Blog

அறிந்துகொள்வோம் -14 (கார்ல் மார்க்ஸ்)

-மேகலா இராமமூர்த்தி

பாட்டாளி வர்க்கத்தின் பிதாமகன்!

பரந்துவிரிந்த இப்பூவுலகில் வாழும் மாந்தர்கள் பலகோடி; அவர்களில், அல்லற்பட்டு ஆற்றாது அழுதுநிற்கும் மக்களின் எண்ணிக்கைக்கும் குறைவில்லை. ஆனால் அவர்களின் துயர்துடைக்க, அவர்தம் வாழ்வில் ஒளிதுலங்கக் கரம் நீட்டுவோர், வழிகாட்டுவோர் எத்தனை பேருளர் என்று ஆராய்ந்துபார்த்தால் ’வெகு சிலரே’ கிட்டுவர். அத்தகைய வெகுசிலரில் ஒருவராய், தொழிலாளர்களின் தோழராய், பாட்டாளிகளின் கூட்டாளியாய்த் திகழ்ந்தவர்தான் வரலாற்று நாயகர் காரல் மார்க்ஸ்!

ஜெர்மனியின் ரைன்லாந்தில் (Rhine Province or Rhineland) பிறந்த கார்ல் மார்க்ஸ், அடிப்படையில் யூதமதத்தைச் சேர்ந்தவர். அவருடைய பாட்டனார்கள் இருவருமே யூதமதக் கொள்கைகளைக் கற்றுத் துறைபோனவர்களாகவும் அக்கொள்கைகளைப் பரப்புரை செய்யும் மதபோதகர்களாகவும் விளங்கியவர்கள் (both of his grandfathers were rabbis). ஆனால் மார்க்ஸின் தந்தையும், வழக்கறிஞருமான ஹெய்ன்ரிக் மார்க்ஸ் (Heinrich Marx), கார்ல் மார்க்ஸ் குழந்தையாக இருந்தபோதே யூத மதத்திலிருந்து விலகிக் கிறித்தவ மதத்தைத் தழுவியிருக்கின்றார்.

தத்துவம், இலக்கியம் முதலியவற்றில் பெருவிருப்பு கொண்டிருந்த இளைஞர் மார்க்ஸ், ஜெர்மனியின் பான் பல்கலைக்கழகத்தில் (University of Bonn) தத்துவத்துறை மாணாக்கராகச் சேர விழைந்தபோதும் தந்தையின் கட்டாயம் காரணமாய்ச் சட்டம் படிக்கவேண்டியதாயிற்று. பான் பல்கலைக்கழகத்தில் கல்வியைத் தொடங்கினாலும் அங்கு அதனைத் தொடர முடியாதநிலை ஏற்பட்டதால் பெர்லின் பல்கலைக்கழகத்தில் தன் சட்டப்படிப்பைத் தொடர்ந்தார் மார்க்ஸ். கூடவே தத்துவமும் படித்து முனைவர் பட்டம் பெற்றார். பல்கலைக்கழகக் கல்விக்குப் பின்னர் சில காலம் பல்கலைக்கழக ஆசானாகவும் பத்திரிகையாளராகவும் அவர் பணிபுரிந்திருக்கின்றார் என்று தெரியவருகின்றது.

வெளிப்படையாகவும் துணிச்சலாகவும் பேசும் குணம்பெற்ற மார்க்ஸ், மெத்தப் படித்த மேதையாக மட்டுமின்றிச் சிறந்த புரட்சியாளராகவும் திகழ்ந்தார். மக்கள், உலகத்தைப் பார்க்கும் அடிப்படைப் பார்வையிலேயே மாற்றத்தைக் கொணரவேண்டும் என்று விரும்பினார் அவர். சமூகம் என்ற அமைப்பில் மக்களின் மதம்சார்ந்த நம்பிக்கைகள் வலுவாகவும், வாழ்வோடு பிரிக்கமுடியாத கூறுகளாயும் கலந்திருப்பதனால், மதம் குறித்த தம் எண்ணவோட்டத்தையும் தம் நூல்களில் அவர் மறவாது குறித்திருக்கின்றார்.

பொருள்முதல் வாதத்தில் (materialism) நம்பிக்கை கொண்ட கார்ல் மார்க்ஸ், இவ்வுலகம் இயற்கையிலுள்ள பருப்பொருள்களால் (matter) ஆனதேயொழியத் தெய்வசக்தி எதனாலும் படைக்கப்படவில்லை என்று கூறி, கருத்துமுதல் வாதத்திற்கு (Spiritualism) எதிரான தம் கருத்தைப் பதிவுசெய்திருக்கின்றார். மதம் என்பது மனிதர்களின் வேதனைகளுக்குத் தற்காலிகத் தீர்வைத் தருகின்ற ஓர் மாயத்தோற்றமே; இவ்வுலகில் தான்படும் துன்பங்கள் யாவும் மேலுலகம் சென்றதும் நீங்கிவிடும் என்றொரு (உண்மையற்ற) நம்பிக்கையை, பரவசத்தை மனிதனுக்குள் விதைக்கும் மத நூல்கள் போதை மருந்தோடு ஒப்பிடத் தகுந்தவை என்று கூறியுள்ளார். இவற்றையெல்லாம் வைத்துப்பார்க்கும்போது மார்க்ஸ் ஓர் கடவுள் மறுப்புக் கொள்கையாளராகவே காட்சி தருகின்றார்.

மார்க்ஸின் சமுதாய, அரசியல் சிந்தனைகள் பலவும், ’கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அறிக்கை’ (Communist Manifesto), மற்றும் மூலதனம் (Das Kapital) ஆகிய அவருடைய புகழ்பெற்ற நூல்களில் நீக்கமற நிறைந்து காணப்படுகின்றன.

’மானுடர்கள் அனைவரும் இப்புவியின் வளங்கள்மேல் சமமான உரிமை கொண்டவர்களே!’ என்று முழக்கமிட்ட மார்க்ஸ், ’ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் மறுக்கப்பட்ட தம் உரிமைகளுக்காக ஒருங்கிணைந்து போராடவேண்டும்!’ என்று அறைகூவல் விடுத்தார். ஆண்டான் அடிமையற்ற – வர்க்கபேதமற்ற சமூகம் ஒருநாள் அமையும் – அமைய வேண்டும் என்பதே அவரின் கனவு. அக்கனவை மெய்ப்பிக்கும் வகையிலும், அதற்குத் தொழிலாளர்களைத் தயார்ப்படுத்தும் விதத்திலுமே அவருடைய சிந்தனைகள், செயற்பாடுகள், எழுத்துக்கள் அனைத்தும் அமைந்திருந்தன.

உலகின் எந்த மூலையில் இருந்தாலும் தொழிலாளர்கள் எனப்படுவோர் ஒரே வர்க்கத்தைச் சார்ந்தவரே; அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றுபட்டால் மட்டுமே அவர்கள் வாழ்வில் (பொருளாதார) விடுதலை கிடைக்கும்; தொழிலாளர்கள் திரண்டெழுந்தால் முதலாளித்துவத்துக்குச் சாவுமணி அடிப்பது சாத்தியமே என்பதே மார்க்ஸின் மணிமொழி.

புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசனும் இதே கருத்தை,

”ஓடப்ப ராயிருக்கும் ஏழையப்பர்
உதையப்பர் ஆகிவிட்டால் ஓர்நொடிக்குள்
ஓடப்பர் உயரப்பர் எல்லாம்மாறி
ஒப்பப்பர் ஆய்விடுவார் உணரப்பாநீ” என்று வழிமொழிந்திருக்கக் காண்கின்றோம்.

மார்க்ஸும், (தொழிலதிபர் ஒருவரின் மகனான) பிரெடரிக் ஏங்கல்ஸும் (Friedrich Engels) 1842-ஆம் ஆண்டு ஜெர்மனியின் கொலோன் நகரில் முதன் முதலாகச் சந்தித்தனர். 1844-இல் மீண்டும் மார்க்ஸைச் சந்தித்த ஏங்கல்ஸ் பத்துநாட்கள் அவருடன் தங்கிப் பல்வேறு சமுதாயக் கருத்துக்கள் குறித்து விவாதித்தார். தம் சிந்தனைகளில் இருந்த கருத்தொற்றுமையை அவ்விருவரும் தெளிவாய் உணர்ந்துகொள்ள அச்சந்திப்பு பேருதவி புரிந்தது. பின்பு, உலகமே வியக்கும் அதிசய நண்பர்களாக, ஈருடல் ஓருயிராக அவர்கள் மாறிப்போயினர்.

’ஆகாவென்று எழுந்ததுபார் யுகப்புரட்சி!’ என்று மகாகவி பாரதி ரஷ்யப்புரட்சி குறித்து மகிழ்ச்சிப் பெருக்கோடு கூவினானே…அதுபோன்றதொரு யுகப்புரட்சியை ஐரோப்பிய மண்ணில் விளைத்தது மார்க்ஸ் மற்றும் ஏங்கல்ஸ் இணை எனில் மிகையில்லை. “உலகத் தொழிலாளர்களை ஒருங்கிணைத்து முதலாளித்துவத்துக்கு எதிரான சக்தியாக ஒரு சங்கம் அவ்விருவராலும் தோற்றுவிக்கப்பட்டது”. அதுதான் புகழ்பெற்ற ‘பொதுவுடைமைச் சங்கம்.’ அதில் இணைந்த தொழிலாளர்கள் தம்மைக் ’கம்யூனிஸ்ட்கள்’ என்று அழைத்துக் கொண்டனர்.

இதன் அடுத்தகட்டமாக, லண்டன் மாநகரில் உலகத் தொழிலாளர்களை ஒருங்கிணைத்த பிரம்மாண்டமான ’முதல் கம்யூனிஸ்ட் சங்கம்’ உதயமானது. ஐரோப்பா முழுவதிலுமுள்ள தொழிலாளர்களிடையே உற்சாக ஊற்றைக் கிளப்பிய இக்கம்யூனிஸ்ட் சங்கம் அடுத்த வருடமே தனது இரண்டாவது மாநாட்டை லண்டனில் கூட்டியது. தொழிலாளர்களின் முன்னேற்றத்தையே தம் உயிர்மூச்சாக எண்ணிய மார்க்ஸும் ஏங்கல்ஸும் தொழிலாளர்கள் துதிக்கும் பிதாமகர்கள் ஆனார்கள்.

தம் வாழ்நாளெல்லாம் பாட்டாளி மக்களின் உயர்வுக்காகவே உழைத்த மார்க்ஸின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை என்னவோ துயரம் நிறைந்ததே. உலகப் பொருளாதாரம் குறித்துப் பேசியவரின் இல்லப் பொருளாதாரநிலை மிகமோசமாகவே இருந்தது. பசிக்கு உணவில்லை; நோய்க்கு மருந்தில்லை; வாழ வழியில்லை எனும் அவலநிலையில் தம் குழந்தைகளில் சிலரை எமனுக்கு ஈந்து துன்பக்கடலில் ஆழ்ந்தார் மார்க்ஸ்.

காதல் ஒருவனைக் (மார்க்ஸை) கைப்பிடித்து அவன் காரியம் யாவினும் கைகொடுத்த அருமை மனைவி ஜென்னியும் 1881-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 2-ஆம் தேதி புற்றுநோயால் இறந்துபோனார். மனைவியையும் குழந்தைகளையும் மிகவும் நேசித்த மார்க்ஸ், அதன்பின்னர் நீண்டகாலம் உயிர் தரித்திருக்கவில்லை. 1883 மார்ச் 14 அன்று உலகச் சிந்தனையாளரான மார்க்ஸ் சிந்திப்பதை நிறுத்திக்கொண்டார். ஆம்! அவர் உயிர்நீத்த தினம் அது! பொதுவாழ்வுக்காகவே தம்மை அர்ப்பணித்து அதில் வெற்றிகாண்பவர்கள் தம் தனிவாழ்வில் துயருற்றுத் தோற்றுப்போகவேண்டும் என்பதே இறைவனின் திருவுள்ளம் போலும்!

19-ஆம் நூற்றாண்டில் மார்க்ஸின் அயராத உழைப்பால் கட்டமைக்கப்பட்ட மார்க்ஸியம், பின்னாளில் மெல்ல மெல்லத் தன் செல்வாக்கை உலகநாடுகள் மத்தியில் இழந்துவருவதைக் காண்கின்றோம். இதற்கு என்ன காரணம்? ஒவ்வொருவரும் (அரசியல் கட்சிகள் உட்பட) அவரவர் தேவைக்கும், சுயநலத்துக்குமேற்ப மார்க்ஸின் கொள்கைகளை வளைக்கமுயல்வதே காரணமாயிருக்கமுடியும் என்று கருதுகிறேன்.

இவ்வளவுக்குப் பிறகும்கூட உலகமக்கள் மத்தியில் இன்றும் மார்க்ஸின் ஆக்கங்கள் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்திக்கொண்டுதான் இருக்கின்றன. வரலாற்றாசிரியர்கள், சமூக அறிஞர்கள், மெய்யியலாளர்கள், அரசியல் நிபுணர்கள் என்று பலரும் மார்க்ஸியத்தின் துணைகொண்டே உலக நிகழ்வுகளை ஆய்வுசெய்து வருகின்றனர். மற்றொரு பிரிவினர், நடைமுறையில் மார்க்ஸியத்தை மீண்டும் கொண்டுவரும் முயற்சிகளில் ஈடுபட்டுவருகின்றனர்.

சிறந்த தமிழறிஞரும், அறிவியல் தமிழின் முன்னோடியும், மார்க்ஸியத்தை ஆழ்ந்து கற்றவருமான திரு. வெ. சாமிநாத சர்மா, மார்க்ஸியம் பற்றிக் (கீழே) குறிப்பிடும் கருத்துக்கள் ஈண்டு எண்ணத்தக்கவை:

“மார்க்ஸியம் என்பது வெறும் தத்துவமல்ல; மனித வாழ்க்கையைப் பண்படுத்திக் காட்டுகின்ற ஓர் ஒழுங்குமுறை அது! மானிட ஜாதியின் சரித்திரத்தைப் புதிய உருவத்தில் காட்டும் கண்ணாடி. பொருளாதாரத்தை முக்கிய அடிப்படையாகக் கொண்ட சமுதாயத்தின் தோற்றம். முதலாளித்துவத்தின் முடிவு இன்னபடிதான் ஆகும் என்று அறுதியிட்டுச் சொல்லுகின்ற இறுதி வாசகம். மார்க்ஸ் கண்டறிந்த முடிபுகளைச் சிலர் ஒப்புக்கொள்ளாமல் இருக்கலாம். ஆனால் அவர் அந்த முடிபுகளுக்கு வந்த வழியை யாரும் பாராட்டாமல் இருக்கமுடியாது.”

