Blog

இன்னம்பூரான்
ஆகஸ்ட் 15, 2017

ஆங்கிலத்தில் ‘எல்லாவற்றையும் உட்படுத்திய’ என்ற பொருள் கூறும் ecumenical என்ற சொல் உணர்த்தும் இலக்கை, ஒரு பெரிய கோரிக்கையாக முன்வைக்கிறேன். அதன் பொருட்டு, ஒரு கோப்புக்கூட்டல் செய்ய விரும்புகிறேன்.

இன்றைய கோப்பு: [6]
அலங்கார வேளையில் ஒரு அலங்கோலம்

சுதந்திர தினம் ஒரு சுபதினம். கொண்டாட வேண்டிய தருணத்தில், பொது மக்கள் மீளா துக்கத்தில் திண்டாடினால், அது பற்றிய கவலை, சோகம் நம்மை ஆட்கொள்ளும். கடந்த ஒரு வாரத்தில் கோரக்பூர் மருத்துவகல்லூரியை சார்ந்த நேரு ஆஸ்பத்திரியில் (950 படுக்கைகள் கொண்டது) 70 சிசுக்களும், சில வயது வந்தவர்களும் மரித்து விட்டார்கள். அது பற்றி இன்றைய சுதந்திர தின உரையில் குறிப்பிட்ட முதல்வர் யோகி ஆதிநாத், இன்றைய தினத்தை சங்கல்பம் செய்யும் தினமாக அறிவித்து, தன்னை ஆற்றிக்கொண்டார். நீண்ட கால உண்மையை செப்பிய அவர் ஊரறிந்த சமீபத்தில் நடந்த இழவின் உண்மை பின்னணியை கூறியிருக்க முடியாது; ஏனெனில் ஒரு விசாரணை துவங்கப்போகிறது. அதை ஒரு மாபெரும் சவாலாக ஏற்றுக்கொண்டு, பொது மன்றத்தில் பிராணவாயு பற்றி உள்ள தகவல்களின் அலசலை சொல்லாமல், நாட்டின் சுகாதாரமின்மை பற்றி அவர் முரசொலித்தது விகாரமாக இருக்கிறது. அது நிஜம் தான். ஆஸ்பத்திரி கந்தரகூலம், பல்லாண்டுகளாக.

என்னால் இயன்றவரை நம்பகமாக கிடைத்த செய்திகளை அறிந்த கொண்ட எனக்கு இது வரை வெளிவந்த எந்த கருத்தும் பிடிபடவில்லை. ஏனென்றால், ஒவ்வொருவரும் யானையை தொட்டறிந்த ஐந்து கண்ணொளி இழந்தவர்கள் போல முழு பின்னணியையும் நோக்கவில்லை. நானும் செய்யவேண்டிய அலசல்கள் பல உள்ளன. சாணக்கியர் தன் காலில் குத்திய பெரிய முள்ளை பிடுங்கி எடுத்ததும் அல்லாமல், அந்த செடியை வேருடன் பிடுங்கி தீயிட்டு கொளுத்தினாராம். கடந்த முப்பது வருடங்களாக உத்தரபிரதேசத்தை ஆண்ட மகாபிரபுக்கள் (நான் அந்த மாநிலத்தில் ஊழியம் செய்ததால், அவர்களில் சிலரை அறிவேன். சுயநல அரசியல் கம்பங்கூத்தாடிகள். ) மக்களை வாட்டிய மூளைக்காய்ச்சல் (Japanese Encephalitis and Acute Encephalitis Syndrome) பற்றி கவலை கொள்ளாததால், அம்மாநிலத்தின் கிழக்கு பகுதியில் மட்டும், ஐம்பது ஆயிரம் மக்கள் மடிந்தனர். முதல்வர் பலவருடங்களாக இது பற்றி நன்கு அறிவேன்; இதை ஒழிக்க பாடுபட்டேன் என்று ஆஸ்பத்திரி சவகிடங்கை பார்வையிட வந்த போது கூறினார். என்ன செய்தார் என்ற விவரம் தான், எவ்வளவு தேடியும் கிடைக்கவில்லை, எனக்கு. ஆம். இது தற்காலிக அலசல் தான்.

ஆனால், இன்று ஆதாரத்துடன் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டியதை பகிர்ந்து கொள்ளத்தான் வேண்டும்.

