வல்லமை

Blog

  • திருவள்ளுவர் யார்? – 8

    திருவள்ளுவர் யார்? – 8

    புதுக்கோட்டை பத்மநாபன்

    பிறவிப் பெருங்கடல் நீந்துவர் நீந்தார்
    இறைவனடி சேரா தார்

    என்பது இந்த அதிகாரத்தின் கடைசிக் குறட்பா.

    பகவானின் திருவடியை அடைந்தவர்களே பிறவிப் பெருங்கடலை நீந்தி, பிறவியில்லாப் பெருவாழ்வான மோக்ஷத்தை அடைவார்கள் என்பது இக்குறட்பாவின் கருத்து.

    “विष्णोर्यत्परमं पदं” (ரிக்-1-22-6) என்று திருமாலின் உலகையே மோக்ஷலோகம் என்று ரிக்வேதம் முழங்குகிறது. “विज्ञानसारथिर्यस्तु मनः प्रग्रहवान्नरः।सोऽध्वनःपारमाप्नोति तद्विष्णोःपरमं पदम्॥” (எவனொருவன் புத்தியை ஸாரதியாகவும் மனதைக் கடிவாளமாகவும் கொண்டு இந்திரியங்கள் என்ற குதிரைகள் பூட்டப்பட்ட இந்த உடல் என்னும் தேரைச் செலுத்துகிறானோ அவன் இந்த ஸம்ஸாரக் கடற்பயணத்தின் அக்கரையிலிருக்கும் விஷ்ணுவின் அந்தப் பரமபதத்தை அடைகிறான்) என்று கடோபநிஷத்தும் (கட-1-3-9) விஷ்ணுவின் பரமபதமே ஸம்ஸாரக் கடலைக் கடந்தவர்கள் சென்றடையும் இடம் என்று சொல்கிறது.

    “ये तु सर्वाणि कर्माणि मयि संन्यस्य मत्पराः।अनन्येनैव योगेन मां ध्यायन्त उपासते॥तेषामहं समुद्धर्ता मृत्युसंसार सागरात्।भवामि न चिरात्पार्थ मय्यावेशितचेतसाम्॥” (பார்த்தா! எவர்கள் எல்லாக் கர்மங்களையும் என்னிடம் அர்ப்பணம் செய்து, என்னை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்டு, மற்றொன்றை மனதில் நினைக்காத யோகத்தினால் என்னைத் தியானித்து உபாஸனை செய்கிறார்களோ, அவர்களை ஜனன மரணங்களாகிய ஸம்ஸாரக் கடலிலிருந்து உடனே கரை சேர்த்துவிடுவேன். கீதை-12-6,7) என்று கீதையில் பகவானும் சொல்கிறான்.

    (“மாஅயோயே மாஅயோயே மறுபிறப்பறுக்கும் மாசில் சேவடி மணிதிகழ் உருவின் மாஅயோயே” (பரிபாடல்-3), “நாறிணர்த்துழாயோன் நல்கின் அல்லதை ஏறுதல் எளிதோ வீறுபெறு துறக்கம்” (பரிபாடல்-15) என்ற சங்க இலக்கிய வரிகள் திருமாலின் மாசில்லாத திருவடியே பிறவியில்லாப் பெருவாழ்வான மோக்ஷத்தை அளிக்கும் என்றும் திருமால் ஒருவனே வீடுபேற்றை அளிக்கமுடியும் என்றும் கம்பீரமாக முழங்குகின்றன. ஆகவே பரம வைதிகரும் சங்கத் தமிழருமான திருவள்ளுவர் இக்குறட்பாவில் இறைவன் என்ற சொல்லால் திருமாலையே குறிப்பிடுகிறார் என்பது தெளிவாகிறது.

    இங்கு நாம் எடுத்துக் காட்டிய கடவுள் வாழ்த்து அதிகாரத்தில் உள்ள பத்துக் குறட்பாக்களிலும் ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸித்தாந்தக் கருத்துகள் நிறைந்து இருப்பதை நாம் காண முடியும். நற்றாள் தொழாஅர், மாணடி சேர்ந்தார், அடி சேர்ந்தார்க்கு, தாள் சேர்ந்தார்க்கு, தாளை வணங்காத் தலை, அடி சேராதார் என்ற சொற்றொடர்களால் பகவானது திருவடியைப் பற்றியே பேசுகிறார் திருவள்ளுவர்.

    பகவானது திருவடியில் சரணாகதி செய்வது என்பது, ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸிந்தாந்தக் கோட்பாடுகளில் முக்கியமான ஒன்று. ஸ்ரீவைஷ்ணவத்தில் பகவானின் மற்ற அங்கங்களைவிட அவனது திருவடிக்கே பெருமை அதிகம். இக்கருத்தையே “நின்னின் சிறந்த நின் தாள் இணையவை” (பரிபாடல்-4) என்று சங்க இலக்கியமும் கூறுகின்றது. மேலும் பாஞ்சராத்ர ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஆகமத்தின் தத்துவமே இந்த பத்துக் குறட்பாக்களிலும் காணப்படுகிறது.

    பாஞ்சராத்ரம் மிகத் தொன்மையான ஆகமம் என்பதைக் கல்வெட்டு ஆதாரங்கள், வரலாற்று ஆவணங்கள் இவற்றின் மூலம் அறிய முடிகிறது. பழந்தமிழ்ச் சங்க இலக்கியங்களிலும் பாஞ்சராத்ரத்தின் கூறுகள் காணப்படுவதால் அதன் தொன்மையைத் தெளிவாக அறிய முடிகிறது. பரம், வ்யூஹம், விபவம், அர்ச்சை, அந்தர்யாமி என்று ஐந்து நிலைகள் பகவானுக்கு இருப்பதாகப் பாஞ்சராத்ரம் கூறுகிறது. இந்த ஐந்து நிலைகளையும் இந்தப் பத்துக் குறட்பாக்களிலும் காட்டுகிறார் திருவள்ளுவர்.

    “தனக்குவமை இல்லாதான்”, “கோளில் பொறியில்”, “பிறவிப்பெருங்கடல்” என்ற குறட்பாக்கள் மூலம் பகவானின் பரநிலையையும், “அகரமுதல”, “கற்றதனால் ஆயபயன்” என்ற குறட்பாக்களால் வியூக நிலையையும், “வேண்டுதல் வேண்டாமை”, “இருள்சேர் இருவினையும்”, “பொறிவாயில்” என்ற குறட்பாக்களில் விபவ நிலையையும், “அற ஆழி அந்தணன்” என்ற குறட்பா மூலம் அர்ச்சை நிலையையும், “மலர்மிசை ஏகினான்” என்ற குறட்பா மூலம் அந்தர்யாமி நிலையையும் காட்டுகிறார்.இது தவிர முற்றும் துறந்த தவ யோகிகள் சென்றடையும் மோக்ஷலோகம் தாமரைக்கண்ணனான செங்கண்மாலின் உலகமே என்று “தாம்வீழ்வார் மென்தோள் துயிலின் இனிதுகொல் தாமரைக்கண்ணான் உலகு” என்ற குறட்பாவின் மூலம் மிகத்  தெளிவாகக் குறிப்பிடுகின்றார் திருவள்ளுவர்.

    இக்குறட்பாவில் பகவானைத் “தாமரைக்கண்ணான்” என்று குறிப்பிடுவது குறிப்பிடத்தக்கது. “தாமரைக்கண்ணன்” என்பது திருமாலுக்குரிய சிறப்பான திருநாமங்களில் ஒன்று. மேலும் இக்குறட்பாவின் மூலம் சிற்றின்பத்தில் ஈடுபாடு உள்ளவர்கள் மோக்ஷலோகமான செங்கண்மால் உலகை அடைய முடியாது என்பதையும் நிரதிசய இன்பமான மோக்ஷ இன்பத்தை விழைபவர்கள் உலகியல் இன்பங்களிலிருந்து முற்றிலும் விடுபட வேண்டும் என்பதையும் தெளிவுபடுத்திவிட்டார்.  ஒரு பெண்பித்துப் பிடித்தவனின் கூற்றாக இக்குறளை அமைத்திருக்கிறார்.

    நிரதிசய இன்பமான மோக்ஷம் என்பது திருமாலின் உலகுதான் என்பது திருவள்ளுவருக்குத் தெரிந்திருந்ததால்தான் மோக்ஷத்தைப் பற்றிய பேச்சு வருமிடத்தில் “தாமரைக்கண்ணான் உலகு” என்ற சொற்றொடர் மூலம் செங்கண்மால் உலகைக் காட்டுகிறார். மோக்ஷத்திற்கு சிற்றின்பம் எதிர்தட்டானது என்பதைக் காட்டவே இக்குறட்பாவைக் காமத்துப்பாலில் வைத்தார். உலகியல் ஆசைகளில் மூழ்கியிருப்பவனுக்கு மோக்ஷத்தின் அருமை தெரியாதென்பதும் மோக்ஷத்தை விரும்புவோர் உலகியல் ஆசைகளை அறவே விடவேண்டும் என்பதும்தான் இந்தக் குறட்பா நமக்குத் தரும் செய்தி.

    பிறவித் தளையிலிருந்து விடுதலை என்று சொல்லக்கூடிய மோக்ஷம் என்பதைத் திருமால் தான் கொடுக்க முடியும் என்ற சங்கத் தமிழரின் கோட்பாட்டை அப்படியே வழிமொழிந்திருக்கிறார் திருவள்ளுவர்.

    நிறைவுப் பகுதி 

    திருவள்ளுவர் தனது நூலில் குறிப்பிடும் தெய்வங்கள் எல்லாமே வைதிக தெய்வங்கள்தான். அந்தத் தெய்வங்களுள் அவர் மனதில் நிறைந்து நின்ற தெய்வங்கள் திருமாலும் திருமகளும்தான். சங்கத் தமிழரின் மரபுப்படி தனது நூலில் திருமாலையே பரம்பொருளாக முழங்கியிருக்கும் திருவள்ளுவர், பெரிய பிராட்டியாரான திருமகளின் அனுக்ரஹம் பற்றியும் சில குறட்பாக்களில் குறிப்பிடுகிறார். இவற்றையெல்லாம் வைத்துப் பார்க்கின்ற பொழுது அவர் அப்பழுக்கற்ற சிறந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர் என்பது தெள்ளத் தெளிவாக விளங்குகிறது.

    தனது நூலில் வேதம், வைதிக கர்மங்கள், வேதம் ஓதும் அந்தணர்கள், இவற்றின் சிறப்பையெல்லாம் தெளிவாக எடுத்துரைக்கும் திருவள்ளுவர் ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கோட்பாடுகளையும் ஆங்காங்கே காட்டுவதால் அவர் ஒரு ஸனாதன வைதிக நெறியைப் பின்பற்றும் ஸ்ரீவைஷ்ணவ அந்தணர் தான் என்பதே அவரது நூலிலிருந்து வெளிப்படுகிறது. ஆகவே அவருக்கு ஒரு உருவம் கொடுக்க வேண்டுமென்றால், நெற்றியிலும் உடலிலும் பன்னிரண்டு திருமண்காப்புகள், தூய மெல்லிய வெண்ணிற ஆடை, கழுத்தில் தாமரை, துளசி மணிமாலைகள், மார்பில் யஜ்ஞோபவீதம் (பூணூல்) இவற்றுடன் கூடிய ஒரு உருவத்தைத்தான் கொடுக்க முடியும். அவ்வுருவம் தான் அவருடைய நூலில் சொல்லப்பட்ட கருத்துகளுக்குப் பொருத்தமான உருவமாக இருக்கும். வேறு எந்த உருவத்தைக் கொடுத்தாலும் அது அவரது நூலில் சொல்லப்பட்டுள்ள கருத்துக்களுக்கு முரணாகத்தான் இருக்கும்.

    ஆகவே திருவள்ளுவர் ஸனாதன வைதிக மதத்தைப் பின்பற்றும் ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவ அந்தணர்தான் என்பதில் எவ்வித ஐயமும் இல்லை. ஒருவனுடைய குலத்தை அவனது வாய்ச்சொல்லே காட்டிவிடும் (குறள்-959) என்று திருவள்ளுவரே கூறியிருப்பதால் அவரது சொல்லான திருக்குறளே இதற்குச் சான்று. திருக்குறளுக்குப் பண்டைக் காலத்தில் பல உரைகள் இருந்தாலும் பரிமேலழகரின் உரைதான் சிறந்ததாகக் கொள்ளப்பட்டது. திருவள்ளுவர் வைணவராகவும் திருக்குறள் வைணவ நூலாகவும் இருந்ததால் தான் பரம வைணவரான பரிமேலழகர் அதற்கு உரை எழுதினார். வைணவ ஆசார்யர்களில் பலர் தங்களது தத்துவ விரிவுரைகளில் திருக்குறளை மேற்கோள் காட்டியிருக்கின்றனர்.

    காஞ்சீபுரம் உலகளந்த பெருமாள் கோயில் அர்ச்சகராக இருந்தவர் பரிமேலழகர். திருவள்ளுவரின் திருவுள்ளத்தைச் சரியாகப் புரிந்துகொண்டு திருக்குறளுக்கு உரை எழுதியவர் அவர். ஆனால் அவரது உரை, சிலருக்குப் பிடிக்காது. ஏனெனில் உண்மையைச் சொன்னால் சிலருக்குப் பிடிக்காது என்பது உண்மைதானே? ஆரியச் சார்போடு உரை எழுதிவிட்டார் என்று அவரைச் சாடுவார்கள். “ஆரியன்” என்றால் “உயர்ந்தவன்”, ”அறிவாளி” என்று பொருள். திருவள்ளுவரும் பரிமேலழகரும் ஆரியர்களே.

    “ஆய்வு” என்ற பெயரில் தங்கள் எண்ணத்துக்கு முரண்பாடான குறட்பாக்களையெல்லாம் இடைச்செருகல் என்பார்கள் சிலர். திருக்குறள் மேல் தங்களின் எண்ணம் என்னும் வண்ணத்தைப் பூச அந்நூலில் உள்ள சொற்களுக்கு நேர்மையற்ற முறையில் வலிந்து பொருள்கொண்டு இன்றும் எத்தனையோ பேர் புதிது புதிதாக உரை எழுதிக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். தங்களின் எண்ணத்தைப் பிரதிபலிக்கும்படியாக இவர்கள் உரை எழுதிவிட்டதால் திருக்குறள் இவர்களின் எண்ணத்தை பிரதிபலிக்கும் நூலாகிவிடாது. திருவள்ளுவரும் இவர்களைச் சேர்ந்தவர் ஆகிவிடமாட்டார்.

    மேலும் மாட்டுக்கறி, ஆட்டுக்கறி முதலிய புலால் வகைகளை உண்ணுதல், விதவிதமான மதுபானங்களை அருந்துதல், சுயஒழுக்கம் இல்லாமல் வைப்பாட்டிகளோடும் விலைமாதரோடும் இன்பம் துய்த்தல், பெண்களின் சுதந்திரத்துக்குக் கற்பு, ஒழுக்கம் இவையெல்லாம் தடையாக உள்ளவை என்று பிரசாரம் செய்தல், அடுத்தவன் மனைவியை ஒருவன் விரும்புவதும், ஒருவனின் மனைவி வேறொருவனை விரும்புவதும் தவறில்லை என்று பிரசாரம் செய்தல், இறை நம்பிக்கை இல்லாமல் ஸனாதன மதத்தில் உள்ள தெய்வங்களை இழிவுபடுத்துதல்- இவையே இன்று “பகுத்தறிவு”வாதிகள் என்று தங்களைச் சொல்லிக்கொள்பவர்களின் பண்புநலன்கள்.

    இந்தப் “பகுத்தறிவு”வாதிகள் கொல்லாமை, புலால் மறுத்தல், கள்ளுண்ணாமை, ஒழுக்கமுடைமை, பிறனில்விழையாமை, கற்பு, இறை நம்பிக்கை முதலிய நல்லறங்களைப் போதிக்கும் திருக்குறளையும் திருவள்ளுவரையும் உரிமை கொண்டாடுவதற்கு என்ன யோக்யதை இருக்கிறது? திருக்குறளையும் திருவள்ளுவரையும் பற்றிப் பேசுவதற்குக் கூட இவர்களுக்குத் தகுதி இல்லை. இவர்களின் பண்புகளுக்கும், திருக்குறளின் கொள்கைக்கும் ஏதாவது ஸம்பந்தம் உண்டா? இன்று, பசுவதை செய்து மாட்டுக்கறி தின்பதை ஆதரிப்பவர்களும், குடிகாரர்களும், கூத்தியருடன் கும்மாளம் அடிப்பவர்களும், ஸநாதன மதத்தின் தெய்வங்களை இழித்துரைப்பவர்களும் “திருவள்ளுவர்“ எங்கள் தமிழ் இனத்துக்கே தலைவர்”, ”எங்கள் பாட்டன்”, ”எங்கள் பூட்டன்”, “எங்கள் ஐயன்” என்றெல்லாம் சொல்லித் திருவள்ளுவரைச் சொந்தம் கொண்டாடிக் கொண்டு திரிகிறார்களே, இவர்களுக்கெல்லாம் கொஞ்சம்கூட வெட்கம் இல்லையா?

    ஆகவே இந்தப் “பகுத்தறிவு”வாதிகளும், இவர்களது கொள்கைளையும் நடைமுறைகளையும் பின்பற்றும் அரசியல் கட்சிகளைச் சேர்ந்தவர்களும் திருவள்ளுவரையும் திருக்குறளையும் சொந்தம் கொண்டாடுவது என்பது மிகவும் வெட்கக்கேடான விஷயம் என்பதோடு திருவள்ளுவரையும் திருக்குறளையும் அசிங்கப்படுத்தும் விஷயமும் ஆகும். திருவள்ளுவரை வைத்து இவர்கள் செய்வது ஈனத்தனமான அரசியல் என்பதைத் தவிர வேறு என்ன சொல்ல முடியும்? திருவள்ளுவரையும் திருக்குறளையும் பெருமைப்படுத்த விரும்புவோர் திருக்குறளில் சொல்லப்பட்ட அறங்களைத் தங்கள் வாழ்வில் முடிந்த அளவு பின்பற்ற முயல வேண்டும். அது ஒன்று தான் திருவள்ளுவருக்கும் திருக்குறளுக்கும் செய்யும் உண்மையான மரியாதையாக இருக்கும்.

    -முற்றும்-

    Share
  • பழகத் தெரிய வேணும் – 32

    பழகத் தெரிய வேணும் – 32

    நிர்மலா ராகவன்

    என் செல்லமே!

    “குழந்தைகளுக்குச் செல்லம் கொடுக்கலாமா, மாமி?” ஓர் இளம் தாய் என் அம்மாவைக் கேட்டாள்.

    பதில்: “படிப்பிலே மட்டும் கூடாது”.

    எது எதற்கோ வழிமுறைகள் இருக்கின்றன. ஆனால், சரியான முறையில் ஒரு குழந்தையை எப்படி வளர்ப்பது என்பது பலருக்கும் தெரிவதில்லை.

    ஒரு குழந்தையைப்போல் இன்னொன்றை நடத்தமுடியாது. இது இன்னொரு குழப்பம்.

    அன்பைக் கொட்டி வளர்க்கப்படும் குழந்தை நல்லவனாக வளர்வான் என்றால், எத்தனை அன்பு என்ற கேள்வி எழுகிறது.

    சில குடும்பங்களில் மூத்த குழந்தை செல்லமாக வளரும். ஒரு தலைமுறைக்கு முன்புதான் வீட்டில் குழந்தை தவழ்ந்திருக்கும். அதனால், இது வரவேற்கத்தக்க அனுபவமாகிவிடுகிறது.

    “என் மூத்த பிள்ளைக்குப் பத்து விரல்களிலும் தங்க மோதிரம் போட்டு அருமையாக வளர்த்தேம்மா. இப்படிக் கெட்டுவிட்டானே!” என்று ஒரு முதியவர் என்னிடம் சொல்லிப் புலம்பினார்.

    “அதனால்தான்!” என்றேன், அசுவாரசியமாக.

    சிறு வயதிலிருந்தே அந்தப் பையன் என்ன செய்தாலும் யாரும் கண்டிக்கவில்லை. அத்துடன், அவன் கேட்டபோதெல்லாம் பணம் கிடைத்தது. அதனால், மனம் போனபடி வளர்ந்து, பதின்ம வயது முடிவதற்குள் எல்லாவித தீய பழக்கங்களும் வந்தடைந்தன.

    ‘அளவுக்கு மிஞ்சினால்’ என்று சொல்லிவைத்திருப்பது அமுதத்திற்கு மட்டுமல்ல.

    ஆனால், குழந்தைகளே அப்படிக் கவனிக்கப்பட்டால்தான் பிறருக்குத் தன்மேல் அன்பு என்று தவறாக நினைப்பார்கள். கண்டிக்கும் உறவினர்கள் வேண்டாதவர்கள் ஆகிவிடுவார்கள்.

    அவர்களுக்குத்தான் அறியாமை என்றால், பெரியவர்களுக்கு புத்தி எங்கே போயிற்று?