மனித சமுதாயத்தின் சிந்தனைகளைச் செம்மைப்படுத்தி, அவர்தம் நல்வாழ்விற்கு வழிகாட்டிய ஏசுகிறிஸ்து போலவும், முகமதுநபி போலவும் தம் பொருளாதாரத் தேற்றங்களால், பொதுவுடைமைச் சிந்தனைகளால் ஐரோப்பிய மக்கள் மத்தியில் மிகப்பெரிய விழிப்புணர்வையும் சமுதாய மறுமலர்ச்சியையும் ஏற்படுத்தியவர் கார்ல் மார்க்ஸ்.

”உலகத் தொழிலாளர்களே ஒன்றுபடுங்கள்! இழப்பதற்கு இனி நம்மிடம் என்ன இருக்கிறது…நம்மைப் பிணித்திருக்கும் தளைகளைத் தவிர!” (“Proletarians of all countries, Unite. You have nothing to lose but your chains!”) என்று தொழிலாளத் தோழர்களைத் தட்டியெழுப்பிய மாமனிதர் மார்க்ஸ்!

1991-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் லண்டன் செய்தி நிறுவனமான பி.பி.சி, “கடந்த ஆயிரம் ஆண்டுகளின் தலைசிறந்த சிந்தனையாளர் யார்?” என்றொரு கருத்துக்கணிப்பை உலகம் முழுவதும் நடாத்தியது. அதில் அறுதிப் பெரும்பான்மையோர் அளித்த பதிலின் அடிப்படையில் ’கார்ல் மார்க்ஸே’ அந்தத் தலைசிறந்த சிந்தனையாளர் என்ற தனது முடிவை வெளியிட்டது இங்கே நினைவுகூரத்தக்கது.

எங்கெல்லாம் அடக்குமுறை ஆட்சிசெய்கின்றதோ, எங்கெல்லாம் ஏழையின் உழைப்பு எசமானனால் சுரண்டப்படுகின்றதோ, எங்கெல்லாம் பணம்படைத்தவன், பாட்டாளி என்ற வர்க்கபேதம் எக்காளமிடுகின்றதோ அங்கெல்லாம் மார்க்ஸியத்தின் தேவை எப்போதும் இருந்துகொண்டுதான் இருக்கின்றது.

1883-ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் 17-ஆம் தேதி மார்க்ஸின் உடல் லண்டனிலுள்ள ஹைகேட்டில், அவருடைய காதல் மனைவி ஜென்னியின் கல்லறைக்கருகில் அடக்கம் செய்யப்பட்டது. அப்போது இரங்கல் உரையாற்றிய ஏங்கல்ஸ், “யுக யுகாந்திரங்களுக்கு மார்க்ஸின் பெயர் நிலைத்து நிற்கும்; அவரது மாபெரும் பணியும் நிலைத்து நிற்கும்” என்றார் கண்ணீர்மல்க. அவ்வாறே காலத்தை வென்ற மானுடனாகிவிட்டார் மார்க்ஸ்; அவர் மட்டுமின்றி அவருடைய தத்துவமான மார்க்ஸியமும் அமரத்துவம் பெற்றுவிட்டது.

***

கட்டுரைக்குத் துணைசெய்த தளங்கள்:

https://en.wikipedia.org/wiki/Karl_Marx

http://www.tamilpaper.net/?tag=%E0%AE%95%E0%AE%BE%E0%AE%B0%E0%AF%8D%E0%AE%B2%E0%AF%8D-%E0%AE%AE%E0%AE%BE%E0%AE%B0%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AF%8D%E0%AE%B8%E0%AF%8D

August 28, 2015
திருக்குறளுக்குப் புது விளக்கம் – 11

– புலவர் இரா. இராமமூர்த்தி.

இவ்வுலகின் உறவுகளில் மிகச்சிறந்த உறவு நட்பேயாகும்! தாய் – மகள், தந்தை – மகன், கணவன் – மனைவி, அண்ணன்- தம்பி, அக்கா- தங்கை, ஆண்டவன்- அடியார், தோழன்- தோழி போன்ற உறவுகள் நம் சமுதாயத்தில் நாம் பெறும் இடத்தினை வரையறுக்கின்றன! இவற்றுள் சிறந்த உறவாகிய நட்பின் பெருமையைத் திருவள்ளுவர், நட்பு, நட்பாராய்தல், தீநட்பு, கூடாநட்பு, சிற்றினஞ்சேராமை, பெரியாரைத் துணைக்கோடல் ஆகிய அதிகாரங்களில் பல்வேறு அணுகுமுறைகளில் நிலைநாட்டியுள்ளார்!

மேலும், ஆணும் பெண்ணும் கொள்ளும் அன்பில் மலர்ந்த நட்பே, காதலாகும் என்கிறார் திருவள்ளுவர்! அவர்
”உடம்பொடு உயிரிடை என்னமற் றன்ன
மடந்தையொ டெம்மிடை நட்பு” (1122)

என்ற குறட்பாவில் இருவருக்கும் இடையில் பிறவிதோறும் தொடர்ந்த நட்புகளைக் கூறுகிறார்! ஆகவே நட்பு என்பது பிறவிதோறும் தொடரும் தன்மை உடையதாகும். இத்தகைய இணைபிரியாத நட்புறவை நாம் பலவகையிலும் ஆராய்ந்து மேற்கொள்ள வேண்டும். கூடாநட்பு, தீநட்பு, சிற்றினத்தார் தொடர்பு ஆகியவற்றை அறிந்து நாம் நீக்க வேண்டும்! ஆராய்ந்து நட்புக்கொள்ளாவிடில், அது பெரிய துன்பத்தை அது உண்டாகி விடும்! இதனை ,

”ஆய்ந்தாய்ந்து கொள்ளாதான் கேண்மை கடைமுறை
தான்சாம் துயரம் தரும்!” (792)

என்ற குறட்பா மூலம் அறுதியிட்டுவிடுகிறார்! ஒரு நடைமுறைப் பழக்கமாகிய நட்பினை வழக்கமாக்கிக் கொள்ளத்தக்க ஒழுக்கமாகத் திருக்குறளில் ஆறு அதிகாரங்களுக்கு மேல் இந்த நட்பு கூறப் பெறுகிறது! மக்களிடையே அறிமுகமாகி, நீங்காத நெருக்கத்தை உண்டாக்குவது நட்பென்னும் பேருறவாகும்! பெற்ற தாயாரிடமும் கூறவியலாத செய்திகளை ஒருவன் நண்பனிடம்தான் கூறுவான்!

மக்களின் ஒழுக்கத்தை அவர்களின் செயல்கள் வெளிப்படுத்தும்! இவை, அவனுக்குப் பிறவியிலேயே தாய் தந்தையரிடமிருந்து மரபு வழியில் வந்து விடும்! அத்தகைய பண்புநலன்களை ஆராய்ந்து அதன்பின் நல்ல நட்பை உருவாக்கிக் கொள்ளலாம். அவன் வாழும் சூழ்நிலை அவனுடைய பண்புகளை உருவாக்கும்! அவனுடன் பேசிப் பழகும் நண்பர்களின் வழியே அவனுடைய குணங்கள் அமைந்து விடும்! இவற்றை ஆங்கில நூலார் மரபுப்பண்பு, சூழ்நிலைப் பண்பு என்பர். ஆங்கிலத்தில் அவை ஹெரிடிட்டி, என்விரான்மெண்ட் என்று கூறப் பெறும்! ”தமிழர் என்றொரு இனமுண்டு, தனியே அவர்க்கொரு குணமுண்டு” என்ற பாடல் ஒருவனுக்கு இனமரபு வழியே வந்த பண்பைக் குறிக்கும்! சமூகப் பழக்க வழக்கங்களை நன்கு அறிந்து கொண்டு கடைப்பிடிப்பவனே பிறருடன் நெருங்கிப் பழகுவான்!

நட்பினை உருவாக்கிக் கொள்ள வேண்டியவன் முதலில் தன் நண்பனின் பண்புநலன்களை ஆராய்ந்து அறிந்து கொள்ளுதல் வேண்டும்; அவை அவனுக்கு அவன் பிறந்த குடிமரபின் வழியே உருவாகி அமைந்திருக்கும்! அடுத்து, அவனிடம் ஏதேனும் குற்றமும் அமைந்திருக்கலாம்! குறையில்லாதவர் எவரும் இலர்! இக்குற்றம் அவன் யாருடன் பழகுகின்றானோ, அவரால் உருவாகியிருக்கும்! அதனால் ஒருவனின் குணநலன்களுக்குக் காரணமாக இருப்பது பெரும்பாலும் அவன் பிறந்த மரபாகும்! அதே போல் குற்றம் உருவாகப் பெரிதும் காரணமாக அமைவது அவனுடைய சூழ்நிலையேயாகும்! அதனால்தான் சிற்றினம் சேராமை மிகவும் நல்லது என்று தனி அதிகாரத்தில் வள்ளுவர் கூறுகிறார்! இதையே ”குன்றா ” இனனும் அறிந்து நட்புக் கொள்க! என்கிறார்! அந்தக் குறள்தான்,

“குணனும் குடிமையும் குற்றமும் குன்றா
இனனும் அறிந்தியாக்க நட்பு.” (793)

என்ற குறட்பாவாகும்! இப்பாடலில் …
1. குணமும் என்பதற்குக் குற்றமில்லாத நற்பண்புகள் என்றும்,
2. குற்றமும் என்பதற்குக் குற்றம் குறைந்த அளவில், அதாவது பொறுத்துக் கொள்ளத்தக்க அளவில் பெற்றுள்ள என்றும்,
3. குடிமையும் என்பதற்கு உயர்குடியில் பிறந்த என்றும்,
4. இனனும் என்பதற்கு உறவினருடன் ஒற்றுமை உடைய என்றும்

பரிமேலழகர் பொருளுரைத்தார். இதனை ஒருவனின் நற்குணத்தையும், அதற்குப் பெரிதும் காரணமாக இருக்கும் நல்லமரபையும், குற்றத்தையும் அதற்குப் பெரிதும் காரணமாக இருக்கும் உற்றார், உறவினர் மற்றும் இனத்தாரையும் என்று சற்று மாற்றிப் பொருள் கொண்டால், ஒருவனது நற்குணத்தின் அடிப்படை அவன் பிறந்த குடியே என்பதையும், ஒருவனுடைய தீய குணத்துக்குப் பெரிதும் அடிப்படை, அவனைச் சூழ்ந்தோரே என்பதையும் இக்கால சமுதாயச் சிந்தனை வழியில் புரிந்து கொள்ளலாம்!

ஆகவே ஒரு மனிதனின் மரபும், சூழ்நிலையுமே அவனது நற்பண்பையும், குற்றத்தையும் வடிவமைக்கின்றன! என்ற மானுடவியல் கருத்தினை, இந்தத் திருக்குறள் புதியதாய் வெளிப்படுத்துவதை உணரலாம்! வள்ளுவப் பேராசானின் மானுடவியல் தீர்க்க தரிசனத்தைப் புதுமையாக விளக்குவது இத்திருக் குறளே என்பதை நாம் அறிந்து கொண்டு பின் உணர்கிறோம்!

August 28, 2015
மகளிர் சமத்துவ நாள்

–தேமொழி.

அமெரிக்காவில் ஆகஸ்ட் 26 ஆம் நாள், “மகளிர் சமத்துவ நாள்” (Women’s Equality Day) எனக் கொண்டாடப்படுகிறது. இந்த ஆண்டு அமெரிக்காவின் 95 ஆவது மகளிர் சமத்துவ நாள் கொண்டாடப்பட்டது. இந்நாள் அமெரிக்கப் பெண்மணிகள் 1920 ஆம் ஆண்டு தேர்தலில் வாக்களிக்கும் உரிமையைப் பெற்றதைக் கொண்டாடும் நாளாகும்.

மிகுந்த போராட்டத்திற்கிடையே, 70 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தடைகள் பலவற்றை எதிர்கொண்டு அமெரிக்கப் பெண்கள் வாக்களிக்கும் உரிமை பெற்றார்கள். சூசன் பி. ஆண்டனி, எலிசபெத் காடி ஸ்டாண்டன், மற்றும் லுக்ரெஷிய மாட் (Susan B. Anthony, Elizabeth Cady Stanton, and Lucretia Mott) ஆகிய பெண்மணிகள் இந்தப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்துச் சென்றவர்களில் மிக முக்கியமானவர்கள்.

பெண்களுக்கு வாக்களிக்கும் உரிமையைத் தந்த அமெரிக்க அரசியலமைப்பின் 19 வது சட்டவரையறை திருத்தம் (19th Amendment to the U.S. Constitution: Women’s Right to Vote), 1919 ஆம் ஆண்டு அமெரிக்க காங்கிரசில் அறிமுகப்படுத்தப் பட்டது. ஆனால் இது நிறைவேறுவது பற்றிய நம்பிக்கையின்மையும், சந்தேகங்கள் பலவும் தோன்றிய காலமது. மூன்றில் இரண்டு பங்குக்கும் மேலாக ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்டு சட்டமாக மாற 36 மாநிலங்கள் இச்சட்டத்திற்கு ஒப்புதல் தர வேண்டும். பழமைவாதத்தில் ஊறிய அமெரிக்க தென்மாநிலங்கள் இச்சட்டத்திற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தன. மனிதஉரிமைகளைப் பொறுத்தவரையில் பிற்போக்கான கொள்கைகளின் இருப்பிடமான அமெரிக்க தென்மாநிலங்கள், கருப்பின மக்களின் அடிமைத்தளையை நீக்குவதையும் எதிர்த்து போர்க்கொடி உயர்த்தி உள்நாட்டுப் போரைத் துவக்கியதையும், அந்நிகழ்வு அமெரிக்க வரலாற்றில் களங்கத்தை ஏற்படுத்தியதையும் இங்கு நாம் நினைவுகூரலாம்.