மெத்தப்படித்த அரசுபதவி வகிக்கும் மேதாவிகள், தங்கள் முதுகுக்குக் கவசம் பூட்ட, முரண்செய்திகளை ‘இரக்கத்துடன்/வருத்தத்துடன்’ அளிப்பார்கள். பல முரண்செய்திகளில், சம்பந்தப்பட்ட உண்மைகளையும், சம்பந்தமில்லா வரலாற்று உண்மைகளையும் கலந்து சாக்குபோக்குக்கள் கொடுக்கும் போது, அது பொய்யாக மறுஜன்மம் எடுக்கிறது; ஆனால் தோற்றம் உண்மை போல. அது தான் இங்கு நடந்திருக்கிறது. ஒரு விதண்டாவாதத்திற்காக (அதற்கென்ன குறைச்சல்!) சிசுக்கள் (பிறந்த சில நாட்கள் அடகு காத்து பாதுகாக்க வேண்டியவை) மூளைக்காய்ச்சலால் பாதிக்கப்பட்டார்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம். சிசுக்கள் உற்பத்தி ஆனதே ஆஸ்பத்திரியில். எந்த சுகாதாரமின்மையினால் அது வந்தது என்ற கேள்வி தொக்கி நிற்கிறது. அது தொலையட்டும். அந்த அமைப்புகளுக்கு பிராணாவாயு தேவையில்லையா? அல்லது டாக்டர்கள் ( குறிப்பாக டாக்டர் கஃபீல் அகமது ) பிராணவாயுக்காக ஆலாய் பறக்கவில்லையா? டாக்டர் கஃபீல் அகமது பல இடங்களுக்கு அலைந்து, தன் பணத்தை செலவழித்து, பிராணவாயு வரவழைத்து, பல உயிர்களை காப்பாற்றியதாக செய்தி. அவருக்கு பாரத ரத்னா கொடுக்கலாம் என்று நானும் எனக்கு அதுவரை கிடைத்த செய்திகளை வைத்து எழுதினேன். அவரோ வேலை நீக்கம் செய்யப்பட்டார். காரணமாகத்தான்! அவருக்கு ஒரு சொந்த ஆஸ்பத்திரி உளது, மற்ற டாக்டர்களை போல. அரசு ஆஸ்பத்திரியிலிருந்து பிராணவாயு சிலிண்டர்கள் கூடு விட்டு கூடு பாய்ந்து தனியார் ஆஸ்பத்திரியில் கிடக்குமாம். அவரை திருடன் என்றே குறிப்பிட்டு இருக்கிறது, ஒரு நம்பகத்தனமான ஊடகம். எனக்கு இது வியப்பு அளிக்கவில்லை. நான் 1989ல் பார்த்திருக்கிறேன். அலஹாபாத் கமலா நேரு ஆஸ்பத்திரியில், அதற்கு எதிரே வரிசையாக, அரசு டாக்டர்களின் க்ளினிக்கள் இருக்கும். கோடிக்கணக்கான செலவில் வாங்கப்பட்ட ஆஸ்பத்திரி உபகரணங்கள் ஒடிக்கப்பட்டு கிடக்கும். எங்கள் அலுவலகத்தின் ஒரு கடை நிலை ஊழியருக்கு ஒரு அவசர அறுவை சிகிச்சை தேவை. அந்த துறைத்தலைவர் எனக்கு மிகவும் பரிச்சயமானவர். அவரிடம் அந்த ஊழியரை அழைத்துச்சென்றேன். கனிவின் சிகரமாக திகழ்ந்த அவர், நான் சென்றபின் அவனிடம், ‘இது அபாயகரம். ஆஸ்பத்திரியில் செய்தால், நீ மரித்து போகலாம். நான் என் க்ளினிக்கில் செய்கிறேன். இத்தனை ரூபாய்!’ என்றாராம். பரிச்சயமாவது? மண்ணாங்கட்டியாவது? அந்த ஊழியர் காணாமல் போய்விட்டார். சில வாரம் கழித்து வந்தார். ஒரு கிருத்துவ ஆஸ்பத்திரி இலவசமாக எல்லாம் செய்தார்களாம். ஐயாவுக்கு புது பொலிவு. அவர் ஏன் கிருத்துவனாக மாறி நன்றிக்கடன் செலுத்த வில்லை என்று இன்று கூட புரியவில்லை. நானாக இருந்தால், ஏசு கிரிஸ்துவை பல்லக்கில் எழுந்தருள செய்திருப்பேன்! (ஐயங்காராகவே இருந்து கொண்டு, அதை செய்ய தயார்!)

உடனே யோகி மீது கில்லி தண்டா ஆடாதீர்கள். நம்ம ஸ்டான்லியில் வந்த நோயாளிகள், காமாலையால் போனஸ் அடி வாங்கியிருக்கிறார்கள்.

முடிந்தால், மேலும் எழுதுகிறேன். உதாரணமாக, வேலை நீக்கம் செய்யப்பட்ட உடனே ‘மாரல் க்ரவுண்ட்ஸ்’ ராஜிநாமா கொடுத்த தலைமை டாக்டர் ராஜீவ் மிஸ்ரா; புஷ்பா மெடிக்கலுக்கு பல லக்ஷம் பாக்கி; அவர்கள் எல்லா நோட்டீஸும் கொடுத்து விட்டாலும், இப்போது கூண்டில்; உண்மையை ஒத்துக்கொண்டு, அதற்கு பின் ஜகா வாங்கின அமைச்சர்பிரான்; பிணப்பரிசோதனை செய்யப்படவில்லை; ஆவணங்களும் காணாமல் போயின.

இத்தகைய கூத்துக்களுக்கு மரணம் எப்போது சம்பவிக்கும்? I don’t care what Modi or Yogi or Amit says. I don’t care what condolence message President Trump sends or what Anbumani has to say. Words are dead, to my mind. We want positive deeds from the people also.
-x-
சித்திரத்துக்கு நன்றி:
http://images.indianexpress.com/2017/08/gorakhpur-children-759.jpg

தேசிய அகழாய்வு அருங்காட்சியகம் , ஏதன்சு, கிரேக்கம்.

முனைவர் சுபாஷிணி

கிரேக்கம் என்ற பெயரைக் கேட்டவுடன் நம் மனதில் எழும் அதிர்வுகள் அதன் பழமையின் பெருமையைக் குறிப்பதாகத்தான் இருக்கும். இன்றைய கிரேக்கமும் பழமையான நாகரிகத்தின் எச்சங்களைப் போற்றும், அதன் சிறப்பைப் பறைசாற்றும் வகையில் தான் உள்ளன. கிரேக்கத்தின் ஏறக்குறைய எல்லாப் பகுதிகளுமே அகழ்வாராய்ச்சி நடத்தினால் தோண்டத் தோண்ட புராதனச் சான்றுகள் கிடைக்கும் வகையில் தான் உள்ளன. அகழ்வாராய்ச்சியின் வழியாகத் தான் வரலாற்றுப் பழமை சொல்லும் சான்றுகளைத் தேட வேண்டும் என்ற வரையறை இன்றி நூற்றாண்டுகளைக் கடந்த வரலாற்றுச் சின்னங்கள் பல நிறைந்த நாடு தான் கிரேக்கம். அதில் குறிப்பாகச் சொல்வதென்றால் கிரேக்கத்தின் தலைநகரமாக விளங்கும் ஏதன்ஸ் நகரைக் குறிப்பிட வேண்டும். இதில் முதன்மையாகவும் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகவும் கருதப்படுவது அக்ரோபோலிஸ். ஒரு தனி கட்டிடம் அல்லது ஊர் என்றில்லாது, ஒரு சிறு நகரமே தொல்லியல் அகழாய்வுச் சிறப்பு பெற்ற உலகின் மிக முக்கிய வரலாற்றுப் பகுதியாக கருதப்படுகின்றது . அக்ரோபோலிஸ் வகை கட்டிட கட்டுமான அமைப்பைச் சார்ந்து கட்டப்படாத உலக நாடுகளின் கட்டிடங்கள் மிகக் குறைவே எனலாம். அதிலும் குறிப்பாக, வட அமெரிக்காவிலும் ஐரோப்பாவின் ஏனைய அனைத்து நாடுகளின் கட்டிட அமைப்பு பாணி பெரும்பாலும் அக்ரோபோலிஸ் வகை அமைப்பாக இருப்பதே இதற்குச் சான்று.

