Tag Archives: திருக்குறள்

திருக்குறள் படிப்பது தண்டனையா?

குற்றவாளிகள், திருக்குறளைப் படிக்க வேண்டும் என்பதைக் காவலர்களும் நீதிபதிகளும் ஒரு நல்ல நோக்கில் சொல்கிறார்கள். ஆனால், ஒரு தண்டனையாகத் திருக்குறளைப் படிக்க வைப்பது, திருக்குறளின் மீது வெறுப்பினை உண்டாக்கும் வாய்ப்பு உண்டு. தொண்டு இல்லத்தில் சமூக சேவை செய்யச் சொல்வதற்கும் இது பொருந்தும்.

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(313)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(313) மடிமை குடிமைக்கண் தங்கிற்றன் னொன்னார்க் கடிமை புகுத்தி விடும். – திருக்குறள் – 608 (மடியின்மை) புதுக் கவிதையில்... குடிப்பிறப்பில் உயர்ந்த அரசனிடம் மடியெனும் சோம்பல் விலகாமல் குடியிருந்தால், அது அவனைக் கொடிய பகைவர்க்கு அடிமையாகும் நிலைக்கே ஆளாக்கிவிடும்…! குறும்பாவில்... உயர்குடிப் பிறந்த அரசனிடமும் சோம்பல் நிலைபெற்றால் அது அவனைப் பகைவர்க்கு அடிமையாக்கிவிடும்…! மரபுக் கவிதையில்... உயர்குடி தன்னில் பிறந்தேதான் உயர்நிலை யுடைய மன்னனிடம் அயர்வாம் சோம்பல் மிகவாகி அதுவே அவனிடம் நிலைபெற்றால், உயர்வு வாழ்வில் வாராதே உறுதி ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(306)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(306) ஊழி பெயரினுந் தாம்பெயரார் சான்றாண்மைக் காழி யெனப்படு வார். – திருக்குறள் – 989 (சான்றாண்மை) புதுக் கவிதையில்... சான்றாண்மை என்னும் கடலுக்குக் கரைபோன்ற சால்புடையோர், இயற்கையின் இயல்பு மாறி உலக அழிவு ஏற்படும் ஊழிக்காலத்திலும் தமது நிலையிலிருந்து மாறுபட மாட்டார்கள்…! குறும்பாவில்... சான்றாண்மைக் கடலின் கரைபோலும் சான்றோர் நிலைமாறார், அழிவுதரும் ஊழிக்காலத்திலும்…! மரபுக் கவிதையில்... கடலாம் சால்பதன் கரைபோன்ற கண்ணிய மிக்க சால்புடையோர், கடலது தானும் கரையுடைத்தே காசினி தனிலே பேரழிவாம் இடரது தந்திடும் ஊழியிலும் இயல்பது ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(303)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(303) தெண்ணீ ரடுபுற்கை யாயினுந் தாள்தந்த துண்ணலி னூங்கிய தில்.        – திருக்குறள் – 1065 (இரவச்சம்) புதுக் கவிதையில்... இரக்காமல் முயற்சியுடன் உழைத்து அதன் மூலம் உண்ணக் கிடைத்தது, தெளிந்த நீர்போல் சமைத்த கூழே ஆனாலும், அதனை மகிழ்வுடன் உண்பதைவிட இனிமையானது வேறெதுவுமில்லை…! குறும்பாவில்... முயற்சியுடன் உழைப்பின் மூலம் உண்ணக் கிடைத்த எளிய நீராகாரத்தை உண்பதைவிட இனியது வேறில்லை…! மரபுக் கவிதையில்... பிறரிடம் கையது ஏந்திடாமல்      பிழைத்திட உழைப்பதன் மூலமாகச் சிறிதள வாகக் ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(300)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்…(300) செய்யாமற் செய்த யுதவிக்கு வையகமும் வானகமு மாற்ற லரிது.        – திருக்குறள் -101 (செய்ந்நன்றி அறிதல்) புதுக் கவிதையில்… மற்றவர்க்குத் தான் உதவியேதும் செய்யாதபோதும், பிறர் தனக்குச் செய்த பேருதவிக்கு, இம் மண்ணுலகு விண்ணுலகு இரண்டையும் கைம்மாறாய்க் கொடுத்தாலும் ஈடாகாது அவையே…! குறும்பாவில்… தானுதவியேதும் செய்யாதபோதும் தனக்குப் பிறர்செய்யும் உதவிக்குக் கைமாறாய் விண்ணும் மண்ணுமே ஈடாகா…! மரபுக் கவிதையில்… மற்றவர் தமக்குத் தானுதவி      மதித்துச் செய்யாப் போதினிலும், உற்றவர் போலப் பிறர்தனக்கே   ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(299)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்… (299) ஒறுத்தார்க் கொருநாளை யின்பம் பொறுத்தார்க்குப் பொன்றுந் துணையும் புகழ்.        – திருக்குறள் -156 (பொறையுடைமை) புதுக் கவிதையில்… தமக்குத் தீங்கு செய்தோரைத் தண்டித்தவனுக்குக் கிடைப்பது அன்று ஒருநாளைய இன்பமே.. ஒறுக்காமல் அதனைப் பொறுத்து விட்டவனுக்குப் பூமி அழியும் நாள்வரைப் புகழ் நிலைத்திடுமே…! குறும்பாவில்… தீங்கு செய்தவரைத் தண்டிப்பவனுக்குக் கிடைப்பது ஒருநாள் இன்பமே, அதைப்பொறுத்து விட்டவனுக்கு உலகுள்ளவரைப் புகழே…! மரபுக் கவிதையில்… துன்பம் தமக்குத் தந்தவர்கள்      துடிக்கும் படியே ஒறுத்திட்டால், அன்றைய ஒருநாள் ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(298)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்…(298) கண்ணின்று கண்ணறச் சொல்லினுஞ் சொல்லற்க முன்னின்று பின்னோக்காச் சொல்.        – திருக்குறள் -184 (புறங்கூறாமை) புதுக் கவிதையில்… இரக்கம் ஏதுமின்றி எதிரில் நின்று ஒருவனைக் கடிந்து சொன்னாலும் சொல்லாம்.. அவன் கண்முன் இல்லாதபோது பின்விளைவைப் பாராமல் அவனைப் பற்றிப் புறங்கூறும் சொல்லைப் பேசாதே…! குறும்பாவில்… கண்முன் ஒருவனைக் கடிந்து பேசிடினும், பேசாதே புறஞ்சொல் அவன் இல்லாதபோது இழிவாய்…! மரபுக் கவிதையில்… கண்முன் நிற்கும் ஒருவனிடம்      கருணை நெஞ்சில் ஏதுமின்றி புண்படக் கடிந்து பேசிடினும் ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(297)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்…(297) பாத்தூண் மரீஇ யவனைப் பசியென்னுந் தீப்பிணி தீண்ட லரிது.        – திருக்குறள் – 227 (ஈகை) புதுக் கவிதையில்… எப்போதும் தன்னிடமிருக்கும் உணவைத் தான் மட்டும் உண்ணாது, பிறர்க்கும் பகிர்ந்தளித்து உண்டு வாழப் பழகியவனை, பசியென்னும் தீயநோய் அணுகுதல் அரிதாகும்…! குறும்பாவில்… இருக்கும் உணவைப் பிறருடன் பகிர்ந்துண்டு வாழப் பழகியவனைப் பசியென்னும் தீயநோய்த் தீண்ட வராதே…! மரபுக் கவிதையில்… தன்னிட மிருக்கும் உணவதனைத்      தானே யுண்டு களிக்காமல், தன்னை யொத்த பிறமாந்தர்   ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(296)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்…(296) உற்றநோய் நோன்ற லுயிர்க்குறுகண் செய்யாமை யற்றே தவத்திற் குரு. – திருக்குறள் – 261 (தவம்) புதுக் கவிதையில்… உண்டி சுருக்கல் போன்ற நோன்புகளால் தம் உயிருக்கு வரும் துன்பங்களைப் தாம் பொறுத்தலும், பிற உயிர்களுக்குத் துன்பம் தராதிருத்தலும் ஆகிய அளவினதே தவத்திற்கு வடிவமாகும்…! குறும்பாவில்… தவத்தின் வடிவம் இதுவே,   தன்னுயுயிருக்கான துன்பம்பொறுத்தல், பிறவுயிரைத் துன்புறுத்தாதிருத்தல் ஆகியவற்றின் அளவினதே…! மரபுக் கவிதையில்… உண்டி சுருக்கல் போலுள்ள உயர்தர நோன்புகள் பலவற்றால் அண்டிடும் தம்முயிர்த் துன்பங்கள் அனைத்தையு மொன்றாய்த் தாம்பொறுத்தும், ...

