Tag: பாஸ்கர் சேஷாத்ரி

  • ஜனநாயகன்

    ஜனநாயகன்

    பாஸ்கர் சேஷாத்ரி

    நடிகர் விஜய் தனது கட்சியை ஆரம்பித்து ஒரு வருடத்துக்கு மேல் ஆகப் போகிறது. இந்த நிலையில் அவர் இதுவரை சுமார் இரண்டு அல்லது மூன்று இடங்களில் மட்டுமே கூட்டம் என்ற ரீதியில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்.

    மற்றபடி அவர் பெரிய பொதுக்கூட்டத்தை மக்கள் மத்தியில் நடத்தி, ஒரு வெகுஜன ரீதியான தலைவராக, கட்சியின் முகமாகத் தன்னைக் காண்பித்துக்கொள்ள எந்த முயற்சியும் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை.

    அவர் தான் இன்னும் படப்பிடிப்புக்காக ஒரு கேரவனில் அமர்ந்துகொண்டு அல்லது பனையூரில் தனது இல்லத்தில் அமர்ந்துகொண்டு கட்சியை நடத்தினால் அவர் பிரபலத்திற்கு ஏற்றவாறு அவரது தேர்தல் வெற்றி அமையாது.

    அவர் முதலில் தனது பங்களாவை விட்டு வெளியே வர வேண்டும். அதற்கு முதல் வளையமான தனது பவுன்சர்களை அகற்ற வேண்டும். அதற்கு அடுத்தபடியாக தனக்கு வாரி வழங்கப்பட்டிருக்கும் மத்திய அரசுப் பிரிவின் பாதுகாப்பை விலக்கிக்கொள்ள வேண்டும். இவையெல்லாம் செய்தால் இன்றி அவருக்கும் மக்களுக்கும் எந்த வகையில் நெருக்கமும் ஏற்படாது.

    எந்தக் கட்சியின் தலைவராக இருந்தாலும் சரி, அவர்களின் வெற்றிக்கு பின்னால் ஒரு பெரும் உழைப்பு இருந்து இருக்கிறது . குறைந்தபட்சம் அவர் மாதாமாதம் பல கூட்டங்களில் பல இடங்களில் கலந்துகொள்ள வேண்டும் . இது மக்களிடம் தனக்கு இருக்கும் செல்வாக்கை அழகாகக் கவரும் புத்தி. எம்ஜிஆரும் கலைஞரும் ஜெயலலிதாவும் இதைத்தான் செய்தார்கள்.

    இன்றைய சூழலில் அவர் இப்போது போலவே தேர்தல் நேரங்களிலும் நடந்துகொண்டால் கிட்டத்தட்ட அவர் சீமான் அளவு தான் வளர முடியும் அல்லது தமிழக பாஜக போல் பெரிய வளர்ச்சி கிட்டாமல் ஒரு தேக்க நிலைக்குச் செல்லும் அபாயம் தான் மிஞ்சும்.

    விஜய்க்கு விஜயகாந்த் போல ஒரு நல்ல பிரபல பிம்பம் இருக்கிறது. அதைத் திறம்படக் கையாண்டால் குறைந்தபட்சம் அடுத்த ஆட்சியில் அவரது பங்களிப்பு இல்லாமல் எந்தக் கட்சியும் அரசு அமைக்க முடியாது என்ற நிலை உருவாக வாய்ப்பு இருக்கிறது.

    அளவுக்கு அதிகமான பணம் மட்டும் பெரிய வெற்றிகளைத் தேடித் தராது . இன்று இந்தியாவில் பாஜக போல் செல்வம் கொண்ட கட்சி வேறு ஏதும் இல்லை ஆனாலும் சில மாநிலங்களில் அதன் வளர்ச்சி சொல்லிக் கொள்ளும்படி இல்லை. இதுபோல பலர் பல உபாயங்களை வளர வைத்திருப்பார்கள் இதையெல்லாம் அவரிடம் கொண்டு செல்ல, தோதான வழியில்லை.

    ஒரு தலைவர் எல்லாவற்றையும் முழுமையாக உட்கொள்ள முடியாது. ஆனாலும் தினசரி நிகழ்வுகளை, கட்சியின் போக்கை அறிந்துகொள்ள ஒரு சில உண்மையான காரியதரிசிகளை அவர் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். அவர்களும் கள நிலவரத்தை அவரிடம் தெரிவிக்க வாய்ப்பு இருக்கிறது.

    இந்தத் தேர்தலை அவர் கோட்டை விட்டால் இன்னும் ஐந்து வருடத்திற்கு அவரால் அரசியலில் தாக்குப் பிடிக்க முடியுமா எனத் தெரியவில்லை ஆனாலும் இது இல்லாவிட்டால் திரைப்படம் இருக்கிறது என்ற ரீதியில் அவர் கட்சி நடத்தினால் நமக்கு மீண்டும் தளபதி விஜய் தான் கிடைப்பார். இதைத் தாண்டி இன்று அவர் கூட்டணி வியூகம் வைக்கப் போகும் உத்தியை எல்லா கட்சித் தலைவர்களும் உற்று நோக்குகிறார்கள்.

    நாளை திருமா அங்கு சேரலாம் காங்கிரஸ் கட்சி மேலும் அவமானப்பட்டால் விஜய் அதை வரவேற்கக் காத்திருப்பார்.

    சில உதிரி கட்சிகளும் சுலபமாக அவர் வலையில் விழக்கூடும். அலுவலகத்திற்கு நல்ல நிர்வாகி போல் அவருக்கு குறைந்தபட்சம் ஐந்து பிரபல நிர்வாகிகள் அமைந்து அவர்களிடம் அவர் கருத்து கேட்க வேண்டும்.

    பின்பு அதன்படி நடக்க வேண்டும். ஆதவ் அர்ஜுனாவிடம் பணம் இருக்கிறது. பிரசாந்த் கிஷோர் பலமான யோசனைகளைத் தரலாம்.

    இவை எல்லாம் ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் பெரிதாக உதவாது. அவர் செய்ய வேண்டியது எல்லாம் தன்னை மக்களோடு மக்களாகக் கலந்து கொள்ளும் வழிகளை ஆராய வேண்டும். சுமார் இன்னும் ஒன்னேகால் வருடம் நேரம் இருக்கிறது. ஆனால் இதையெல்லாம் மிக மிகத் தீவிரமாக அணுக அவருக்கு நேரம் இருக்கிறதா என்று தெரியவில்லை.

    இன்று தி மு க, விஜயைக் கண்டு அஞ்சுகிறது என்றால் ஒரு பெரிய பலம் அவருக்கு உண்டு என்பதை அந்தக் கட்சி நன்றாக உணர்ந்து இருக்கிறது . வேதநாயகம் என்றால் பயம் என்பது போய் விஜய் என்றால் பயம் என்று வரவேண்டும். அவரின் இந்த முயற்சிக்கு அவர் தான் ஆக்க்ஷன் என்று சொல்ல வேண்டும் .

    Share
  • தேடினேன் வந்தது

    தேடினேன் வந்தது

    பாஸ்கர் சேஷாத்ரி

    (இசைக்கவி ரமணனின் பாரதி பற்றிய பேச்சில் விளைந்த பயிர் இது)

    இருளுக்கு எதிரியா அல்லது நீயே இருளா ?
    பாயும் ஒளியா வெம்மையின் ஆதியா
    வெளிச்சத்தின் ரூபியா
    நீ உயிர், அடக்க மாட்டாத ஒளியின் பயிர்
    நீ வெளியை விழுங்க வந்தவன்
    கடலில் முங்க வந்தவன்
    நீ எங்கள் காபந்து எங்களைக் காக்கும் பெரும்பந்து நீ
    உச்சம் நீ
    விஸ்தீரணன் நீ
    உலகாள்பவன் நீ
    சர்வ வியாபி
    ஒளியைப் பாய்ச்சும் உனக்கு ஒளி தருபவர்
    யார் ?
    நிழலில் இளைப்பாற யாரால் முடியும் ?
    ஆனால் நீ விளைவித்த வெளிச்சமே உன்னுயிர்
    புறக்கண்களால் தேடினால் விழிகளில் வடிநீர் அகக்கண்ணால் தேடுகிறேன் அகப்படவில்லை  நீ
    ஆனால் என்ன ?
    நீ, நான், செடி, விலங்கு, நீர் நிலை, மலை, மழலை, உயிர் எல்லாம் ஒன்றே.