அக்ரபோலிஸ் போன்றே அகோரா, அசுப்ரோசாலிகொ, ப்ரவுரன், கிரேட்ட, டெலொச், டெல்ஃபி, டிமினி, எப்பிடவுரஸ் ​டொடோனா, ​ மாரத்தோன், ஒலிம்பியா போன்ற அகழாய்வு நகரங்களையும் நாம் குறிப்பிடலாம். நிலத்துக்கு மேல் உள்ள சான்றுகளும், நிலத்துக்கு அடியில் அகழ்ந்து தோண்டி கண்டெடுத்த சான்றுகளும் சொல்லும் வரலாற்றினை மேலும் வளப்படுத்தும் வகையில் கிரேக்கத்தின் கடற்கரையோர அகழாய்வுகளும் தீவுகளில் நிகழ்த்தப்பட்ட தொடர்ச்சியான அகழாய்வுகளும் புதிய வரலாற்றுச் சான்றுகளை வழங்கியவாறு இருக்கின்றன.

2016ம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் ஏதன்ஸ் நகருக்கு சில நாட்கள் பயணம் சென்றிருந்தேன். இந்தப் பயணத்தின் போது ஏதன்ஸ் நகரைச் சுற்றிலுமுள்ள வரலாற்றுச் சான்றுகளைப் பார்வையிடுவதிலும் அங்குள்ள சில அருங்காட்சியகங்களுக்குச் சென்று பார்த்து அங்கு ஆய்வுகளைச் செய்வதாகவும் எனது நாட்கள் கடந்தன. அந்தப் பயணத்தில் நான் சென்று வந்த அருங்காட்சியகங்களில் ஒன்று ஏதன்ஸ் தேசிய அருங்காட்சியகம்.

​

19ம் நூற்றாண்டு வாக்கில் ஏதன்ஸ் நகரில் நிகழ்த்தப்பட்ட தொடர்ச்சியான அகழ்வாராய்ச்சிகளின் போது கண்டெடுக்கப்பட்ட தொல்லியல் சான்றுகளைச் சேகரித்து வைப்பதற்காக உருவாக்கப்பட்ட அருங்காட்சியகம் இது. ஆயினும் பின்னர் ஏதன்ஸ் நகருக்கு வெளியே கண்டெடுக்கப்பட்ட அரும்பொருட்களும் இந்த அருங்காட்சியகத்திற்குக் கொண்டு வரப்பட்டு இங்கே பாதுகாக்கப்படுகின்றன. இன்றைய நிலையில் கிரேக்கத்தின் மிகப் பெரிய அருங்காட்சியகம் என்ற சிறப்பு பெற்ற அருங்காட்சியகம் இது என்பதோடு உலகத்தரம் வாய்ந்த அருங்காட்சியகங்களின் பட்டியலில் இடம்பெறும் ஒரு அருங்காட்சியகம் இது என அறியப்படுகின்றது. 11,000க்கும் மேற்பட்ட அரும்பொருட்கள் இந்த அருங்காட்சியகத்தில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன என்பதை அறியும் போது இது எவ்வளவு பெரிய ஒரு அருங்காட்சியகம் என்பதை ஓரளவு வாசிப்போரால் ஊகிக்க முடியுமல்லவா?

1866ம் ஆண்டு கட்டப்பட்ட கட்டிடம் இது. எலனி டொசொடா என்பவர் வழங்கிய நிலத்தில் இந்த அருங்காட்சியகக் கட்டிடம் கட்டப்பட்டது. இங்குள்ள சேகரிப்புக்களை நான்கு பெரும் பகுப்புக்களாகப் பிரித்து விடலாம்.
வரலாற்றுக் காலத்துக்கும் முந்திய நாகரிகத்தின் தொல்லியல் சான்றுகள் – கி.மு 6000 லிருந்து கி.மு. 1050 வரையிலான தொல்லியல் சான்றுகளின் சேகரிப்புத் தொகுப்புக்கள்.

சிற்பத் தொகுதி – கி.மு.7ம் நூற்றாண்டிலிருந்து கி.மு 5 வரையிலான சிற்பக் கலை வடிவங்களின் சேகரிப்புக்கள்.

குடுவைகளும் பானைகளும் – பண்டைய கிரேக்க நாகரிகத்தின் சான்றாகத் திகழும் பானை வடிவங்களின் தொகுப்பு. இந்தப் பானை வடிவங்களின் மேல் கீறப்பட்டுள்ள ஓவியங்களும் காட்சிகளும் வெவ்வேறு காலகட்டங்களின் வரலாற்றுச் செய்திகளைத் தருகின்ற ஆவணங்களாகத் திகழ்கின்றன. இந்த சேகரிப்பில் இவற்றில் பெரும்பாலானவை கி.மு 11ம் நூற்றாண்டு தொடங்கி ரோமானிய பேரரசின் காலம் வரையிலான சேகரிப்புக்களே.
இரும்புக்கால சேகரிப்புக்கள் – வெவ்வேறு வகையான சிற்பங்கள், சிறிய கைவினைப் பொருட்களின் வடிவங்கள் ஆகியவற்றின் சேகரிப்புக்கள்.

இவை தவிர உலக நாகரிகங்களில் புகழ்பெற்ற பழம்பெருமை கொண்ட எகிப்திய நாகரிகத்தின் சான்றுகளின் சேகரிப்புக்களுடன் சைப்ரஸ் தீவின் சேகரிப்புக்களும் இடம்பெறுகின்றன.

இந்த அருங்காட்சியகத்தில் சேகரிக்கப்பட்டுள்ள அரும்பொருட்கள் ஏராளம். ஒவ்வொன்றுமே தனித்துவம் பெற்றவையே என்றாலும் வரலாற்றுப் புகழ் மிக்க சில அரும்பொருட்களை மட்டும் ஓரளவு விளக்குவது அவசியம் எனக் கருதுகிறேன்.

