம் கொடுத்தார் .  அடுத்த பிறவியும் வந்தது . அரசன்  யானையாகப் பிறந்தான். ஆனாலும் அந்தப் பரந்தாமனை நினைக்காமல் இல்லை   தினமும் கஜேந்திரன் அருகே இருக்கும் குளத்திற்குச்சென்று தாமரை மலரைப்பறித்து அந்தத்திருமாலை வழிபடும் ஒரு நாள்  …. தாமரை மலரைப்பறிக்க   ஒரு முதலை  அதன் காலைக்கவ்வியது. பின்னர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நீருக்குள்ளே இழுக்க ஆரம்பித்தது  /யானையோ தன் பூஜை முடியும் வரை பொறுத்துக்கொள்ளச்சொல்லி கெஞ்சியது. ஆனாலும் முதலை விடவில்லை ,  யானையும் கடைசி வரைப்போராடியது  .   ஒன்றும் பலனளிக்காமல் போக  “ஆதிமூலமே என்னைக் காப்பாற்று “என்று அலறியது   திருமால் கருடன் மேல் பறந்து வந்து தன் சக்கரத்தை வீசி முதலையின் கழுத்தை அரிந்து  யானையைக்காப்பாற்றிவிடுகிறார். இதுவே ‘கஜேந்திர மோட்சம்’,  என பாகவதத்தில் மிகவும் முக்கிய அம்சமாக கருதப்படுகிறது

பறவையை எடுத்துக்கொண்டால் ஜடாயூ நம் கண்முன்னால் வருகிறார் .ராமர்   கானகத்தில்  பர்ணசாலை அமைத்து   சீதை லட்சுமணருடன்  இருந்த நேரத்தில் இராவணன்சீதையை அபகரிக்க திட்டம் போட்டு அதில்   வெற்றியும் பெற்று  சீதாபிராட்டியை   தூக்கி தன் விமானத்தில் வைத்து பறக்கும் நேரத்தில் ஜடாயூ என்ற பட்சி ராவணனை மடக்கியது அவனை மேலே போகவிடாமல் போர் புரிந்தது .சீதையைக்காப்பாற்ற தன் உயிர் போனாலும் போகட்டும் என்ற முடிவில் போரிட்டது தன்  அருமை நண்பர் தசரதரின் மருமகள் சீதையைக்காப்பாற்றியே ஆகவேண்டும்  என்ற தீர்மானத்தில் ஆக்ரோஷமாகப் போரிட அந்த இலங்கேஸ்வரன் தன் கத்தியால் அதன் இறகுகளை வெட்டி மாய்த்தான் .இதை எதிர்ப்பார்க்காத ஜடாயு சுருண்டு கீழே விழ அந்த நேரத்தில் ஸ்ரீராமரும் சீதையைத்தேடி அந்தப்பக்கம் வர ஜடாயூவின் நிலைமையைக்கண்டார் .ஜடாயூ தன் உயிரைப்பிடித்து வைத்துக் கொண்டு நடந்த விஷயத்தை  பரந்தாமனிடம் சொல்லி உயிரை விட்டது. ஸ்ரீராமர்  அதைத் தன் தந்தை ஸ்தானத்தில் வைத்து அதற்கு ஈமக்கடன்கள் எல்லாம் செய்து மோட்சமும் அளித்தார் .பறவைக்கும் மோட்சமளித்த பரந்தாமனின் கருணையை என்னவென்று சொல்வது?

இலங்கைக்குப்போக பாலம் அமைக்கும் தருணம் எல்லா வானரங்களும்  பாலம் அமைக்கும் பணியில் ஈடுபட்டிருக்க ஒரு சிறு அணிலும்  தானும் ஸ்ரீராமருக்கு ஏதாவது வழியில் உதவ வேண்டும் என்று எண்ணி தன் முதுகை ஈரத்தில் நனைத்து பின் மணலில் உருண்டு அந்த மணலை  பாலம் கட்டும் இடத்தில் உதறிவிட்டு வந்தது. இதைப்பலமுறை செய்ய ராமரும்  இதைக் கவனித்து ஓடோடி வந்து அதை மடியில் வைத்து தன் மூன்றுவிரல்களால் அதை அன்புடன் அதன் முதுகில் தடவிக்கொடுத்தார். அந்த மூன்று வரிகளை இன்றும் அணிலிடம் பார்க்கலாம்

சுக்ரீவன்   தன் சகோதரன் வாலி யுடன் போரிட ராமரின் சரணம் நாட வானர இனமாக இருந்தாலும் சுக்ரீவனை தன் நண்பனாக ஏற்றுக்கொண்டு  வாலியுடன் போரிட்டு அவனுக்கு ராஜ்ஜியமும் திரும்ப வாங்கித்தருகிறார்  ஸ்ரீ ராமர்  அத்துடன் இல்லாமல்  அனுமனுக்கு சிறிய திருவடி என்ற உன்னத பதவியும் கொடுத்து  சிரஞ்சீவி பட்டமும் அளிக்கிறார் .தவிர  அவர் ஆசைபடி தன்னிடமே இருந்து சேவை செய்யும் வாய்ப்பையும் அளித்து கௌரவிக்கிறார் . அவரது அன்பை என்னவென்று சொல்ல !