    கதை

    சிறு வயதில் காரமாக ஏதாவது சாப்பிடுகையில், குடிக்க நீர் வேண்டுமென்று அலறுவேன்.

    ஓரிரு முறை அம்மா கொண்டுவந்து கொடுத்தாள். அதன்பின், “முதலிலேயே எடுத்து வைச்சுக்கறதுக்கென்ன?” என்றுவிட்டாள்.

    எங்கள் குடும்ப வழக்கப்படி, பாதி சாப்பிடும்போது கண்டிப்பாக எழுந்திருக்கக் கூடாது. ஒவ்வொருமுறையும் எனக்கும் முன்னேற்பாடாக குடிநீர் எடுத்து வைத்துக்கொள்ளவும் தோன்றாது.

    இப்படியே பலமுறை ஆனபிறகு, நான் சாப்பிடும்போது இடையில் தண்ணீர் குடிக்கும் பழக்கத்தையே விட்டுவிட்டேன்.

    அம்மா காட்டியது ஆக்ககரமான கட்டொழுங்கு. மறைமுகமாக, `எல்லாவற்றிற்கும் பிறரை நம்பிக்கொண்டு இருக்காதே!’ என்று போதித்திருக்கிறாள்.

    வேறு சிலர் தாம் வளர்க்கும் குழந்தைகள் எந்த ஒன்றிற்கும் தம்மை எதிர்பார்ப்பது பெருமைக்குரிய விஷயம் என்று நினைக்கிறார்கள், அது எங்கு கொண்டுவிடும் என்று உணராது.

    கதை

    “ஒரு வயசிலிருந்தே பாபு  எங்கிட்டதான் இருக்கான். அவன் அம்மா இங்கே வந்திருந்தபோது, அவகூட போகமாட்டேன்னு என்னைக் கெட்டியாப் பிடிச்சுண்டான்,” என்று பெருமை பேசுவாள் பாட்டி.

    அந்த வயதுக் குழந்தைக்கு அவ்வளவெல்லாம் தெரியுமா என்பது சந்தேகம்தான்.

    பாபுவின் தாய் அகாலமாக இறந்தது பாட்டிக்கு சௌகரியமாகப் போயிற்று. தனக்குத் தோன்றியபடி வளர்த்தாள். அவன் கேட்டதெல்லாம் கிடைத்தது.

    என்ன தவறு செய்தாலும், `குழந்தைதானே!’ என்ற மன்னிப்பு கிடைத்துவிடும். அதுவே அசட்டுத்துணிச்சலுக்கு வழிகோலியது.

    அரை மணிக்கு ஒருமுறை கேட்டு, காப்பி குடித்தான். ஆனால், சுறுசுறுப்பு கிடையாது. அவனுடன் சோம்பலும் வளர்ந்தது. சற்றே பெரியவனாக ஆனதும், அவனால் செய்யக்கூடிய எளிய வேலைகளைக்கூட பாட்டிதான் செய்யவேண்டும்.

    “கெஞ்சறான். பாவமா இருக்கு!” என்பாள் பாட்டி.

    தான் பார்ப்பவர்கள் எல்லாரும் தன்னை அப்படி நடத்தமாட்டார்கள் என்று புரிந்தபோது, பாபுவிற்குத் தன்னிரக்கம் மிகுந்தது.

    ‘ஏனோ என்னை யாருக்குமே பிடிக்கவில்லை,’ என்று அழுவான்.

    ‘செல்லமான வளர்ப்பு’ என்ற பெயரில் தன்னைப் பிறரது ஏளனத்திற்கு ஆளாகும்படிச் செய்த பாட்டியின்மேல் வெறுப்புதான் எழுந்தது.

    தான் எங்கு தவறிழைத்தோம் என்று அந்த பாட்டிக்குப் புரியவில்லை. `எவ்வளவு அருமையா வளர்த்தேன்!’ என்று புலம்பினாள்.

    பாபுவைப்போல் வளர்க்கப்படும் குழந்தைகளால் சிறிய மனப்பளுவைக்கூடத் தாங்கமுடியாமல் போய்விடும். எப்போதும் யாரையாவது சார்ந்து இருந்தால்தான் தைரியமாக உணர்வார்கள். இதனாலேயே நிறைய வாய்ப்புகளை இழக்க நேரிடலாம்.

    எவருக்கும் சில சமயங்களில் பிறரை நாட வேண்டியிருக்கும். அதற்காக, எப்போதும் பிறரை நாடுவது ஏமாற்றத்தில்தான் கொண்டுவிடும்.

    கதை

    ஆயிஷா எங்கள் பக்கத்து வீட்டுப்பெண். ஆறு அண்ணன்மார்களுக்குப்பிறகு பிறந்த குழந்தை. தன்னைக் கொஞ்சிய தந்தையிடம் அவளும் கொஞ்சிக் கொஞ்சிப் பேசுவாள்.

    மூத்தவர்கள் உள்பட, குடும்பத்தில் அனைவரும் அவளைத் தாங்கினார்கள். மகாராணிபோலவே நடந்துகொண்டாள். ஒரு அண்ணனை மரியாதையின்றி பேசுவதையும், அவன் பொறுத்துப்போவதையும் பார்த்திருக்கிறேன்.

    பிடிவாதம், சோம்பல் என்று பல வேண்டாத குணங்கள் வந்தபோதும், யாருக்கும் அவளை தரக்குறைவாக நினைக்கத் தோன்றவில்லை.

    ஆண்களிடம் எப்படிக் குழைந்து நடப்பது என்று புரிந்திருந்ததால் அப்பாவி ஒருவனை மயக்குவது ஆயிஷாவுக்குக்  கடினமாக இருக்கவில்லை.

    ‘பாவம்!’ என்று நாங்கள் அவனுக்காகப் பரிதாபப்பட்டோம்!

    ‘நான் உனக்காக எதுவும் செய்யமாட்டேன். எப்போதும் நீதான் விட்டுக்கொடுக்க வேண்டும்,’ என்று தம்பதியரில் ஒருவர் மட்டும் அதிகாரமாக நடந்தால், தாம்பத்தியம் எப்படி மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்?

    கதை

    இடம்: பள்ளிக்கூட ஆசிரியர்களின் அறை.

    வம்புக்கான நேரம். (பெண்கள் பொது அறிவு பெறுதல், ஒருவருடன் ஒருவர் பழகக் கற்பது என்றுகூட வைத்துக்கொள்ளலாம்)

    பிரசவமானதும் பத்தியச் சாப்பாடு, உடல் நோவு, ஓய்வே இல்லாமல் சிசுவைக் கவனிக்க வேண்டியிருப்பது என்று நாங்கள் எதிர்மறையாகவே அடுக்கியபோது, மிஸஸ் சிங் மட்டும் மாற்றுக்கருத்து தெரிவித்தாள்:

    “பிள்ளை பெற்றபிறகு எல்லாரும் என்னை மிகுந்த கரிசனத்துடன் நடத்துவார்கள். எனக்குப் பிடித்த விஷயம் அது!” என்று அவள் கூற, உடன் இருந்தவர்கள் எல்லாரும் சிரித்தோம்.

    சிறு வயதிலேயே தாயை இழந்தவள் அவள். தந்தை மறுமணம் செய்துகொண்டு, அவளை ஏதோ காப்பகத்தில் விட்டுவிட்டார். மாதாமாதம் பணம் கட்டுவதோடு அவருடைய பொறுப்பு முடிந்தது என்று எண்ணியிருந்திருப்பார்.

    அவள் வளர்ந்தபோது, அத்தியாவசியத் தேவைகள் கிடைத்தன. ஆனால், அன்புடன் கவனிக்க ஒருவரும் இல்லையே என்ற ஏக்கம் அவளுக்குள் இருந்திருக்கிறது.

    கரிசனமான கணவன்

    அன்பான கணவன் — அவ்வப்போது

    மனைவியின் உடல்நலம் கெட்டிருக்கும்போது அவள்மீது பரிவு காட்டி, `ஐயோ! உனக்கு ஏதாவது ஆகிவிட்டால், என் கதி!’ என்று கணவன் கலங்குவது அவளுக்குப் பெருமையை அளிக்கலாம்.

    ஆனால், பிற சமயங்களில் அதிகாரமாக, இல்லை, அலட்சியமாக நடத்தும் அவன் அப்போது மட்டும் அன்பாக இருப்பதுபோல் காட்டிக்கொண்டால், அவள் நிரந்தர நோயாளியாகிவிடும் அபாயமும் உண்டு.

    பணமே பலம்

    ‘குழந்தைக்காகச் செலவிட நேரம் கிடைக்கவில்லை,’ என்ற குற்ற உணர்ச்சியைப் போக்கிக்கொள்ள பணத்தால் ஈடு செய்கிறார்கள் பல பெற்றோர்.

    இதனால் குழந்தை புரிந்துகொள்வது: என்ன தவறு செய்தாலும் பணத்தால் ஈடுகட்டிவிடலாம்.

    தேவைக்கு அதிகமாகப் பணம் கொடுப்பதோ அவனுக்காகச் செலவழிப்பதோ அன்பில்லை. அது நம் பொறுப்பைத் தட்டிக்கழிக்கும் வழி.

    அன்புடன் கண்டிப்பும் சேர்ந்திருந்தால்தான் ஒரு குழந்தை சுயநலம் ஒன்றே குறிக்கோளாக இல்லாது, பிறர் மதிக்க வளரும்.

    ‘என் குழந்தை ஒரு நாள் பெரியவனாக ஆவான். அப்போது, அவனுக்கு இந்தக் குணங்கள் வேண்டியிருக்கும்’ என்று சற்றே யோசித்தால், நல்ல பழக்கங்களை விதைக்கமுடியுமே!

    அப்படி வளர்த்தவர்களை அவன் என்றும் மறக்கமாட்டான். நன்றியுடன் நினைவுகூர்வான்.

    Share
  • எட்டுக் கோணல் பண்டிதன் – 6

    எட்டுக் கோணல் பண்டிதன் – 6

    தி. இரா. மீனா

                         அத்தியாயம் மூன்று

    இந்த அத்தியாயத்தில் அஷ்டவக்கிரர் அகப்பற்றையும், புறப் பற்றையும் நிந்தித்து ஞானியின் இயல்பை ஜனகருக்கு விளக்குகிறார்.

    1. அழிவில்லாத ஒன்றாகிய ஆத்மாவை உண்மையில் உணர்ந்த ஆத்ம ஞானியும் தீரனுமாகிய உனக்குப் பொருள் தேடுவதில் எப்படி மகிழ்ச்சி உண்டாக முடியும் ?
    2. கிளிஞ்சல் என்று அறியாததால் வெளித் தோற்றத்தில் ஆசை ஏற்படுவது போல, ஆத்மாவை உணராத போது மோகத்தால் காணும் விஷயங்களில் விருப்பமுண்டாகும்.
    3. கடலில் அலைகள் போல எதனிடம் இந்த உலகம் விளங்குமோ அதுவே நான் என்று அறிந்த பிறகும் ஏழை போல நீ பதறுவது எதற்காக?
    4. ஒருவன் அழகான தூய அறிவைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டிருப்பினும், தனது அதிகமான சிற்றின்பப் பற்று இயல்பால் மாசுடையவன் ஆகிறான்.
    5. தன்னிடம் படைப்பு அனைத்தையும், படைப்பனைத்திலும் தன்னையும் காணும் முனிவனுக்கு, நான் அல்லது என்னுடையது என்ற மமகாரத் தொடர்பிருப்பது மிகுந்த அதிசயமே.
    6. அத்வைத உயர்நிலையை நாடும் யோகி, காமவயப்பட்டுக் காதல் கொண்டு சீரழிதல் விந்தையானதாகும்.
    7. ஒருவன், பலம் மிகக் குறைந்து முடிவு காலத்தை நெருங்கியிருந்தும் ஞானப் பகையானது என்றறிந்த காமத்தை விரும்புவது விந்தையே.
    8. விவேகம் கொண்டும், இம்மை மறுமைகளில் விருப்பமற்றும் உள்ள யோகிக்கு முக்தியின்பால் பயமேற்படுதல் விந்தையே.
    9. ஆத்மாவையே என்றும் காண்பவனாக உள்ள தீரன் உபசரிக்கப்பட்டாலும், துன்புறுத்தப்பட்டாலும் மகிழ்ச்சியும் கோபமும் அடைவதில்லை.
    10. இயங்கும் தன்னுடலைப் பிறர் உடலெனக் காண்பவன் புகழ்ச்சியிலும் இகழ்ச்சியிலும் குழம்புவதில்லை.
    11. மாயமயமாக இந்த உலகத்தை மகிழ்ச்சியின்றிப் பார்க்கும் அறிவுடையோன் தன்னை இறப்பு நெருங்கும் போது அச்சமடைவானோ?
    12. ஆத்மஞான நிறைவு கொண்டு, ஆசை- நிராசைகளிலிருந்து விடுபட்டு, பற்றற்ற மனமுடையவனாக வாழ்பவனுக்கு யார் நிகராக முடியும் ?
    13. தனது இயல்பினாலேயே தோன்றுவதேயன்றி வேறொன்றுமில்லை என்றுணர்ந்த அறிவுடையவன், தான் ஏற்றுக்கொள்ளுவதற்கும், ஒதுக்குவதற்கும் உரிய பொருளாக எதையும் காண்பதில்லை.
    14. இருமையும், மனவெழுச்சியும்,உள்ளத்தில் அழுக்கும் இல்லாதவனுக்குத் தானாக ஏற்படும் அனுபவத்தால் இன்பமுமில்லை, துன்பமுமில்லை.

                அத்தியாயம் நான்கு

    இந்த அத்தியாயம் ஜனகர், தானுணர்ந்த ஞானநிலையின் பெருமையை அஷ்டவக்கிரரிடம் சொல்வதாக அமைகிறது.

    1. விஷய அனுபவங்களுடன் செயல்படும் ஆத்மஞானியை, சம்சார பந்தத்தைச் சுமக்கும் பாமரருடன் ஒப்பிடுதல் பொருந்தாது.
    2. இந்திரன் முதலான தேவர்கள் தீனர்களாக எந்த நிலையை அடைய விரும்புவார்களோ அந்த நிலையைத் தன் பயிற்சியால் அடைந்த போதிலும் ஒரு யோகி அதனால் மகிழ்ச்சி அடைவதில்லை.
    3. பாவ, புண்ணியங்களின் தன்மை ஞானியின் உள்ளத்தைத் தீண்டுவதில்லை, வானத்தில் புகை படிந்தது போலக் காணப்பட்டாலும், படியாதது போல.
    4. இந்தவுலகம் முழுவதும் ஆத்மாவே என்றுணர்ந்து சுதந்திரமாக வாழ்பவரைத் தடை செய்யும் தகுதி யாருக்கிருக்கிறது?
    5. பிரமன் முதல் புழு வரையுள்ள நான்கு வகை படைப்புக் கூட்டத்தில் விருப்பு வெறுப்புகளை விலக்குகிற திறமுடையவன் மெய்யறிவு ஞானி ஒருவனே.
    6. உலகிறையாகிய இரண்டில்லாப் பொருளே தானென்று யாரோ ஒருவன் உணர்கிறான். அவன் சித்தம் போல வாழ்பவன். அவனுக்கு எந்தப் பயமுமில்லை.

    தீரன் – வடமொழியில் இச்சொல்லுக்கு புலன் செயல்பாடுகளுக்கோ, வாழ்க்கையின் பல்வகையான போக்குகளுக்கோ ஆட்படாமல்  உறுதியாகவும் தெளிவாகவும் செயல்படக் கூடிய யோகி என்பது பொருள்.

    [தொடரும்]

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி – 274

    படக்கவிதைப் போட்டி – 274

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    கவனத்தை ஈர்க்கும் காட்சி ஒன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

    அண்ணாகண்ணன் எடுத்த இந்தப் படத்தை, வல்லமை ஆசிரியர் குழுவினர் தேர்ந்தெடுத்து வழங்கியுள்ளோம். இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை, 24 வரிகளுக்குள் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் ஞாயிற்றுக்கிழமை (06.09.2020) வரை, உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர் குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கெனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடை பவளம்

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 273இன் முடிவுகள்

    படக்கவிதைப் போட்டி 273இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    மரக்கிளையில் அழகாக அமர்ந்திருக்கும் மஞ்சள் வண்ணத் தேன்சிட்டைப் படம்பிடித்து வந்திருப்பவர் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. வல்லமை பிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்வுசெய்யப்பட்டு இப்படம் படக்கவிதைப் போட்டி 273க்கு வழங்கப்பட்டிருக்கின்றது. ஒளிப்பதிவாளருக்கு என் நன்றி!

    காணத் தெவிட்டாத இந்தத் தேன்சிட்டை நம் வீட்டருகில் காணவேண்டுமானால் நிறைய மரம் செடிகொடிகள் நம் வீட்டைச் சுற்றி இருக்கவேண்டும்.

    இத்தொல்லுலகில் பல்லுயிர்களுக்கும் அடைக்கலம் தரும் அன்னையாகத் திகழ்பவை மரங்களே. எனவே மரங்களை அழியாமல் காப்பதன் வாயிலாக இந்தச் சின்னஞ்சிறு வன்ன (அழகிய) குருவிகளையும் நாம் காக்கமுடியும்!

    கண்கவர் சிட்டைப் படத்தில் நோக்கியதால், கவிபாட, பல்வேறு கற்பனைகளை மனத்தில் தேக்கிவைத்துக் காத்திருக்கும் கவிஞர்களே வருக! உம் கற்பனைகளைக் கட்டவிழ்த்து விடுக!

    *****

    ”எல்லைகள் தாண்டியே தொல்லையில்லாப் பயணம் செய்கிறாய்! உடைமைகள் மீது ஆசைகொள்ளும் மடமை உனக்கில்லை” என்று சிட்டுக்குருவியின் சுதந்தர வாழ்வை விதந்தோதுகின்றார் திரு. காந்திமதிநாதன்.

    சுதந்திர பறவை

    எங்கு வேண்டுமானாலும்
    எப்பொழுது வேண்டுமானாலும்
    எல்லைகள் தாண்டியே பயணம்

    உடைமை கொண்டாட்டமில்லை
    மடமை கொண்டாடுவதில்லை

    ஆசைகள் பிறப்பதில்லை
    யாரையும் பின்பற்றுவதில்லை

    என்னை வழிநடத்துபவன் என்
    என்னுள்ளே இருப்பதால்
    சூழ்ச்சி வலையில்
    வீழ்ச்சிக்கு வழியில்லை

    என்னைக் கேட்டுத்தான்
    எல்லாமே நடக்கணும்
    சர்வாதிகார சிந்தனை
    சந்நதிக்கே இல்லையப்பா

    மானிடா
    உங்களுக்குள்ளே
    எத்தனை எத்தனை பிரிவுகள்

    பிரிவுகளுக்குள்ளே
    எத்தனை எத்தனை
    உட்பிரிவுகள்

    வளர்கிறோமே
    வாதாடுவாய்

    சாதனைகள்
    பட்டியலிடுவாய்

    ஒரே கேள்வி

    நிம்மதியாக
    வாழ்கிறாயா?

    *****

    ”மரக்கிளையில் கூடுகட்டி மறைவாக வாழ்ந்தாலும் இரக்கமற்ற மனிதனால் அதற்கும் ஆபத்து வந்துவிடுவதைக் கலக்கத்தோடு பார்த்திருக்கும் பறவை இது” என்று பறவை வாழ்வின் பரிதாபநிலையை விளக்குகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    அவன் செயல்…

    சிறகில்
    சுதந்திரத்தைக் கட்டிப்
    பறக்கும் பறவைக்கு
    வசப்பட்டுவிடுகிறது
    வானம்..

    மண்ணில்தான்
    மாறுபாடாகிறது மனிதனால்..

    உயர்ந்த மரக்கிளையில்
    ஓவியமாய்க் கூடுகட்டி
    இனத்துடன்
    ஒற்றுமையாய் வாழ்ந்தாலும்
    இடர்ப்பாடு வந்துவிடுகிறது
    இவனால்-
    மரத்தையே வெட்டிவிடுகிறானே
    அடியோடு..

    கலக்கத்துடன்
    பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது
    பறவை யொன்று…!

    *****

    ”துணையைப் பிரிந்த தாபமோ? குருவிக்கூட்டம் தள்ளிவைத்ததால் வந்த கோபமோ? எதுவாக இருந்தாலும் தன்னம்பிக்கை தளராதே!” என்று சிட்டுக்குத் துணிவூட்டுகின்றார் திரு. கோ. சிவகுமார்.

    தன்னம்பிக்கை

    தன் துணை
    தனிமைப்படுத்தியதின்
    தாபமோ!

    தன் கூட்டம்
    தள்ளி வைத்ததின்
    கோபமோ!

    தன்னந்தனியாய்
    தண்ணீருக்கான
    தேடலோ!

    தனியொரு பறவையாய்த்
    தடித்த மரக்கிளையில்
    தவிக்க விட்டது
    தலைவிதியென்று
    தளராதே குருவியே!

