Blog

  • வெற்றிக் கனியை எட்டிப் பறிப்போமா! (16)

    பவள சங்கரி

    உள்ளார்ந்த ஒரு நெடும் பயணமே மிகவும் நீண்ட பயணம். ஒருவர் தம்முடைய இலக்கை அடைய முனையும் போது தம்முடைய உள்ளாற்றலை முழுமையாகப் பயன்படுத்தி அந்தத் தேடுதலைத் தொடங்கினால், அதன் முடிவில் தம்முடைய இருத்தலின் அடையாளத்தை அழுத்தமாக நிறுவமுடிகிறது அவரால்!

    டாக் ஹாமர்ஸ்க் ஜோல்ட்  – ஐக்கிய நாடுகளின் முன்னாள் பொது செயலாளர்

    அமைதியான தீர்வு!

    ஒரு முக்கியமான பிரச்சனையை எதிர்கொண்டு அதற்கான தீர்வு காண வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்த நான், அன்புத் தோழி ஒருவரிடம் அது பற்றி கலந்தாலோசித்தேன். அவள் சொன்ன ஒரு யோசனை, கடுமையான சிக்கல் என்று எண்ணி பெருங்குழப்பத்தில் ஆழ்ந்திருந்த என் மனநிலையை நொடியில் மாற்றியமைத்துவிட்டது. அவள், ‘சங்கரி, உனக்கு இப்ப வேண்டியதெல்லாம் ஒன்றே ஒன்றுதான். அது மட்டும்தான் உன் பிரச்சனைகளுக்கு எளிதாக தீர்வு சொல்லக்கூடியது. ஆம் உனக்கு தற்போது வேண்டுவதெல்லாம், அமைதியாக தீர்வு காணக்கூடிய மனோபாவம்!” என்றாள். அவள் சொன்ன வார்த்தைகள் உண்மையிலேயே என் இதயத்தைச் சுண்டிவிட்டது. அந்த நேரத்திலிருந்து இன்று வரை என்னுடைய பல்வேறு பிரச்சனைகளையும், துணிவுடன் சமாளிக்க அந்த வார்த்தைகளே கைகொடுக்கிறது!

    ‘தீர்வு’ என்று சொல்லும்போது ஒன்றைப் பற்றிய திட்டவட்டமான அல்லது உள்ளார்வத்துடனான முடிவை எடுப்பதென்பதே. அதாவது எந்த ஒரு பிரச்சனைக்கும் அமைதியானதொரு தீர்வைக் காண்பது. உதாரணமாக, இரண்டு நீண்டகால நண்பர்கள், பங்குதாரர்களாகச் சேர்ந்து ஒரு நூற்பு ஆலையை வைத்தார்கள். நட்பில் இருந்த நெருக்கம், தொழில் என்று வந்த போது முற்றிலும் மாறுபட்டுவிட்டது. இருவருக்கும் பல கருத்து வேறுபாடுகள் வர ஆரம்பித்துவிட்டது. ஒரு சமயத்தில் சேர்ந்து தொழில் செய்வதே சிரமம் என்ற நிலை உருவானது. இருவரும் அமைதியாக தொழிலை பிரித்துக் கொண்டு விலகி விட்டார்கள். இலாபமோ, நட்டமோ, அவர்கள் எடுத்த தெளிவான முடிவினால் இருவரும் மன உளைச்சலிலிருந்து விடுபட்டதோடு, அடுத்து மேற்கொண்டு ஆக வேண்டியதை ஆக்கப்பூர்வமாக செயல்படுத்த முடிந்தது அவர்களால். மனச்சுமையிலிருந்து சுத்தமாக விடுபட்டு வெளியேறினர் அந்த இருவரும்.

    தொழில்முறை முரண்பாடுகளோ அல்லது சொந்த வாழ்க்கையில் ஏற்படும் பிரச்சனைகளோ, அது சிறியதோ அல்லது பெரியதோ எதுவாக இருந்தாலும் அதற்கான தீர்வு என்பது அதனை நாம் அணுகும் விதத்திலேயே அமைகிறது. நாம் கையாளும் ஒரு காரியத்தில் பாதுகாப்பற்றதொரு உணர்வைப் பெறும்போது, உடனடியாகத் தீர்வை நாடும் மனம், அதற்காக கடுமையாக போராடவும் ஆரம்பித்துவிடும். அந்த நேரத்தில் அச்சப்பட்டோ, கண்மூடித்தனமாகவோ, அல்லது கோழைத்தனமான முடிவையோக்கூட எடுக்க வேண்டிவந்துவிடும். குழப்பமான இது போன்ற மன நிலையில் எடுக்கும் முடிவுகள், நம்மை மீண்டும் தலை தூக்க முடியாத அளவிலான தீர்மானங்களைக் கூட எடுக்க வைத்துவிடும். எச்சரிக்கை தேவை!

    நியாயமான அமைதியை இலக்காகக் கொண்டு செயல்படும்போது, நம்மைச் சரியான பாதையில் இட்டுச் செல்லக்கூடிய அறிவார்ந்த உறுதிப்பாட்டின் ஒரு மாபெரும் சக்தியை உருவாக்குகிறோம் . அப்போதைக்கு இதன் பின்விளைவுகளைப் பற்றி உடனே அறிய முடியாமல் போனாலும் கூட, அதைப்பற்றிய விழிப்புணர்வு தேவையான காலத்தில் கட்டாயம் வரும் என்ற திடமான நம்பிக்கை மலரும்! அந்த நம்பிக்கையே மனத்தெளிவையளிப்பதோடு, அடுத்து நடக்க வேண்டியதற்கும் அச்சாரம் போட்டுவிடும்.

    அதே சமயம் தீர்வைப் பற்றிய சிந்தையே இல்லாததொரு சலனமற்ற அமைதி என்பது சூழ்நிலைக்கேற்ப பயனுள்ளதாகவோ அன்றி பயனற்றதாகவோக்கூட ஆகலாம். தன்னால் இயலாத நிலையில், ஓய்வு பெற்று உட்கார்ந்திருப்பவர்களுக்கு இது நல்ல முடிவாக இருக்கலாம். ஓய்வுக் காலங்களில் இப்படி நீண்ட அமைதிகாத்து அமருபவர்கள்கூட முன் காலத்திலேயே அதற்கான சரியான திட்டமிடல் மூலம், நல்லதொரு பாதையை அமைத்துக் கொண்டவர்களாக இருப்பார்கள். ஆனால், தானாக காரியங்கள் நடந்துவிடும் என்று மூட நம்பிக்கைகள் கொண்டிருப்பவர்கள் விதியின் வசம் முடிவை விட்டுவிட்டு அடுத்து என்ன நடக்குமோ என்ற ஏக்கமும், அச்சமும் வாட்டியெடுக்கும் குழப்பத்தில் உழல வேண்டி வரும். இது மன உளைச்சலையும் ஏற்படுத்தக்கூடும்.
    அதனால் ஏற்படக்கூடிய எதிர்வினைகளுக்கும் தாமே காரணமாகிவிடக்கூடும். அதாவது, ‘எடுத்தோம், கவிழ்த்தோம்’ என்றில்லாமல் குழப்பமற்ற அமைதியான மனநிலையுடன் எடுக்கும் முடிவுகள் மூலம் நாம் சரியான பாதையில் பயணிக்கிறோம் என்ற திடமான நம்பிக்கையைப் பெறுகிறோம் என்பதே சத்தியம்.