கிருஷ்ணாவதாரதில்  கண்ணனைக்கொல்ல வந்த எல்லோருக்குமே மோட்சம் கிடைத்து விடுகிறது இதில்  காளிங்கன் என்ற நாகம் நம் நினைவில் வரும் காளிங்கன் கக்கும் விஷத்தினால் யமுனையில் வாழும் பல நீர் விலங்குகள் மாண்டன  மீன்களெல்லாம் செத்து மடிந்தன  இதன் முன் கதைஎன்னவென்றால் முன்பு கருடன் யமுனையில் இருந்த மீன்களை  எல்லாம் தின்று வந்தது  இதனால் வருந்திய மீன்கள்  சௌபரி என்ற முனிவரிடம் சென்று முறையிட்டன  முனிவரும் மீன்களில் மேல் பரிதாபப்பட்டு   கருடனை அழைத்து  யமுனையில் வாழும் மீன்களைத்தின்னால்  அது இறந்துவிடும் என்று சாபம் கொடுத்தார்  கருடனுக்கு பயந்துக்கொண்டிருந்த காளிங்கன்  நல்லதாகப் போயிற்று  என்று எண்ணி தான் வாழ மிகவும் பாதுகாப்பான இடம் யமுனைதான் என்று அங்கு வந்து தங்கி அட்டூழியம் செய்தது இதனால் கோப கோபியர்கள் கவலையுற்று கண்ணனிடம் சொல்ல அவரும் யமுனையில் நேரே காளிங்கனின் தலையில் குதித்து வாலைப்பிடித்தபடி நடனமாடிபோர் புரிந்து அதை சாகும் நிலைக்கு கொண்டுவர  காளிங்கனின் இரு மனைவிகள் அழுதபடி கண்ணனிடம் சரணமடைந்தனர் பின் தங்கள் மாங்கல்ய பிச்சை  கேட்டனர்.. கண்ணன் அந்த கொடிய பாம்பையும் மன்னித்து உயிர்ப்பிச்சை அளித்தார். இப்படி எத்தனையோ நிகழ்ச்சிகளில் அனைத்துயிர்களிடத்தும் பரந்தாமன் சமமாக கருணைக்காட்டி உய்விக்க வருபவன் என்பதை நாம் அறிந்துகொள்கிறோம். என்னே ஆண்டவனின் அருள்!

படங்களுக்கு நன்றி:

http://www.radiokrishna.com/cosmologia.htm

http://devotionalonly.com/lord-mahavishnu-pictures-and-wallpapers/

விசாலம்

அந்தக்காலத்தில் வந்த  அனுராதா என்ற ஹிந்தி சினிமாவும் அதற்கு இசை அமைப்பாளராக இருந்து முத்துக்களொப்ப பாடல்களை நமக்கு அளித்த  சிதார் மேதை பண்டிட் ரவிசங்கரை எப்படி மறக்க  முடியும்?கதாநாயகியாக லீலாநாயிடு நடிக்க திருமதி ஆஷா போஸ்லே பாட  அந்தப்படத்தில் வந்த எல்லா பாடல்களுமே ஹிட் ஆயின “ஜானே கைஸே ஸ்பனேமே கோகயே அக்கியான் “”பியா ஜானென ” என்ற பாடலும் இன்றும் பசுமையாக இருக்கிறது .

நல்ல தீர்க்கமான நாசி, அகண்ட நெற்றி  நல்ல சிவப்பு  பெரிய காதுகளுடன் சுந்தரபுருஷராக இருந்த  பண்டிட் ரவிசங்கர் தான் கற்றுக்கொண்ட சிதாரில் தான் என்னென்ன ஸ்வரங்கள் பேச வைத்தார் ! எல்லா ஸ்வரங்களும் இனிய லயத்துடன்  அப்படியே தென்றலில்  கலந்து நம்மிடம் வந்து சேரும் போது அவை அப்படியே நம் இதயங்களைத்தொட்டன .ஒரு மீட்டிலிலேயே  பல ஸ்வரங்கள் இழைந்து வெளிப்படும்  அவர் வாசிக்கும்  “யமன் ” என்ற நம் கல்யாணி ராகம்  .பெஹாக் சிந்து பைரவி . தேஷ்  எல்லாமே நாள் முழுவதும் கேட்டுக்கொண்டிருக்கலாம் .தவிர அவர் நல்ல நடன கலைஞர்  நாட்டிய கோரியோகிராபர் ,தேர்ந்த ஆசிரியர் .நாட்டுப்பாடல்கள்  மேனாட்டு இசை . கர்நாடக இசை  சினிமா இசை ,மெல்லிசைப்பாடல்கள்  என்று பல கிளைகளில் புகழ்ப்பெற்று பாரத ரத்னா என்ற பட்டத்தையும் பெறறவர்.எப்போதுமே  ஒருவர்  கலைக்குடும்பத்தில் பிறக்க   அவர் பெரிய மேதையாக வளர அவர் வீட்டுச்சூழ்நிலையும்  மிகவும் உதவுகிறது என்பதை இவர் குடும்ப மூலமாகவும் தெரிய வருகிறது .பெங்காலி பிராமணக்குடும்பத்தில்  இவர் பிறந்தார் . இவரது சகோதரர் திரு உதயசங்கர் சிறந்த நடனகலைஞர்  பண்டிட் ரவிசங்கர் தன்னுடைய பத்தாவது வயதிலேயே  தன் சகோதரரின் நாடகக்குழுவிலும் பங்குப்பெற்று அத்துடன் தில்ரூபா .சிதார் என்ற பல வாத்தியங்களையும்  தன் முயற்சியாலேயே  வாசிக்க ஆரம்பித்து விட்டார். பாபா அல்லாவுத்தீன் கான் இவருக்கு சிதார் கற்றுக்கொடுக்க  ஆரம்பித்தார்.அவர் மல்ஹார் கரானாவைச்சேர்ந்தவர்   ஆனால் அப்போது ரவிசங்கர் மனம் ஒரு நிலையில் இல்லாமல் பாரிஸ் நகரின்  நாகரீகம் எல்லாம் மனதுக்குப்பிடிக்காமல் தன் கிராமத்திற்கு திரும்பவும் வந்துவிட்டார். இதனால் அவரது  சகோதரருக்குக்கோபம் ஏற்பட்டும் இவர் கவலைப்படவில்லை நேராக சிதார் கற்றுக்கொள்ள குரு இருந்த  கிராமத்திற்குச்சென்று குருகுலம் ஏற்று சிதார் கற்றுக்கொள்ள ஆரம்பித்தார்   கடும்  பயிற்சி ஆரம்பமானது ஒரு நாளுக்கு பதினெட்டு மணி நேரம் பயிற்சி  பின்  குருவின் மகள் அன்னபூர்ணாதேவியைத்  திருமணம் செய்துக்கொண்டார் ஆனால்  அபிமான் படம்
போல் இவருடைய வாழ்க்கை இருந்திருக்கும் என நினைக்கிறேன்  இவரது மனைவி இவரைவிட இசையில் மிஞ்சுபவளாக இருந்ததால் அங்கு இவருக்கு ஒரு “காம்ப்ளெக்ஸ் ” ஏற்பட்டு மனைவியுடன் கருத்து வேற்றுமை ஏற்பட்டு  விவாகரத்தும் ஆனது