​

இந்த அருங்காட்சியகத்தின் முகப்பில் முதலில் நுழைந்ததும் நம்மை வரவேற்பது வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலத்து தொல்பொருட்களின் சேகரிப்பு. அங்கு மிக நேர்த்தியாக முதலில் நம் பார்வையில் தென்படுவது “Thinker” சிற்பம். கி.மு. 4500லிருந்து கி.மு. 3300 பழமையானது என அறியப்படுகின்றது இந்தச் சிற்பம். சிந்தனையில் ஒரு மனிதன் ஆழ்ந்திருப்பது போல இதன் வடிவம் அமைக்கப்பட்டிருப்பதைக் காணலாம். இந்தச் சிந்திக்கும் மனிதனின் சிற்பம் என்பது கிரேக்கத்தினை உருவகப்படுத்தும் மிகச் சிறந்த ஒரு சிற்பம் என்ற சிறப்பினைப் பெறுகின்றது. உலக சிந்தனையாளர்கள் வரிசையில் நீங்கா இடம்பெற்ற சாக்ரட்டீஸ், அரிஸ்டாட்டில் ஆகியோரின் சிற்பங்கள் ஏறக்குறைய இவ்வகையில் அமர்ந்த நிலையில் வடிவமைக்கப்பட்டிருப்பதையும் நாம் தொடர்புப்படுத்திக் காணலாம். ஐரோப்பாவின் பெரும் நகரங்களில் ஆங்காங்கே உள்ள சிற்பங்களில் சிந்திக்கும் மனிதனின் வடிவம் செம்பிலும் கருங்கல்லிலும் சற்றே வேறு வகையில் அமைக்கப்பட்டிருந்தாலும் இந்த வடிவமே இதுவரை கண்டெடுக்கப்பட்ட சிந்திக்கும் மனிதனின் ஆரம்பக்கால மிகப் பழமையான சிற்ப வடிவமாக அறியப்படுகின்றது.

​
“The Nurse” எனப் பெயரிடப்பட்டிருக்கும் இந்தச் சிற்பம் சற்றே நுணுக்கமானது. இச்சிற்பத்தில் தலைப்பகுதி துண்டிக்கப்பட்ட வகையில் இது அமைந்துள்ளது. கி.மு.4800 லிருந்து கி.மு.4500 ஆண்டு வாக்கில் செய்யப்பட்ட சிற்பம் என இதனை வரலாற்றாய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். ஒரு நாற்காலியில் அமர்ந்த நிலையில் ஒரு பெண் ஒரு குழந்தையை மிகுந்த வாஞ்சையுடன் அணைத்துப் பாதுகாப்பது போல அமைக்கப்பட்ட சிற்பம் இது. நாற்காலி பயன்பாடு என்பது இக்கால கட்டத்தில் ஏதன்ஸ் பகுதியில் இருந்தது என்பதற்குச் சான்றாகவும் இச்சிற்பம் இருக்கின்றது.

​
டான் ப்ரவுனின் இன்ஃபெர்னோ நாவலைப் படித்தவர்களோ அல்லது அதன் ஆங்கிலத் திரைப்படத்தைப் பார்த்தவர்களோ Death Mask என்பதைப் பற்றி அறிந்திருக்கலாம். கி.பி. 14ம் நூற்றாண்டு வாக்கில் ப்ளேக் நோயினால் ஆயிரக்கணக்கில் மக்கள் இறந்ததை குறியீடாகக் காட்டும் இன்ஃபெர்னோவின் இறப்பு முகமூடி. அது மெழுகால் செய்யப்பட்டது. ஆனால், அதற்கும் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் மைசேனியன் நாகரிகத்து மக்களால் செய்யப்பட்ட Death Mask ஒன்று இந்த அருங்காட்சியகத்தில் உள்ளது. இந்த முகமூடியோ முழுதும் தங்கத்தால் செய்யப்பட்ட முகமூடி. கி.மு.16ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த முகமூடி என இது அறியப்படுகின்றது. தாடியுடன் கூடிய ஒரு மனிதனின் முகமாக இது அமைந்துள்ளது. காதுப் பகுதியில் இடைவெளி விட்டு அமைக்கப்பட்டிருப்பதையும் காணலாம். இறந்து போல ஒரு அரச குலத்தவர் அல்லது பிரபுவின் முகத்தின் மீது வைத்து மூடப்பட்ட வகையில் இது பயன்பாட்டில் இருந்துள்ளது. இன்று இந்தத் தங்க முகமூடி ஆண்டுகள் பல கழிந்தாலும், தான் அழியாமல் ஏதன்ஸ் அகழாய்வு அருங்காட்சியகத்தில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளது.

இப்படி ஒவ்வொரு அரும்பொருட்களையும் பற்றி விளக்கிக் கொண்டே செல்லலாம். மனிதர்கள் இறந்தவுடன் அவர்களது உடலைப் பானைக்குள் வைத்து அதனைப் புதைக்கும் முதுமக்கள் தாழி எனப்படும் பானைகள் இந்த அருங்காட்சியகத்தில் குறிப்பிடத்தக்க எண்ணிக்கையில் உள்ளன. அவை மட்டுமன்றி அக்ரபோலிஸ், ஒலிம்பியா போன்ற மிகப்பெரிய தொல்லியல் அகழ்வாய்வுப் பகுதியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட ஏராளமானச் சான்றுகள் இங்கே காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன.

​
இந்த அருங்காட்சியகத்தில் ஒரு நூலகமும் இருக்கின்றது. 25,000க்கும் மேற்பட்ட நூல்கள் இந்த நூலகத்தில் உள்ளன. பெரும்பாலானவை அகழ்வாராய்ச்சி தொடர்பானவை. சில நூல்கள் 17ம் நூற்றாண்டினைச் சேர்ந்தவை. பெரும்பாலானவை 19ம், 20ம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த தொல்லியல் துறை சார்ந்த நூல்களே.

பணடைய கிரேக்கத்த்க்கும் தமிழகத்துக்கும் நீண்ட நெடிஅ கடல்வழித் தொடர்புகள் இருந்தன. கிரேக்கத்திலிருந்து வணிகர்களும் பண்டைய தமிழகத்திலுரிந்து வணிகர்களும் இரு நாடுகளிலும் வணிகம் செய்தனர் என்பதை மறந்து விடலாகாது. இதனைக் குறிக்கும் வகையிலான குறியீடுகளைக் கொண்ட பானைகளும் சிற்பங்களும் இங்கே கிடைப்பதற்கு வாய்ப்புக்கள் உள்ளன. அந்த சிந்தனையோடு காணும் போது தமிழக வரலாற்றாய்வாளர்கள் இந்த அருங்காட்சியகம் சென்றும் தங்கள் ஆய்வுகளை மேற்கொள்வது மிகப் பயணளிக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.

சிறீ சிறீஸ்கந்தராஜா

“ஈழத்து இலக்கியப் பரப்பு”
**********************************************

வைத்திய கலாநிதி
தியாகராஜ ஐயர் ஞானசேகரன்
(தி. ஞானசேகரன் – பகுதி-II)
*********************************

2004 ஞானம் பொன் மலர் எழுத்தாளர் தி.ஞானசேகரன் அவர்களை பிரதம ஆசிரியராகவும், புலோலியூர் க.சதாசிவம் அவர்களை இணை ஆசிரியராகவும் கொண்டு வெளிவரும் கலை இலக்கிய மாத இதழின் 50வது இதழ்.