    Share
  • மணியோசை

    மணியோசை

    பாஸ்கர் சேஷாத்ரி

    ஆராய்ச்சி மணியொன்றை அங்க மன்னன் கட்டினான்
    யார் ஆட்சி பாரென்று ஊர் முழுதும் கொட்டினான்
    ஏதோவொரு அலங்காரம் எனக் கண்டவர்கள் கருதினர்
    விளையாட்டுப் பொம்மையெனக் குழந்தைகள் சிரித்தனர் .
    மணியடிக்க ஆளில்லை என மன்னவன் மயங்கினான்
    குறைகளே இல்லையெனக் குதூகலித்தான் கோமகன்
    மாடு மேய்க்கும் சிறுவனுக்கோ அந்த மணியடிக்க ஆசை
    அவன் உரு பார்த்து கரு பார்த்து, காவலர்கள் விரட்டினர்
    குறைசொல்ல ஒன்றுள்ளதெனக் குயவன் மகன் கூறினான்
    என்னவெனக் கேள் என மன்னவனும் அதட்டினான்
    கயிறு கட்ட மறந்தீரே கடமை சார்ந்த காவலரே
    மாடுபிடி கயிறு இது மணியில் நீர் கட்டுவீர் என்றான்
    மன்னவனும் தலையசைத்தான் அதுவும் சரியென்று
    ஆசை கொண்ட அழகா போய் மணியடித்துப் பாரென்றான்
    ஆசை வேறு குறை வேறு எனச் சொல்லியே மறைந்தான்

    Share
  • தவம்

    தவம்

    பாஸ்கர் சேஷாத்ரி

    எப்போதோ ஓடின ரயில் தடக்கென இன்றோடும்
    எந்நாளோ ரணமான காயங்கள் சட்டென வலிக்கும்
    தேய்ந்து போய் நின்ற பாடல்கள் செவியில் அலைபாயும்
    கொள்ளி வைத்த உடல்களின் அனல் உடலில் அறையும்
    கூர்ப்பான மனத்தில் உடல் ரோமம் உயிர்ப்பெடுக்கும்
    கனவுகளைத் தின்று விட்டு கட்டில் இருளுக்கு நிற்கிறது .
    மரங்களும் செடிகளும் பார்த்தே வளர்ந்துவிட்டன
    சுவரில் செருகி நின்ற அட்டைப் பூச்சியும் இடம் மாறியது
    எந்த இயக்கமும் எதற்காகவும் செயலைத் தள்ளவில்லை
    நானும் நேரமும் சேர்ந்தே நிற்கிறோம் என்றென்றும்
    ஆனாலும் அது நகர்வது போல நான் நகர முடியவில்லை
    இருளில் கொண்டாட்டம், பகலில் கடிகார முள்ளில் கண்
    எந்தக் கூட்டத்திலும் நான் மட்டும் தனியனாக நிற்கிறேன்
    நெருங்க முயல முடியாமல் தோற்றுப் போகிறேன்
    இழப்பில்லை எனக்கு ஓர் உலகம் எப்போதும் இருக்கிறது
    தனித்திருப்பது தவமெனப் புரிந்து,எனக்குள் இருப்பது சுகம்

    Share
  • ஸ்ட்ராங் மிட்டாய்

    ஸ்ட்ராங் மிட்டாய்

    பாஸ்கர் சேஷாத்ரி

    “எக்ஸ்கியுஸ் மீ” என குரல் கேட்டது

    திரும்பினேன்.

    பெரியவர் ஒருவர் உட்காந்து இருந்தார்.

    அது ஒரு சின்ன பூங்கா.

    “என்னையா சார் கூப்பிட்டீர்கள்?”

    “ஆமாம் சார்”

    “உங்க பேரு என்ன?”

    “சார், நீங்க யாரு என்ன ஒன்னும் புரியல”

    “எதாவது பணம் வேணுமா?”

    “இல்ல சார்”

    “ஏதாவது சாப்பிட வாங்கி வரட்டுமா?”

    “வேணாம். பக்கத்துல கொஞ்சம் உக்காருங்களேன்.”

    “இல்ல சார். இது சமயம் இல்லை. நோய்த்தொற்று ரொம்ப அதிகமா இருக்கு. நான் தள்ளி நிக்கறேன்.”

    “உங்களுக்கெல்லாம் இப்பதான் இந்த கோவிட். நான் தனிமைப்பட்டு ரொம்ப வருஷம் ஆச்சு”

    “புரியல சார்”

    “உங்க பேர் என்ன?”

    “செல்வம்”

    “செல்வம். எனக்கு பெரிய பசி எல்லாம் எப்பவோ போச்சு”

    “எந்த ஆசையும் இல்லை. உடல் நலம் அவ்வளவு நல்லா இல்லை. தினம் இங்கே வரேன். இங்க மரங்களோட பேசிக்கொண்டு இருக்கிறேன். யாரும் என்னை பொருட்டாக மதிக்க இல்ல.”

    “சாரி சார்.” நான் உட்கார்ந்தேன்.

    “தாங்க்ஸ் செல்வம். எனக்கு மனைவி இல்லை. இறந்து ஒம்போது வருஷம் ஆச்சு பையன் பேரன் எல்லாம் வெளியூர்ல. வாடகை வீடு. எனக்கு எல்லா பொழுதும் பெரும் பாரமாக இருக்கிறது. எவ்வளவு நேரம் டீ வி பார்க்கறது. படிக்க கண்கள் தெளிவாக இல்லை. தூக்கமும் போச்சு. என்னோடு தினமும் வந்து பேசுவியா?”

    “சார் என் வீடு கொஞ்சம் தொலைவு தான். ஆனால் காரில் இங்கு வந்து வாக்கிங் போறேன். நான் டிராப் பண்ணலாமா?”

    “எனக்கு வண்டி சொகுசு வேணாம்பா, நான் மெல்ல விந்தி போயிடுவேன்.”

    “உங்க போன் நம்பரை கொடுங்க. நான் வரும்போது சொல்றேன்.”

    “போன் இல்லப்பா. பக்கத்து வீட்டு போன் தான்.”

    “எனக்கு நிறைய விஷயம் பேசணும். தினம் வாங்களேன். உங்களுக்கு கஷ்டம் இல்லைன்னா. எனக்கு பேச ஒரு உயிர் வேணும்பா. சொல்றது புரிகிறதா செல்வம்?”

    “புரியறது சார்.”

    “பேசாம கலக்காம இருக்க முடியலப்பா? அமைதி என்னை கொல்கிறது ? திடீர்னு ஒரு அழுகை என்னை மீறி வருகிறது. தனிமை பெரிய கொடுமை. உனக்கெல்லாம் இது புரியுமா தெரியல?”

    “இல்ல சார். உங்க ஆழமான வலி எனக்கு உறைக்கிறது.”

    “நான் தினம் வந்து உங்களை பாக்கிறேன் சார். இப்ப உங்களை இறக்கி விடட்டுமா?”

    “வேணாம் பா. உடனே வீடு வந்து விடும். என்னோடு மெல்ல நடந்து வர முடியுமா?”

    “நிச்சயம் சார்” என எழுந்தேன்

    “நன்றி செல்வம். இந்தா இந்த ஸ்ட்ராங் மிட்டாயை வாய்ல போட்டுக்க. எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்.”

    “தாங்க்ஸ் சார். அப்புறம் சாப்பிடறேன். இதை வாய்ல போட்டா பேச்சு போயிடும்” என்றேன்.

    “ஆமா இல்லை” என வாய் திறந்து சிரித்தவாறு சொன்ன போது அந்த மிட்டாயின் வெண்மை அவர் மனசையும் சொல்லியது.