நான் இவரை இரண்டு முறை நேரில் பார்த்து பேசி இருக்கிறேன்  என் சகோதரர் திரு வெங்கட் திரு ரவிசங்கர் ஜியின் சிஷ்யரிடம்
சிதார் படித்தார் அப்போது ஒரு முறை இவரை நேரில் காண போனபோது நானும் போயிருந்தேன் தன்னுடைய சிதாரில் மால்கோஸ் ராகம் வாசித்து எங்களை ஆனந்தப்படுத்தினார் .இவரது வாத்யவிருந்தம்  என்றவாத்ய குழுவின் இசை தில்லி ரேடியோவில் தவறாமல் வந்துக்கொண்டிருந்தது . கேட்க  மனரஞ்சகமாக இருக்கும்  .இவர் பல நாடுகளுக்குப்போயிருந்தாலும் முழு இந்தியனாகவே இருந்திருக்கிறார் .அதே போல்    இவரது இசையும் இந்திய இசையாகவே  இருந்திருக்கிறது இந்திய இசையை
வெளி நாடுகளில் பரப்பிய பெருமை இவரையே சேரும்  இவரது இசைக்குழுவில் மிருதங்கம் ,தபலா கஞ்சிரா ,மோர்சிங்  கடம்  போன்ற எல்லா தாள வாத்தியங்களும்  சேர்ந்து அழகான போட்டியுடன் தனித்தனியாகவும் பின் கடைசியில் சேர்ந்தும் ரிதம் கொடுக்க நாம் நம்மையே மறந்துவிடுவோம்  நாட்டுப்பாடல் என்றால் அதற்கேற்ப வாத்தியங்கள் டோல் ,உடுக்கு போன்றவைகளும் சேரும்

அமெரிக்காவில் பலதடவைகள்  நம் நாட்டு இசையைப்பற்றி சொற்பொழிவு ஆற்றி  பல அமெரிக்கர்களைக்கவர்ந்து      இதனால் பல வெளிநாட்டவர்கள் நம் நாட்டு சங்கீதத்தைக்கற்றுக்கொள்ளவும் அனுபவிக்கவும்  ஆரம்பித்தனர்  இவருடன் இசையில் சம்பந்தப்பட்டவர்கள்  பீட;ல்ஸ் ஜுபின் மேஹ்தா,   யஹூதிமெஹினின் ,ஜீன்பியர்   லூயிஸ் ராம்பல் போன்ற மேற்கத்து இசை மேதைகள் இவர் கச்சேரி செய்யும் போது கேட்க வந்திருக்கும்   ரசிகர்களிடம்  தான் வாசிக்கப்போகும் பாட்டைப்பற்றி அதன் ராகம்  தாளம் எல்லாம் விவரமாக எடுத்துரைத்து  பின் வாசிப்பார் .இதனால்  இசை புரியாதவர்களும் தலை ஆட்டி நன்கு அனுபவிப்பார்கள் இசைத்தெரிந்தவர்கள் தன்னையே  மறந்து அதில் லயித்துவிடுவார்கள் .இந்தியாவின் ஐம்பதாவது ஆண்டு சுதந்திர தினம் போது நியூயார்கில் ஒரு பெரிய புகழ் பெற்ற ஹாலில் இவர்  ” ஸாரே ஜஹான் ஸே அச்சா ஹிந்துஸ்தான் ஹமாரா   “என்ற பாடலை வாசித்து இந்தியாவுக்குப்பெருமை சேர்த்தார்.

இவர்  கர்நாடக  இசை படிக்க காரணமாயிருந்தது வீணை தனம்மா அவர்களின் குடும்பம் இதனால் சாருகேசி  ராகமும் வாசஸ்பதி ராகமும் வட இந்தியாவில் இவர் மூலம் பிரபலமாயிற்று  வெளிநாடுகளிலும் மிகவும் புகழ் பெற்ற யஹுதிமெனுஹின் , ஜீன் பியேர், லூயிஸ் ராம்பல் ,போன்றவர்களுடன்   சேர்ந்து அவரது இசை இருந்தாலும் கொஞ்சமும் மேல்நாட்டு இசையைக்கலக்காமல் இந்திய இசையையே பிரதானமாகக்கொண்டு வாசித்ததாக இவர் அளித்த பேட்டி மூலம் தெரிய வருகிறது .

இவரது இசை இத்தனை புகழ் இவருக்குத் தந்திருந்தும்  மணவாழ்க்கை இவருக்கு நிம்மதியைத்தரவில்லை என்றும்  அதனால்
மனம் ஒடிந்து தற்கொலை எண்ணமும் வந்தது என்றும்  ஆனால் கடைசி  காலத்தில் சுகன்யா என்பவளை மணந்தப்பின் நிம்மதி கிடைத்ததாகவும் ஒரு பேட்டியில் கூறியிருக்கிறார்  முதல் மனைவிக்குப்பின் இவரது குருவும் இவரை விட்டு விலகிக்  கொண்டாராம்
பின் ஒரு நடனக்கலைஞர் கமலா சாஸ்த்ரி என்பவரை மணந்துக்கொண்டார் .பின் நோரோஜோன்ஸ் என்பவருடன் தொடர்ப்பு ஏற்பட்டு ஸுஜோன்ஸ் என்ற பெண்குழந்தைக்குத்தந்தை ஆனார் .பின் கடைசியில் இவர்  மணந்த சுகன்யாவுக்கு அனுஷ்கா சங்கர்  என்ற பெண் பிறந்து அவளும் இசையில் பல அவார்டு வாங்கி இருக்கிறாள். ஸுஜோன்ஸும் இசையில்   பல கிரானி அவார்டுகள் பெற்றிருக்கிறாள். “என் மனம் ஒருநிலையில் இல்லாமல் நான் என் வாழ்க்கையில் பல வருடங்கள் சஞ்சலத்திலேயே  இருந்து  நல்வாழ்க்கையைத்தவற விட்டேனோ என்று எனக்குத்தோன்றுகிறது” என்று அவர் முன்பு பேட்டியும் அளித்திருக்கிறார் .