பேராசிரியர் சிவத்தம்பியுடனான நேர்காணல் இவ்விதழின் சிறப்பம்சமாக உள்ளது.

வீ.என்.சந்திரகாந்தி, திக்குவல்லை கமால், யோகேஸ் கணேசலிங்கம் ஆகியோரின் சிறுகதைகள் இதில் இடம்பெற்றுள்ளன.

கவிதைகளில், மாவை வரோதயன், சி.மௌனகுரு, ரூபராணி,
தவ சஜிதரன், சங்கீதா, இளைய அப்துல்லாஹ், தினகரன் ஆகியோரின் கவிதைகள் இவ்விதழில் இடம்பெற்றுள்ளன.

இலக்கியக் கட்டுரைகள் ஏழு இடம்பெற்றுள்ளன.

பேராயர் எஸ்.ஜெபநேசன், கல்வயல் வே.குமாரசுவாமி, வ.இராசையா, துரை மனோகரன், புலோலியூரான், சுதர்சன், செ.யோகராசா ஆகியோரின் இலக்கியக் கட்டுரைகள்
இவ்விதழை அலங்கரிக்கின்றன.

2005 தி.ஞானசேகரன் சிறுகதைகள் 30 சிறுகதைகள் அடங்கிய தொகுப்பு.

2005ம் ஆண்டில் வெளிவந்த சிறுகதைத் தொகுதிக்கான
நாவேந்தன் விருதினைப் பெற்றது.

2005 கார்த்திகேசு சிவத்தம்பி- இலக்கியமும் வாழ்க்கையும் . இலங்கை ஞானம் சஞ்சிகைக்கு பேராசிரியர் அளித்த நேர்காணல்களின் தொகுப்பு.

வேறு நேர்காணல்களில் சொல்லியிராத பல விடயங்களை
இந்த நேர்காணலிலே பேராசிரியர் சொல்லியிருக்கிறார்.

ஈழத்து நவீன இலக்கியத்துறையின் பிதாமகர்களில் ஒருவராக விளங்கும் பேராசிரியர் கடந்த 50 வருடகாலப் பகுதியில் ஈழத்து இலக்கியப் போக்கில் நிகழ்ந்த மாற்றங்கள், வளர்ச்சிப் போக்குகள், எழுச்சிகள், முரண்பாடுகள் என்பவற்றையெல்லாம் அனுபவ அடிப்படையில் வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.

பேராசிரியரின் வாழ்க்கையின் பல பக்கங்களைத் தொட்டுச்செல்லும் இந்த நேர்காணல் ஓரளவுக்கு அவரது வாழ்க்கைச் சரிதம் போன்றும் அமைந்துள்ளது.

2005 கொக்கிளாய் மாமி – ஞானம் பரிசுக்கதைகள் 2005தொகுப்பு

ஞானம் கலை இலக்கியப் பண்ணை ஏற்பாட்டில் 2005ம் ஆண்டுக்கான கலாபூஷணம் க.சதாசிவம் ஞாபகார்த்தச் சிறுகதைப் போட்டியில் பரிசுபெற்ற 12 சிறுகதைகளின் தொகுப்பு.

முல்லைமணி வே.சுப்பிரமணியம்,
மாதுமை சிவசுப்பிரமணியம்,
டாக்டர் ச.முருகானந்தன்,
தம்பு-சிவா,
புனிதகலா,
நவஜோதி ஜோகரட்னம்,
மு.சந்திரகாந்தா,
த.அஜந்தகுமார்,
தாட்சாயணி,
டி.ஜனார்த்தனன்,
சிவனு மனோகரன்,
எஸ்.உதயச்செல்வன்
ஆகிய எழுத்தாளர்களின் பரிசுபெற்ற சிறுகதைகள் இத்தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ளன.

எழுத்தாளர் பற்றிய சுருக்கக் குறிப்பும் ஒவ்வொரு கதைக்கு முன்னும் இடம்பெற்றுள்ளது.

2006 சிறைப்பட்டிருத்தல் – ஞானம் பரிசுக்கதைகள் 2006 தொகுப்பு. ஞானம் கலை இலக்கியப் பண்ணையின் ஏற்பாட்டில் புலோலியூர் சதாசிவம் ஞாபகார்த்தப் போட்டியில் 2006ம் ஆண்டுக்கான பரிசினைப்பெற்ற 12 சிறுகதைகளின் தொகுப்பு.

புதிய தலைமுறைப் படைப்பாளிகள் பன்னிருவரின் கதைகள் அடங்கியது.

புலோலியூர் செ.கந்தசாமி,
ஏ.கே.குணநாதன்,
கார்த்திகா பாலசுந்தரம்,
என்.ஏ.தீரன்,
கே.எஸ்.சுதாகர்,
ம.பா.மகாலிங்கம்,
ஆ.புனிதகலா,
பிரமிளா செல்வராஜா,
நவஜோதி ஜோகரட்ணம்,
பொன்னம்பலம் சுதாகர்,
தர்மராஜா அஜந்தகுமார்,
சிவனு மனோகரன்
ஆகியோரின் கதைகள் இத்தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ளன.

2007 பேராசிரியர் கார்த்திகேசு சிவத்தம்பி பவளவிழா மலர் நவீன இலக்கியச் செல்நெறியில் ஆழத்தடம் பதித்த பேராசிரியர் கா.சிவத்தம்பியின் 75ஆவது அகவை நிறைவை முன்னிட்டு வெளியிடப்பட்ட பவள விழா மலர்.

பேராசிரியரின் பன்முகத் திறமைகளை பல்வேறு தளங்களில் விமர்சிக்கும் கட்டுரைகள் இம்மலரை நிறைத்துள்ளன.

சி.மௌனகுரு,
அ.சண்முகதாஸ்,
எஸ்.சந்திரசேகரன்,
பெ.மாதையன்,
நாகராச ஐயர் சுப்பிரமணியன்,
செ.யோகராசா,
க.இரகுபரன்,
அ.முகம்மது சமீம்,
வே.விமலராஜா,
தெணியான்,
செங்கை ஆழியான்,
அ.இரவி,
எஸ்.மேசேஸ்,
அந்தனி ஜீவா,
எஸ்.எச்.எம்.ஜெமீல்,
ஆகியோரின் கட்டுரைகளும் ஞானம் நேர்காணலின் சில பகுதிகளும் இம்மலரில் மணம் பரப்புகின்றன.