இச்சட்டத்திற்கு, 1920 ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் வரை நாட்டின் 35 மாநிலங்களின் சபைகளே இசைவு தெரிவித்திருந்தன. பெண்களுக்கு வாக்களிக்கும் சட்டம் வெற்றிபெறுவதை நிர்ணயிக்கும் நிலை இறுதியில் ‘டென்னசி’ மாநிலத்தின் கைகளில் வந்து விழுந்தது. அந்த மாநிலத்தின் அரசியல்வாதிகள் எடுக்கவிருக்கும் முடிவில் பெண்கள் வாக்களிக்கும் சட்டத்தின் வெற்றிவாய்ப்பு ஊசலாடியது. அவர்களிலும் 48-48 என்ற நிலையில் சரிபாதி சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் ஆதரவாகவும், சரிபாதியினர் எதிர்த்தும் வாக்களித்திருந்த நிலையில், இச்சட்டத்திற்கு ஆதரவாக வாக்களித்து வெற்றிபெறச் செய்தவர் ‘ஹாரி பர்ன்’ (Harry Burn) என்ற அவை உறுப்பினர். அப்பொழுது 24 வயதே ஆன ஹாரி பர்ன் தனது ஆதரவைத் தெரிவித்ததன் காரணம், அவரது அன்னை அவருக்குக் கடிதம் எழுதி பெண்கள் உரிமைக்கு ஆதரவாகச் செயல்படும் ‘நல்ல பையனாக’ (“be a good boy”) அவரை நடந்து கொள்ளச் சொன்னதால்தான் என்பது வியப்புக்குரிய செய்தி. ஹாரி பர்ன் என்ற ‘தாய் சொல்லைத் தட்டாத தனயனால்தான்’ பெண்கள் வாக்குரிமை சட்டம் வெற்றி பெற்றது என்பது அமெரிக்க வரலாற்றில் மறக்கமுடியாத ஒரு திருப்புமுனை.

வாக்குரிமை பெற்றாலும், அதனைத் தொடர்ந்து 95 ஆண்டுகள் கடந்த பின்னரும், அரசியலைப் பொறுத்தவரை அமெரிக்கப் பெண்களின் முன்னேற்றம் கேள்விக்குறியாகவே இன்றும் இருந்து வருகிறது. உலகில் பல நாடுகளிலும் பெண்கள் தலைமை ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்றுவிட்டாலும், முன்னேறிய நாடு என்று மார்தட்டிக் கொள்ளும் அமெரிக்கா இதுவரை ஒரு பெண்மணியை அமெரிக்கத் தலைவராக அடைந்ததில்லை. மாநில, நகர அளவிலும் ஆட்சிப் பொறுப்பில் இருக்கும் பெண்களின் எண்ணிக்கை, ஆண் ஆட்சியாளர்கள் எண்ணிக்கையுடன் ஒப்பிடுகையில் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் இல்லை என்பதும் பெருங்குறையே. இருப்பினும், கடந்த 35 ஆண்டுகளாக ஆண்களைவிட அதிக அளவில் பெண்களே வாக்குச்சாவடியை நோக்கிப் படையெடுக்கிறார்கள் என்கிறது புள்ளிவிவரம். அமெரிக்க ஆட்சியாளர்களில் ஐந்தில் ஒருவரோ அல்லது நான்கில் ஒருவரோதான் (20-25%) மகளிர் என்பது இந்த நூற்றாண்டிலும் கவலை தரும் நிலையே.

August 28, 2015
வளவன் கனவு-13

சு.கோதண்டராமன்

குடந்தைக் காரோணம்

பூவார்பொய்கை அலர்தாமரைசெங் கழுநீர்புறவெல்லாந்

தேவார்சிந்தை அந்தணாளர் சீராலடிபோற்றக்
கூவார்குயில்கள் ஆலும்மயில்கள் இன்சொற்கிளிப்பிள்ளை
காவார்பொழில்சூழ்ந் தழகார்குடந்தைக் காரோணத்தாரே

-சம்பந்தர்

ஆங்கிரஸ பிரமராயர் தூக்கம் வராமல் கோவிலின் முன் முகப்பில் இங்கும் அங்கும் உலவிக் கொண்டிருந்தார். இன்று பிற்பகல் வந்த செய்தி அவரது உள்ளத்தை மிகவும் கலக்கியிருந்தது. ஒரு வருடமாகவே அவர் கவலைப்படும் வகையிலான தகவல்கள் காதில் விழுந்து கொண்டிருந்தன. ஆனால் இன்று வந்தது எல்லாவற்றிற்கும் உச்சகட்டமானதாக இருந்தது.

மூவாயிரம் பேரின் உயிருக்கும் நல்வாழ்வுக்கும் கௌரவத்துக்கும் பொறுப்பேற்றுக் கொண்ட தான் கடமையில் தவறிவிட்டோமோ என்று அஞ்சினார். அரசருக்கும் இந்தச் செய்தி போயிருக்கிறது. அவர் கூப்பிட்டுக் கேட்டால் என்ன சொல்வது என்று சிந்தித்தார். இரவு முழுவதும் பலவிதமான எண்ணங்கள் அவரது உள்ளத்தைக் கடைந்தன. விடியற்காலையில் சற்றுக் கண்ணயர்ந்தார்.

கண்விழித்ததும் அவருக்குத் தெளிவு ஏற்பட்டது. இதில் நாம் செய்யக்கூடியது ஒன்றுமில்லை. அரசரைப் போய்ப் பார்ப்போம். அவர் சொன்னபடியே கேட்போம் என்று தீர்மானித்தார். குதிரையைச் சித்தம் செய்ய உத்திரவிட்டார்.

அப்பொழுது அவரை நோக்கி ஒரு அரச சேவகன் வந்தான். குதிரையிலிருந்து இறங்கி வந்தவன், ‘அரசரிடமிருந்து அவசர ஓலை’ என்று சொல்லி நீட்டினான். இவ்வளவு அதிகாலையில் இங்கு வருவதென்றால் இவன் நள்ளிரவில் புறப்பட்டிருக்கவேண்டும். விஷயம் மிக முக்கியமானதாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்து ஓலையை வாங்கிப் படித்தார். “வடம பிராமணர்களின் பாதுகாப்பு குறித்து ஆலோசிப்பதற்காக, வரும் மாசி மகத்தன்று குடந்தைக் காரோணத்தில் ஒரு கூட்டம் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது. குடந்தைக் கோட்டத்தில் உள்ள எல்லா வடமர்களுக்கும் செய்தி அனுப்பிவிட்டோம். எல்லோரையும் கலந்து தகுந்த ஏற்பாடுகள் செய்யவும்.” இதைத் தொடர்ந்து மேலும் சில செய்திகளும் அதில் இருந்தன.

‘என் மனதை உறுத்திக்கொண்டிருந்த விஷயம் என்னைக் காட்டிலும் அரசரை மிகவும் பாதித்திருக்கிறது என்று தெரிகிறது. அவர்தான் எவ்வளவு சுறுசுறுப்பாக வேலை செய்திருக்கிறார்’ என்று வியந்தார் ஆங்கிரஸர். ‘நான் நேற்றே போய் அவரைப் பார்த்திருக்க வேண்டும், யோசனை செய்து காலத்தை வீணாக்கிவிட்டேனே’ என்று குற்ற உணர்வு கொண்டார்.

மாசி மகம் வந்தது. அந்த வட்டார வடமர்கள் எல்லோரும் முதல் நாள் மாலையே புறப்பட்டு வந்துவிட்டார்கள். ஒவ்வொருவரிடமும் ஆங்கிரஸர் தனித்தனியே கலந்து ஆலோசித்தார். மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன் அவர்கள் ஒன்று கூடி இருந்தபோது அவர்கள் மனதில் இருந்த உற்சாகம், நம்பிக்கை இப்பொழுது இல்லை என்பதை அவர்களது முகம் காட்டியது. ஒரு சோகமான அமைதி அங்கே நிலவியது.

ஆங்கிரஸர் பேசத் தொடங்கினார்.

“சிவஸ்வரூபமான பிராமணோத்தமர்களுக்கு வணக்கம். நம் நாட்டுப் பிரஜை ஒருவர் அகால மரணம் அடைவிக்கப்பட்டது நமக்கு வருத்தம் தருகிறது. வளர்ந்து வரும் இளைஞனைப் பறிகொடுத்த உறவினர்களின் துக்கத்தை உணர்கிறேன். இது அவர்களுக்கு மட்டும் இழப்பு அல்ல. நாட்டு மக்களுக்கு நன்மை செய்வதற்காக நம் அரசர் போட்ட திட்டத்தில் ஏற்பட்டுள்ள பின்னடைவாகக் கருதுகிறேன். வடம சமூகம் முழுவதும் பாதுகாப்பு இழந்ததாக உணர்ந்து கலங்கி இருக்கிறீர்கள் என்பதை அறிவேன். கலக்கம் அடையவேண்டாம். பிறந்த மண்ணுக்குத் திரும்பிப் போகலாமா என்ற யோசனையும் வேண்டாம்.

“இது ஒரு அரிதான நிகழ்ச்சி. சோழநாட்டில் கடந்த 200 ஆண்டுகளில் ஒரு கொலை கூட நடந்ததில்லை. சமணர்களின் அகிம்சைப் பிரசாரம் எல்லை மீறிப் போய், போர் புரிய முன்வரக் கூடிய வீரர் கூட இல்லை என்ற நிலை ஏற்பட்டு விட்டது. இதனால்தான் தமிழ் அரசர்கள் பலமிழந்து, நாம் அனைவரும் களப்பிரருக்கு அடிமையாக வாழ்கிறோம்.

“இது போன்ற கொலைகள் தொடருமோ என்ற அச்சம் வேண்டாம். இனி அந்த நிலை மாறும். பாம்பு தனக்கு மிக சமீபத்தில் வந்துவிட்டது, இனி தப்பிக்க முடியாது என்று உணரும் போது தவளை மிக ஆக்ரோஷமாகச் சண்டை இடும். அது போலத்தான் இதுவும். சமணம் அழியும் காலம் வந்து விட்டது. அதைக் காப்பாற்றக் கடைசி முயற்சிகள் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். சைவம் ஓங்கும். அதற்கான அறிகுறிகள் தென்பட ஆரம்பித்துவிட்டன. அவற்றில் இதுவும் ஒன்று.

“அகிம்சையைப் போதிப்பவர்களே அதைக் கடைப்பிடிக்க முடியாத நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. இனி அவர்கள் பேச்சில் மக்களுக்குக் கொஞ்சம் நஞ்சம் மிச்சமிருந்த மரியாதையும் போய்விடும். எனவே இதை ஒரு நல்ல சகுனமாகவும் கருதுகிறேன். பாரதப் போரில் அரவான் பலியிடப்பட்டது போல சோழநாட்டின் நன்மைக்காக இன்று இந்த இளைஞன் பலி ஆகி இருக்கிறான். பாண்டவர்கள் வெற்றி பெற்றது போல இறுதியில் நாம் வெற்றி பெறுவோம்.

“கொலை செய்தவர் முறைப்படி விசாரிக்கப்பட்டு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டு விட்டார் என்று நேற்று செய்தி வந்தது. அது மட்டுமே உங்களுக்குப் பாதுகாப்பு தராது என்பதை அறிவேன். குற்றம் செய்யத் துணிபவர்கள் எல்லோருமே தண்டனைக்கு அஞ்சிக் குற்றம் செய்யாது இருப்பார்கள் என்று கூற முடியாது. சோழ நாட்டின் பெரும்பாலான மக்கள் நீதிக்கும் அறநெறிகளுக்கும் கட்டுப்பட்டவர்கள்தான். இருப்பினும் வழி தவறிய சிலர் தவறாக நடக்கக் கூடும்.

“ஒற்றர் படை வலுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. வடமர்களுக்கு எதிராக யார் யார் பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று அறிந்து அவர்களைத் தனிக் கவனத்தின் கீழ்க்கொண்டுவர அரசர் ஏற்பாடு செய்திருக்கிறார்.

“மக்கள் இணக்கமாக வாழும் நிலை ஏற்படச் சில ஆண்டுகள் ஆகும். அது வரை உங்களுக்கு ஆபத்து நேராமல் பாதுகாப்பது என் கடமை. எனவே ஒரு அறிவுரை கூற விரும்புகிறேன். வடமர்கள் எவரும் பிற சாதியினர் கொடுக்கும் உணவுப் பொருட்களை உண்ண வேண்டாம். சோழியப் பிராமணர்கள் வீட்டில் கூட நீங்கள் சாப்பிட வேண்டாம். வடமர்களைத் தவிர பிறருடன் திருமண உறவு கொள்ளாதீர்கள். உறவு ஏற்பட்டால் சாப்பிட நேரிடும். பின்னர் இது போன்ற விரும்பத் தகாத விளைவுகள் ஏற்பட வழியாகும். சமணர்களால் ஏற்படும் அச்சம் முழுமையாக நீங்கும் வரை இதைக் கடைப்பிடிப்போம்.

“உங்களால் சைவம் தழைக்கட்டும். சைவத்தால் சோழநாடு செழிக்கட்டும். சோழர்களால் தமிழ் கூறும் நல்லுலகம் பெருமை பெறட்டும்.”

பேசி நிறுத்தினார்.

வடமர்களில் ஒருவர் எழுந்தார். “ஒவ்வொரு கோயிலிலும் பல வகைச் சாதியாரும் பூசை செய்கிறார்களே, அவர்கள் இறைவனுக்கு நிவேதனம் செய்த பிரசாதத்தைக் கொடுத்தால் அதைச் சாப்பிடலாமா, கூடாதா?”

“முக்கியமான பிரச்சினைதான். சிவாலயங்களில் பூசை செய்பவர் யாராக இருந்தாலும் உணவு சமைப்பவர் வடமராகவே இருக்கட்டும். ஒவ்வொரு கோயிலிலும் சமைப்பதற்கென்று ஒரு பிராமணப்பிள்ளையை நியமிக்க அரசரிடம் பரிந்துரைக்கிறேன்.”

மற்றொருவர் கேட்டார், “நாங்கள் ஒரு கிராமத்துக்கு ஒன்று அல்லது இரண்டு குடும்பங்கள்தான் இருக்கிறோம். நம் சமூகத்துக்குள்தான் திருமணம் செய்வது என்று வைத்துக் கொண்டால் எங்கள் பெண் பிள்ளைகளுக்கெல்லாம் எப்படிக் கல்யாணம் ஆகும்?”