    தன்னம்பிக்கையையும்
    தைரியத்தையும்
    தடைகளைத்
    தகர்த்திடும் ஆயுதங்களாக்கு!

    தவிக்க விட்ட
    சொந்தங்கள்
    தன்னால் வரும்
    உன் பின்னால்!

    *****

    ”ஆட்டம் காட்டும் கிளை அமர்ந்தும் வாட்டம் முகத்தில் காட்டிவைத்து
    அழுது பொழுதைப் போக்காமல் நிலையாய் நிற்கும் உறுதி சொன்னாய்” என்று சிட்டுக்குருவி தனக்குச் சொன்ன நல்ல சேதியை நமக்கும் சொல்லியிருக்கின்றார் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்.

    சிட்டுக்குருவிகள் சொல்லும் சேதி

    காலை எழுந்து கடமையைச் செய்ய
    மாடத்தில் தினமும் கூவிடுவாய்
    மாலை நேரமாய் வீடுவந்து
    சொந்தம் கூடி வாழச் சொல்லிடுவாய்

    சோம்பித் திரிந்து வாடிடாமல்
    உழைப்பைக் கொண்டே உலகைச் சுற்றி
    உண்மைக் களிப்பைப் பெற்று வாழும்
    சிறப்பைத் தினமும் காட்டிடுவாய்

    படைப்பின் நியதிகள் மீறிடாமல்
    அடைந்து கிடந்து தேங்கிடாமல்
    சிறகை விரித்துப் பறந்து செல்லும்
    விடுதலை வேட்கை விதைத்திடுவாய்

    ஆட்டம் காட்டும் கிளை அமர்ந்தும்
    வாட்டம் முகத்தில் காட்டி வைத்து
    அழுது பொழுதைப் போக்காமல்
    நிலையாய் நிற்கும் உறுதி சொன்னாய்

    சின்னச்சின்ன குருவி நீயும்
    சொல்லும் சேதிகள் ஏராளம்
    எண்ணத்தில் அவற்றை நிலையிருத்தி
    முன்னேற்றம் நாங்களும் கண்டிடுவோம்…

    *****

    குருவியின் படத்துக்குப் பொருத்தமாய்க் கருத்து அருவிகளைப் பாயவிட்டிருக்கும் கவிஞர்களை நேயத்தோடு பாராட்டுகின்றேன்.

    இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாக நான் தெரிவுசெய்திருப்பது அடுத்து…

    மஞ்சள் வெல்வெட்டில்
    கருப்புநிறக் கருகுமணி உன் கண்கள்!
    பேனாவின் கூர்மை கொண்ட உன் அலகு!
    பதிய வைத்த கால்களுடன்
    மரக்கிளையில் நீ ஊஞ்சலாடும் அழகு
    நளினத்தின் நளினம்!

    இயந்திர நகர நரக வாழ்க்கையில்
    உன்றன் குரலை மறந்திருந்தோம்!
    ஊரடங்கில் உன்றன் குரல்
    கேட்கக் கேட்க எத்தனை இனிமை!
    அமைதியினிடையில் ஆனந்தம் தந்ததே…
    இறுகிய மனத்தூடே இனிமை தந்ததே…
    உன்னிசையைத் தந்து கொண்டேயிரு
    நாங்கள் குதூகலிக்க!
    மஞ்சள் மைனாவே
    மறவாதே எங்களை!!

    ”மஞ்சள் வெல்வெட்டில் கருகுமணிகளாய் மின்னும் கண்களோடும், பேனாவின் கூர்மைகொண்ட அலகோடும் மரக்கிளையில் நீ ஊஞ்சலாடும் அழகே அழகு! உன்னிசையைக் கேட்டுமகிழும் இன்பத்தை நித்தமும் எமக்குத் தா” என்று மஞ்சள் சிட்டைக் கொஞ்சி அழைக்கும் இந்தக் கவிதையின் ஆசிரியர் திருமிகு. சுதா மாதவனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

     

     

    Share
  • திருவள்ளுவர் யார்? – 7

    திருவள்ளுவர் யார்? – 7

    புதுக்கோட்டை பத்மநாபன்

    “பொறிவாயில் ஐந்தவித்தான்”

    “பொறிவாயில் ஐந்தவித்தான் பொய்தீர் ஒழுக்க
    நெறி நின்றார் நீடு வாழ்வார்”

    என்பது அடுத்த குறட்பா.

    ஐம்பொறிகளை அடக்கிய இறைவனின் பொய்யில்லாத ஒழுக்கத்தைப் பின்பற்றி நடப்பவர்கள் நீண்ட காலம் வாழ்வார்கள் என்பது இக்குறட்பாவின் கருத்து.

    விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தில் “ஜிதேந்த்ரிய:” என்ற ஒரு நாமமுண்டு. அதற்கு ‘புலன்களை வென்றவன்’ என்று பொருள். பகவான் மனிதனாக அவதாரம் செய்தாலும் சராசரி மனிதனுக்குள்ள புலன் விஷயங்கள் அவனிடம் நெருங்குவதில்லை. ராமாவதாரத்தில் அவன் வாழ்ந்து காட்டிய நெறிமுறைப்படியும் கிருஷ்ணாவதாரத்தில் அவன் உபதேசித்த நெறிமுறைப்படியும் வாழ்பவன் இவ்வுலகில் நீண்டகாலம் வாழ்வான் என்பதே திருவள்ளுவர் இங்கு கூற வரும் கருத்து.

    ‘பொறிவாயில் ஐந்தவித்தான்’ என்பதற்கு இன்னொரு பொருளும் உண்டு. ’பொறி’ என்ற சொல்லுக்கு ‘தீப்பொறி’, ‘அழகு’ என்ற பொருள்களும் உண்டு. ப்ரளய காலத்தில் தீப்பொறிகளை உமிழ்கின்ற அல்லது அழகான தனது திருவாயில் (‘திருப்பவழச் செவ்வாய்தான் தித்தித்திருக்குமோ’ என்று கோதையார் அனுபவித்த கோலத்திருவாயன்றோ அது!) ஐந்தின் மடங்கான தத்துவங்களை எல்லாம் உள்ளடக்கிய ப்ரபஞ்சத்தை அவித்துக்கொள்ளும் அல்லது விழுங்கிவிடும் திருமால் என்ற பொருளும் உண்டு. தனது அடியார்களின் புலன் விஷயமான உணர்வுகளை அறவே அழித்துவிடுபவன் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். இதைத்தான் “ஐந்து இருள் அறநீக்கி நான்கினுள் துடைத்து தம் ஒன்றாற்றுப்படுத்த நின் ஆர்வலர் தொழுதேத்தி, நின் புகழ் விரித்தனர்” (பரிபாடல்-4) என்று சங்க இலக்கியமும் கூறுகிறது. ஆகவே இந்தக்குறட்பாவும் திருமாலைப் பற்றியே பேசுகிறது என்பது தெளிவாகிறது.

    “தனக்குவமை இல்லாதான்”

    அடுத்த குறட்பாவில் பகவானைத் “தனக்குவமை இல்லாதான்” என்று அழைக்கிறார் திருவள்ளுவர். “न ते विष्णो जायमानो न जातो देव महिम्नःपरमन्तमाप” (ந தே விஷ்ணோ ஜாயமானோ ந ஜாதோ தேவ மஹிம்ந பரமந்த மாப-ரிக் வேதம்-7-99-2) என்று ரிக்வேதம் பகவானைத் துதிக்கிறது. “பகவானே! விஷ்ணோ! பிறக்கின்றவனும் பிறந்தவனும் உன் பெருமையின் மேல்எல்லையை அறியவில்லை” என்பது இந்த ரிக்வேத வாக்யத்திற்குப் பொருள்.

    விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தில் ‘அனுத்தம’, ‘அதுல:’ என்று இரண்டு நாமங்கள் வருகின்றன. ‘அநுத்தமன்’ என்றால் ‘தனக்குமேல் உயர்ந்தவன் இல்லாதவன்’ என்று பொருள். ‘அதுலன்’ என்றால் ‘தனக்கு ஸமமானவன் எவனும் இல்லை’ என்று பொருள். “न त्वत्समोऽस्त्यभ्यधिकःकुतोऽन्यो लोकत्रयेऽप्यप्रतिमप्रभाव”(ந த்வத் ஸமோஸ்த்யப்4யதி4க:குதோந்யோ லோகத்ரயேப்யப்ரதிம ப்ரபா4வ -கீதை-11-43) என்று கீதையிலும் சொல்லப்பட்டது. “மூவுலகிலும் உனக்கு ஸமமானவன் இல்லாதபோது உயர்ந்தோர் எங்கிருப்பர்” என்பது இந்த கீதை வசனத்தின் பொருள்.

    “இன்னோர் அனையை இனையயால் என அன்னோர் யாம் இவண் காணாமையின்” (பரிபாடல்-1) என்றும் “நின்னைப்புரை நினைப்பின் நீ அலது உணர்தியோ முன்னை மரபின் முதுமொழி முதல்வ” (பரிபாடல்-3) என்றும் எம்பெருமான் விஷயமாகச் சங்க இலக்கியம் பேசுகின்றது. அதனால் திருவள்ளுவர் குறிப்பிடும் தனக்குவமை இல்லாதான் திருமால்தான் என்பதில் ஐயமில்லை.

    “அற ஆழி அந்தணன்”

    அடுத்த குறட்பாவில் பகவானை “அற ஆழி அந்தணன்” என்று குறிப்பிடுகிறார். இதன் மூலம் பகவானின் அஸாதாரண அடையாளமான ஆழிப்படையை நினைவுபடுத்துகிறார் திருவள்ளுவர். பகவான் தன் கையில் வைத்திருக்கும் ஸுதர்ஶனச் சக்கரத்தால் உலகில் தர்மத்தைக் குலைக்கும் துஷ்டர்களை வதம் செய்து தர்மத்தை நிலைநாட்டுகிறார். உலகில் தர்மத்தை நிலைநாட்டவே சக்கரத்தைத் தனது கையில் தரித்திருக்கிறான் பகவான். அதனாலேயே “அறஆழி” என்று குறிப்பிட்டார்.

    “चतुर्भिस्साकं नवतिञ्च नामभिश्चक्रं न वृत्तं व्यतीनवीविपत्” (தனது ஸுதர்ஶனச் சக்கரத்தைச் சுழற்றுவதுபோல், தொண்ணூற்று நான்கு அவயவங்களைக் கொண்ட காலச் சக்கரத்தையும் விஷ்ணு தன் கையில் வைத்துக்கொண்டு சுழற்றுகிறார்) என்று ரிக்வேதம் (ரிக்-1-155-6) கூறுகிறது. இதனால் ஸுதர்ஶனமே காலச் சக்கரமாகவும் இருக்கிறது என்பது தெளிவாகிறது. “மாநிலம் இயலா முதல்முறை அமையத்து நாம வெள்ளத்து நடுவண் தோன்றிய வாய்மொழி மகனொடு மலர்ந்த தாமரைப் பொகுட்டு நின் நேமி நிழலே”(பரிபாடல்-3) என்று எல்லா உலகத்தின் பாதுகாப்பும் பகவானது திருச்சக்கரத்தின் நிழலில் தான் உள்ளது என்று சங்க இலக்கியமும் கூறுகிறது.

    உலகில் அந்தணர்களையும் அவர்களது தர்மமான வைதிக நெறியையும் ஒரு மன்னன் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று ‘ஆபயன் குன்றும்’ ‘அந்தணர் நூற்கும்’ என்ற குறட்பாக்கள் மூலம் திருவள்ளுவரே கூறுகிறார். வேத வைதிக நெறியான அந்தணரின் அறம் தான் உலகில் உள்ள மற்றவர்களின் அறங்களுக்கும் அடிப்படையாக உள்ளது. உலகில் அந்தணருக்கும் அவர்களது அறத்திற்கும் நலிவு ஏற்படுகின்ற பொழுது அதர்மம் தலைதூக்கி விடுகிறது. பகவான் அந்த அறத்தை நிலைநாட்டி உலகத்தைக் காக்கவே தனது அவதார காலங்களில் அந்தணர் வடிவிலும் தோன்றியிருக்கிறான். அதனால்தான் ‘அந்தணன்’ என்று பகவானைக் குறிப்பிட்டார் திருவள்ளுவர். அதனால் இக்குறட்பாவும் திருமாலைப் பற்றியே பேசுகிறது என்பது தெளிவாகிறது. 

    எண்குணத்தான்

    அடுத்த குறட்பாவில் பகவானை எண்குணத்தான் என்ற சொல்லால் அழைக்கிறார் திருவள்ளுவர். சாந்தோக்ய உபநிஷத்தில் “एष आत्माऽपहतपाप्मा विजरो विमृत्युर्विशोको विजिघत्सोऽपिपास्सत्यकामः सत्यसंकल्पः” (பாபமற்றவன், கிழத்தன்மையற்றவன், மரணமற்றவன், ஶோகமில்லாதவன், பசியற்றவன் தாக மற்றவன், உண்மையான எல்லா இன்பங்களையும் உடையவன், வீணாகாத ஸங்கல்பத்தை உடையவன்) என்று பரமாத்மாவுக்கு எட்டு குணங்கள் இயல்பாக இருப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது. அதை குணாஷ்டகம் என்று கூறுவர். முக்தி பெற்ற நிலையில் தான் ஜீவாத்மாவுக்கு இக்குணங்கள் ஏற்படுகின்றன.

    கோரர் என்ற ரிஷி, ஒரு க்ருஷ்ண பக்தர். ஸ்ரீ கிருஷ்ணனைப் பரமாத்மா எனப் புரிந்துகொண்டு தன் வாழ்நாள் முழுவதும் ஸ்ரீகிருஷ்ண உணர்வில் ஈடுபட்டிருந்ததால் அவரது இறுதிக் காலத்தில் பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணனைக் காணும் பேறு பெற்றதுடன் மேற்படி எட்டு குணங்களை அடைந்து முக்தரானார் என்ற விஷயம் மேற்படி உபநிஷத்திலேயே சொல்லப்படுகிறது. பகவான் அநந்த கல்யாண குணங்களை உடையவன். அவனது குணங்களை எண்ண முடியாது. முக்தி பெறும் ஜீவாத்மாக்கள் பகவானிடமுள்ள பல்வேறு குணங்களில் குறிப்பாக எட்டு குணங்களை மட்டும் அடையும் தகுதி பெறுகிறார்கள் என்பதை உணர்த்தவே மேற்படி எட்டு குணங்களை மட்டும் உபநிஷத் எடுத்துக் காட்டுகிறது. அதுவே குணாஷ்டகம் என்று ப்ரஸித்தி பெற்றுவிட்டது. முக்தி பெற்றோருக்குத் தனது எட்டு குணங்களை மட்டும் அநுக்ரஹிப்பவன் என்பதால் தான் பகவான் “எண்குணத்தான்” என்றும் ப்ரஸித்தியடைந்தான்.

    பரமாத்மாவின் இந்த எட்டு குணங்களை மட்டும்தான் முக்தி பெற்ற நிலையில் ஒரு ஜீவாத்மா பெற முடியுமேயொழிய பகவானின் மற்ற குணங்களைப் பெற முடியாது. அதனால் முக்தி பெற்ற நிலையில் ஒரு ஜீவாத்மா, பரமாத்மாவோடு எல்லா வகையிலும் ஸாம்யத்தை அடைந்து விட முடியாது. இதுவே வேதாந்தத்தின் முடிவு. பரம வைதிகரான திருவள்ளுவர் அதை மனதிற் கொண்டுதான் பகவானை எண்குணத்தான் என்கிறார்.

    பகவானது குணங்களை எண்ணினால் எண்ணிக்கொண்டே இருக்கலாம். அதற்கு முடிவில்லை. அதனாலும் எண்குணத்தான் என்பது பொருத்தம்தான். ‘எண்பதத்தான்’(குறள்-548) ‘எண்பதத்தால்’ (குறள்-991) என்ற இடங்களில் போல பகவானின் ஸௌலப்ய குணத்தைக் குறிப்பிடுவதற்காகக் கூட ‘எண்குணத்தான்’ என்று சொல்லலாம். இவ்விடத்துக்கு உரை செய்த பரிமேலழகர் எண்வகைப்பட்ட குணங்களை உடையானது என்று பொதுவாகச் சொல்லிச் செல்கிறாரேயொழிய அந்த குணங்கள் எவை என்னும் விஷயத்தில் தன் கருத்தாக எதையும் குறிப்பிடவில்லை.

    இது குறித்துப் பலருடைய கருத்தை வெளிப்படுத்துமிடத்தில் ஶைவ ஆகமத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ளதையும் குறிப்பிடுகிறார் பரிமேலழகர். ஶைவாகமத்தில் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது என்று தான் கூறுகிறாரேயொழிய, திருவள்ளுவர் ஶைவாகமத்தைப் பின்பற்றியே எண் குணத்தான் என்று கூறினார் என்று அவர் சொல்லவில்லை. ஏனெனில் ஶைவாகமம், ஶைவ ஸித்தாந்தம் இவையெல்லாம் திருவள்ளுவர் காலத்தில் தமிழ்நாட்டில் இல்லை.

    திருவள்ளுவர் சங்கத் தமிழர்களின் மரபில் வந்தவர். சங்கத் தமிழர்கள் இடம் சார்ந்து பல தெய்வங்களை வழிபட்டிருந்தாலும் வைதிக தெய்வமான திருமாலையே பரம்பொருளாகக் கருதி வழிபாடு செய்தனர். வேறொரு தெய்வத்தை அவர்கள் பரம்பொருளாகக் கருதவில்லை. இதற்கு சங்க இலக்கியங்களே சான்றாக உள்ளன. சங்க இலக்கியங்கள் முழுவதிலும் திருமாலின் அவதாரச் செய்திகளும் பரத்வமும் தான் பேசப்படுகின்றன.

    ருத்ரனைக் குறித்த சில குறிப்புகள் சில இடங்களில் வருகின்றனவேயொழிய ஶைவாகமம் ஶைவ ஸித்தாந்தம் இவற்றில் கூறப்படும் ஶிவனைப் பற்றிய ஒரு சிறு குறிப்புக் கூடச் சங்க இலக்கியங்களில் காணப்படவில்லை. ஶிவன். ஶைவம் என்ற சொற்களே சங்க இலக்கியங்களில் இல்லை. சங்கத் தமிழர்கள் வேத வைதிக நெறியையும் அதைப் பின்பற்றும் அந்தணர்களையும் ஆதரித்துப் போற்றியவர்கள் என்பதைச் சங்க இலக்கியங்களிலிருந்து நாம் அறிய முடிகிறது. அந்த வகையில் இந்தக் குறட்பாவில் சொல்லப்படும் எண்குணத்தான் என்பது தமிழர்களின் வைதிக தெய்வமான திருமாலைத்தான் குறிக்கும் என்பது தெள்ளத் தெளிவாக விளங்குகிறது.

    தொடரும்…

    Share
  • அக இலக்கியச் சிறுபாத்திரங்கள் – 12 (சேரிமக்கள்)

    அக இலக்கியச் சிறுபாத்திரங்கள் – 12 (சேரிமக்கள்)

    ச. கண்மணி கணேசன் (ப.நி.),
    முன்னாள் முதல்வர் & தமிழ்த்துறைத் தலைவர்,
    ஸ்ரீகாளீஸ்வரி கல்லூரி, சிவகாசி.

    முன்னுரை

    சிறுபாத்திர வரிசையில் அடுத்து இடம்பெறுவது சேரிமக்கள்  என்னும்   தொகைப்பாத்திரம் ஆகும். ‘சேரிமக்கள்’ என்னும் தொடர் ஒரு பாடலிலும் இல்லை. பாடல் காட்சியில் சேரி மக்கள் நேரில் இடம் பெறவுமில்லை. ‘சேரி’ என்னும் இடவாகு பெயர் சேரிமக்கள் அனைவரையும் குறிப்பாகச் சுட்டுகிறது. தொல்காப்பியரின் ‘பாடல் சான்ற புலனெறி வழக்கி’ல்  சேரிமக்கள் கூற்றிற்கு உரியவராக   இடம் பெறவில்லை. அகப்பாடல்களில் தோழி,   தலைமக்கள் ஆகியோர்  கூற்றில் அவர்கள் பேசியவராக இடம் பெறுகின்றனர்.

    இடவாகுபெயர்ச் சிறுபாத்திரம்
    செவிலித் தாயிடம் அறத்தோடு நிற்கும் தோழி;
    “……………………………. அலர்வாய்
    அம்மென் சேரி கேட்பினும் கேட்க” (அகம்.- 110)

    என்கிறாள். ‘வேண்டுமாயின் அலர் தூற்றும் சேரிமக்களிடம் சென்று கேட்டுக்கொள்; நாங்கள் கடலில் ஆடி; சிற்றில் இழைத்து; சிறுசோறு சமைத்து ஆயத்தோடு விளையாடிய போது; அவன் தான் விருந்துண்ண வரட்டுமா? என்று கேட்டான். இது இழிந்த மீனுணவு; உன்னால் உண்ணலாகாது என்று தான் பதிலிறுத்தோம்…’ எனத் தம்மைத் தாமே காத்துக் கொள்ளும் விதமாகப் பேசும் தோழி சேரியை நமக்கு அலர் தூற்றும் மக்கட்கூட்டமாகத் தான் அறிமுகப் படுத்துகிறாள்.

