Blog

  • இறையியல் சிந்தனைகள் – ஸ்டீவ் ஜாப்ஸும் வள்ளலாரும் – 18

    இறையியல் சிந்தனைகள் – ஸ்டீவ் ஜாப்ஸும் வள்ளலாரும் – 18

    அவ்வைமகள்

    18. மொழியும் உடையும், கொடியும்  

    புரட்சியாளர்கள் பொதுவாக, மூன்று விஷயங்களில் தம் புரட்சியை போதிக்கின்றனர்; ஒன்று: மொழி, இரண்டு: உடை, மூன்று: கொடி. புரட்சியியலில், மொழியும், உடையும், கொடியும் புரட்சியின் கருவிகள்  என்று கூறப்படுவது வழக்கம் [1].

    மொழியும்,  உடையும், கொடியும்  மனித சமூகத்தின்  மிகப்பெரும் அடையாளங்கள் – எனவே இவை மூன்றும், புரட்சிக்கு முக்கிய அடையாளங்களாக எடுத்துக் கொள்ளப்படுவது புரட்சியாளர்களின் வழக்கமெனவே தெரிகிறது.

    எடுத்துக்காட்டாக, பிரெஞ்சுப் புரட்சியை (மே 5, 1789 – நவம்பர் 9, 1799) எடுத்துக் கொள்வோம். பிரெஞ்சு மொழியில் அதுகாறும் து (tu) என்பது (vous) என்று மாறி, பிரெஞ்சு மொழியின் இலக்கணத்தையே மாற்றியது  பிரெஞ்சுப் புரட்சியே.

    அதுபோன்றே, பிரெஞ்சுப் புரட்சியில், ஆண்-பெண் இருபாலரின் உடைகளும் – அவற்றின் மூவண்ணங்களும் கோடுகளும், ரிப்பன்களும் ஆண்டானின் ஆட்சிக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தும், சுயஆட்சிக்கு ஆதரவு தெரிவிப்பதுமானதாக அணிந்து கொள்ளப்பட்டன. அவ்வாறே, பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் கொடியும் மூவண்ணப் புரட்சிக் கொடியாக வடிமைக்கப்பட்டு ஏற்றப்பட்டது – ஏந்தப்பட்டது.

    பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் நூற்றாண்டு நெருங்கும் தறுவாயில்தான், இங்கே, வள்ளலார், ஆன்மீகப் புரட்சி விளைக்கிறார்.  தம் புரட்சிக்கு அவர் தெரிந்தெடுத்தது, மொழியும், உடையும், கொடியுமே.

    வள்ளலாரின் தமிழ் வெகு எளிமையானது – இலகுவானது – இசைநயம் உடையது – பொருளாழம் பொதிந்தது. “பருகியும் அறியேன் – விழுங்கியும் ஆறேன்” என்று ஆற்றா இன்பமாய் ஊற்றுப் பெருக்கெடுக்கும் சுவை பொதிந்தது.

    வள்ளலாரின் உடை  என்பது ஆன்மீக உலகத்தில் புதுப் புரட்சி. முன்னெப்போதும் அவரைப்போல உடைத் தோற்றத்தை ஒரு புரட்சிப் பொருளாய் எவரும், ஆன்மீகத்தில் எடுத்தாளவில்லை.

    அவர் உருவாக்கி அளித்த வெண்மை- மஞ்சள் இருவண்ண ஆன்மீகக் கொடி மகத்தான அறிவியல் – உடலியல் தத்துவம். வள்ளலாரின் மொழி, உடை, கொடி ஆகியன அவரது ஆன்மீகப் புரட்சியின் கருவிகளாக இயங்கிய தன்மை பற்றி விரைவில் விரிவாக விவாதிக்க இருக்கிறோம்.

    அதற்கு முன், ஸ்டீவ் ஜாப்ஸின் உடைப் புரட்சி பற்றி சிந்தித்துவிட்டு, வள்ளலாருக்குச் செல்வோம்.

    கணிணிப் பொருட்களில் தொழில்நுட்பப் புரட்சி செய்த ஸ்டீவ் ஜாப்ஸும் கூட, தனது மொழியில் புரட்சி செய்ததைப் போல, தனது  உடையிலும்  புரட்சியை விளைத்தவரே. ஒரு காலக்கட்டத்திற்குப் பிறகு (1980க்குப் பிறகு), அவர், ஆமைக்கழுத்துச் சட்டை எனப்படும் உயர்கழுத்தும் நீள்கைகளும் கொண்ட பனியன் துணியாலான கருப்பு நிறச் சட்டையை மட்டுமே அணியத் தொடங்கினார் – அதனுடன் எப்போதும்  அவர் அணிந்தது  நீல நிற ஜீன்ஸ் பேண்ட் மட்டுமே – இறக்கும் வரையில் இதுவே அவர் உடையானது.

    சொல்லப் போனால்,  முதலில்,  இதனை ஆப்பிள் நிறுவனத்தின் சீருடையாக்கும் எண்ணமும் கூட அவருக்கு இருந்தது. அந்த முதல்படிகளில் ஆப்பிள் நிர்வாகத்திற்கும் அதன் பணியாளர்களுக்கும்  இவ்வுடையின் சிறப்புத் தெரியவில்லை போலும். அதற்கு அவர்கள் ஆதரவு அளிக்கவில்லை. அதனால், ஜாப்ஸ் தளர்ந்தாரில்லை. இந்த உடையைத் தனது சீருடை என்றே அழைத்து, ஜாப்ஸ் அதனையே தொடர்ந்து அணிந்து வரலானார்.

    உடையின் எளிமை, உடையின் கண்ணியம், செய்யும் பணிக்கு ஏற்ப உடை தரும்  வசதி,  அதன் தனித்துவ   அடையாளம், மற்றும் அது பிறருக்குச் சொல்லும் ஒட்டுமொத்தச் சேதி, ஆகிய  ஐந்தையும் கருத்தில் கொண்டே ஜாப்ஸ் இந்தச் சீருடையைத்  தனக்காகத்  தெரிந்தெடுத்துக் கொண்டார்.

    ஜாப்ஸ் தெரிந்தெடுத்த உடை, தொழிலாளியின் உடை (Workman attire) – முதலாளித்துவத்தைத் தூக்கியெறிந்தது. தொழிலாளிதான் தொழிலகத்தில் முதன்மையானவன் என்பதை இடையறாது எடுத்தியம்பும் ஊடகமாக ஜாப்ஸ் தெரிந்தெடுத்த சீருடை அமைந்தது.

    “இந்த நிறுவனத்திலே – பணியாளர்களே முக்கியம்” என்னும் அதே நேரத்தில் பணியாளர்கள் செய்யும் பணிதான் இந்த நிறுவனத்தின் ஜீவநாடி என்று முரசறைவைது போல உரைப்பதாய், ஆனால் மவுனமாய் எடுத்தியம்புவதாக அவரது உடை அமைந்தது.

    பின்னாளில், எவ்வித அறிவுறுத்தலுமின்றி, தன்னியல்பாய்த் தன்னாலேயே  இவ்வுடை  ஆப்பிளின், வலியுறுத்தப்படாத சீருடையானது.

    ஒருவர்பின் ஒருவராக, ஜாப்ஸ் அணிந்து கொண்ட உடைக்கு அனைவரும் மாறலானார்கள்.

    காலர் வைத்த சட்டைகளை ஒதுக்கிவிட்டு, பாமரமான – எளியோர்களும் சர்வ சாதாரணமாய் அணிந்து கொள்வதுமான பனியன் துணி உயர்க்கழுத்துச் சட்டைகளைத் தம் அடையாளமாகக் கொள்வதை,  ஆப்பிள் நிறுவனத்தில் உள்ளோர் பெருமிதமாய்க் கருதத் தொடங்கினர்.

    கீழே உள்ள புகைப்படத்தில், இடப்புறம் உள்ளவர் ஆப்பிளின் தலைமை நிர்வாக அதிகாரி குக் என்பவர்;  வலப்புறம் உள்ளவர்  ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் .

    சீருடை, ஜாப்ஸைத் தாண்டி இன்ன பிறர்க்கும் பரவி நிற்பதைக் காண்க.

    https://nypost.com/2015/03/13/5-people-who-famously-were-super-committed-to-their-bosses/

    மனித சமுதாயத்தோடு நேரடித் தொடர்பில் இருப்பவர்கள்  சாதாரண மனிதர்களின் சாயலில் இருப்பதை, தொழில்ரீதியாகவும், வியாபாரரீதியாகவும் சாதகமான அடையாளம் என்று  ஆப்பிளில் உள்ளவர்கள் உணர்ந்தது சுயவெளிச்சமே தவிர எவ்வித வற்புறுத்தலாலும் இல்லை.

    புரட்சியாளர்களின் எளிவந்த புரட்சியின் வலிமையை உண்மையான சான்றாக அறிவிக்க, இந்த உண்மை நிகழ்வு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக அமையும்.

    புரட்சியாளர்கள் தம் புரட்சிக்கான வித்துகளை,  பிறரது வெற்றி எடுத்துக்காட்டு களிலிருந்து ஆய்ந்து தெரிவு செய்துகொள்கிறார்கள் என்றால் அது உண்மையே.

    ஜாப்ஸிற்குச் சீருடை பற்றிய எண்ணம் எவ்வாறு தோன்றியது என்றால், அது அவருடைய ஜப்பானியப் பயணத்தின் போதுதான். 1980இல் ஜப்பானில் உள்ள சோனி நிறுவனத்திற்குச் சென்றபோது அங்கே அனைவரும் சீருடை அணிந்திருப்பதைப் பார்த்த ஜாப்ஸ், சோனி நிறுவனத்தின் தலைவரான, அகியோ  மொரிட்டாவிடம் அதுபற்றிக் கேட்கிறார்.

    அப்போது ஜாப்ஸிடம் அகியோ சொன்னதாவது: “போருக்குப் பிறகு எங்கள் மக்களுக்கு உடுத்திக்கொள்ள உடை இல்லை. எனவே நாங்கள் எங்கள் நிறுவனத்திலிருந்து, எங்கள் பணியாளர்களுக்கு தினப்படி அணிந்துகொள்ள உடை வழங்கி உதவினோம். நாங்கள் அவர்களுக்குத் தந்த உடையின் வடிவமைப்பு அவர்களுக்கு வெகுவசதியாக இருப்பதை அவர்கள் பாராட்டியதோடு, போரின் தாக்கத்திலிருந்து மீண்டு, பொருளாதாரம் சற்று மேம்பட்ட பிறகும்கூட, அவர்கள், நாங்கள் வழங்கிய எளிய உடையையே தினப்படி விடாமல், அணிந்து வந்தார்கள்! எங்கள் பணியாளர்களுக்கும், எங்கள் நிறுவனத்திற்கும் இடையே ஒரு நிலைத்த  பாசப் பிணைப்பை இந்த உடை உருவாக்கியது என்றே சொல்லவேண்டும்.”

    “அதன்பிறகு, காலப்போக்கில், இதேஉடையே  சீருடையாகியது; உடை வடிமைப்பாளர் ஐஸீ மியாக்கே என்பவரிடம் சொல்லி, சிறுமாறுதல்களை ஏற்படுத்தி, கூடுதல் வசதியுடன் எங்களது சீருடைகள்  தயாராகின!”

    அகியா, இதனைச் சொன்ன மாத்திரத்தில், ஐஸீ மியாக்கேவை ஜாப்ஸ் சந்திக்கிறார். தனது ஆப்பிள் நிறுவனத்திற்கு ஏற்றாற்போல் உடை ஒன்று வடிவமைத்துத் தர முடியுமா என்று கேட்கிறார். அவரும்  சில மாதிரிகளைத் தயார் செய்து கொடுக்கிறார். அந்த மாதிரிகளை  எடுத்துக்கொண்டு அமெரிக்கா திரும்பியவர், சோனி நிறுவனத்தில் தான் கண்ட  சீருடை பற்றி ஆப்பிளில்  பேசுகிறார். ஆப்பிளிலும், இவ்வாறு உடுத்திக்கொள்ளலாமா என்று கேட்கிறார். ஆனால், நான் ஏற்கெனவே சொன்னது போல, ஆப்பிளில் எவரும் சீருடையை எண்ண அளவில் கூட முதலில் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.

    ஆனால், ஜாப்ஸ், பணியாளர் சீருடையில் மட்டுமே, தான் எப்போதும் அலுவலகத்தில் தோன்றுவேன் என உறுதி செய்துகொண்டு ஜப்பானில் மியாக்கேவைத் தொடர்பு கொண்டு,  தன்னுடைய அளவுக்கு, கருப்பு நிறத்தில் ஆமைக்கழுத்து கொண்ட நீள் கைவைத்த பனியன் சட்டைகளைத் தயாரித்து அனுப்ப முடியுமா எனக்கேட்க, அவரும் நூறு சட்டைகளை ஜாப்ஸின் அளவுக்குத் தயாரித்து அனுப்பி வைத்தார். அதை நித்தமும் தவறாமல், தான் இறக்கும்  வரையில் அணிந்தார் ஜாப்ஸ்.

    அவர் இவ்வாறு நேரடியாய், வெட்ட வெளிச்சமாய் எளிய உடையில் வாழ்ந்து காட்டிய வாக்கில் மெல்ல மெல்லப் பணியாளர்கள் தாமே முன்வந்து அவ்வுடையைப் பின்பற்றினர் என்பதோடல்லாது, கணினித் தொழில்நுட்பத் துறையிலும் இன்னபிற துறையிலும் இருக்கும் நிர்வாகத் தலைவர்கள்  எவரும் ஜாப்ஸ் போன்றே உடையணிய ஆரம்பித்தனர்.

    சொல்லப் போனால், ஜாப்ஸ் ஏற்படுத்திய உடைப் புரட்சி, இன்னும் ஒருபடி மேலே போய் – வெற்றியாளர்களாக விரும்புபவர்கள்  யாவரும் தினமும் ஒரே உடையை அணியவேண்டும் – உடை வடிவத்தில் மாற்றம் நிகழ்த்திக்கொள்ளக் கூடாது என்கிறதான ஒரு கொள்கை உலகில் உருவாகி, அது ஜீவிதமாய் நிற்பதைக் கண்கூடாகப் பார்க்கிறோம்.

    சீருடை என்பது பணியாளர்களுக்கிடையிலும், பணியாளர்களுக்கும் நிர்வாகத்துக்கும் இடையிலும் பாசப் பிணைப்பை ஏற்படுத்துகிறது என்று சோனி தலைவர் கூறியது ஆப்பிள் நிறுவனத்தில் நிதர்சனமாய் நிகழ்ந்தது.

    கணையத்தில் புற்றுக்கட்டி ஏற்பட்டு, மருத்துவமனையில், ஜாப்ஸ் கிடக்க, அவருக்கு  மாற்றுக் கல்லீரல் பொருத்தும் முகமாகக் கொடையாளியாக “நான் வருகிறேன்” “நான் வருகிறேன்” என்று போட்டி போட்டுக்கொண்டு, ஆப்பிள் நிறுவனத்தின் ஒவ்வொரு பணியாளரும் இசைவு தெரிவித்தனர். அவர்களுள் ஒரே ஒருவருக்கு மட்டுமே கொடையாளிக்கான பொருத்தம் அமைகிறது. அவர் தான் ஆப்பிளின் தலைமை நிர்வாக அதிகாரியான குக். அவரது  இரத்தம்  மற்றும் கல்லீரல், ஜாப்ஸின்  மாற்றுக் கல்லீரல் அறுவைச் சிகிச்சைக்குத் தோதாக இருப்பதாக அறியப்படுகிறது.

    குக் தனது கல்லீரலின் ஒரு பகுதியை ஜாப்ஸிற்குத் தர ஆர்வத்தோடும் முழு மனதுடனும் முன்வருகிறார். இந்த நெகிழ்ச்சியை விட நெகிழ்ச்சியான தருணம் என்னெவென்றால் ஜாப்ஸ் அதை மறுத்தது.

    “உங்கள் உழைப்பைத் தந்து என் நிறுவனத்தை உயிருடன் வாழவைத்துக் கொண்டிருக்கிற  நீங்கள் நீடூழி வாழவேண்டும் – என் உயிர் என் நிறுவனத்தில் தான் இருக்கிறது என்று உங்களுக்குத் தெரியாதா?” என்று குக்கிடம் ஜாப்ஸ் கேட்டு, அவரது கல்லீரல் கொடையைப் பெருந்தன்மையாய் மறுத்துவிட்டார்.

    அதற்குப் பிறகு, சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, இறந்த ஒருவரின் உடலிலிருந்து பெறப்பட்ட கல்லீரலைக் கொண்டு, கல்லீரல் மாற்று அறுவை சிகிச்சை செய்து பொருத்தப்படுகிறது. இருப்பினும், ஜாப்ஸ் அதிக நாட்கள் உயிர் வாழ முடியவில்லை என்பது இறைவனின் சித்தம் என்றே கொள்கிறோம்.

    ஆப்பிள் நிறுவனத்திற்கு, கொடி இல்லை – கொடி தேவையில்லை என்றாலும், ஆப்பிள் என்ற எளிமையான ஜனரஞ்சகமான பெயரும் – ஒருவாய் கடித்துச் சுவைத்த ஆப்பிள் என்பதான அதன் சின்னமும் ஜாப்ஸின் புரட்சியின் மௌனமான முத்தாய்ப்புகள். அதிக சிரத்தையும், அதிக வார்த்தைகளும் இன்றி ஆப்பிள் நிறுவனம் புரட்சிகரமாய் மண்ணில் வேரூன்றப்பட்ட சாகசத்தை இன்று எவருமே வியந்து – வியந்து போற்றியவண்ணம் இருக்கிறார்கள்.

    (மேலும் பேசுவோம்)     

    துணை நின்றவை

    [1] Frey L., Frey M. (2018) Instruments of the Revolution: Language and Dress. In: The Culture of French Revolutionary Diplomacy. Studies in Diplomacy and International Relations. Palgrave Macmillan, Cham

    Share
  • பழகத் தெரிய வேணும் – 16

    பழகத் தெரிய வேணும் – 16

    நிர்மலா ராகவன்

    (பேரவா இருந்தால் சாதிக்கலாம்)

    தொலைகாட்சியில் இரவு முழுவதும் திரைப்படங்கள் காட்டுகிறார்கள். காப்பி குடித்தாவது கண்விழித்து விடிய விடிய அவைகளைப் பார்க்கிறார்களே பலரும், எப்படி?

    வெளிநாட்டில் நடக்கும் விளையாட்டு நிகழ்ச்சிகளை இரவு நேரங்களில் பார்ப்பவர்களும் இதே ரகம்தான்.

    ஒருவருக்கு ஆர்வம் இருக்கும் காரியத்தைப் பார்க்கும்போதோ, செய்யும்போதோ சலிப்பு ஏற்படுவதில்லை. உற்சாகமாக இருக்கிறது. பொறுமையும் அதிகரிக்கும்.

    ‘புத்தகத்தைக் கையில் எடுத்தாலே கொட்டாவி வருகிறது’ என்னும் மாணவமணிகளுக்கு ஏன் படித்துத் தொலைக்க வேண்டும் என்ற எரிச்சல்.

    ஒருவர் தனக்குள்ளிருக்கும் திறமைகளைப் பூரணமாகப் பயன்படுத்தாது போனால் எதையோ இழந்துவிட்டதுபோன்ற வெறுமை, எதிலும் சலிப்பு.

    எந்தக் காரியமாக இருந்தாலும், அதில் ஆர்வம் இல்லாதபோது அதைச் சரியாக செய்து முடிக்க முடியாது.

    சாதனையாளர்கள் வெற்றிமேல் வெற்றி அடைகிறார்கள். பணமோ, புகழோ மட்டும் அவர்களின் உந்துசக்தியாக இருப்பதில்லை.

    முதலில், ‘இந்தக் காரியத்தைச் செய்யவேண்டும்,’ என்று தீர்மானிக்கிறார்கள். பிறகு, அதை எப்படிச் செய்வது என்று யோசித்து, கவனம் கலையாது, அதை நோக்கிச் செல்கிறார்கள். உற்றாரின் பக்கபலமும் இருந்தால் சிறப்பு. அப்படி இல்லாவிட்டாலும், இவர்கள் மனம் தளர்ந்துவிடுவதில்லை.

    IRVING WALLACE என்பவர் பிரபலமான அமெரிக்க எழுத்தாளர். அவரைப் பார்க்கும்போதெல்லாம், அவருடைய உறவினர்கள், `இப்போதாவது உருப்படியாக ஏதாவது வேலை செய்கிறாயா?’ என்று கேட்பதாகச் சொல்லிச் சிரித்தார்.

    பிரச்னைகளை எப்படி எதிர்கொள்வது என்று அவருக்குப் புரிந்திருந்தது. பிறருக்காக தான் விரும்பிச் செய்ததை நிறுத்தவில்லை. தம் புத்தகங்களின்வழி நிறையப் புகழும் பணமும் சேர்த்தாலும், தொடர்ந்து எழுதினார்.

    கமல், ரஜனி போன்ற நடிகர்கள் வெற்றிப்பாதையில் நீடித்திருப்பதின் ரகசியம் என்ன?