“உங்கள் பிள்ளை வேத அத்தியயனம் பூர்த்தி செய்து சமாவர்த்தனம் ஆனபிறகு அவனை யாத்திரையாகப் புறப்பட்டுப் போகச் சொல்லுங்கள். வழியில் வடமர் வீடுகளில் தங்கி உணவு உண்டு அவன் பல கிராமங்களையும் சுற்றி வரட்டும். பெண்ணைப் பெற்றவர்கள் அவனைத் தங்கள் பெண்ணுக்குப் பொருத்தமானவன் எனக் கருதினால் திருமணம் நிச்சயம் செய்யட்டும். இந்த முறையில் உங்கள் பெண் பிள்ளைகளுக்கு திருமணம் நடத்தலாம்” என்றார் ஆங்கிரஸர்.

அவரவரும் கனத்த மனத்துடன் அவரவர் கிராமம் நோக்கித் திரும்பினர்.

* கும்பகோணம் மகாமகக் குளத்தின் வடகரையில் இன்று காசிவிசுவநாதர் கோயில் என்று அழைக்கப்படுவது முன்பு குடந்தைக் காரோணம் எனப்பட்டது.

தொடரும்

August 28, 2015
கர்மவீரர் காமராஜ்!

–தஞ்சை வெ.கோபாலன்.

பெருந்தலைவர் காமராஜ் பற்றி எத்தனை எழுதினாலும் மனம் முழுத் திருப்தி அடையவில்லை. மேலும் மேலும் அவரைப் பற்றிச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கவே மனம் விரும்புகிறது. அவரைப் பற்றி நாம் என்ன சொல்கிறோம் என்பதுகூட அத்தனை முக்கியமில்லை. அவருடைய தாய் சிவகாமி அம்மையார் என்ன சொல்லியிருக்கிறார் என்பதைப் பார்ப்போமா? “நான் ஒரு மாணிக்கத்தைப் பெற்றேன், இப்போ உலகத்தில் உள்ள எல்லா மாணிக்கங்களும் என்னைப் பார்க்க வர்றாங்க”. இப்படி அவர் சொன்ன செய்தியை சென்னையிலிருந்து வெளிவரும் வாராந்தரி ராணி எனும் பத்திரிகை வெளியிட்டது.

இவரைப் பற்றிய ஒரு சிறு அறிமுகம் கூட தமிழ் மக்களுக்குத் தேவையில்லை. கைக்குழந்தை முதல் புலன்கள் அடங்கிய முதுபெருங் கிழவர் வரை இவர் பெருமையை அறிந்தவர்தாம். எனினும் சொல்லவேண்டிய செய்தியைச் சொன்னால்தானே நாம் அவரைப் பற்றி என்ன தெரிந்து வைத்திருக்கிறோம் என்பது தெரியும்.

இவர் தனக்கென வாழாதவர்; பிறருக்காக மக்களோடு மக்களாய், ஏழைகளின் பிரதிநிதியாய் உயர்ந்த பீடத்தில் இருந்துகொண்டு அரியபல உதவிகளைச் செய்து கொடுத்தவர். தாய் நாட்டில் வறுமையை ஒழித்திட தன்னால் இயன்றதனைத்தையும் செய்துவிடத் துடித்தவர். சொத்து சுகம் எதுவுமின்றி, நேர்மையே முதலாய் வைத்து, சுயநலம் எனும் தீங்கை நீக்கி, துறவிபோல் வாழ்ந்தவர். தாய் தங்கை முதலானவர் இருந்தும், அவர்களோடு வாழ்ந்தால், அவர்களுக்கு ஏதோ உதவியை இவர் செய்துவிட்டார் என்று பிறர் பேச வாய்ப்பின்றி தனித்து வாழ்ந்த பெருந்தகை. எளிமையின் இருப்பிடம். பதவிக்குத் தேவையான பாதுகாப்புக் கருதி காவல்துறை வாகனம் முன்னால் சங்கொலி எழுப்பிக்கொண்டு சென்றதைப் பார்த்து, “இது என்ன செத்த பின்னல்ல சங்கூதுவாங்க, இப்போ எதுக்கு எனக்குச் சங்கு ஊதறீங்க” என்று பாமரத்தனமாய்ச் சொல்லி தனக்கு ஆடம்பரம் தேவையில்லை என்பதைப் புரியவைத்தவர்.

படித்தவர்களால்தான் அரசியல் நுட்பமும், ஆட்சி முறையில் வல்லமையும் கொண்டு நிர்வாகம் நடத்த முடியுமா என்ன? இவரால் அரசு நிர்வாகத்தை நடத்த முடியுமா என்ற சந்தேக நிழல் சிலர் மனதில் ஊடாடுவதைக் கண்டு, தன்னால் எதுவும் முடியும் என்று துணிந்து நிர்வாகப் பொறுப்பை 1954இல் ஏற்றுக்கொண்டு சிறப்புற செயல்படுத்திக் காட்டிய செயல் வீரர். பொருளாதார அறிவும், பொது அறிவும், சட்டங்கள் மனிதனின் தேவைகளுக்காகத்தானே தவிர, சட்டங்களுக்கு உட்பட்டு மனிதனுடைய தேவைகளை மாற்றிக்கொள்வது பேதைமை என்பதை நிரூபித்துக் காட்டிய மேதை அவர்.

தான் படிக்கவில்லை, தாய் நாட்டின் அடிமைத் தளையை உடைத்தெறிய வாழ்க்கையை அர்ப்பணித்து விட்டோம், இனி சுதந்திரம் பெற்ற தாய்த் திருநாட்டில் கல்வி அறிவு இல்லாத தலைமுறை இருக்கக்கூடாது என்பதில் தனித்த அக்கறை காட்டி இலவசக் கல்வி, மதிய உணவு, அதிக பள்ளிகள் என்று கல்வித்துறைக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்து வந்த படிக்காத மேதை அவர். கல்வி கற்க வறுமை ஒரு தடைக்கல்லாக இருக்கக்கூடாது என்பதில் அதிக அக்கறை காட்டியவர். அதனால் தான் அவரைக் கர்மவீரர் என்று அடைமொழியிட்டு அழைக்க முடிகிறது.

ஆண்டுகள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகப் பிறந்து கொண்டிருந்தாலும், நூற்றுப்பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பிறந்த 1903 எனும் ஆண்டுக்கு மட்டும் தனிச் சிறப்பு உண்டு. அந்த ஆண்டு ஜூலை மாதம் 15ஆம் நாள்தான் அந்தத் தங்கத் தலைவர் பிறந்தார். பிறந்தவர் அனைவருமே தங்களை அப்படித்தான் அழைத்துக் கொள்வர் என்றாலும், அதற்காகச் சுவரொட்டிகள் அடித்து சுவரைக் கெடுக்காதவர். தன் பிறந்த நாள் என்பதற்காக ஆங்கில பாணியில் ‘கேக்’ வெட்டி தனது மாபெரும் குடும்பத்து உறுப்பினர்களுக்கெல்லாம் ஊட்டி உல்லாசம் அனுபவித்தவர் அல்ல அவர். பிறர் சொல்லித்தான் அவர் பிறந்த நாளை ஒவ்வோராண்டும் அவரே அறிந்து கொண்டார்.

அவருடைய 16ஆம் அகவை, 1919ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலப் பேரரசு ரவுலட் சட்டம் என்பதாக ஒரு அடக்குமுறைச் சட்டத்தை அறிமுகம் செய்து வைத்தது. இதனை எதிர்த்து காந்தியடிகள் போராட முடிவு செய்தபோதே, தமிழகத்துக் கருப்பு காந்தி என அறியப்பட்ட கர்மவீரரும் போராட்டக் களத்தில் குதித்து விட்டார். ஆம்! தனது 16ஆம் வயதில். அதே ஆண்டில் பஞ்சாபில் ஜாலியன்வாலாபாக் என்னுமிடத்தில் ஜெனரல் டயர் என்பான் செய்த படுகொலை மக்கள் உள்ளங்களை எரிமலையாக ஆக்கியது. இவ்விரு போராட்டங்களிலும் முன்னிலை வகித்தவர் பெருந்தலைவர்.

இவருடைய அரசியல் பிரவேசம் இவரைத் தடம் மாறச் செய்துவிடுமோ என்று அஞ்சி இவரைத் திருவனந்தபுரத்தில் உறவினர் வியாபாரத் தலத்தில் கொண்டு போய்ச் சேர்த்தார்கள். அக்னியை வெளியே தெரியாமல் காகிதத்தில் ஒளித்து வைத்தால் தெரியாமல் இருக்குமா? புயலைக் கூண்டுக்குள் அடைத்தால் அடைந்து கிடக்குமா? சுதந்திர தேவியின் பரிபூரண கடாட்சம் கிடைத்த பின் நம் தலைவரைக் கட்டித்தான் போட முடியுமா? தமிழக அரசியலில் இந்தியச் சுதந்திரப் போரை நடத்துவதற்காகப் பராசக்தி படைத்த இந்தப் புனிதர் அரசியல் வானில் பிரகாசிக்கத் தொடங்கினார்.

விடிந்தால் புதுப்புதுப் போராட்டங்கள். ஒவ்வொரு நாளும் போராட்டம். ஆண்டுக்கு ஆண்டு போராட்டம். 1923இல் நாகபுரி நகரில் கொடிப் போராட்டம். நம் இந்தியக் கொடியை ஏந்தி நடமாடக்கூடாது எனும் அநியாயச் சட்டத்தை எதிர்த்துப் போர். கள் குடித்து மதிமயங்கிக் கிடக்கும் ஏழை உழைப்பாளர்களின் வாழ்வை உயர்த்திடக் கள்ளுக்கடை முன்பு மறியல் செய்து போராட்டம். ஜெனரல் நீல் என்பான் சிப்பாய் கலகத்தின் போது இந்தியச் சிப்பாய்களைப் பறவைகளைச் சுடுவது போல சுட்டுக் கொன்ற கொடியவனுக்குச் சென்னை நகரின் மத்தியில் ஒரு சிலை. பொறுக்க முடியுமா இந்த அநியாயத்தை. அந்தச் சிலையை அகற்ற ஒரு போராட்டம். இந்தியர்களுக்கு அள்ளிக் கொடுக்கவென்று அளவெடுக்க வந்த சைமன் கமிஷன் முன்பாக “சைமனே திரும்பிப் போ” என்றொரு போராட்டம். இங்கிலாந்திலிருந்து கொண்டு வந்த உப்பை அதிக விலைக்கு விற்பதற்காக, இந்தியக் கடற்கரையில் எடுக்கப்படும் நாட்டு உப்புக்கும் வரிவிதித்த ஆங்கிலேயர்களின் சதியை முறியடிக்க காந்தியடிகளார் 1930இல் மேற்கொண்ட தண்டி யாத்திரையின் எதிரொலியாகத் தமிழகத்தில் உப்பு சத்தியாக்கிரகப் போராட்டம். 1932இல் சட்ட மறுப்புப் போராட்டம். இப்படி வாழ்க்கையே போராட்டக் களமாக மாறிவிட்டதே.

எல்லோருக்கும் குழந்தைப் பருவம், மாணவப் பருவம், இளமைப் பருவம், நடுவயதில் நிதிதேடி உழைக்கும் பருவம், வயது மூத்ததும் பிறருக்கு வழிகாட்டி அறிவூட்டும் பருவம், எல்லாம் முடிந்தபின் சந்தடியின்றி வம்பு தும்பு இல்லாமல் தானுண்டு தன் வாழ்வுண்டு என்றிருக்கும் வானப்பிரஸ்த ஆசிரமம், தேவைப்பட்டால் துறவு என்று நம் பெரியோர் வகுத்த பாதையில், இளமை தாண்டியதுமே ஊருக்கு உழைத்திடல் யோகம் என்று வாழ்ந்தவர் தலைவர். அதிலும் கடைசி ஆசிரம வாழ்க்கையை மேற்கொண்டவர் இப்புவியில் வேறு யாரேனும் உண்டா? ஐயகோ! இவரைப் பார்த்துத்தான் ஏதோவொரு திரைப்பட நடிகையோடு இணைத்துப் பேசினர், நாக்கில் நரம்பில்லாதோர். தனக்கென பத்து ரூபாய்கூட வைத்துக் கொள்ளாத இவரை, தாய்க்கு நூறு ரூபாய் மட்டுமே அனுப்பி வந்த இவரைப் பார்த்து ஐதராபாத் வங்கியில் கோடி கோடியாய் பணத்தைக் கொட்டி வைத்திருப்பவர் என்று நாக்கூசாமல் சொன்னார்களே, தாங்குமா இந்த நாடு? இரும்பினால் ஆன கோட்டை மீது காற்றில் வரும் குப்பைக் கூளங்கள் மோதுவதைப் போன்ற இந்த வசைகள் என்ன செய்துவிடும்? காலம் பதில் சொல்லி விட்டதே, இவர் உலகம் போற்றும் உத்தமர் என்று, பிறகு யாருடைய சான்றிதழ் வேண்டும் இவரைப் போற்றி வணங்கிட.

ஆலமரம் போல ஓங்கி வளர்ந்த ஒரு தேசியக் கட்சியின் தமிழ்நாட்டுத் தலைவர். இன்று நேற்று மட்டுமா? இல்லை. 1942 தொடங்கி அவரே ஒப்பற்ற தலைவர். பதவி கேட்டு பரிதவித்தாரா? ஆதரவுக்கு ஆள் தேடிச் சென்றாரா? இல்லையே. குருநாதர் தீரர் சத்தியமூர்த்தி சொன்னார், உன்னையே கட்சித் தலைமைக்கு நிறுத்துவேன், வென்று காட்டுவேன் என்று, அதன்படி அவரல்லவா சாதித்துக் காட்டினார். பதவி ஆசை என்பதில் மனம் ஒட்டாமல், விளாம்பழத்து ஓடு போலத் தனித்து தியாக வாழ்வல்லவா வாழ்ந்து காட்டினார். 1942 ஆகஸ்ட்டில் பம்பாய் காங்கிரஸ் “வெள்ளையனை வெளியேறச்” சொன்னது. தலைவர் தன் பங்கை சாங்கோ பாங்கமாகச் செய்து முடித்துத் தானே வலிய காவல்துறை அதிகாரிகளை அழைத்துக் கைதான செய்தியை என் முதல் கட்டுரையில் கொடுத்து விட்டேன்.