    Share
  • பாலம் கல்யாணசுந்தரம் ஐயா

    பாலம் கல்யாணசுந்தரம் ஐயா

    பாஸ்கர் சேஷாத்ரி

    இன்று பாலம் திரு கல்யாணசுந்தரம் அவர்களைச் சந்தித்தேன். எளிமைக்குப் பெயர் போனவர். எங்களைக் காத்திருக்கச் சொல்லவில்லை. நேரே வந்து அமர்ந்தார். எங்களைப் பற்றி அவர் விசாரித்த பின் அவரின் சேவை மனப்பன்மையைப் பற்றி வினவினேன். அலட்டிக்கொள்ளாமல், எல்லோரும் சின்ன வகையாய் செய்வதை தாம் பெரிதாகச் செய்வதாகச் சொன்னார்.

    கொஞ்சம் இளைத்துத்தான் போயிருக்கிறார். ஆனால் பேச்சின் தீர்க்கம் கொஞ்சம்கூடக் குறையவில்லை. ஓய்வுக்குப் பின், தனக்கு வந்த பணத்தை அப்படியே அறக்கட்டளைக்குக் கொடுத்தவர். தனக்குச் சில நிறுவனங்கள் தரும் உணவும் உடையும் போதும் என்கிறார். நாலு ஜோடி சட்டை வேட்டி தான் அவர் சொத்து. எல்லாவற்றிற்கும் காரணம் அவர் அம்மா சிறு வயதில் கண்டிப்புடன் கொடுத்த போதனை – கிடைக்கும் வருமானத்தில் பத்து சதவிகிதம் ஏழை எளியோர்க்கு அளித்து வாழ்ந்தால் அதுவே போதும் என்ற அவரின் அறிவுரையை இன்று வரை கடைப்பிடிக்கிறார். உணவிலும் கூட, கிடைத்ததைப் பகிர்ந்துவிட்டு வாழ்கிறார். பிரம்மச்சாரி. எண்பது வயதை நெருங்குகிறார். தமிழில் பேசுவதைப் பெரிதும் விரும்பகிறார். பட்டதாரி தான். ஆனாலும் அவருக்குத் தமிழ்க் காதல் அதிகம். கொடுப்பதற்கு ஒரு பெரும் மனம் வேண்டும். இந்திய – சீனப் போர் வந்த போது பண்டித நேரு அவர்கள் வானொலியில் பேசுவதைக் கேட்டு, தன்னிடம் இருந்த எட்டு பவுன் தங்கச் சங்கிலியை அன்றே கொடுத்தவர் . தர்மம் செய்ய எந்தக் கல்லூரியும் கற்றுக் கொடுக்காது.

    ஒரு நிகழ்ச்சி சொன்னார். சிறு வயதில் ஏதோ விற்று அம்பது ருபாய் கிடைத்து அவர் சட்டை ஒன்றை வாங்கிக் கொண்டாராம். அதை அம்மாவிடம் சொன்ன போது, பத்து சதிவிகித நிதியை ஒதுக்காத காரணத்தால் இவரைக் கன்னத்தில் அறைந்து, அந்தச் சட்டையை மண்ணெண்ணெய் கொட்டி எரித்தாராம். எவ்வளவு உறுதியான பெண்மணி பாருங்கள்..

    இவரை நான் சந்தித்தது பெருமையான விஷயம் – எங்களை அமர வைத்து அருகில் இருந்து சம்பாஷித்தது எனக்குக் கிடைத்த பெரும் ஆசி. இவரைப் போல தர்மம் செய்வதற்காகவாவது நான் நிறைய ஈட்ட வேண்டும். நான் எமோஷனல் ஆவது கொஞ்சம் இயல்பு தான். இன்று அந்த ஒரு மணி நேரத்திற்கும் மேலான எனது அவருடன் ஆன இருப்பு, என்னைச் சுத்தப்படுத்தி உள்ளது.

    இந்தச் சந்திப்பு நடந்து சில வருடங்கள் ஆகிவிட்டன. இன்றுபோல் அது என் நினைவில் பசுமையாக உள்ளது.

    Share
  • அன்பே வா (சிறுகதை)

    அன்பே வா (சிறுகதை)

    பாஸ்கர் சேஷாத்ரி 

    அப்பா சாயங்காலம் ஆறு மணிக்கு ரெடியா இரு.

    என்னடா எதனா கோவிலுக்குக் கூட்டிண்டு போறயா?

    இல்ல , உனக்குப் பிடிச்ச அன்பே வா படம் டி டீ எஸ் ல போடறாங்க.

    வேணாண்டா, போன மாசம் கொஞ்ச நேரம் டி வி ல பார்த்தேன்.

    நீ வேற, இது லெவல் வேற. புது கலர், சூப்பர் சவுண்ட் எபெக்ட். பாரு அந்த பெரிய ஸ்க்ரீன்ல.

    உள்ளே நுழைந்தோம்  பெரிய தியேட்டர் தான். ஒரே இருட்டு. நடுங்கும் குளிர் வேறு.

    ஏன்டா, எவ்வளவுடா டிக்கெட்டு

    சும்மா வாப்பா.

    நீ படம் பாரு. பாட்டெல்லாம் எப்படி இருக்கு பாரு

    உனக்கு பிடிச்ச விசுவோட மியூசிக்

    தெரியுண்டா. ஒன்பது  பாட்டு. அதுல ஒன்னு இங்கிலீஷ்.

    மனம் படத்தில் லயிக்கும்போதே கொஞ்சம் அன்னியமாய்ப்பட்டது. இந்தப் பணக்காரத்தனம், மனசுக்கு ஒட்டவில்லை.

    டே போலாம்டா.

    ஏம்பா. படம் ஆரம்பிச்சு ஒரு மணி கூட ஆகலை.

    கொஞ்சம் இரு என்றவன் அஞ்சு நிமிஷத்தில் ஒரு பக்கெட்டுடன் வந்தான்.

    என்னடா இது.

    பாப்கார்ன் பா. சும்மா சாப்பிடு

    டே எனக்கு எல்லாமே கொஞ்சம் தள்ளி இருக்கற மாதிரி இருக்கு.

    சும்மா புலம்பாதே. பாரு கபாலி, காமதேனுல இதைப் பார்த்தா மூட்டைபூச்சி தான் கடிக்கும்.

    ஸ்க்ரீனுக்கே துட்டு. அதே சிம்லா லொகேஷன் தான். இங்கே எப்படி இருக்கு பார்த்தியா? காலை நீட்டித்தான் வச்சுக்கொயேன்.

    சரிடா. நான் இந்த அமைப்புக்கு செட் ஆக மாட்டேன். சொல்றா , எவ்வளவுடா டிக்கெட் .

    ப்ரீ பா. பாரு பாரு . அந்தக் குதிரை பாட்டு.

    ஆமாம். குதிரை சப்தம் யாரு தெரியுமா?

    யாருப்பா, சதன் தானே

    சே சே அப்ப அவன் விசுகிட்ட சேரல. இது மீசை முருகேஷ். மூணு நாள் கஷ்டப்பட்டான். இந்தப் பாட்டு செட் போட்டு எடுத்தது. கிட்டத்தட்ட விசுவுக்கு புக்கான முதல் படம். கொஞ்சம் புரோடக்க்ஷன் டிலே. ஈஸ்ட்மன் கலர் புரோசெஸ்ல பாம்பேல லேட் பண்ணிட்டான்.

    காமிரா யாரு வின்செண்டா?

    சே. இது அறுபத்தி ஆறு ரிலீஸ். ஆபரடிவ் காமிரமேன் மாருதிராவ். யாரு தெரியுமா? முதல்ல விசுவுக்கு புக் ஆனது சந்திரோதயம் தான். நடுவுல கலங்கரை விளக்கம்னு சில பேர் சொல்றா. ஆனா அன்பே வா அறுபத்திஆறு பொங்கல். சந்திரோதயம் மே மாசம் வந்தது.

    மாருதி ராவ் யார் தெரியுமா?

    தெர்ல பா

    டாக்டர் மகேந்திரன் இருக்கான்ல?