    ‘எங்களுக்குப் பட்டம், பதவி இதிலெல்லாம் அக்கறை கிடையாது. நடிப்பது நடிப்பின்மேல் இருக்கும் வேட்கையால்’. இப்படி ஒரு நிகழ்ச்சியில் கமலஹாசன் கூற, மற்றவர் தலையசைத்து, ஒப்புக்கொண்டார்.

    ‘எனக்கும் ஆசைதான்..,’ என்று தயங்கியே காலம் தள்ளுவானேன்? துணிந்து இறங்க வேண்டியதுதான். நாம் ஈடுபடப்போகும் காரியத்தால் வேண்டாத விளைவுகள் ஏற்படக்கூடும். அப்போது ஏற்படும் அச்சத்தால் எடுத்த முயற்சியைக் கைவிடலாமா?

    கதை

    1987-ல், Rick E.Hunts என்ற தச்சர் தன் தலைமயிரைத் தானே வெட்டிக்கொள்ளும் கருவி ஒன்றைக் கண்டுபிடிக்க முடிவெடுத்தார்.

    அவருக்கு எப்படி இந்த எண்ணம் பிறந்தது?

    ஒரு தொலைகாட்சி நிகழ்ச்சியில், தலைமயிர் வெட்டிக்கொள்ள வருகிறவர்களைத் தலைகீழாகத் தொங்கவிட்டதைப் பார்த்ததும், அதற்குப் பதிலாக, புதிய முறை VACUUM CLEANER பயன்படுத்தி, மயிர் மேலே பறக்கச் செய்யலாமே என்று பொறி தட்டியதாம்.

    தொடர்ந்து ஏழு வருடங்கள் நான்கு விதங்களைத் தயாரித்துச் சோதனை செய்திருக்கிறார். ஐம்பது மாற்றங்கள்!

    மொத்த செலவு: இன்றைய ஐந்து லட்ச அமெரிக்க டாலருக்குமேல். (அதற்காகத் தன் கடையையும் விற்றிருக்கிறார்).

    தச்சராக இருந்தவர் விஞ்ஞானியாக மாறியதில் பலமுறை தோல்வியுற்றாலும், மனம் தளரவில்லை. செய்யும் காரியத்தில் பேரவா இருந்ததால், சலிப்பு ஏற்படவில்லை. எங்கே தவறு என்று ஆராய்ந்து, அதிலிருந்து புதியவற்றைக் கற்றிருக்கிறார்.

    இன்று பலருக்கும் அக்கருவி தேவைப்படுகிறது. ஒரு பெரிய கம்பெனி செய்து வைத்திருந்த அனைத்துக் கருவிகளும் விற்றுப்போய்விட்டனவாம்!

    ‘இப்போது வாழ்க்கை குழப்பமில்லாமல் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. புதிதாக எதையாவது ஆரம்பித்து மாட்டிக்கொள்வானேன்!’ என்று எண்ணமிட்டு, ஏதோ ஒரு நியதியை எப்போதும் பின்பற்றிக்கொண்டிருந்தால் அமைதி கிடைக்கலாம். ஆனால், பெருமகிழ்ச்சி?

    விளம்பரங்களைப் பாருங்கள். வித்தியாசமாக எதையாவது செய்பவர்களே நம் கவனத்தைக் கவர்கிறார்கள்.

    கதை

    பல வருடங்களுக்குமுன், குமுதம் பத்திரிகையைக் கையில் எடுத்தாலே மரிக்கொழுந்து வாசனை ஆளைத் தூக்கும். ஒரு செண்ட் தயாரிப்பாளர்களின் விளம்பர உத்தி அது.

    விழாவென்றில், கையில் கிடைத்த புதிய பத்திரிகையை நான் ஆவலுடன் மூக்கருகே கொண்டுபோனேன்.

    அருகிலிருந்த சிறு பெண்கள், “யார்?” என்று ஆவலுடன் விசாரித்தார்கள், நான் அட்டைப்படத்திலிருந்த ஏதோ நடிகரைக் கொஞ்சுவதாக எண்ணி!

    மனிதர்களும் வித்தியாசமாகச் செயல்பட்டால்தான் கவனிக்கப்படுகிறார்கள்.

    தன்னைப் பிறர் கவனிக்க வேண்டும் என்று அசட்டுத்தனமாக ஏதாவது செய்வதைவிட பிறருக்குத் தம் சக்தியைமீறி சேவை செய்பவர்களே பாராட்டுக்கு உரியவர்களாக ஆகிறார்கள்.

    கதை (மலேசியாவில் நடந்தது)

    அண்மையில், தொற்றுநோய் பரவாதிருக்க யாரும் வீட்டுக்கு வெளியே வரக்கூடாது என்ற நிலையில், பள்ளிகள் மூடப்பட்டன. கணினிமூலம் ஆசிரியர்கள் போதித்தனர்.

    மலேசிய கிராமம் ஒன்றில் கணினி வசதி கிடையாது. ஏன், அங்கு செல்ல சரியான பாதைகூட கிடையாது.

    ஏற்கெனவே வசதி குறைந்த குடும்பங்களிலிருந்து வந்திருக்கும் குழந்தைகள் மேலும் பின்தங்கிவிடுவார்களே என்று ஓர் ஆசிரியர் யோசித்தார்.

    அதன் விளைவு: பிற ஆசிரியர்களை அவர்களது பாடத்திட்டத்தைத் தமக்கு அனுப்பும்படி கேட்டுக்கொண்டார். அவைகளைப் பிரதி எடுத்து, மிகுந்த சிரமத்துடன் அக்கிராமத்திற்குச் சென்று, மாணவர்களிடம் விநியோகித்தார்.

    ‘வீட்டுப்பாடத்தை உடனே முடித்துவிட்டேன்! அடுத்து எப்போது வருவீர்கள்?’ என்று ஒரு மாணவன் உற்சாகமாகத் தெரிவித்தது அவருக்குப் பெருமகிழ்ச்சி அளித்தது.

    அதிகமான யோசனை ஆர்வத்துக்கு முட்டுக்கட்டை. ஒரு காரியத்தை ஆரம்பிக்குமுன் திட்டமிடுதல் அவசியம்தான். ஆனால், ‘வெற்றி பெறுவோமோ? யார் என்ன சொல்வார்களோ!’ என்றெல்லாம் ஐயம் எழுந்தால் ஓரடிகூட எடுத்து வைக்க முடியாது.

    என்னுடன் வேலை பார்த்த ஆங்கில ஆசிரியை சொன்னாள்: “எனக்குக் கதை எழுத ஆசை. ஆனால், ஒரு வரி எழுதியதும், `இப்படி இருக்கலாமோ?’ என்ற சந்தேகம் வந்துவிடும். அதை மாற்றினால், இன்னொரு விதமாக எழுதத் தோன்றும். இப்படியே, செய்ததில், ஒரு வரிக்குமேல் செல்லவே முடியவில்லை!”

    நல்லவேளை, எனக்கு அந்தக் குழப்பமெல்லாம் கிடையாது. மனதில் தோன்றுவதை ஆங்கில எழுத்துக்களில் வடித்தாலே பெரிய காரியம் என்று நினைத்து எழுதுவேன்.

    “அது எப்படி, கணக்கு ஆசிரியை, பௌதிக ஆசிரியை என்று நீங்களெல்லாம் போட்டிகளில் பரிசு பெறுகிறீர்கள்!” என்று இன்னொரு ஆங்கில ஆசிரியை அதிசயப்பட்டாள்.

    போட்டிகளில் பரிசுபெற்ற கதைகளைப் படித்தால் நீதிபதிகள் என்ன எதிர்பார்க்கிறார்கள் என்பது புரிந்துவிடும். கணக்கிலும் விஞ்ஞானத்திலும் இருப்பதுபோல் இதுவும் ஒருவித ஃபார்முலாதான்.

    செய்யும் தொழிலே தெய்வம் என்கிறோம். ஆனால், பிடித்துச் செய்யும் காரியத்திற்குத்தான் அது பொருந்தும். அந்நிலையில், ‘இதனால் எவ்வளவு பணம் கிடைக்கும்?’ என்ற யோசனை எழாது.

    பிடிக்காவிட்டாலும், செய்ய நேர்கிறதா?

    WHAT IS WORTH DOING IS WORTH DOING WELL.

    எதைச் செய்ய நேரிட்டாலும், முழுமையான கவனத்துடன், ஈடுபாட்டுடன் செய்யவேண்டும். பிறர் மெச்சுகிறார்களோ, இல்லையோ, திருப்தியாவது கிடைக்குமே!

    Share
  • வாழ்க்கை அறிவு

    வாழ்க்கை அறிவு

    முனைவர்.நா.தீபா சரவணன்
    உதவிப்பேராசிரியர்
    ஸ்ரீ இராமகிருஷ்ணா மகளிர் கலை அறிவியல் கல்லூரி, கோவை.

    மார்பு வரை ஏற்றிவிட்ட தவிட்டு நிறத்தில் உள்ள கால்சட்டையும், ஆங்காங்கு ஓட்டைகள் இடப்பட்ட வெள்ளை நிற பனியனும் அணிந்து, ஷேவ் செய்து பளிச்சென ஒரு சின்ன அறையில் சுழல் நாற்காலியில், புகைக்குழலுடன் அமர்ந்திருக்கும் மருத்துவரின் முன்னால், விருப்பமில்லாத ஒரு கர்ப்பத்தின் தயங்கலுடன் ஒரு கிராமத்து இளம்பெண்ணும், ஒரு இளைஞனும் சென்றனர்.

    என்ன நடந்தது என்பதை மருத்துவரின் அனுபவப்பூர்வமானக் காட்சி ஒரு நிமிடத்தில் உணரவைத்தது. பரிசோதனைக்காக வழக்கம்போல இருண்ட அறைக்கு அவர் அப்பெண்ணை அழைத்தார். அவள் அவரை பின்தொடர்ந்தாள். அறையின் கதவடைந்தது.

    “நீ ஒரு குட்டி கெட்டிக்காரி” மேசைமீது நீண்டு நிமிர்ந்து கிடக்கும் பெண்ணிடம் டாக்டர் கூறினார். அவர் பரிசோதனைத் தொடங்கினார்.

    பக்கத்து அறையிலிருந்து அங்கு கிடக்கும் ஏதோ வெளியீடுகளின் பக்கங்களை திருப்பிப்திருப்பிப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் இளைஞனுக்கு  வாசிப்பதில் கவனம் செலுத்த முடியவில்லை. அடுத்த அறையில் பரிசோதனைக்குச் சென்றிருக்கும் பெண்ணுடன் தான் நடத்திய உறவு அவனது சிந்தனையைக் கலக்கியது. ஒரு வாழைத்தோப்பின் தனிமையையும், வாழைகளுக்கு நடுவில் அடிக்கடி வீசுகின்ற குளிர்ந்தகாற்றையும் மண்ணின் வாசனையையும் அவன் சபித்தான். அப்படியொரு வாழைத்தோப்பு இல்லாதிருந்திருந்தால் கடும் பச்சையும் இளம்பச்சையுமான வாழையிலைகளுக்கு குளிர்ந்தகாற்று வீசாதிருந்திருந்தால்! மண்ணிற்கு போதையேற்றக்கூடிய வாசம் இல்லாதிருந்திருந்தால்!.

    கதவு திறந்தது. டாக்டர் ஒரு பாத்டவலில் கையைத் துடைத்துக் கொண்டு அறைக்கு வந்தார்.

    “ஒன்றோ ரெண்டோ மாசமல்ல. இத்தனநாள் ஏ வெச்சிட்டிருந்தீங்க?”  தனது நாற்காலியில் போய் உட்கார்ந்து அவர் கேட்டார்.

    “அவ இப்பதா சொன்னா” – இளைஞன் கூறினான்.

    “அப்படீனா அவளுக்கு வேற ஏதாவது உத்தேசம் இருக்கும்” மருத்துவர் கூறினார்.

    அவன் அதை மறுக்கவில்லை.

    கதவிற்குப் பின்னால் பெண்ணின் நிழல் ஆடியது.

    “நீ வெளில போய் உட்காரு. நாங்க பேசட்டும்.” டாக்டர் அவளிடம் கூறினார்.

    “அவளின் முகத்தில் வெறுப்பு தெரிந்தது. இளைஞன் அவள் பின்னாலேயே வெளியில் வந்தான்.

    “ம் ஹீம்?”

    “அவன எனக்குச் சுத்தமாப் பிடிக்கல”

    “உனக்கு அவன புடிக்க வேண்டா”

    “அவனொரு கேவலமானவெ, நாம போகலாம்”

    டாக்டர் அதக் கேட்டிருவாறோன்னு  இளைஞனுக்குத் தோன்றியது.

    “எடீ நமக்கு, நமக்கு நம்மோட கார்யம் நடக்க வேண்டாமா?. இவ்வளவு தூரம் வந்திட்டுத் திரும்பிப்போறதா? கஷ்டம்னு அவர் சொல்றாரு. நா போய் அவர எப்படியாவது சொல்லி சம்மதிக்க வெக்கிறே”

    “அதவிட நல்லது  என்னக்கொல்றதுதா”

    “நீ கொஞ்சம் அடங்கியிரு”

    அவன் திரும்பவும் டாக்டரின் அறைக்குச் சென்றான்.

    டாக்டர்  தன்னுடைய  புகையிலைக் குழலை பற்றவைத்துக் கொண்டிருந்தார். ஒரு புன்சிரிப்புடன் அவர் இளைஞனை வரவேற்றார். அவர்களுக்குள் சர்ச்சை தொடங்கியது. அது நீண்டு கொண்டே சென்றது.

    “இதுதா இருக்கு எங்கையில” இளைஞன் சட்டைப்பையிலிருந்து பேப்பர்ல் கட்டிவைக்கப்பட்ட பணத்தை டாக்டர் முன்னால் வைத்தார்.

    கட்டை விரித்து பணத்தை எண்ணியபோது அவர் கொஞ்சம் கூட திருப்பதி அடைந்தவராகக் காணப்படவில்லை. நெற்றியில் சுருக்கத்துடன் அவர் இளைஞனைப் பார்த்தார். அவர்ககளுக்குள் விவாதம் இரண்டாம் கட்டத்தை நெருங்கியது.  இந்தமுறை வெளியில் இருக்கும் இளம்பெண்ணும் விவாதத்திற்கு உட்படுத்தப்பட்டாள். அவள் ஒரு சின்ன கெட்டிக்காரியும் அமைதியான அழகுமுடையவள்னு நான் நெனக்கறேன்னு டாக்டர் வெளிப்படுத்தினார். அவள் ஒரு வறுமையானக் குடும்பத்தைச் சார்ந்தவள் என்று இளைஞன் கூறினான்.  வறுமையின் நிழல் அவளது உடலில்லை என்றார் டாக்டர். அவளுடைய மனது மிகவும் மிருதுவானது இளைஞன் கூறினான். நான் அதை விரும்பறேன்னு டாக்டர் கூறினார். இளைஞன் நிசப்தமானான். மேசைக்குள்ளிருந்த சின்ன கண்ணாடியெடுத்து அதில் முகம் பார்த்தார். பிறகு பின்னாலுள்ள பீரோவிலிருந்து பர்ஃப்யூமை கைநீட்டி எடுத்தார். உடம்பில் வாசனை திரவம் ஸ்ப்ரே பண்ணும் சத்தம் கேட்டது. ஷ்… ஷ்…

    இளைஞனின் மனதில் எதிர்பாராமல் குளிர்ந்த காற்று வீசியது. வாழைகளின் நிழல்கள் அவனைத் தடவியது.

    “வேண்டா  என்னோட பணத்தக்குடுங்க!” அவன் ஏதோ தாளம் மாறிய விதத்தில் கூறினான்.

    அவனும் அப்பெண்ணும் வெளியிலிறங்கி நடந்தனர். இருவரும் மௌனம் பாலித்தனர். சிறிது நேரம் கழித்து அவள் அவனை நோக்கினாள்.

    “என்ன  யோசிக்கறீங்க?” அவள் கேட்டாள்.

    அவனின் பதில் உடனே வந்தது.

    “உன்னே எப்படிக் கொல்லலாம்னு”

    அவள் ஒரு நொடி பதைத்தாள். ஆனால் உடனே சுயமாக மீண்டெழுந்தாள். சில அடிகள் நடந்தபிறகு அவள் மனமுருகிக் கூறினாள்.

    “உங்க கையால எப்படி சாகறதுக்கும் எனக்கு விருப்பம்தா……… போதுமா?”

    மூல நூலாசிரியர்: சி.வி.பாலகிருஷ்ணன்
    மொழி : மலையாளம்
    தமிழில்: முனைவர்.நா.தீபா சரவணன்

    Share
  • நாலடியார் நயம் – 17

    நாலடியார் நயம் – 17

    நாங்குநேரி வாசஸ்ரீ

    பெரியாரைப் பிழையாமை

    பாடல் 161

    பொறுப்பர்என்றெண்ணிப் புரைதீர்ந்தார் மாட்டும்
    வெறுப்பன செய்யாமை வேண்டும்; – வெறுத்தபின்
    ஆர்க்கும் அருவி அணிமலை நாட!
    பேர்க்குதல் யார்க்கும் அரிது.

    ஒலிக்கும் அருவிகளை அணிகலனாய்
    அணிந்த மலைசூழ் நாட்டின் வேந்தனே!
    பொறுத்துக்கொள்வர் என நினைத்து
    பெரியோரிடம் அவர் வருந்துமாறு
    குற்றம் செய்யாமை நன்று
    அவர் வெகுண்டால் அதனை மாற்றுதல்
    அத்துணை எளிதன்று எவருக்கும்.

    பாடல் 162

    பொன்னே கொடுத்தும் புணர்தற்கு அரியாரைக்
    கொன்னே தலைக்கூடப் பெற்றிருந்தும் – அன்னோ
    பயனில் பொழுதாக் கழிப்பரே, நல்ல
    நயமில் அறிவி னவர்.

    பொன்னையே கொடுத்தாலும் நெருங்கமுடியாப்
    பெரியோரைச் செலவின்றி சேரத்தக்க நிலையைப்
    பெற்றினும் நற்பண்பற்ற அறிவிலார்
    பயனின்றி வீணாய்க் காலம் கழிப்பாரே.

    பாடல் 163

    அவமதிப்பும் ஆன்ற மதிப்பும் இரண்டும்
    மிகைமக்க ளான்மதிக்கற் பால – நயமுணராக்
    கையறியா மாக்கள் இழிப்பும் எடுத்தேத்தும்
    வையார் வடித்தநூ லார்.

    அவமதிப்பும் மிக்க மதிப்பும்
    ஆகிய  இரண்டும் பெரியோரால்
    மதிக்கத்தக்கன நல்லொழுக்கமற்ற
    மனிதரின் பழிப்பையும் பாராட்டையும்
    ஆராய்ந்த நூலறிந்த பெரியோர்
    அற்பமாய்க் கருதி மதியார்.

    பாடல் 164

    விரிநிற நாகம் விடருள தேனும்
    உருமின் கடுஞ்சினம் சேணின்றும் உட்கும்;
    அருமை யுடைய அரண்சேர்ந்தும் உய்யார்
    பெருமை யுடையார் செறின்.

    படம்விரிக்கும் பாம்பு மலைப்
    பிளப்பில் இருப்பினும் எழும்
    இடியோசைக்கு அஞ்சுதல்போல்
    மேன்மைமிகு பெரியோர்
    மனதில் கோபம் கொள்வாராயின்
    தவறிழைத்தோர் புக இயலா
    தரமான கோட்டையிலிருப்பினும்
    தப்பிப் பிழைக்கமாட்டார்.

    பாடல் 165

    எம்மை அறிந்தலிர் எம்போல்வார் இல்லென்று
    தம்மைத்தாம் கொள்வது கோளன்று; – தம்மை
    அரியரா நோக்கி அறனறியும் சான்றோர்
    பெரியராக் கொள்வது கோள்.

    எம்மை அறியமாட்டீர் இவ்வுலகில்
    எமக்கு ஒத்தவர் எவருமிலர் எனத்
    தம்மைத்தாமே மதித்தல்
    தக்க குணம் ஆகா
    அறம் உணர்ந்த பெரியோர் நம்
    அருமை உணர்ந்து நம்மைப்
    பெரியோர் என மதித்தலே
    பெரும் பெருமையாம்.

    பாடல் 166

    நளிகடல் தண்சேர்ப்ப! நாணிழல் போல
    விளியும் சிறியவர் கேண்மை; – விளிவின்றி
    அல்கு நிழல்போல் அகன்றகன்று ஓடுமே
    தொல்புக ழாளர் தொடர்பு.

    பெருங்கடலின் குளிர்கரையுடையவனே!
    முற்பகலின் நிழல் போல் குறைந்து
    மறையும் சிறியோர் நட்பு
    பழம்புகழ் மிக்க பெரியோரின் நட்போ
    பிற்பகல் நிழல்போல் மிக்கு வளர்ந்து நீளூம்.

    பாடல் 167

    மன்னர் திருவும் மகளிர் எழில் நலமும்
    துன்னியார் துய்ப்பர் தகல்வேண்டா – துன்னிக்
    குழைகொண்டு தாழ்ந்த குளிர்மர மெல்லாம்
    உழைதங்கண் சென்றார்க்கு ஒருங்கு.

    அரசனின் செல்வத்தையும் பொதுமகளிரின்
    அழகையும் நெருங்கினவர் துய்ப்பர்
    அதற்குத் தகுதி வேண்டா எதுபோலெனில்
    அருமையாய்த் தளிர்விட்டுத் தழைத்து
    அமைந்த குளிர்மரமெல்லாம் தம்
    அருகே வந்தவர்க்கு நிழல்தருதல் போல.