சில செய்திகளை ஊரறியச் சொல்லக்கூடாது என்பர். ஏன் சொல்லக்கூடாது, அது உண்மை என்றால். தமிழ் நாட்டில் ராஜாஜிக்கும் காமராஜருக்கும் பனிப்போர் இருந்தது என்று காலம் காலமாய்ச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் இவ்விருவரின் கருத்து வேற்றுமைகளை இன்றைய எடைக்கல்லைக் கொண்டு அளந்து பார்க்கிறார்கள். இவ்விருவருக்கிடையே இறுகிக்கிடந்த பாசப்பிணைப்பு எத்தகையது என்பதை என் முதல் கட்டுரை சொல்லும். இன்னொன்றும் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்கள். அதைச் சொன்னவர்கள் தேசிய இயக்கத்துக்கு எதிர் வரிசையில் இருந்தவர்கள். ராஜாஜி பிராமண ஆதரவாளர் என்றும் காமராஜர் பிராமண எதிரி என்றும். இது உண்மைக்கு நேர் மாறான பச்சைப் பொய் என்பதைப் பல நேரங்களில் பலரும் சொல்லி வந்திருக்கின்றனர். ராஜாஜி எந்தக் காலத்திலும் தன்னை ஒரு பிராமணனாகவும், பிராமணர்களுக்கு உதவுபவராகவும் காட்டிக் கொண்டதில்லை. காமராஜர் பிராமண எதிரியாகவும் இருந்ததில்லை. எனினும் ஆதாயம் நாடி இப்படியொரு அபாண்டம் அவர் மீது திணிக்கப்பட்டது. அது உண்மையாயின் அவர் பிராமணரான தீரர் சத்தியமூர்த்தியைத் தன் குருவாக எப்படி ஏற்றுக் கொண்டிருக்க முடியும்? ஆர். வெங்கட்டராமனைத் தன் நம்பிக்கைக்குரிய உதவியாளராக எப்படி வைத்துக் கொண்டிருக்க முடியும்? இன்னும் எண்ணற்ற பல சான்றுகளை அள்ளிக் கொட்ட முடியும், தேவையில்லை, தீ சுடும் என்பதற்கு ஆதாரம் தேவையா என்ன? மற்றவர்களுடைய அரிப்புக்காக அவரை, பச்சைத் தமிழன், கருப்புத் தமிழன், சிவப்புத் தமிழன் என்றெல்லாம் கொண்டாடியிருக்கலாமே தவிர, அவர் எந்தக் காலத்திலும் பச்சையாவோ, கருப்பாகவே, சிவப்பாகவே தன்னை முன்னிலைப் படுத்திக் கொள்ளவில்லை. மாறாக நாடு, மக்கள், நல்வாழ்வு என்றுதான் நாளெல்லாம் சிந்தித்து வந்திருக்கிறார் என்பதை உணர்ந்தாலே போதும், அவரைப் புரிந்து கொண்டதாகும்.

அவர் சாதனைகளுக்கு முடிவு கிடையாது. எனினும் நிறைவாக ஒன்றைச் சொல்லி முடித்தால்தான் அவரைப் பற்றி சொன்ன மனச் சாந்தி உண்டாகும். அதுதான் “காமராஜ் திட்டம்”. எல்லோரும் சுதந்திர இந்தியாவில் பதவி பதவி என்று அலைந்து கொண்டிருந்த நேரத்தில், அதிலும் காங்கிரஸ் கட்சி நாடு முழுவதற்கும் ஆளும் கட்சியாக இருந்த போழ்து ஆற்றோடு போகிற தண்ணீரை, ஐயா குடி, அம்மா குடி என்று பங்கு போட்டுக்கொண்டு அனுபவித்த காலத்தில் இவர் தன்னிடம் இருந்த பதவியையும் விட்டுவிட்டுக் கட்சிப் பணிக்குப் போகிறேன், மற்றவர்களும் அப்படிப் போகட்டும் என்று சொல்லி பதவி வேட்டைக்கு ஒரு முற்றுப்புள்ளி வைக்க நினைத்தார். பிரதமர் பண்டித ஜவஹர்லால் நேரு திகைத்துப் போனார். இப்படியொரு எண்ணம் உருவாகி, அதனை அமல்படுத்தத் தன்னையே முதல் ஆளாகவும் கொண்டு வந்து நிறுத்திய பெருந்தலைவரை நாவாரப் புகழ்ந்தார். விளைவு, தலைவர் உட்பட வெகு சிலரே பதவி விலகினர், ஆண்டாண்டு காலமாக மனித மனத்தில் வேரூன்றிக்கிடக்கும் பதவி மோகம் அத்தனை சீக்கிரம் விட்டு விலகிவிடுமா என்ன? எனினும் காமராஜ் திட்டம் என்பது வரலாற்றில் இடம் பெற்றுவிட்ட அரியதொரு தியாகத் திட்டம் என்பதில் ஐயமில்லை.

முடிவில் இன்னொரு முக்கிய செய்தியையும் சொல்லித்தான் தீரவேண்டும். பள்ளிக்கல்வி அதிகம் இல்லாதவர் பெருந்தலைவர் என்று சொல்வதுண்டு. ஆனால் நெருக்கமானவர்களுக்கு மட்டுமே தெரிந்த ஒரு உண்மை என்ன தெரியுமா? தலைவரின் ஆங்கில அறிவு அனைவரையும் திகைப்பில் ஆழ்த்தக் கூடியது. ஒரேயொரு மாதிரி மட்டும் இங்கு சொல்கிறேன். லால் பகதூர் சாஸ்திரி பிரதமராக இருந்த போது இலங்கைக்குச் சென்று அவர்களோடு ஒரு ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டு திரும்பியிருந்தார். சென்னையில் ராஜ்பவனில் நிருபர்கள் அவரைச் சந்தித்துக் கேள்விகள் கேட்டனர். ஒருவர் கேட்டார், “இப்போது நீங்கள் செய்துகொண்டிருக்கிற ஒப்பந்தத்தை தொடர்ந்து பதவிக்கு வரும் ஆட்சியாளர்கள் மதித்து நடப்பார்களா?” என்றார். அப்போது அருகில் இருந்த பெருந்தலைவர் ஆங்கிலத்தில் சொன்னார்:

“Don’t go and print any such suggestions in the paper. This is an agreement signed by two Democratic Governments. Just as any Democratic Government in India would honour this agreement, the successive Governments in Ceylon will also honour this agreement. That is the principle involved in it.”

பெருந்தலைவர், ஏழைப்பங்காளன் என்றெல்லாம் அழைக்கப்பட்ட அந்தத் தலைவரைப் பற்றி பத்திரிகையாளர் “சோ” எழுதிய வரிகளைச் சொல்லி இந்தக் கட்டுரையை நிறைவு செய்கிறேன்.

“விளம்பரத்தைத் துரத்திக்கொண்டு ஓடும் அரசியல் வாதிகளிடையே, விளம்பரம் தன்னைத் தேடி வந்தபோதும், அதைத் துரத்தி அடிக்கும் அரசியல்வாதியாகக் காமராஜர் வாழ்ந்தார்”.

வாழ்க பெருந்தலைவர் காமராஜ் புகழ்!

August 28, 2015
இங்கிலாந்திலிருந்து ஒரு மடல்…..(163)

–சக்தி சக்திதாசன்.

அன்பினியவர்களே !
இனிய வணக்கங்கள் !

இவ்வுலகத்தில் பிறந்த அனைவருக்கும் தம் வாழ்க்கையை தாம் நினைத்த வகையில் வாழும் உரிமை இருக்கிறது. எனது வாழ்க்கையை நான் நினைத்த வகையில் வாழும் உரிமை எனக்கிருக்கிறது என்று கூறிக் கொண்டு மற்றொருவருடைய வாழ்வினைச் சிதைப்பது என்பது ஏற்றுக் கொள்ளப்படக் கூடியதொன்றா ?

இல்லையே !

ஒவ்வொருவருக்கும் தமது வாழ்வினை அமைத்துக் கொள்ளும் உரிமை இருக்கும் அதேசமயம் அவ்வாழ்க்கையை ஒரு சமூகநீதிக்குட்பட்ட வகையில் வாழ்ந்து முடிக்கவேண்டிய கடப்பாடு உள்ளது. சமூகக் கோட்பாடுகள், சமூக நியதிகள் என்பன என்ன? அவை உலகில் வாழ்க்கை என்னும் இந்தப் பயணம் செல்ல வேண்டிய பாதையின் சாலை விதிகளே ! ஒரு வண்டியை ஓட்டிச்செல்லும் போது அவற்றை சாலை விதிகளுக்கமைய ஓட்டிச் செல்ல வேண்டியதைப் போலவே வாழ்க்கைப் பயணத்தையும் விதிகளுக்கமையவே வாழ வேண்டும்.

இவ்வுலகில் வசதி படைத்தவர்கள், வசதி இல்லாதவர்கள், செல்வந்தர்கள், ஏழைகள் என்று மனிதர்களின் வாழ்க்கைத்தரத்திற்கேற்ப அவர்கள் பிரித்து வைக்கப்படுகிறார்கள். செல்வந்தர்கள் என்று எடுக்கும்போது கூட அதிலே பரம்பரையாக செல்வந்தர்களாக இருந்தவர்கள் ஒருபக்கம், தமது கடின உழைப்பினாலும் சிந்தித்து செயலாற்றும் திறனினாலும் முன்னேறி செல்வந்தர் எனும் பட்டியலில் இடம்பெற்றவர்கள் ஒருபுறம் என வகைப்படுத்தப் படுகிறார்கள்.

இங்கிலாந்து போன்றதொரு நாட்டிலே அவரவர் செய்யும் பணிகளுக்கேற்ற ஊதியத்தின் பிரகாரம் அவர்கள் செலுத்தும் வரிப்பணம் நாட்டின் சகல மக்களினது நல்வாழ்க்கையை நோக்கி செலவழிக்கப்படுகிறது. ஒவ்வொருவரிடமும் இருக்கும் செல்வத்தின் அடிப்படையிலும், அவர்கள் வசிக்கும் இல்லத்தின் வசதிகளின் அடிப்படையில் அவற்றிற்குரிய வரிகள் கணிக்கப்படுகின்றன.

எதற்காக இந்த அலசல் ?

சமீபத்தில் நடைபெற்ற புகையிரத ஊழியர்களின் வேலைநிறுத்தம் பற்றி உங்களில் பலர் அறிந்திருக்கலாம். இவ்வேலைநிறுத்தத்திற்கான ஆதரவு மக்கள் மத்தியில் எழுப்பிய சில வினாக்கள் பல ஊடகங்களில் பலமான சர்ச்சைகளை கிளப்பி விட்டிருந்ததது. இவ்வேலைநிறுத்தத்திற்கான அடிப்படை என்ன ? லண்டன் சுரங்க புகையிரத சேவையை வாரவிடுமுறை நாட்களில் சில பகுதிகளில் மட்டும் 24 மணி நேரச் சேவையாக செப்டெம்பர் மாதத்தில் இருந்து பரீட்சார்த்தமாக ஆரம்பிக்க எடுத்த முடிவின் எதிரொலிதான் இது.

இந்த ரெயில் சேவைகள் 24 மணி நேரமாக்கப்படுவதால், தாம் இரவு நேரங்களில் பணிபுரியும் நிர்ப்பந்தம் ஏற்பட்டிருப்பதால், தமது வாழ்க்கை பாதிக்கப்படுகிறது எனவே அதற்கான நஷ்டஈடாக தமக்கு அதற்காக அளிக்கப்படும் ஊதிய உயர்வு அமையவில்லை என்று ரயில் சாரதிகளின் யூனியனும், மற்றைய ஊழியர்களின் யூனியனும் குற்றம் சாட்டி வேலைநிறுத்தத்தில் ஈடுபட்டார்கள். லண்டன் சுரங்க ரயிலை ஓட்டும் ஒரு சாரதியின் ஊதியம் வருடமொன்றிற்கு ஏறத்தாழ 50,000 பவுண்ஸ் ஆகும்.

லண்டனில் பணிபுரிபவர்களின் சராசரி ஊதியம் வருடமொன்றிற்கு 28,000 பவுண்ஸ் என்பதே பொதுவான கணிப்பு. அது தவிர ரெயில்வே சாரதிகள் ஒரு வாரத்திற்கு ஒரு மணிநேரம் அதிகமாகப் பணிபுரிந்து அவர்களது வருடாந்தர விடுமுறை நாட்கள் 43 என்று கணிக்கப்படுகிறது. இதுவே சர்ச்சைக்குக் காரணமாகிறது.

அதாவது சராசரியாக வருடமொன்றிற்கு 28,000 பவுண்ஸ் உழைத்துக் கொண்டு 20 நாட்கள் மட்டுமே விடுமுறையாகக் கொண்டவர்கள் மத்தியில் 50,000 பவுண்ஸ் ஊதியத்துடன் 43 நாட்கள் விடுமுறையும் பெறும் இவர்கள் எதற்கிந்த வேலைநிறுத்தம் செய்கிறார்கள் எனும் அபிப்பிராயம் கொண்டவர்கள் பலர். வேலைநிறுத்தம் என்பது மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையை முற்றாகப் பாதிப்படையச் செய்யும் ஒரு நிகழ்வு. ஒரு ஊழியரின் கடைசி ஆயுதமாகத்தான் இந்த வேலைநிறுத்தம் உபயோகிக்கப்பட வேண்டும் என்பதே பொதுவான கருத்தாகும்.

லண்டன் சுரங்க ரெயில் அதிகாரிகளோ ஊழியர்கள் இரவுநேரம் பணிபுரிய நிர்ப்பந்திக்கப்பட மாட்டார்கள் யார் விரும்புகிறார்களோ அவர்கள் பணிபுரிந்தால் மட்டும் போதுமானது. அத்தோடு அவர்களுக்கு அதற்காக மேலதிகமாக ஊதியம் வழங்கப்படுகிறது என்றும் யூனியனுடன் மேலும் பேச்சுவார்த்தை நடத்த தாம் தயாராக இருக்கும்போது எதற்கிந்த வேலைநிறுத்தம் என்கிறார்கள்.