ஏசியன் கேம்ஸ் 1982ல் இவர் தயாரித்த ஸ்வாகதம் சுஸ்வாகதம் என்ற பாடல் இன்றும்  என் நினைவில் பசுமையாக இருக்கிறது
இவர் வாசிக்கும்  “துன்” என்ற நாட்டுப்பாடல்களில் ஆடுமேய்ப்பவன் வருவான் படகோட்டியும் வருவான் . விவசாயியும் வருவான்
நாமும் அவர்களுடன்  சேர்ந்து  அந்த இசைக்கலவையில் லயித்துவிடுவோம் . ரிச்சன் அட்டின் பரோ தயாரித்த மஹாத்மா காந்தியில் வரும்  இவரது வரும் இசை ஆஸ்கர் பரிசுக்குத்தேந்தெடுக்கப்பட்டது என்பது இந்தியாவுக்கே மிகவும் பெருமை அளிக்கும் விஷயம் தான்.. இந்த இசையில் பெரிய இசைக்கலைஞர் ஸுபென் மேஹ்தாவும் கூட இருந்தார்

இத்தனைப்புகழ்ப் பெற்ற  .இசை மேதை  பாரதரத்னா பண்டிட் ரவிசங்கர்ஜி  இன்று நம்மிடம்  இல்லாதது இசையுலகத்தில் ஒரு பெரிய இழப்பேயாகும் . அவரது மகன் இவரைப்போல் மேலே வந்துவிடுவார் என நம்பிக்கை எனக்கு இருக்கிறது.

படத்துக்கு நன்றி

http://post.jagran.com/legendary-musician-pandit-ravi-shankar-passes-away-1355285097

விசாலம்

கிமு ஆறாம் நூற்றாண்டில்  புத்தர் அவதரித்ததும் புத்தமதம் ஸ்தாபனம் ஆனதும் நம் எல்லோருக்கும் தெரியும்.,     பின் ஹிந்து மதத்தில் இருந்த பல கட்டுப்பாடுகளும் .நியமங்கள் ஹோமங்கள் யாகங்கள் .போன்றவைகளாலும் மக்களின் மனம் புத்த ,சமண மதத்தில் நுழைய விரும்பியது .தவிர சம்ஸ்கிருத மொழியில் பூஜை .புனஸ்காரங்கள் எல்லாமே இருந்ததால் புரியாத மொழியிலிருந்து கொஞ்சம் மாற்றம் தேவைப்பட்டது இப்படி  ஹிந்து மதமும் புத்த மதமும் பல வித்தியாசங்கள் கொண்டிருந்தாலும்  முடிவில் அணுக வேண்டிய இடம் ஒன்றாகத்தான் இருந்தது . பகவான் புத்தரின் காலத்திற்குப்பிறகு தோன்றிய  ஆதி சங்கரர்  .பெரிய வேதந்தவாதியாகி ,அத்வைத சித்தாந்தத்தில் கரை கண்டு சம்ஸ்கிருத மொழியில் மிகச்சரளமாகப்பேசி  பாரத தேசத்தையே தன் திருப் பாதங்களினால் வலம் வந்து ஹிந்துமதத்தைத் திரும்பவும் தூக்கி நிறுத்தினார்  நான் புத்தரின் சரித்திரமும்  , .ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் பஜகோவிந்தமும் பல விஷயங்களில் ஒத்துப்போவதைக்கண்டேன்

 கௌதம புத்தருக்கும்  ஶ்ரீ ஆதிசங்கரருக்கும் பல  ஒற்றுமைகளை நான்   பார்க்கிறேன் . சித்தார்த்தர் பிறப்பதற்கு முன் அவரது தாயார் மஹாமாயாவுக்கு ஒரு கனவு வந்ததாம் அதில் ஒரு குட்டியானை  அவளையும் குழந்தையையும்  வாழ்த்திவிட்டுச் சென்றதாம் யானை என்றால்  கணபதியின் ஸ்வரூபம் என எடுத்துக்கொள்ளலாம்

அதேபோல்  பலவருடங்கள் குழந்தைப்பேறு இல்லாமல்  சிவகுரு .ஆர்யாம்பாள் தம்பதிகள் சிவபூஜை செய்ய  சிவனும் அவர்களுக்கு தரிசனம் தந்தப்பின்னர் தானே அவர்களுக்கு வந்து பிறப்பதாக அனுக்கிரஹம் செய்தார் ,அதேபோல் சிவனே ஆதிசங்கரராக அவதாரம் செய்தார் .சிறுபிராயத்திலேயே வேதம் உபநிஷத், மஹாபாரதம் ,இராமாயணம் போன்றவைகளில் சிறந்த முறையில் தேர்ச்சி பெற்றுவிட்டு  .தனது ஐந்தாவது வயதிலேயே பூணலும் போட்டுக்கொண்டார் .இவர் தனது தந்தையை மிகச்சிறிய வயதிலேயே இழக்க நேர்ந்தது

.இதேபோல் சித்தார்த்தருக்கும்  தன் தாயாரை பிறந்த ஒரு வாரத்திலேயே இழக்க நேர்ந்தது சித்தார்த்தர் பிறந்தவுடன்  ஒரு பெரிய  ஜோசியர் இவர் பெரிய சன்யாசியாகவோ அல்லது பெரிய சைன்ய தலைவனாகவோ வருவான் என தெரிவிக்க   அவரது தந்தை தனது மகனுக்கு அரசகுமாரனுக்குத் தேவையான அத்தனை விதப் பயிற்சிகளையும்  கற்றுக்கொடுக்க ஏற்பாடு செய்தார் .ஆனால் சித்தார்த்தரின்  மனம் இதில் நாடவில்லை எப்போதும் தனிமையே நாடினார் .சுகபோகங்களை வெறுத்தார் மனைவி குடும்பம் என்பதையும் வெறுத்தார் .இதனால் பயந்துப்போன அரசர் சுத்தோதனர் அவருக்கு திருமனம் செய்வித்தால் மனம மாறலாம் என நினைத்து யசோதராவை மணம் செய்வித்தார் .ஆனாலும் சித்தார்த்தரின்  மனம்  மகிழ்ச்சியடையாமல் ஒரு தேடலநோக்கிப் போய்க்கொண்டிருந்தது    அவர்  பதினாறு வயதில் திருமணம் செய்துகொண்ட போது யசோதராவுக்கும் வயது பதினாறு ..