    பாடல் 168

    தெரியத் தெரியும் தெரிவிலார் கண்ணும்
    பிரியப் பெரும்படர்நோய் செய்யும்; – பெரிய
    உலவா இருங்கழிச் சேர்ப்ப யார்மட்டும்
    கலவாமை கோடி யுறும்.

    வற்றாத கழிக்கரையுடை
    வேந்தனே! நன்மை தீமை
    பிரித்துணரும் தெளிவிலாரிடம்
    பழகிப்பின் பிரிய நேர்ந்தால் அப்
    பிரிவு மிகு துன்பத்தைத் தருமெனவே
    எவரிடமும் நட்பு கொள்ளாமை
    எல்லோர்க்கும் கோடிபங்கு நன்மையாம்.

    பாடல் 169

    கல்லாது போகிய நாளும் பெரியவர்கண்
    செல்லாது வைகிய வைகலும்; – ஒல்வ
    கொடாஅ தொழிந்த பகலும் உரைப்பின்
    படாஅவாம் பண்புடையார் கண்.

    கற்கவேண்டிய நூல்களைக்
    கல்லாமல் வீணாகக்
    கழிந்த நாட்களும்
    கேள்வியின் காரணமாய்ப்
    கற்ற பெரியோரிடம் செல்லாது
    கழிந்த நாளும் தம்மால்
    கொடுக்கமுடிந்த அளவு
    கேட்பவர்க்குக் கொடாது
    கழிந்தநாளும் பண்புடையோரிடத்துக்
    காணக் கிட்டாதவை.

    பாடல் 170

    பெரியார் பெருமை சிறுதகைமை ஒன்றிற்கு
    உரியார் உரிமை அடக்கம் – தெரியுங்கால்
    செல்வம் உடையாரும் செல்வரே தற்சேர்ந்தார்
    அல்லல் களைப எனின்.

    பெரியோருக்குப் பெருமை தருவது
    பண்பான எளிமையுணர்த்தும் செருக்கிலாப்
    பணிவுடைமையாம் கற்றோரின்
    பண்பு அடக்கமுடைமையாம்
    ஆராய்ந்து நோக்கின் தம்மை
    அண்டியவரின் வறுமைபோக்குவாராயின்
    செல்வம் உடையவரும் செல்வரே.

    Share
  • தேடுமிடம் – அமரர் ஆர்.எஸ். மணியின் கவிதை

    தேடுமிடம் – அமரர் ஆர்.எஸ். மணியின் கவிதை

    2006ஆம் ஆண்டு, கனடா நாட்டில் வாழ்ந்த, பல்கலை வித்தகர் ஆர்.எஸ். மணி, தமிழ் சிஃபி தளத்துக்காக, தேடுமிடம் என்ற தனது கவிதையை வாசித்து எனக்கு அனுப்பிவைத்தார். அதை ஆவணப்படுத்தும் முயற்சியாக, யூடியூபில் இட்டுள்ளேன். மயக்கும் அவரது குரலை இங்கே நீங்கள் கேட்கலாம்.

     

    thEdumidam

     

    Share
  • ஒரு யுக்தி

    ஒரு யுக்தி

    செல்வன்

    2001ஆம் ஆண்டு.
     
    ஓக்லாந்து பேஸ்பால் அணி தோல்வி மேல் தோல்விகளைச் சந்தித்து வருகிறது. நட்சத்திர வீரர்களை ஏலம் எடுக்கக் காசு இல்லை. அணியின் முன்னணி விரர்கள் ஓய்வு பெற்றுவிட்டார்கள்.
     
    இந்தச் சூழலில் அணியின் மேலாளர் பில்லி பீன், பீட்டர் பிராண்டு எனும் யேல் பல்கலைக்கழக எகனாமிக்ஸ் வல்லுனரை சந்திக்கிறார். பீட்டர் பிராண்டு, அவரிடம் “பேஸ்பால் ஆட்டமே மிகத் தவறான முறையில் வழிநடத்தப்படுகிறது. நான் சொல்லும் கணிதவியல் மாடல்களை வைத்து வீரர்களை ஏலம் எடுத்தால் அணி வெற்றிபெறும்” என்கிறார்.
     
    அப்போது பேஸ்பால் நட்சத்திர மவுசை வைத்தே இயங்கி வந்தது…. ஹோம் ரன் எனப்படும் சிக்சருக்கு ஒப்பான அடிகளை அடிப்பவர்கள் பெரும் விலை கொடுத்து ஏலம் எடுக்கப்பட்டார்கள். பேட்டிங் சராசரி கூடுதலாக இருப்பவர்களும் அதிக விலைக்கு வாங்கப்பட்டார்கள். நட்சத்திரங்களைப் பார்க்கவும், ஹோம் ரன்களைப் பார்க்கவும் கூட்டம் கூடியது..
     
    “இந்த மாடலே தவறு. பேட்டிங் சராசரியை அவுட் ஆகாமல் இருப்பதன் மூலம் செயற்கையாகக் கூட்டமுடியும். ஹோம் ரன்களை அடிக்கணும் என எந்த அவசியமும் இல்லை. பந்தைத் தட்டிவிட்டுவிட்டு முதல் பேசுக்கு ஓடுவதில் வல்லவர்களை விலைக்கு வாங்கினால் போதும். அப்படி தட்டிவிட்டுவிட்டு ஓடினால் ரன்கள் வந்துகொண்டே இருக்கும்” என்ற பீட்டர் பிராண்ட், அந்த மாடலை வைத்துக் கணக்குகளைப் போட்டு, வீரர்கள் சிலரை ஏலம் எடுக்கச் சொன்னார்.
     
    அதில் வயதானவர்கள், ஓய்வு பெறும் நிலையில் உள்ளவர்கள், காயம்பட்டுச் சரியாக ஆடமுடியாமல் இருப்பவர்கள் எனப் பலர் இருந்தார்கள். நட்சத்திர வீரர்களை எல்லாம் ஏலம் எடுக்காமல் இவர்களை மிக மலிவான விலைக்கு ஓக்லாந்து அணி ஏலம் எடுக்கவும் அவர்கள் நகைப்புக்கும், பகடிக்கும் ஆளானார்கள். அணி நிர்வாகத்துக்கு பைத்தியம் பிடித்துவிட்டதாக ரசிகர்கள் கருதினார்கள்.
     
    ஆனால் சீசன் துவங்கியதும் இந்த உத்தி வேலை செய்ய ஆரம்பித்தது. நட்சத்திர வீரர்கள் இல்லை, ஹோம் ரன்கள் இல்லை, ஆனால் ரன்கள் தொடர்ந்து வந்துகொண்டு இருந்தன. தொடர்ச்சியாக 20 ஆட்டங்களில் வென்று உலக சாதனை படைக்கவும் விளையாட்டு உலகமே அதிர்ச்சி அடைந்து, பில்லிபீனைத் திருப்பிப் பார்த்தது. அந்த ஆண்டு, பட்டத்தையும் ஓக்லாந்து அணி வென்றது.
     
    உடனடியாக பில்லிபீனை வலுவான, பெரிய அணியின் முதலாளிகள் சூழ்ந்தார்கள். “எத்தனை தொகை வேண்டுமானாலும் கேளுங்கள். கொடுக்கிறோம். எங்கள் அணிக்கு வாருங்கள்” என்றார்கள். ஒரு அணி ஒன்றேகால் கோடி டாலரைக் கொடுக்க முன்வந்தது. அனைத்தையும் மறுத்து அடுத்த சீசனுக்கு தன் அணியின் சார்பிலேயே களம் இறங்கினார் பில்லிபீன்.
     
    2001ஆம் ஆண்டில் ஆஸ்திரேலியாவுக்கு எதிராக 281 ரன்கள் எடுத்து வரலாற்றுச் சாதனை படைத்த வெற்றியைப் பெற்றுத்தந்த விவிஎஸ் லட்சுமண் இந்த உத்தியைத் தான் கையாண்டார். அந்த 281 ரன்களில் ஒரே ஒரு சிக்சர் கூட இல்லை. “சிக்சருக்கும், பவுண்டரிக்கும் இருக்கும் வேறுபாடு 2 ரன்கள் தான். ஆனால் தூக்கி அடிக்காவிட்டால் அவுட் ஆகமாட்டோம்” என்றார் லட்சுமண்.
     
    அடித்து ஆடும் ஆவேச ஆட்டம் இல்லை, ரசிகர்களை வியக்க வைக்கும் ஷாட்டுகள் இல்லை… ஒன்று, இரண்டு, நாலு என மெதுவாக ரன்கள் ஏறின. மெதுவாக, நிலையான, திட்டமிட்ட ஆட்டம் அணிக்கு வெற்றியைத் தேடித் தந்தது,.
     
    பீட்டர் பிராண்டும், பில்லிபீனும் கையாண்ட உத்தி, இன்று அனைத்து பேஸ்பால் அணிகளாலும் கையாளப்படுகிறது. அவர்கள் கிட்டத்தட்ட லெஜண்டுகளின் இடத்தை அடைந்துவிட்டார்கள். இதை அடிப்படையாக வைத்து, Moneyball எனும் ஆங்கிலப் படம் வெளிவந்தது. பிராட் பிட், பில்லி பீன் வேடத்தில் நடித்தார்.
     
    வெற்றி சிக்சர்களாலும், ஹோம் ரன்களாலும், பெரிய சாதனைகளாலும் தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை. நிதானமான, தொடர்ச்சியான, சிறுசிறு வெற்றிகள் மூலமே வெற்றி பெறுவோம். நாம் எப்படி ஜெயித்தோம் என்பதே அதன்பின் பலருக்கும் அதிர்ச்சியாக இருக்கும்.
    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி – 258

    படக்கவிதைப் போட்டி – 258

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    கவனத்தை ஈர்க்கும் காட்சி ஒன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

    ஷாமினி எடுத்த இந்தப் படத்தை, வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து ராமலக்ஷ்மி தேர்ந்தெடுத்து வழங்கியுள்ளார். இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை, 24 வரிகளுக்குள் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் ஞாயிற்றுக்கிழமை (17.05.2020) வரை, உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர் குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கெனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடை பவளம்

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 257இன் முடிவுகள்

    படக்கவிதைப் போட்டி 257இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    சிந்தனை முகத்தினராய்ச் சுவரில் சாய்ந்து அமர்ந்திருக்கும் மூவரை ஒளிக்காட்சியாக்கிப் படக்கவிதைப் போட்டிக்குத் தந்திருப்பவர் திருமிகு ராமலக்ஷ்மி. அவருக்கு என் நன்றி!

    அகத்தின் அழகை மட்டுமன்று கலக்கத்தையும் முகம் துலக்கமாகவே வெளிக்காட்டும் என்பதை இம்மூவரின் முகங்களும் நன்றாகவே புலப்படுத்துகின்றன. எதனால் வந்த கலக்கமிது என்று நாம் யோசிப்பதைவிடவும் நம் கவிஞர்கள் சரியாக யோசித்துப் பதில் சொல்வார்கள் என்பதால் அவர்களையே கேட்போம்! புறப்படுங்கள்!

    *****

    ”வண்ணமிட்ட எம் கைகளுக்கு அன்னமிட யாருமில்லை; கோவில் சுவரே எங்கள் கூடுமிடம். இதுவரை நீராகாரமே எம் உணவு; இனி நீரே ஆகாரமாகும் நிலைவருமோ?” என்று நொந்த சிந்தையோடு அமர்ந்திருப்பவர்கள் இவர்கள் என்கிறார்  திரு.  ஸ்ரீதரன் வெங்கடகிருஷ்ணன்.

    நம்பிக்கை

    வேகமான நகரத்தில்
    விரைவாக செல்வோரே
    சோகமே எங்களது
    சொத்தாகும் அறிவீரோ ?

    ஆழக் குழி தோண்டி
    அஸ்திவாரமிட்டு – பிறர்
    வாழக் கட்டிடங்கள்
    வாகாய்க் கட்டிடுவோம் !

    வானம் கைகுலுக்கும்
    வண்ணக் கட்டிடங்கள்
    எத்தனையோ நாங்கள்
    எடுத்துக் கட்டி விட்டோம் !

    சொந்தக் குடிசை என்று
    சொல்ல எதுவுமில்லை
    வண்ணமிட்ட கைகளுக்கு
    அன்னமிட யாருமில்லை !

    கோவில் சுவர் எங்கள்
    கூடும் இடமாகும் – எம்
    நாவில் உணவு படவே
    நாட்கள் பலவாகும் !

    ஆளுக்கு அரைக்குவளை
    அளவாக நீர் உண்டு
    தாவிக் குடித்தே பசித்
    தாகம் தீர்த்திடுவோம்

    நீராகாரம் முன்பு நாங்கள்
    நிதமும் பருகிடுவோம்
    நீரே ஆகாரமாகும்
    நிலை வந்து விடுமோ ?

    எங்களுக்குள் பயம்
    எட்டிப்பார்க்கும் நிதம்
    கண்களில் நீர் தாரை
    கொட்டித்தீர்க்கும் !

    தாளாப் பசியினிலும்
    தளராது எங்கள் மனம்
    உள்ளுணர்வு வந்து
    உரைத்தது மெதுவாக

    வந்துவிட்ட ஊரடங்கு
    விரைவாகத் தகருமென !
    எங்கள் வாழ்க்கை
    இயல்பாக நகருமென !

    நாங்கள் மூவருமே
    நன்று உணர்ந்திட்டோம்
    நம்பாமை இனி தாழ்வு
    நம்பிக்கையே வாழ்வு !

    *****

    ”அழையாக் கொடுநோயால் அகிலம் அல்லலுற்றாலும் உழைப்போர்க்கு உண்டி கிடைத்திட நாம் வழிகண்டிட வேண்டும்!” எனும் நியாயமான கவலையைக் கவிதையில் பதிவுசெய்திருக்கின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    உதவிடு உழைப்பவர்க்கு…

    உழைப்பவர் ஓய்வில் அமர்ந்திடலாம்
    ஊதியம் உழைப்பு இரண்டுமிலை,
    அழைத்திடும் வயிறு பசியினிலே
    அடங்கா ததுதான் வெறும்நீரில்,
    அழையாக் கொடுநோய் வந்ததாலே
    அல்லல் படுவார் அனைவருமே,
    உழைப்போர் உண்டிட வழிவகுத்தே
    உயிர்க்கொலும் நோயையும் ஓட்டுவோமே…!

    *****

    இரு கவிதைகளைப் படக்கவிதைப் போட்டிக்குப் படைத்துத் தந்திருக்கும் திருமிகு. சுதா மாதவன், தம்முடைய முதற்கவிதையில், ”குடல் தின்னும் திரவமதில் மயங்கும் மானிடா! குடும்ப மானம் பறிவோவதை நீ எண்ணவில்லையா? நன்னெறிக்குத் திரும்பு! உன்னத வாழ்க்கையை விரும்பு!” என்று அறிவுறுத்துகின்றார்.

    இரண்டாவது கவிதையில், ”அரசின் வருவாய்ப் பெருக மதுக்கடலில் மக்கள் வீழ்வதா? என்று வினாவெழுப்பி, மதுவை எதிர்த்துவெல்லும் மனவுறுதி கொள்வோம்!” என்று வலியுறுத்துகின்றார்.

    எப்போது திறக்குமென்று காத்திருக்கிறாயோ?
    ஏன் இப்படியானோமென நினைக்கிறாயோ?
    கொரோனாவை அழிக்குமென இதை குடிக்கிறாயோ?
    குடும்பத்தில் நிம்மதியை குலைக்கிறாயோ?

    காடுமேடுக் காட்டில் நிற்கிறாயோ?
    காசுபணம் நிரம்ப வைத்திருக்கிறாயோ?
    குடல் தின்னும் திரவமதில் மயங்குகிறாயோ?
    குடும்ப மானம் பறிபோக நினைக்கிறாயோ?

    உன் சுற்றங்கள் நினைவில்தான் வரவில்லையோ?
    குதூகலமாய் உன் மழலைமுகம் தெரியவில்லையோ?
    தாலி கட்டியவள் கண்ணீரை நிறுத்தவில்லையோ?

    மௌனமாய் இருப்பதால் நீ
    ஞானியல்ல!
    மடைதிறந்த மது உனக்கு நல்லதல்ல!
    உடற்பயிற்சி யோகா தினம் உடனே செய்க!
    உன்னத நிலை அடைந்திடு வாழ்வை இனிதே வெல்ல!!!!!

    *****

    அரசின் வருவாய்ப் பெருக
    மதுக்கடலில் மக்களா?
    எதிர்ப்பு சக்தி தரும் என்கிறார்களே
    அதை எதிர்க்கும் சக்தி நம்மிடம் இல்லையா?
    உன் வாழ்க்கை உன் கையில்
    அமர்ந்திருந்து யோசி
    ஆவாய் நீ சன்யாசி
    புதுமைமிகு எண்ணம் எழும்
    பொலிவு பெறும் இது திண்ணம்!

    *****

    பாடுபடும் பாட்டாளிகளெல்லாம் அடிப்படை வசதிகள்கூட இல்லாமல் அவதியுறும் நிலைகண்டு குமுறி, ”நாட்டு மக்கள் நலங்காணத் திட்டம் தீட்ட வகையின்றி ஓட்டதனைக் காசுக்குப் பெறும் குடியாட்சி ஒன்றே போதும்!” என்று அங்கதமாய் நாட்டின் கேடுகெட்ட நிலையைப் படம்பிடித்துக் காட்டியுள்ளார் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்.

    போதுமென்ற மனம்!

    பாடுபட்டு தானுழைக்கும் பாட்டாளிக்குக்
    காடு வேண்டாம் கழனி வேண்டாம்
    பட்டுச் சட்டை பீதாம்பரம் வேண்டாம்
    மேலுடுத்தி மானங்காக்க ஆடை போதும்!

    வீடு கட்டி வாழ வைக்கும் உழைப்பாளிக்குக்
    கோட்டை வேண்டாம் கொத்தளம் வேண்டாம்
    தங்கம் வெள்ளி பித்தளை வேண்டாம்
    ஓய்வொடுக்க கூரை வீடு அஃதே போதும்!

    சோறு போட்டு உயிர் காக்கும் விவசாயிக்குக்
    கூழ் கஞ்சி இருந்தால் போதும்!
    பாதை போடும் தொழிலாளியை தெருவில்
    நடக்க அனுமதி தந்தால் போதும்!

    நாட்டு மக்கள் நலங்காண
    திட்டம் தீட்ட வகையின்றி
    ஓட்டதனைக் காசுக்குப் பெறும்
    குடியாட்சி ஒன்றே போதும்!

    கனவு கொண்டு முயற்சி இன்றி
    மதுக்கடையில் வாழ்வு தொலைத்து
    இலவசத்தில் வாழ்ந்திருந்தால்
    போதுமென்ற மனமே போதும்!

    *****

    விழிப்புணர்வூட்டும் வீரியமிகு சிந்தனைகளை வார்த்தைகளில் ஏற்றித் தம் கவிதைகட்குப் பொலிவூட்டியிருக்கும் கவிஞர்களைப் பெரிதும் பாராட்டுகின்றேன்.

    அடுத்து வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாக நான் தேர்ந்தெடுத்திருப்பது…

    சிந்திக்கவைக்கும் மூன்று கவிதைகளை நான் சிறந்த கவிஞராக இவ்வாரம் தேர்ந்தெடுத்திருப்பவர் போட்டிக்குத் தந்திருந்தாலும் அதில் என்னைக் கவர்ந்த ஒன்றை இங்கே பதிவிடுகின்றேன்.

    மூவரும் உழைப்பால் மட்டுமே ஒன்றான வர்கள் அல்லர்
    உறவுமுறையிலும்

    அப்பா மகன் மருமகன்
    ஆலோசனையில் அதுவும்
    அதிதீவிர ஆலோசனையில்

    நாற்பது நாட்கள் குடியை மறந்திருந்தோம் குடிசையில்
    குடியிருந்ததோ பூரண நிம்மதி

    மறக்க முடிந்தது மதுவை
    துறக்க முடிந்தது போதையை
    வியக்கக் கண்டது புதிய பாதையை

    திறக்கட்டும் மீண்டும் கையாலாகாத அரசுகள்

    துறந்தது துறந்ததுதான்
    மறந்தது மறந்தது தான்
    மது எதற்கு இனி என்றான பின்பு
    இலவசமாய்த் தந்தாலும் மது மலமே!

    மாமா நீ உழைக்கவே வேண்டாம்
    குடிக்காம இரு பிள்ளைக்கு அப்பனாய்
    பாடம் நடத்தி விட்டாள் பெஞ்சாதி!

    குடி குடியைக் கெடுக்கும்
    வாசகம் அரசுக்குப் பொருந்தாதா?
    ஆறு வயசுப் பையன் கேட்கிறான்!

    உழைப்பவன் உயர்வாகச் சிந்திக்க மறக்கடிக்கவே மது
    அரசியல் சதுரங்கத்தில்
    உழைப்பாளிகளைத்தான்
    பகடைக்காய்களாக
    உருட்டி விளையாடுகின்றன
    ஆளுங்கட்சியும்
    எதிர்க்கட்சியும்!