இந்த வேலைநிறுத்தம் ஒருமுறை நடந்தால் பரவாயில்லை தொடர்ந்து செய்வதால் அல்லலுறும் மக்கள் மிகவும் அதிருப்தி அடைகிறார்கள். இங்கிலாந்தின் பொருளாதார நெருக்கடியின் காரணமாக அரசாங்கத்தின் செலவுகளை மட்டுப்படுத்தும் பல நடவடிக்கைகளை அரசு முடுக்கி விட்டிருக்கிறது. இங்கிலாந்தின் தேசிய சுகாதார சேவையில் பணிபுரியும் டாக்டர்கள், நர்சுகள் மற்றும் ஊழியர்கள் அனைவருக்கும் ஊதிய உயர்வு 1% சே வழங்கப்படுகிறது. அதே போல மற்றைய அரச ஊழியர்களுக்கும் அதே நிலைதான்.

வேலையற்றவருக்கான அரச நிதியுதவிகள் அனைத்தும் வெகுவாக மட்டுப்படுத்துள்ளன. அனைத்து மக்களும் இவற்றையெல்லாம் அனுசரித்துப் போக வேண்டி இருக்கும் நிலையில், இந்த ரெயில் ஊழியர்களின் வேலைநிறுத்தம் எவ்வாறு நியாயப்படுத்தப்படுகிறது எனும் கேள்வி பலரிடமிருந்து எழுகிறது. இது ஊழியர்களின் நன்மைக்கான வேலைநிறுத்தம் அல்ல. கன்சர்வேடிவ் அரசிற்கு நிர்ப்பந்தத்தைக் கொடுத்து அதனைப் பலவீனப்படுத்த யூனியன்களினால் எடுக்கப்படும் அரசியல் பின்னணியைக் கொண்ட வேலைநிறுத்தம் எனும் வாதமும் முன்வைக்கப்படுகிறது.

வேலைநிறுத்தம் என்பது ஜனநாயகநாட்டில் வாழும் ஒவ்வொரு ஊழியரது அடிப்படை உரிமை என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. ஆனால் இந்த அடிப்படை உரிமை அரசியல் காரணங்களுக்காக உபயோகப்படுத்தப் படுமானால் அதனுடைய உண்மையான வலிமையை இழந்துவிடும் என்பதையும் மறுக்க முடியாது. அன்றாடம் மிகவும் சிரமங்களுக்கிடையில் தமது வாழ்வாதாரத்தைத் தக்கவைத்துக் கொள்வதற்காகப் பலர் பலமைல்கள் பணிக்காகப் பிரயாணிக்க வேண்டி இருக்கும்போது அவர்களது பணிகளுக்கு இடையூறாக இவ்வேலைநிறுத்தம் அமைகிறது.

அதனைச் சரியான வகையில் நியாயப்படுத்த முடியாவிட்டால் அதனுடைய பிரயோகத்திற்கான பொதுமக்களின் ஆதரவினை இழக்கும் நிலை ஏற்படும் என்பதை இந்த யூனியன் தலைவர்கள் மறந்துவிடக்கூடாது.

அடுத்த மடலில் சந்திக்கும்வரை
அன்புடன்
சக்தி சக்திதாசன்

http://www.thamilpoonga.com
http://www.facebook.com/sakthi.sakthithasan

August 28, 2015
ஹைக்கூ

ஆர். எஸ். கலா

1. செழுமையான ஆட்சியில்
    எளிமையாய் வாழ்ந்தவர்
    பார் புகழும் அண்ணா!

2. குயவனுக்கு மகிழ்ச்சி
    தை மாத வருகை
    பானை விற்பனை

3. தமிழர்தின விழாவில்
    வரவேற்பு வாசகம்
    வெல்கம்!

4. வேற்றுமையைப் பாராது
   ஒருதாய் மக்களாய்
   மதுக்கடையில்!

***

லிமரைக்கூ

1. மேகத்தின் அழுகையோ மோகம்
    பூமியிலே நிறைந்து விட்டது வெள்ளம்
   என்னுள்ளே ஒரு சோகம்

2. ஓயாமல் ஆடியது அலை
    உதவி இன்றிப்   படகில் மீனவன்
    கடலோடு ஆடியது வலை

3. வெட்டிய மரம் சாய்ந்தது
    தங்கிய பறவைும் பயந்தே பறக்க
    முட்டையும் விழுந்து உடைந்தது

4. மழையில் நிரம்பியது ஆறு
    சந்தோசமாக ஓடி நீந்தியது மீன்
    நீரில் மறைந்தது சேறு

5. தள்ளாடும் குடிகாரன் கால்கள்
    வறுமையின் பிடியில் அவன் குடும்பம்
    பசியில் மனைவி மக்கள்

6. வீதிக்கு வீதி கடை
    வரிசை கட்டி வாலிபர் கூட்டம்
    நாளை மதுத் தடை!

August 28, 2015
பேச்சிலும் நேர்மை வேண்டும்!

-ஆர். எஸ். கலா

கதை கதையாக
அளந்து காலத்தையும்
நேரத்தையும் கழிக்கும்
மனிதர்களே…!

பேசும்போது உம்
பேச்சு மற்றோரைத்
திருத்தும் மருந்தாக
இருக்கின்றதா…இல்லை
விருந்தாகச் சுவைக்கின்றார்களா
என்று உணர்ந்து உரைக்கின்றீரோ…?

தெருவிலும் கூட்டம்
போட்டுப் பேச்சு வீட்டிலும்
அதே நிலமையாச்சு…!

சினிமா பற்றியும்
அதில் வரும் தேவதைகள்
பற்றியும் பேச்சு, இறுதியில்
நாசமாகப் போச்சு
பொன்னான நேரம்!

உருப்படியாக ஒரு
காரியம் பற்றிப்
பேசுவது உண்டா?
அதைச் செய்ய முயன்றது
உண்டா?

கொலை கொள்ளை
பற்றியே எப்போதும் பேச்சு
கஞ்சிக்காவது வழி தேடவே
புத்தி இல்லாது போச்சு…!

அதிர்ஷ்டம் தேடியே நீ
துரதிர்ஷ்டசாலி என்று
பெயர் பெறுகிறாய்
அதையும் பொருட்படுத்தாது
சோம்பேறியாகவே வலம்
வருகிறாய்!

கூடிப் பேசு கூட்டம்
போட்டுப் பேசு
நல்லதில் நாட்டம்
கொள்! நாள் முழுக்கப் பேசு
சமுதாய நிலமையைப் பார்த்துப் பேசு
பிறரைத் திருத்த வழி தேடிப் பேசு!

சலிப்பு இன்றிப் பேசு
துடிப்போடு பேசு
வடிகால் கொண்டு கெட்டதை
வடித்துத் தூக்கிப் போட
இடம் தேடிப் பேசு
தவறை அழித்துத் தலை
நிமிர்ந்து வாழ நல்லநெறி
முறைகளைத்தேடிப்பிடித்துப் பேசு!

August 28, 2015
காலம் (20)

மீ.விசுவநாதன்

கடவுள் துணையில் கடுமையாய் என்றும்
திடமாய் உழைத்தால் திறக்கும் மடமடென
இன்பக் கதவுகள் ; எந்தக் கவலையும்
என்றுமே இல்லை இனி. (201) 19.07.2015

உழைத்து நிதமும் உயர நினைத்தால்
தழைத்து வருமே தனமும் – குழைத்தே
அழகாகப் பூசிய சந்தன வாசம்
பழகினோர் பாக்கிய வான். (202) 20.07.2015

அயல்நாட்டுப் “பக்ஷிகள்” ஆயிர மாக
இயல்பாக வந்திங்கே எந்த பயமின்றி
வாழ்ந்துதன் குஞ்சுடன் வண்ணமாய்த் தன்தேசம்
வாழத் திரும்பும் மகிழ்ந்து ! (203) 21.07.2015

காயப் படுத்தா கனிவாம் எழுத்தாலும்,
நோயைக் குணமாக்கும் நூலோரின் தாய்மைக்
கருணை மொழியாலும் கற்றோர் பழகும்
அருமைதான் என்று(ம்) அழகு. (204) 22.07.2015

கூன்விழுந்து , கன்னம் குழிவிழுந்து போனாலும்
“நான்”விழுந்து போகாது நாறுகிற “தானகந்தை”
பூதத்தைப் பொன்னாலும் பூவாலும் போற்றுகிறோம் !
சாதத்தால் செய்த சதி ! (205) 23.07.2015

வெளியில் இரைச்சல் ! விடுதலை உள்ள
ஒளியில் மகிழ்ச்சி ! உலகம் களிக்க
முகமோ சுளிக்கும் ; முதலும் முடிவும்
அகத்தின் அறத்தின் அளவு. (206) 24.07.2015

விஸ்வரூபம் பார்த்த விஜயன் மனமுடன்
பஸ்மமாச்சு ; கண்ணனின் பாதத்தை விஸ்வாச
எண்ணத்தில் தொட்டே இதயத்தில் வைத்தவுடன்
கண்ணனே எல்லாம் கதி.. (207) 25.07.2015

நீலமாய்த் தோன்றுவான் ; நீங்காது நெஞ்சிலே
ஆலமாய் வாழுவான் ; ஆகாயக் கோலமாய்,
பாலனாய், வெள்ளைப் பசுவோடு கோகுலச்
சீலனாய்க் கண்ணன் சிரிப்பு. (208) 26.07.2015

ஊர்மெச்ச வேண்டாம் உறவெனைக் கொஞ்சியே
சீராட்ட வேண்டாம் ; சிறப்பெனும் பாராட்டும்
வேண்டாம்; இறுதிவரை வேண்டுவது பெற்றோர்கள்
பூண்டதோர் நற்குணப் பூ. (209) 27.07.2015

குளக்கரையில் நாரை குறியாக மீனை
அளக்கு மசையாம(ல்) அங்கே களக்கெனக்
குத்திப் பிடிக்கும் ; உளக்கரையில் உள்நோக்க
முத்தி விழிக்கும் முயல். (210) 28.07.2015

August 28, 2015
அவன்,அது,ஆத்மா (27)

(ஒரு எளிய மனிதனின் சுயசரிதை)

மீ.விசுவநாதன்

அத்யாயம்: 27

“நூலகம் காட்டிய சித்தப்பா”

அவனது இளமைக்காலம் சுகமாக இருந்ததற்கு அவனுக்கு அமைந்த சுற்றுச் சூழலும் ஒரு முக்கிய காரணம். பள்ளி விடுமுறைக் காலங்களில் அவன் அனேகமாக ஏதாவது ஒரு உறவினரின் இல்லத்தில்தான் இருப்பான். அவனுக்குச் சித்தி வீடும் அதில் ஒன்று. அவனுக்கு அம்மாவின் சகோதரி சீதாலட்சுமி. அவரது கணவர் நா.சுப்பிரமணியன். அவனுக்கும், அவனுக்கு அக்கா பாலாவுக்கும் அவர்களை மிகவும் பிடிக்கும். சித்தப்பா நா.சுப்பிரமணியனுக்கு தமிழ்ப் பற்று அதிகம். அவர் தமிழ்நாடு கருவூலத்தில் (Treasury office) “சப்-ட்ரஷரி” (Sub-treasury) அதிகாரியாக காஞ்சீபுரம், திருப்பத்தூர், சென்னை போன்ற பல இடங்களில் வேலை பார்த்து கருவூல அதிகாரியாக ஒய்வு பெற்றவர். அவருக்கு படிப்பில் ஆர்வம் அதிகம். அவரது நாற்பதாவது வயதில் அஞ்சல்வழிக் கல்வி மூலமாக B.A. படித்து நல்ல மதிப்பெண்கள் பெற்றுத் தேறியவர். அவன் பிற்காலத்தில் “காட்பரீஸ்” நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்துக்கொண்டே அஞ்சல்வழிக்கல்வி முறையில் சேர்ந்து படிப்பதற்கு ஊக்கமாக அவரும், அவனுக்கு மாமாவும் இருந்தனர்.

ஒரு நேர்மையான அதிகாரியாக வேலை பார்த்து ஒய்வு பெற்ற பின்பு ஜோதிடக் கலையின் மீதுள்ள ஆர்வத்தினால் “ஜோதிடம்” கற்றுக் கொண்டு “கல்லிடை மணியன்” என்ற பெயரில் இலவசமாக ஜாதகப் பொருத்தங்களும், பரிகாரங்களும் இன்றும் கூறிவருகிறார். அவருக்கு எழுத்தில் ஆர்வம் அதிகம். இன்றைக்கு எண்பது வயதை நெருங்கும் அவர் பல ஊர்களுக்குப் பயணம் செய்து அந்த ஊரில் இருக்கும் கோவில்களைப் பற்றிய செய்திகளைக் கட்டுரைகளாக எழுதி வருகிறார். அவையெல்லாம் தினமணியின் வெள்ளிமணி, தினமலர் ஆன்மீகமலர், ஓம் சரவண பவ, சக்தி விகடன் போன்ற ஆன்மிகப் பத்திரிகைகளில் வெளிவருகின்றன.