    அந்தக் காது டாக்டர்.

    அவர் தான். அவன் அப்பா தான் மாருதிராவ்.

    சரிடா, கிளம்பு.

    எனக்கு ஒன்னுக்கு வரது. ஏதோ டிஸ்கம்பார்ட்.

    இருட்டில் வெளியே போய் வருவதற்குள் ஒரு பாட்டு போய்விட்டது.

    மெல்ல போடா, ஒரே இருட்டு. எல்லாம் ஒரே  ஷோக்கு லைட். ஒரு மண்ணும் தெரியல.

    உட்காருப்பா

    டேய், ஒரு உபகாரம் பண்ணு .

    என்னப்பா ஏதனா வேணுமா?

    ஆமாண்டா.

    சொல்லு .

    நாலு புளிப்பு மிட்டாயும் ஒரு ஆரஞ்சு கலர் சோடாவும் கிடைக்குமா?

    Share
  • Story of How Ganapathy Subramaniam became Gemini Ganesan

    Story of How Ganapathy Subramaniam became Gemini Ganesan

    Seshadri Baskar

    On this day, hundred years ago, when Ganesan was born in Pudukkottai never in their family had even thought that he would make it big one day .

    Ganesan wanted to become a Doctor but after the graduation in Maharaja College (He did B.Sc., Physics), he had to face many turbulences in life and he came to Chennai to take an assignment at Gemini Studios as a casting assistant . His job is to ensure the testing process of the aspiring actors and see whether they fit the bill.

    One of the find of Ganesan was Chandrababu. He was by then married and had four children. Well before that he had taken the asylum in Muthulakshmi House in Adayar. Later she was celebrated as Dr. Muthulakshmi Reddy a leading doctor and a reformist a daring approach of a woman of those days.

    It will be quite interesting to note that even Vizhupuram Chinnaya Ganesan later to become Nadigar Thilakam was tested and certified by Ganesan. It was Missmalini in 1947 ( a Work of RK Narayanan ).

    His films Moondru Pillaigal and Thai Ullam did not go well in the box office but it was Manam Pola Mangalyam (மாப்பிள்ளை டோய்) marked the entry of Savitri in his life in this 1957 Release which did magic and the star was born.

    Remember MGR and Sivaji Ganesan had already settled. He played Pennin Perumai, Bandha Paasam and many more with Nadigar thilakam and it was only one movie with MGR (Mukarasi). From Nagaraja , it was Sridhar, Balachander, Bhimsingh, Pantulu and many more directors had done with him. Who can forget the climax of Sumaithangi, or a rightist man in Punnagai as sathyamurthy and as David aseervatham in Naan Avan Illai, it was his home production of Narayanee Films .

    He was a celebrated throughout his career and did the best of roles till he did his Avvai Shanmugi or Mettukudi. He had won Padmashree award and had achieved more accolades throughout south India and other states .

    At the age of 85 he breathed his last around 1,30 in the noon when his family members were around him. Today its his Hundredth Birth Anniversary. When cremation was in the process, I was in Woodlands Hotel seated next to PB Srinivas. When I said that his songs had made him hero quickly he refuted and said he had become hero overnight with காலங்களில் அவள் வசந்தம் in a way Gemini Ganesan was senior to both SivajI Ganesan and MGR. But Nambiar and Manohar are seniors to Gemini Too.

    The story of Ramaswamy Ganesan to Become Kadhal Mannan it had taken nearly fifty years. He paired with Jaya in only one movie that too as a guest role . When I think of Gemini Ganesan I recollect one song of Velli vizha immeditley. உனக்கென்ன குறைச்சல் நீ ஒரு ராஜா.

    He was in the throne of peoples hearts all through.. Gemini In my view is a urban romantic street smart and he won the hearts at ease .

    ————————————————————————

    Tail piece

    Gemini was an ace cricketer and he had served in Madras Christian College as a Lecturer. He had a passion to Translate Kannadasan’s Arthamulla Indhu Madham in English but that could not happen unfortunately.

    Additional story

    Gemini was a craze in our family and in 1959 when the film Kalyana Parisu was released my mother who was in her Mid pregnancy state went to Casino with my aunts and they all decided to name the boy child as Baskar and if the baby happens to be a girl it was decided to name as Vasanthi . Reason is this – The hero Gemini’s Name was Baskar and the Heroine Saroja Devi’s Name was Vasanthi . It was a film that was released in Casino on April 9 , 1959. I was christened as Baskar this way

    Share
  • பரிக்கா (சிறுகதை)

    பரிக்கா (சிறுகதை)

    பாஸ்கர் சேஷாத்ரி

    சார், நீங்க இவங்களுக்கு என்ன வேணும்?

    தம்பி சார்.

    பேரு?

    வரது சார்

    அவங்க பேரு?

    பிரமிளா

    என்ன வயசு?

    நாற்பது சார்

    தீப்பிடிச்சப்ப நீங்க எங்க இருந்தீங்க?

    ஆபிஸ்ல , நைட் ஷிபிட்

    யார் சொன்னாங்க?

    அவங்க ஹஸ்பன்ட்.

    எங்க அவரு?

    படுத்துண்டு இருக்கார்

    வாஹ்ட்

    சாரி சார் போதை சார்

    ஓ அதான் இஷுயுவா.

    எப்படி பேசினாருன்னு புரியல. ஆனா பிரச்சினைன்னு புரிஞ்சுண்டு வந்துட்டேன்

    எங்க வேலை செய்யறீங்க?

    பிரேக்ஸ் இந்தியா சார்.

    நீங்க போய் உக்காருங்க.

    நான் போய் அவங்களைப் பாக்கலாமா?

    வாட் டூ யு மீன், இது போலீஸ் கேஸ்

    உங்க முகத்துக்காக நான் கொஞ்சம் பேசினேன்

    உங்களுக்கு அந்த க்ராவிடி தெரியாது .

    தெரியும் சார். முதலுதவி கொஞ்சம் தெரியும்

    சார் டோன்ட் ஜோக் ஹியர். சிஸ்டர்ஸ் உடம்பைத் தொடக்கூட முடியல. கையோடு எல்லாம் வரது

    ஐயோ நாராயணா.

    ரிலாக்ஸ் சார். வாசல்ல அவுட் போஸ்டுல ஒரு புகார் கொடுத்துட்டு வாங்க. கையில எதாவது டாகுமென்ட் இருக்கா.

    டிரைவிங் லைசென்ஸ்.

    நோ யூஸ்.

    நீங்க போங்க . அவங்க என்ன செய்யணும்னு சொல்லுவாங்க

    சார் வெளிய இருந்து பாக்கலாமா?

    ஒன்னும் தெரியாது.

    குழந்தைங்க எல்லாம் சின்னப் பசங்க சார்

    சார் நான் இப்ப தியேட்டருக்குப் போறேன். டோன்ட் ஹோல்ட் மீ. எண்பது சதம் தீக்காயங்கள்.

    சார். ஒரு நிமிஷம் சார்.

    வாணி இவரைக் கூட்டிட்டுப் போங்க . உடனே கூட்டிட்டு வாங்க .

    சார் அங்க போய் ஏதும் பேசாதீங்க.

    உள்ளே பேன் காற்றில் வெள்ளைத் துணி லேசாக அசைந்தது .

    பரிக்கா.

    சார் பேசாதீங்க

    ஒரு நிமிஷம் மா.

    பரிக்கா.

    மெல்ல தொட்டவுடன் உடல் கூழாய்க் கையில் ஒட்டிக்கொண்டது .

    சார். நான் டாக்டரைக் கூப்பிடுவேன், கிளம்புங்க .

    பரிக்கா. அவள் உடம்பெல்லாம் வெள்ளைத் துணி. முகமெல்லாம் கட்டு. அங்கெங்கே கறுப்பு தேய்ந்த முகம் . அறை முழுக்க மண்ணெண்ணெய் வாசம்

    பரிக்கா.

    சட்டென அவள் கண்கள் திறந்தன. இமைகளைத் திருப்பவில்லை. திறந்த நோக்கில் பார்வை.