    இருகட்சிகளுமே கூட்டணி
    அமைப்பர் மது விசயத்தில்!

    அமாவாசை அன்று மூடிய மதுக்கடைகளை மீண்டும்
    ஒளிமயமான பவுர்ணமி அன்று அரசு திறக்கலாம்
    குடும்பத்தை அமாவாசை இருட்டாக்கும் மதுவிற்கு
    தர்ப்பணம் பண்ணியாச்சு!

    தனிமனிதன் திருந்திய பின்பு
    எவன் குரல் எதற்கு?

    மதுக்கடைகளை மூடிப் பாரு
    முதலில் விபத்துக்கள் குறையும்
    மருத்துவமனைக்கு வேலையில்லை
    குற்றங்கள் குறையும்
    தேசபக்தி வளரும்!

    குடி குடியைக் கெடுக்கும்
    அரசும் சிந்தனை கொண்டால்
    குடி மாநிலத்தைக் கெடுக்கும்
    குடி நாட்டைக் கெடுக்கும்

    மூவர் நாங்கள் சிந்தித்து விட்டோம்
    சிந்திய வியர்வைத் துளிகள்
    பெண்டாட்டி பிள்ளைகளுக்கே!
    அவர்களை நடுத்தெருவில் நிற்க வைக்கும் மதுவிற்கல்ல!

    *****

    பூட்டிய டாஸ்மாக் இரும்பு கேட்டினை (gate) திறந்து மக்களுக்குக் கேட்டினை அளிக்கும் மதுவைத் தமிழக அரசு மீண்டும் அனுமதித்ததை வன்மையாகக் கண்டிக்கும் வகையில் எழுதப்பட்டிருக்கும் இந்தக் கவிதையில்,  

    ”மறக்க முடிந்தது மதுவை
    துறக்க முடிந்தது போதையை
    வியக்கக் கண்டது புதிய பாதையை
    திறக்கட்டும் மீண்டும் கையாலாகாத அரசுகள்!

    துறந்தது துறந்ததுதான்
    மறந்தது மறந்தது தான்
    மது எதற்கு இனி என்றான பின்பு
    இலவசமாய்த் தந்தாலும் மது மலமே!” என்ற வரிகள் பொட்டில் அடித்ததைப்போல் மதுக்கடைகளைத் திறப்பதை அரசும், மது அருந்துவதை மக்களும் முற்றாகக் கைவிட வேண்டியதன் அவசியத்தை வலியுறுத்துகின்றன.  இன்றைய சூழலுக்கு அவசியமானதொரு கவிதையைப் படைத்தளித்திருக்கும் திரு. காமாட்சிநாதனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

     

    Share
  • குவியம்

    குவியம்

    செல்வன்
     
    நல்ல தொழிலதிபர்கள் வாடிக்கையாளரின் தேவைகள் என்ன என அறிந்து அதை நிறைவேற்றுவார்கள்.
     
    ஆனால் மாபெரும் தலைவர்கள், வாடிக்கையாளருக்கு எது நல்லது எனத் தானே கண்டுபிடித்து அதை அவர்களுக்குக் கொடுப்பார்கள்.
     
    உலகின் முதல் காரை வடிவமைத்த ஹென்றி போர்டு இதைத்தான் சொன்னார்.
     
    “வாடிக்கையாளரிடம் உங்களுக்கு என்ன வேண்டும் எனக் கேட்டிருந்தால் நல்ல குதிரைவண்டி வேண்டும் எனப் பதில் சொல்லியிருப்பார்கள்”
     
    அக்கால வாடிக்கையாளர்கள், காரைப் பார்த்ததே இல்லை. பின்னே கார் வேண்டும் என அவர்களுக்கு எப்படி தெரியும்?
     
    ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ், ஆப்பிள் நிர்வாகிகளிடம் அதைத்தான் சொன்னார், “நல்ல ஐடியாக்களை நிராகரித்தால் தான் ஆப்பிள் மேம்படும்” என.
     
    வாரன் பப்பட்டும் அதைத்தான் சொன்னார்,  “உங்களுக்குத் தோன்றும், சொல்லப்படும் அனைத்து நல்ல ஆலோசனைகளையும் நிராகரிக்கவும். உங்களிடம் ‘எஸ்’ எனும் வார்த்தையை வாங்குவதே மற்றவர்களுக்குப் பெரும்பாடாக இருக்கவேண்டும்” என.
     
    பல கம்பனிகளின் சிக்கலே இதுதான். நல்ல ஐடியாக்கள் அனைத்தையும் இழுத்துப் போட்டுக்கொள்வார்கள்.
     
    “கொரொனா வந்தாச்சு. மாஸ்க் தயாரித்தால் நல்ல லாபம் வரும்”… உடனே தொடங்கு மாஸ்க் பேக்டரி.
     
    “ஆன்லைன் தான் இனி எதிர்காலம்… ஆரம்பி ஆன்லைன் பல்கலைக்கழகம் ஒன்னை..”
     
    இப்படி “நல்ல ஐடியாக்கள்” பலவற்றைக் கேட்டு, அனைத்தையும் செயல்படுத்தி, கடைசியில் ஏகப்பட்ட கடன், ஏகப்பட்ட தொழில்கள், எதிலும் ஒருங்கிணைப்பு இல்லை எனும் நிலையில் அனைத்தும் பறிபோகும்.
     
    சாம்சங் கம்பனி ஒரு கன்சல்டன்டை அழைத்தது.. “ஆப்பிளை விடச் சிறந்த போன்களை நாம் தயாரிக்கணும். எப்படி எனச் சொல்லுங்கள்..”
     
    அவர் ஆராய்ந்து பார்த்துவிட்டு சொன்னார்.. “உங்ககிட்ட ஐம்பதுக்கு மேல் மாடல் இருக்கு. அவர்களிடம் ஐபோன் ஒண்ணு மட்டுமே இருக்கு. இதில் எதை வைத்து அவர்களை முறியடிக்கப் போகிறீர்கள்?”
     
    ஐபோன் ஒன்றில் மட்டுமே ஆப்பிள் கவனம் செலுத்தியது. பல நல்ல ஐடியாக்களை நிராகரித்தார்கள். இன்று ஆப்பிளின் ஐபோன் டிவிசன் மட்டுமே மைக்ரோசாப்டை மிஞ்சிய லாபம் ஈட்டுகிறது.
     
    போஃகஸ்.. குவியம்.. கவனம் முழுவதும் ஒரே ஒரு சிறப்பான ஐடியாவில் இருப்பதும், மற்ற அனைத்து “நல்ல ஐடியாக்களையும்” நிராகரிப்பதும், செய்யும் அந்த ஒரே ஒரு விசயத்தைத் தன்னிகரற்ற சிறப்புடன் செய்வதுமே வெற்றிக்கான வழி.

    —

    Share
  • (Peer Reviewed) வைரமுத்து படைப்புகளில் உவமக் கோட்பாடுகள் (‘கருவாச்சி காவியம்’ – தொன்ம உவமங்கள்)

    (Peer Reviewed) வைரமுத்து படைப்புகளில் உவமக் கோட்பாடுகள் (‘கருவாச்சி காவியம்’ – தொன்ம உவமங்கள்)

    திருமதி. ஏ. சுஜிதா M.A., M.PHIL.,
    முனைவர்ப்  பட்ட ஆய்வாளர் (ப.நே.)
    உருமு தனலெட்சுமி கல்லூரி,
    காட்டூர் – திருச்சிராப்பள்ளி – 19

    முன்னுரை

    கவிதை, நாவல் என்னும் இருவகை இலக்கியத் தளத்திலும் தன் அடையாளத்தைத் தக்க வைத்துக் கொண்டவர்களில் வைரமுத்துவும் ஒருவர். தான் பிறந்து வளர்ந்த சுற்றுப்புற மக்களின் வாழ்வியலை நாவல்களாக்கியமை அவருடைய தனிச்சிறப்பு. ‘கள்ளிக்காட்டு இதிகாசம்’, ‘கருவாச்சி காவியம்’, ‘மூன்றாம் உலகப்போர்’ என்னும் மூன்று நாவல்களும் தமிழகத்தின் தென்மாவட்டங்களைக் கதைக்களமாகக் கொண்டிருக்கின்றன. கதைமாந்தர்களும் அவ்வட்டாரத்தைச் சேர்ந்தவர்களாகவே வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். அவர்தம் கருத்து வெளிப்பாட்டுக்கான மொழி முதலிய அனைத்தும் மண்மணம் வீசுமாறு படைக்கப்பட்டுள்ளன. கல்வியறிவு அற்ற அப்பாத்திரங்களின் சொல்லாடல்களில் பயன்படுத்தப்படும் உவமங்கள் இயற்கையாகவும் வாழ்வியல் பட்டறிவினை வெளிப்படுத்தும் வகையிலும் அமைந்துள்ளன. முறையான தமிழ்க்கல்வி பெற்ற நாவலாசிரியர் வைரமுத்து தாமறிந்த பல தொன்மக் கூறுகளை மேற்கண்ட நாவல்களில் உவமங்களாகப் பயன்படுத்தியிருப்பதை அறியமுடிகிறது. ‘கருவாச்சி காவியம்’ என்னும் பெண்ணியக் காவியத்துள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள தொன்மக்கூறுகளாகிய உவமங்கள் கருத்து விளக்கத்திற்கு எவ்வாறு பயன்படுகின்றன என்பதை ஆராய்ந்து அப்பயன்பாட்டின் அடிப்படையில் சில கோட்பாடுகளை வரையறுப்பதையே இக்கட்டுரை தனது நோக்கமாகக் கொள்கிறது.

    கட்டுரை பற்றி

    ‘வைரமுத்து படைப்புகளில் உவமக் கோட்பாடுகள்’ என்னுந் தலைப்பில் அமையும் இக்கட்டுரை ‘கருவாச்சி காவியம்’ என்னும் நாவலில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள தொன்மம் சார்ந்த உவமங்களையே தனது ஆய்வுக் களமாகவும் ஆய்வெல்லையாகவும் கொள்கிறது. கவிதைகளை  உவமங்களால் சுவைத்து மகிழ்வதைப் போல நாவல்களில் பயன்படுத்தப்படும் உவமங்களையும் சுவைத்து மகிழ வேண்டும் என்பதைப் பொது நோக்கமாகவும் கருவாச்சி காவியத்துத் தொன்ம உவமங்களின் பயன்பாட்டு மேன்மையினைச் சிறப்பு நோக்கமாகவும் கொண்டு, பகுப்புமுறை திறனாய்வு நெறியின் அடிப்படையில் இக்கட்டுரை அமைகிறது.

    1.1. நாவலில் உவமம் – ஒரு பார்வை

    ‘கல்லுளி மங்கன் போனவழி காடு மலையெலாம் தவிடு பொடி’ என்பது போல அந்தச் சுழிக்காற்று”1 என்று உவமத்தால் தனது பொன்னியின் செல்வன் நாவலைத் தொடங்கியிருப்பார் கல்கி. அறிஞர் மு.வ. உள்ளிட்ட நாவல் படைப்பாளர் அனைவரும் தமது நாவல்களில் உவமங்களைப் பல நோக்கங்களுக்காகப் பொருத்தமான இடங்களில் கையாண்டுள்ளனர். வைரமுத்து தமது கவிதைகளைப் போலவே நாவல்களிலும் எண்ணற்ற உவமங்களைப் பயன்படுத்தியுள்ளதைக் காணலாம். கதைச்சூழலைப் புரியவைக்கவும் கதை மாந்தர்களின் பண்புநலன்களை வெளிப்படுத்தவும் படைப்பாளராகிய வைரமுத்து தனது உள்ளக்கிடக்கையை வெளிப்படுத்தவும் எனப் பல நோக்கங்களில் அது பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. கருவாச்சி காவியத்து உவமங்களைப் படித்தறிந்து சுவைத்து மகிழ வேண்டும் என்னும் நோக்கத்திற்கு உதவியாக அவளைப் பற்றிய சுருக்கம் அடுத்த பத்தியில் பதிவு செய்யப்படுகிறது.

    1.2. காவியமான கருவாச்சி

    தனியொருத்தியைக் காப்பிய நாயகியாகக் கொண்டு படைப்பிலக்கியம் செய்வது தமிழுக்குப் புதியதன்று. ஆனால் பெண்ணியம், பெண்விடுதலை ஆகியவற்றின் முழுப்பரிமாணத்தையும் நடப்பியல் சிக்கலோடு மானுடத்தின் மகுடமாகச் சித்திரிப்பதில் தனியிடம் வகிப்பது கருவாச்சி காவியமாகும். இது ஒரு நாவல் பற்றிய தர மதிப்பீடன்று. பெண்ணியம், பெண்விடுதலை ஆகிய தொடர்கள் பற்றிய திரிபுணர்ச்சியால் இன்றைக்கும் ஒட்டுமொத்த தமிழ்ச்சமுதாயம் எப்படிச் சீரழிந்து கொண்டு வருகிறது என்பதைக் கண்ணுறுவார்க்குக் கருவாச்சிப் பாத்திரத்தின் தனித்தன்மையைப் புரிந்து கொள்ள இயலும். கட்டையனைப் போன்ற கணவனின் துன்புறுத்தலுக்கிடையே நடத்தப்படும் நகர்ப்புற நாகரிக வாழ்வு மணமுறிவுக்குத் தயாராகிவிடும்.  அத்தகு மணமுறிவின் இருபக்கப் பின்விளைவை யாரும் சிந்திப்பதில்லை. ஆனால் மானுடம் என்பது பல்வகைப் பலவீனங்களின் தொகுப்பு என்பதைப் புரிந்து கொண்டு நடத்தப்படும் குடும்ப வாழ்வை ‘இல்’ அறமாக மாற்றிக் காட்டியவள் கருவாச்சி. தன் அண்ணன் மாறுகண்ணுத் தேவர் மகள் சொர்ணக்கிளியின் கொடுமையான மரணத்திற்குப் பெரியமூக்கியின் உறவுக்காரன் செயில்ராசு காரணமானான். அதற்கும் பெரியமூக்கி மகள் கருவாச்சிக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லையென்றாலும் பழிவாங்கும் நோக்கத்துடன் தனது மகன் கட்டையனுக்குக் கருவாச்சியைக் கட்டிச் சீரழித்தார் சடையத்தேவர். சீரழிந்த தன் வாழ்வையும் தன்னோடு ஒட்டிய தன் மகன் அழகுசிங்கத்தையும் காப்பாற்றும் மிகப்பெரிய பொறுப்பில் வாழ்க்கையைக் கொண்டு செலுத்தும் கருவாச்சி இறுதியாகத் தான் அனுபவித்த கொடுமைகளுக்கெல்லாம் காரணமான கட்டையனுக்கும் கஞ்சி ஊற்றுகிறாள். இந்தக் கதைப் பயணத் தொடக்கத்தில் அப்பாவியாகத் தோன்றும் கருவாச்சி. நாவலின் இறுதியில் ஞானிக்கும் ஞானியாகிறாள். இதுதான் கருவாச்சி காவியமான கதை. இனி இந்தக் கதையில் வைரமுத்து கையாண்டிருக்கும் உவமங்கள் சிலவற்றின் சிறப்புக்களைக் காணலாம்.

    1.2.1. கற்பூர வழிபாடும் கருவாட்டுக் குழம்புச் சட்டியும்

    கற்பூரம் கொளுத்தி இறைவழிபாடு செய்வது தமிழ்ப் பண்பாட்டுக் கூறுகளில் ஒன்று. சிவவழிபாட்டு நெறியிலும் வள்ளலாரின் சமரச சுத்த சன்மார்க்க நெறியிலும் இவ்வழக்கம் உண்டு. சிறு தெய்வ வணக்கங்களிலும் மக்களின் அன்றாட இல்லற வழிபாட்டு நிகழ்வுகளிலும் இது இயல்பு. இந்தப் பழக்கத்தைச் “சாமிக்குச் சூடம் காமிக்கிற மாதிரி” என வைரமுத்து பதிவு செய்திருக்கிறார். கொதிக்கிற குழம்பை இறக்கி வைப்பதற்கு முன்னே குழம்பைக் கருவாச்சி அளாவும் செயலுக்கு இந்த உவமத்தைப் பயன்படுத்துகிறார்.

    “சுட வச்ச நல்லெண்ணெயக் கருவாட்டுச் சட்டிக்குள்ள இறக்கி, சாமிக்குச் சூடம் காமிக்கிற மாதிரி ஒரு அளவு அளாவி மினுமினுன்னு எண்ணெ மெதக்க எறக்கி வப்பா பாருங்க” 2

    என்னுந் தொடர்களால் கற்பூரத் தட்டை இறைமுன் வலக்கை கொண்டு மூன்றுமுறை ஆராதிப்பதுபோலக், கொதிக்கின்ற கருவாட்டுக் குழம்புச் சட்டியை அடுப்பிலிருந்து இறக்காமலேயே கருவாச்சி அளவினாள் என்பது விளக்கப்படுகிறது.

    1.2.2. சாமியாடிக்கு வந்த அருளும் சாமியின் அருள்வாக்கும்

    கோயிலில் சாமியாடிக்கு அருள் வரும். சாமியருள் வந்து ஆடுபவர்கள் அருள் வாக்குச் சொல்வர். இந்த இருவருக்குமே மெய்தடுமாறும் அளவில் ஆவேசம் வரும். அந்த ஆவேசத்தை உவமமாக்கியிருக்கிறார் வைரமுத்து. கருவாச்சியைப் பழிவாங்க வேண்டும் என்று நினைத்த சடையத்தேவரின் ஆவேசத்தையும் கருவாச்சிமீது ஏறி சொர்ணக்கிளி அருள்வாக்கு சொல்லியபோது அவள் கொண்ட ஆவேசத்தையும் விளக்குதற்கு இந்த இரண்டு உவமங்களையும் பயன்படுத்துகிறார்.

    “சாமியாடிக்கு அருள் வந்த மாதிரி” சடையத்தேவர் கொதித்தாராம்” 3

    “சாமி அருள் வாக்கு சொல்ற மாதிரி கருவாச்சி சொன்னாளாம்” 4

    முன்னது நூலாசிரியர் சொல்வது. பின்னது சாமியாடிய கருவாச்சியைக் கண்டோர் கூற்று. மேலெழுந்தவாரியாக ஒன்றுபோலத் தோன்றினாலும் சாமியாடி அருள் வருவதும் சாமிவந்தவன் அருள்வாக்குச் சொல்வதும் வேறுவேறு வினைகள். இவை வெகுநுட்பமாகக் கவனித்துக்  கையாளப்பட்டுள்ளன.

    1.2.3. இராமரும் அணிலும்

    சேதுபந்தண உதவிக்கு இராமர் அணிலைத் தன் விரல்களால் தடவிக் கொடுக்க, தடவிக்கொடுத்த அந்த மூன்று விரல் அடையாளமே அணில் முதுகின் மூன்றுகோடு என்பது தொன்ம சார்ந்த நம்பிக்கை. அந்த நம்பிக்கையை வைரமுத்து பெரியமூக்கி தன் மகள் கருவாச்சியின் உடல் நோவு தீரச் செய்கின்ற பணிவிடையில் பதிவு செய்து காட்டுகிறார்.

    “அணில் முதுகில் இராமர் மூன்று கோடு போட்ட மாதிரி” 5

    கருவாச்சியின் அடிகளை வருடிவிடுகிறாள் பெரியமூக்கி. ‘போட்ட மூன்று கோடு மாதிரி’ எனச் சொல்லாமல் ‘கோடு போட்ட மாதிரி’ எனச் சொல்வதால் பெரிய மூக்கியின் விரல் வருடலாகிய வினைக்கு இது உவமமாகிறது. இராமன் அணிலைத் தன் பக்கத்தில் வைத்துக் கொண்டு வருடிவிடுகிற காட்சியையும் பெரியமூக்கி தன் மகள் கருவாச்சியை அருகில் வைத்து வருடிவிடுகின்ற காட்சியையும் மனத்திரையில் கொண்டுவந்தால் உவமத்தின் நுட்பம் புரியக் கூடும். இராமனாகிய பரம்பொருள் அனைத்துயிர்களுக்கும் அருள்பாலிக்கும் நிலைக்கும் தாய்மைக்கும் அதிக வேறுபாடு இல்லை. எனவேதான் ‘அம்மையே! அப்பா!’ என இறைவன் விளிக்கப்படுகிறார். ‘தாயுமானவர்’ எனவும் அழைக்கப்படுகிறார். இந்தப் பின்புலத்தில் உவமப் பயன்பாட்டின் முழுப்பரிமாணத்தையும் புரிந்து கொள்வதோடு பெரியமூக்கி தன் மகள் கருவாச்சியின் மேல் வைத்திருந்த தாய்ப்பாசத்தையும் அறிந்து கொள்ள முடிகிறது. இதே உவமத்தை மற்றொரு இடத்திலும் வைரமுத்து பயன்படுத்திக் கொள்கிறார். இங்கே பெரியமூக்கி தன் மகள் கருவாச்சிக்குப் பாதப்பணி செய்வது போலப் பின்னாலே கருவாச்சி தன் மகன் அழகுசிங்கத்திற்கு நெற்றிப் பணி செய்கிறாள். அந்த இடத்தில்தான் இந்த உவமத்தை அதே தாய்மை உணர்வின் வெளிப்பாட்டுக்குப் பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்.