சாதரணமாக அந்த வயதில் ஆண்பிள்ளைகள் சிருங்கார ரசத்தில் பல புது விஷயங்களைக் கற்றுக்கொள்ள விரும்புவார்கள். ஆனால் சித்தார்த்தரோ முற்றிலும் மாறுபட்டவராக இருந்தார் .  திருமணமாகி பதிமூன்று வருடங்கள் கழித்து ராஹுல் பிறந்தான் அவர்களுக்குக் குழந்தை பிறந்தபோது வயது 29. . எப்போதும் சித்தார்த்தர் எதையோ நினைத்து ஆழ்ந்த சிந்தனையில் இருந்ததால் அவரை அந்த  யசோதரா கவரவில்லை .காமத்தை அவர் நாடவில்லை.  இதை  ஹிந்தியில் வடநாட்டுக்கவி   ஸ்ரீமைத்லி சரண்குப்தாஜி  தன்னுடைய  யசோதராவின் காவ்யத்தில்  அந்தப்பெண்மணியின் நிலைமையை மிகவும் ஆழமாகச் சித்தரித்திரிக்கிறார்  பதிமூன்று ஆண்டின் பின் குழந்தைப்பிறந்த அன்றே  அவர் இரவில் வீட்டைவிட்டுச்சென்று விட்டார், எங்கே  பந்த பாசக்கயிறில் சிக்கிக்கொண்டுவிடுவோமா? என்ற பயம் தோன்றிருக்கலாம் .அல்லது    ஜகத்தில்  மதகுருவாக   ஆக  எல்லா கலைகளும் தெரியவேண்டும் என்று மதன் மிஸ்ராவின மனைவி    பாரதி சொன்னாளே அதுபோலவா இது என்று எனக்கு நினைக்கத் தோன்றுகிறது

இதை ஆதிசங்கரர் வாழ்க்கையிலும் காணமுடிகிறது, மீமாம்சு தத்வஞானி குமாரிலபட்டரின் சிஷ்யரான மண்டன மிஸ்ராவுடன் ஒரு சமயம் சங்கரருக்கு மோதும் வாய்ப்பு வந்தது அந்தப்பட்டி மன்ற நீதிபதியாக  மிஸ்ராவின் மனைவி பாரதி இருந்தாள். இரண்டு வாரங்கள் தர்க்கம் நடந்தது எங்கே தன் கணவர் தோற்றுவிடுவாரோ என நினைத்து அவள் சங்கரருக்கு ஒரு கேள்வி கேட்டாள்

“காதலுக்கும் காமத்திற்கும் என்ன  வேறுபாடு ” ?

 அதன் பதிலை மறு நாள் சொல்வதாகக்  கூறிவிட்டுச்சென்றார் .    ஞான திருஷ்டியிலும் விடை விளங்காமல் பாம்பு கடித்து இறந்த மன்னன் உடலில் கூடு விட்டுக்கூடு பாய்ந்து அரசனாகிறார் .பின் அந்த ஒரு நாள் அரண்மணையில் அரசியுடன் இருந்துவிட்டு வருகிறார். மறுநாள் அதனின் விடையை சரியாக   அளித்தார் சங்கரர்  .    போட்டியில் தோற்றவர் துறவரம் மேற்கொண்டு சங்கரர் வழியை பின்பற்றினார்.  இந்த பாரதி சாட்சாத் சரஸ்வதியே என்றும் சிருங்கேரியில் இருக்கும் சாரதாம்பாளும் இவளே என்று ஒரு சிருங்கேரி பக்தர் என்னிடம் கூறினார்

சங்கரரும் உலகத்தை உய்விக்க வந்த ஒருஜகத் குருவாக ஆவார் என்று ஜோசியம் கூறியது  அதேபோல ஒரு நாள்  அவர் நதியில் குளிக்கபோக ஒரு முதலை அவர் காலை கவ்வி உடும்பு பிடியாகப் பிடித்துக்கொண்டது  இல்லற பந்தங்களை விட்டு சன்யாசியாக மாற  அவர் ஒப்பத்துக்கொண்டால் அந்த முதலை தன் பிடியிலிருந்து விட்டுவிடும்  எனச்சொல்லவும் செய்தது.     .தன் தாயாரை ரொம்பவும் தேற்றிவிட்டு இவரும் சன்யாசி ஆகிவிட்டார்.

சித்தார்த்தரும் முதலில் ஒரு தொண்டு கிழவர்  ஒருவர் தள்ளாடித்தள்ளாடிபோனதைக்கண்டு  “வாழ்க்கை இதுதானா ? இதிலிருந்து விடுதலை கிடைக்க வழியில்லையா ?”என்று யோசிக்க ஆரம்பித்தார் .அதன் பின் ஒரு சவ ஊர்வலம்,  .ஒரு நோயாளி என்றும் பார்த்ததை நாம் அறிவோம் .

இதேபோல் ஆதிசங்கரருக்கும் ஒரு அனுபவம் ஏற்பட்டது.   இந்த அனுபவத்தால்தான் நமக்கு ஒரு அரிய பொக்கிஷம் கிடைத்துள்ளது
அதுவே மோஹமுத்கரம் .அதாவது மோஹத்தை உடைத்தெறியும் சம்மட்டி  .மோஹமுத்கரத்தின் முதல் பாடல் தான் நம்மில் பலருக்கும் தெரிந்த “பஜகோவிந்தம் பஜகோவிந்தம் கோவிந்தம் பஜ மூடமதே  “{இந்தப்பாடலை நினைத்தவுடனேயே என் கண்முன் வருவது  திருமதி எம்.எஸ் சுப்பலட்சுமி அவர்கள் தான் .