    வரது எனக் கூப்பிட்டது போல இருந்தது.

    உதடுகள் அசைந்தன.

    வார்த்தைகள் வெளியே வரவில்லை . .

    சார் கிளம்புங்க.

    போம்மா நான் பாத்துக்கிறேன் .

    பரி.

    அவள் பதில் பேசவில்லை .

    சார், அவங்க செத்துட்டாங்க

    சும்மா இரும்மா.

    பல்ஸ் இல்லை.

    அவங்க என்ன தான் பாக்கறாங்க.

    இல்ல சார்.

    பேசினாங்க மா

    தெரியும். அப்புறம்தான் உயிர் போச்சு.

    ம்மா, அவங்க என்ன கூப்பிட்டது காதுல விழுந்ததா?

    தெர்ல சார், போலாம்.

    கொதிக்கற பால் பட்டவுடன் எரிச்சல், சிகரட் சூடே தாங்க முடியல, எப்படிக்கா நீ?

    சார் உங்களை டாக்டர் கூப்பிடறாரு.

    வேணாம்பா, அவங்க என்கிட்டே பேசிட்டாங்க.

    என்னை வரதுன்னு கூட்டாங்க. உதடு அசஞ்சுது பா

    டாக்டர் அவர் வரமாட்டேன்கறாரு .

    வரது , ஷி டைட் எனிவே பீஸ்புல்லி.

    சொன்னங்க வாணி.

    சரி நம்ப பார்மாலிடீஸ் பாக்கலாம். ஆனாகூட அவங்க பேசினது த்ரில் வரது .

    ஆமா சார். கொஞ்சம் மனசு ஆறுதலா இருக்கு சார்.

    வாணி ரிப்போர்ட் எல்லாம் ரெடி பண்ணு. அடாப்சி செக் பண்ணு.

    எல்லாம் ரெடி சார்

    சார் டைம் ஆப் டெத் என்ன சார் போட?

    அவரு எப்ப உள்ள போனாரு

    பதினொன்றரை சார்.

    சரி அப்ப நிஜ டைம் ஒம்போதரைன்னு போடாம, பதினொன்னு இருபதுன்னு போடுங்க. டூ இட் ரைட்.

    சரி சார்.

    வரது தேநீர்க் கோப்பையைக் கைமாற்றிக்கொண்டு இருந்தான்.

    Share
  • பிரியதர்சினி இந்திரா காந்தி

    பாஸ்கர் சேஷாத்ரி

    இந்திரா காந்தியைப் போல ஒரு சர்வாதிகாரத் தலைவரை அன்றைய அளவில் கேள்விப்பட்டிருக்க முடியாது. எழுபதுகளில் துக்ளக் வாசகன் என்ற பெரிய ஈர்ப்பில் இந்திரா காங்கிரஸ் மீது எனக்குப் பெருங்கோபம் இருந்தது. சோவைப் போல பல்லாயிரம் பேர், இந்திராவின் நகைச்சுவைக்கு ஒரு பைசாவை மணிஆர்டர் செய்து அதனை அவர்களின் அலுவலகம் பெற்றுக்கொண்டது, எனக்கு இன்றும் நினைவில் உள்ளது. அப்படி அனுப்பியவர்களில் நானும் ஒருவன்.

    அலகாபாத் நீதிமன்றத் தீர்ப்பு, ஜெயப்ரகாஷின் சிறை அடைப்பு, பெர்னாண்டஸ் மீது வழக்கு, சென்சார் அடக்குமுறை (மெட்ராஸ் ஹை கோர்ட் வாசலில் பறிமுதல் செய்யப்பட்ட துக்ளக், கருப்புச் சந்தையில் நூறு ரூபாய்க்கு விற்றது) எனப் பல நிகழ்வுகள் இன்னும் என் மனத்தில் இருக்கின்றன. எல்லாச் செயலும் எனக்கு அப்போது இந்திரா எதிர்ப்புதான். ஆனாலும் அவர் ஆளுமை எனக்குப் பெரிய ஆச்சரியம். தான் நினைத்ததைச் செய்யத் தடை வரும் போது, அதனை உறுதியாய் எதிர்கொள்ளப் பலம் வரும்போது ஒரு சர்வாதிகாரம் தலை தூக்குவது இயல்பு என அப்போது புரியவில்லை. ஏன் அவர் மகன் சஞ்சய் காந்தி இறந்தபோது கூட அவர் மேல் ஒரு சோகம், இரக்கம் வரவில்லை . கிட்டத்தட்ட அது எனக்கு என் மேல் திணிக்கப்பட்ட அல்லது நான் ஏற்றுக்கொண்ட காங்கிரஸ் எதிர்ப்பு நிலை.

    பின்னாளில் இந்திய நாட்டிற்கு ஓர் அவசர நிலைப் பிரகடனம் தேவை எனச் சோவே சொல்லும் அளவிற்கு இன்று அரசியல் அதல பாதாளம் நோக்கிச் சென்றுகொண்டு இருப்பது வேறு விஷயம். இந்த எல்லாக் கோபமும் வெறுப்பும் ஒரே நாளில் உடைந்து போய், இந்திரா எதிர்ப்பு என்ற எனது கொள்கை உடைந்து போனது அந்த அக்டோபர் முப்பத்து ஒன்றாம் தேதி 1984.

    அன்று காலை தான் அவர் சுடப்பட்டார். நான் சுமார் பத்து மணியளவில் என் அலுவலகத்தில் இருந்தபோது (வேலைக்குச் சேர்ந்து ஒரு மாதம் கூட ஆகாத நிலை) கணக்காளர் தான் அதனைச் சொன்னார். ஆனால் அவர் பேச்சில் உறுதித்தன்மை இல்லை என்பதால் ஒரு மிதிவண்டியை எடுத்துக்கொண்டு கோடம்பாக்கம் நெடுஞ்சாலைப் பக்கம் வந்து விசாரித்த போது உண்மை தெரிந்தது. கிட்டத்தட்ட கலவரமான சூழல். அலுவலகம் வந்து இயக்குநரிடம் சொன்னேன். இந்தக் கோழைத்தனமான வன்முறைக்குப் பின், எனக்கு இந்திராவின் மேல் பெரிய மரியாதையும் மதிப்பும் வந்தது. இந்திரா மரணத்திலும் இவர்களை ஜெயித்தார்.

    ஆனால் அது அன்றைய காலக்கட்டம், அன்றைய உண்மை. எத்தகைய பெரிய, கலவரமான, பயங்கரமான மரணம் அது. ஒரு பாயின்ட் பிளான்க் ரேஞ்சில் இருபத்து ஏழு குண்டுகள் உடம்பைத் துளைத்தன என்றால் எவ்வளவு பெரிய மூர்க்கமான வன்மம் அது? உயிர் பிரிந்ததன் முக்கிய காரணமே பெரும் அதிர்ச்சி என்று அகில இந்திய வானொலி பறை சாற்றியது. எனக்கு விவரம் தெரிந்து நான் கலவரமானது இந்த நாள் தான். முப்பத்து ஆறு ஆண்டுகள் ஓடிவிட்டன.

    அவர் முந்தைய நாள் ரத்தம் சிந்தத் தயார் எனப் பேசியபோது ஒரு தமாஷ் என்ற நினைத்த மனம், அடுத்த நாள் உயிர் விட்டபோது கலங்கியது, எனக்குள் நிகழ்ந்த ஒரு மாற்றம். புளூ ஸ்டார் ஆபரேஷன் நிகழாமல் இருந்து இருந்தால், நாம் இந்திராவைக் காப்பாற்றி இருக்கலாமா எனத் தோன்றுகிறது. சென்றதினி மீளாது மூடரே என்ற பாரதியின் வரிகள் நினைவுக்கு வருகின்றன. என்ன தான் என் சின்ன எதிர்ப்பு ஒரு பொருட்டல்ல என்றாலும், இந்தக் குற்ற உணர்ச்சி, என்னை விட்டுப் போகாது.