    “ராமர் அணிலுக்குக் கோடு போட்டார்ன்னு சொல்ற மாதிரி” 6

    மகன் அழகுசிங்கத்திற்குப் பத்துப்போட்டாளாம் கருவாச்சி. “அடுப்புல வறட்டோட்ட வச்சு அளவாக் கேப்ப மாவ வச்சா. வேணுங்கிற தண்ணிவிட்டுக் கெட்டிபடாம கிண்டுனா. களிப்பதத்துக்கு அது கூடி வாரப்ப ஒரு சிட்டிகை குங்குமத்தப் போட்டுக் கொழகொழன்னு எறக்குனா. ராமர் அணிலுக்குக் கோடு போட்டாடர்ன்னு சொல்ற மாதிரி அதை எடுத்து பிள்ள உச்சந் தலையிலே மூணுவெரலு இறக்கிவிட்டா” 7 இந்த இடத்திலும் இந்த உவமத்தைத் தன்னுடைய பதிவாகவே வைரமுத்து செய்திருக்கிறார். முதல் உவமத்தில் ‘மூன்று விரல்களின் செயல்’ உவமமாக, இங்கே இந்த இரண்டாவது பதிவில் அழகுசிங்கத்தின் நெற்றியில் விழுந்த மூன்று கோடுகளுக்கு அணிலின் மூன்று கோடுகள் உவமமாக்கப்பட்டுள்ளன. முதற்பதிவில் மூன்றுகோடு என இருக்க இரண்டாவது பதிவில் ‘கோடு’ என்று மட்டுமே பதிவிடப்பட்டுள்ளது. அழகுசிங்கத்தின் நெற்றியில் போட்ட கோடுகள் பொருள். அணிற்கோடுகள் உவமம். எனவே முன்னது வருடலுக்கும் பின்னது அழகுசிங்கத்து நெற்றியில் இடப்பட்ட பத்துக்கும் உவமங்களாய் அமைந்தன.

    1.2.4. சீதையைத் தேடி அனுமார் போற மாதிரி

    கம்பராமாயணத்தில் இன்றியமையாத் திருப்பங்களில் ஒன்று அனுமனின் இலங்கைப் பயணம். அவன் இராமனின் அரசியல் தூதுவனாக இலங்கை செல்லவில்லை. இராமனுக்குத் துணைவனாகச் செல்கிறான். இராமன் சேர்த்துக் கொண்ட தம்பிகளில் அனுமன் இலன் என்பதைப் புரிந்து கொண்டால் இராமனுக்கும் அனுமனுக்கும் நிலவிய நட்பினைப் புரிந்து கொள்ள முடியும். நீலன் உள்ளிட்ட எவரும் கடல்கடக்கும் துணிவில்லாத போது அத்துணிவைப் பெற்ற அனுமனைக் கேட்டுக் கொள்ள,

    “ஓசனை ஒன்று நூறும் உள்அடி உள்ளது ஆக
    ஈசன்மண் அளந்தது ஏய்ப்ப இருங்கடல் இனிது தாவி
    வாசவன் முதலோர் வந்து மலையினும் இலங்கை வாழும்
    நீசரை எல்லாம் நூறி நினைத்தது முடிப்பல்” 8

    என்னும் வைராக்கியத்தோடு சீதையைத் தேடிய அனுமன் புறப்படுகிறான். இந்த நிகழ்வைத்தான் வைரமுத்து கருவாச்சி அம்புலிப்புதூர் சென்ற தன் மகன் அழகுசிங்கத்தைத் தேடிச் சென்றாள் என உவமமாக்கி,

    “சீதையைத் தேடி அனுமார் போற மாதிரி” 9

    என்று பதிவு செய்திருக்கிறார். வினை, பயன், மெய், உரு என்னும் வகைபாடுகளின் அடிப்படையில் உவமத்தை நோக்கினால் இது வினையுவமம். ஆனால் அங்கே சீதை. இங்கே அழகுசிங்கம். அங்கே இராணவன் சிறையில் சிக்கியிருக்கும் சீதை. இங்கே விலைமாதர் வீட்டுக்குள் சிக்கியிருக்கும் பெற்ற மகன். அங்கே மற்றவன் மனைவியைத் தேடி நண்பன். இங்கே பெற்ற மகனைத் தேடி தாய். அது கடல் பயணம். இது காட்டுப்பயணம். இவற்றையெல்லாம் சிந்தையிலிருத்தி உவமத்தை நோக்கினால் நம்பிக்கை, வினைமுடிக்கும் திறன், தன்னல மறுப்பு, விளைவஞ்சா வினைத்திட்பம் என அத்தனையையும் உவமத்தால் பெற முடியும். இரண்டு வினைகளும் நேர்முக விளைவுகளையே தந்திருக்கின்றன என்று கொள்வதும் பொருந்தும்.

    1.2.5. அசையாமல் சயனிக்கும் அரங்கன்

    பொறுப்பற்ற மகனாக வளர்கிறான் அழகுசிங்கம். கரகாட்டம் பார்க்க அவனுக்குக் காசு தேவைப்படுகிறது. கொண்ணவாயனிடம் கேட்டுப் பார்க்கிறான். கிட்டவில்லை. ஆத்தா கருவாச்சியிடம் கேட்டால் கேவலம். களவாடத் திட்டமிடுகிறான். எங்கே திருடுவது? கருவாச்சியின் முந்தானை முடிச்சில் எப்போதும் காசிருக்கும். ஆனால் அவளோ மூணுதலைமுறை கண்ட கயிற்றுக் கட்டிலில் படுத்திருக்கிறாள். முந்தானையைச் சுற்றித் தலைமாடாக மாற்றி அவள் படுத்திருக்கிறாள். எப்போதும் இருபக்கமும் அசைந்து படுப்பவள் அன்றைக்கு ஒருபக்கமாகவே ஒருக்களித்துப் படுத்திருக்கிறாள். அவள் படுத்திருந்த அந்தக் காட்சியைத்தான் வைரமுத்து,

    “சீரங்கத்துல ரெங்கநாதர் ஒருக்களிச்சுப் படுத்த மாதிரி” 10

    என உவமமாக்கியிருக்கிறார். உவமம் தெய்வமாக இருந்தாலும் அசதியில் நகராமல் உறங்கும் கருவாச்சிக்குத் திருவரங்கத்து அரங்கனின் பள்ளி கொண்ட நிலையை உவமமாக்கியது பொருத்தமான உவமங்களைப் பொருத்தமான இடத்தில் பொருத்திக் காட்டும் அவருடைய இலக்கியத் தொழில் நுட்பம் வெளிப்படுவதாகக் கருதலாம். ‘உயர்ந்ததன் மேற்றே உள்ளுதல் வேண்டும்’ என்பது இலக்கணமாதலின் கருவாச்சிக்கு அரங்கனை உவமமாக்கினார் என்றலும் பொருந்தும்.

    1.2.6. இலக்குவன் பர்ணசாலையும் கொண்ணவாயன் குடிசையும்

    வைரமுத்து முறையாகத் தமிழ் கற்றவர். கம்பராமாயணம் படித்திருக்கலாம். சித்திரகூடப் படலத்தில் இராமனுக்கும் சீதைக்கும் தங்குவதற்காக இலக்குவன் பர்ணசாலை உருவாக்கிய பக்குவத்தை ‘நேர்முக’ வருணனை போலக் கம்பன் பாடியிருக்கிறான்.

    “நெடுங்கழை  குறுந்துணி நிறுவி, மேல் நிரைத்து
    ஒடுங்கல் இல் நெடு முகடு ஒழுக்கி ஊழுற
    இடுஙகல்இல் கைவிசித்து  ஏற்றி, எங்கணும்
    முடங்கல் இல் வரிச்சு மேல் விரிச்சு மூட்டியே

    தேக்கு அடைப் படலையின் செறிவு செய்து, பின்
    பூக்கிளர் நாணலின் புல்லு வேய்ந்து, கீழ்த்
    தூக்கிய வேய்களின் சுவரும் சுற்றுறப்
    போக்கி மண எறிந்து அவை புனலின் தீற்றியே

    வேறிடம் இயற்றினன் மிதிலை நாடிக்கும்
    கூறின நெறிமுறை குயிற்றி, குங்குமச்
    சேறு கொண்டு அழகுறத் திருத்தி திண் சுவர்
    ஆறிடு மணியொடு தரளம் அப்பியே

    மயிலுடைப் பீலியின் விதானம் மேல்வகுத்து
    அயிலுடைச் சுரிகையால் அருகு தூக்கு அறுத்து
    எயில் இளம் களைகளால் இயற்றி ஆறு இடு
    செயலுடைப் புதுமலர் பொற்பச் சிந்தியே” 11

    கவிதையாக்கத்தின் அத்தனை தொழில்நுட்பங்களையும் உள்ளடக்கிய கம்பன் பாடல்களுக்கு உரையெழுதியது போல் வைரமுத்து கண்ட கொண்ணவாயன் கருவாச்சிக்குக் குடிசை அமைக்கிறான்.

    “கருவாச்சிக்குண்டான சாணிக்குழியில் குடிசை போடுறதுன்னு முடிவாகிப் போச்சு……..மம்பட்டி எடுத்தான் கொண்ணவாயன். செடி செத்தையெல்லாம் செதுக்கி எறிஞ்சுட்டான்………பதினாறு மொழ நீளத்துல பத்தடி அகலத்துல அரைச்சாண் பள்ளத்துக்கு அஸ்திவாரமும் தோண்டிபுட்டான்………கொழச்ச மண்ணுருண்டைய பவளமும் கனகமும் கொடுக்க……காவக்காரச் சக்கணன் கோளாறு சொல்ல….. அஸ்திவாரத்து மேல மண்ணுவைக்க மதில் ஏறுது சரசரன்னு……..”

    மறுநாளே தரைக்கு மண்ணடிச்சான். செம்மண்ணு மூணுவண்டி. கெணத்துமண்ணு பத்துவண்டி……… உருமா பெருமாத் தேவருக்கிட்ட பூவரசங்கால் ரெண்டு வாங்கி முன்னுக்க ஒண்ணும் பின்னுக்க ஒண்ணுமா நட்டு மூங்கிக் கம்புக ரெண்டு மாட்டினான்……”

    கத்தாழைய அறுத்தான். நார் நாரா உரிச்சான். காயவச்சான் வெயில்ல. ஊறவச்சான் தண்ணியிலே…. பலம் வந்துருச்சு கத்தாழங்கயித்துக்கு…..மூணு பூவரசங்கம்பு வச்சு வேப்பங் குச்சிகள ஊடு குச்சிகளா நெருக்கியடிச்சுப் படபடன்னு உக்காந்து படல் பண்ணிப்புட்டான்.

    அவன் நெஞ்சுல பரவுன சந்தோசம் கூன் வரைக்கும் புகுந்து குறுகுறுக்குது….. பத்தடி பின்னுக்கு வந்து அழகுபாத்தான் கொண்ணவாயன்” 12

    கொண்ணவாயன் குடிசையைப் பார்த்து நிற்கிற பாங்கினைச் சுட்டுகிற வைரமுத்து,

    “பஞ்சவடியில ராமனுக்கும் சீதைக்கும் கட்டிக் குடுத்த குடிசையை இலட்சுமணன் நின்னு அழகு பாத்தானோ இல்லையோ கருவாச்சிக்குக் கட்டிக் குடுத்த குடிசையைக் கொண்ணவாயன் கண்ணால கண்டு குளுந்து போனான் குளுந்து” 13

    என இராமயணத் தொன்ம நிகழ்ச்சியை உவமமாக்கியிருப்பதைக் காணலாம். ‘அண்ணன் தங்கவேண்டும்’ என்னும் இலக்குவன் விருப்பத்தை மட்டுமே கம்பர் பாடியிருக்கிறார். இலக்குவன் தான் கட்டிய பர்ணசாலையைப் பார்த்தான் எனப் பாடவில்லை. ஆனால் கருவாச்சியின் கொண்ணவாயன் கருவாச்சிக்காகத் தான்கட்டிய அந்தக் குடிசையைப் பார்த்து மகிழ்கிறான். அந்த மகிழ்ச்சியையும் வைரமுத்து பதிவு செய்திருக்கிறார்.

    1.2.7. பிட்டுக்குப் பட்ட பிரம்படி

    கற்றலினும் பட்டறிவே ஒருவனை ஞானியாக்கும் என்பது வைரமுத்து கொள்கையாக இருக்கக்கூடும். அந்த நிலைப்பாட்டில் அவர் படைத்திருக்கும் ‘கருவாச்சி’ என்னும் பாத்திரத்தை உற்றுநோக்குவார்க்கு இந்தச் சிந்தனை வராமல் போகாது. காவியத்தின் பிற்பகுதியில் கருவாச்சியைச் சந்திப்பதற்கு வரும் ஞானியாகிய சாமியாரின் வினாக்களுக்குக் கருவாச்சி சொல்லும் விடைகள் ஒவ்வொன்றும் பட்டறிவின் வெளிப்பாடாகவே அமைந்திருக்கிறது. இதற்கு மூலமாகப் பட்டினத்தடிகளைக் கொள்ளுவதில் தவறில்லை. மனிதனுடைய பலம் எது பலவீனம் எது என்னும் சாமியாரின் வினாவிற்கு விடையளிக்கிறாள். அவள் தரும் விடை,

    “பேச்சுத்தான் சாமி. மனுசன் பண்ண நல்லதும் அதான். கெட்டதும் அதான். இன்னைக்கி வரைக்கும் நாயும் நரியும் சிங்கமும் புலியும் காட்டுக்குள்ள அடிச்சுக்கிட்டு அலையுதுக. ஏன்னா அதுகளுக்குள்ள பேச்சு வார்த்த இல்ல. மனுசன் பிச்சுப் புடுங்கலத் தீக்கத்தான் பேச்சு வார்த்தை கண்டுபிடிச்சசான். பெறகு பேச்சு வார்த்தையே பிச்சுப் புடுங்கலாகிப்  போச்சு. ஒரு சொல்லுல இருக்கு சாமி மனுசப்பொறப்பு மண்ணாகிறதும் பொன்னாகிறதும்” 14

    கருவாச்சியின் இந்தப் பரிபக்குவமான விடையைச் சற்றும் எதிர்பார்க்காத சாமியார் அதிர்ந்து போனார். அவர் அந்தக்கரணங்கள் அனைத்தும் நிலைகுத்தி நின்றன. கருவாச்சியின் சொல் அவர் உடலிலும் மனத்திலும் ஏற்பட்ட அதிர்வலைகளையே,

    “சிவபெருமான் வாங்குன பிரம்படி சீவராசி முதுகையெல்லாம் பதம்பாத்துச்சுண்ணு சொல்ற மாதிரி” 15

    என்று உவமத்தால் விளக்கிக் காட்டுகிறார்.

    “வானவர், மனிதர், நரகர், புள், விலங்கு, மாசுணம், சிதல், எறும்பு ஆதி
    ஆனபல் சரமும் மலை, மரம், கொடி, புல் ஆதியா அசரமும் பட்ட
    ஊனடை கருவும் பட்டன தழும்போடு உதித்தன உயிரில் ஓவியமும்
    தானடி பட்ட சராசர சடங்கள் தமக்கு உயிர் ஆயினோன் தழும்பு” 16

    என்னும் திருவிளையாடற்புராணப் பகுதியைப் படித்துணர்ந்தார்க்கு உவமம் கொண்டு வைரமுத்து ஓவியமாக்கும் சாமியாரின் அதிர்வுகளைப் புரிந்து கொள்ள இயலும்.

    1.2.8. மார்க்கண்டேயன் விடாத சிவலிங்கம்

    ஆத்தா பெரியமூக்கியும் மகள் கருவாச்சியும் கூலிக்கு வேலைசெய்யக் கரட்டுக் காட்டுக்குப் போவார்கள். வேலைக்கு நடுவே கையில் கிடைத்த சுள்ளிகளைப் பொறுக்கிக் கட்டாகக் கட்டித் தலை சும்மாடு வைத்துத் தூக்கிக்கொண்டு திரும்புவார்கள். அப்படியொருநாள் திரும்பும்போது மழைபிடித்துக் கொள்ள, காட்டோடை வெள்ளத்தில் சிக்கிக்கொள்கிறார்கள். ஆத்தா கரையேறிவிட்டாள். ஆனால் கருவாச்சி கரையேறவில்லை. தலையில் வைத்திருந்த விறகுகட்டைத் தூக்கி எறியவும் மனம் வரவில்லை.

    “மார்க்கண்டேயன் பிடிச்ச சிவலிங்கம் மாதிரி” 17

    அந்த விறகுக்கட்டை அவள் தலையில் வைத்துப் பிடித்திருந்தாளாம். மார்க்கண்டேயனுடைய பதினாறு வயது வரையறுக்கப்பட்ட ஆயுள் இவன் செய்த தவத்தாலும் வழிபாட்டாலும் சிவனால் நீட்டிக்கப்பட்டு உறுதி செய்யப்பட்டது என்பது தொன்மம். ஆனால் கருவாச்சியின் நிலை அத்தகையதன்று. வெள்ளத்தில் சிக்கியவள் வீட்டில் அடுப்பெரிக்கும் வறுமை நிலையை முன்வைத்து விறகுக்கட்டைக் கைவிட மறுக்கிறாள். வெள்ளத்தில் சிக்கிச் சாவோமா? தப்பிப்  பிழைப்போமா? என்னும் நடுக்கத்தல் கருவாச்சி. வரம் கொடுத்து சிவன் கைவிட மாட்டான் என்னும் நம்பிக்கை மார்க்கண்டேயனுக்கு. இந்த உவமம் பற்றுதலின் உறுதிப்பாட்டிற்குரியது. எனினும் இருவேறு மனநிலைகளைக் கற்பார் உணர்வதற்கு வழிவகுக்கிறது.

    1.2.9. சந்திரமதி புலம்பல்

    வினை, பயன், மெய், உரு என்னுமாறு அமைந்த உவமங்களைச் சுவைப்பதற்கும் வரலாற்று நிகழ்ச்சிகள், தொன்ம நிகழ்வுகள் ஆகிய உவமங்களைச் சுவைப்பதற்கும் அடிப்படை வேறுபாடு உண்டு. பால்போல் இனிய சொல் என்றால் யாரும் புரிந்து கொள்ள முடியும். ‘கடன்பட்டான் நெஞ்சம் போலக் கலங்கினான் இலங்கை வேந்தன்’ என்றால் இலங்கை வேந்தனுடைய மனத்துன்பத்தை ஏதோ ஒருவகையில் அறிந்து கொள்ளாமல் கடன்பட்டான் நெஞ்சம்போல என்னும் உவமத்தைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது.  சந்திரமதியைப் போல் திம்சு புலம்பினாள் என்றால் சந்திரமதி புலம்பலை அறிந்து கொள்ள வேண்டும். அந்தப் புலம்பலை வல்லூர் தேவராச முதலியார் நெஞ்சம் நெக்குருக எழுதிக் காட்டுகிறார்.

    “நிறையோசை பெற்ற பறையோசை அற்று நிரையாய் நிறைந்த கழுகின்
    சிறையோசை அற்ற செடியூடு இறக்க விதி யார் இழைத்த செயலோ?
    மறையோன் இரக்க வளநாடு அனைத்தும் வழுவாது அளித்த வடிவேல்
    இறையோன் அளித்த மகனே! உனக்கு இதுவோ விதித்த விதியே” 18

    இந்தப் புலம்பலைத்தான் திம்சிடம் கண்டிருக்கிறார் வைரமுத்து. செய்திருக்கிற மாற்றம் என்னவென்றால் சந்திரமதி லோகிதாசனின் தாய். அவளுக்கும் அவள் கணவன் அரிச்சிந்திரனுக்கும் மகன் லோகிதாசனுக்கும் நேரும் துன்பங்கள்  தெய்வம் சார்ந்த நிகழ்வுகள். தான் சுமந்து பெற்ற மகன் பாம்பு கடித்து இறந்துவிட்டான் என்பதைக் கேட்டுத் துடிதுடித்த சந்திரமதியின் புலம்பலை ஒரு நாடகக்காரியின் நடிப்புக்கு உவமமாக்குகிறாள் வைரமுத்து. கட்டையன் குடும்பத்தை வேரறுக்க திட்டமிட்டு முதலில் மாமனாரை வழிக்குக் கொண்டு வந்து தொடர்ந்து கட்டையனை வழிக்குக் கொண்டுவந்தாள். அழகு சிங்கத்துக்காகக் காத்திருந்தவளுக்குக் கட்டையன் வீட்டுக்கு ஆடு திருடச் சென்ற சூழல் பெரிதும் உதவியது. கூரையிலிருந்து கீழே விழுந்த அழகுசிங்கத்தைத் தன் மடியில் போட்டுக் கொண்டு,

    “லோகிதாசனை மடியில் போட்டு சந்திரமதி மயான காண்டத்துல அழுகிற மாதிரி” 19

    அழுதாளாம் திம்சு. போலிக்கண்ணீரை நீலிக்கண்ணீர் என்பர். அது வெள்ளையம்மா என்கிற திம்சுக்குப் பொருந்தும். நாவலைப் படிக்கிறவர்கள் திம்சின் இயல்புக்கும் அவள் புலம்பலுக்கும் தொடர்பே இல்லையென்பதை அறிந்து சந்திரமதியின் புலம்பல் பற்றி அறிந்து கொள்ள முனையக்கூடும்.  உவமம் பாசம் என்பதையும் பொருள் வேஷம் என்பதையும் புரிந்து கொள்வதால் பாத்திரப்படைப்பு இன்னும் தெளிவு பெறக்கூடும்.