பஜகோவிந்தம்  உருவான இடம் காசி மாநகரம்.   நதிகளிலேயே மிகச்சிறப்பு பெற்ற புனித கங்கை நதி தீரத்தில் தனது புனித பாதங்களை  பதித்தபடி  ஞானப்பழமாக கங்கைப்பிரவாகம் போல் .ஞானப்பிரவாகமாக நடந்து வருகிறார்  ஸ்ரீஆதிசங்கரர்  .தனது  முப்பதிரண்டாவது  வயதிலேயே  ஒரு தத்துவ ஞானியாக அத்வைத்த  தத்துவத்தை  ஸ்தாபித்து  பாரதம் முழுவதும்  தனது திருப்பாதங்களால் புனிதப்படுத்திய அவதார புருஷர்  கங்கைத்தீரத்தில் சிவப்பழமாக நடந்து வருகிறார் ,கூடவே நான்கு சீடர்களும் தொடருகின்றனர் .

ஜயஜய சங்கரா ஹரஹர சங்கரா என்ற கோஷமும் கிளம்பி  பின்   மெள்ள தென்றலில் மிதந்து கங்கை நதியில்  கலக்கிறது.

அந்த கங்கை பளிங்குப்போல் சலசலவென ஒட சூரியோதயம் போல் அங்கு சங்கரர் வருகிறார் . அந்த நேரம் ஒரு பண்டித  கிழவர் கையில் கோலுடன் தள்ளாடித்தள்ளாடி வருகிறார் .அவர் கையில் ஒரு சுவடி. அதைப்பார்த்துப்பார்த்து  எதையோ மனப்பாடம் செய்ய அது மனதில் ஏறாமல்  கிழவர் தவிக்கிறார்.அவர் சுவடியில் படித்ததோ  சிலஇலக்கண நியமங்கள்   .இதைப் பார்த்து ஜகத்குரு அவர்  அருகில் செல்கிறார் இன்றோ நாளையோ என்பது போன்ற உடல் ….காலன் எந்தநேரமும் வரலாம் .இந்த நேரத்தில் இலக்கண சூத்திரம், படித்து மண்டையை உடைத்துக் கொள்கிறானே.! ஒரு நிமிடம் யோசனையில் ஆழ்கிறார்.

 .” என்ன உலகம் இது? ஒரு இடம் பொன் மேல் மோகம் .ஒரு இடம் வெறும் சதையும் எலும்பும் ஆன உடலின் மோகம்  ,பெண் மேல் காமம் , மனைவி ,மக்கள் என்ற. பந்தவலையில் விழுந்து  நான் , எனது என்ற அஹங்காரத்துடன் அந்த இறைவனை நினைக்காமல்  காலத்தை வீண் செய்கிறதே!”

அவரது  எண்ணங்களின்  ஓட்டம்  “பஜகோவிந்தமாகப் பிறக்கிறது

கோவிந்தனை  பஜிப்பாய்   ,,கோவிந்தனை   பஜிப்பாய்
ஏ மூடமனமே
நீ    மாயுங்காலம் அந்தகோவிந்தனன்றி வேறு  யார் ரட்சிப்பார் ‘ என்ற
பொருளில்   ஆரம்பித்து  மேலே பல மலர்கள் உதிர்ந்து  பூமாலையாகிறது .

வாழ்க்கை நிலையற்றது ,ஆடி ஒடி பணம் ஈட்டும் நேரம் தான் நம்முடன்  உற்றார் உறவினர்கள், ஜனனம் மரணம்  தொடர்தல் ,

பிரும்மத்தை அறிய நேரமினமை  .இளமங்கை  சதை பிண்டம் மேல் மோகம் என்று  பல பூக்கள் அந்த மாலையில் தொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது

புத்தரது  எட்டு வழிகளான   நல்ல பார்வை,    நல்லெண்ணம்  இனிய பேச்சு நற்செய்கை    நல்ல வாழ்க்கை நன்முயற்சி ,நல்ல மனசாட்சி நல்ல தியானம் {  right view ,right intention ,rt speech ,rt பல action rt lively hood     rt effort  rt mindfulness  rt  concentration }
இவைகள்   இந்து மதத்தில் தொன்றுதொட்டு இருந்து வர சங்கரரும் இதை  பல இடங்களில் கூறியிருக்கிறார் .

பிரும்மம் உணர ஆசையான  மண்ணாசை ,பொன்னாசை ,பெண்ணாசை மூன்றையும் அறவே துறக்கவேண்டும் என்று   இருவருமே சொல்லியிருக்கின்றனர் .இன்பம் துன்பம் இரண்டையுமே சமமாக எடுத்துக்கொண்டால் தான் நிம்மதி பெறமுடியும்  என்றும்  இருவருமே சொல்கின்றனர்

இருவருமே துறவறத்தை  ஆதரித்து  பிரும்மனைக் காண்கின்றனர்

இதேபோல்  பல ஒற்றுமைகளை  புத்தர் ,சங்கரர் இருவரிடத்திலும் என்னால் காணமுடிந்தது  .

ஒம் ஜயஜய சங்கர  ஹரஹரசங்கர   ,,,,,,,புத்தம் சரணம்  கச்சாமி  ….

படத்திற்கு நன்றி :

http://pinterest.com/pin/112519690661213331/

விசாலம்

ஹனுமானின் தாகம் தீர்த்த முருகன்!!

இலக்குமணன் மயக்கமடைந்து கிடக்கிறார் .ராம   ராவண யுத்தம் தான் .எல்லோர் முகத்திலும் கவலையும் வேதனையும் நிறைந்திருக்க விபீஷணர் எப்படியும்  ஸ்ரீராமரின் சகோதரரைக்காப்பாற்ற துடிக்கிறார் பின் ஜாம்பவானிடம் கலந்தாலோசிக்கிறார் . இப்போது ஜாம்பவான் பேசுகிறார் “கவலைப்படாதீர்கள் இமயமலைப்பகுதியிலிருந்து  சஞ்சீவினி மூலிகையைக் கொண்டு வந்து முகரவைத்தாலே மயக்கமடைந்தவர் எழுந்து விடுவார் .  யோசிக்க  அவகாசமில்லை உடனே யாராவது போய் அந்த மூலிகையைக் கொண்டு வரவேண்டும் .”