நூலின் இறுதியில் பேராசிரியரின் வாழ்வும் பணியும் பற்றிய சுருக்கக் குறிப்பும் காணப்படுகின்றது.

2007 போர்க்காலக் கதைகள்.

அரை நூற்றாண்டுக்கால போர்க்கால வரலாற்றைச் சித்திரிக்கும் 20 கதைகளைத் தொகுத்து இந்நூலை உருவாக்கியிருக்கிறார்.

போரின் பல்வேறு வகைப்பட்ட தாக்கங்களை வெவ்வேறு பிரதேசங்களைச் சார்ந்த படைப்பாளிகளின் பன்முகப்பட்ட பார்வையில் தொகுப்பாசிரியர் தேர்ந்து பதிவு செய்திருக்கின்றார்.

டிலான் ஜெயந்தன்,
ராணி ஸ்ரீதரன்,
தி.ஞானசேகரன்,
புலோலியூர் செ.கந்தசாமி,
ஓ.கே.குணநாதன்,
தாமரைச் செல்வி,
சுதர்ம மகாராஜன்,
குமுதினி கலையழகன்,
முல்லையூரான்,
யோகேஸ்வரி சிவப்பிரகாசம்,
வதிரி சி.இராஜேஸ்கண்ணன்,
செங்கை ஆழியான்,
ச.முருகானந்தன்,
முல்லைமணி,
தாட்சாயணி,
கே.விஜயன்,
முத்து,
நீரங்க விக்ரமசிங்க,
லோ.சுதர்மன்,
சந்திரகாந்தா முருகானந்தன்
ஆகிய இருபது படைப்பாளிகளின் கதைகள் இத்தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ளன.

2008 ஞானம்- 100 ஈழத்து நவீன இலக்கியச் சிறப்பிதழ் .

06.06.2000 அன்று தனது முதலாவது இதழை வெளியிட்டுவைத்த ஞானம் கலை இலக்கியச் சஞ்சிகையின் 100ஆவது இதழ் ஈழத்து நவீன இலக்கியச் சிறப்பிதழாக வெளிவந்துள்ளது.

தாயகத்திலும் புகலிடத்திலும் வாழும் படைப்பாளிகளை எவ்வித வேறுபாடுகளுமின்றி அரவணைத்துப் பயணிக்கும் இச்சஞ்சிகையின் 100ஆவது இதழில்,

42 இலக்கியக் கட்டுரைகளும்,
33 கவிதைகளும்,
ஒரு நாடகமும்,
16 சிறுகதைகளும் இடம்பெற்றுள்ளன.

கௌதமன், மதிபுஷ்பா ஆகியோரின் ஓவியங்கள் படைப்புக்களை அலங்கரிக்கின்றன.

2009 கருமுகில் தாண்டும் நிலவு .

கலாபூஷணம் புலோலியூர் க.சதாசிவம் ஞாபகார்த்தச் சிறுகதைப் போட்டியில் 2007ம் ஆண்டு பரிசுபெற்ற படைப்பாளிகளின் சிறுகதைகள் இத்தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ளன.

கருமுகில் தாண்டும் நிலவு (கார்த்திகாயினி சுபேஸ்),
ஒடுக்கம் (கார்த்திகா பாலசுந்தரம்),
கற்றுக்கொள்வதற்கு (கே.எஸ்.சுதாகர்),
நான் சாகமாட்டேன் (ச.முருகானந்தன்),
மீளாமகன் (தர்மராஜா அஜந்தகுமார்),
பாடமாத்தி (சிவனு மனோகரன்),
கல்லடிப் பாலம் (தீரன்-ஆர்.எம்.நௌசாத்),
அறம்செய்ய (ஆவூரான்),
தவம் கலைகிறது (கேணிப்பித்தன் ச.அருளானந்தம்),
தேடல் (கயிலை-தம்பையா கயிலாயர்),
ஒரு நாள் (பிரமிளா பார்த்திபன்),
கனவு கனவாயே (நிரஞ்சனி சபாரத்தினம்)
ஆகிய பன்னிரு பரிசுச் சிறுகதைகள் இத்தொகுதியில் இடம்பெற்றுள்ளன.

2011 சர்வதேச தமிழ் எழுத்தாளர் மாநாடு:

கட்டுரைக் கோவை (இணைப்பதிப்பாசிரியர்)

2011 ஜனவரி 6,7,8,9 ஆம் திகதிகளில் கொழும்பில் நடைபெற்றிருந்த சர்வதேச தமிழ் எழுத்தாளர் விழாவின் பல்வேறு கருத்தரங்குகளில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட 32 ஆய்வுக் கட்டுரைகளின் தொகுப்பு.

இதில் 3ஆவது கட்டுரையாக என்.செல்வராஜா எழுதிய “ஈழத்தமிழரின் நூல்களை ஆவணப்படுத்துவதில்
நூல்தேட்டத்தின் பங்களிப்பும் அது எதிர்கொள்ளும் சவால்களும்” என்ற தலைப்பிலான விரிவான ஆய்வும்இடம்பெற்றுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது.

2012 நகுலநாதம் (துணைவியாருடன் இணந்து வெளியிட்டது)
24.3.2012 அன்று வெளியிடப்பெற்ற கீரிமலை நகுலேஸ்வரம் ஆலய கும்பாபிஷேக மலர்.

பாயிரவியல்,
வாழ்த்தியல்,
வரலாற்றியல்,
கிரியாவியல்,
மெய்யியல்,
இசையியல்,
மீட்பியல்,
பதிவியல்,
(எழுத்துரு/ஒளியுரு) ஆகிய எட்டுப் பிரிவுகளின் கீழ் பல்வேறு ஆய்வுக்கட்டுரைகளை உள்ளடக்கிய பாரிய மலர் இதுவாகும்.

2012 ஞானம் 150 ஈழத்துப் போர் இலக்கியச் சிறப்பிதழ்.

தமிழிஇலக்கியப் பரப்பில் இது ஒரு புதிய இலக்கியப்பதிவு!!
இதுவரை இத்தகைய “போர்க்கால இலக்கியம்” என்ற சொற்றொடரே ஞானம் இதழில் தான் அறிமுகமாகிறது.

06.06.2000 அன்று தனது முதலாவது இதழை
வெளியிட்டுவைத்த ஞானம் கலை இலக்கியச் சஞ்சிகையின் 150ஆவது இதழ் ஈழத்துப் போர் இலக்கியச் சிறப்பிதழாக
600 பக்கங்களில் வெளிவந்துள்ளது.