    1.2.10 வைரமுத்தின் உவமங்களில் அங்கதமும் அழகியலும்

    மேற்கண்ட பத்திகளில் விரிவாக ஆராயப்பட்ட தொன்மங்களின் தொடர்ச்சியாக அழகியல் மற்றும் அங்கதச் சுவைகளை வெளிப்படுத்தும் உவமங்களையும் அவர் பயன்படுத்தியுள்ளமை அறியத்தக்கது.

    • அம்புலிப்புதூர் பாலியல் தொழில் செய்வார் வீட்டில் மனையில் உட்கார்ந்திருந்த அழகுசிங்கத்தை “ஒத்தப் பிள்ளையார் மாதிரி”20 எனச் சித்திரித்துக் காட்டியிருப்பதும்,
    • குடும்பம் இணைய வேண்டும் என்ற நல்லெண்ணத்தில் குழந்தையாகிய அழகுசிங்கத்தைக் கருவாச்சிக்குத் தெரியாமல் தூக்கிவந்து கட்டையன் தந்தையான சடையத் தேவருக்குக் காட்ட பகை பாராட்டிய சடையத்தேவர் அந்த நேரத்தில் குழந்தைக்குக் காட்டிய பாரா முகத்திற்கு “விசுவாமித்திரர் வச்சுருந்தாரு பாருங்க ஒரு மூஞ்சி”21 என உவமம் காட்டியிருப்பதும் அங்கதச் சுவைக்கு எடுத்துக்காட்டாகக் கொள்ளலாம்.
    • கருவாச்சியின் உடல் உறுப்புக்களின் வனப்புக்கு “மதுரை மீனாட்சிக்கு இருக்குற மாதிரி சின்ன வாயி செப்பு உதடு”22 என்னும் உவம வண்ணனையும்,
    • மழைக்கு முன்னால் அடிக்கும் காற்றொலியை “ஆகாயத்திலிருந்து ஆதிசேசன் எறங்கி வார மாதிரி” 23 என உவமத்தால் விளக்கியிருப்பதையும் அழகியலுக்கான  தொன்ம உவமங்ளாகக் கருதலாம்.

    1.3. வைரமுத்தின் உவமக் கோட்பாடுகள்

    வைரமுத்தின் உவமக் கோட்பாடுகள் என்னும் பொதுத் தலைப்புக்கு உட்பட்டு அவருடைய நாவல்களில் ஒன்றான கருவாச்சி காவியத்துள் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கும் குறிப்பிட்ட தொன்மம் சார்ந்த உவமத் தரவுகளை மட்டும் ஆராய்ந்த வகையில் பெறப்படும் மெய்ம்மைகள் பின்வருமாறு வரையறுக்கப்படுகின்றன.

    • பொருள் விளக்கம், அழகியல், அங்கதம் என்னும் உவமத்தின் பன்முகப் பயன்பாட்டிற்கு ஏனைய உவமங்களைப் போலவே தொன்மப் பதிவுகளையும் வைரமுத்து பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்.
    • வினை, பயன், மெய், உரு என்னும் நான்கு வகை வரையறை, சிறப்பு, நலன், காதல், வலிமை என்னும் நிலைக்களம் என்பவற்றின் வளர்ச்சி நிலையாகவே அவர் உவமங்களைப் பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்.
    • பொருள் விளக்கம் என்ற நிலையோடு அமையாது, உவமத்தின் முழுப்பொருள் விளக்க ஆற்றலையும் அவர் பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்.
    • தொல்காப்பியம் தொடங்கி இன்றைய புதுக்கவிதைக் காலம் வரை தொன்மம் சார்ந்த பதிவுகள் உவமங்களாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளன.
    • சைவம், வைணவம் ஆகிய சமயம் சார்ந்த இதிகாசப் பதிவுகளைக் காப்பியப் பாத்திரங்களின் உரையாடல்களில் பயன்படுத்திக் கொள்ளும் வைரமுத்து ஆசிரியர் என்ற நிலையில் அவரும் பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்.
    • கருவாச்சி காவியம் வட்டாரம் சார்ந்த பதிவாதலின் தொன்மத்தில் மக்களால் பெரிதும் அறியப்பட்ட பதிவுகளையே உவமங்களாகக் கொள்கிறார்.
    • வைரமுத்தின் பதிவுகளில் பொதுவாக அங்கதமும் ஆதங்கமும் பிணைந்தே அமைந்திருக்கும். கருவாச்சி காவியத்தில் உள்ள தொன்மம் சார்ந்த பதிவுகளிலும் அது எதிரொலிப்பதைக் காணலாம்.
    • தொன்மம் சார்ந்த உவமங்களை எதிர்மறைக் கருத்து விளக்கத்திற்காகப் பயன்படுத்திக் கொள்வது சந்திரமதி – திம்சு இவர்களின் புலம்பலில் வெளிப்படுவதைக் காணலாம்.

     நிறைவுரை

    பொதுவான இலக்கியத் திறனாய்வுக் கோட்பாடுகள் வைரமுத்தின் படைப்புக்களை ஆராய்வதற்கு எந்த அளவுக்கு உதவும் என்பது தெரியவில்லை. அவருடைய படைப்புக்களிலிருந்தே அவற்றை அளந்தறியும் அளவுகோல்களாகிய திறனாய்வுக் கோட்பாடுகளை வடித்தெடுப்பது சரியாக இருக்கலாம். இது அவருடைய நாவல்களுக்கும் பொருந்தும். இத்தகைய நெறிகொண்டு அவருடைய அனைத்துப் படைப்புக்களின் உவமங்களை வகைமாதிரிகளாகத் தொகுத்தாராய்வது ஆய்வுலகத்தில் ஒரு புதிய தடமாகக் கருதப்படலாம். ஒரு குறிப்பிட்ட நாவலில் பகுத்து ஒதுக்கப்பட்ட தொன்மம் சார்ந்த உவமங்களைப் பற்றிய இந்த ஆய்வு அத்தகைய பெருநோக்கம் நிறைவேறுதற்கு உதவுமாயின் அதனையே தனது பயனாகக் கருதுகிறது.

    சான்றெண் விளக்கம்

    கல்கி                                   பொன்னியின் செல்வன் , 3ஆம் அத்தியாயம், கொலைவாள்,                                                                                    கோடியக்கரையில்

    வைரமுத்து                  கருவாச்சி காவியம்                                              ப 271

    மேலது                                                      ,,      ,,                                                                  ப 28

    மேலது                                                      ,,      ,,                                                                  ப 48

    மேலது                                                      ,,      ,,                                                                  ப 101

    மேலது                                                      ,,      ,,                                                                  க 141

    மேலது                                                      ,,      ,,                                                                  க 141

    கம்பர்                                கம்பராமாயணம். சி.கூ.படலம்                 பா.எண். 4732

    வைரமுத்து                  கருவாச்சி காவியம்                                                ப 250

    மேலது                                                       ,,      ,,                                                                         27

    கம்பர்                                கம்பராமாயணம் சி.கூ.படலம்                    பா.எண. 2089-2092

    வைரமுத்து                  கருவாச்சி காவியம்                                                 ப 295

    மேலது                                                      ,,      ,,                                                                     ப 296

    மேலது                                                      ,,      ,,                                                                      ப 322

    மேலது                                                      ,,      ,,                                                                       ப 322

    பரஞ்சோதி முனிவர் திரு.வி. புராணம் ம.சு.படலம்                     பா.எண்.55

    வைரமுத்து                  கருவாச்சி காவியம்                                                   ப 103

    வல்லூர் தேவராசர்   அரிச்சந்திர புராணம்                                          ப 998

    வைரமுத்து                  கருவாச்சி காவியம்                                                    ப 239

    மேலது                                                       ,,      ,,                                                                       ப 260

    மேலது                                                      ,,      ,,                                                                        ப 144

    மேலது                                                     ,,      ,,                                                                         ப 19

    மேலது                                                     ,,      ,,                                                                         ப 131

    துணைநூற்பட்டியல்

    1. வைரமுத்து கருவாச்சி காவியம்
    சூர்யா வெளியீடு
    22, நான்காம் குறுக்குத் தெரு
    டிரஸ்ட்புரம், சென்னை – 600 028
    முதற்பதிப்பு – 2006

    2. தொல்காப்பியர் தொல்காப்பியம்
    தென்னிந்திய சைவ சித்தாந்த
    நூற்பதிப்புக் கழகம்
    154 டிடிகே சாலை
    சென்னை – 600 018
    மறுபதிப்பு – மார்ச் 1967

    3. வல்லூர் தேவராச முதலியார் அரிச்சந்திரபுராணம்
    (இணைய தளம்)


    ஆய்வறிஞர் மதிப்புரை (Peer Review):

    ‘வைரமுத்தின் உவமக் கோட்பாடுகள்’ என்னும் தலைப்பில் அமைந்த இக்கட்டுரையைப் பலமுறை பயின்று கட்டுரையின் அனைத்துக் கூறுகளையும் உள்வாங்கி ‘வல்லமை’ முன்மதிப்பீட்டு விதிகளைக் முழுமையாகக் கருத்திற்கொண்டு செய்யப்படும் முன்மதிப்பீடு

    1. கவிஞர் நாவலாசிரியர் என்னும் இருமுகச் சிறப்பு வாய்ந்த வைரமுத்தின் நாவல்களின் உவமங்களைப் பற்றிய பெருங்களத்து  ஆய்வில் குறிப்பிட்ட ஒரு நாவலில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள தொன்ம  உவமங்களை மட்டும்; கட்டுரைப் பொருளாக்கியிருப்பது ஆய்வுநெறி பற்றிய தெளிவான  புரிதலைக்  காடடுகிறது.

    2. கட்டுரையாளர் முனைவர்ப் பட்ட ஆய்வாளர் எனத் தெரிய  வருவதால், தொடக்கவுரை, கட்டுரையமைப்பு, பத்திப் பிரிப்பு, உத்தி, தரவுகள் தொகுப்பு, வரையறை முதலியவை நெறியாளர் –  ஆய்வாளர் இருவருக்கும் பெருமை சேர்ப்பதாகவே அமைந்திருக்கிறது.

    3. கல்கி அவர்களின் ‘பொன்னியின் செல்வன்’ நாவல் தொடக்க உவமத்துடன்  செய்திருக்கும் கட்டுரைத் தொடக்கம், கட்டுரைப் பொருளின் கருவறை வாயிலுக்கே அழைத்துச் சென்றுவிடுகிறது.

    4. ஏறத்தாழ 450 உவமங்கள் பயின்று வரும் ஒரு நாவலில் பத்துக்கும் குறைவான தொன்மம் சார்ந்த உவமங்களைப் பொருள் விளக்கத்தோடு சுட்டியிருப்பது பாராடடுக்குரியது.

    5. மகனை மடியில் வைத்துச் சந்திரமதியின் உண்மைப் புலம்பலைக் கட்டையன்’ குடும்பத்தை முழுமையும் மடக்கி இறுதியாக அழகுசிங்கத்தையும் மயக்க முயலும் ‘வெள்ளையம்மா’ என்னும் திம்சின்  போலிப் புலம்பலோடு எதிர்மறையாக்கி வைரமுத்து உவமித்திருப்பதை நுட்பமாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார்.

    6. இலக்குவன் சித்திரகூடத்தில் குடில் அமைந்த பாங்கினையும் கொண்ணவாயன் கருவாச்சிக்குக் குடிசை அமைத்த பாங்கினையும் மூலப் பதிவுகளோடு ஒப்பிட்டுக் காட்டியிருப்பது ஆய்வில் தரவுகளுக்கான உழைப்பின்  அருமையை வெளிப்படுத்துவதாக அமைந்திருக்கிறது.

    7. “வைரமுத்தின் பதிவுகளில் பொதுவாக அங்கதமும் ஆதங்கமும் பிணைந்தே அமைந்திருக்கும்.’ என்பதே ஒரு  கருதுகோளாக அமைகிறது.

    8. கருவாச்சி காவியத்தில் ‘சாமியார் வருகை ‘கதையோடு எள்ளின் முனையளவும் ஒட்டாத’  ஒரு பின்னிணைப்பாக அமைந்துவிட்டது என்பதும் ஒரு திறனாய்வுப் பார்வை. என்னதான் கருவாச்சியின் பட்டறிவு ஞானத்தை நோக்கியதாக  இருப்பினும் அந்தப் பகுதியில் சாமியார் வினாக்களுக்கு அவள் தரும் விடைகள் இயல்பான பாத்திரப் படைப்புக்கு ஒப்பனை செய்வது போல அமைந்துவிடுகிறது. அவள் தந்த விடையால் உணர்ந்த சாமியாரின் அதிர்வுக்குச் சிவபெருமான் வாங்கிய அடி ஏற்படுத்திய அதிர்வுகளை உவமமாக்கியிருக்கும் பொருத்தமின்மையை உணர்த்தியிருந்தால் சிறப்பாயிருந்திருக்கும்.

    9. சான்றெண் விளக்கத்தில் பயன்படுத்தப்பட்;டிருக்கும் நூல்கள் பற்றிய விவரமும் துணைநூற்பட்டிய்லில் தரப்பட்டிருக்கும் விவரமும் பொருத்தமாக இல்லை என்பதை ஆய்வாளர் கவனித்திருக்க வேண்டும்.

    10. திரைப்படப் பாடலாசிரியராகவே அடையாளம் காணப்பட்டிருக்கும் வைரமுத்தின் படைப்பிலக்கியப் பரிமாணம், இதுபோன்ற ஆய்வுகளால் உயரக்கூடும்.


     

    Share
  • இனி விடமாட்டேன்

    இனி விடமாட்டேன்

    அண்ணாகண்ணன்

    ஆசிரியரின் குரலில் இந்தப் பாடலை இங்கே கேட்கலாம்.

     

    விட்டதைப் பிடிப்பேன்
    விடமாட்டேன் இனி விடமாட்டேன்
    தொட்டதை முடிப்பேன்
    விழமாட்டேன் தலை கவிழமாட்டேன்

    உள்ளதைச் சொல்வேன்
    கட்டமாட்டேன் இட்டுக் கட்டமாட்டேன்
    நல்லதைச் செய்வேன்
    ஒட்டமாட்டேன் தீயில் ஒட்டமாட்டேன்

    கண்டதை ரசிப்பேன்
    மூடமாட்டேன் விழி மூடமாட்டேன்
    கொண்டதைக் கொடுப்பேன்
    பாடமாட்டேன் பஞ்சம் பாடமாட்டேன்

    விண்ணிலே பறப்பேன்
    படமாட்டேன் அடை படமாட்டேன்
    மண்ணிலே விதைப்பேன்
    வேர்த்திருப்பேன் மலர் பூத்திருப்பேன்

    புன்னகை விரிப்பேன்
    அழமாட்டேன் அஞ்சித் தொழமாட்டேன்
    இன்றினில் வாழ்வேன்
    இசைத்திருப்பேன் திசை அசைத்திருப்பேன்!

     

    (அண்ணாகண்ணன் யூடியூப் அலைவரிசையில் இணைய, இங்கே சொடுக்குங்கள் : http://www.youtube.com/subscription_center?add_user=Annakannan)

    Share
  • ஆட்டுத்தோல் போர்த்திய ஓநாய்

    ஆட்டுத்தோல் போர்த்திய ஓநாய்

    மறவன்புலவு க. சச்சிதானந்தன்

    சித்திரை 29 2051 செவ்வாய் (12.05.2017)
    ஊடகத்தாருக்கு அறிக்கை

    சுமந்திரனைக் கட்சியில் இருந்து தூக்கி எறியுங்கள்.

    1961 அறப்போர் காலத்திலிருந்து இன்றுவரை தமிழ்த் தேசியம் ஈழத்தமிழர் நலம் எனத் தமிழரசுக் கட்சி சார்ந்து பணிபுரிந்து கொண்டிருக்கிற மறவன்புலவு க. சச்சிதானந்தன் கோருகிறேன்.

    சுமந்திரனைத் தமிழரசுக் கட்சியை விட்டுத் தூக்கி எறியுங்கள் என 2018 நவம்பர் 6இல் நான் திரு மாவை சேனாதிராஜா அவர்களுக்கு எழுதினேன்.

    சுமந்திரனின் நாக்கு, கரி நாக்கு. தமிழை தமிழரை தமிழ் தேசியத்தை உணராத அறியாத புரியாத தெரியாத விரும்பாத ஒருவரின் நாக்கே சுமந்திரனின் நாக்கு என நான் அன்று கூறினேன்.

    எனவே தமிழரசுக் கட்சியில் இருந்து நீக்குங்கள் எனத் தலைவருக்குக் கடிதம் எழுதினேன்.

    அதற்கு முன்பு 30.12.2015இல் வட மாகாணசபையை முடக்குவதற்கு அக்காலப் பிரதமர் இரணில் விக்கிரமசிங்கர் எடுத்த முயற்சிக்கு சுமந்திரன் கைகொடுத்தார் எனக் குற்றம்சாட்டி எழுதினேன்.

    சென்னையில் 100 அடி சாலையில் அமர்ந்திருந்த உயர்தர விடுதியொன்றில் பாரதிய ஜனதா கட்சியின் தமிழ்நாட்டுக் கிளையினர் 2015இல் நடத்திய கருத்தரங்கில் முதல் முதலாகச் திரு சுமந்திரனைச் சந்தித்தேன். ஈழத்தமிழரின் சார்பில் அவர் அங்கு பேசினார்.

    அங்கே அவரின் பேச்சைக் கேட்டேன். இவருக்கும் தமிழுக்கும் தமிழருக்கும் தமிழ்த் தேசியத்திற்கும் என்ன தொடர்பு? இத்தகைய கரிநாக்கராக இருக்கிறாரே என மனத்துள் சினந்தேன்.

    1961 முதலாக தமிழ் தமிழர் தமிழ் தேசியம் ஈழத்தமிழரின் நன்மை என்பவற்றுக்காக தமிழகத்தில் நானும் இணைந்து சிறிது சிறிதாகக் கட்டியெழுப்பிய ஈழத்தமிழர் ஆதரவுக் கொள்கையைப் போட்டு உடைத்தார் 2015இல் சென்னையில் சுமந்திரன்.

    சிங்களத் தொலைக்காட்சி பேட்டியில் சுமந்திரன் கொடுத்த விடைகள் கரிநாக்கராக அவரை உறுதி செய்துள்ளன.

    தமிழர் இயல்பிலேயே அறநெறியாளர். ஆயுதங்களை 400 ஆண்டுகளாக அறியாதவர். அவர்களை ஆயுதம் தூக்குமாறு தூண்டியோர் 1948இல் விடுதலைக்குப் பின் வந்த சிங்கள அரசுகள். சிங்கள அரசுகளும் சிங்களக் குண்டர்களும் தொடர்ச்சியாக 1952இல் 56இல் 58இல் 61இல் 72இல் 74இல் 77இல் 82இல் 83 நடத்திய தமிழர் மீதான கொடும் பயங்கரவாதத்தை அரச பயங்கரவாதத்தை நினைவுகூரச் சுமந்திரன் தவறிவிட்டார்.

    அப்பாவிகளாக இருந்த தமிழ் இளைஞர்களை ஆயுத தாரிகள் ஆக்கிய அரச பயங்கரவாதத்தை, சிங்களத் தலைவர்கள் பலரையும் ஒப்புக்கொண்ட எதார்த்த நிலையை சுமந்திரன் அடிக்கோடிட்டுக் கூறாமல் விட்டார்.

    ஏனெனில் அவர் தமிழ் தமிழர் தமிழ்த்தேசியம் என்பவற்றைக் கிஞ்சித்தும் அறியாதவர் கொஞ்சமும் உணராதவர்.

    இப்பொழுதும் காலம் கடந்து விடவில்லை.

    தமிழரசுக் கட்சியின் தலைவர் திரு மாவை சேனாதிராஜா அவர்களே முதற்கட்டமாக அவரைக் கட்சியிலிருந்து இடை நிறுத்துங்கள். விசாரணையைத் தொடங்குங்கள். அவர் வேட்பாளர் இல்லை என்பதை மக்களுக்குத் தெரிவியுங்கள்.

    அவருக்கு வாக்களிக்க வேண்டாம் எனத் தமிழ் மக்களிடம் கூறுங்கள்.

    வரலாற்றை அறியாத தமிழ் தேசியத்தில் ஊறாத தமிழ்த் தேசியத்தில் ஈடுபாடற்ற ஒருவரை, அகத்தே முரட்டுக் குணத்துடன் கொடிய நோக்கத்துடன் ஓநாயாகிப் புறத்தே ஆட்டுத்தோல் போர்த்திய பொய்யர்களான போலிகளை அடையாளம் கண்டு ஒதுக்குங்கள் என இயேசுபிரான் கூறியதாக மத்தேயு 7:15இல் கூறியதை இங்கு நினைவு கூர்வது பொருத்தம்.