    “கவ்வை தூற்றும் வெவ்வாய்ச் சேரி
    அம்பல் மூதூர் அலர் நமக்கு ஒழிய”த் (அகம்.- 347)

    தலைவன் பிரிந்து செல்கிறான் என்று தோழியிடம் வருந்துகிறாள் தலைவி. ‘சேரிமக்கள் பழி கூற; அது கமுக்கமான அம்பலாகத் தொடர்ந்து; ஊர்மக்களால் ஆரவாரமிக்க அலராவதை நாம் மட்டுமே எதிர்கொள்ளும்படி; நம்மைத் தவிக்கவிட்டு நீங்குகிறான்’ என்கிறாள். இங்கும் சேரி இடவாகு பெயராயிற்று.

    தலைவியின் பண்பைத் துலக்கும் சேரி

    தலைவியின் பாத்திரப் படைப்பைத் துலங்க வைக்க சேரி என்னும் இடவாகு பெயர்ச் சிறுபாத்திரம் பயன்பட்டுள்ளது.

    “சேரியும் மறைத்தாள் என்தோழி” (கலி.- 44)

    எனத் ‘தன் துன்பத்தைச் சேரிமக்கள்  அறியாவண்ணம் பொறுத்துக் கொண்டு மறைத்து வாழ்ந்த தலைவி; தலைவனுக்கு அவப்பெயர் வராமல் காத்தவள் என்னும் பெருமைக்கு உரியவள்’ என்பது தோழி கூற்றாக இடம்பெறும் தலைவி பற்றிய புகழ்மொழி ஆகும். இங்கும் சேரி இடவாகு பெயராக அங்கு வாழ்ந்த மக்களைக் குறிக்கிறது.

    இடப்பெயராகும் சேரி

    பல பாடல்களில் சேரி  இடப்பெயராக அமைந்துள்ளது.

    “ஊரும் சேரியும் ஓராங்கு அலர்எழ”த்  (அகம்.- 383)

    தன் மகள் சென்று விட்டாளே எனச் செவிலித்தாய் புலம்புமிடத்து; சேரி இடப்பெயராகவே பயின்று வருகிறது.

    “வருகதில் அம்ம எம் சேரி” (அகம்.- 276)

    என்று பரத்தை கூறுமிடத்தும்; ‘குதிரையின் மேல் ஏறி எம் சேரிக்கு வந்து தன் தாரும் கண்ணியும் காட்டினான்’ என்று பரத்தை தலைவர்க்குப் பாங்காயினோரிடம் கூறும் போதும் சேரி இடப்பெயரே.

    “கலிமா கடைஇ வந்து எம் சேரி
    தாரும் கண்ணியும் காட்டி” யதால் (நற்.- 150)

    நான் அவனிடம் மயங்கினேன் என்கிறாள் பரத்தை.

    சேரியின் தன்மைகள் 

    சேரி ஊர்ப்புறத்தில் இருந்தது. ஊரை ஒட்டி அமையாத சேரிகள். ஒன்றுக்கு மேற்பட்டனவாய்ச் சேர்ந்து சீறூர் எனப்பட்டன. சேரி புல் வேய்ந்த  குடிசைகளுடன் வளம் மிகுந்ததாகத் தலைவருடன் இருந்தது.

    “ஊர் அலரெழச் சேரி கல்லென” (குறுந். – 262)

    எனும் போதும்; இரவுக்குறி வந்து நீங்கும் தலைவனை எதிர்ப்படும் தோழி;

    “ஊரும் சேரியும் உடனியைந்து அலர் எழ” (அகம்.- 220)

    எனச் சூழலை உணர்த்தும் போதும்; ஊரும் சேரியும் அடுத்தடுத்து இருந்தமை உறுதிப்படுகிறது.

              “…… நல்லூர்……
    ……தமர்தம் அறியாச் சேரியும் உடைத்தே” (நற்.- 331)

    எனத் தலைவனை இரவுக்குறிக்கு ஊக்கும் தோழி ‘இவ்வூரைச் சார்ந்த சேரியில் இரவில்  இவர் நம் உறவினர் என்று கூட  அடையாளம் காண இயலாது; ஆகையால் அயலானாகிய நீ தயங்காமல் வா’ என்கிறாள். இங்கும் ஊரும் சேரியும் அடுத்தடுத்து இருந்தமை தெளிவாகிறது.

    “உறைக்கிணற்றுப் புறச்சேரி” (பட்டி.- அடி- 76)

    என்ற தொடர் இங்கு ஒப்புநோக்கத் தக்கது.

    “ஊரலம் சேரி சீறூர்” (நற்.- 77)

    எனத் தலைவன் தன் நெஞ்சோடு கூறும் போது; ஊரளவு பெரிதாக இல்லாமல் ஒன்றோடொன்று சேர்ந்த சேரிகள் சீறூர் என்று சொல்லத்தக்க அளவு நிலவின என அறிகிறோம். அதனால் தான்;

    “நெல்லும் உப்பும் நேரே ஊரீர்
    கொள்ளீரோ எனச் சேரிதொறும்” (அகம்.- 390)

    பண்டமாற்றுக்குக் குரல் கொடுக்கும் உமட்டி சிற்றூரின் ஒவ்வொரு சேரியிலும் ஓங்கிக் கூவியதாகத் தலைவன் பாங்கனிடம் விவரிக்கிறான்.

    “புலாலம் சேரி புல்வேய் குரம்பை” (அகம். 200)

    என்று சுட்டுவதில் சேரி புல்வேய்ந்த குடிசைகளுடன் இருந்தமை தெரிகிறது.

    “மல்லல் எம் சேரி கல்லெனத் தோன்றி
    அம்பல் மூதூர் அலரெழ” (நற்.- 249)

    என்ற தலைவியின் கூற்றில் சேரியின் வளம் முதன்மை பெற்றுக் கௌவை பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளது.

    சேரியின் தலைவரும் இருந்தனர். அகப்பாடல் தலைவி தன்னை;

         “சேரி கிழவன் மகளேன் யான்” (கலி.- 91)

    என்று அறிமுகப்படுத்திக் கொள்கிறாள்.

    இரவுக்குறியை மறுக்கும் தோழி;

    “அம்பல் சேரி அலர் ஆங்கட்டே” (ஐங்.- 279)

    எனச் சேரிமக்களின் தன்மையை நறுக்குத் தெறித்தாற் போல உணர்த்துகிறாள். ‘தம்முள் முகிழ்த்த பழிச்சொல்லை யாவரும் அறியச் சென்று தூற்றும் மக்கள் வாழுமிடம்’ என்ற இவ்விமர்சனம் ஊர்மக்களுக்கும் பொருந்துவதே.

    சேரியின் வகைகள் காட்டும் சமூகநிலை

    வாழும் மக்கள் அடிப்படையில் பரதவர் சேரி, பரத்தையர் சேரி, கூத்தர் சேரி, பாணர் சேரி, மறவர் சேரி எனச் சேரிகளைத் தொகைநூல்கள் வகைப்படுத்துகின்றன.

    “வாலிழை மகளிர் சேரி” (நற்.- 380)

    என்ற பயன்பாடு பரத்தையர் சேரி இருந்தமையை உணர்த்துகின்றது.

    “ஒள்ளிழை மகளிர் சேரி” (அகம்.- 146);

    அதே பரத்தையர் சேரியை மாற்றுச் சொற்களால் உரைக்கிறது.

    “புன்னை ஓங்கிய புலாலம் சேரி” (குறுந்.- 351);

    “புன்னையம் சேரி” (குறுந்.- 320)

    என்றெல்லாம் பரதவர் சேரி பாடப்பெற்றுள்ளது. அங்கு சங்கு வளையல் செய்வோரின் குடியிருப்பு;

    “இலங்குவளை இருஞ்சேரி” (மது.- அடி- 136)

    எனப் பெயர் பெறுகிறது.  வையை வெள்ளம்

    “ஆடுவோர் சேரி அடைந்தென”ப் (பரி.-7)

    பாடப்படுவதால் கூத்தர் சேரி இருந்தமை அறிகிறோம். பாணர் சேரியை;

    “மீன் சீவும் பாண்சேரி” (புறம்.- 348& மது.- அடி- 269)

    என்கிறது செவ்விலக்கியம். பொருநர் என்று ஆங்காங்கு சுட்டப்படும் வீரர் வாழ்ந்த சேரி;

    “மறம்கொள் சேரி” (மது.- அடி- 594)

    ஆயிற்று.   வயலில் பணிசெய்யும் உழவராகிய  திணைமாந்தரும் பிறரும் ஊரில் வாழச்; சேரியில் பிற தொழில் செய்பவர் வாழ்ந்தமை அறிகிறோம். வேளாண்மை செய்வோர் ஊர்மன்றங்களில் எல்லாம் விழாக் காலங்களில் குரவை அயர்ந்ததாகப் பாடும் தொகைநூல்கள்; சேரியில் துணங்கைக்  கூத்து நிகழ்ந்ததாகப் பாடுவது; ஊர்மக்களுக்கும் சேரிமக்களுக்கும் இடையில் இருந்த கலாச்சார வேறுபாட்டைச் சுட்டுவதாக அமைகிறது.

    “துணங்கை அம்தழூஉவின் மணம்கமழ் சேரி” (மது.- 329);

    “மன்றுதொறும் நின்ற குரவை
    சேரிதொறும் உரையும் பாட்டும் ஆட்டும் விரைஇ” (அகம்.-390) போன்ற தரவுகள் ஒப்பீட்டு ஆய்விற்குரியன.

    முடிவுரை 

    சேரிகள் ஊர்ப்புறத்தில் இருந்தன. ஊரை ஒட்டி அமையாத சேரிகள் ஒன்றுக்கு மேற்பட்டனவாய்ச் சேர்ந்து சீறூர் எனப்பட்டன. சேரி புல் வேய்ந்த  குடிசைகளுடன் வளம் மிகுந்ததாகத் தலைவருடன் இருந்தது. பல பாடல்களில் சேரி  இடப்பெயராக அமைந்துள்ளது. வயலில் பணிசெய்யும் உழவராகிய  திணைமாந்தரும் பிறரும் ஊரில் வாழச்; சேரியில் பிற தொழில் செய்யும் பரதவரும், பாணரும், பொருநரும், ஆடல் கலைஞரும், பரத்தையரும் வாழ்ந்தனர். வாழும் மக்கள் அடிப்படையில் சேரிகளைத் தொகை இலக்கியம் வகைப்படுத்துகிறது.  ஊர்மன்றங்களில் எல்லாம் விழாக் காலங்களில் குரவை அயர; சேரியில்  துணங்கைக் கூத்து நிகழ்ந்தமை; ஊர்மக்களுக்கும் சேரிமக்களுக்கும் இடையில் இருந்த கலாச்சார வேறுபாட்டைச் சுட்டுவதாக அமைகிறது. சேரிமக்கள்  என்னும்  தொகைப்பாத்திரம் தலைவியின் பண்பைத் துலங்க வைக்கும் இடவாகு பெயர்ச் சிறுபாத்திரமாகவும்; அலர் தூற்றும் மக்கட்கூட்டமாகவும் இடம்பெறுகிறது.

    Share
  • மயக்கம் எனது தாயகம்

    மயக்கம் எனது தாயகம்

    பாஸ்கர் சேஷாத்ரி

    காலையில் எழுந்து அழகான பெண்கள் முகத்தைப் பார்

    தாயோ, மகளோ, மனைவியோ யாராக இருப்பினும் சரி

    ஒரு குழந்தையின் சிறு கைப்பிடியில்

    உன் ஆள்காட்டி விரலைச் செருகு

    அதன் கட்டில் சில விநாடிகள் இரு.

    சிரிப்பை ரசி

    விரலை எடுக்கமாட்டாய்.

    ஓங்கி வளர்ந்த மரத்தைக் கட்டிப் பிடித்து முத்தம் கொடு

    பூவைக் கிள்ளாமல் விரல் ஸ்பரிசத்தில் மேலும் மலரச்செய்.

    பச்சைத் தண்ணீரில் தலை நனையக் குளி.

    வானம் பார்த்துக் கண்களை விரி.

    முடிந்தால் ஒரு பூனைக்குட்டியை மடியில் கிடத்தி அதன் ரோமம் தடவு.

    வசதியிருப்பின் திண்ணையில் அடங்கு.

    உன் கண்கள் தானாய் மூடிக்கொண்டால்

    என்னைக் குறை சொல்லாதே.

    Share
  • வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்-39

    வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்-39

    தி. இரா. மீனா

    ஹெண்டத மாரய்யா

    கள் விற்கும் தொழிலைச் செய்து வந்த இவர் சரணராக மாறியவர். ’தர்மேஸ்வரலிங்கா’ இவரது முத்திரையாகும்.

    “மண்ணெனும் குடத்தின்  நடுவே
    பொன்னெனும் கள் உற்பத்தியானது
    பெண்ணெனும் வட்டிலில் பருக போதை தலைக்கேறியது.
    இந்த போதையில் மூழ்கியவர்களை
    எப்படி மிக உயர்ந்தவர்களென்பது?
    பக்தி பற்றற்றவன் என்பது இப்பக்கமே எஞ்சியது
    தர்மேஸ்வரலிங்கத்தை எட்டவில்லை“

    ஹொடே ஹூல்ல பங்கண்ணா

    புல் விற்கும் காயகம் இவரது.’ கும்பேஸ்வரலிங்க ’இவரது முத்திரையாகும்.

    1. “கட்டையை நெருப்பில் வைக்க
    ’நான் இருக்கிறேன், வேண்டாமென’
    உள்ளிருந்த நெருப்பு உரைத்ததோ?
    தான் உள்ளிருந்து உணவானது புறமிருந்த கட்டைக்கு
    இங்ஙனம், பிறருக்குத் தன்னுள் இடந்தராதவனுக்குப் பதிலில்லை
    கும்பேஸ்வர இலிங்கத்துள்ளிருக்கும்
    ஜெகந்நாதவனை அறிந்தவருக்கு“

    2. “கூலி வேலை செய்தும் விவசாயம் செய்தும்
    தூய மனத்துடன் குரு, இலிங்கம் ஜங்கமனுக்குக்
    காயகம் ஆற்றுவோனின் நிலை எப்படிப்பட்டதெனில்;
    தானாற்றும் செயலைப் பிறரிடம் செய்ய வைக்கமாட்டான்,
    தான் பெற்றது பிரசாதம், பிறர் பெற்றது
    உணவெனச் சொல்ல மாட்டான்.
    எஞ்சிய உணவுக்கும் பிரசாதத்துக்கும்
    வேற்றுமை பார்க்க மாட்டான்; இரண்டும் சமமென்பான்.
    இத்தகைய பிரசாதி கொடுக்கும் பிரசாதம் தூய்மையானது.
    அது இலிங்கமெனும் உடலில் நிலைத்த பிரசாதம்
    இங்ஙனம் வேற்றுமை காட்டாத அருவத்தின் பிரசாதியை
    கும்பேஸ்வர இலிங்கத்திலுள்ள ஜெகந்நாதன் சாட்சியாக
    நமோ நமோ என்பேன்!“

    ஹேமகல்ல ஹம்ப்பா

    ’ பரமகுரு படுவிடு சித்தமல்லி நாத பிரபுவே ’ இவரது முத்திரையாகும்.

    1. “உணவின் தேவையில்லாதவனுக்கு
    உழவின் தொடர்புண்டோ?
    வானில் பறப்பவனுக்கு
    பூமியில் நடமாடும் ஆசையேன்?
    வைரக் கவசமணிந்தவனுக்கு
    அம்பின் பயமுண்டோ ஐயனே?
    மாயமற்றவனுக்கு மாயையின் தயவேன்?
    பரமகுரு படுவிடி சித்தமல்லிநாதனுள் இணைந்தவனுக்கு
    பிறதெய்வங்களின் தயவேன்? “

    2. “நடக்க முடியாதவனுக்கு அழகிய மனைவி வாய்த்தால்
    அவர்தம் இல்லறம் நடப்பதெங்ஙனம் ஐயனே?
    பேச்சு வராதவருக்கு அரசுப் பட்டம் கிடைத்தால்
    குடிமக்கள் பரிவாரம் அரசு நடத்த முடியுமா ஐயனே?
    அஞ்ஞான குணத்தின் மாயாவி போகும் வரையில்
    மெய்ஞ்ஞான சம்சாரமுண்டோ ஐயனே?
    சம்சாரகுணம் உள்ளவரையில் பரமாத்மாவின் எண்ணமிகுமோ
    சம்சார மாயை உயிராயிருப்பவருக்கு
    தூய சம்சாரமுண்டோ ஐயனே?
    பரமகுரு படுவிடி சித்தமல்லிநாதப் பிரபுவே ”

    3. “படகு பாய்மரம் நம்பியோர்
    கடல் ஆறு தாண்டமாட்டார்களா ஐயனே?
    வில் வாளேந்தி போர்க்களம் புகுந்தோர்
    போரினை வெல்ல மாட்டார்களா ஐயனே?
    குருவை நம்பியோர் பிறப்பை வெல்லமாட்டார்களா ஐயனே?
    பரமகுரு படுவிடி சித்தமல்லிநாதப் பிரபுவே.”

    கரஸ்தல மல்லிகார்ஜூனதேவா

    ’பரமகுரு சாந்தமல்லிகார்ஜூனா ’இவரது முத்திரையாகும்.

    1. “அகத்தில் தெளிவில்லாதவனுக்கு
    புறத்தில் செயலிருந்து பயனென்ன?
    பார்வையற்றவனின் வாழ்வு போலாம் அது.
    புறத்தில் செயலின்றி அகத்தில் தெளிவிருந்து என்ன பயன்?
    அது சூன்யத்தின் தீபம் போலாம்
    அகத்தின் தெளிவு, புறத்தின் செயல்
    இவ்விரண்டும் இணையவேண்டும்.
    அது எங்ஙனமெனில் அகத்தில் தெளிவு புறத்தில் செயலுள்ளவனே
    பக்தனாம் மகேஸ்வரனாம் பிரசாதியாம்
    பிராணலிங்கியாம் ஐக்கியமான அடியவனாம்
    நம் பரமகுரு சாந்த மல்லிகார்ஜூனன் தானாம்.”

    2. “கடலிலுள்ள ஆலங்கட்டியைச் செதுக்கி
    தூணாக்கி வீடு கட்டிக் கொண்டு
    குடித்தனம் செய்ய முடியுமா ஐயனே?
    நெருப்பினுள்ளிருக்கும் கற்பூரத்தின் குடுவையுள்
    நறுமணம் நிரப்பி பசையாக்கி
    மகிழ முடியுமா ஐயனே?
    காற்றிலுள்ள மணம்பிடித்து
    மாலைகட்டித் தலையில் சூட முடியுமா ஐயனே?
    பாலையின் கானல் நீரைக் குடத்திலேந்தி
    சுமந்து வந்து சமைத்துண்ண முடியுமா ஐயனே?
    உமது மேன்மையறிந்து நிறைமனதுடன் பரவசமாகி
    தன்னை மறந்த பரசிவயோகிக்கு
    மறுபிறவி மீண்டுமுண்டோ?
    பரமகுரு சாந்தமல்லிகார்ஜூனனே?”

    [தொடரும்]

    Share
  • சேக்கிழார் பாடல் நயம் – 95 (அரசியல்)

    சேக்கிழார் பாடல் நயம் – 95 (அரசியல்)

    திருச்சி புலவர் இராமமூர்த்தி

    அரசியல்   நெறியின்    வந்த    அறநெறி    வழாமல்     புல்லி
    வரைநெடுந்   தோளால்   வென்று   மாற்றலர்  முனைக்கண்   மாற்றி
    உரைதிறம்       பாத நீதி      ஓங்குநீர்     மையினின்      மிக்கார்
    திரைசெய்நீர்ச்   சடையான்   அன்பர்   வேடமே  சிந்தை  செய்வார்

    பொருள்:

    அரசியல் நெறியிலே வந்த அற வழிகளில் வழுவாமற் பாதுகாத்து, மலைபோ லுயர்ந்த தமது தோள்வலிமையாற் பகைவர்களைப் போரில் வென்று மாற்றி, முன்னோர் மொழிந்தவற்றி னின்றும் சிறிதும் பிறழாது ஓங்குகின்ற நீதிநிலையிலே சிறந்தவராகியும், அலைபொருந்திய கங்கையைச் சடையிலே தரித்த இறைவனது அடியார் வேடத்தினையே சிந்தையுட் கொண்டவராகி  வாழ்ந்தார்.

    விளக்கம்:

    அரசியல் நெறியில் வந்த அறநெறி – அரசியல் செல்லும் வழியினைப்பற்றி அறநூல்களில் விதித்த ஒழுக்கம். இதுபற்றித் திருவள்ளுவர் திருக்குறளுட் கூறியனவும், பிறவும் இங்கு வைத்துக் காண்க.