    தீய பழக்கங்களுக்கு அடிமையானவர்களும் இது போன்றதோரு சூழ்நிலையில், அமைதியான மனநிலையுடன் எடுக்கும் முடிவுகளே அவர்களை மீண்டும் அந்தச் சேற்றில் உழன்று, மென்மேலும் தவறு செய்யாத ஒரு உறுதியான மன நிலைக்கு ஆட்படுத்தி சரியான பாதையில் பயணிக்கும் நம்பிக்கையும் அளிக்கிறது.

    எந்த ஒரு பிரச்சனைக்கும் அமைதியான மனநிலையுடன் எடுக்கும் தீர்வானது, நல்லதொரு பாதையின் பயணத்தின் ஆரம்பம். அடுத்து நடக்க வேண்டியவைகளை நம் அறிவு வழிநடத்தும் என்பதில் ஐயமில்லை.

    சிறகைச் சுமை என்று நினைத்தால் பறவைகள் பறக்க முடியுமா?

    தொடருவோம்

    படங்களுக்கு நன்றி :

    http://inspirational-images.tumblr.com/

    Share
  • இங்கிலாந்திலிருந்து ஒரு மடல்!…(61)

    சக்தி சக்திதாசன்

     

    அன்பினியவர்களே !

    இனிய வணக்கங்கள்.

    வாழ்க்கை என்பது ஒவ்வொருவருக்கும் கிடைத்த வரப்பிரசாதமாகும். தொடக்கம் அனைவருக்கும் ஓரே மாதிரியாக அமைந்தாலும் முடிவில் அனைவரும் வித்தியாசமான முடிவுகளையே சந்திக்கிறோம்.

    ஆனால் இம்முடிவு காலத்தின் படி எமக்குக் கிடைக்கிறது எனும் வாதத்தில் ஓரளவு உண்மை இருந்தாலும் இம்முடிவின் நிகழ்வில் எமது முயற்சியின் தாக்கங்கள் எதுவித பங்கையும் எடுப்பதில்லையா ?

    எமது வாழ்வின் போக்கை மாற்றும் சக்தி எமக்கில்லையா ?

    நிச்சயமாக இருக்கிறது . வாழ்க்கை ஒரு கட்டுப்பாடாற்ற குதிரை போன்றது அதன் மேல் மிகவும் சிரத்தை எடுத்து ஏறி உட்கார்ந்து அதன் கடிவாளத்தை இறுகப் பற்றி அதனை ஒரு கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்து நாம் முன்னேறிப் போக நினைக்கும் பாதையில் அதைச் சீராக செலுத்துவதே ஒவ்வொரு மனிதர்களினதும் கடமை ஆகும்.

    ஆனால் இதனை ஏன் சிலரால் செய்ய முடிவதில்லை ? ஓ அதைத்தான் அவர்களது காலம் என்று சொல்கிறோமா ?

    இல்லையெனில் அக்காலத்தை மாற்றியமைக்கும் வழிகள் இருந்தாலும் அதைத் தெரிந்து கொள்ள முடியாமல் அவர்கள் ஒருவகை உறக்கத்தினுள் அமிழ்ந்து போயிருக்கிறார்களா?

    நாம் ஏன் இத்தகிய வாழ்க்கை வாழ்கிறோம் என்பதற்கு எல்லோராலும் அழகாக சந்தர்ப்பம் சூழலை இலகுவாகக் காரணம் காட்டி விடலாம். ஆனால்ல்ல்ல்ல் இக்காரணங்கள் பல சமயங்களில் “நொண்டிக் குதிரைக்குச் சறுக்கியது சாட்டு” என்பது போலவும் அமைந்து விடுவது உண்டு.

    அதற்காக சூழ்நிலை காரணத்தினால் தமது வாழ்க்கையில் பல சிக்கல்களை அனுபவித்து இருப்பவர்கள் இல்லை என்று நான் வாதிட வரவில்லை.

    சரி எப்படியானல் எங்கே போகிறது எனது இந்தக் கட்டுரையின் சாரம் ?

    புள்ளிக் கணக்கு விபரங்களின் படி இங்கிலாந்தின் வடமேற்கு (North West) பகுதியில் வாழும் மக்களிடையே வாழ்க்கைக் காலம் மிகவும் குறைவாக காணப்படுகிறது எனும் விப்பரம் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

    ஒரு மனிதன் நாட்டில் வாழும் பகுதியை ஒட்டியே அவன் எத்தனை வருடங்கள் வாழ்ப்போகிறான் எனும் கணக்குத் தங்கியுள்ளது என்கிறார்கள்.

    இது என்ன விந்தையாக இருக்கிறது ? ஒவ்வொரு மனிதரும் எப்போது இறக்கப் போகிறார்கள் என்பது எமது கையிலா இருக்கிறது ? பின் எப்படி இது அவர்கள் வாழும் பகுதியைச் சார்ந்ததாக இருக்க முடியும் ? எனும் கேள்வி நியாயமானதே !

    எம்முடைய வாழ்வின் முடிவு எமது கையில் இல்லை எனும் வாதம் சரியானதே ஆனால் இப்பகுதியில் வாழ்வும் மக்கள் அவர்களால் தவிர்க்கப்படக்கூடிய பல காரணங்களினால் குறைந்த வயதினிலே சாவைத் தழுவிக் கொள்கிறார்கள். இத்தகிய இறப்புகள் தவிர்க்கப்படக்கூடியவை என்றே இவர்கள் இவ்வாதத்தை முன்வைக்கிறார்கள்.

    ஆமாம் மாரடைப்பு (Heart attack) புற்றுநோய் (Lung cancer) , பாரீசவாதம்(Stroke) இது போன்ற தமது வாழ்க்கை முறையினால் தவிர்க்கப்படக்கூடிய நோய்களுக்கு இளவயதிலே தம்மைப் பலி கொடுக்கிறார்கள் என்பதுவே முன்வைக்கப்பட்ட கருத்தாகும்.

    இங்கிலாந்து போன்ற வைத்திய சிகிச்சையில் முன்னிற்கும் நாடு ஒன்றில் அவர்களினது மக்களிடையே இத்தகைய வேறுபாடு காணப்படுவது அதிர்ச்சியளிக்கிறது என்கிறார் இங்கிலாந்து அரசாங்கத்தின் சுகாதார அமைச்சர்.

    இவ்வறிக்கை வெளிவந்ததும் இதைப்பற்றிய வாதப் பிரதிவாதங்கள் பல ஊடகங்களில் நிகழ்ந்தன. இவற்றில் பலவற்றில் பொதுமக்கள் பலர் தமது கருத்துக்களையும் வெளியிட்டனர்.

    சரி இப்படியானல் இத்தகைய நோய்களின் அடிப்படைக் காரணங்கள் எவை?

    மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கை முறை என்கிறார்கள் அறிவியலாளர்கள். அதாவது கொழுப்பு நிறைந்த உணவுகளை அதிக அளவில் உட்கொள்வது, தேக ஆரோக்கியத்திற்கான அப்பியாசங்கள் எதுவும் செய்யாதது, அதிக அளவிலான புகைபிடித்தல், கட்டுப்பாடற்ற மது உட்கொள்ளல் இவைகளே முக்கிய காரணங்களாக சுட்டிக்காட்டப்படுகின்றன.

    சரி இதற்கும் அவர்கள் வாழுகின்ற பகுதிகளுக்கும் என்ன சம்மந்தம் ?

    இதற்கான ஒருவகை விளக்கத்தை மேற்கூறிய ஊடக நிகழ்ச்சி ஒன்றிலே ஒரு பொதும்கன் கூறிய கருத்தொன்றில் கேட்கக்கூடியதாக இருந்தது.

    ஒரு நடுத்தர வயதுடைய மனிதர் திருமணமாகி இரண்டு குழந்தைகளுக்குத் தந்தை. அவரின் வார்த்தைகளிலே தன்னுடைய வாழ்வின் நிதிநிலைமையே தன்னை அதிக அளவில் மது உட்கொள்ள வைக்கிறது என்கிறார்.