    Share
  • கடன் (சிறுகதை)

    கடன் (சிறுகதை)

    பாஸ்கர் சேஷாத்ரி

    அப்படி எதிர்க்க திண்ணைல உக்காருங்க தம்பி.

    வேணாம் சார். நிக்கறேன்

    பேரு என்ன சொன்னப்பா

    வாசு

    என்ன படிச்சீங்க

    பிளஸ் டூ பைல் சார்.

    ஏன் மேலே எழுதலயா

    இல்ல, எனக்கு நாட்டம் போச்சு

    இங்க உனக்கு இந்த வீட்ல தான் வேல, எதை சொன்னாலும் செய்யணும்

    சரி சார். சம்பளம் என்னான்னு கணக்காளர் சொல்வாரு

    பின்னாடி சின்ன ரூம் இருக்கு. அங்கே தங்கிக்கோ.

    சரி சார்.

    ஓய்வா இருக்கும்போது என்னவேணா செய்யலாமா?

    ம், என்ன செய்வ

    செடி வளர்ப்பேன் சார். கொஞ்ச நாள் லீவுக்கு கிராமத்துக்குப் போனேன். அப்ப கத்துண்டேன்

    செய்பா

    நான் கொஞ்சம் கவிதை எழுதுவேன்.

    அப்படியா அடி சக்கை. எனக்கும் கண்ணதாசன் பிடிக்கும்

    நான் மில்டன் ரசிகன்

    அவரு யாரு.

    அவரும் பெரிய கவிஞர் சார். இங்கிலீஷ்ல எழுதுவாரு

    என்னப்பா ஏதோ சொல்ற

    ஒண்ணுமில்லை சார். மூணு வருஷம் கான்வன்ட்ல படிச்சேன்.

    அப்ப எப்படிப்பா இந்த வேலைக்கு .

    அதெல்லாம் ஒன்னுமில்ல சார். எல்லா வேலையும் ஒன்னுதான்.

    உனக்கு எப்படி அக்கௌன்ட்ஸ் சாரதியை தெரியும் .

    அவர் பையன் என்னோட கிளாஸ் மேட்.

    அவர் தான் என்னை அடிக்க்ஷன் செண்டர் கூட்டிண்டு போனார்

    உனக்கு இந்த வேலை ரொம்ப சின்னதுன்னு நினைக்கிறேன் .

    இல்ல சார். எனக்கு இது வேணும். எனக்குன்னு ஒரு தண்டனையா பாக்கிறேன். என்னை வருத்திக்க இது ஒரு நல்ல வழியா பாக்கிறேன். எனக்குச் சாப்பாடும் தங்க இடமும் போதும். வேலை கொடுங்க அது போதும்.

    இல்ல தம்பி. எனக்கு உன்கிட்ட வேலை வாங்க நிறைய தயக்கம் இருக்கு.

    நான் உண்மையைப் பேசிட்டேன். எனக்கு வாய்ப்பு இல்லேன்னா நேர்மைக்கு மதிப்பு இல்லைன்னு ஆயிடும்.

    பாத்தியா, இது போல எல்லாம் என்னால் பெரிசா யோசிக்க முடியல. நான் உன்கிட்ட வேலைக்கு வந்தாபோல உணர்வு வருது.

    சார் எனக்கு உண்மை பேசவே பிடிக்கிறது. பொய் எதற்கும் சொல்ல பிடிக்கல. அதனால் தான் என் பழைய கதையைக் கூட சொன்னேன்.

    சரி நாளைலந்து வாப்பா. நீ நல்லவன் தான். ஆனாலும் எதனா சிக்கல் வருமோனு பயமா இருக்கு.

    நீங்க தயங்க வேண்டாம். எனக்கு வாய்ப்பு கொடுங்க.

    சரி. சாரதி கிட்ட சொல்லு . ஒன்னு தெரியுமா? நீ சின்ன பையன். தெரியாது. உன் அப்பா என்னிடம் நிறைய கடன் வாங்கி வட்டிகூட கட்டாம தூக்குல தொங்கினான்.

    எனக்குத் தெரியும் சார். சாரதி அங்கிள் சொன்னாரு.

    அதெப்படிப்பா. என்கிட்டே வாங்கின கடனுக்கு, என்கிட்டே வேலை செஞ்சு, என் கடனை அடைக்கிறது ஒத்து வரலையே?

    இல்ல சார் . நான் எங்கனா வேலை செஞ்சி கடனை அடைக்கிறது ரொம்ப தாமதம் ஆகும். இங்கன இருந்தா நீங்க பிடிச்சிண்டு கொடுக்கலாம்.

    தம்பி நான் பெர்ய நேர்மையெல்லாம் இல்ல. வட்டி வியாபாரம். எனக்குக் குறி வேற.

    இருக்கலாம். கடன் அடஞ்சவுடன் நானும் போயிடுவேன் சார்.

    சரி நான் கிளம்பறேன். சரி சேர்ந்துடு. துணி மணி இருக்கா?

    இருக்கு.

    அரை டிராயர்லாம் போடகூடாது. பஜாருக்குப் போகும்போது யாராவது வட்டிக்குக் கேட்டால் சொல்லிவிடு.

    அதை மட்டும் சொல்லமாட்டேன் சார்.

    Share
  • கண்ணையாவின் கை (சிறுகதை)

    கண்ணையாவின் கை (சிறுகதை)

    பாஸ்கர் சேஷாத்ரி

    கண்ணையா பற்றி நிறைய பேருக்குத் தெரிந்து இருக்காது. அந்தக் காலத்து ஆசாமி. நான் படித்த பீ எஸ் ஹை ஸ்கூல் பெல் மேன். எழுபதுகளில் நான் படித்த காலத்தில் அவர் தான் என் நிஜ ஹீரோ. வாத்தியார்கள் எல்லாம் அப்புறம் தான். அவருக்கு அப்போதே சுமார் அம்பது வயதுக்கு மேல். நீல நிற தொளதொளவென்று அரைக்கை சட்டை. மடித்துக் கட்டிய வேட்டி. சவரம் செய்யாத முகம். வெள்ளை வெளேர் தலைமுடி. முகத்தில் எப்போதும் குங்குமப் பொட்டு. இன்னும் கொஞ்சம் சொல்ல வேண்டுமானால் இன்றைய என்னைப் போலவே கொஞ்சம் கூன் போடுவார். அது அந்தக் கனமான மணியைத் தினமும் தூக்கியதால் கூட இருக்கலாம்.

    நான் அவரைப் பல கோணங்களில் ரசித்து இருக்கிறேன். அவர் அந்த பள்ளி மாடியில் இடது ஓரம் நின்று சரியாக நேரம் பார்த்து மணி அடிக்கும் லாவகம் இருக்கிறதே, அதற்கு நூறு மதிப்பெண் கொடுக்கலாம். முதலில் ஓர் ஆரம்ப தொனியில் ரீங்கார பாணியில் தொடங்கி அதையே இசைப் பாடல் போல மெல்லக் கோத்து அப்படியே ஓர் இசை அமைப்பாளர் போல அதனை அவர் நடத்தும் பாங்கு எனக்குப் பெரிய ஒரு மெய்சிலிர்ப்பு. எல்லோரும் மணி அடித்தவுடன் ஓடினாலும் எனக்கு அவர் பிம்பம் தான் தெரியும். கூட்டத்தின் இடுக்கில் அவரைப் பார்த்துக்கொண்டே நிற்பேன்.

    ஆரம்ப காலத்தில் அந்தப் பள்ளியில் ஒரு தண்டவாளத் துண்டு ஓரிடத்தில் தொங்கும். அதற்கென பிரத்யகேமாய் ஒரு தடிமனான கம்பி. அதுவும் ரீங்காரம் தான். அதையும் கண்ணையா அடித்து அதன் அதிர்வைக் கைகளால் உணர்ந்து அவர் என்னைத் துரத்திய காலமும் உண்டு. தண்டவாளம் வழக்கொழிந்து, பின்னர் இந்த வெண்கல மணி வந்தது. வீட்டுப் பாத்திரம் போலப் பளிச்சென அது இருக்கும். வயது கூடக்கூட சின்ன விஷயங்களின் ஈர்ப்பு போகும் என்பார்கள். ஆனால் அது எனக்குக் கூடவே செய்தது.