    அரசியல் நெறியின் அறநெறியல்லாதனவும் வருவது உலகத்திற் காணப்படுதலின், அரசியல்நெறி யென்றதனோ டமையாது அதில் வந்த அறநெறி என்றார்.

    “கொடுங்கோன் மன்னர்வாழுநாட்டிற்,
    கடும்புலி வாழுங் காடு நன்றே“,

    “ஆறலைக்கும் வேடு அலன் வேந்தும்   அலன்“

    என்பன  போன்ற  நீதிநூல் உரைகள் காண்க.

    “அறம் பொருளின்பமான அறநெறி வழாமற் புல்லி“ என முன்பாடலில் கூறியதனையும் இங்கு வைத்துக் காண்க.

    கருணையே உருவமாகிய நமது அப்பர் பெருமானைச் சமண்சமயச் சார்பில் நின்றவனாகி, அலைத்துச், செயல் புரிந்த அரசனைப்

    “பெருகுசினக் கொடுங்கோலன்“  என்றும்  “பூபாலர் செயன்மேற்கொள் புலைத்தொழிலோன்“ என்றும்,  மூர்த்தி நாயனாரது திருப்பணிக்கு முட்டுப்பாடு செய்த வடுகக்கருநாட மன்னனைக் “கொடுங் கோன்மை செய்வான்“ என்றும்,

    அரசியல்  அறத்தில் நின்ற  அமைச்சர் பெருமானாகிய சேக்கிழார்   கூறியதும்   இங்கே  காணத்   தக்கவை.

    “மேலிருந்தும் மேலல்லார் மேலல்லர்“

    என்றபடி, மேலல்லாராகியும் மேல்நாட்டார் என்ற பேரால் இந்நாளில் அறியப்பட்ட இத்தாலியர், உருசியர், சர்மானியர், ஸ்பெயினர் முதலிய பல நாட்டவரும் அரசியல்  என்ற பெயரால்   செய்யும் பற்பல கொடுங் கோன்மைக் கொலைச் செயல்களையும் இங்கு வைத்து உண்மை காணலாம்.

    அடுத்து, ‘வரை நெடுந் தோளால் வென்று மாற்றலர் முனைகள் மாற்றி’ என்ற தொடரை  மாற்றலர் முனைகள் வென்று மாற்றி என்று மாற்றிக்   கொள்க.

    இங்கே ‘’தோள்’’  என்பது , படை முதலிய அங்கங்களுக்கே யன்றித், தம் தோள் வலிமைக்கு குறியாய் நின்றது. அடுத்து வரைநெடுந்தோள் என்பது மலைபோலுயர்ந்து நீண்டதோள். மலைபோலிருத்தலாவது சலியா திருத்தலும், உயர்ந்து பெருமை கொண்டிருத்தலும் முதலியன. “தோள்வலி கூறுவோர்க்கே“ என்ற விடத்துச் சங்கோத்தர விருத்தியிலே நம்  மாதவச் சிவஞானசுவாமிகள் மிக விளக்கமாகக் கூறியதை  இங்கே எண்ணலாம்.

    அறநெறி வழாமற் புல்லி நின்ற இவ்வரசர்   ‘’மாற்றலர் முனைகள் வென்று மாற்றுதற்குக்‘’  காரணம் யாதெனின், தமது நாட்டினைக் கைப்பற்றுதற்கு அறநெறி தவறிப்பிற அரசர் படையெடுப்பின் தற்காத்துக் கொள்ளுதற் பொருட்டும்,  அவசியமாயின இடத்துப் பிற அரசரை அறநெறி நிறுத்துதற் பொருட்டும் போர் நிகழும்   ஆதலின் வென்று மாற்றுதல் வேண்டற் பாலதாயிற்றென்க. வென்று என்றதைத் தற்காப்பினும், மாற்றி என்றதைப் பிறரது அறம் பிறழ்தலை மாற்றுதலினும் என்று கொள்க.

    ‘’வென்று’’ என்பது, இவ்வரலாற்றில் வரும்  பின் நிகழ்ச்சியின் முற்குறிப்பாம்.

    அடுத்து, ‘’உரை திறம்பாத நீதி’’ என்ற தொடர், அரசியலறத்தினைப்பற்றி முன்னோர் உரைத்த உரைகளினின்றும் பிறழாதவகை செலுத்திய நீதி. இதுவும்  இவ்வரலாற்றின் முடிபினைப் பற்றிய முற்குறிப்பென்பதைக் காணலாம்  இதற்குச் சத்திய நெறியினின்றும் திறம்பாத எனவும், சொன்ன சொல்  தவறாத எனவும் பொருள் கொள்ளலாம்.

    ‘’திரை செய் நீர் – அலை பொருந்திய கங்கை.

    அன்பர் வேடமே சிந்தை செய்வர் – வேடமே – சிவனடியார்களது திருவேடத்தினையே கருதி வழிபட்டனர். குலம், குணம் முதலிய பிறிதொன்றினையும்  சிந்திக்காமல்  அடியார் சிவவேடமே  சிந்தித்தார் இதுவும்  இவர் வரலாற்று  நிகழ்ச்சிக்குக்  காரணமாகிய  முற்குறிப்பாம்.

    -வேடமொன்றினையே யன்றிப் பிறவற்றைச் சிந்தித்தல், இவர் மெய்யடியார், இவர் பொய்யடியார் – எனப் பலவகையாலும் வேறுபாடுபடுத்தும் நிலைவரு மாதலின் அது வாராமற் காக்கும் ஒழுக்கத்தில் நின்றமையானும், -இவ்வரலாற்றில்  இவர், பின்னர்த், தம்மை அடர்த்தானைப் பகைவன் என்று காணாதுஅவன் தாங்கிய  வேடத்தினையே மெய்ப்பொருளெனத் தொழுதன ராதலானும்,

    -அதுவே மெய்ப்பொருள் என்று கொண்டதே இவரது வாழ்க்கை  உண்மையாதலானும், வேடமே  என்று தேற்றம் பெறக்  கூறினார்.

    -மேலும் அரசாங்கத்திற்குரியதாய் விதித்த வேடந் தாங்கி வந்தோனை, அவ்வேடத்தினை நோக்கி இயல்பில் அவன்பால் அரசாங்கத்திற்குரிய வணக்கம் செலுத்துவோமே யன்றி, அவனது குணம் குலம் முதலியவற்றைக் கண்ட பின்னர் வணங்கும் வழக்கின்மைபோல, அடியவர் வேடமே சிந்தித்து வழி படுதற்குரியது என்ற கொள்கை  குறித்ததுமாம்.

    ‘’அரசியல் நெறியில் வந்த அறநெறி வழாமற் புல்லி’’ என்றதனாலும் இவர் சைவச் சார்புடையரேனும் தமது அரசின்கீழ் வாழும் எல்லா வகையி னரையும் கோட்டமின்றிக் காத்து வந்தார் என்க. “கோவினுக் கருங்கலங் கோட்ட மில்லது“ என்பது அப்பர் பெருமான் தேவாரம்.

    நமது ஆங்கில அரசர் தாம் கிறித்துவமதச் சார்புடையரேனும் பிற எல்லாச் சமயங்களையும் காவல் புரிந்துவரும் அறநெறி முறையும் இங்கு வைத்துக் காண்க என்கிறார்.

    **(ஆனாலும்    இவ்வுரையாசிரியரே,தம் காலத்தில்   வ.உ.சிதம்பரனாருக்கு  ஆங்கில  அரசு புரிந்த  கொடுமையை எதிர்த்து  வழக்காடி வென்ற  வழக்கறிஞர்  என்பதையும்  நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும்! வ.உ. சிதம்பரனார்  மேல்   பொய்வழக்கிட்டு அவரைச்  சிறையில் தள்ள முயன்றோரை எதிர்த்து வழக்காடி வெற்றி பெற்றவர், இந்நூலின் உரையாசிரியர் சிவத்திரு.சி.கே. சுப்பிரமணிய முதலியார் ஆவார்!  அதனை நன்றியோடு நினைந்த வ.உ. சிதம்பரனார்  தம்  மூன்றாம்  மகனுக்கு   சுப்பிரமணியம் என்றே  பெயரிட்டார்) **

    அடுத்து, ‘’மாற்றலர் முனைக்கண் மாற்றி’’ என்றதனாற் பகைவரால் வரும்பயத்தை வாராமற் காக்கும் அரசர் கடமை குறிக்கப்பெற்றது எனவும், அது புறக் காவலினையும். நீதி ஓங்கும் நீர்மை என்றது அகக் கரணத்தாற் செய்யும் உட்காவலினையுங் குறிக்கும் எனவும், வேடமே சிந்தை செய்வார் என்றது அவர் தம் உயிர்க்குச் செய்துகொண்ட காவலினைக் குறிப்பதென்றும் கூறுவாருமுளர்.

    Share
  • நிர்மலா ராகவனின் சின்னஞ்சிறு காதலர்கள்

    நிர்மலா ராகவனின் சின்னஞ்சிறு காதலர்கள்

    அண்ணாகண்ணன்

    ஆசிரியரையே காதலிக்கும் மாணவர்களை நாம் திரைப்படங்களில், கதைகளில் கண்டிருப்போம். நிஜத்திலும் சிலர் உண்டு. அப்படி மாணவர்களின் காதலுக்கு உரியவர், நிர்மலா ராகவன். மலேசியாவில் 30 ஆண்டுகள் ஆசிரியராகப் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்ற இவர், தம் சின்னஞ்சிறு காதலர்கள் குறித்து நம்முடன் பகிர்ந்துகொள்கிறார்.

     

    (அண்ணாகண்ணன் யூடியூப் அலைவரிசையில் இணைய, இங்கே சொடுக்குங்கள் : http://www.youtube.com/subscription_center?add_user=Annakannan)

    Share
  • (Peer Reviewed) வினாச் சொற்கள் சிலவற்றின் தொடரியற் பண்புகள்

    (Peer Reviewed) வினாச் சொற்கள் சிலவற்றின் தொடரியற் பண்புகள்

    தி. மோகன்ராஜ்
    முனைவர்ப் பட்ட ஆய்வாளர்
    இலக்கியத்துறை
    தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம்
    தஞ்சாவூர்
    mohr_d12@yahoo.co.in

    ஆய்வுச் சுருக்கம்

    வினா வாக்கியங்கள் மொழியாய்வில் தனியாகப் பகுத்து ஆராயப்படும் சிறப்புடையவை. வினா வாக்கியங்கள் அவற்றின் அமைப்பு நோக்கில் இரண்டாக வகுக்கப்படும். ஆம்-இல்லை வகை வினா வாக்கியங்கள் என்றும் வினாச் சொற்களை உள்ளடக்கிய வினா வாக்கியங்கள் என்றும் அவை வழங்கப்பெறும். இரண்டாம் வகை வினாக்களை எவன், எவள், எவர், யார், எது, எங்கு/எங்கே, எதனால், எத்தனை, என்ன போன்ற வினாச் சொற்களைக் கொண்டு உருவாக்கலாம். அவ்வாறு பயன்படும் வினாச் சொற்கள் சில தொடரியல் நிலையில் குறிப்பிடத்தகுந்த பண்புகளை உடையனவாக விளங்குகின்றன. அப்படிப்பட்ட வினாச் சொற்கள் சிலவற்றின் தொடரியற் பண்புகளை விளக்குவதே இந்த ஆய்வுக் கட்டுரையின் நோக்கமாகும்.

    முக்கியச் சொற்கள்

    வினா வாக்கியங்கள், வினாச் சொற்கள், தொடரியற் பண்புகள்.

    வினா வாக்கியங்கள்

    மொழியின் துணைக்கொண்டு நிகழ்த்தப்படும் உரையாடல்கள் யாவற்றையும் செப்பு அல்லது வினா என்னும் இருபிரிவிற்குள் அடக்க இயலும். ‘உலகத்துப் பொருளுணர்த்தும் சொல் எல்லாம் வினாவும் செப்பும் ஆகிய பொருள்மேல் நிகழ்தலின்’ என்பர் தெய்வச்சிலையார்.1 எனவே, மொழியாய்வில் வினா வாக்கியங்கள் தனியாகப் பகுத்து ஆராயப்படும் சிறப்பினை உடையவை. தமிழ் மொழிக்குக் கிடைத்துள்ள முதல் இலக்கண நூலான தொல்காப்பியமும் வினா வாக்கியங்கள் பற்றியும் அவற்றை உருவாக்கும் வினாச் சொற்கள் பற்றியும் பல இடங்களில் விளக்கியுள்ளது. வினாவும் அதற்கான செப்பாகிய விடையும் எவ்வாறு அமையலாம் என்று தொல்காப்பியக் கிளவியாக்கத்தில் விளக்கப்பட்டுள்ளது(தொல்.சொல்.13-16). அந்நூற்பாக்கள் தமிழ்மொழிக்கு மட்டுமன்றி உலக மொழிகள் யாவற்றுக்கும் பொதுவான விதிகளாக அமைபவை. மேலும், வினாச் சொற்களான யாவன், யாவள், யாவர் போன்றவற்றைப் பற்றியும் அவ்வவ்விடங்களில் தொல்காப்பியம் குறிப்பிட்டுள்ளது.

    வினா வாக்கியங்களின் வகைகளைப் பற்றித் தொல்காப்பியம் வெளிப்படையாக எதையும் குறிப்பிடவில்லை. எனினும், தொல்காப்பிய உரையாசிரியர்கள் பல்வேறு வகைகளாக வகுத்துள்ளனர். உரையாசிரியர்களின் வகைப்பாட்டை அட்டவணை 1’இல் காணலாம்.

    உரையாசிரியர்கள் வினா வகைகள்
    இளம்பூரணர் (5 வகை) அறியான் வினாதல், அறிவு ஒப்புக் காண்டல், ஐயம் அறுத்தல், அவனறிவு தான் கோடல், மெய்யவற்குக் காட்டல்
    சேனாவரையர் (3 வகை) அறியான் வினா, ஐய வினா, அறிபொருள் வினா
    தெய்வச்சிலையார் வகைப்படுத்தவில்லை
    நச்சினார்க்கினியர் (3 வகை) அறியான் வினா, ஐய வினா, அறிபொருள் வினா
    கல்லாடனார் (5 வகை) அறியான் வினாதல், அறிவு ஒப்புக் காண்டல், ஐயம் அறுத்தல், அவனறிவு தான் கோடல், மெய்யவற்குக் காட்டல்
    ஒருவர் (5 வகை) அறியான் வினாதல், அறிவு ஒப்புக் காண்டல், ஐயம் அறுத்தல், அவனறிவு தான் கோடல், மெய்யவற்குக் காட்டல்

    அட்டவணை 1 :தொல்காப்பிய உரையாசிரியர்களின் வினா வகைகள்

    பிற்கால இலக்கண நூல்களும் இதே அமைப்பில் வினாக்களை வகைப்படுத்தியுள்ளன. சான்றாக, நன்னூல்,

                            அறிவுஅறியாமை ஐயுறல் கொளல்கொடை
                            ஏவல் தரும்வினா ஆறும் இழுக்கார் (நன்.385)

    என்று ஆறு வகைகளாகப் பகுத்துள்ளது. தொல்காப்பிய உரையாசிரியர்களும் தமிழ் இலக்கண நூல்களும் வினவுவாரின் நோக்கத்தை அடிப்படையாக வைத்தே வினாக்களை வகைப்படுத்தியுள்ளன. வினாக்களின் மொழியமைப்பினை அடிப்படையாகக் கொண்ட பாகுபாடு மேற்கொள்ளப்படவில்லை. எனினும், மொழியியல், வினாக்களை அவற்றின் அமைப்பினைக்கொண்டு இரண்டு பிரிவுகளாக வகைப்படுத்துகிறது.2 அவை,

    1. ஆம் – இல்லை வகை வினாக்கள் (Yes-No Type)

    2. வினாச் சொற்களை உள்ளடக்கிய வினாக்கள் (wh-type)

    1. ஆம் – இல்லை வகை வினாக்கள் (Yes-No Type)

    ஆம்-இல்லை வகை வினாக்கள் வினவப்பட்டார் ஆம் அல்லது இல்லை என விடை தரும் வகையில் அமைபவை. இடைச்சொற்களின் துணைக்கொண்டோ ஒலிக்கப்படும் முறையிலோ தமிழில் இவை உருவாகின்றன. தொல்காப்பியம் வெளிப்படையாக வினாக்களின் அமைப்பினை விளக்கவில்லை எனினும் ஆ, ஏ, ஓ ஆகிய மூன்று ஒலிகளையும் வினா ஒலிகளாகத் தனித்துச் சுட்டியுள்ளது(தொல்.எழுத்.32). இம்மூன்று ஒலிகளும் இடைச்சொற்களாக அமைந்து ஆம்-இல்லை வகை வினாக்களை உருவாக்குபவை. மேலும் ஆ மற்றும் ஓ ஆகிய இடைச்சொற்கள் வினாப் பொருளில் வருபவையாக இடையியலிலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன(தொல்.சொல்.251-252). எனவே, அமைப்பு நிலையிலான வேறுபாடு தொல்காப்பியத்தில் குறிப்பாக உணர்த்தப்பட்டுள்ளது எனக் கருதலாம்.

    தற்கால எழுத்துத் தமிழில் ஆ மற்றும் ஓ ஆகிய இரண்டும் ஆம்-இல்லை வகை வினாக்களை உருவாக்கும் இடைச்சொற்களாகப் பயன்படுகின்றன.

    1. ஆசிரியர் வந்தாரா?
    2. ஆசிரியர் வந்தாரோ?

    இடைச்சொற்களே அன்றி ஒலிப்பு முறையாலும் ஆம்-இல்லை வகை வினாக்கள் உருவாக்கப்படுகின்றன.

    1. ஆசிரியர் வந்தார்?

    என்னும் வாக்கியத்தில் வெளிப்படையாக வினாவினைக் குறிக்கும் இடைச்சொற்கள் இல்லையெனினும் ‘வந்தார்’ என்னும் சொல்லின்கண் வழங்கப்படும் ஒலி அழுத்தம் அந்த வாக்கியத்தை வா.1 மற்றும் வா.2’இன் பொருளில் வரும் வினாவாக மாற்றிவிடும்.

    2. வினாச் சொற்களை உள்ளடக்கிய வினாக்கள் (wh-type)

    வினாச்சொற்களான எவன், எவள், எவர், என்ன, எந்த, எங்கு/எங்கே, எத்தனை, எவ்வளவு, ஏன், ஏது, யார் போன்றவற்றைக் கொண்டு உருவாக்கப்படும் வினா வாக்கியங்கள் இவ்விரண்டாம் வகையில் அடங்கும். இவ்வினாக்களுக்கு ஆம்-இல்லை என்று பதில் கூற இயலாது. ஏதேனும் ஒரு நபரையோ பொருளையோ இடத்தையோ எண்ணையோ இன்ன பிறவற்றையோ இவ்வகை வினாக்கள் விடையாக ஏற்கும். இந்த நிலையில்தான் இவை ஆம்-இல்லை வகை வினாக்களிலிருந்து வேறுபடுகின்றன.

    இங்குக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள வினாச் சொற்கள் யாவும் தற்கால எழுத்துத் தமிழில் பயன்படுபவை. இக்கட்டுரை இந்த வினாச் சொற்கள் சிலவற்றில் காணப்படும் மாறுபட்ட தொடரியல் பண்புகளை ஆய்ந்து விளக்குகிறது. அவையாவன,

    1. எங்கு/எங்கே?

    2. எதனால்?

    3. எத்தனை?

    4. என்ன?

    1. எங்கு/எங்கே?

    எங்கு என்னும் சொல்லும் எங்கே என்னும் சொல்லும் இடப்பொருளில் வரும் வினாச்சொற்கள் ஆகும். சொல்லமைப்பில் எங்கே என்பது எங்கு என்னும் சொல்லை உள்ளடக்கிய சொல்லாகும்.

    எங்கே → எங்கு + ஏ

    இவை இரண்டும்  ஓர் இடத்தை விடையாக ஏற்பவை. இரண்டும் வினா வாக்கியங்களில் உறழ்ச்சி நிலையில் இடம்பெறுவன. அதாவது, எங்கே இடம்பெறும் வாக்கியத்தில் எங்கு என்பதையும் பயன்படுத்தலாம்.

    1. ஆசிரியர் எங்கே சென்றார்?
    2. ஆசிரியர் எங்குச் சென்றார்?

    வா.4 மற்றும் வா.5 ஆகிய இரண்டும் ஒரே பொருளில் வந்துள்ள வினா வாக்கியங்கள். இந்நிலையில்தான் எங்கே மற்றும் எங்கு ஆகிய இரண்டும் உறழ்ச்சி நிலையில் வாக்கியத்தில் இடம்பெறுவன என்று விளக்கப்படுகின்றன.