    தான் வாழும் அப்பகுதி மக்களுக்கு கிடைக்கும் ஊதியப் பணம் தேசிய அளவின் அடிப்படையில் குறைவானது எனவும். மாதக் கடைச்சிக்கு முன்னதாகவே தன்னுடைய இருப்பில் பணம் கரைந்து விடுவதாகவும் தனது குடும்ப அங்கத்தவர்களின் தேவைகளை நிறைவேற்ற முடியாத வேதனையில் மிகவும் குறைந்த விலையில் கிடைக்கும் மதுவ்வ்வ்வை வாங்கி உட்கொள்வதின் மூலம் தனது பிரச்சனைகளை கொஞ்ச்ச்ச நேரம் மறந்து போய் இருக்கக் கூடியதாக இருக்கிறது என்கிறார்.

    இவ்வூடக நிகழ்வை நடத்தியவர் நீங்கள் மதுவுக்குச் செலவழிக்கும் பணம் எவ்வளவு சிறியதாக இருந்தாலும் அதைச் சேமித்தால் அந்தளவு பணமாவது உங்கள் கையிருப்பு இருக்குமே ? என்று கேட்ட கேள்விக்கு அப்படி கையிருக்கும் பணத்தினால் தான் நிறைவேர்ற நினைக்கும் அத்தியாவசிய தேவைகளை நிறைவேற்ற முடியாது என்றார் அவர்.

    சரி இத்தகைய சுகாதார அடிப்படியிலான வித்தியாசங்கள் வாழும் பகுதிக்கேற்ப மாறுவது அப்பகுதி மக்களின் சமூகப் பொருளாதாரப் பிரச்சனையில் அடிப்படையிலா ? எனும் கேள்வி எழுகிறது. அதே கேள்வியின் மூலம் இதற்கெல்லாம் இங்கிலாந்து நாட்டின் அரசாங்கப் பொருளாதாரக் கொள்கைதான் காரணமா ? எனும் கேள்வியும் எழுகிறது.

    மறுபக்கம் பார்த்தால் புகை பிடிப்பது , மது அருந்துவது என்பன ஒவ்வொருவருடைய தனிப்பட்ட இச்சையின் அடிப்படையில் எழும் செயல்களாகும் இதற்கு அராஆஅசாங்கம் எவ்வகையில் பொறுப்பாக முடியும் ? எனும் கேள்வியும் நியாயமானதே !

    அதேசமயன் இப்புள்ளி விபர அறிக்கையில் பாதிக்கப்படும் பகுதிகள் எனும் சுட்டிக்காட்டப்பட்ட பகுதிகளுக்குள் உள்ள சில தனிப்பட்ட பிரதேசங்கள் இதற்கு எதிர்மாறான முடிவுகளைக் காட்டுகின்றன.

    சமூகப் பொருளாதாரப் பிரச்சனைகள் தான் காரணமெனில் சில பொருளார அளவில் கீழுள்ள பிரதேசங்களில் மக்களின் வாழ்க்கைக் காலம் நீண்டு இருப்பதன் காரண்ம் என்ன ? எனும் கேள்வியை முன்வைக்கிறது அரசாங்கம்.

    இப்பிரச்சனைகளின் அடிப்படைக் காரணங்கள் மக்கள் வாழும் பகுதிகள் என்பதை விட அஓஅகுதி மக்களிடையே ஆரோக்கியமான வாழ்க்கை முறைக்கான புரிந்துணர்வு அதிக அள்வில் இல்லை என்றும் இதற்கான புரிந்துணர்தலை அளிக்கும் அதிகாரத்தையும் கடமையையும் அந்தந்த உள்ளுராட்சி கவுன்சில்களின் பணிகளில் ஒன்றாக அரசாங்கம் அறிவித்துள்ளது.

    எது எப்படி இருப்பினும் ஒவ்வொரு மனிதனும் தன்னுடைய வாழ்க்கையைத் தனது கைகளில் எடுக்காவிட்டால் அம்மனிதனின் முன்னேற்றம் என்ருமே சறுக்கிக் கொண்டிருக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

    எமக்குப் பசி எடுக்கும் போது உண்ண வேண்டும் என்பதை எப்படி அரசாங்கமோ அன்றி வேறு அமைப்புகளோ சொல்லத் தேவையில்லையோ அதே போல சீராக வாழ வேண்டும் என்பதையும் வேறு ஒருவர் சொல்லி நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பது அவசியமில்லை.

    மீண்டும் அடுத்த மடலில்

    அன்புடன்

    சக்தி சக்திதாசன்

    12.06.2013

    Share
  • அன்பைத் தந்து இறையாகு

     

    சத்திய மணி

    கொதித்து நீயும் முகிலாகு

    குளிர்ந்து  நீயும் மழையாகு

    விதையில் இருந்து மரமாகு

    கனிகள் உதிர்ந்து விதையாகு

     

    கருவம்    ஒழித்து மொட்டாகு

    உருவம்    உரித்து மலராகு

    இரவல்    கேட்டு இலையாகு

    இருக்கும் வரையில்  விருந்தாகு

     

    குழப்பம்  விலக்கும் குணமாகு

    கலக்கம்  கழிக்கும்   கணையாகு

    விளக்கம் வழங்கும் அறிவாகு

    இலக்கம்  இல்லா    சுழியாகு

     

    புரியும் வரையில் புதிராகு

    புரியா   தவர்க்கும் புலனாகு

    தெரியும் வரையில் தெளிவாகு

    தெரியா   தவர்க்கும் ஒளியாகு

    அடக்கம் என்னும் அழகாகு

    அசத்தும் விந்தை  கவியாகு

    அட்சயம் பகிர்ந்து அன்பாகு

    அன்பைத் தந்து இறையாகு

    Share
  • வேண்டச்செய்வதும் தமிழன்றோ!!

     

    சத்தியமணி

    பார்க்க பார்க்க பரவசமாய்

    படிக்க  படிக்க  நவரச‌மாய்

    ருசிக்க  ருசிக்க   மதுரசமாய்

    ரசிக்க    ரசிக்க     தமிழ்வசமாய் ()

     

    நினைக்க நினைக்க கருத்தூறும்

    சலிக்க     சலிக்க  சொல்சேரும்

    பழிக்க  பழிக்க    படைப்பாகும்

    களிக்க களிக்க    பிறப்பாகும் ()

     

    குதிக்க குதிக்க ஆடற்கலை

    பதிக்க  பதிக்க  காதற்கலை

    உதிர்க்க உதிர்க்க மழலைகளாய்

    இனிக்கச் சேரும் செவியலையாய்

     

    வலிக்க வலிக்க விரல்யாழில்

    இழைக்க இழைக்க இசையாகும்

    கொதிக்க கொதிக்க அனல்மீதில்

    குழம்பும் ரசமும் மணமேற்கும்

     

    பறக்க  பறக்க  பறவைகள்போல்

    கறக்க கறக்க  பசுபால்போல்

    சிறக்க  சிறக்க  இவைச்செல்லும்

    சிரிக்க சிரிக்க   கதைசொல்லும்

     

    படைப்பவன்  என்பவன் தாயானான்

    படிப்பவன்      தன‌க்கோ  தருவானான்

    கவியாய் இசையாய் உண்டானான்

    கவியால் தமிழுடன்  ஒன்றானான்

     

    புகழ்தனை வாங்கா தமிழுண்டோ!

    போற்றியும் சேர்க்கா தமிழுண்டோ!