    பத்தாம் வகுப்பு படிக்கும் போது ஒரு சனிக்கிழமை, அரை நாள் விடுமுறை. கண்ணையாவைப் பார்த்து ஒரு முறை மணி அடிக்க வேண்டும் என்றேன். போ அப்பால என்றார். நான் நகரவில்லை. கொஞ்ச நேரம் கழித்து இன்னுமா நிக்கற என்றார். நான் அந்த மணியைப் பார்த்துக்கொண்டே நின்றிருந்தேன். கொஞ்ச நேரம் கழித்து என்ன உனக்கு மணியை அடிக்கணுமா எனக் கேட்டார். வேகமாகத் தலையை ஆட்டினேன். நான் சொல்றப்ப வரையா என்றார். ம் என்றேன்.

    சொன்னபடி ஒரு மணிக்கு வா என்றார். நான் மணியைக் கொடுக்க மாட்டேன். நான் அடிக்கும்போது நீ என் கையைப் பிடிச்சுக்கோ என்றார். கையைப் பிடி என்றார். அவர் அடிக்க அடிக்க, எனக்கு உடல் சிலிர்த்துப் போனது. அதே ரீங்காரம். அதே பாணி இசை. அதே கணீர் சப்தம். அந்த நிறைவான இசை.

    போதுமா என்றார். பதில் சொல்ல முடியவில்லை. அவர் கையைப் பற்றின அந்த ஸ்பரிசம் நெடு நேரம் போகவில்லை. பள்ளியில் சேர்ந்த நாளில் பலப்பம் கொடுத்துச் சொல்லிக் கொடுத்த ஆசானாக அவர் அன்று மாறிப் போனார். நேற்று அதே மாதிரியான மணியின் நாதத்தைக் கேட்டபோது என் கையைப் பார்த்தேன். இன்னும் கண்ணையா என் கையைப் பிடித்துக்கொண்டிருப்பது போல இருந்தது.

    Share
  • சிவராமன் (சிறுகதை)

    சிவராமன் (சிறுகதை)

    பாஸ்கர் சேஷாத்ரி

    சில விஷயங்களைப் பேச வேண்டும் என்றான்.

    எங்கே போலாம் எனக் கேட்டேன்

    நாளைக்கு மீட் பண்ணலாம் என்றான்

    வேணாம். நான் முட்டி வலி டாக்டரைப் பார்க்கணும். இன்னிக்கே வேணும்னா பார்க்கலாம் என்றேன் .

    கொஞ்சம் யோசித்து, சரி ஆறு மணிக்கு பழைய வுட்லண்ட்ஸ் வா என்றான்.

    முன்னை விட ரொம்ப மெலிந்து இருந்தான் அவன் தோள் பையைச் சரி செய்துகொண்டே நடந்து வந்தான்.

    என்னாச்சு உன் ஸ்கூட்டர்.

    கை காட்டி காண்பித்தான்.

    சீக்கிரம் விக்கணும். பழையபடி ஒரு டிவிஎஸ் பிப்டி செகண்ட் ஹாண்ட்ல வாங்கணும்.

    ஏன்டா அவனவன் பெரிய வண்டி வாங்குவான் . நீ என்ன இப்படி சொல்ற?

    என் நிலைக்கு எல்லாமே சொகுசு தான்.

    புரியல என்றேன்

    என்னாச்சு என்றேன்.

    நல்ல வேலை, உனக்கென்ன?

    இப்ப எல்லாம் போச்சு

    என்ன?

    தப்பு பண்ணிட்டேன்டா . ஏதோ ஆசைப்பட்டு லஞ்சம் வாங்கிட்டு இன்னிக்கு கேஸ் நடக்குது விஜிலன்ஸ்ல மாட்டிண்டேன். இப்ப சர்விஸ்ல இல்லை. சாலரி இல்லை. இன்னும் ஒரு வருஷம் தான் சர்விஸ்.. சபலம் பெரிய கொடுமை .

    பணம் எதனா வேண்டுமா.

    ஆமாண்டா.

    எங்கிட்ட ரெண்டாயிரம் இருக்கு, வச்சுக்க.

    எனக்கு இரண்டு லட்சம் வேண்டும்.

    டேய், என்னடா கேக்குற? கேஸ் நடத்தவா?

    இல்லை நான்தான் பணம் வாங்கியது உண்மைன்னு சொல்லிட்டேன்.

    இந்த பணம் நான் சீட்டு சேர்த்த பணம்.

    வந்தவங்க எல்லாத்தையும் அள்ளிண்டு போயிட்டாங்க…

    சீட்டு போட்டவங்க பிரஷர் தாங்க முடியல.

    சாரி என்றேன்.

    சரி, கிளம்பறேன் என்றான்.

    என்னடா அவ்வளவு அவசரம்.

    இல்லடா உடனே பணம் புரட்டணும்

    நான் கிளம்பறேன்.

    நிறைய பேசணும்னு சொன்ன?

    இதைத் தாண்டி வேறேதும் முக்கியம் இல்லை இப்ப.

    அப்ப ரெண்டாயிரம்.

    வேணாண்டா.

    என்னடா இவ்வளவு நேர்மையா இருக்கற நீ எப்படிறா கைநீட்டின?

    பதில் சொல்லவில்லை . ஒரு கணம் பலவீனம் இப்ப அனுபவிக்கிறேன்.

    எவ்வளவுடா வாங்கின.

    மூனு லட்சம்.

    தோளைத் தட்டி நான் கிளம்பறேன் என்றான்

    அப்ப கேஸ்.

    என்னைக் கைது செய்யறதுக்கு ரெண்டு வாரம் தான் இருக்கு. நேரம் இல்லை. பை என்றான்.

    எனக்குப் பேச்சு வரவில்லை.

    சிவா என்றேன். குரல் எழும்பவில்லை. அவன் கிளம்பிவிட்டான்.

    ஒரு காபி குடிக்கலாம் என்றேன்.

    அடுத்த வாட்டி என்றான்.

    காலை ஒரு சேனலில், தேனாம்பேட்டை அருகே குடிநீர் லாரி மோதி நேற்று இரவு எட்டு மணியளவில் சிவராம் என்ற அரசு ஊழியர் மரணம் என்று செய்தி வந்தது.

    முதலில் வந்த சிந்தனை –

    நல்ல வேளை பணம் ஏதும் கொடுக்கல.

    பின்னால் வந்த இன்னொன்று.

    ஒரு வேளை நாளை அவனைச் சந்தித்து இருக்கலாமோ?

    Share
  • வலி (சிறுகதை)

    வலி (சிறுகதை)

    பாஸ்கர் சேஷாத்ரி

    எல்லோருக்கும் வணக்கம் என்றார் டாக்டர் .

    அவர் இன்றுடன் இந்த மருத்துவமனையில் சேர்ந்து பத்து வருடங்கள் முடியப் போகிறது .

    உங்கள் அனைவருக்கும் நன்றி என ஆரம்பித்தார் .

    நாம் எல்லோரும் சின்ன அல்லது பெரிய தப்புகளைச் செய்திருப்போம் . நான் உள்பட.

    இந்தக் கூட்டத்தில் எல்லோரும் அதனை உண்மையாகச் சொன்னால் நான் மகிழ்வேன். எந்தத் தவறுக்கும் தண்டனை எந்த வகையிலும் இல்லை. இந்தக் கூட்டம் குற்ற உணர்ச்சியை எடுக்க மட்டுமின்றி, இனி அந்தத் தவறை செய்யாமல் இருக்க என்றார்

    யாரும் எந்தப் பதிலும் சொல்லவில்லை .

    சரி , நான் ஆரம்பிக்கிறேன் . நான் வந்த புதிதில் ஒரு முதிய பெண்மணியிடம் மிகக் கடிந்து பேசி அவர்களை கிட்டத்தட்ட அழ வைத்து இருக்கிறேன். அப்போது மன்னிப்பு கேட்க கூட ஒரு முதிர்ச்சி இல்லை .