    வினைமுற்று இல்லாமலும் இவ்வகை வினா வாக்கியங்கள் அமையும். அவ்வாறு  அமையும் வினா வாக்கியங்களில் எங்கே என்னும் சொல் மட்டுமே பயன்படுகிறது. எங்கு என்னும் சொல்லை இந்த வகை வாக்கியங்களில் பதிலீடு செய்யமுடிவதில்லை.

    1. ஆசிரியர் எங்கே?
    2. * ஆசிரியர் எங்கு? – இது பிழையான வாக்கியமாகும்.

    இவ்வாறு வினைமுற்று இல்லாமல் வரும் வினா வாக்கியங்கள் எல்லா வகை வினைகளுக்கும் பொருந்துவதில்லை என்பதும் இங்குக் குறிப்பிடத்தகுந்தது. செல்லுதல், இருத்தல், போதல் போன்ற தொழில்கள் இறந்த காலத்தில் அல்லது நிகழ்காலத்தில் இருக்கும் நிலையில் மட்டுமே இவ்வாறான வினா வாக்கியங்கள் உருவாகின்றன.

    1. ஆசிரியர் எங்கே சென்றார்? என்னும் வினா வாக்கியத்தை
    2. ஆசிரியர் எங்கே?

    என்றும் வழங்கலாம். ஆனால்,

    1. ஆசிரியர் எங்கே விழுந்தார்? என்னும் வினா வாக்கியத்தை
    2. * ஆசிரியர் எங்கே?

    என்று வழங்கமுடியாது.

    1. ஆசிரியர் எங்கே/எங்கு இருக்கிறார்?
    2. இங்கிருந்த வண்டி எங்கே போனது?

    போன்ற வாக்கியங்களை வினைமுற்று இல்லாமல்,

    1. ஆசிரியர் எங்கே?
    2. இங்கிருந்த வண்டி எங்கே?

    என்றும் வழங்கலாம்.

    எங்கு, எங்கே ஆகிய இரண்டு வினாச் சொற்களும் வினைமுற்றை வெளிப்படையாகக் கொண்டுள்ள வினா வாக்கியங்களில் உறழ்ச்சி நிலையில் வருவன என்றும் வினைமுற்று வெளிப்பட வாரா வினா வாக்கியங்களில் எங்கே என்பது மட்டுமே பயன்படும் என்றும் வெளிப்பட வாரா அமைப்பு எல்லா வகை வினைமுற்றுகளுக்கும் பொருந்தாது என்றும் இதன்வழி அறியலாம்.

    2. எதனால்?

    எதனால் என்னும் வினாச் சொல் தொடரியல் நிலையில் இரண்டு பொருள்களில் வருகின்றது. எனவே, இதன் தொடரியல் பண்பு இங்கு விளக்கப்படுகிறது.

    இது மூன்றாம் வேற்றுமையை உணர்த்தும் ‘ஆல்’ உருபினை ஏற்று வந்துள்ள வினாச்சொல் ஆகும். எனவே, இவ்வினாச் சொல் எந்தப் பொருளால்/கருவியால் என்று கருவியை நோக்கிய வினாவாகவும் எந்தக் காரணத்தால் என்று காரணத்தை நோக்கிய வினாவாகவும் இரண்டு பொருள்களில் வருகிறது. இவற்றை முறையே நச்சினார்க்கினியர் காரகக் கருவி என்றும் ஞாபகக் கருவி என்றும் வகைப்படுத்தியுள்ளார்.3

    1. அவர் மரத்தை எதனால் வெட்டினார்? – (கோடரியால்)
    2. அவர் மரத்தை எதனால் வெட்டினார்? – (வீட்டிற்கு இடையூறு ஏற்படுத்தியதால்)

    வா.16 கருவியை எதிர்பார்த்துக் கேட்கப்பட்ட வினாவாகவும் வா.17 காரணத்தை எதிர்பார்த்துக் கேட்கப்பட்ட வினாவாகவும் அமைந்துள்ளன. எனினும், அமைப்பு நிலையில் இவை இரண்டிற்கும் இடையில் எந்த மாற்றமும் இல்லை. மாற்றிலக்கணத் தொடரியல் பின்னணியில் இந்த இரண்டு வாக்கியங்களுக்கும் இடையில் ஒரு வேறுபாடு காணப்படுகிறது. வா.16’இன் பொருளில்,

    1. எது மரத்தை வெட்டியது? (கோடரி)

    என்னும் வினா வாக்கியத்தையும் உருவாக்கலாம். மாற்றிலக்கண முறைப்படி இதன் வருகையைப் பின்வருமாறு விளக்கலாம்.

    அவர் மரத்தை எதனால் வெட்டினார்? à மரம் எதனால் வெட்டப்பட்டது?(வினைமுதல் நீங்கிச் செயப்பாட்டுவினையாக மாறுதல்) à எது மரத்தை வெட்டியது? (மூன்றாம் வேற்றுமையில் உள்ள கருவி எழுவாய் நிலையை அடைதல்)

    ஆனால், வா.17’இன் பொருளில்,

    1. *எது மரத்தை வெட்டியது? (வீட்டிற்கு இடையூறு)

    என்னும் வினாவினை உருவாக்கமுடியாது. இதுவே இவற்றுக்கு இடையிலான வேறுபட்ட தொடரியல் பண்பாகும்.

    3. எத்தனை?

    எத்தனை என்னும் வினாச் சொல்லில் இரண்டு வகையான தொடரியல் பண்புகள் காணப்படுகின்றன. அவை

    அ. பெயருக்குப் பின்னர் வருதல்

    ஆ. பெயர் இல்லமால் தனித்து வருதல்

    அ. பெயருக்குப் பின்னர் வருதல்

    பொதுவாக எத்தனை என்னும் வினாச் சொல் ஒரு பெயருக்கு அடையாக நின்று ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணை/ எண்ணிக்கையை விடையாக எதிர்பார்த்து நிற்கும். அகராதிகளும் எத்தனை என்னும் சொல்லை பெயரடை என்னும் பொருளில் ‘Adjective’(Tamil Lexicon) என்றும் குறிப்புப் பெயரெச்சம்(செந்தமிழ்ச் சொற்பிறப்பியல் பேரகரமுதலி) என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளன. எனவே இந்தச் சொல் பெயருக்கு அடையாக வரும் என்னும் கருத்தே ஏற்கப்பட்டுள்ளது.

    1. எத்தனை மாடுகள் வந்தன?

    வா.20’இல் எத்தனை என்னும் சொல் பெயருக்கு முன்னர் அடையாக நிற்கின்றது. எனினும், பெயருக்குப் பின்னரும் இந்தச் சொல்லை நிறுத்தி எந்தப் பொருள் மாற்றமும் இன்றி வினா வாக்கியத்தை உருவாக்கலாம்.

    1. மாடுகள் எத்தனை வந்தன?

    பெயரடைகள் தற்காலத் தமிழில் பெயருக்கு அடுத்ததாகவும் வருகின்றன என்று செ.வை.சண்முகம் குறிப்பிட்டுள்ளார்.4 அக்கருத்திற்குச் சான்றாக,

    ஒரு மாணவன் – மாணவன் ஒருவன்; ஒரு நூல் – நூல் ஒன்று என்னும் தொடர்களைக் காட்டியுள்ளார்.

    இவ்வாறு கொள்வதேயன்றி மாணவனாகிய ஒருவன் என்றும் நூலாகிய ஒன்று எனவும் இருபெயரொட்டுப் பண்புத்தொகையாகவும் கொள்ளலாம். மேலும், மாணவர்கள் இருவர், நூல்கள் மூன்று எனவரும் தொடர்களை மாணவர்களில் இருவர், நூல்களில் மூன்று என்று எல்லைப் பொருளில் வந்த ஐந்தாம் வேற்றுமைத் தொகையாவோ இருபெயரொட்டுப் பண்புத்தொகையாகவோ கருதலாம். இதே அமைப்பில்தான் வா.21’இல் உள்ள மாடுகள் எத்தனை என்பதையும் மாடுகளில் எத்தனை என்று ஐந்தாம் வேற்றுமைத் தொகையாகக் கொள்ளவேண்டும். இதில் எத்தனை என்னும் சொல் பெயரடையாக அல்லாமல் பெயராகவே நிற்கிறது. ஏனெனில் இந்த அமைப்பில் எத்தனை என்னும் வினாச்சொல்  வேற்றுமை ஏற்கவும் செய்கிறது.

    1. நீ மாடுகள் எத்தனைக்கு மருந்து கொடுத்தாய்?
    2. நீ மாடுகள் எத்தனையைப் பார்த்தாய்?

    போன்ற வினா வாக்கியங்களும் அமைகின்றன. இவற்றில் எத்தனை என்னும் சொல் பெயர்ச்சொல் போன்று வேற்றுமை ஏற்று நிற்பதைக் காணலாம்.

    1. நினைத்தது எத்தனையில் தவறாமல் (திருப்புகழ்.278)

    என்னும் திருப்புகழிலும் எத்தனை என்னும் சொல் வேற்றுமை உருபேற்று வந்துள்ளதைக் காணலாம்.

    ஆ. பெயர் இல்லமால் தனித்து வருதல்

    உரையாடலில் முன்னர்க் குறிப்பிட்டு உணர்த்தப்பட்ட ஒரு பொருள் பின்னரும் எத்தனை என்னும் சொல்லை அடுத்து வரவேண்டிய நிலை ஏற்படும்போது அங்கு அந்தச் சொல் இல்லாமல் எத்தனை என்னும் சொல் மட்டுமே நிற்கும் வகையில் வினா வாக்கியங்கள் அமைகின்றன.

    1. ஒருவர்: சந்தையில் மாடுகள் விற்பனைக்கு வந்துள்ளன.

                 மற்றவர்: எத்தனை வந்துள்ளன?

    மேற்கண்ட உரையாடலில் மற்றவர் கூற்றில் எத்தனை என்னும் வினாச் சொல் பெயரைக் கொண்டு முடியாமல் தனித்து நின்று மாடு என்னும் சொல்லையும் உள்ளடக்கிய பொருளைத் தந்து நிற்கிறது. முன்னர் ஒரு பொருள் குறிப்பிடப்பட்டு உரையாடல் நிகழும் நிலையில் அந்தப் பொருளின் எண்ணிக்கையைக் குறித்துப் பின்னர் எழுப்பப்படும் வினாவில் எத்தனை என்னும் சொல் தனித்தும் நிற்கும் என்பதை இதனால் அறியலாம்.

    இவ்வாறு தனித்து நிற்கும்போதும் இவ்வினாச் சொல் பெயர்ச்சொல் போன்று வேற்றுமை ஏற்கிறது.

    1. ஒருவர்: சந்தையில் மாடுகள் விற்பனைக்கு வந்துள்ளன?

                 மற்றவர்: நாம் எத்தனையை வாங்கலாம்? அல்லது
    நாம் எத்தனைக்குப் பணம் செலுத்தலாம்?

    மேற்கண்ட உரையாடலில் மற்றவர் கூற்றில் உள்ள இரண்டு விதமான வினா வாக்கியங்களிலும் எத்தனை என்னும் சொல் தனித்து நின்று மாடு என்னும் சொல்லையும் உள்ளடக்கி வேற்றுமை ஏற்கவும் செய்கிறது.

    எனவே, முன்னர்க் குறிப்பிட்டது போன்று, எத்தனை என்னும் சொல்லை வினாப்பெயராகக் கொள்ளலாமா என்பது சிந்தித்தற்குரியது. உரையாடலின் தொடர்ச்சியாக அன்றித் தனித்த நிலையிலும் எண்களைக் குறித்த வினா வாக்கியங்களிலும் எத்தனை என்னும் சொல் வேற்றுமை ஏற்று வருகின்றது.

    1. எத்தனையிலிருந்து ஐந்தைக் கழித்தால் பத்து வரும்?
    2. ஐந்தை எத்தனையுடன் பெருக்கினால் பத்து வரும்?

    எத்தனை என்னும் வினாச்சொல் பெயரடையைப் போன்று பெயருக்கு முன்னர் வருவதேயன்றி பெயருக்கு அடுத்து வருவதும் அந்நிலையில் பெயர்ச்சொல் போன்று வேற்றுமை ஏற்பதும் பெயர் இன்றித் தனித்து வருவதும் அந்நிலையில் வேற்றுமை ஏற்பதும் எனப் பலவாறாக இதன் தொடரியல் பண்புகள் அமைந்துள்ளன.

    4. என்ன?

    என்ன என்னும் சொல்லை யாது என்னும் பொருளில் வரும் வினாப் பெயராக(Interrogative Pronouns) அகராதிகள்(Tamil Lexicon மற்றும் செந்தமிழ்ச் சொற்பிறப்பியல் பேரகரமுதலி) சுட்டியுள்ளன.

    1. இந்தச் சொல்லுக்குப் பொருள் என்ன?

    என்னும் வினா வாக்கியம் அகராதிகள் தரும் பொருளுக்குச் சான்றாக அமைகிறது. எனினும், இந்தச் சொல், பெயரடையாகவும் வந்து வா.29’இன் பொருளைத் தருகிறது.

    1. இந்தச் சொல்லுக்கு என்ன பொருள்?

    இது புறநிலை வாக்கியமாகும். இது வா.29’ஐப் புதைநிலை வாக்கியமாகக் கொண்டு மாற்றிலக்கண முறையில் உருவான புறநிலை வாக்கியம் என்று கொள்ளலாம். அல்லது,

    1. இந்தச் சொல்லுக்கு என்ன பொருள் உண்டு/உள்ளது?

    என்னும் புதைநிலை வாக்கியத்திலிருந்து வினைமுற்று நீக்கப்படுவதன் மூலம் உருவான புறநிலை வாக்கியமாகவும் கொள்ளலாம். எவ்வாறு இருப்பினும் எழுவாய்-பயனிலை அமைப்பு இல்லாத நிலையில் வா.29 புறநிலை வாக்கியமாகவே கொள்ளத்தக்கது.

    என்ன என்னும் வினாச் சொல் வேறொரு தொடரியல் பண்பினையும் கொண்டுள்ளது. பின்வரும் இரண்டு வாக்கியங்களைக் காண்க.

    1. ஆசிரியர் என்ன கூறினார்?
    2. ஆசிரியர் கூறியது என்ன?

    மேற்கண்ட இரண்டு வாக்கியங்களும் ஒரே பொருளில் அமைந்தவை எனினும் வா.33’இன் தொடரமைப்பு சிக்கலானது. வா.32 தனிநிலை வாக்கியமாகும்(Simple Sentence). ஆனால், அதே பொருளைத் தரும் வா.33 கலவை வாக்கியமாகும்(Complex Sentence). அது,

    1. ஆசிரியர் ஒன்று கூறினார்; அது என்ன?

    என்னும் இரண்டு வாக்கியங்கள் இணைவதன் மூலம் உருவான வாக்கியமாகும். இதில் கூறினார் என்னும் வினைமுற்று கூறியது என வினையாலணையும் பெயராக மாற்றமுறுகிறது.

    எனவே, என்ன என்னும் சொல் புறநிலை வாக்கியத்தில் பெயரடையாக வருவதும் தனிநிலை வாக்கியத்திலும் அதேபொருள் தரும் கலவை வாக்கியத்திலும் இடம்பெறுவதும் இதன் தொடரியல் பண்புகளாகக் கருதத்தகுந்தவை.

    முடிவுரை

    தமிழில் சில வினாச் சொற்கள் குறிப்பிடத்தகுந்த தொடரியற் பண்புகளைப் பெற்றுள்ள நிலையில் தொடரியல் நோக்கில் அவ்வாறான வினாச் சொற்களை இக்கட்டுரை ஆராய்ந்துள்ளது. இதன்வழிப் பெறப்பட்ட முடிவுகள் கீழ்வரும் அட்டவணையில் தொகுத்துத் தரப்பட்டுள்ளன.

    வ.எண் வினாச் சொல் தொடரியற் பண்புகள் எடுத்துக்காட்டு
    1 எங்கு/எங்கே? எங்கு/ எங்கே என்னும் இரண்டு வினாச்சொற்களும் வினைமுற்றை ஏற்றுவரும் வாக்கியங்களில் உறழ்ச்சி நிலையில் வருவனவாகும். 1. ஆசிரியர் எங்குச் சென்றார்?

    2. ஆசிரியர் எங்கே சென்றார்?
    வினைமுற்று இல்லாத வாக்கியங்களில் எங்கே என்பது மட்டுமே இடம்பெறுகிறது. ஆசிரியர் எங்கே?
    2 எதனால்? கருவிப் பொருளில் அமைந்த வினா வாக்கியத்தை மாற்றிலக்கண முறையில் வேறொரு அமைப்புடைய வினா வாக்கியமாக உருவாக்கலாம். ஆனால், காரணப் பொருளில் வரும் வாக்கியத்தை அவ்வாறு உருவாக்கமுடியாது. 1.மரம் எதனால் வெட்டப்பட்டது? (கோடரியால்)

    2. எது மரத்தை வெட்டியது? (கோடரி)
    3 எத்தனை பெயருக்கு அடையாக வருதல் 1. எத்தனை மாடுகள் வந்தன?
    பெயருக்குப் பின்னர் வருதலும் வேற்றுமை ஏற்றலும் 1. மாடுகள் எத்தனை வந்தன?

    2. நீ மாடுகள் எத்தனைக்கு மருந்து கொடுத்தாய்?
    பெயரில்லாமல் தனித்து வருதலும் வேற்றுமை ஏற்றலும் 1. எத்தனை வந்துள்ளன?

    2. எத்தனையை வாங்கலாம்?

    3. எத்தனையிளிருந்து ஐந்தைக் கழித்தால் பத்து வரும்?
    4 என்ன வினாப் பெயராக வரும் இந்தச் சொல்லுக்குப் பொருள் என்ன?
    புறநிலையில் பெயரடையாகவும் வரும். இந்தச் சொல்லுக்கு என்ன பொருள்?
    ஒரே வினாப் பொருள் தரும் தனிநிலை வாக்கியத்திலும் கலவை வாக்கியத்திலும் வரும். 1. ஆசிரியர் என்ன கூறினார்?

    2. ஆசிரியர் கூறியது என்ன?

    அட்டவணை 2: வினாச் சொற்களின் தொடரியற் பண்புகள்

    சான்றெண் விளக்கம்

    1. சிவலிங்கனார் ஆ(பதி.), தொல்காப்பியம் உரைவளம் சொல்லதிகாரம் – கிளவியாக்கம், 1982, சென்னை: உலகத் தமிழாராய்ச்சி நிறுவனம், ப.147.

    2. Radford Andrew, Transformational Grammar: A First Course, 1988, Cambridge University Press, p.462

    3. சிவலிங்கனார் ஆ(பதி.), தொல்காப்பியம் உரைவளம் சொல்லதிகாரம்–வேற்றுமையியல், 2015-2016, சென்னை: உலகத் தமிழாராய்ச்சி நிறுவனம், ப.

    4. சண்முகம் செ.வை., இக்கால எழுத்துத் தமிழ், 2001, சென்னை: குமரன் பப்ளிஷர்ஸ், ப.31

    ஆய்வறிஞர் கருத்துரை (Peer review):

    ‘வினாச் சொற்கள் சிலவற்றின் தொடரியற் பண்புகள்’ என்னும் தலைப்பில் அமைந்த இக்கட்டுரையைப் பலமுறை பயின்று கட்டுரையின் அனைத்துக் கூறுகளையும் உள்வாங்கி ‘வல்லமை’ முன்மதிப்பீட்டு விதிகளைக் முழுமையாகக் கருத்திற்கொண்டு செய்யப்படும் முன் மதிப்பீடு.

    1. பெரும்பாலும் நாவல், சிறுகதை புதுக்கவிதை, நாளிதழ்கள் என்னும் தளங்களிலேயே  நடைபெற்றுவரும் தமிழியல் ஆய்வுக் களத்தில் தொடரியல் சார்ந்த இத்தகைய ஆய்வுகள் வரவேற்கத்தக்கன.

    2. தடம் புதியதாகவும் சராசரி திறனுடையவர்களால் எளிதில் புரிந்து கொள்ள இயலாததாகவும் ஒரு குறிப்பிட்ட துறை சார்ந்ததாகவும் இருப்பதால் இத்தகைய பொருண்மையைக் கற்பார் உள்ளத்தில் பதியச் செய்வது பெரும் சவாலாகவே அமையும். இது இயல்பு. தொல்காப்பியச் செய்யுளியல் வழக்கொழிந்து போனது இங்கே சுட்டப்படலாம்.

    3. தொல்காப்பியம் சொற்களைப் பற்றி மட்டுமே ஆராய்ந்த நிலையில் தொடர்களைப் பற்றி ஆராயும் வளர்ச்சிநிலையில் இக்கட்டுரை இன்றியமையாத இடத்தினைப் பெறுகிறது.

    4. வழக்கு நோக்கிய எளிமையான எடுத்துக்காட்டுக்கள் தொடரியல் வழக்குகளில் காணப்படும் மாற்றங்களை விளக்கிக் காட்டுவதில் பெருந்துணை புரிகின்றன.