    வேண்டாதவரையும் முத்த‌மிட்டு

    வேண்டச்செய்வதும் தமிழன்றோ!!

     

     

    Share
  • அன்பே அழகானது – 3

    ராஜ்ப்ரியன்

    கிச்சனை க்ளீன் செய்துக்கொண்டு இருந்தபோது காலிங்பெல் அடிக்கும் சத்தம் கேட்டது. வெளியே வந்து கதவை திறந்தபோது வணக்கம் சார் என்றார் 45 வயது மதிக்கதக்க ஒருவர்.

    சொல்லுங்க.

    எம் பேரு மணி சார். ஆட்டோ ஓட்டறன். உங்களை பாக்கச்சொல்லி பாண்டியன் சார் சொல்லி அனுப்பனாரு.

    அப்படியா உள்ள வாங்க.

    இருக்கட்டும் சார்.

    ஓன்னும்மில்ல பையனை புது ஸ்கூல்ல சேர்த்துயிருக்கன். என்னால அவனை தினமும் அழைச்சிம் போக முடியாது. அதனால தான் ஆட்டோவுல அனுப்பலாம்ன்னு முடிவு பண்ணி பாண்டியன்கிட்ட சொல்லி வச்சியிருந்தன்.

    உங்களப்பத்தி பாண்டியன் சார் சொன்னாரு சார். பையனை பத்திரமா அழைச்சிம் போய் அழைச்சி வருவன், நீங்க பயப்பட தேவையில்ல. பாண்டியன் சார் பொண்ணயும் நான் தான் ஸ்கூலுக்கு அழைச்சிம் போறன்.

    ஓஹோ.

    இந்த ஏரியாவுக்கு எத்தனை மணிக்கு வருவீங்க.

    8 மணிக்குள்ள வந்துடுவன் சார்.

    சரிங்க. காலையில வந்து அழைச்சிம் போயிடுங்க. சாயந்தரம் ஆபிஸ்சான்ட கொண்டு வந்து விட்டுடுடனும்.

    சரி சார்.

    மாசத்துக்கு எவ்ளோ?.

    500 ரூபா சார்.

    ஒகே.

    திங்கட்கிழமை ஸ்கூல் ஸ்டார்ட் பண்றாங்க.

    தெரியும் சார்.

    இருங்க பையனை காட்டறன் எனச்சொல்லிவிட்டு உள்பக்கம் திரும்பி ரஞ்சித் கொஞ்சம் வெளியில வா.

    என்னப்பா என கேட்டபடி வந்தான்.

    இவன் தான். ஆறாவது சேர்த்துயிருக்கன் பேரு ரஞ்சித்.

    யாருப்பா இவரு ?.

    இனிமே இந்த அங்கிள் தான் உன்னை தினமும் அவரோட ஆட்டோவுல ஸ்கூல் அழைச்சிம் போய் அழைச்சி வந்து விடப்போறார், அவர் பேரு மணி எனச்சொல்லிவிட்டு நீங்க போய்ட்டு வாங்கண்ணே என்றதும் கிளம்பினார்.

    அப்போ என்னை நீ ஸ்கூல் அழைச்சிம் போகமாட்டியாப்பா என வருத்தமாகவே கேட்டான்.

    நைட்டே சொன்னனேடா. உன்ன அனுப்பிட்டு காலையில வீட்ல சின்ன சின்ன வேலை பாத்துட்டு அதுக்கப்பறம் கிளம்பனா சரியா இருக்கும். உன் கூடவே கிளம்பிட்டா இருக்கற வேலை பாக்க முடியாது அதனாலத்தான். தாத்தா பாட்டி வந்ததும் நானே உன்ன அழைச்சிம் போறன் என்றபோதும் அமைதியாகவே சோபாவில் அமர்ந்திருந்தான்.

    அவனது வருத்தத்தை குறைக்க ஒன்னு செய்யறன் ஈவ்னிங் உன்ன நான் வந்து பிக்கப் பண்ணிக்கறன்.

    வேணாம் நான் ஆட்டோவுலயே வந்துடறன் என அவன் சொல்லும் போது என் மனம் பாரமாகத்தான் இருந்தது. அவன் அம்மா இருந்திருந்தா பிரச்சனையில்ல என்னப்பண்றத்து என பெருமூச்சு விட்டப்படி மீண்டும் கிச்சன்க்குள் புகுந்தேன்.

    மதியத்துக்கு லஞ்ச் செய்துக்கொண்டு இருந்தபோது செல்போன் ரிங் ஆகும் சத்தம் கேட்டது. யாருன்னு பாரு ரஞ்சித்.

    தாத்தாப்பா என குரல் தந்தான். கை கழுவிவிட்டு வெளியே வரும்போது ஆன் பண்ணி பேசிக்கொண்டு இருந்தான்.

    நல்லாயிருக்கன் தாத்தா. எப்ப ஊருக்கு வர்ற தாத்தா ?.

    …………

    சீக்கிரம் வா தாத்தா.

    ………….

    என்னை அப்பா புது ஸ்கூல்ல சேர்த்துயிருக்காரு, புது டிரஸ் எடுத்து தந்தாரு. இன்னும் டூ டேஸ்ல ஸ்கூல் தாத்தா.

    …………..

    அப்பா இந்தா தாத்தா உங்கிட்ட பேசனுமாம் என்றபடி செல்போனை தந்தான்.

    ஹலோ என்றதும்

    எப்படிப்பா இருக்கா ?

    நல்லாயிருக்கன்.

    அவனை எதுக்கு வேற ஸ்கூல் மாத்தன ?

    அந்த ஸ்கூல் நல்லாயிருக்குன்னு சொன்னாங    ;க அதான்.

    நீங்க எப்ப ஊருக்கு வர்றிங்க ?.

    நான் சொல்றத நீ செய் அதுக்கப்பறம் ஊருக்கு வர்றன்.

    அதவிட்டுட்டு வேற ஏதாவது பேசுங்க. ஏம்ப்பா நானும் இரண்டு வருஷமா சொல்றன் நீ கேட்கமாட்டன்னா என்னப்பா அர்த்தம்.

    அம்மாக்கிட்ட போனை தாங்க.

    பெருமூச் விட்டவர் இந்தாடீ உங்கிட்ட பேசனுமாம்.

    என்னப்பா எப்படியிருக்கற ?.

    நான் நல்லாயிருக்கறன் நீங்க எப்படிம்மா இருக்கிங்க ?.

    எங்கப்பா இந்த கால் மூட்டு வலி தான் அதிகமாயிருக்கு. உட்காந்தா எழுந்திருக்க முடியல, நடக்க முடியல.

    டாக்டர்க்கிட்ட காட்ட வேண்டியதுதானே?

    போனன் தைலம் மாதிரி ஒன்னு தந்தாங்க ஒன்னும் சரியாகல.

    இங்கவாம்மா டாக்டர்கிட்ட காட்டி சரிப்பண்ணிடலாம்.

    புள்ள தனியா பேரனை வச்சிக்கிட்டு கஸ்டப்படறான் போய் கூட இருக்கலாம்ன்னு சொன்னதுக்கு என் பேச்ச மதிக்காத அவன் வீட்டுக்கு நான் வரல என்னைக்கு நான் சொல்றத கேட்கறானோ அன்னைக்கு வர்றன்கிறார் உங்கப்பா. நான் என்னத்த பண்றத்து என சலித்துக்கொண்டபடியே டேய் எம்பேரன் கண்ணுலயே நிக்கறான் கொஞ்சம் கூட்டியாந்து கண்ணுல காட்டிட்டுத்தான் போயேண்டா. அவரும் ராத்திரியில எம் பேரன் என்ன பண்றானோ, ஏது பண்றானோன்னு புலம்பறாரு.