    சார் நான் சிஸ்டர் கற்பகம் – ஒருவர் ரத்த தானம் கொடுக்க வந்தபோது அதிகமாக ரத்தம் எடுத்துவிட்டேன். அவர் மயங்கி விழுந்து எழுந்துவிட்டார். என்றாலும் இன்னும் வலிக்கிறது

    மத்தவங்களும் சொல்லுங்க.

    சார் நான் .

    உங்க பெயரைச் சொல்லிட்டு ஆரம்பிங்க .

    டேவிட் சார் .

    சொல்லுங்க

    நான் ஒருத்தர்க்கு ப்ளட் க்ரூப் மாத்திப் போட்டேன். ஆறு மாசம் கழிச்சு அவர் விலாசம் கண்டுபிடிச்சு சொல்லிட்டேன். ஆனாலும் தப்பு தப்பு தான் .

    அடுத்து என்றார் .

    நான் பிரபா .நான் ஒரு பேஷன்ட் கிட்ட கடன் வாங்கினேன் . அதைத் திருப்பியும் தரல. அவரும் இப்ப இறந்துட்டுதாகச் சொல்றாங்க

    ம் . அடுத்து

    நான் ஏழுமலை சார் .டெட்டால் பெனாயில் அடிக்கடி எடுப்பேன் .

    எப்படி?

    சாப்பாடு டிபன் பாக்ஸ்ல .

    ம் என்றார்

    அடுத்து?

    நான் வீட்டுக்கு ப்ரூட் ஜூஸ் எடுத்துண்டு போவேன் .அது பேஷண்டுக்கு வாங்கினது

    பேரச் சொல்லுங்க ?

    சாவித்திரி

    நான், பிறந்த குழந்தையோட பிறந்த நேரத்தையே மாத்திப் போட்டுட்டேன் . ஒன்னரைக்கு பிறந்த குழந்தையை இரண்டரைன்னு எழுதிட்டேன் .அதைப் பின்னால மாத்த பயம் .

    அடுத்தது ..

    சார் நான் வின்சென்ட் . இந்த வேலைக்கு நான் லஞ்சம் கொடுத்தேன் சார். மாசா மாசம் சம்பளம் வாங்கும்போது குத்துது சார். வாங்கினவர் போன வருஷம் இறந்துட்டாரு

    நெக்ஸ்ட்

    சார் இன்னும் முடியல .

    சொல்லுங்க .

    கோச்சிக்காதீங்க . அந்த பணம் வாங்கினவர் உங்க அண்ணன் .

    நெக்ஸ்ட் .

    யாரும் பேசவில்லை .

    டாக்டர் என்ன சார் செய்யப் போறீங்க .

    என் வலிக்கு ஒரே மருந்து நான் வேலையை விட்டுப் போறதுதான் .

    சார் நாங்க .

    அது உங்க இஷ்டம். இது சுய தண்டனை .

    உங்களுக்கு வலி முக்கியமா, வாழ்க்கை முக்கியமான்னு நீங்க முடிவு பண்ணுங்க தேங்க்ஸ் என்று சொல்லிவிட்டுக் கிளம்பினார் .

    அடுத்த ஐந்தாவது நிமிடம், அந்த மருத்துவமனை பரபரவென இயங்கத் தொடங்கியது .

    Share
  • வேட்டி போர்த்திய உடல் (சிறுகதை)

    வேட்டி போர்த்திய உடல் (சிறுகதை)

    பாஸ்கர் சேஷாத்ரி

    “சார், அந்தப் பக்கம் போகாதீங்க, இட்ஸ் ஹாரிபல்”

    “ஏன் என்னாச்சு?”

    “எவனோ ஒருத்தன் குடிச்சிட்டு துணி மணி இல்லாம இருக்கான். எதிர்த்த பக்கம் போங்க.”

    நான் நகர்ந்து அந்தப் பக்கம் சென்றாலும் என் கண்கள் அவன் இருந்த திசை நோக்கி இழுக்க அவனை நோக்கிச் சென்றேன் .

    மெலிந்த தேகம். எலும்பெல்லாம் தெரியும் ஒடிசலனா உடல். இந்த நிலையிலும் போதை என்ற விஷயம் எவ்வளவு பெரிய வேதனை. மனம் கலங்கியது.

    நேர அங்கே போய் அவனைப் பார்த்தேன். கிட்டதட்ட முழு நிர்வாணம். பக்கத்தில் இருந்தார் ஒருவர்.

    “சார், ஒரு சின்ன ஹெல்ப்” என்றேன்.

    “சொல்லுங்க சார்”

    “எதிர்க்க ரேவதில ஒரு நாலு முழ வேட்டி வாங்கி வர முடியுமா? இந்தாங்க பணம்.”

    “தோ சார். பில் யாரு பேர்ல?”

    “அதெல்லாம் வேணாம் ப்ளீஸ்.”

    “இவரை ஆஸ்பத்திரிக்குக் கூட்டிட்டுப் போலாமா?”

    “போலாம் சார். ஆனா பக்கத்துல போனா ஒரே கலீஜ். ஆனா உயிர் இருக்கு.”

    வேட்டி வந்தது. “கொஞ்சம் போர்த்த முடியுமா?” எனக் கேட்டேன். பதில் வரவில்லை.

    நெருங்கிப் போர்த்தினேன். “இவரைப் பத்தி யாருக்காவது தெரியுமா?” எனக் கேட்டேன்.

    “தெர்ல சார். ஆனா இங்க தான் குந்தினு இருப்பான் பேரல்லாம் தெர்ல.”

    “ரெண்டு தபா வந்து போலீஸ் துரத்திச்சு..  அவன் போல. என்னா தில்லு பாரு.”

    ஒரு காவலர் இரு சக்கர வண்டியில் வந்தார்.

    “சார் நீங்க?”

    சொன்னேன்.

    “இப்ப ஆம்புலன்ஸ் வரும்” என்றார்.

    உங்க நம்பரைக் கொடுங்க என்றார் . கொடுத்தேன்.

    “பயப்படாதீங்க. எங்களுக்கு இதெல்லாம் சகஜம்” என்றார் .

    “இட்ஸ் ஒகே.” அவர் எண்ணை வாங்கிக்கொண்டேன்.

    “ஏன் சார் இவரை ஏதாவது மறுவாழ்வு இல்லத்துல சேர்க்க முடியுமா?”

    பதில் வரவில்லை ..

    “சார். நீங்க கிளம்புங்க, அது உங்க காரா?”

    இல்லை என்றேன்.

    ஆம்புலன்ஸ் வர நான் புறப்பட்டேன்.

    “சார் என்ன பேர் சொன்னீங்க?”

    “ராமஸ்வாமி.”

    “நன்றி. ராயப்பேட்டை தான் போறேன். கூப்பிடுறேன்” என்றார்

    இந்தக் குடி பற்றியும், அதன் தாக்கத்தையும் பற்றியும் உள்ளே நிறைய கேள்விகள் எழுந்தன. தீர்வாக ஏதும் கைகூடவில்லை.

    கைப்பேசியில் ஓர் அழைப்பு .

    “சார். நான் சண்முகம். மார்னிங் பாத்தீங்களே”

    “சொல்லுங்க, இ ஒன் தானே?”

    “ஆமா சார்.”

    “என்னாச்சு?”

    “அவர் இரண்டு மணிக்கு இறந்துட்டார் சார்”

    “மை காட்” என்றேன் .

    ஆர் எம் ஒ ரிப்போர்ட் இப்போதான் வந்தது. ஆனா நீங்க நினைக்கிற மாதிரி இல்லை. அவருக்கு கொரோனாவும் இல்லை . அவர் ஆல்ககாலிக் கூட இல்லை.”

    “அப்ப என்னா தான் ஆச்சு?”

    “ஸ்டார்வேஷன் சார். பட்டினிச் சாவு.”

    இணைப்பு துண்டிக்கப்பட்டது .

    அவன் உடலைக் கட்டிப் பிடித்து அழ வேண்டும் போல இருந்தது.

    Share