    5. ‘ஞாபகஏது காரகஏது’ பற்றி  நச்சினார்க்கினியரின் கருத்துக்களைப் பொருத்தமான  இடத்தில் கட்டுரையாளர் காட்டியிருப்பது கட்டுரைப் பொருளுக்கு வலிமை சேர்க்கிறது.

    6. கட்டுரையில் வினாத்தொடர்களுக்கு விடைகளின் அடிப்படையில் பெயரளித்திருப்பதுபற்றி கட்டுரையாளர் தருகின்ற விளக்கம் (ஆம்-இல்லை வகை வினாக்கள் வினவப்பட்டார் ஆம் அல்லது இல்லை என விடை தரும் வகையில் அமைபவை. இடைச்சொற்களின் துணைக்கொண்டோ ஒலிக்கப்படும்) பொருத்தமாக இல்லை. அவர் சொலல வருகின்ற கருத்து சரியே. ஆனால் குறியீடு பொருத்தமாக இல்லை. வினாக்களின தன்மைகள் வேறு விடைகளின் தன்மைகள் வேறு. கட்டுரையாளர் தந்திருக்கின்ற பழந்தமிழ் இலக்கண உரையாசிரியர்கள் வினாக்கள் பற்றிய பட்டியலே இதற்குச் சான்றாகும்.

    7. வாக்கியம். தொடர் இவற்றில் ஒன்று வடமொழியாகவும் மற்றொன்று தமிழாகவும் அமைத்திருப்பது மயக்கத்தை ஏற்படுத்தும். ‘வாக்யம் – பதம்’ என்று எழுதலாமே! ‘வாக்யம்’ என்பதற்கிணையான தமிழ்ச்சொல் இல்லை என்ற முடிவுக்குக் கட்டுரையாளர் வந்தபிறகு ‘வாக்யம்’ என்றே எழுதுவது பிழையன்று. அவ்விரண்டு சொற்களின் பொருள் வரையறையைச் எடுத்துக்காட்டுக்களுடன் விளக்கிக் காட்டிக் கட்டுரை அமைந்திருக்க வேண்டும். இரண்டு சொற்களும் வடமொழியிலேயே அமைத்துக் கொள்வதும் . இரண்டும் தமிழாகவே அமைத்துக் கொள்வதும் கட்டுரையாளர் உரிமையே. ஆனால் இரண்டு சொற்களுக்கு இரண்டு மொழி என்பது சரியன்று. ‘கட்டுரையின் தொடககத்திலேயே வாக்கியம் (SENTENCE) தொடர், (PHRASE)  தனிவாக்கியம் (SIMPLE  SENTENCE) கலவை வாக்கியம் (COMPLEX SENTENCE) என்பவற்றை எடுத்துக்காட்டுக்களுடன் விளக்கியிருந்தால் கட்டுரைப் பொருளைப் புரிந்து கொள்ளல் எல்லார்க்கும் எளிதாய் இருந்திருக்கும்.

    8. ‘மாற்றிலக்கண நெறி’ ‘புதைநிலை வாக்கியம்’  போன்ற தொடர்களுக்கு எடுத்துக்காட்டுடன் பொருள் வரையறை செய்து காட்டினால்தான் கட்டுரை  அதன் உண்மைப் பயனைத் தரும். இல்லையாயின் குழூஉக்குறிபோல துறைசார்ந்தவர்க்கே புலனாகும். இலக்கிய உரைகளில் ‘அனுவாதம்’ என்பது இன்னதென அறியார்க்கு ‘அனுவாதம்’ என்பதை விளக்கினால்தானே புரியும்?

    9. ‘ஆய்வுச்சுருக்கம்’ என்னும் தலைப்பில் தொடங்கப்பட்ட ‘முன்னுரை’ ‘கட்டுரையின் நோக்கமாகும்’ என முடிந்திருப்பதில் மயக்கம் நிலவுகிறது.

    10. “ஆசிரியர் வந்தார்?என்னும் வாக்கியத்தில் வெளிப்படையாக வினாவினைக் குறிக்கும் இடைச்சொற்கள் இல்லையெனினும் ‘வந்தார்’ என்னும் சொல்லின்கண் வழங்கப்படும் ஒலி அழுத்தம் அந்த வாக்கியத்தை வா.1 மற்றும் வா.2’இன் பொருளில் வரும் வினாவாக மாற்றிவிடும்”. என்னும் பகுதி வினாச்சொற்கள் தொடரியற் பண்புகள் பற்றிய ஆய்விலிருந்து மொழியியலுக்குள் சென்றுவிடுவதை ஆய்வாளர் நோக்கியிருக்க வேண்டும்.

    11. “28.  ஐந்தை எத்தனையுடன் பெருக்கினால் பத்து வரும்?”  என்று கட்டுரையாளர் காட்டும் எடுத்துக்காட்டு முற்றிலும் செயற்கையானது. ‘ஐந்தை எதனால்’ பெருக்கினால் பத்துவரும் என்பதுதான் பெருவழக்கு. ‘உடன்’ என்பது கூட்டலுக்கும் எதனை அல்லது எத்தனை என்பது கழித்தலுக்கும் .‘எதனால்’ என்பது பெருக்கலுக்கும் வகுத்தலுக்குமான உலகியல்.

    12. “இவ்வாறு கொள்வதேயன்றி மாணவனாகிய ஒருவன் என்றும் நூலாகிய ஒன்று எனவும் இருபெயரொட்டுப் பண்புத்தொகையாகவும் கொள்ளலாம்”.  ஏன் கொள்ள வேண்டும்? ஒரு சொல்லுக்கு இலக்கணக்குறிப்பு என்பது பொருள் சார்ந்த நிலையில் அடர்த்தி மிகுவிக்கும் நிலையன்றித் தேவையற்ற நிலையில் இவ்வாறு கொள்வது பயனற்றது. மேலும் இது உண்மையான தொடரியல் பண்புகளை விளக்குவதாக அமையுமா என்பது சிந்தனைக்குரியது.

    13. “24.நினைத்தது எத்தனையில் தவறாமல் (திருப்புகழ்.278) என்னும் திருப்புகழிலும் எத்தனை என்னும் சொல் வேற்றுமை உருபேற்று வந்துள்ளதைக் காணலாம்.

    “கற்க கசடறக் கற்பவை கற்றபின்
    நிற்க  அதற்குத் தக”

    என்னும் குறட்பாவில் ‘கற்றபின்’ என்னும் சொல்லில் உள்ள ‘‘பின்’ என்பது ‘கற்றதற்குப் பின்னால்’ என்பதைக் குறிக்குமா? ‘இல்’ என்று வருவதனாலேயே அது வேற்றுமையாகிவிடுமா? அது வேற்றுமை என்றால் அது குறிக்கும் பொருள் பற்றிய விளக்கம் தரவேண்டும் அல்லவா?

    ‘பயனென் கொல்?’ என்பதில கொல் அசைநிலை (2). ‘இலனாகும் மற்றும் பெயர்த்து’ (205) என்பதில் ‘மற்று’ என்பது: அசைநிலை. ‘ஓரும்’ (366) இருவழியும் அசைநிலை. ‘கனவினும் இன்னாது மன்னோ’ (819) என்பதில் மன் ஓ அசைநிலை. இடைச்சொற்கள் உணர்த்தும் பொருள் பலவாயினும் அவை பொருளுணர்த்தியே ஆக வேண்டும் என்பதில்லை.

    Share
  • திருவள்ளுவர் யார்? – 6

    திருவள்ளுவர் யார்? – 6

    புதுக்கோட்டை பத்மநாபன்

    ஆதி பகவன்

    திருக்குறளில் கடவுள் வாழ்த்து என்ற அதிகாரத்தில் 10 குறட்பாக்கள் காணப்படுகின்றன. இந்த பத்துக் குறட்பாக்களிலும் குறிபிட்ட தெய்வத்தின் பெயரைக் குறிப்பிடாமல் ஆதி பகவன், வாலறிவன், மலர்மிசை ஏகினான், வேண்டுதல் வேண்டாமையிலான், இருள் சேர் இருவினையும் சேரா இறைவன், பொறிவாயில் ஐந்தவித்தான், தனக்கு உவமை இல்லாதான், அற ஆழி அந்தணன், எண்குணத்தான்  என்று கடவுளுக்குரிய அசாதாரணப் பண்புகளை மட்டுமே குறிப்பிட்டுச் சொல்கிறார் திருவள்ளுவர். இதைவைத்து இவர் குறிப்பிடும் கடவுள் யார் என்பதைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.

    முதற் குறட்பாவில் வரும் ‘பகவன்’ என்ற சொல் ஒரு முக்கியமான சொல். மண்டல புருடன் இயற்றிய பதினோராவது தமிழ் நிகண்டில் பகவன் என்ற சொல்லுக்கு“பகவனே ஈசன் மாயோன் பங்கயன் சினனே புத்தன்” என்று விளக்கம் தரப்பட்டுள்ளது. அதாவது பகவன் என்ற சொல் சிவன், திருமால், ப்ரஹ்மன், சமண மதக் கடவுள், புத்தன் ஆகியோரைக் குறிக்கும் என்று அந்த நிகண்டு நூல் குறிப்பிடுகிறது. இந்த ஒரே சொல் ஐந்து தெய்வங்களுக்கும் பொருந்தும் என்றாலும் இவற்றுள் ஏதோ ஒரு தெய்வத்தைக் குறித்துத்தான் திருவள்ளுவர் அச்சொல்லைப் பயன்படுத்தியிருக்க முடியும். சமண,  பௌத்த மதங்களின் கொள்கைகளுக்கும் திருக்குறளின் கொள்கைக்கும் ஸம்பந்தமில்லை என்பதால் இச்சொல் அம்மதங்களின் தெய்வத்தைக் குறித்துப் பயன்படுத்தப்படவில்லை என்பது தெளிவாகிறது . மீதமுள்ள மூன்று தெய்வங்களில் யாரைக் குறித்து இச்சொல்லைப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார் என்பதைப் பார்க்க வேண்டும்.

    ஓருசொல்  ஒரு காரணத்திற்காக ஒருவரைக் குறித்து முதலில் பயன்படுத்தப்படும். பிறகு அச்சொல் உபசாரத்திற்காக மற்றவர்களைக் குறித்தும் பயன்படுத்தப்படுவது உண்டு. அது பயனாகும் இடத்தை வைத்துத்தான் உண்மையில் அச்சொல் யாரைக் குறிக்கிறது என்பதை அறிய முடியும். அதாவது தலைமைப் பண்பு உள்ளவனைத் “தலைவன்”என்று சொல்கிறோம். சில நேரங்களில் உபசாரத்திற்காக மற்றவர்களையும் “தலைவா”என்று அழைக்கிறோம். அதுபோலத் தான் ‘பகவன்’ என்ற சொல் பரம்பொருளுக்குரிய காரணப் பெயர்ச்சொற்களில் ஒன்று. இந்த முதல் குறட்பா, ஜகத் காரணமான பரம்பொருளைப் பற்றிப் பேசுகிறது. மற்றவர்களையும் குறிக்கும் உபசாரச் சொல்லாக இச்சொல்லை யாரும் கருதிவிடக் கூடாது என்பதற்காகத் தான் இச்சொல்லுக்கு முன்னால் ‘ஆதி’ என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்.

    ‘ஆதி’ என்றால் முதல் என்று பொருள். அதாவது உலகத் தோற்றத்துக்குக் காரணமான முதற்பொருள் என்று கருத்து. ஸநாதன வைதிக சமயத்தில் ப்ரஹ்மா, ருத்ரன் உள்ளிட்ட அனைவரையும் படைத்த ஜகத்காரணன் திருமால்தான். “ஐந்தலை உயரிய அணங்குடை அருந்திறல் மைந்துடை ஒருவனும் மடங்கலும் நீ:நலமுழுது அளைஇய புகரறு காட்சிப் புலமும் பூவனும் நாற்றமும் நீ” என்ற சங்க இலக்கிய வரிகள் இவ்விஷயத்தைத் தெளிவாக எடுத்துக் காட்டுகின்றன. தொன்மையான சங்க இலக்கியங்கள் ப்ரஹ்மனையோ ருத்ரனையோ ஜகத்காரணமாக எவ்விடத்திலும் காட்டவில்லை. திருவள்ளுவர் ஸநாதன வைதிக மதத்தைச் சேர்ந்த சங்கத் தமிழர் மரபில் வந்தவராகையால் ஆதி பகவன் என்ற சொல்லால் அவர் குறிப்பிடும் பரம்பொருள் திருமால்தான் என்பது தெள்ளத் தெளிவாக விளங்குகிறது. மேலும் அவ்விடத்தில் அவர் காட்டியுள்ள உவமை, இவ்விஷயத்தை மேலும் உறுதி செய்கிறது.

    “अक्षराणाम् अकारोस्मि” (அக்ஷ்ராணாம் அகாரோஸ்மி) என்கிறார் பகவான் கீதையில். அதாவது எழுத்துகளுக்குள் நான் அகரமாக இருக்கிறேன் என்று சொல்கிறார் பகவான்.  இக்குறட்பாவில் இடம்பெற்றுள்ள உவமையை வைத்துப் பார்த்தால் எழுத்துகளுக்குள் அகரமாக இருக்கும் பகவானே ஜகத் காரணமான ஆதிபகவன் என்பதே இக்குறட்பாவின் உட்பொருளாகத் தேறுகிறது. ஆகவே திருவள்ளுவர் கூறும் ஆதிபகவன், திருமால்தான்.

    மேலும் அகரம், தமிழ் மொழிக்கு மட்டும் முதல் எழுத்தன்று. உலகில் உள்ள எல்லா மொழிகளுக்குமே அகரம்தான் முதல் எழுத்து. அதைப் போல திருமாலே அகில உலகிற்கும் காரணமான ஸர்வலோகேஶ்வரன் என்ற உண்மையைக் காட்டுவதற்காகவே இந்த உவமையை இங்கு பயன்படுத்துகிறார் திருவள்ளுவர். திருமாலே ஸர்வேஶ்வரன் என்பதை சங்கஇலக்கியமும் “இருநிழல் படாமை மூவேழுலகமும் ஒரு நிழலாக்கிய ஏமத்தை” என்று தெளிவுபடுத்துவது குறிப்பிடத்தக்கது.

    “வாலறிவன்”

    இரண்டாவது குறட்பாவில் பகவானை “வாலறிவன்” என்ற சொல்லால் அழைக்கிறார் திருவள்ளுவர். ”வாலறிவன்” என்றால் எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன் என்று பொருள். பரம வைதிகரான திருவள்ளுவர் முண்டகோபநிஷத்தில் சொல்லப்படும் “यःसर्वज्ञःसर्ववित्” (ய:ஸர்வஜ்ஞ:ஸர்வவித்) என்பதையே “வாலறிவன்” என்ற சொல்லால் குறிப்பிடுகிறார்.”वेदाहम् समतीतानि वर्तमानानि चार्जुन।भविष्याणी च भूतानि माम् तु वेद न कश्चन॥”(வேதாஹம் ஸமதீதாநி வர்தமாநாநி சார்ஜுந| பவிஷ்யாணி ச பூதாநி மாம் து வேத ந கஶ்சந||) என்று பகவானும் கீதையில் கூறுகிறான். “கழிந்து போனவையும், இருப்பவையும், இனி வரப்போகின்றவையுமான எல்லாப் பூதங்களையும் நான் அறிவேன். ஆனால் என்னை மட்டும் எவனும் அறியமாட்டான்” என்பது மேற்படிகீதை ஶ்லோகத்தின் கருத்து.

    விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்திலும் “ஸர்வஜ்ஞ:” என்ற நாமம் இரண்டு இடங்களில் வருவது குறிப்பிடத்தக்கது. படைப்புக்கு முன்னும் படைப்புகள் அழிந்த பின்னும் பகவான் ஒருவனே இருக்கிறான் என்பதால் படைக்கப்பட்டவர்களான ப்ரஹ்மனுக்கும் ருத்ரனுக்கும் இச்சொல் பொருந்தாது. மேலும்,“நீயா நினைவ” என்றும் “நூறாயிரம் கை ஆறு அறி கடவுள்” என்றும் சங்க இலக்கியம் திருமாலை வர்ணிக்கிறது. அந்தக் கருத்தைக் கொண்ட சொல்தான் ‘வாலறிவன்’ என்னும் சொல். ஆகவே “வாலறிவன்” என்ற சொல்லால் திருவள்ளுவர் குறிப்பிடும் தெய்வம் திருமாலே என்பது தெளிவாக விளங்குகிறது.

    “மலர்மிசை ஏகினான்”

    மூன்றாவது குறட்பாவில் வரும் “மலர்மிசை ஏகினான்” என்பது ஹ்ருதய கமலத்தில் வசிப்பவன் என்ற பொருளில் பகவானையே குறிக்கிறது. மலரில் இருப்பவன் என்பதால் இது ப்ரஹ்மனையும் குறிக்கலாம் என்று சிலர் எண்ணக்கூடும். ஆனால் அது பொருந்தாது. “कारणम् तु ध्येयः”(காரணம் து த்யேய:) -“ஜகத் காரண வஸ்துவே த்யானிக்கதக்கது” என்ற வைதிக நெறியைப் பின்பற்றி திருவள்ளுவர் ஜகத்காரண வஸ்துவைப் பற்றியே பத்துக் குறட்பாக்களிலும் பேசுகிறார். ப்ரஹ்மனுக்கும் காரணமானவன் பகவான் விஷ்ணுவே என்பதால் “மலர்மிசை ஏகினான்” என்பது திருமாலையே குறிக்கும். மேலும் இந்த குறட்பாவில் இடம்பெறும் மாணடி, நிலமிசை நீடு வாழ்வார் என்ற விஷயங்களெல்லாம் ப்ரஹ்மனுக்குப் பொருந்தாது. இங்கு குறிப்பிடப்படும் நிலம் என்பது மோக்ஷ லோகத்தைக் குறிக்கும். வேதமும் சங்க இலக்கியமும் திருமாலின் உலகம்தான் மோக்ஷலோகம் என்று கூறுகின்றன. ஆகவே இந்தக் குறட்பா, திருமாலைப் பற்றிய விஷயம்தான்.

    “पद्मकोशप्रतीकाशं” (பத்மகோஶப்ரதீகாஶம்) என்ற வேதவாக்யம் ஹ்ருதயம் தாமரை மலர்போல் இருப்பதாகக் கூறுகிறது. அங்கு வசிக்கும் பகவானைக் குறிப்பிடவே மலர்மிசை ஏகினான் என்றார். இவ்விடத்தில் “மலர்மிசை” என்பதற்கு “நினைவாரது உள்ளக் கமலத்திங்கண்” என்று பரிமேலழகர் உரையிட்டிருப்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. இந்த “மலர்மிசை ஏகினான்” என்பதற்கு இன்னொரு பொருளும் உண்டு. ‘மலர்’ என்பதற்கு விரிந்த அல்லது பரந்த என்ற பொருளும் உண்டு. ‘மிசை’ என்பதற்கு வானம் என்ற பொருளும் உண்டு. “மலர்மிசை” என்பதை வினைத்தொகையாகக் கொண்டு “பரந்து விரிந்த வானத்தின்கண் ஏகிய த்ரிவிக்ரமன்” என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். ஆகவே எல்லா வகையிலும் “மலர்மிசை ஏகினான்” என்பது திருமாலையே குறிக்கும்.

    வேண்டுதல் வேண்டாமை இலான்

    அடுத்த குறட்பாவில் பகவானை, வேண்டுதல் வேண்டாமை இலான் என்கிறார். வேண்டுதல் வேண்டாமை இல்லாதவன் என்றால் விருப்பு வெறுப்பு அற்றவன் என்று பொருள். உலகமே அவனுடையது என்று சொல்லும் போது அவனுக்கு விருப்பு வெறுப்பு ஏற்பட வழியில்லை. அவனுக்கு வேண்டியவன் வேண்டாதவன் என்று யாரும் இல்லை. அதனால் தான் சங்க இலக்கியம், “நினக்கு மாற்றோரும் இலர்: கேளிரும் இலர்”என்று திருமாலைக் குறித்துப் பேசுகிறது.

    இதையே பகவானும் “समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः” (ஸமோஹம் ஸர்வபூதேஷு ந மே த்வேஷ்யோஸ்தி ந ப்ரிய:) என்கிறான் கீதையில். “எல்லா உயிர்களிடத்தும் நான் ஸமமாகத்தான் இருக்கிறேன். எனக்கு பகைவனோ அன்பனோ இல்லை” என்பது இந்த கீதை வரியின் பொருள். மேலும் பகவான் கீதையில் நான் அடையவேண்டிய பொருள் என்று எதுவும் இல்லை என்று கூறுகிறான். அதனால் அவனுக்கு விருப்பு வெறுப்பு ஏற்பட வேண்டிய அவஶ்யம் இல்லை. அந்த வகையில் திருவள்ளுவர் கூறும் வேண்டுதல் வேண்டாமை இலான் திருமாலே என்பது தெளிவாகின்றது.