    வேலை அதிகமாயிருக்கும்மா.

    ஒரு மணி நேரத்தல வீட்டுக்கு வந்துடலாம் இதுக்கு போய் நேரம் இல்லைங்கறயேடா.

    வர்றதுக்கு பாக்கறன். நீ உடம்ப பாத்துக்கம்மா.

    அது கிடக்கட்டும் அவன்கிட்ட போனை தா என்றதும் ரஞ்சித் இந்த பாட்டி பேசனுமாம் என்றதும் ஓடி வந்து செல்போனை வாங்கிக்கொண்டான். நான் கிச்சனை நோக்கி நடந்தேன்.

    நல்லாயிருக்கன் பாட்டி.

    பூரி சாப்பிட்டன். அப்பா சுட்டு தந்தாரு. எப்ப ஊருக்கு வர்றிங்க என பேசிக்கொண்டு இருந்தான். கொஞ்ச நேரம் பொருத்து கிச்சன்க்குள் வந்து அப்பா நின்;றான்.

    என்னடா சொன்னாங்க பாட்டி.

    ஊருக்கு வரச்சொன்னாங்க என்றவன் சற்று கேப் விட்டு போகலாமாப்பா.

    உம்.

    எப்போ ?

    அடுத்த சன்டே போகலாம் என்றதும் குதுகலமாக ஓடினான்.

    தொடரும்……………

    Share
  • சம்பு நடம்பயிலும் தருணம்

     

    -சு.ரவி

    ஸ்ப்தஸ்வரங்கள் உடன் உதயம்..

    விரிசடை முகிலென வான்மேல் பரவிட

    பொறியுறு நுதலிடை எரியழல் நடமிட

    ஏழுலகங்களும் தூளி பறந்திட

    பூத கணங்களின் கோஷ மெழுந்திட

    கங்கை குலுங்கிட, தண்மதி உருகிட

    அங்கை எழுந்தொரு செந்தழல் ஆடிட

    கைத்தா மரையினில் டம டம டம வென

    வைத்தொரு டமருகம் இடியென ஒலிதர

    சிந்தை மயங்கும் நந்திம்ருதங்கம்

    மேளம், தாளம், பஞ்சமுகம், பறை

    கொட்டும் இடக்கை குமுறும் உடுக்கை

    சிவமே லயமாய், சிவமே ஸ்ருதியாய்

    விசை நடனம் தரும் இசை வடிவம்.

    சம்பு நடம்பயிலும் தருணம்

    ஸ்ப்தஸ்வங்கள் உடன் உதயம்.

     

    பார்க்க, படிக்க, ரசிக்க…

    Share
  • அனுதாபம்

     

    -கீதா மதிவாணன்

     

    உன் அனுதாபத்தால் எனக்காவதென்ன?

     

    நான் கலங்கிநிற்கும்போதெல்லாம்

    கருணை காட்டுகிறாய் நீயும்.

    ஒன்றுக்கொன்று சமன் செய்தாலும்

    நன்றியால் நிறைகிறேன் நாளும்!

    ஆனாலும் அந்நன்றிக்கடனானது

    எனையழுத்தும் அதிபாரமானது.

    உன் அனுதாபத்தால் எனக்காவதென்ன?

     

    என்னுடைய ஒரு பெருமூச்சேனும்

    உன்னுடையதாகுமோ ஒருநாளேனும்?

    அவ்விழிகளில் வழியக்கூடுமோ

    இவ்விழிகளின் கண்ணீர்த்தாரை?

    சத்தியத்தை மூடிவைக்கலாம்,

    சத்தத்தை எதுவரை முடியும்?

    உன் அனுதாபத்தால் எனக்காவதென்ன?

     

    அடுத்தவருக்கு தன் துயரை

    அளிக்க இயல்பவர் யாரே?

    அடுத்தவர் துயரை தனதாய்

    ஏற்க இயல்பவர் யாரே?

    ஏன் நமக்கிடையே இப்படியொரு

    ஏமாற்றுப் பண்டமாற்று?

    உன் அனுதாபத்தால் எனக்காவதென்ன?

     

    இத்தகு பாதையில்தான் நம் பயணம்

    ஏனோ ஏற்கமறுக்கிறோம் நாமும்.

    ஒவ்வொரு பயணியும் ஒற்றையாய்…

    பரஸ்பரம் துக்கம் பகிரவியலாதவனாய்!

    அடுத்தவர் படும் வேதனை கண்டு

    தானும் வேதனை காட்டுவோரெல்லாம்

    அவர்தம் துயர்நீக்கும் சூட்சுமம்

    மகிழ்வுதானென்பதை மறைத்துவிடுகிறார்.

    உனக்குத் துன்பமெனில் எனக்கு இன்பமது.

    உலகை அழுத்தும் மாபெரும் சாபக்கேடிது!

    உன் அனுதாபத்தால் எனக்காவதென்ன?

     

    (மூலம் : ஹரிவம்ஷ்ராய் பச்சன் எழுதிய ‘ஸம்வேதனா’ என்னும் இந்திக்கவிதை.

    தமிழாக்கம்: கீதா மதிவாணன்)

    Share
  • பேனா

     

    பி.தமிழ் முகில் நீலமேகம்

    பாவலரின் கற்பனை எனும்
    கருவினில் உதித்த
    கவிதைக் கிள்ளைக்கு 
    உயிர் கொடுத்து
    உரு கொடுத்து
    பத்திரமாய் ஈன்றெடுக்கும்
    அன்பு அன்னை !!!

    உடலில் மை எனும்
    உதிரம் கொண்டு
    உழைத்து ஓடாய் தேய்ந்து
    உதிரமனைத்தும் சுண்டி
    சோகையான உடன்
    உதாசீனமாய் புறந்தள்ளுகிறோம்
    சற்றும் கவலையே இல்லாமல் !!!


    பாராட்டு சிம்மாசனம் எட்ட
    படிக்கட்டுகளாய் விளங்கி
    எழுத்துக்கு உயிர் தந்து
    எழுத்தாளரின் வெற்றிக்கு காரணியான
    பண்பான உழைப்பளிகளின்
    பாடு ஒரு நாளும்
    பாராட்டப்படுவதில்லை !!!


    மாற்றம் ஒன்றிற்கு வித்திட்டு
    உருவான திர்மானத்தில்
    வேள்வித்தீ என
    மக்கள் உள்ளங்களில் 
    கோலோச்சும் சிந்தனைகள்
    எழுதுகோல் துணைகொண்டு
    உருவாக்கப்பட்டவை அன்றோ ???

     

    Share
  • தன்மையணி. இசையும் கோயிலும் 1,2,3…

    இன்னம்பூரான்

    “எவ்வகைப் பொருளு மெய்வகை விளக்குஞ்

    சொன்முறை தொடுப்பது நன்மையாகும்.” (தண்டியலங்காரம்: 2)

    தண்டியலங்காரத்தின் முதன்மை ஸ்தானம் தன்மையணிக்கே. உள்ளது உள்ளபடி. அவ்வாறு அமைந்துள்ள திருமதி. விசாலம் ராமனின் மூன்று தொடர்கட்டுரைகளை படித்த போது பல எண்ணங்கள் மனதில் வந்து போயின. எங்கள் புதுக்கோட்டை சமஸ்தானம், விராலிமலையும், சித்தன்ன வாசலும், குடுமியான் மலையும், ஆதிரங்கன் கோயிலும், திருகோகர்ணமும், பேரையூரும் ஆக ஒரு சிற்ப சாம்ராஜ்யமே. பேரையூரில் ஒரு பெரிய ஜலதரங்கம், நாகநாதசுவாமி கோயில் புஷ்கரணி. தவழும் வாயு தேவன் அபூர்வமாக அங்கு இசைப்பதுண்டு. அது ஒரு நினைவு. வல்லமை இதழின் வாசகர்களை பற்றி யான் அறியேன். கபிலரும், பரணரும் வந்து எழுதினால் கூட, படித்ததைக் காட்டிக்கொள்ளமாட்டார்கள். அத்தனை பரவசம், மவுனத்தின் மீது! அந்த மரபை மீறத் துணியாதே என்று மனம் அடித்துக்கொண்டது. (மனத்தின் ஈசான்ய மூலை,‘இதைப் படித்தாலும் சொல்லமாட்டார்கள்.’ என்று சவால் விட்டது.) இது நிற்க.