    Share
  • வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்-23

    வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்-23

    தி. இரா. மீனா

    பசவேசர் தொடர்ச்சி

    35. “பாம்பு கடித்தவரைப் பேசவைக்கலாம்
    பேய் பிடித்தவரைப் பேசவைக்கலாம்
    செல்வமெனும் பூதம் பிடித்தவரைப்
    பேசவைக்க முடியாது காணீர்
    வறுமை என்னும் மந்திரவாதி வந்தால்
    உடனே கூறுவார்கள், கூடலசங்கமதேவா என்றே“

    36. “நீர் தப்பிய மீன் வாழ்வதில்லை
    சிவகணங்களுடன் என்னைச் சேர், இலிங்கமே
    சிவசிவா கூடலசங்கமதேவா
    முந்தானை நீட்டிக் கெஞ்சுகிறேன்”

    37. “பானை செய்ய மண்ணே அடிப்படையாம்
    தோடு செய்யப் பொன்னே அடிப்படையாம்
    சிவநெறியறிய குருநெறியே அடிப்படையாம்
    நமது கூடலசங்மதேவனை அறிய
    அடியவர் கூட்டமே அடிப்படையாம்“

    38. “விழாவிற்கென வந்த பலியாட்டுக்குட்டி
    தோரணத் தளிர்களைத் தின்றது
    கொல்லப் போகிறார்கள் என்பதறியாமல்
    வேகப் போகும் உடலை வளர்க்க முயன்றது.
    மக்கள் பிறந்ததும் அவ்வாறே பெற்றதும் அவ்வாறே
    கொன்றவர் மிஞ்சினார்களோ, கூடலசங்கமதேவா?”

    39. “எலே எலே மனிதா பேராசை வேண்டாமடா!
    வளர்பிறை தேய்பிறையாம் செல்வம் நிலையல்ல
    அழியா அரசு பெறவே கூடலசங்கம தேவனே
    மறவாமல் பூசை செய்வாய்“

    40. “சாணத்தில் பிடித்த விநாயகனைச்
    சம்பங்கி மலர் கொண்டு பூசித்தால்
    அலங்காரம் ஆகுமன்றி நாற்றம் விடுவதில்லை.
    மண் பொம்மையை விடாது நீரில் கழுவினால்
    அடுத்தடுத்துச் சேறாவதல்லாது அதனியல்பு மாறாது.
    உலகில் ஊறிய மனிதனுக்குச் சிவதீட்சை தந்தால்
    கெட்டவன் ஏன் சிவபக்தன் ஆகான் கூடலசங்கமதேவா?”

     41.“தீட்டுண்டோ இலிங்கமிருக்கமிடத்திலே?
    குலமுண்டோ ஜங்மனிருப்பிடத்தில்?
    எச்சிலுண்டோ பிரசாதமிருக்குமிடத்தில்?
    தூய்மையின்றிப் பேசுபவன் சூதகன் பாதகன்
    களங்கமின்மை ,உண்மை ,ஐக்கியம் என்னும் மூவகை
    மனவுறுதியால் கூடலசங்கமதேவனே
    உனது சரணருக்கு இல்லாதது வேறு எதுவுமில்லை“

    எளிமை, தியாகம், நல்லெண்ணம், மிருதுவான இயல்பு மற்றும் கடினத் தன்மை, கவித்திறன், அச்சமின்மை தூயமனம் என்று அனைதியல்பு களையும் பெற்ற ஒரு சிறந்த நாயகனாகவே பசவேசர் தன் காலத்து மனிதர்களால் போற்றப்பட்டவர். ”பசவண்ணர்  நடந்ததே வழி, எல்லா உயிர்களுக்கும் அவன் சொன்னதே வேதம்“ என்று மருளசங்கரன் என்னும் வசனக்காரரும்

    “எங்கெங்கு பார்த்தாலும் அங்கங்கு பசவன் என்னும் கோடி
    எட்டிப் பார்த்தால் இலிங்கத்தின் கூட்டம்
    நெருங்கிப் பார்த்தால் பக்தியென்ய்ம் ரசமையா“

    என்று மடிவாளமாச்சையன் என்னும் வசனக்காரரும்  கூறுகின்றனர். ”பசவண்ணரின் எண்ணம் இன்பப் பெருங்கடலையா“என்று சித்த ராமன் போற்றுகிறார். ”பசவனின் பெயர் சிவனின் முக்கிய கணங்கள் எல்லாவற்றின் பெயரிலும் தலையாயது“என்று பீமகவி போற்றுகிறார்.

    தாசோஹத சங்கண்ணா

    சரணர்களுக்கு அன்னம் படைப்பதே இவர் காயகம்.அதனாலேயே இவருக்கு “தாசோஹத சங்கண்ணா“என்பது பெயராகிவிட்டது. “மாதுளங்க மதுகேஸ்வரன்“ இவரது முத்திரையாகும்.

    1.“காண்பவர் அனைவரும் ஆடமுடியுமா?
    பேசுபவர் அனைவருமங்கலிங்கத்தின் யோகமறிவார்களா?
    சாதனை செய்கின்றவர் அனைவரும் போர் புரிவார்களா?
    போலியான யோகியர் அங்கலிங்கம் யோகமறிவாரோ?
    சிவனால் இப்பக்கம் சுயம்புவினால் அப்பக்கம்
    பேராற்றல் பாராய் மாதுளங்க மதுகேஸ்வரனே“

    2. “ பூனையை விழுங்கிய சேவல்
    காலமறிந்து தன் குரலால் கூவமுடியுமா?
    இலிங்கமறிந்த மனம் சம்சாரக் கூட்டத்தில் மூழ்குமோ?
    இவ்வேற்றுமையறிந்து யோக உறவிலிருக்க வேண்டும்
    சிவனால் இப்பக்கம் சுயம்புவினால் அப்பக்கம்
    பேராற்றல் பாராய் மாதுளங்க மதுகேஸ்வரனே“

    3. “ கருவிக்குக் கட்டுப்பாடேயன்றி  நாதத்திற்குண்டோ?
    அறிவிற்குக் கட்டுப்பாடேயன்றி அறிவாளிக்குண்டோ?
    அறிந்தேனெனும் பிரமை அறிந்துகொண்டேன் என்ற
    அடையாளம் இரண்டும் இருக்கும்போது
    எண்ணம் தூய்மையன்று.
    சிவனால் இப்பக்கம் சுயம்புவினால் அப்பக்கம்
    பேராற்றல் பாராய் மாதுளங்க மதுகேஸ்வரனே“

    4. “கல்லுள் நெருப்பின் நிலைபோல
    ஆதியந்தம் இடையென நினைக்காமல்
    எங்கு தொட்டாலும் பொறி எழுவது போல
    அங்கம் முழுவதும் இலிங்கமான சரணனுக்கு
    எந்நிலையில் பார்த்தாலும் இலிங்கமிருக்கும்
    எதிரில் தான் மற்றவரெனும் தீட்டு அவனுக்கில்லை
    பழத்துள் விடம் கலந்தால்
    தின்றவனுக்கன்றி பழத்திற்குக் கேடோ?
    இக்குணம் உடல் முழுவதும் இலிங்கமானவனுக்குரித்து.
    சிவனால் இப்பக்கம் சுயம்புவினால் அப்பக்கம்
    பேராற்றல் பாராய் மாதுளங்க மதுகேஸ்வரனே“

    5. “புற்றுக்குப் பாம்பாகி நீருக்கு நீர்ப்பாம்பாகி
    கிளைக்குக் குரங்காகி அவரவர் போக்கில்
    இறைச்சிக்குக் காத்திருக்கும் நரிபோலத் திரிவதேன்?
    ஆயுள் முடிந்தபின்னர் மரணம்
    செல்வம் போனபின் தரித்திரம் தப்பாது என்றறிந்த பின்
    இறந்தது போல அமைதியாயிருக்க வேண்டும்
    பக்தியின் வழியிது
    சிவனால் இப்பக்கம் சுயம்புவினால் அப்பக்கம்
    பேராற்றல் பாராய் மாதுளங்க மதுகேஸ்வரனே“

    [தொடரும்]

    Share
  • சேக்கிழார் பாடல் நயம் – 80 (இன்று நீர்)

    சேக்கிழார் பாடல் நயம் – 80 (இன்று நீர்)

    திருச்சி புலவர் இராமமூர்த்தி

    இன்று   நீர்எனக்  கருள்செய்த  திதுவேல்
        என்னு   யிர்க்கொரு   நாதநீர்   உரைத்தது
    ஒன்றைநான்   செய்யும்  அத்தனை  யல்லால்
         உரிமை  வேறுள்ள   தோஎனக்  கென்று
    தன்த   னிப்பெருங்   கணவரை   வணங்கத்
          தாழ்ந்து   தொண்டனார்  தாமெதிர்  வணங்க 
    சென்று  மாதவன்  சேவடிபணிந்து
           திகைத்து நின்றனள்  திருவினும்  பெரியாள்   

    நீங்கள் விரும்பிய பொருள் முன்பே என்னிடம் உள்ளபொருள்தானே, அதனை விரும்பியது எம்பிரான் எனக்குச் செய்த பெரும்பாக்கியம் ஆகும்! என்று கூறிய இயற்பகையார், மிகவும் விரைவாகத் தம்இல்லத்தில் புகுந்தார். அங்கே   மனை வாழ்க்கை  வாழ்கின்ற கற்பில் மேம்பட்ட தம் காதலுக்கு உரியவரைநோக்கினார். ‘’இதுவரை திருமண விதிப்படி என்னைத் திருமணம் புரிந்து கொண்டு வாழும் மடந்தையே, இன்று உன்னை இங்கே வந்துள்ள உண்மையான தவமுனிவருக்கு உரிமையாக்கி  நான் கொடுத்து  விட்டேன்!’’ என்றார்.

    அதனைக்கேட்ட அவ்வம்மையார், ‘’இன்று எனக்குக் கட்டளையிட்டுச் செய்யுமாறு அருளியது இதுதான்  என்றால், என் உயிருக்கும்  உரிய நாதராகிய  நீங்கள் கூறிய  இவ்வொப்பற்ற செயலை உடனே ஏற்றுச் செய்யும் அளவன்றி, எனக்கு வேறு வகையான உரிமை உண்டோ?’’ என்று கூறினாள். உடனே அவர் தம் தனிச் சிறப்புடைய கணவரை வணங்கினார்; தொண்டராகிய இயற்பகையார், அவரைமிகுந்த பணிவுடன் வணங்கினார். திருமகளைவிடவும் பெரியவளாகிய அந்த அம்மையார் உடனே விலகிச் சென்று, அங்கு வந்திருந்த அந்தணரின் திருவடி பணிந்து வணங்கியபின்  திகைப்படைந்து  நின்றார்.

    இந்தவிடத்தில் நமக்கு இயல்பாக எழும் சிந்தனைக்கும், வினாக்களுக்கும் உரிய விடைகள் இப்பாடலிலேயே நுட்பமாக அமைந்துள்ள  சிறப்பை என்னவென்று சொல்ல! இதன்  முதற் பாடலில் ‘’விதிமணக்குல மடந்தை’’ என்று அழைக்கிறார், கணவனின் சொல்லை ஆராயாமல் ஏற்றுக் கொள்ளவேண்டும்  என்பது திருமணத்தின்  விதி. சைவநாயன்மார்கள் தம்மிடம் உள்ளவை யாவும் சிவன்சொத்தே என்று கருதுவர். இறைவனிடத்து அடியார்கள் செலுத்தும் பக்தி  ‘’அடிமைத்திறம்’’ என்று போற்றப் பெறும்.

    ‘’எம் சிவனார்க்கு அடிமைப்படுவார்க்கு இனி இல்லை ஏதமே!’’

    என்பது சம்பந்தர் வாக்கு. அப்பரடிகள்,

    சிந்தையை திகைப்பியாதே செறிவு உடை அடிமை செய்ய
    எந்தை நீ அருளிச்செய்யாய் யாது நான் செய்வது என்னே

    என்று பாடுகையில் அடிமைத்திறத்தில் சிந்தனைக்கும் திகைப்புக்கும் இடமில்லை என்கிறார். மேலும்,

    எண்திசையோரும் ஏத்த நின்ற ஏகம்பன்-தன்னைக்
    கண்டு நான் அடிமை செய்வான் கருதியே திரிகின்றேனே!

    என்றும்,

    அல்லல் என் செயும் அருவினை என் செயும்
    தொல்லை வல்வினை தொந்தம்தான் என் செயும்
    தில்லை மா நகர் சிற்றம்பலவனார்க்கு
    எல்லை இல்லது ஓர் அடிமை பூண்டேனுக்கே என்றும் பாடுகிறார்.

    யாவர் சிவன் அடியார்களுக்கு அடியான் அடித்தொண்டன்

    என்றும்,

    ஒருமையே அல்லேன் எழுமையும் அடியேன் அடியவர்க்கு அடியனும் ஆனேன்

    என்றும் பாடி அடிமைத் திறத்தின் பெருமையைக்  கூறுகிறார். திருமூலர்,

    அடியார் அடியார் அடியார்க்கு அடிமைக்கு
    அடியனாய் நல்கிட்டு அடிமையும் பூண்டேன்
    அடியார் அருளால் அவன் அடி கூட
    அடியான் இவன் என்று அடிமை கொண்டானே

    என்ற பாடலில்  சிவனடிரின் மிகமிகத் தாழ்ந்த  அடிமை நிலையை வரையறுக்கிறார். அதனால் தான் தம் மகனைஅறுத்து அடியாருண்ணக்  கறியமுதாக்கியும், தம்மகளின் கூந்தலை அடியாரின் பஞ்சவடிக்கு ஆக்கியும் அடியார் பிறர், எந்தத் தயக்கமும் இல்லாது இறைவனுக்கு எல்லாம் நல்கினர்.  இதனையே,

    ‘’என்னு யிர்க்கொரு நாதநீர் உரைத்தது
    ஒன்றைநான் செய்யும் அத்தனை யல்லால்
     உரிமை வேறுள்ள தோஎனக்கு? ‘’

    என்கிறார் இயற்பகையார் மனைவியார். மேலும் இவ்வாறு கூறி வணங்கிய மனைவியாரைக் கணவனாரே வணங்கினார். இதனால்  கடவுளுக்கு அளிக்கப் பெறும் பொருளையும் கடவுளாகவே வணங்கி அதனுடன் தனக்குள்ள தொடர்பையும் விலக்கத் துணிந்தமை புலனாகும். அவ்வாறே மனைவியாரும் கணவன் விருப்பப்படி வந்த அடியவர் பால் சென்று பின் திகைத்து நின்றார் என்கிறார் சேக்கிழார்! அம்மையார் திகைத்து நின்றமைக்கு நுட்பமான காரணம் உண்டு! இயற்பகையார் மனைவியார் ‘’கற்பின் மேம்பட்ட காதலுக்கு உரியவர்’’ என்று முன் பாடலில் குறிப்பிட்டார். அம்மாதரசியின் குடும்பக் கடமை என்ற தவத்தினைச் செய்தமையால் அவர் பெற்ற ஞானம், வந்த அந்தணரை இறைவனாகவே காணச்  செய்தது. அதனால் அவருக்கு  உண்டான அதிர்ச்சி கலந்த மகிழ்ச்சி அவரைத் திகைக்க வைத்தது,  என்பதை நாம்  உய்த்துணர்கிறோம்! திருமகள் கணவனின் சங்கற்பத்தால், சீதையாகி அவனுக்காகத் தாமே சிறையில் இருந்தமை,  அசுரன் வீழ்த்தக் கடலில் கடலில் மூழ்கியமை போன்றவை திருமால் அவதரித்தபோது அவருக்காகத்  தாமும் அவதரித்துத்  தாழ்ந்து  வாழ்ந்த தேவர்குலத்  திருமகளின்  பெருமையாகும். ஆனால் எளிய மானிடப் பெண்ணாகிய இயற்பகையார் மனைவியார், கணவனின் கொள்கைக்குத் துணைபுரிந்த செயலால் திருமகளை விடப் பெரியவள் ஆனாள் என்பதை உணர்த்தவே, இப்பாடலின் இறுதியில் ‘’ திருவினும் பெரியாள் ‘’ என்ற தொடர் அமைந்தது!  மீண்டும் பொருளுணர்ந்து இப்பாடலைப் பயில்வோம்

    இன்று   நீர்எனக்  கருள்செய்த  திதுவேல்
        என்னு   யிர்க்கொரு   நாதநீர்   உரைத்தது
    ஒன்றைநான்   செய்யும்  அத்தனை  யல்லால்
         உரிமை  வேறுள்ள   தோஎனக்  கென்று
    தன்த   னிப்பெருங்   கணவரை   வணங்கத்
          தாழ்ந்து   தொண்டனார்  தாமெதிர்  வணங்க 
    சென்று  மாதவன்  சேவடிபணிந்து
           திகைத்து நின்றனள்  திருவினும்  பெரியாள்   

    Share
  • எழுவகைப் பெண்கள் – 16

    எழுவகைப் பெண்கள் – 16

    அவ்வைமகள்

     தலைமுடியைப் பற்றிய அறியாமையும் அறிவுப்பிழையும்   

    சீப்பு பற்றி நாம் பேசிவருகிற வேளையில், அமெரிக்கர்களுக்கு தலைமுடி பற்றிய கவலையும் கரிசனமும் இப்போதுள்ளபோல முற்காலங்களில் இல்லை என்று தான் நான் சொல்லுவேன் என்றார் அந்த இராணுவ அதிகாரி.

    ஏன் அப்படிக் கூறுகிறீர்கள் என்று கேட்டேன். அவர் விளக்கினார்:

    200 ஆண்டுகளுக்கு முன்புவரையில், தலைக்குக் குளிப்பது என்பது என்னவென்றே தெரியாதவர்களாகத்தான் அமெரிக்கர்கள் இருந்து வந்திருக்கிறார்கள். சொல்லப்போனால், குளிப்பது என்ற பழக்கம் கூட அவர்களுக்கு இல்லாமல் தான் இருந்திருக்கிறது.

    வாஷிங்க்டன் டீ.சி. யில் உள்ள புராதன வரலாற்று அருங்காட்சியகமான ஸ்மித்சோனியன் அருங்காட்சியகத்தில் பண்டைய சீப்புகள் உள்ள பிரிவில், இந்த வாசகங்களை நான் பார்த்திருக்கிறேன்.

    ஸ்மித்சோனியன்  அருங்காட்சியகத்தின் வெளியீடு  ஒன்றிலேயும்  கூட இதே வாசகத்தை நீங்கள் பார்க்கமுடியும். இந்த இணைப்பைப் பாருங்கள் என்று தனது கணினியில் காண்பித்தார் https://www.si.edu/spotlight/health-hygiene-and-beauty/hair-care

    நீங்கள் முன்பு சொன்னது போல, பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்திலே தான் குளியலின் முக்கியத்துவமே தெரிந்திருக்கிறது – அதன் பின் தலைமுடியின் பால் கவனம் மிகுந்திருக்கிறது என்றார்.

    மிகச்சரியாகவே ஆய்ந்து சொன்னீர்கள். நன்றி குறித்த தொடர்ந்தேன்.

    பார்க்கப் போனால், இங்கு உள்ள உண்மை கொஞ்சம் அறுவறுப்பான உண்மைதான்! ஆங்கிலேயர்களைப்போல சுத்தமில்லாதவர்கள் இவ்வுலகில் எவரும் இல்லை என்பது பலருக்கும் தெரிந்த ரகசியம். தொற்று வியாதிகளின் மொத்தச் சொந்தக்காரார்கள் ஆங்கிலேயர்களே என்பதும் கூட உலகறிந்த ரகசியம்.

    ராட்சத்தனத்தைப் பயன்படுத்தி, எல்லோரையும்  மிரட்டியும், காயப்படுத்தியும்,  கொன்றும், போரிட்டும்,  அடக்குமுறை செய்து ஆங்கிலேயர்கள் பிறரை அடிமை செய்து வாழ்ந்த காலம் முழுதும், அவர்கள் சென்ற இடங்களிலெல்லாம் தொற்று நோய்களை – அதுவும் கடுமையான தொற்றுநோய்களை – கொள்ளை நோய்களைப் பரப்பினார்கள்.  பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் உலகம் முழுமையுமே தொற்றுநோய்களின் கோரப்பிடியில் சிக்கித் தவித்தது என்பதற்கு ஆங்கிலேயர்களே முக்கிய காரணம்.

    ஆமாம்! இது சத்தியம் –  என்று அவர் தொடர்ந்தார்: எங்கள் நாட்டின் பூர்வீகக் குடிகளான அமெரிக்க இந்தியர்கள், அதாவது செவ்விந்தியர்கள் ஆங்கிலேயர்கள் பரப்பிய தொற்று நோய்களால் கொத்து கொத்தாய் ஆயிரக்கணக்கில் ஆங்காங்கே மாண்டு வீழ்ந்தனர். அவர்கள் போரிட்டு எங்கள் இந்தியர்களை அழித்ததைக் காட்டிலும்,  மிக அதிக எண்ணிக்கையில் தொற்று நோய்களைப் பரப்பியே கொன்றனர். எங்கள் பூர்வீகச் செவ்விந்தியர்கள் குலமே இன்று அழிந்துபோய், சொற்ப எண்ணிக்கையில் மட்டுமே அவர்கள் இருப்பதன் காரணமே ஆங்கிலேயர்கள் தாம்!

    இவ்வாறெல்லாம், மனிதகுலத்தை பல்லாற்றானும் நாசம் செய்தவர்கள் ஆங்கிலேயர்கள் அல்லவா? இந்தப்  பாவத்தை அவர்கள் எப்படித் தீர்க்கப் போகிறார்களோ? என்றார்.