150ஆவது இதழில், ஈழத்தின் போர்க்காலத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும், பதிவுசெய்யும் கருத்தாடல்கள், நேர்காணல்கள், கட்டுரைகள், கவிதைகள், சிறுகதைகள் என்பன இடம்பெற்றுள்ளன.

சிவா கௌதமனின் ஓவியங்கள் படைப்புக்களை அலங்கரிக்கின்றன.

இந்நூலின் இறுதியில் என்.செல்வராஜா எழுதிய
ஈழத்தமிழரின் போர்க்காலப் பிரசுரங்களும் போராட்ட இலக்கியங்களும் என்ற சிறப்புக் கட்டுரை (பக்.553-600) இடம்பெற்றுள்ளது.

2013 வட இந்திய பயண அனுபவங்கள்.

ஞானம் பதிப்பகத்தின் 27ஆவது வெளியீடாகவும்,
3வது பயண இலக்கியமாகவும் இந்நூல் வெளிவந்துள்ளது.

கங்காஸ்நானம், திரிவேணி சங்கம ஸ்நானம், கேதார்நாத், பத்ரிநாத், காசி விசவநாதர் தரிசனம் ஆகியவை பற்றி அவர் விபரிக்கின்றபோது
நாமும் ஸ்நானம் செய்து, தரிசனம்காணும்  பேறு பெறும் வகையில் அவர் விபரித்துச் செல்கின்றார்.

மற்றையது ஒரு யாத்திரிகன் என்ற தளத்தைத் தாண்டி ஒரு படைப்பாளியின் மனோபாவத்துடன் அவர் இவ்விலக்கியத்தைப் படைத்துள்ளார்.

புராண இதிகாச சம்பவங்களையும் பொருத்தமுற விபரித்துச் செல்லும் அவர், செல்லும் வழி, தூரம், பிரயாண ஊடகம்,
தங்குமிட வசதி, முதலிய விடயங்களையும் ஆங்காங்கே பதிவுசெய்கிறார்.

இப்பயண இலக்கியம் டில்லியையும் அதனைச் சூழவுள்ள வரலாற்று முக்கியத்துவமான இடங்களான தாஜ்மஹால்,
ஜெய்ப்பூர் அரண்மணை, ஆக்ரா கோட்டை, கிருஷ்ணரின் ஜனனபூமியான மதுரா ஆகிய இடங்கள் பற்றியும் அங்கே ஆசிரியரின் அனுபவங்களையும் பதிவு செய்கின்றது.

2013 ஞானம் – தமிழ்த்தூது தனிநாயகம் அடிகளார் சிறப்பு மலர்.
ஞானம் இதழின் 159ஆவது இதழ் தனிநாயகம் அடிகளாரின் நூற்றாண்டுச் சிறப்பு மலராக வெளிவந்துள்ளது.

சபா.ஜெயராசா,
எஸ்.சிவலிங்கராஜா,
பேராயர் எஸ்.ஜெபநேசன்,
சு.சுசீந்திரராஜா,
சி.தில்லைநாதன்,
செ.யோகராசா,
அருட்திரு தமிழ்நேசன் அடிகளார்,
க.இரகுபரன்,
சந்திரசேகரம் சசீதரன்,
வசந்தி தயாபரன்,
ஆகியோரின் ஆய்வுக் கட்டுரைகளும், வாகரைவாணனின் தமிழுக்கொரு தனிநாயகம்
என்ற கவிதையும் இச்சிறப்பு மலரில் இடம்பெற்றுள்ளன.

2013 எனது இலக்கியத் தடம் (1ம் பாகம்)
ஞானம் பதிப்பகத்தின் 26ஆவது வெளியீடாக வெளிவந்துள்ள நூல்.

ஞானம் சஞ்சிகையின் ஆசிரியரான வைத்திய கலாநிதி
தியாகராஜ ஐயர் ஞானசேகரன் அவர்கள் இந்நூல்வழியாகத்
தனது இலக்கியப் பயணத்தை படிமுறையாக விளக்கிச் செல்கின்றார்.

முன்னர் ஜீவநதி இலக்கியச் சஞ்சிகையில் தொடராக இது வெளிவந்தது.

2013 சாகித்தியரத்னா செங்கை ஆழியான் நேர்காணல்
இலங்கை அரசின் உயர்விருதான சாகித்திய ரத்னா விருதினைப் பெற்ற ஈழத்துப் படைப்பிலக்கியவாதியான செங்கை ஆழியான் க.குணராஜாவுடன், ஞானம் சஞ்சிகையின் பிரதம ஆசிரியர் வைத்திய கலாநிதி தி.ஞானசேகரன் ஒரு விரிவான நேர்காணலை மேற்கொண்டு ஞானம் சஞ்சிகையில் அதனைத் தொடராகப் பிரசுரித்திருந்தார்.

அதன் நூல்வடிவம் இதுவாகும்.
46 நாவல்களையும், ஆறு சிறுகதைத் தொகுதிகளையும்,
8 பல்சுவைக் கட்டுரைகளையும் பல்வேறு தொகுப்பு நூல்களையும் இதுவரை தந்தவரான செங்கை ஆழியானின் படைப்பிலக்கியப் பணி இன்னமும் தடையின்றித் தொடர்கின்றது.

இந்நேர்காணல் வழியாக அவரது இலக்கியத்தேடலின் ஆழமும் அகலமும் வெளிக்கொணரப்பட்டுள்ளன.

வேர்களும் விழுதுகளும் இன்னும் வளரும்….

****************************************************
சிறீ சிறீஸ்கந்தராஜா
16/08/2017

க.பாலசுப்பிரமணியன்

அன்பின் ஆதிக்கத்தில் ஆண்டவன் அருள்

ஒரு மனிதனுக்கு அடிக்கடி ஏற்படும் ஒரு சிந்தனை –“ இறைவனின் தரிசனமும் இறையுணர்ந்த ஆனந்த அனுபவமும் இந்த உடலும் உயிரும் இருக்கும் வரை கிடைக்குமா?  இந்த மானுட உடலும் அதைக்கட்டிப்போடும் ஐம்பொறிகளும் இறையனுபவத்திற்கு உதவுமா அல்லது அதற்குத் தடங்கலாக அமையுமா? இந்த உடல் மறைந்த பின்பு கிடைக்கப்போகும் இறையனுபவத்திற்கு  இந்த வாழ்க்கை ஒரு முன்னுரையா?  – இது போன்ற பல ஐயங்களால் நாம் கட்டிப்போடப்பட்டு எது உண்மை எது பொய் என்ற கேள்விக்கு விடை கிடைக்காமல் திக்குமுக்காடிக் கொண்டிருக்கின்றோம். இதற்க்கெல்லாம் விடை கொடுப்பது போன்று அமைந்துள்ளது திருமூலரின் கீழ்க்கண்ட பாடல்