    திருமதி. விசாலம் ராமனின் கோர்வையான கட்டுரைத் தொடர், அரிய செய்திகளின் தொகுப்பாகவும் அமைந்துள்ளது. அவர் சொல்வது போல இசை பாடும் சிற்பங்கள் எங்கெங்கெல்லாம் இருக்கின்றன என்பதை நாம் கண்டறிய வேண்டும். அப்படிப்பட்ட ஒரு குதிரை சிற்பம் சிதைந்து கிடப்பதாக, படித்ததும் நினைவில் வந்தது. ‘…அங்கிருக்கும் தெய்வத்தைக் குஷிப்படுத்த தகுந்த சமயத்தில் இசை, நடனம், நாடகம் என்ற கலைகளும் வெளிப்படுத்தப்படுகின்றன…’ என்று அவர் சொல்வதை மனதார ஆமோதிக்கிறேன். முதலிடம் இசைக்கு. ‘ஓம்’ என்று ஒலித்தது உடுக்கு. அந்த ஓசையை அசைத்து இசையாக்கியது மனிதனின் ரசனை. அது இறைவனின் வரம். பாறைக்கும் நாபி உண்டு; ஆத்மா உண்டு; இறையருள் உண்டு. டில்லிவாசியாக இருந்த விசாலத்துக்குத் தெரிந்து இருக்கும், உத்தர சுவாமி மலை மூலவர் சிற்பத்திற்கு உரிய கல்லை தேட காஞ்சி பெரியவர் அளித்த ஆலோசனை பற்றி. விசாலத்தின் கட்டுரையின் நேர்த்தியே, அவர் கூறும் செய்திக்களஞ்சியம். வட இந்தியகோயில்களில் நாமே அபிஷேகம் செய்யலாம் என்பதிலிருந்து ஆகம சாத்திரங்கள் வரை.

    ஒரு கற்பனை: வெள்ளைத்தாமரையில் அமர்ந்தவள் கையில் மாசிலா வீணை: சங்கராபரணம். மூங்கில் குழலோதும் மாயக்கூத்தன்: கதனகுதூகலம். உடுக்கொலி: தேவகாந்தாரம். மத்தளத்தில்லானா. பரமாத்வாவும் ஜீவாத்மாவும் சுயநினைவிழந்த ராகமாலிகை நேரம் இது. அற்ப மாந்தர்களாகிய நாம் தள்ளி நிற்கவேண்டும். திருமதி விசாலம் ஓவியங்களை பற்றி மிக குறைவாக எழுதியிருக்கிறார். அவர் நிறைய எழுதவேண்டும், அது பற்றி. அக்காலத்தில் சுவரோவியங்கள் வீடுகளிலும் உண்டு. புதுக்கோட்டையில் நாங்கள் இருந்த வீட்டில் ஒரு மாபெரும் ஶ்ரீராமபட்டாபிஷேக வர்ண ஓவியம். என்ன ஆச்சோ? தஞ்சை பெரியகோவிலில் அம்பாள் சன்னதி விமானத்தில் இருக்கு அதியற்புத ஓவியங்கள் மீது புகை மண்டலம். இதுவா பக்தி?

    ‘ஸ்வரித்தா, உதத்தா, அனுதத்தா’ எல்லாம் நமக்கு புதிய செய்திகள். நன்றி, விசாலம்.

    ‘… வேதங்கள் எல்லாமே ஒரு நியதியுடன் ஸ்வரஸ்தானங்கள் பிசகாமல் சொல்ல வேண்டும். அதனால் எழும்பும் ஒவ்வொரு ஒலிக்கும் மந்திர சக்தி உண்டு. அவை காற்றுடன் கலந்து நல்ல அதிர்வலைகளை உண்டு செய்யும்…’ என்கிறார், அவர். அதனால் பேரையூர் ஜலதரங்கம் நினைவுக்கு வந்தது. தமிழ் செய்யுள் இலக்கணத்தில் கலிப்பாவின் துணை உறுப்புகளில் ‘அம்போதரங்கம்’ ஒன்று. நாற்சீரடி இரண்டு அடியால் இரண்டு, நாற்சீரடி ஓரடியால் நான்கு, முச்சீர் ஓரடியால் எட்டு, இரு சீர் ஓரடியாக பதினாறு என்று சொல்லும்போதே, அலை அலையாக என்ற எண்னம் உமக்கு எழுகிறதல்லவா! அந்த நீர்த்தரங்கம் (கடல் அலை) எம்மனதை விட்டு அகலவில்லையே.

    பஜனை: பாபநாசம் சிவன் அவர்களின் விடியற்காலை பஜனையைப் பற்றி என்றோ ஒரு நாள் எழுதினேன். அதை சமீபத்தில் தான் என வலைப்பூவில் பதிவு செய்தேன். ரஷ்யா, ஈரான், பெரு ஆகிய நாடுகளிலிருந்து தமிழ் வாசகர்கள். விசாலத்தின் இந்தத் தொடரும் அவ்வாறு விரவி வரவேண்டும். எனக்குப் பிடித்த பஜனை புதுக்கோட்டை கோபாலகிருஷ்ண பாகவதர் பந்ததி.

    நாதசுரம் என்றவுடன் ஞாபகம் வருவது: புதுக்கோட்டை கீழராஜவீதி, வடக்கு ராஜ வீதி சந்திப்பில் நடு ராத்திரி ஒரு மணிக்கு வெள்ளப்பெருக்கு எடுத்தோடிய டி.என்.ராஜரத்னம் பிள்ளையவர்கள் வாசிப்பும், ஐம்பது வருடங்கள் கடந்து பாகவதமேளாவுக்காக, நிலவொளி வெள்ளத்தில் நடந்து போகும் போது, காற்றில் வந்த கீதம்: கம்பீர நாட்டை. ‘ஆன்மீக நற்றலை’ விசாலம் சொல்லில்.

    மணியோசை மண்டைக்கு லாஹிரி. மாதாகோயில்களில் மாபெரும் மணி. ஒவ்வொரு மணிக்கும் தனியொரு நாதம். பக்கம் பக்கமாக வரலாறு, இங்கிலாந்தில். அவற்றை தொகுத்து வைத்த சீ.டி. அகப்படவில்லை. போகட்டும். விசாலம் தான் பக்க வாத்தியங்களின் வரலாறு படைத்து விட்டாரே.

    இசை பாடும் தூண்களைப் பற்றி அவர் எழுதிய மூன்றாவது கட்டுரையின் நிறைவை மெச்சத்தான் வேண்டும். அவர் பெருமையுடன் கூறுவது சாலத்தகும்.