அவன் ஒன்பதாவது வகுப்பு விடுமுறைக்கு அவனுக்குச் சித்தப்பா நா.சுப்ரமணியன் அவர்களது வீட்டிற்குச் சென்றான். அப்பொழுது அவர் திருப்பத்தூரில் “சப்-ட்ரஷரி” (Sub-treasury) அதிகாரியாக வேலை பார்த்து வந்தார். அவர் தினமும் அலுவலகம் செல்லும் முன்பு,” விஸ்வம்..இந்த ஊர்ல நல்ல நூலகம் இருக்கு..மெயின் ரோட்டுலதான் இருக்கு…காலைல சாப்பிட்ட ஒடனே அங்கே போய் புத்தகங்களைப் படி…நேரத்தை வீணாக்காதே” என்று சொல்லுவார். அவனும் அப்படியே ஒவ்வொரு நாளும் அந்த நூலகத்திற்குச் சென்று படித்து வருவான். முதல்நாள் ராஜாஜி எழுதிய “வியாசர் விருந்து” புத்தகத்தை எடுத்துப் படித்தான். கீழே வைக்கவில்லை. அத்தனை சுவையாக இருந்தது. அதில் “கர்ணனின்” பகுதி அவனுக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. ரொம்பவும் ரசித்துப் படித்தான். அதே போன்று “பீஷ்மரும்”, “விதுரரும்”, “அபிமன்யுவும்,” “துரோணரும்” அவனுக்குப் பிடித்திருந்தது. கண்ணனின் லீலைகளை, சாதுர்யத்தை அவன் ரசித்தான். அன்று மதியம் மூன்று மணிக்குத்தான் வீட்டுக்குத் திரும்பினான். சித்தி பஜ்ஜியும், அல்வாவும் செய்திருந்தாள். அவன் விரும்பிச் சாப்பிட்டான். ஒவ்வொரு நாளும் மதியம் சித்தி ஏதேனும் பலகாரம் செய்து தருவாள். நல்ல ருசியாகச் சமையல் செய்வாள். சித்தப்பவுக்கு அப்பொழுது மூன்று வயதில் “மாலினி” என்ற பெண்குழந்தையும், ஒரு வயதில் “வேணு” என்ற ஆண் குழந்தையும் இருந்தனர். “வேணுவின்” முதல் பிறந்த தினம் திருப்பத்தூரில் உள்ள அந்த வீட்டில்தான் நடந்தது. அந்த சகோதரி, சகோதரனை அவனும், அவனுக்கு அக்காவும் கொஞ்சி விளையாடுவார்கள். அந்த வீட்டில் நடுக்கூடம் திறந்த வெளியாக இருக்கும். சிமின்ட் பூசிய தரை. வழுவழு வென்றிருக்கும். இரவில் அந்த வெட்ட வெளியில் படுக்கை விரித்து, நிலவொளியில் படுத்துறங்குவது சுகமாக இருக்கும். இரவில் சித்தப்பாவுடன் சேர்ந்து சாப்பிடுவான். சாப்பிட்டு விட்டு அந்தக் கூடத்தில் அமர்ந்து கொண்டு ,” விஸ்வம் இன்னிக்கு “லைபிரரில” (நூலகத்தில்) என்ன புத்தகம் படிச்சே..என்ன நியூஸ் படிச்சே..” என்று கேட்பார். அவன் “வியாசர் விருந்து” என்று சொல்லி, அன்று படித்த விபரங்களைச் சொல்லுவான். அவர் அதை ரசிப்பார். “மேலும் இன்னும் நல்ல புத்தகங்களைப் படி” என்று உற்சாகப் படுத்துவார். “இந்த ஊர்ல ஒரு பெரிய சிவன் கோவில் இருக்கு..அதுக்கு ஒன்னக் கூட்டிண்டு போறேன்” என்று சொல்லி அழைத்துச் சென்றார். மிகப் பெரிய சிவன் கோவில். குன்றக்குடி ஆதீனத்தின் பராமரிப்பில் அந்தக் கோவில் இருக்கிறது. அங்கு தேவாரம் ஓதுவதைக் கேட்டுக் கொண்டே இருக்கத் தோன்றும். அந்த ஈடுபாட்டில் அவன் அடுத்தநாள் நூலகத்திற்குச் சென்ற பொழுது “பெரியபுராணம்” உரைநடையை எடுத்துப் படித்தான். அந்தத் திருவருட்செல்வர்களின் கதையில் “திருநீலகண்டரும், கண்ணப்பநாயனாரும், அப்பூதியடிகளும்” அவனை ஆட்கொண்டனர். நாமும் மற்றவர்களுக்கு உபகாரமாக வாழவேண்டும் என்ற சிந்தனையை பெரியபுராணம் அவனுக்குக் கற்றுத் தந்தது. அவன் நூலகத்தில் இருந்து நா.பா.வின் சிறுகதைத் தொகுப்பு ஒன்றை வாங்கிவந்து வீட்டில் மதிய வேளையில் படிப்பான். நா.பா.வின் கதைகளில் ஒரு சத்திய நோக்கம் இருக்கும். அது அவனை ஈர்த்தது. “என்னடா..எப்போதும் கதைபுத்தகமும் கையுமா இருக்கே” என்று அவனை வேடிக்கை செய்வாள் சித்தி.

திருப்பத்தூரில் உள்ள திரையரங்கில்தான் அவன் சிவாஜிகணேசன் நடித்த “வியட்னாம்வீடு”, “எங்க ஊர் ராஜா” போன்ற திரைப்படங்களை முதலில் பார்த்தான். அவனுக்குச் சித்தப்பாதான் அவனைக் கூடிக்கொண்டு போனார். வியட்னாம்வீடு படம் பார்த்துவிட்டு வரும்பொழுது அவன்மனம் கனத்திருந்தது. நேர்மையான ஒருவர் தன் வாழ்க்கையில் சந்திக்கும் நிகழ்வுகளை அந்தப்படம் எடுத்துக் காட்டியது. நாடகத்தன்மை அதிகம் இருந்தாலும் கதையின் மையப் புள்ளி அவனுக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. அவன் சிவாஜி ரசிகனாக இருப்பதால் அதில் ஒன்றியே விட்டான்.

குன்றக்குடி முருகன்

ஒருநாள் அவனுக்குச் சித்தப்பா அவனிடம் சைக்கிளைக் கொடுத்து பக்கத்தில் இருக்கும் குன்றக்குடிக்குச் சென்று முருகனை தரிசித்து வரச் சொன்னார். அவனுக்குச் சித்தி அவனைத் தனியாக அனுப்பத் தயங்கினாள். சித்தப்பாதான் அவனுக்கு வழியும் சொல்லி, சித்திக்கு தைரியமும் கூறினார். அவன் காலையில் சைக்கிளில் எட்டு மணிக்கு வீட்டில் இருந்து புறப்பட்டு, குன்றக்குடி மலையடிவாரத்திற்கு அரைமணி நேரத்தில் சென்று விட்டான். அரை டிராயரும், சட்டையும் போட்டுக் கொண்டுதான் செல்வான். அவன் சைக்கிளை வேகமாகவும், நன்றாகவும் ஒட்டுவான்.

குன்றக்குடி மலையேறி முருகனை நன்றாக தரிசனம் செய்தான். மலை மீதிருந்து பக்கத்துக் கிராமங்களைப் பார்த்துப் பரவசப் பட்டான். நெருக்கடி இல்லாத ஊர். மலையில் கோவில் வளாகத்தில் கொண்டைச் சேவலும், அழகிய தோகை மயிலும் உலவிக் கொண்டிருந்தது. அழகான கோவில். அதன் பிறகு அவன் இரண்டு முறைகள் அந்தக் கோவிலுக்கு வாடகை சைக்கிளில் சென்று வந்திருக்கிறான். சில நாட்கள் சித்தப்பாவின் அலுவலகத்தில் வேலை பார்க்கும் “ராஜு” என்பவரின் சைக்கிளை வாங்கிக் கொண்டு திருப்பத்தூர் தெருக்களை அவன் சுற்றி வந்ததுண்டு. “சைக்கிள்” பித்து என்று அவனை அவனுக்குச் சித்தி கேலிசெய்வாள்.

காஞ்சிபுரத்தில் சித்தப்பா வேலை செய்து கொண்டிருந்த சமயம், சின்னக் காஞ்சிபுரத்தில் அவர் குடியிருந்தார். விடுமுறைக்கு அவனும், அவனுக்கு அக்காவும் சின்னக் காஞ்சிபுரம் சென்றனர். சித்தப்பா அவர்களை எல்லாக் கோவில்களுக்கும் அழைத்துச் சென்றார். முக்கியமாக ஸ்ரீகாமாக்ஷிஅம்மன், ஸ்ரீஏகாம்பரேஸ்வரர் கோவில்களுக்கும் கூட்டிச்சென்றார்.

ஸ்ரீவரதராஜ பெருமாள் கோவில்லில் உற்சவம் நடந்து கொண்டிருந்த நேரம். ஒருவர் கையை ஒருவர் பற்றியபடி வேதியர்கள் வரிசையாக நின்று கொண்டு, கோவிலில் வேத பாராயணம், திவ்யப்பிரபந்தம் (நாலாயிரம்) ஓதியது இன்றும் அவனுக்கு நினைவிருக்கிறது. அந்த வேதியர்களின் கூட்டத்தில் நடு நாயகமாக நின்று கொண்டிருந்த ஒரு பெரியவரைக் காட்டி, “இவர்தான் பிரதிவாதி பயங்கரம் ஸ்ரீ அனங்கராச்சார்யார்” என்று அவனுக்குச் சித்தப்பா கூறினார். அந்த பழுத்த பழமான வேதியரைத் வெகு அருகில் தரிசித்தது அவனுக்கு மகிழ்ச்சி தந்தது. பிற்காலத்தில் அவரது “வைணவ வேதாந்தக்” கட்டுரைகள் பலவற்றை அவன் படித்துத் தெரிந்து கொண்டிருக்கிறான். அவர் ஒரு மகாத்மா.

சித்தப்பாவிற்கு மாலினி என்ற பெண்ணும், வேணு, ரமேஷ் என்ற இரண்டு மகன்களும், பேரன் பேத்திகளும் இருக்கின்றனர். அவனுக்குச் சித்தி சீதாலட்சுமி பதினேழு வருடங்களுக்கு முன்பு காலமாகிவிட்டாள். இன்றும் அந்த உறவுகள் அவனோடு அன்பு பாராட்டிக் கொண்டிருப்பது அவனது பேறு.

அவனுக்கு உறவினர்கள் வீட்டிற்குச் சென்ற பொழுதெல்லாம் அவர்களது அன்பும், அவர்களது அனுபவச் செய்திகளும் நிறையவே அவனுக்குக் கிடைத்தது. வாழ்க்கையில் அதுதானே வேண்டும்.

27.08.2015

அவன் மீண்டும் அடுத்தவாரம் வருவான்………..

படம் உதவி “அன்னபூர்ணா”

August 28, 2015
தாயுமானவன்!

– சித்ரப்ரியங்கா பாலசுப்ரமணியன்

அன்னையவள் இல்லத்தின் குலவிளக்காய்த்தான் திகழ
அப்பனாக உடன் இணைந்து அகல்விளக்காய் ஒளிர்பவனே
அன்னை தந்தையாய் உனைத்தான் எனக்கு அறிமுகப்படுத்த
மழலை எனக்கு விந்தையாய்ப் பலவற்றின் அறிமுகம் தந்தவனே
உன் மனைவி அவளுக்கு நீதான் ஆனாய் தலைச்சனே
உன் பெற்றோர் மனதினிலோ நீ குலக்கொழுந்தாய் நிலைத்ததேன்?

அன்னை பத்துமாதம் சுமந்ததுகூடப் பெரிதாய்த் தெரியவில்லை எனக்கு
அப்பனாய் நீ நெஞ்சில் சுமந்தவலி தெரியவில்லையா உனக்கு?
உன் மக்கள் அவர் தமக்கு என்றும் நீ கதாநாயகனே
அவர் செயலில் தந்தை உன் செய்கை பிரதிபலித்தல் விந்தையல்லவே!
உன் மகளின் மண வாழ்வில் இளவரசனே தான் வந்தாலும்
மனதார அவள் நாளும் பூஜிக்கும் பேரரசனும் நீதானே!

உன் மகன் தன் வாழ்வில் உயர்நிலையை அடைந்தாலும்
மனக்கண் உன்துயர் மறைத்த மகத்தான ஏணி நீ தானே
எங்களுக்காய் நீ செய்த தியாகமெல்லாம் என்ன சொல்ல
எந்தை உன் புகழ்பாட நெஞ்சமெல்லாம் இனிக்குதய்யா மெல்ல
அழைத்தவுடன் வர இயலாது என்று எண்ணித் தானோ
ஆண்டவனே உனைத்தான் அனுப்பி வைத்தான் எங்களுக்காய்
அன்னைதான் நாங்கள் குடியிருந்த கோவில் என்றாலும்
தந்தை நீதான் இல்லத்தின் தலைசிறந்த காவல் தெய்வமே!

அவனின்றி ஓர் அணுவும் அசையாது என்பது போல்
நீ தானே ஐயா நம் குடும்ப மரத்தின் நிலையான ஆணிவேர்!
தந்தையே நீ இன்றுதான் எவ்வளவு தொலைவில் இருந்தாலும்
தப்பாத உண்மை இதுதானே பல நேரம் நீ தந்தையல்ல
தாயுமானவனே!

August 28, 2015
திருப்பாற்கடலில் பள்ளி கொண்டாயே …

— கவிஞர் காவிரிமைந்தன்.

பக்தி மனம் கமழும் பாடல்களுக்குப் பஞ்சமில்லாத தமிழ்நாட்டில், உலகினை இயக்கி வைக்கும் சக்தியைப் பல்வேறு வடிவங்களில் வழிபடுகின்ற பழக்கம் தலைமுறை தலைமுறையாய் தொடர; அண்மையில் 50 வருடங்களுக்கு முன்பாகத் தொடங்கிய பழக்கமாம் ஹரிஹர சுதன் ஐயப்பன் என்னும் தெய்வம் மலையாள நாட்டில் உள்ள சபரிமலையில் இருமுடி சுமந்து பாதங்கள் வலிக்க, கடுங்குளிரையும் தாங்கி, தேவாதி தேவன், நாமாவளி கோடி, கரகோஷங்களுடன், பக்தி பிரவாகமாய் சங்கமங்கள், வீதிதோறும் வீடுதோறும் விழாக்கோலம் பூண்டு தெய்வீகமாய், பரிபூரணமாய் இறைவனிடம் ஒப்படைத்து, பக்தியால் உன்னதப் பரவசம் எய்தும் மக்கள் கூட்டம் அலையலையாய் சபரிமலை மேலே சாஸ்தா சந்நிதானம் நோக்கி …

திருப்புகழ் மணக்கும் இந்தப் பக்தி பரவசத்தைத் தழுவித் திரைத்துறையில் பல படங்கள் சபரிநாதன் சரித்திரமாய், அன்பர்கள் பெற்ற அனுபவங்களின் அருள் தொகுப்பை நயமிகு திரைப்படங்களாய் பல படங்கள் வெளிவந்துள்ளன. அதிலும் இயக்குநர் தசரதன் அவர்கள் இயக்கத்தில் தக்ஷிணாமூர்த்தி என்னும் மஹாப் பெரியவர் அமைத்த இசையமைப்பில் கானக்குரல் மூலம் எல்லோரையும் சபரிக்கு ஈர்த்த கே. ஜே. யேசுதாஸ் அவர்களின் தெய்வீகக் குரலில் பாட, கவியரசர் கண்ணதாசன் எழுதிய பாடலிது …

புராணங்களின் கதைச் சுருக்கத்தை ஒவ்வொரு வரியிலும் வைத்து திருமாலின் அவதாரப் பெருமைகளை சரமாரி தொகுத்து சந்தங்களுடன் விளையாடியிருக்கும் அழகை சராசரி மனிதன் கூடப் புரிந்துகொள்ளச் செய்த கண்ணதாசனே, எப்படிப் பார்த்தாலும் உன் படைப்புகள் அற்புதம் அற்புதமே. அவற்றைப் படிப்பதும், இசையோடு கேட்பதும், ஆனந்தம் ஆனந்தமே …