ஊனாய் உயிராய் உணர்வங்கி யாய் முன்னஞ்

சேனாய்வா னோங்கித் திருவுருவம் அண்டத்

தாணுவும் ஞாயிறுந் தண்மதி யுங்கடந்

தான் முழு தண்டமு மாகி நின்றானே

ஊனிலும் உறைபவன் உயிரிலும் நிறைபவன்.. காணுமிடமெல்லாம் காணும் பொருளிலெல்லாம் கண்ணுக்கு குளிர்வாய் காணக் கிடைப்பவன்.. அப்படி இந்த உடலிலும் உயிரிலும் உறைபவனிடம்  நம்மால் அன்பு செலுத்தாமல் இருக்க முடியுமா?…

இவ்வாறு அவனே உடலாகவும் அவனே உயிராகவும் அவனே உயிர் மூச்சாகவும் இருக்கும்பொழுது அவனிருக்கும் இந்த உடலையும் உயிரையும் நாம் நல்ல முறையில் பேணிக்காக்க வேண்டாமா?  உயிர் மூச்சுள்ள வரையிலும் இவை அனைத்தையும் அவனுக்குச் சேவை செய்யவும் அவன் பெயரைச் சொல்லவும் உபயோகப் படுத்த வேண்டாமா?

ஆனால் நாம் என்ன செய்கின்றோம்? இவை அனைத்தையும் வீணடித்து மீண்டும் அவன் பாதங்களில் சென்று “இறைவா என்னைக் காப்பாற்று, எனக்கு அருள் செய்” என்றல்லவா வேண்டுகின்றோம்?  இந்தத் துயர் நம் மனத்தில் இருந்தால் எப்படி இருக்கும்? இதை விளக்குவது போல் அமைந்துள்ளது பட்டினத்தாரின் இந்தப் பாடல் :

பொல்லா தவநெறி நில்லா தவனைம் புலன்கடமை

வெல்லா தவன்கல்வி கல்லா தவன்மெய்  யாடியவர்பாற்

செல்லா தவனுண்மை சொல்லா தவனின் திருவடிக்கன்

பில்லா தவன்மண்ணி லேன்பிறந் தேன்கச்சி யேகம்பனே.

இந்தத் துயரிலிருந்து விடுபட நாம் செய்ய வேண்டியதென்ன? நாளொரு மேனியும் பொழுதொரு வண்ணமும் அவனிடம் அன்பு செலுத்தி உலகத்தில் காணும் இடமெல்லாம் அவனே காட்சியாயிருக்க, காணும் பொருளெல்லாம் அவனே மூலமாக இருக்க அத்துணை பொருள்களிலும் அவனைக்கண்டு அதில் அன்பு காட்டுவதே அவனுக்குச் செய்யும் தொண்டாகும். அந்த அன்பே அவனுக்கும் நமக்கும இடையே உள்ள பிணைப்பாகும்

ஆகவே திருமூலர் அன்பையே சிவமாக்கி, அன்பையே நிறைத் தத்துவமாக்கி காணும் பொருளிலிலெல்லாம் அன்பைப் பொழிவதே இறையுடன் நமக்குள்ள தொடர்பு என்பதை தெளிவாக விளக்குகின்றார்

அன்பு சிவம் இரண் டென்பர் அறிவிலார்

அன்பே சிவமாவ தாரும் அறிகிலார்

அன்பே சிவமாவ தாரும் அறிந்தபின்

அன்பே சிவமாய் அமர்ந்திருந்தாரே

இந்த இணையற்ற இன்பத்தை பெற்ற உள்ள எப்படி இருக்கும்? காணும் காட்சியெல்லாம் அவனாயிருக்க நெஞ்சம் க்ளிப்பினிலே கூத்தாடாதோ?

அந்த நிலையைக் கண்டதால்தானோ மாணிக்கவாசகர் திருஅம்மானையிலே இன்பக் கிளைப்பில் கூறுகின்றார் :

சூடுவேன் பூம் கொன்றை சூடிச் சிவன் திரள் தோள்

கூடுவேன் கூடி முயங்கி மயங்கி நின்று

ஊடுவேன் செவ்  வாய்க்கு உருகுவேன் உள் உருகித்

தேடுவேன் தேத் சிவன் கழலே சிந்திப்பேன்

வாடுவேன் பேர்த்தும் மலர்வேன் அனல் ஏந்தி

ஆடுவான் சேவடியை பாடுதும் காண் அம்மானாய்

அன்பு இல்லாத உள்ளத்தில் இறைவன் எப்படி குடியிருப்பான்? உடலாலும், செல்வத்தாலும் வார்த்தைகளாலும் செயல்களாலும் அவனுக்கும் அவன் அடியார்களுக்கும் பணி செய்தாலும் அன்பு இல்லாத உள்ளத்தினால் செய்யும் பொழுது என்ன பயன் கிட்டும்? இதை மிகத் தெளிவாக விளக்கும் வண்ணம் அமைந்துள்ளது அப்பரின் இந்த தேவாரப்  பாடல்:

கோடி தீர்த்தம் கலந்து குளித்து அவை `

ஆடினாலும், அரனுக்கு அன்பு இல்லையேல்

ஓடும் நீரினை ஓட்டைக்கு குடத்துஅட்டி

மூடி வைத்திட்ட மூர்க்கனோடு ஒக்குமே

ஆகவே, அன்புக்கு மட்டும் கட்டுப்படுகின்ற இறைவனின் அருளாட்சியை உள்ளுணர்ந்த வள்ளலாரோ மிக அழகாக அன்பின் சிறப்பையும் அத்துடன் இறைவனின் இணைப்பையும் விளக்கும் வண்ணம் பாடுகின்றார் :

அன்பெனும் பிடியுள் அகப்படும் மழையே

அன்பெனும் குடில் புகும் அரசே

அன்பெனும் வலைக்குள் படுபரம் பொருளே

அன்பெனும் கரத்து அமர் அமுதே

அன்பெனும் கடத்துள் அடங்கிடும் கடலே

அன்பெனும் உயிர் ஒளிர் அறிவே

அன்பெனும் அணுவுள் அமைந்த பேர்ஒளியே

அன்புருவாம் பரமசிவமே !

(தொடரும்)