Read More »

நெல்லைத் தமிழில் திருக்குறள்-133

நாங்குநேரி வாசஸ்ரீ 133. ஊடலுவகை குறள் 1321 இல்லை தவறவர்க் காயினும் ஊடுதல் வல்ல தவரளிக்கும் ஆறு அவுககிட்ட எந்த தப்பும் இல்லையின்னாலும் பிணங்கிநிக்கது எம்மேல நேசம் வைக்கச்செய்யும். குறள் 1322 ஊடலின் தோன்றும் சிறுதுனி நல்லளி வாடினும் பாடு பெறும் பிணக்குனால எனக்கு ஏற்படுத சின்ன சங்கடத்துக்காவ அவுக காட்டுத அளவத்த நேசம் வாடினாலும் பெருமையத் தரும். குறள் 1323 புலத்தலிற் புத்தேள்நா டுண்டோ நிலத்தொடு நீரியைந் தன்னார் அகத்து நிலத்தோட தண்ணி கலந்தாமாரி ஒத்துமையா நேசம் வச்சிருக்க காதலர்கிட்ட ஏற்படுத பிணக்குல ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(295)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(295) மனத்தது மாசாக மாண்டார்நீ ராடி மறைந்தொழுகு மாந்தர் பலர்.         – திருக்குறள் -278 (கூடாவொழுக்கம்) புதுக் கவிதையில்… உள்ளத்தின் உள்ளே அழுக்குடன் மாண்புடைய துறந்தார்போல் பலமுறை நீராடி தூயவர் போல் மறைந்தொழுகும் மாந்தர் பலர் உள்ளனர் பாரினிலே…! குறும்பாவில்… மனதினில் தூய்மையின்றி மாண்புடைத் தூயோர்போல் நடித்து நீராடி மறைந்தொழுகுவோர் பலருளர் மேதினியில்…! மரபுக் கவிதையில்… உள்ள மதிலே அழுக்குடனே      உடலைத் தூய்மை செய்திடவே கள்ள மனதை மறைத்தேதான்      கண்ட போதெலாம் ...