    ‘…இசை கடவுளிடம் செல்ல ஒரு பாலமாக அமைகிறது. பழங்குடி மக்கள் தங்கள் திருவிழாவில் பலவிதமான வாத்தியங்களை உபயோகித்து வந்திருக்கின்றனர். ஆன்மீக வழிபாட்டின் போது தாரை தப்பட்டை ,மேளம் என உபயோகித்து இயற்கையைப் பூசித்திருக்கின்றனர் தேவாலயங்களிலும் பியானோ வாசிக்கப்பட்டு கரோல் என்ற இசை பாடப்படுகிறது. ஆன்மாவை உயர்ந்த நிலைக்கு அழைத்துப்போகும் சக்தி இசைக்கு உண்டு என்பது எல்லோராலும் அங்கீகரிக்கப்பட்ட உண்மை…’

    என்கிறார் திருமதி.விசாலம். ஒவ்வொரு சொல்லும் இறையாண்மையின் பிரதிபலிப்பு. பல புது தகவல்களை இவருக்கு கொடுத்து உதவிய,இசை மேதையும் சங்கீத வித்துவானும் ஆன அவரது சகோதரர் திரு வெங்கட் அவர்களுக்கும் வல்லமை வாசகர்கள் சார்பில் (!) நன்றி தெரிவிக்கும்,

    இன்னம்பூரான்

    11 06 2013

    சித்திரத்துக்கு நன்றி: http://upload.wikimedia.org/wikipedia/ta/2/2c/Tanjai1000.jpg

    http://innamburan.blogspot.co.uk

    http://innamburan.blogspot.de/view/magazine

    www.olitamizh.com

    Share
  • இந்த வார வல்லமையாளர்

    வெ.திவாகர்

    வேலைக்குச் செல்வதால் மட்டுமே ஒரு பெண்மணி தான் புகுந்த இல்லத்துக்காக உழைக்கிறாள் என்று சொல்லவே கூடாது. மனைவி வேலைக்குச் செல்வதால் குடும்பம் பொருளாதார சிக்கல் இல்லாமல் சுகமான வசதிகளைப் பெருக்க உதவுகிறது என்று வேண்டுமானால் சொல்லலாமோ என்னவோ.. ஏனெனில் மனைவி என்பவள் சதா உழைத்துக்கொண்டேதான் இருக்கிறாள். கணவனின் சகல பொறுப்புகளையும் தானே சுமந்து குடும்பத்தின் மேன்மைக்குக் காரணமாகிறாள்.

    சமீப காலங்களில்தான் இந்தக் குடும்பப் பெண்களின் வேலைப் பளுவைப் பலர் உணர்ந்து வருகிறார்களோ என்ற சம்சயம் எனக்கு உண்டு. வேலைக்குச் செல்லாமல் குடும்ப பாரத்தைச் சுமந்து அதைப் பொறுப்பாகக் கொண்டு போகும் பெண்களை ஹவுஸ் வைஃப் அல்லது ஹோம் மேக்கர் என்ற நயமான பதத்தால் பலர் விளிக்கிறார்கள் என்பதில் எனக்கு மகிழ்ச்சியே.. காரணம் பொறுப்பான முறையில் குடும்ப பாரம் சுமப்பது என்பது நிச்சயமாகக் கடினமானது. மாறிவிட்ட இந்த மாயமான நவீன வாழ்க்கையில் ஒரு குடும்பத்தில் குழந்தைகளைப் பெற்று, அவர்களை நல்ல முறையில் வளர்ப்பித்து அவர்களுக்கும் ஒரு தனிப்பட்ட வாழ்க்கை முறையை ஏற்படுத்தித் தருவதில் அந்தப் பெண்மணியின் பங்கு மிக மிக அதிகம்.

    குடும்பப் பொறுப்பாளர் என்ற பதவியை அடைந்த பின்னர் அந்தப் பெண்ணின் அன்றாட அலுவல்களை நாம் சற்றே அலசினால்தான் தெரியும் அவர்கள் படும் பாடு. சமீபத்தில் திரு. அப்பாதுரை அவர்களின் மூன்றாம் சுழி வலைப் பூவில் நமக்காக, அந்த குடும்பப் பொறுப்பாளரின் பணிகளை சற்றுப் பட்டியலிட்டிருக்கிறார்.

    இவர்கள்

    அதிகாலையில் எழுந்துவிடுகிறார்கள்.

    அவர்களுக்குப் பற்பசை

    குளியல் துணிமணி புத்தகப்பை

    ஷூ சாப்பாடு கையில் டிபன்..

    அவருக்கு காலையுதவி

    காப்பி

    அலுவல் புறப்பாட்டுச் சேவை

    சாப்பாடு கையில் டிபன்..

    எல்லோருக்கும் வாசலில் நின்று

    சிரித்துச் சிரித்து

    முகமனும் விடையும் தருகிறார்கள்.

    ஓடியாடி நின்று நடந்து

    எல்லோரும் உட்கார்ந்த பின்னரே உட்காருகிறார்கள்.

    வீட்டுவேலை வெளிவேலை என்று சுழல்கிறார்கள்

    வழியில் காய்கறி

    பால்பழம் மளிகை

    சட்டைப் பித்தான்

    கிழிந்த உடைக்கு ஊசி நூல்

    வாங்கி வருகிறார்கள்

    மொழி பாட்டு நடனம் ட்யூஷன்

    கோவில் மருந்துக்கடை

    என்று தினம் போகிறார்கள்.

    ஓரங்கட்டிய தூசுபடிந்த வயலினைப் பார்த்தும்

    எப்போதேனும் பிடித்தவர் குரல் கேட்டும்

    பெருமூச்சு விடுகிறார்கள்.

    வாக்கு தவறாமல் நடக்கிறார்கள்

    தவறான வாக்கெனினும்.

    அடுத்தவர் சோகத்தில் பங்கெடுத்து

    ‘எல்லாம் சரியாகிவிடும்’ என்று

    புன்னகைத் துண்டால் கவலை துடைக்கிறார்கள்.

    எல்லோரும் திருப்தியானதும்

    எல்லாம் அடங்கியதும்

    விளக்கணைத்த நள்ளிரவில்

    அமைதி கலைக்காத ஓசையுடன்

    தங்கள் கவலைகளில் உரக்க அழுகிறார்கள்.

    தாரியா தொமித்ரொவிச் எழுதிய ‘sad women’ எனும்  கவிதையைப் பதிவாக்கியுள்ள திரு. அப்பாதுரை அந்தக் கடைசி வரிகளில் அவர்களின் உழைப்பு பற்றி கண்ணீர் வரிகளில் கவிதையாய் விவரித்திருக்கிறார். பிறருக்காக, (அவர்கள் தம் கணவர், ,குழந்தைகள் என்றே இருந்தாலும்) உழைக்கும் குடும்பப் பொறுப்பாளர்களுக்கு எமது வந்தனங்கள். உங்கள் உழைப்பு மேலும் மேலும் ஊக்குவிக்கப்பட வேண்டும் என்பதில் எனக்குத் தணியாத ஆசை. கவிதையாய் அழகாகச் சொன்ன திரு. அப்பாதுரை அவர்களை இந்த வார வல்லமையாளராக தேர்ந்தெடுக்கிறோம். அவருக்கு எம் வாழ்த்துகள்.

    கடைசி பாரா: சரியாக மூடப் படாத குழாயைப் பார்த்தால், பொது இடமாக இருந்தாலும் நமக்கென்ன என்று போகாமல் சரியாக மூடலாம்.

    தனி மனித ஒழுக்கம் இருந்தாலே சமுதாயம் எவ்வளவோ நன்றாக இருக்கும். நம்மாலானதை இன்றே செய்வோம்! – கவிநயா

    Share
  • திருப்பூர் மத்திய அரிமா சங்க விருதுகள் 2013

    திருப்பூர் மத்திய அரிமா சங்கம்

    திருப்பூர் மத்திய அரிமா சங்க விருதுகள் 2013

    தலைமை : அரிமா உதயசங்கர் ( தலைவர், ம.அ.சங்கம்)

    பரிசளிப்பவர்: சுதாமா கோபாலகிருஷ்ணன்

    உரை : சுப்ரபாரதிமணியன், அஜயன் பாலா, ஈழவாணி, சி.ரவி.