    நாம் இப்போது தலைமுடி மீது நம் கவனத்தை திசை திருப்பலாமா என்று கேட்க, மீண்டும் தலைமுடியில் எங்களுடைய பேச்சு தொடர்ந்தது.

    ஆங்கிலேயர்கள் பரப்பிய தொற்றுவியாதிகளில் தலைமுடியே  – தொற்றுச் சேமிப்பு வங்கியாக, தொற்று ஊடகமாக, தொற்றால்  பாதிக்கப்பட்டப்  பிரதான உடற்பொருளாக இருந்தது என்று நான் சீப்பு பற்றிப் பேசும்போதே சொன்னேன் அல்லவா – பத்தொன்பதாம் நூறாண்டின் துவக்கத்தில் கொள்ளை நோய்களின் போது, ஊரெங்கும் மனிதர்களின் தலையிலிருந்து உதிர்ந்த முடியைச் சேகரித்து – எரிப்பது என்பது முக்கியமான துப்புரவுப் பணியாக உலகம் முழுவதும் இருந்தது என்றால்  நீங்களே தலைமுடியின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து கொள்ளமுடியும்.

    நிச்சயமாக உணர்கிறேன் – உலகில் பலபேர் இக்காலகட்டத்தில் வழுக்கையாகிப் போனார்கள் என்று கூடப் பார்த்தோமே – என்றார்.

    ஆக, உடம்பின் உள்ளீடாகவோ – வெளியீடாகவோ எந்த பாதிப்பு ஏற்பட்டாலும் – முடி முதலில் பாதிக்கப்படுகிறது என்று புரிகிறது அல்லவா?

    சரி, நம் மனநிலை பாதிக்கப்பட்டாலும் லும் கூட நம் தலைமுடி பாதிக்கப்படுமா? என்றார்.

    நம்முள் ஏற்படும்  சிறு சிறு உணர்ச்சிப் பிறழ்வுகள் கூட, தலைமுடியைச் சென்றடைகின்றன என்றால், மனநிலை பாதிப்பு எவ்வாறு தலைமுடியை பாதிக்கும் என்று நீங்களே ஊகித்துக் கொள்ளலாம்.

    பிரிவாலும், தனிமையாலும் வருந்துபவர்களுக்கு பொடுகு உண்டாகும். மனக்குழப்பம் ஏற்பட்டால் – முடி கொட்டும் – பிறரது அடக்குமுறைக்கு ஆட்பட்டவர்களுக்கு சொட்டை விழும். தன்னை வெளிப்படுத்திக்கொள்ளத் தீண்டாடுபவர்களுக்கு வழுக்கை உண்டாகும் என உளவியல் மருத்துவர்கள் கூறுகிறார்கள். அதுபோன்றே பாலியல் உணர்ச்சிகள் மிகினும் குறையினும், முடி அதனை வெளிக்காட்டிவிடும். பெண்மை மிகுந்த ஆண்களும் ஆண்மை மிகுந்த பெண்களும், சிலபல முடிப்பிரச்சினைகளைச் சந்திக்கிறார்கள் என்பதும்  கூட, ஒரு பொது அறிவாகவே நம்மிடையே விளங்கி நிற்கிறது.

    தலைமுடியைப் பற்றி பல்வேறு பழமொழிகள் மற்றும் பொன்மொழிகள் இருக்கின்றனவே என்றேன்.

    தலைமுடியை நம் உடலின், First Responders – முதன்மைப் போராளிகள் – அல்லது  முதன்மை பதிலிருப்பான்கள் என்று சொல்வதே தகும் – எனலாமா என்றார்.

    ஆம்! அது  தலைமுடிக்கு மிகப்பொருத்தமான பெயர்ச்சூட்டல் – நன்றி எனத்தொடர்ந்தேன்.

    நம் உடலைப் பாதுகாக்க நம் தலைமுடி ஓவ்வொரு நொடியும் மிகுந்த பிரயத்தனம் செய்கிறது – தொடர்ந்து போராடுகிறது – நாம் விழித்திருக்கும்போது மட்டுமல்ல – நாம் உறங்கும் போதும் கூட.

    நம்முள் ஏற்படும் அனைத்துத் தாக்கங்களையும் நம் தலைமுடி தாங்கி, அந்தத் தாக்கங்களையெல்லாம், கழிவாக்கித் தன்னுள்  சேகரித்து, வெளித்துப்பும் அற்புதமான பணியை நம் தலைமுடி செய்து கொண்டு வருகிறது.

    அதுபோன்றே புறத்திலிருந்து ஏற்படும் அனைத்துத் தாக்கங்களையும் தான் தாங்கி வெளித்துப்பும் அற்புதமான பணியையம் நம் தலைமுடி ஓயாமல் செய்துகொண்டிருக்கிறது.

    ஆக, தலைமுடியை, இருபுறமும் கூர்மை கொண்ட கத்திபோன்றது எனலாம் – உள்கிளம்பும் அரக்கரையும், புறத்திருந்து வரும் அரக்கரையும் ஒரே நேரத்தில் சளைக்காமல் தாக்கும் மாபெரும் ஆயுதமாக,  ஒவ்வொரு தலைமுடியும் செயல்படுகிறது.

    தலைமுடிக்கு பராக்கிரம பலம் இருக்கிறது போல் தெரிகிறதே என்றார்.

    ஆமாம் – அப்படியேதான் – எங்கள் நாட்டின் புராதன மருத்துவமுறைகளுள் ஒன்றான ஆயுர்வேத மருத்துவம் தலைமுடியை – எலும்பும் – தசையும் சேர்ந்த தனித்துவ உறுப்பு என்கிறது.

    இது ஏறக்குறைய, தலைமுடி நரம்புகளின் தொடர்ச்சி எனும் செவ்விந்தியக் கோட்பாட்டுக்கு ஒத்துப் போவதாகவே உள்ளது. ஏனென்றால், எலும்பு, தசை, நரம்பு ஆகிய மூன்றும் ஒன்றிணைந்து இயங்குவன. இயக்கத்தில், ஒன்றை விட்டு இன்னொன்றைப் பார்க்கமுடியாத அளவிற்கு ஒருங்கிணைந்த பணியை எலும்பும், தசையும், நரம்பும் செய்கின்றன.

    ஆங்கில மருத்துவமுறை தலைமுடியை, உடல் ரோமத்தை, நகத்தை, தோலின் ஓட்டுமானம் (Appendage) என்று சொல்லுகிறதே என்றார்.

    ஓட்டுமானம் என்று மேலோட்டமாகச் சொல்லிவிட்டால் பொறுப்பு கழிகிறது அல்லவா?  தலைமுடி இல்லாமலும் உயிர் வாழமுடியும் என்பதால் ஆங்கில மருத்துவம் தலைமுடி பற்றி அலட்டிக்கொள்வதில்லை. ஆனால், பிறந்த எவரொருவரும் நல்லவிதமாக, ஆரோக்கியமாக, சுயமதிப்புடன், அழகாக, மரியாதைத் தோற்றத்துடன் வாழவேண்டும் என்பது முக்கியமல்லவா? – நல்ல ஆரோக்கியமான தலைமுடி இல்லாமல் இது எப்படி சாத்தியமாகும்? என்றேன்.

    ஆமாம்! அழகான – கண்ணியமான – ஆரோக்கியமான – தோற்றம் அதி முக்கியம். அதற்காகத்தானே அனைவருமே ஓயாமல் பிரயாசைப் படுகிறோம்!  தோற்ற  அழகு என்றால் தலைமுடி தானே பிரதானம். எனவே, தலைமுடியை, தோலின் ஓட்டுமானம் என்னும் ஆங்கில மருத்துவ சித்தாந்தத்தை என்னால் ஏற்றுக்கொள்ளமுடியவில்லையே! என்றார்.

    ஆங்கில மருத்துவ முறையின் பலவீனமே அதன் அணுகுமுறை சித்தாந்தமே. நோயின் குறிகளை மட்டுமே குணப்படுத்துவது என்கிற நோக்கில் செயல்படுவதால் பெரும்பாலும், ஆங்கில சிகிச்சை முறைகள், நோயைத்  தணிப்பதில்லை. மாறாக நோயாளி, தொடர்ச் சிக்கல்களுக்கும் தொடர் சிகிச்சைக்கும்  இட்டுச் செல்லப்படுவார்.

    புராதனமான இந்திய மருத்துவ முறைகள் கொண்டுள்ள சித்தாந்தம் வேறானது – நோயின் குறிகளை நீக்குவது இம்முறைகளின்  குறிக்கோளல்ல. நோயை முற்றிலுமாகத்  தணிப்பது தான் குறிக்கோள். எனவே, பாரம்பரிய மருத்துவச்  சிகிச்சைகளின்  வழிமுறைகள் வேறானவை.

    பாரம்பரிய முறைகளில், முதன்மையாக, நோய் வராமல் தடுப்பதில் மட்டுமே மேலார்ந்த கவனம் செலுத்தப்படுகிறது.  எனவேதான் மருத்துவம் என்பது வாழ்வியல் முறையானது.

    எனவேதான், அன்றாடப் பழக்க வழக்கங்களும் உணவும் அவரவர் பாரம்பரிய சமூகப் பண்புகளுக்கு ஏற்புடையதாய் – பெண்-ஆண் என்கிற வேறுபாட்டுக்குரிய விகிதாச்சாரத்தில் இருக்கவேண்டும் என்று வலியுறுத்தப் பட்டது.

    தலைமுடி என்பது ஒரு பாதுகாப்புக் கவசமாய் – நல்லரணாய்  நம்மைக் காப்பது என்பதால் – தலைமுடி சம்பந்தமான பிரச்சனைகளை எவரும் எழுப்பிக்கொண்டுவிடக்கூடாது என்பது எவரொருவருக்கும் தெரிந்திருந்த சூழல் எங்கள் நாட்டில் எல்லோருக்குமே இருந்தது.

    தலைமுடிக்கு பழுது ஏற்படக்கூடாது என்றால் – அதை ஒவ்வொருநாளும் கண்ணும் கருத்துமாய்ப் பராமரித்துப் பாதுகாக்கவேண்டும் என்பது அனைவருக்குமே தெரிந்திருந்தது.

    எனவேதான், தலைமுடியை நன்கு  பராமரித்து, பலப்படுத்தி, வெகு ஆரோக்கியமாய் அதனைப் பத்திரமாய்ப் பாதுகாக்கவேண்டும் என்பது ஒவ்வொருவருக்கும் நித்திய கட்டளையானது. இந்த நித்தியக்  கட்டளை குடும்ப வாழ்வில் நிலை நிறுத்தப் பட்டது.

    தலைமுடிப் பராமரிப்பு முறயை எங்கள் முன்னோர்கள் மிகுந்த அறிவியல் நுணுக்கங்களோடு, வெகு கவனத்தோடு, தயாரித்து அதனை தினசரிப் பழக்கத்தில் ஏற்றினார்கள்.

    ஒரு செயல்பாடு பழக்கமாக மாற எத்தனை முயற்சி தேவை – என்பதை  எண்ணிப் பார்க்கிறேன் – உங்கள் மூதாதையர்களுக்கு என் மானசீகமான வந்தனங்கள் என்றார். நன்றி சொல்லிவிட்டுத் தொடர்ந்தேன்.

    அவரவர்களே அவர்களது தலைமுடியைப் பராமரித்துக் கொள்ளுவது கூடாது என்பது எங்கள் நாட்டில் தலையாய நியதியாக இருந்தது. இதற்கு இரு காரணங்கள் உண்டு, ஒன்று: நம்மால் நம் தலைமுழுவதையும் பார்க்கமுடியாது – பெரும்பாலான சிக்கலான மற்றும் தீவிரமான தலைமுடிப் பிரச்சினைகள்  தலை உச்சியிலும், சுழியைச் சுற்றியும் ஏற்படுவனவே ; இரண்டு: தலைமுடி என்பது இரத்த சம்பந்தம் உடையது.

    இரத்த சம்பந்தம் என்கிறீர்களே – புரியவில்லை – விளக்கமுடியுமா என்றார் – தொடர்ந்தேன்.

    நான் ஏற்கனவே சொன்னபடி, நம் தலைமுடி என்பது நம்  குடும்பத்தின் பாரம்பரியத் தன்மையைக் கொண்டு தான் உருவாகிறது. ஒரு தாய் தந்தையருக்குப் பிறந்த குழந்தைகள் முடியில், ஒன்றேயான மரபணுச் சங்கேதத்தோடு பிறக்கிறார்கள். இதுதான் முடியின் இரத்த சம்பந்தம் என்பது. இந்த மரபணுச் சங்கேதத்தை வைத்துத்தான் தடவியலில், முடியை வைத்த்துக் குற்றவாளிகளை அடையாளம் கண்டு கொள்கிறார்கள்.

    இரத்த சம்பந்தமுள்ளவர்களுக்கு  அடிப்படையில் பாச உணர்ச்சி இருப்பது இயல்பு. நம் தலைமுடி நுண்ணிய உணரி – இரத்த சம்பந்தம்  உள்ளவர்கள் தொடும்போதும் கையாளும்போதும் நம் தலைமுடி குதூகலம் அடைகிறது, பாதுகாப்பை உணர்கிறது.

    இரத்த சம்பந்தம் உள்ளவர்கள் ஒருவர் மற்றொருவர்  தலையைத் தொடுவது அல்லது  வருடுவது சொந்த உரிமையாகும். ஆனால்,  பிறர் நம் தலையைத் தொடுவதோ வருடுவதோ உரிமை மீறல் என்று பொதுவாகக் கருதப்படுவது உண்டு.

    பெண்களைக் காதல் வலையில் சிக்க வைப்பவர்கள், பெண்களின் தலை மற்றும் தலைமுடியை முதலில் குறி வைப்பார்கள் என்றும் கூறப் படுகிறது. இதுபோன்றே தலையைத் தொட்டும் தலைமுடியைத் தொட்டும் பிறரைத் தன் பால் கவர்ந்திழுக்கும் வசியமுறைகள் கூட தாந்த்ரீக வழிமுறைகளில் காணப்படுவதினை அறிகிறோம்.

    கணவன் – மனைவிக்கிடையே அன்பு உருவாக்கம் மற்றும் கூடல் முன் விளையாட்டுக்களில் தலைமுடியின் வேர்க்காலில் சுரக்கும் சிலநுட்ப திரவியங்கள் தூண்டல் ஊடகங்களாகச் செயல் படுவதையும் அறிகிறோம்.

    குடும்பத்தில் ஒருவர் மற்றொருவரின் தலைமுடியை வாருவது, பராமரிப்பது, அழகு படுத்துவது எல்லாம் – பாசப்பிணைப்பை மேலும் பிணைப்பதோடு குடும்பத்தின் ஒட்டுமொத்த தலைமுடி ஆரோக்யத்தைப் பாதுகாக்க உதவுகிறது.

    சிறியவர்களின் தலையை  தினந்தோறும் எண்ணெய் தடவி வாருவது என்பது பெரியவர்களின் அன்றாடக் கடைமையானது இக்காரணத்தால் தான்.

    அன்றாட வேலைப் பட்டியலில், ,தலை வார, கட்டாயமாகக் கணிசமான நேரம் ஒதுக்கப்படும். பாட்டியோ, அம்மாவோ, மூத்த சகோதரியாயோ, எவரோ ஒரு பொறுப்பான மூத்த பெண்மணி, தலைவாரும் பணியை சிரத்தையுடன் மேற்கொண்டு செய்வார்.

    இந்தப் பழக்கத்தினால் குடும்பத்தில் உள்ள ஒவ்வொருவரின் தலைமுடியும்  ஒவ்வொரு நாளும் சுத்தமாகப் பராமரிக்கப்படுவதோடு அல்லாது – முடி சம்பந்தமான எந்த ஒரு சிறிய பிரச்சினையும் முளையிலே கண்டுபிடிக்கப்படும் அதற்குண்டான சிகிச்சை உடனடியாக வீட்டிலியேயே வழங்கப் பட்டுவிடும்.

    தலைமுடியை உடலின் நுட்பமான உறுப்பாகவே இந்தியர்களின் பண்டைய உலகம் கருதி வந்ததால், வெகு சிறப்பான வீட்டுப்  பராமரிப்பு முறைகளை அது ஆய்ந்து அறிந்து நிலைப்படாக்கியது.

    பராமரிப்பு தான் தலைமுடியின் பாதுகாப்புக்கு முதன்மையானது என்பது இந்தியர்களின் உறுதியான நம்பிக்கை – என்று நான் முடித்தவுடன் அவர் சொன்னார்:

    ஆமாம் ஆமாம்! செவ்விந்தியர்கள் இன்றும் கூட, தனது தலைமுடியை குடும்பத்தினர் அல்லாத எவரையும் தொட அனுமதிப்பதில்லை. சலூன்களைலிருந்து அவர்களை இன்றும் விலகியே நிற்கிறார்கள்.

    சலூன்கள் எல்லாம் தற்கால உற்பத்திகளே. அதுவும் பெண்களின் இன்றைய விரித்துத் தொங்கவிடும் தலைமுடி அலங்காரங்கள் பெரும்பாலும் சலூன்களாலும் விளம்பரங்களாலும் பெருகினவையே. இந்தத் தலைவிரிகோலத்ததால், இன்று ஏற்பட்டிருக்கிற தலைமுடிப் பிரச்சினைகள் ஒன்றா இரண்டா?

    இன்று கடைகளில் விறக்கப்படும் அனைத்து தலைமுடி தொடர்பான பொருட்களிலும் வியாபார நோக்கம் மட்டும் தான் இருக்கிறதே  தவிர தலைமுடி ஆரோக்கியத்தின் நோக்கம் அங்கு இல்லை. மேலும் மேலும் அப்பொருட்களை வாங்கி  உபயோகிக்க வேண்டும் என்கிற தேவையைத் தொடர்ந்து மக்களிடையே (குறிப்பாக பெண்களிடையே) தக்கவைக்கவேண்டும் என்கிறதான நெருக்கடியை ஏற்படுத்தும் சாகசம் நிறைந்த வணிக உலகத்தின் கோரப்பிடியில் சிக்கிக்கொண்டு நம் தலைமுடி இன்று திக்குமுக்காட்டிக் கொண்டிருக்கிறது.

    உங்கள் பெண்களைப் போலவே எங்கள் பெண்களும், இப்போது, தலைமுடி பராமரிப்புக்கென மிக அதிக அளவில் செலவழிக்கிறார்கள்.

    வீட்டிலேயே எளியவழிகளில் தினசரிப் பழக்கமாக, வளமாக தலைமுடியைப் பராமரிக்கும் வழி தெரிந்தும் கண்மூடித்தனமாய், நவீன மோகத்தில் எங்கள் பெண்கள் வீழ்ந்து கிடக்கிறார்கள்.

    இதில் அதிர்ச்சி  தரும்  சேதி என்னவென்றால், சலூனில் செய்யப்பட்ட அலங்காரத்தைகே கலையாமல் தக்கவைத்துக் கொள்ளவேண்டும் என்கிற அவாவில் இன்றைய நவீனப் பெண்கள் தலைக்கு குளிப்பதைக்க கூட குறைத்துக் கொண்டுவிட்டார்கள் அல்லது முற்றிலுமாக விட்டுவிட்டார்கள்.

    இன்று, சலூன் பெஞ்சில் படுத்தபடி, சலூன் பணியாளர், தலைமுடியை அலசிவிட்டுப் புது அலங்காரம் செய்யும் நிலையோடு  எங்கள் பெண்கள்  வாழ்க்கை மாறிப்போயிருக்கிறது.

    நெருக்கடிமிக்க சந்து பொந்துகளிலெல்லாம் சலூன்கள் – அழகு நிலையங்கள் –  சுகாதாரக் குறைபாட்டுடனே தான் எல்லாம் அங்கு நடக்கின்றன. இருப்பினும், இன்றைய காலத்தின் கோலம் பெண்களும் ஆண்களும் சலூனில் தஞ்சம்.

    போலிக் கவர்ச்சியும், வேதிப் பொருட்களின் பூச்சுமாக பெண்களும் ஆண்களும், செயற்கை மிகுந்த ஓப்பனையுடன் – ஜீவ உரம் தாழ்ந்தது வலம் வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்தத் தாழ்மையை என்னென்று சொல்வது?

    வருத்தமாயிருக்கிறது – உங்கள் நாடு ஒரு ஞான பூமி ஆயிற்றே! உலகம் முழுமைக்கும் உடல் நலத்தில் ஞான ஒளி காட்டி வழி நடாத்திச் செல்லும் பெற்றி பெற்ற ஒரு நாட்டில், இவ்வாறான சீரழிவுகள் நேர்வது உண்மையிலேயே என்னை மிகவும் வருத்தமடையச் செய்கிறது என்றார்.

    இன்று தலைமுடியைப் பற்றி அறியாமை மட்டுமல்ல அறிவுப் பிழையும் ஏற்பட்டுள்ளது. வியாபாரிகள் நம் உடல் நலனை, நம்மிடமிருந்து விலக்கி வைக்குமாறு நாம் அனுமதித்திருக்கிற மூடத்தனம் இன்றைய அடையாளமாயிருக்க்கிறது என்றார்.

    (மேலும் பேசுவோம்) 

    Share