திருப்பாற்கடலில் பள்ளி கொண்டாயே ஸ்ரீமன் நாராயணா – அங்கு
திருமகள் துணையில் அமைதி கொண்டாயே ஸ்ரீமன் நாராயணா
(திருப்பாற்கடலில் பள்ளி கொண்டாயே)

உலகினைப் பாய் போல் கொண்டவன் நீயே ஸ்ரீமன் நாராயணா – அன்று
உரலுடன் நடந்த கண்ணனும் நீயே ஸ்ரீமன் நாராயணா
இரணியன் அகந்தை அழித்தவன் நீயே ஸ்ரீமன் நாராயணா – அன்று
இந்திர வில்லை முறித்தவன் நீயே ஸ்ரீமன் நாராயணா
(திருப்பாற்கடலில் பள்ளி கொண்டாயே)

கொடியவள் மகிஷி கொலை புரிந்தாளே அறியாயோ நீயே – அவள்
கொடுமையை ஒழிக்க மறந்து விட்டாயோ ஸ்ரீமன் நாராயணா
தேவர்கள் உந்தன் குழந்தைகள் அன்றோ மறந்தாயோ நீயே – உன்
தெய்வ முனிவரைக் காப்பதற்கென்றே வருவாயோ நீயே
(திருப்பாற்கடலில் பள்ளி கொண்டாயே)

தோளில் அந்தச் சாரங்கம் எடுத்து வர வேண்டும் நீயே
கணை தொடுத்திட வேண்டும் அரக்கியின் வாழ்வை அழித்திடுவாய் நீயே
அனந்த சயனத்தில் பள்ளி எழுந்து வாராய் திருமாலே – உன்
அன்பரை எல்லாம் துன்பத்தில் இருந்து காப்பாய் பெருமாளே
(திருப்பாற்கடலில் பள்ளி கொண்டாயே)

ரதங்கள் படைகளென எழுந்து எழுந்து இன்று வீறுடன் வாருங்கள்
நாராயணன் என்னும் தலைவனின் துணையால் போர்க்களம் வாருங்கள்
வானம் இடிபடவும் பூமி பொடிபடவும் வேல் கொண்டு வாருங்கள் – இனி
வருவது வரட்டும் முடிவினைப் பார்ப்போம் தேவர்கள் வாருங்கள்
ஸ்ரீமன் நாராயணா ஸ்ரீபதி ஜெகன்னாதா வருவாய்
திருமாலே – துணை தருவாய் பெருமாளே.

_________________________________________________________________

படம்: சுவாமி ஐயப்பன்
பாடல்: கண்ணதாசன்
இசை: தக்ஷிணாமூர்த்தி
குரல்: கே. ஜே. யேசுதாஸ்

காணொளி:
https://youtu.be/zHtDbLPjMOg
https://youtu.be/3bzuylmI_ek

https://youtu.be/3bzuylmI_ek

August 28, 2015
மன்னிக்க வேண்டா மனம்

நாகினி

பிஞ்சு மலரைப் பிடுங்கிக் கனிவான

நெஞ்சு கசக்கியே நோவாக்கும்.. வஞ்சத்தை
மன்றாளும் வேந்தர் மறந்து பொறுத்தாலும்
மன்னிக்க வேண்டா மனம்!
***
மனதால் இணைந்த மணத்தை நசுக்கி
இனபேதம் சார்ந்தே இதயம் – தனத்திற்குச்
சன்னலென ஆகிவிட்ட சண்டாள ஈனரை
மன்னிக்க வேண்டா மனம்!
***
இளமை மெதுவாய் இறங்கி கடந்து
வளமை அகற்றும் வரம்தான் – களமென்று
கன்னமிட்டு வாழ்வோர் கயமை முகத்திரையை
மன்னிக்க வேண்டா மனம்!
***
பசியில் வதங்கும் பலரும் வளரும்
வசிப்புப் பெறவே வருந்தி – கசிந்துருகி
மன்றாடும் கோலம் மதிக்கு நகைப்பாதல்
மன்னிக்க வேண்டா மனம்!
***
படிப்பில் கவனமற்றுப் பார்வை சிதறி
தடித்த கயிற்றினால் தன்னை – முடித்தலென
உன்மத்தம் கைக்கொள் உறங்கிடும் மாணவரை
மன்னிக்க வேண்டா மனம்!

.. நாகினி

August 28, 2015
சிவபிரதோஷம்

-மீ.விசுவநாதன்

குளிர்ந்த நீரில் தினந்தோறும்
–குளித்து உன்னை வழிபடுவேன்!
ஒளிர்ந்த உன்தன் முகம்பார்த்து
–உடம்பில் திருநீறு நானணிவேன் !
கனிந்த ஞானம் வரவேண்டிக்
–கவனத் துடனே தவம்செய்வேன் !
புனிதன் போலத் தோன்றுவதால்
பொய்யாம் முகத்தை மூடிவிட்டேன்!

எவனோ இல்லை நானேதான்
–என்றே கர்வக் கூத்தடிப்பேன் !
கவன மாக இருந்தாலும்
–கள்ள உள்ளம் நீயறிவாய் !
சவமாய் இருக்கும் மனம்வேண்டும்
–சரியாய் எனக்குள் நீவேண்டும் !
சிவனே நீயும் நான்தானே
–சித்த புருஷ உயிரோனே !

(அறுசீர் விருத்தம் வாய்பாடு: மா, மா, காய், மா, மா, காய்)

August 27, 2015
சுட்டும் விழிச்சுடர்!

பவள சங்கரி

நெஞ்சுரமும், நேர்மைத் திறமும்!

வாழ்க்கையில் ஒருவருக்கு எந்த நேரமும் துன்பங்களும், துயரங்களும், அபாயங்களும் நேரலாம். இதில் ஆண் என்ன பெண் என்ன… இதற்கெல்லாம் நாம் எப்போதும் தயாராக இருக்க முடியாது என்றாலும், நம் குழந்தைகளுக்கு இளம் வயது முதலே அதற்கான துணிவையும், மன உறுதியையும் ஊட்டி வளர்க்க வேண்டியது ஒரு பெற்றோரின் கடமையாகிறது. எங்கு பார்த்தாலும், வன்முறைகள் கொடி பிடித்து ஆட்டம் காட்டும் இன்றைய காலகட்டத்தில் இது போன்ற தெளிவை நம் குழந்தைகளுக்கு ஏற்படுத்த வேண்டியது அவசியமாகிறது! ஆனாலும் ஒரு பெண் என்றால் இரும்பைப் போன்ற நெஞ்சுரமும், எதையும் தாங்கும் இதயமும், கடுமையான உழைப்பும், அன்பான குணமும், விடாமுயற்சியும் சற்று அதிகமாகவே இருப்பது இயல்பு. அதற்கான தேவையும், சமயமும், சந்தர்ப்பமும், சூழ்நிலையும் அமையும்போது அதை அவள் வெளிப்படுத்தத் தயங்குவதில்லை. இதற்கான அருமையான ஒரு உதாரணம்தான் மாரிசெல் அபாதன் என்ற இந்தப் பெண். அவளுடைய கதையைக் கேட்டால் நமக்குள்ளும் ஒரு உத்வேகம் பிறப்பது நிச்சயம்! வாழ்க்கையில் ஒவ்வொருவருக்கும் தம் இரண்டு கைகளும், பத்து விரல்களுமே மூலதனம் என்பார்கள். ஆனால் இச்சிறு தேவதைக்கு இரண்டு கரங்களும், அந்தப் பத்து விரல்களும் கூட இல்லை! ஆனாலும் உறுதியை இழக்கவில்லை அவள். மருத்துவர்கள் பொதுவாகச் சொல்கிற ஒரு விசயம், மருந்து மற்றும் மருத்துவத்தின் பங்கு 50 சதவிகிதம் என்றால் ஒரு நோயாளியின் நம்பிக்கையும், பிழைக்க வேண்டும் என்ற மன உறுதியும், மீதம் 50 சதவிகிதம் இருந்தால்தான் அவர் பிழைக்க முடியும் என்பார்கள். அதற்கும் ஒரு எடுத்துக்காட்டு இச்சிறுமி.

2000 வது ஆண்டு, செப்டம்பர் மாதம் 25ம் நாள், சாம்போயங்கா (பிலிப்பைன்சு – Zamboanga) எனும் இடத்தில், மாரிசெல் அபாதன் என்ற ஒரு பதினொரு வயது சிறுமி தன் தந்தையுடன், தண்ணீர் எடுத்து வருவதற்காக தெருவில் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தாள். திடீரென்று வழியில் நான்கு தடியன்கள் நீண்ட கத்தியுடன் அவர்களை மடக்கி, அப்பெண்ணின் தந்தையை சரமாரியாக வெட்டிக் கொன்றனர். அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோன மாரிசெல், அச்சத்தில் கண்மண் தெரியாமல் ஓட ஆரம்பித்தாள். இத்தனைக்கும் அவர்கள் அவளுடைய அண்டை வீட்டுக்காரர்கள்தான். எப்படியும் தப்பித்து விடவேண்டும் என்று வேகமாக ஓடியவள், “என்னை கொன்று விடாதீர்கள், கொஞ்சமாவது இரக்கம் காட்டுங்கள்” என்று நடுக்கத்துடன் கதறினாள். ஆனால் ஈவு இரக்கமற்ற அந்த மிருகங்கள் அச்சிறுமியையும் கழுத்தில் வெட்டினர். மாரிசெல் மயங்கிச் சரிந்தாள். அந்த கொலைகாரப் பாவிகள் என நினைத்தார்களோ அத்தோடு விட்டுவிட்டு ஓடி விட்டனர். மயக்கம் தெளிந்தவுடன், மாரிசெல் தம் பலம் அனைத்தையும் திரட்டி மெல்ல எழுந்து தம் உயிரைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டு ஓட ஆரம்பித்தாள். ஆனால் வழியில் செல்லும்போதே தமது இரு முன்கரங்களும் விழுவதை உணர்ந்தாள். கைகளும் வெட்டுப்பட்டிருப்பதை அப்போதுதான் அறிகிறாள்.

கத்திக்கொண்டே ஓடிக்கொண்டிருக்கிறாள். வழியில் சில முறைகள் மயங்கியும் விழுகிறாள். மீண்டும் சமாளித்து எழுந்து ஓடுகிறாள். வீட்டினருகில் வந்தவுடன் சத்தம் போட்டு தாயை அழைக்கிறாள். இரத்தத்தில் நனைந்து வந்திருக்கும் மகளைக் கண்டு அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனவர், அவசர அவசரமாக துணியைச் சுற்றி மருத்துவமனைக்கு எடுத்துச் செல்கிறார். புறநகர் பகுதியில் இருக்கும் அவர்கள் வீட்டிலிருந்து மருத்துவமனை செல்வதற்கு 12 கி.மீ. நடந்தே செல்ல வேண்டும். மருத்துவமனையில் அச்சிறுமியைக் கண்ட மருத்துவர்கள், அவள் பிழைப்பது அரிது என்று தெரிவித்தும் விட்டனர். ஆனால் 5 மணி நேர அறுவை சிகிச்சை, 25 தையல்கள் என அனைத்தும் முடிந்து மாரிசெல் பிழைத்துவிட்டாள். ஆம், அவள் உள்ள உறுதி அவளை பிழைக்க வைத்தது என்றுதான் சொல்லவேண்டும்! ஆனால் அவளுடைய இரு கைகளையும் இழக்க வேண்டிவந்தது. அடுத்த நாள் தன்னுடைய 12 வது வயதில் அடி எடுத்து வைக்கப்போகும் அச்சிறுமிக்கு இரு முன்னங்கைகளும் இழந்து வாழ வேண்டிய துர்பாக்கிய நிலை. ஆனால் அதோடு அவள் துன்பம் முடியவில்லை. வீட்டிற்கு திரும்பி வந்த தாய், மகளுக்கு மற்றொரு அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. ஆம், அவர்கள் வீடு சூறையாடப்பட்டு, தீயினால் எரிக்கவும்பட்டிருந்தது. மிகவும் ஏழ்மையில் இருந்த மாரிசெல் குடும்பம் மருத்துவமனைச் செலவைக்கூட ஏற்க முடியாத நிலையில் இருந்ததைக் கண்டு அவர்களுடைய உறவினர்கள் பரிதாபப்பட்டு மருத்துவமனை செலவை ஏற்றதோடு, குற்றவாளிகளை நீதி மன்றத்தில் நிறுத்தவும் உதவி செய்தனர்.

ஆனால் இவையனைத்தையும்விட அதிசயம், மாரிசெல் அதற்குப் பிறகு வீட்டில் முடங்கிப்போய்விடவில்லை. வாழ்க்கையை எதிர்த்து ஓட ஆரம்பித்தாள். முன் கைகள் இரண்டும் வெட்டுண்டதால் எதுவுமே செய்ய முடியாதே என்று துவண்டு விடவில்லை மாரிசெல். அவள் தற்பொழுது தன் மணிக்கட்டின் மூலம் பல வேலைகள் செய்யப் பழகிவிட்டாள். இன்று ஊனமுற்றவர் பள்ளியின் மிகச்சிறந்த சமர்த்துப் பெண்ணாகவும், கணினி வல்லுநராகவும், உலகமே பாராட்டும் வகையில் மரியாதைக்குரியவராகவும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார். 2008ம் ஆண்டில் சொகுசு விடுதி மற்றும் உணவக மேலாண்மைக் கல்வியில் பட்டம் பெற்றுவிட்டாள். அதோடு கலை மற்றும் கைவினைப் பொருட்கள் பயிற்சியில் தங்கப் பதக்கமும் பெற்று, 2011ம் ஆண்டில் தம் சமையல் பணி கல்வியையும் (செஃப்) முடித்து பட்டம் பெற்றார். எந்தத் தடையும் இச்சிறுமியின் கனவை கலைக்க முடியவில்லை. இன்று தம் சுய கால்களில் நிற்கிறாள் மாரிசெல்! விதியையே ஓட ஓட விரட்டியவள் இந்த புதுமைப்பெண்!

படங்களுக்கு நன்றி : இணையம்

August 26, 2015