Read More »

நெல்லைத் தமிழில் திருக்குறள்-132

நாங்குநேரி வாசஸ்ரீ 132. புலவி நுணுக்கம் குறள் 1311 பெண்ணியலார் எல்லாரும் கண்ணிற் பொதுவுண்பர் நண்ணேன் பரத்தநின் மார்பு பொம்பளைங்க எல்லாரும் தங்களோட கண்ணால பொதுப்பொருளா நெனச்சி உன் மார்ப நுகருதாங்க. அதனால நான் உன் மார்பச் சேரமாட்டேன். குறள் 1312 ஊடி இருந்தேமாத் தும்மினார் யாம்தம்மை நீடுவாழ் கென்பாக் கறிந்து நான் பிணங்கி இருக்கையில அவுக தும்மினாக, ஆயுசோட நெறைய நாள் வாழணும்னு நான் வாழ்த்துவேனோன்னு நெனைச்சு. குறள் 1313 கோட்டுப்பூச் சூடினும் காயும் ஒருத்தியைக் காட்டிய சூடினீர் என்று கிளைகள்ல பூத்துக்கெடக்குத ...

Read More »

நெல்லைத் தமிழில் திருக்குறள்-131

நாங்குநேரி வாசஸ்ரீ 131. புலவி குறள் 1301 புல்லா திராஅப் புலத்தை அவருறும் அல்லல்நோய் காண்கம் சிறிது பிணங்குத நேரம் அவுக அடையுத சங்கடத்த காணுததுக்காவ அவுகளத் தழுவாம செத்த பிணங்கி நில்லு. குறள் 1302 உப்பமைந் தற்றால் புலவி அதுசிறிது மிக்கற்றால் நீள விடல் பிணங்கி நிக்கதுக்கும் சேந்து சந்தோசப்படுததுக்கும் இடையில இருக்க நேரம் சாப்பாட்டுல சரிஉப்பு சேத்துக்கிடது கணக்கா ஆவும். அந்த நேரம் சாஸ்தி ஆவுதது உப்புகரிச்ச சாப்பாடு கணக்காதான். குறள் 1303 அலந்தாரை அல்லல்நோய் செய்தற்றால் தம்மைப் புலந்தாரைப் புல்லா ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(294)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்…(294) தன்னைத்தான் காக்கின் சினங்காக்க காவாக்கால் தன்னையே கொல்லுஞ் சினம்.        – திருக்குறள் –305 (வெகுளாமை)  புதுக் கவிதையில்… தன்னைத் தான் துன்பம் வராமல் காத்துக்கொள்ள விரும்பிடில், தன் மனத்தில் கோபம் வராமல் காத்திட வேண்டும்.. அவ்விதம் காவாதபோது, அச்சினம் தன்னையே அழித்திடும் துன்பங்கள் தந்தே…!  குறும்பாவில்… தன்னைத்தான் காத்திடக் கோபம் தன்மனதில் எழாமல் காத்திடவேண்டும், இலையேல் தன்னையேயழிக்கும் அக்கோபமே…! மரபுக் கவிதையில்… தனக்குத் துன்பம் வந்திடாமல்      தன்னை யொருவன் காத்திடத்தன் மனதில் சினமது ...

Read More »

நெல்லைத் தமிழில் திருக்குறள்-130

நாங்குநேரி வாசஸ்ரீ  130. நெஞ்சோடு புலத்தல் குறள் 1291 அவர்நெஞ் சவர்க்காதல் கண்டும் எவன்நெஞ்சே நீயெமக் காகா தது ஏ நெஞ்சே! அவுகளோட நெஞ்சம் அவுகளுக்கு தொணையா நிக்குதப்போ நீ மட்டும் எனக்குத் தொணையாகாம அவுகள நெனச்சு உருகுதது ஏன்? குறள் 1292 உறாஅ தவர்க்கண்ட கண்ணும் அவரைச் செறாஅரெனச் சேறியென் நெஞ்சு நெஞ்சே நம்ம மேல நேசம் வைக்காதவர்னு தெரிஞ்ச பொறவும் வெறுக்க மாட்டாகனு நம்பி அவுக பொறத்தால போவுதுயே. குறள் 1293 கெட்டார்க்கு நட்டாரில் என்பதோ நெஞ்சேநீ பெட்டாங் கவர்பின் செலல் ...

Read More »