    நாள் : 15-06-2013, மாலை 5 மணி

    இடம் : மத்திய அரிமா சங்கம்,ஸ்டேட் பாங்க் காலனி, காந்திநகர், திருப்பூர்.

    விருது பெறுவோர்:

    * அஜயன் பாலா – திரைப்படக்கலைஞர்

    ( சிறந்த திரைப்பட நூல் ‘உலக சினிமா வரலாறு’)

    * சக்தி விருது 2013

    ஈழவாணி ( சென்னை), கோவை சரளா (கோவை)

    பவள சங்கரி (ஈரோடு), நீலவேணி ராதாகிருஷ்ணன்(அவிநாசி)

    அமுதினி ஏ,வி (திருப்பூர்)

    * குறும்பட விருது 2013

    வினாயக மூர்த்தி, இரா.செல்வி, வியாகுல மேரி,முத்து

    தி.சிவகுமார்,ஜி.திருநாவுக்கரசு,நவயுகன் ஏ.ஏ,எஸ்.சுபாஷ்

    வருக.. செய்தி: சுபமுகி ( சி.ரவி 9994079600 )

    Share
  • வண்ணத் தூரிகைக் காவியங்கள் – 10

    தேமொழி

     

    மாலைகொடு வீரைய்யா!

     

    வண்டி ஒட்டும் வீரைய்யா!
    சண்டிதனம் ஏனைய்யா?
    ஒண்டிக்கட்டை நானையா -என்னை
    கட்டிக் கொண்டு போய்யா!

    முருக்கு மீசை மாமனே!
    திறுக்கை மீன் நானாவேன்
    திருக்கிக் கொண்டு போவானேன்?
    செருக்கு வேண்டாம் கோமானே.

     

    கவிஞர் தனுசு அவர்களின் கவிதைக்கு வரைந்த ஓவியம்.
    முழுக்கவிதையினையும் படிக்க இங்கு செல்லவும்
    வாய்ப்பளித்த கவிஞர் தனுசுவிற்கு நன்றிகள் உரித்தாகுக.

     

     

     

     

    << வண்ணத் தூரிகைக் காவியங்கள் – 11                                                   வண்ணத் தூரிகைக் காவியங்கள் – 9 >>

    Share
  • மாலைகொடு வீரைய்யா!

    –  தனுசு

    வண்டி ஒட்டும் வீரைய்யா!
    சண்டிதனம் ஏனைய்யா?
    ஒண்டிக்கட்டை நானையா -என்னை
    கட்டிக் கொண்டு போய்யா!

    முருக்கு மீசை மாமனே!
    திறுக்கை மீன் நானாவேன்
    திருக்கிக் கொண்டு போவானேன்?
    செருக்கு வேண்டாம் கோமானே.

    எட்டு பத்து சிங்கக்குட்டி
    பெத்துத்தாறேன் புள்ளக்குட்டி -இந்த
    வெல்லக்கட்டி சொல்லுறதைக் கேளைய்யா-என்
    மயிலக்காளை பொன்னையா! .

    விடலைக்கோழி விரட்ட
    வேட்டைக்காரன் ஓடாதே!
    வெட்கப்பட்டு தப்பாதே
    வச்சக்குறி மீளாதே!

    கடைசி மாமன் பெண்குட்டி
    என்னைவிட சிறுகுட்டி-அவள்
    மூனுமாசம் முன்னாடி
    முடிஞ்சிதய்யா வளைகாப்பு!

    ஓலமிதை கேட்பாய்யா-மனக்
    கோலம் கான வருவாய்யா -எங்கள்
    வாத்தியார் பெயர் சுப்பையா
    அவரிடம் சொல்வேன் உஷாரைய்யா!

    தப்புத்தாளம் இல்லையா!-இது
    தப்புத்தாண்டா இல்லையா!
    ஊரைக்கூட்டி சொல்லையா!
    ஊமத்துரை பேசய்யா!

    நான் பூத்திருக்கும் ரோஜாப்பூ தோட்டம்-நல்ல
    கனியிருக்கும் மாம்பழதோப்பு!-இங்கு
    காவக்காரன் இல்லாட்டி -நரி
    ஊளையிடும் வாலாட்டி.

    காடுகரை காக்கும் வேலய்யா!
    அக்கா பொண்ணு முகம் பாரைய்யா!-அதில்
    ஏக்கம் ஒரு நூறைய்யா-நல்ல
    சாங்கி செய்தி சீக்கிரம் சொல்லைய்யா!

     

    -தனுசு

     

     

    நன்றி: வகுப்பறை

    Share
  • நான் அறிந்த சிலம்பு – 75 (10.06.13)

    மலர் சபா

    புகார்க்காண்டம் – 08. வேனில் காதை

    தாழை மடலவிழ்க்கும் கானற்சோலையில்
    கடல் விளையாட்டு கண்டு களித்தபோது
    ஊடி நின்ற கோவலன் பிரிந்து சென்றிட
    தான் மட்டும் தனியளாய் இல்லம் புகுந்தனள்
    கரிய மலர் போன்ற நீண்ட கண்களையுடைய மாதவி.
    பின் குயிலோன் அறிவித்த செய்தியை விரும்பியவளாய்
    வானுயர்ந்த மேல் நிலை மாடத்தின் ஒரு புறமிருந்த
    இளவேனில் காலத்துக்குரிய பள்ளியறையில்
    மன்மதனை எதிர்கொள்ளச் சென்றனள்.

    பெருமையும் சிறப்பும் பொருந்திய அணிகலன்களும்
    தென்கடல் முத்தும் பொதிகை மலைச் சந்தனமும்
    மன்மதனுக்கு எப்போதும் செலுத்தப்படும் காணிக்கைகள்.
    மன்மதன் வீற்றிருக்கும் அரண்மனையாகிய
    தனது முலை முற்றத்தில்
    அக்குங்குமக் கோலமிடப்பட்ட பரப்பினில்
    குற்றமற்ற சிறப்புடைய பொருட்களைக்
    காணிக்கையெனச் செலுத்தினள்.

    ஒன்பது வகைப்பட்ட நிலையினுள் முதன்மையான
    பத்மாசன நிலையில் அமர்ந்து
    சுரங்கள் குலைந்திடாத மரபினை உடைய
    தனது யாழது தொழுது வாங்கித்
    தன் வாயால் இனிய பண் பாடினள்.
    பண் அது மயங்கவே
    யாழினை மட்டும் மீட்டினள்.

    அடிப்படையாய் அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே: 15 – 26
    http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram23.html

    படத்துக்கு நன்றி:

    http://kalaalog.com/2007/04/22/raja-ravi-varma/

    Share
  • சுற்றுச்சூழல் காப்போம்…

    செண்பக ஜெகதீசன்

     

    நட்டு வைத்தால் மரமாகி

    நன்மை தருமொரு தோப்பாகும்,

    வெட்டி வெட்டி எடுத்துவிட்டால்

    வளரும் தோப்பொரு மரமாகும்,

    கொட்டும் மழையும் குளிர்காற்றும்

    கூடவே தந்திடும் மரமழித்துக்

    கெட்டிட வேண்டாம், மரம்வளர்த்து

    காப்போம் சுற்றுச் சூழலையே…!

    படத்துக்கு நன்றி

     http://topendsp.ipower.com/image/clipart/non-sporting/more/a-green-tree.gif.php

    Share