இதோ அனுமான்   எழுந்து நிற்கிறார்  ” நான் போய் அந்த மூலிகையக் கொண்டுவருகிறேன்” என்றபடி விர்ரென்று கிளம்புகிறார். இதோ   சஞ்சீவினி மலை அருகே வந்தாயிற்று . எது மிருத சஞ்சீவினி என யோசிக்க நேரமில்லாததால் அந்தப் பர்வதத்தையே  அலாக்காகத் தூக்கி பறந்து வருகிறார்..அவரது நாக்கு வரண்டு போகிறது .தாகம் தாங்கவில்லை .அப்படியே ஒரு குன்றின் மேல் நின்றபடி தாகத்திற்குத் தண்ணீர் தேடுகிறார் . கண்களை மூடியபடி முருகப் பெருமானைத் தியானம் செய்கிறார். . அடுத்த வினாடியே அங்கு அழகன்   புன்னகை முகத்துடன் நிற்கிறான் .கூடவே தெய்வானையும் நிற்க சுபிரமண்யர்  தன் வேலை எடுத்து அந்தக் குன்றின் இடுக்கில்   பாய்ச்ச அப்படியே   நீர்   கசிந்து  பின் வேகமாக வர அனுமானும்  பக்தியால் கண்கலங்கி  முருகனை வணங்கி தாகச்சாந்தி செய்து கொள்கிறார் . பின் இலக்குமணனைக் காப்பாற்ற பறக்கிறார்

இந்தப் புனிதமான இடத்திற்குப் போகும் பாக்கியம் எனக்கு சமீபத்தில் கிட்டியது இந்த இடத்தின் பெயர் அனுவாவி  . அனுமன் பெயரால் வந்த குளம் என்ற பொருள் இருக்கலாம் . கனுவாய் , ஆனைக்கட்டி, போகும் ரூட்டில் இந்தக் கோயில் வருகிறது பெரிய தடாகம் என்ற   இடத்தில் அமைந்திருக்கிறது, இக்கோயில். .இந்தகோயிலுக்குப்போகும் வழியில் மேற்கு தொடர்ச்சி மலையும் நம்மைத் தொடர்ந்து வாருங்கள் என்று  அழகாக   தன் கைகளை நீட்டி வரவேற்பது போன்ற தோற்றம் நம்மைப் பரவசப்படுத்துகிறது. சுற்றுப்புரத்தில் காடு இருப்பது தெரிகிறது அடிக்கடி யானைகளும் நீர் குடிக்க இங்கு வருவதாக இங்கு இருப்பவர்கள் சொன்னார்கள் .   விவசாயமும்  செங்கல் செய்வதும் இந்த கிராம மக்களின் தொழில்  என்று  தெரிய வந்தது

குன்று இருக்கும் இடமெல்லாம் குமரன் இருக்கும் இடம் என்பது சரியாகத்தான் இருக்கிறது மருதமலை ஆகட்டும் .ரத்னகிரி ஆகட்டும்  இந்த முருகன் ஏன் ஒருவரது சௌகரியமும் பார்க்காமல்  மேலே போய் அமர்ந்து விடுகிறார்?

. வயதானவர்களெல்லாம் எப்படி ஏறி தன்னை வந்து பார்ப்பார் என்று கொஞ்சமாவது யோசிக்கிறாரா? இப்படி உச்சியில் போய் கோயில் கொண்டு  விடுகிறாரே !ஒரு சமயம் “என்னால் முடியும் என்ற எண்ணமும் “எல்லாம்முருகன் பார்த்துப்பான்” என்ற சரணாகதியும்  ஒவ்வொருவருக்கும் வரவேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் இப்படி குன்றின் மேல் போய் அமர்ந்து விடுகிறாரோ என்னமோ ! உயரத்தைப் பார்க்க எனக்கும்  எப்படி ஏறப் போகிறோம் என்ற  பயம் இருந்தது . என் கூட வந்தவர்கள சுமார் 550 படிகளாவது  ஏற வேண்டும் என்று சொல்லுகையில்    உள்ளூர ஒரு கலக்கம் …..எப்படியும் ஏறித்தான் போகவேண்டும் .முருகன் தரிசனம் என்றால் சும்மாவா என்று என் மனம் எண்ண, என்னைச் சுற்றி முருகனின் ஒளியை ஒரு பாதுகாப்பு வட்டம் போல் கற்பனை செய்து கொண்டேன் , எப்போதுமே நான் எதை வாங்குகிறேனோ இல்லையோ தவறாமல் மூச்சு என்னை வாங்கும் அதுவும் மேலே ஏற ஏற .. கழுத்தில் இருக்கும் குழி உள்ளே போய்விட்டு .போய்விட்டு வரும் ஆனாலும் இந்த அனுமானுக்கு அருளிய முருகனை எப்படியும் பார்த்தே தீரவேண்டும் என்ற தாகம் ……..அனுமனுக்கு ஏற்பட்ட தாகத்தை விட அதிகமாக இருந்தது ஆயிற்று கோயில் வாசல் வந்தாயிற்று .  அழகாக  வெல்கம் ஆர்ச் என்பது போல் பாதி வளைந்த வட்டத்துடன் முகப்பு  எங்களை வரவேற்றது ,அதில் சிற்பக் கலையின் நுணுக்கங்களைப் பார்க்க முடிந்தது

சிறிது தூரம் வந்தவுடன் ஒரு பெரிய கணபதி அங்கு அமர்ந்திருக்க பலர் அவருக்கு தீபமும் கற்பூரமும் ஏற்றுகின்றனர்  நானும் சுறுசுறுப்பாக  ஒரு 200 படிகள்: ஏறிவிட்டேன் அதன் பின் தான் எனக்கு முச்சு விட சிரமம் ஏற்பட்டது . என் கூட வந்த இரு பெண்மணிகள்  ” நாங்கள் இங்கேயே ஒரு மேடையில்
உட்க்கார்ந்திருக்கிறோம் நீங்கள் போய் வாருங்கள் “என கழண்டு கொண்டனர்

.நான் மலேசியாவில் இருக்கும் முருகனை அத்தனை படிகள் ஏறிப் பார்த்தேனே இங்கு பார்க்கமாட்டேனா என்ற வில் பவர் .என்னை மேலே ஏற ஊக்கிவித்தது, தவிர முருகன் வழிகாட்டுவான் என அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை ஓம் சரவணபவ என்றபடியே மேலே ஏறத் தொடங்கினேன் .இப்போது கடைசி ஐம்பது படிகள் இருக்க   என்  தலைச்சுற்றுவதுபோல் தோன்றி என்  உடம்பை என்னவோ செய்தது    “முருகா  என்னை அழைத்துப்போ ,இன்னும் கொஞ்சம் படிகள் தான் பாக்கி “என்று என் வாய் சொல்ல திடீரென்று உடலில் ஒரு புத்துணர்ச்சி   ஏற்பட்டது அவ்வளவுதான் .ஒரு படியிலும் ரெஸ்ட் எடுக்காமல் நேரே மேலே ஏறிவிட்டேன் , இது  என் முருகன் அருளால் தான் ஏற்பட்டது என்பதில் சந்தேகமே இல்லை .முருகா  இப்படியும் உன் கருணையா என்றபடி  கையில் இருந்த தண்ணீர் பாட்டிலைத் திறந்து  மள மளவென்று தண்ணீர் குடித்தேன் ,

உள்ளே கர்ப்பகிரஹத்தில் சுப்பிரமண்யன் தேவ்யானை  ,வள்ளியுடன்  நின்று புன்னகைத்தபடி அருள் புரிகிறார் பார்க்கப் பார்க்க அத்தனை அழகு.அழகான வடிவம்  .அவனது   கண்கள் நம்மையே பார்ப்பது போன்று தோற்றம் அளிக்க இருகைகளைக்கூப்பியபடி  அவனையே பார்த்து நின்றேன்அப்படி  நின்றதில் கிடைத்த ஆனந்தத்தை   சொல்லி இயலாது அதன் அருகில் அடுத்த பக்கத்தில் ஸ்ரீ ஆஞ்சநேயரும்  கம்பீரமாக கைகளில் சஞ்சீவனி மலையைத்தூக்கியபடி காட்சி அளிக்கிறார் .முருகன் கோயிலில் ஆஞ்சநேயர் இருப்பது அபூர்வமாகவும் விசேஷமாகவும் இருக்கிறது முருகன் தன் வேலால் உண்டாக்கிய அனுவாவி சுனை மருத்துவ குணம் கொண்டது அந்தச் சுனையின் நீரை பக்தி சிரத்தையோடு அருந்த எந்த விதமான நோயும் சரியாகிவிடுகிறதாம் சுனையின் நீரும் மிகவும் ருசியாக இருக்கிறது

வெளிப்பக்கத்தில் மரத்தால் ஆன ரதமும் வைக்கப்பட்டிருக்கிறது தைப்பூசம்,வைகாசி விசாகம் சஷ்டி கிருத்திகைப்போன்ற நாட்களில் இந்த மர ரதத்தில்  முருகன் இரு மனைவியர்களுடன் உலா வருவாராம், இடும்பனுக்கும்  ஸ்பெஷல் இடம்  உண்டு .இந்த கிராமத்தில் இருக்கும் அனைவருக்கும் இந்த முருகன் தான் குலதெய்வமாம் .முருகன் வேலால் குத்தி வரவழைத்த நீரைத் தான் இந்த கிராம மக்கள் உபயோகப்படுத்துகின்றனர்   இந்த முருகனுக்குப்பூஜை செய்ய வருபவரும் இந்த கிராமத்தைச்சேர்ந்தவர் தான் என்று அங்கு இருந்த ஒருவர் கூறினார் . அந்த ஊர் மக்கள் எத்தனை வயதானாலும் அபிஷேகத்திற்கான பொருட்களைத்தூக்கியபடி அத்தனைப்படிகளையும் ஏறி மேலே வந்து பிரார்த்தனைகள்  செலுத்த வருகின்றனர்  நான் அங்கு இருந்த போது கூட ஒரு வயதானவர் தன் கையில் பெரிய பூமாலை, .பால் நிரம்பிய பாத்திரம்   என்று இரு கையிலும் பல சாமான்களுடன் படிகளைக்கடந்து வந்துக்கொண்டிருந்தார் .  அது அவரது குல தெய்வமாதலால் மிகுந்த சிரத்தையுடன் பூஜைகளை நடத்தினார் .பின் சஷ்டிகவசம் படிக்க ஆரம்பித்தார் .. நாங்களும் அவருடன் சஷ்டி கவசம்
ஓத அன்றைய தினம் மறக்கமுடியாத தினமாக நினைவில் நின்றது

இங்கு   வைகாசி விசாகம் .ஆடி கிருத்திகை .தைப்பூசம் போன்ற முருகனின திருநாளை மிகவும் விமரிசையாகக் கொண்டாடுகின்றனர் .ஆனால் சூரசம்ஹாரம் இங்கு நடப்பதில்லை என நினைக்கிறேன் திருத்தணி போல் இங்கும் சுப்பிரமண்யன் வள்ளி தேவானையுடன்  சேர்ந்து  நாடி வந்த பக்தர்களுக்கெல்லாம் அருள் புரிகிறார் . மேற்குதொடர்ச்சி மலையின் சூழலில் அதிரம்யமான இயற்கையின் நடுவே அவர் அமைதியுடன் ஆனந்தமாக இருப்பதைப்பார்த்தாலே நம் வாழ்க்கையிலும் பேரானந்தம் தான் என்று நமக்கும்  ஏதோ ஒரு புல்லரிப்பு உண்டாகிறது ,

ஓம் சரவணபவ