    இருள்சேர் இருவினையும் சேரா இறைவன்

    அடுத்த குறட்பாவில் இருள்சேர் இருவினையும் சேரா இறைவன் என்று பகவானைக் குறிப்பிடுகிறார் திருவள்ளுவர். அதாவது சராசரி ஜீவராசிகளுக்கு உள்ளது போல் பகவானுக்குக் கர்மவினையால் ஆன பிறவி கிடையாது என்பதே திருவள்ளுவரின் கருத்து. பகவானுடைய அவதாரங்கள் எல்லாம் கர்மவினையாலான பிறப்புகள் இல்லை என்பதை “முதல்முறை இடைமுறை கடைமுறை தொழிலின் பிறவாப் பிறப்பிலை பிறப்பித் தோரிலையே” என்று சங்க இலக்கியங்களும் கூறுகின்றன.

    பகவானும் கீதையில் “न मां कर्माणि लिम्पन्ति” (நமாம் கர்மாணி லிம்பந்தி) என்று கூறுகிறான். ஆதாவது “என்னைக் கர்மங்கள் ஒட்டாது” என்று சொல்கிறான் பகவான். அதனால் இருள்சேர் இருவினையும் சேரா இறைவன் என்று திருவள்ளுவர் குறிப்பிடுவது திருமாலையே என்பது தெளிவாகிறது. இக்குறட்பாவில் இடம்பெறும் பொருள் சேர் புகழ் என்ற சொற்றொடர் குறிப்பிடத்தக்கது.

    தகுதியுள்ளவரைப் புகழும் புகழுரைகளே உண்மையான புகழுரையாக இருக்கும். தகுதியில்லாதவரைப் புகழ்ந்தால் உண்மையில் அது முகஸ்துதியாகவோ பக்ஷபாதமாகவோதான் இருக்கும். பரம்பொருளும் ஸர்வேஶ்வரனுமான திருமாலே எல்லாப் புகழுரைகளுக்கும் தகுதி உடையவன். பொருள்சேர் புகழ் என்பது அவனைக் குறித்த புகழ் உரைகளே. மற்றவர்களைக் குறித்த புகழுரைகள் பொருள்சேர் புகழ் ஆகாது. அதனால்தான் சங்க இலக்கியங்கள் புகழைப் பற்றிய பேச்சு வருமிடங்களிலெல்லாம் திருமாலைப் பற்றியே குறிப்பிடுகின்றன.

    “தாவா விழுப்புகழ் மாயோன்”என்று தொல்காப்பியத்திலும், “தேயா விழுப்புகழ் தெய்வம்” என்று கலித்தொகையிலும் “அருந்திறல் கடவுள்” என்று பெரும்பாணாற்றுப்படையிலும் “புள் அணி நீள்கொடிச் செல்வன்” என்று திருமுருகாற்றுப்படையிலும் “எண்ணிறந்த புகழவை, நின் புகழ் உருவின கை, ஏவலின் முதுமொழி கூறும் நற்புகழவை, நின்னொக்கும் புகழ் நிழலவை, நல் புகழவை” என்று பரிபாடலிலும் “விண் உயர் புட்கொடி விறல் வெய்யோன், புகழ்தல் உற்றார்க்கு மாயோன் அன்ன” என்று புறநானூற்றிலும் கூறப்படுகின்றன. அதனால் சங்கத் தமிழர்கள் உயர்ந்த புகழுக்கும் உண்மையான புகழுக்கும் உரிய தெய்வமாக திருமாலையே கொண்டாடினர் என்பது தெளிவாகிறது.  அந்த வகையில் பொருள் சேர் புகழ் என்று திருவள்ளுவர் குறிப்பிடுவது திருமாலின் புகழ்தான்.

    தொடரும்…

    Share
  • பரிமேலழகர் உரைத் திறன் – 7

    பரிமேலழகர் உரைத் திறன் – 7

    புலவர் முனைவர் கோ.சுந்தராம்பாள் 
    உதவிப்பேராசிரியர், தமிழ்த்துறை 
    பான் செக்கர்ஸ் மகளிர் கல்லூரி, 
    விளார் புறவழிச்சாலை, 
    தஞ்சை மாவட்டம் – 613006. 
    மின்னஞ்சல் முகவரி –  egowrisss@gmail.com

    பலரும் பரவிய பத்தினி ‘ஆற்றல்’!

    முன்னுரை

    திருக்குறளில் பெரும் விவாதத்திற்கும் கருத்து மாறுபாடுகளுக்கும் ஆளான குறட்பாக்களில் ஒன்று இந்தக் கிழமை ‘பரிமேலழகர் உரைத்திறன்’ என்ற தலைப்பில் ஆராயப்பட உள்ளது. இக்கட்டுரையினால் அக்குறட்பாவின் எளிய பொருளை எல்லாரும் புரிந்து கொண்டு சிக்கலுக்கு முடிவு வந்துவிடும் என்னும் நம்பிக்கையெல்லாம் கட்டுரையாளருக்கு அறவே கிடையாது. ‘தூங்குபவனை  எழுப்பலாம். தூங்குவதுபோல நடிப்பவனை எழுப்ப இயலாது’ என்னும் உண்மை இலக்கிய விவாதங்களுக்கும் பொருந்தும். திருக்குறள் அதிகாரம் ‘ஒரு பொருளே நுதலியது’ என்ற கருத்தியல் நிலையும், திருக்குறளைத் தனித்தனி அலகாகக் கொண்டு உரை செய்யலாம் என்னும் தாராளமய ‘உரைநெறியும்’ நிலவும் வரையிலும் இத்தகைய உரைக்குழப்பங்களையும் குளறுபடிகளையும் நீக்கவே முடியாது. திருக்குறளைத் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளவும் முடியாது. புத்துரை காண்பார்தம் அவசரத்தையும் துடிப்பையும் யாரும் தடுக்கவும் இயலாது.

    திறனறியும் குறட்பாவும் உரையும்

    ‘வாழ்க்கைத் துணைநலம்’ என்னும் அதிகாரத்தில் ஐந்தாவதாக அமைந்திருப்பது

    “தெய்வம் தொழாஅள் கொழுநன் தொழுதெழுவாள்
    பெய்யெனப் பெய்யும் மழை” (55)

    என்னும் குறட்பாவாகும். இதற்குத்,

    • தெய்வம் தொழாஅள் கொழுநன் தொழுதெழுவாள் — பிற தெய்வம் தொழாது தன் தெய்வமாகிய கொழுநனைத் தொழாநின்று துயில் எழுவாள்
    • பெய்யெனப் பெய்யும் மழை — ‘பெய்’ என்று சொல்ல மழை பெய்யும்

     என்று பொழிப்புரை எழுதிய பரிமேலழகர் விளக்கவுரையையும் தந்திருக்கிறார்.

    பொழிப்புரை நுட்பம்

    • ‘தெய்வம்’ என வாளா திருக்குறளில் இருக்கப், பரிமேலழகர் ‘பிற தெய்வம்’ என உரை காண்கிறார். இதனால் கணவன் உள்ளிட்ட தெய்வங்களுள் பிறதெய்வத்தினும் கணவனையே தெய்வமாகக் கருதும் மனைவியின் மனநிலையைப் பெற வைக்கிறார். அதாவது மற்ற தெய்வங்கள் எல்லாருக்கும் பொது. ‘கணவனோ தனக்கு மட்டுமே தெய்வம்’ என்பது பெறலாயிற்று. இந்த நுட்பத்தைத் ‘தன் தெய்வம்’ என்னும் தொடரால் அவர் குறிப்பது காண்க.
    • ‘பெய்யெனப் பெய்யும் மழை’ என்பதற்குப் ‘பெய்’ என்று சொன்னால் மழை பெய்யும்.’ என மிக எளிமையாக உலகியல் நோக்கி உரை காண்கிறார்.

    விளக்கவுரை

    “தெய்வம் தொழுதற்கு மனம் தெளிவது துயில் எழும் காலத்தாகலின் தொழுது எழுவாள்” என்றார். ‘தொழா நின்று’ என்பது தொழுது எனத் திரிந்து நின்றது. தெய்வம் தான் ஏவல் செய்யும் என்பதாம். இதனால் கற்புடையாளது ஆற்றல் கூறப்பட்டது”.

    விளக்கவுரையில் கண்ட உரையருமை 

    • இறைவழிபாடு என்பது மனந் தெளிந்தார்க்கே உரியதாம். திருக்குறள் கடவுள் வாழ்த்தில் ‘மனநிலை – மெய்ந்நிலை’ ஆகிய இருவகை வழிபாட்டில் ‘மாணடி சேர்தல்’ என்பதனான் மனவழிபாட்டையும் ‘எண்குணத்தான் தாளை வணங்காத் தலை’ என்பதனான் மெய்வழிபாட்டையும் திருவள்ளுவர் குறித்திருப்பதைக் காணலாம். இந்தக் குறட்பாவில் இல்லத்தரசி தன் கணவனையே வழிபடுதற்குரிய தெய்வம் என்னும் தெளிவு பெற்றவள் என்பதனைத் ‘தெய்வம் தொழுதற்கு மனம் தெளிவது’ என்னும் பரிமேலழகர் குறிப்பால் உணர்க.
    • தொழுதல் மனத்தது வினை. எழுதல் மெய்யினது வினை. எழுதல் என்னும் வினையால் துயில் நீங்கும் காலம் பெறப்பட்டது. இறை வழிபாட்டிற்கு ஏற்றதும் உரியதும் வைகறைப் பொழுதே என்பது தமிழ்ப்பண்பாடு. ‘திருப்பள்ளியெழுச்சி’, ‘திருவெம்பாவை’, ‘திருப்பாவை’ என்பவைகளும் வைகறையில் பாடப்படும் இலக்கியங்கள் என்பது அறிக.
    • இனித் ‘தொழுதெழுவாள்’ என்பதற்கு மனத்தால் தொழுதுகொண்டே துயில் நீங்குவாள் என்றே பரிமேலழகர் உரை கொள்ள, பிற உரையாசிரியர்கள் தொழுதெழுவாள் என்பதனை முன்பின்னாக மாற்றி ‘எழுந்துத் தொழுவாள்’ என உரை காண்கின்றனர். ‘சிரித்து வந்தான்’, ‘ஓடி வந்தான்’ என்பன போலத் ‘தொழுது எழுவது’ என்பது ஆகாது என்பது அவர் கருத்து.
    • ‘தொழாஅநின்று எழுவாள் என்னும் நிகழ்கால வினையெச்சம் தொழுது எழுவாள் என இறந்தகால வினையெச்சமாகத் திரிந்து நின்றது என்பதைத் ‘’தொழா நின்று’ என்பது ‘தொழுது’ எனத் திரிந்து நின்றது என்னும் தொடரால் குறிக்கின்றார். இதனால் ‘தொழுது முடித்த பின் எழுவாள்’ என்றில்லாமல் ‘தொழுதுகொண்டே எழுவாள்’ என்பது பெறப்படும்.
    • ஐம்பெரும்பூதங்களில் ஒன்றாகிய மழையைப் ‘பெய்யென’ ஏவல் கொள்ளும் பேராற்றல் உடையவள் என்பதனால் தெய்வத்தையும் ஏவல் கொள்ளும் ஆற்றல் உடையவள் என்பார், ‘தெய்வந்தான் ஏவல் செய்யும்’ என்பதாம் என நுண்பொருள் காண்கிறார். என்ன நுண்பொருள்? இவள் ஆணைக்காகத் தெய்வம் காத்திருக்குமாம்!
    • இந்தக் குறட்பாவின் ஒருவரிக் கருத்தாக (இதன் விரிவு பின்வரும் பத்தியில் காணலாம்) ‘இதனான் கற்புடையாளது ஆற்றல் கூறப்பட்டது’ என எழுதிக் காட்டுகிறார். அதாவது இந்தப் பாட்டுக் கற்பின் சிறப்பையோ, கற்புடையாளது சிறப்பையோ கூறவில்லை. கற்புடையாளது ஆற்றலைக் கூறுகிறது எனத் தெளிவுபடுத்துகிறார். இதனால் ஒரு பண்பின் சிறப்பு வேறு, அப்பண்பை உடையார் சிறப்பு அதனினும் வேறு, அப்புண்புடையாரின் ஆற்றல் அவற்றினும் வேறு என்பது தெளிவாகும்.

    அதிகாரப் பொருண்மை பகுப்பு

    திருக்குறள் அவ்வதிகாரக் கருத்துக்கள் அதிகாரத் தலைப்பினை விளக்குவதாக மட்டுமே அமைந்துள்ளன என்பதில் பரிமேலழகருக்கு உடன்பாடில்லை. பிறருக்கும் பரிமேலழகருக்கும் உள்ள அடிப்படை வேறுபாடே அதுதான். அவர் தலைப்பின் பல பரிமாணங்களையும் திருக்குறள் ஆராய்வதாகக் கருதுகிறார். அதாவது கடவுள் வாழ்த்து என்னும் தலைப்பை மட்டுமே கருத்திற் கொண்டால் ‘கடவுளை வாழ்த்துவது’ மட்டுமே பொருளாகிவிடும். ஆனால் அந்த அதிகாரத்தில், கடவுளை வாழ்த்துவது மட்டும் பொருளாக அமைந்திருக்கவில்லை. இத்தொடரின் முந்தைய கட்டுரைகள் பலவற்றிலும் இக்கருத்து தொடர்ந்து முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகிறது. .’வாழ்க்கைத் துணை நலம்’ என்பதற்கு அவ்வில்வாழ்க்கைக்குத் துணையாகிய இல்லாளது நன்மை. வாழ்க்கைக்குத்தான் அவள் துணையே தவிர கணவனுக்கு அல்ல. இருந்திருந்தால் ‘கணவன் துணை நலம்’ என எழுதியிருப்பார். இந்த நுண்ணியம் பிறிதொரு கட்டுரையில் விளக்கப்படும்.

    வாழ்க்கைத் துணைநலம் அதிகாரப் பொருண்மை பகுப்பு

    வாழ்க்கைத் துணைநலம் (6) என்னும் அதிகாரப் பொருண்மையைப் பின்வருமாறு பரிமேலழகர் பகுத்துக் கொள்கிறார். பத்துப் பாடல்களும் ஒன்பது வகையான கருத்துக்களைச் சொல்வதற்காகத் திருவள்ளுவர் எழுதியிருக்கிறார் எனக் கருதுகிறார்.

    1. இரண்டு நன்மையும் சிறந்தன (நற்குண நற்செய்கைகள் வருவாய்க்குத் தக்க வாழ்க்கை என்னும் இரண்டு) (1)
    2. இல்வாழ்க்கைக்கு வேண்டுவது இல்லாளது மாட்சியே, பிற அல்ல (2-3)
    3. கற்பு நலத்தது சிறப்பு (4)
    4. கற்புடையாளது ஆற்றல் (5)
    5. கற்புடையாளது சிறப்பு (6)
    6. தற்காத்தற் சிறப்பு (7)
    7. புத்தேளிரால் பேணப்படுவாள் (8)
    8. தகைசான்ற சொற்காவா வழிப் படும் குற்றம் (9)
    9. வாழ்க்கைத் துணைக்கு ஆவதோர் அணிகலன் (10)

    இதுபோல அதிகாரப் பொருண்மை பகுப்பு எல்லா அதிகாரங்களிலும் செய்திருந்தாலும் அறன் வலியுறுத்தல் (4), மெய்யுணர்தல் (36), அவா அறுத்தல் (37), கயமை (108) ஆகியன உட்பட ஐந்து அதிகாரங்களில் மட்டுமே ‘பத்துக்கு ஒன்பது’ எனப் பகுத்துக் கொள்வதைக் காணமுடிகிறது. வான்சிறப்பு (2) என்னும் அதிகாரத்தை மட்டும் ‘உலகம் நடத்தற்கு ஏது’ என்பதாக ஏழுகுறட்பாக்களையும் (1-7) ‘அறம் பொருள் இன்பம் நடத்துவதற்கு ஏது’ என்பதாக மூன்று குறட்பாக்களையும் (8-10) பகுத்துக் குறைவான பகுப்புக்கு உரிய அதிகாரமாகக் காட்சிப்படுத்துகிறார். இந்த அடிப்படையில் ‘தெய்வந்தொழாஅள்’ எனத் தொடங்கும் இக்குறட்பா ‘கற்புடையாளது ஆற்றல் கூறியது’ எனத் தெளிவுபடுத்திக் காட்டுகிறார். இந்தப் பாட்டில் வேறு எதனையும் எதிர்பார்க்கக்கூடாது. அவற்றுக்கான களம் இப்பா அன்று. பரிமேலழகரின் இந்த உரை புலனெறி வழக்கம் மற்றும் உலகியல் ஆகிய இரண்டும் சார்ந்து எழுதப்பட்டது என்பது இனி விளக்கப்படும்.

    புலனெறி வழக்கத்தில் கற்பின் பேராற்றல்

    உலகியலைச் சாராத புலனெறிவழக்கு நிலைக்காது. அது வெற்றுப் புனைவாகவே முடியும். அதனால்தான் சான்றோர்கள் இலக்கியப் புனைவினை “உள்ளோன் தலைவனாக இல்லது புணர்த்தலும், உள்ளோன் தலைவனாக உள்ளது புணர்த்தலும், இல்லோன் தலைவனாக உள்ளது புணர்த்தலும்,  இல்லோன் தலைவனாக இல்லது புணர்த்தலும்’ எனப் பகுத்துக் கொண்டார்கள். உலகியல் என்பது நம்பிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. போலிப்பகுத்தறிவுக்கு அங்கு இடமில்லை. அந்த நம்பிக்கை தொடர்ச்சியாகப் பலிக்க வேண்டும் என்னும் தேவையும் இல்லை. நம்பிக்கை மக்கள் சமுதாயத்து உரிமை. மூடநம்பிக்கையையும் மரபு சார்ந்த பழக்கவழக்கங்களையும் ஒன்றாகக் கருதிக் குழப்பிக் கொள்ளுதல் நெறியன்று.

    “என்தோழி அருமழை தரல்வேண்டின் தருகிற்கும் பெருமையளே!” (குறிஞ்சிக் கலி)

    “வள்ளி கீழ்விழா., வரைமிசைத் தேன் தொடா., கொல்லை குரல் வாங்கி ஈனா., – மலை வாழ்நர் அல்ல புரிந்தொழுகலான்” (குறிஞ்சிக்கலி 3)

    “கொண்டான் குறிப்பறிவாள் பெண்டாட்டி கொண்டன
    செய்வகை செய்வான் தவசி, கொடிது ஒரீஇ
    நல்லவை செய்வான் அரசன் இவர்மூவர்
    பெய்யெனப் பெய்யும் மழை” (திரிகடுகம் 96)

    “நல்லார் ஒருவர் உளரேல் அவர் பொருட்டு எல்லார்க்கும்
    பெய்யும் மழை’ (மூதுரை) என்பது ஔவையின் நம்பிக்கை.

    “வேதம் ஓதிய வேதியர்க்கோர் மழை
    நீதி மன்னர் நெறியினுக்கோர் மழை
    மாதர் கற்புடைய மங்கையர்க்கோர் மழை
    மாதம் மூன்று மழையெனப் பெய்யுமே!”

    என்னும் விவேக சிந்தாமணி மக்கள் சமுதாயத்தின் நம்பிக்கையைப் படம்பிடித்துக் காட்டியிருக்கிறது.

    • ‘தீங்கின்றி நாடெல்லாம் திங்கள் மும்மாரி’ என்பது ஆண்டாள் வாக்கு.
    • பாரதி ஒருபடி மேலே போய் ‘மூவருக்கு மூன்று மழை’ என்பதை மாற்றி,

     “முன்னாளில் ஐயரெல்லாம் வேதம்— ஓத
    மூன்று மழை பெய்யுமடா மாதம்
    இந்நாளிலே பொய்மைப் பார்ப்பார்—இவர்
    ஏது செய்தும் காசு பெறப் பார்ப்பார்” (பாரதி  மறவன் பாட்டு)

    வேதம் ஓதிய அந்தணர்களுக்காகவே மழை என்கிறார். இது அவரது நம்பிக்கை. இவைகளெல்லாம் மூட நம்பிக்கைகள் அன்று. என்ன பாவம் செய்தாலும் இறைவன் மன்னிப்பார் என்பதுதான் மூடநம்பிக்கை. ‘பரிகாரத்திற்காகவே பாவம்’ என்பதுதான் மூடநம்பிக்கை. இவைபோக புலவர்களும் கவிஞர்களும் இயலாததையெல்லாம் இயலும் என்பதாக உலகியல் நோக்கிப் பாடியிருப்பதையும் காணமுடியும்.

    • ஒரு நாட்டில் பத்தினிப் பெண்டிர் வாழ்வார்களேயானால் அந்நாட்டில் “வானம் பொய்யாது, வளம் பிழைப்பு அறியாது, நீணில வேந்தர் கொற்றம் சிதையாது” (சிலப். 2475-77) என்னும் கருத்தியல் கவுந்தியடிகள் காலத்துக்கும் முற்பட்ட சமுதாய நிலைப்பாடு.
    • “ஆடகப் பூம்பாவை அவள்போல்வார் நீடிய மட்டார் குழலார் பிறந்த பதிபிறந்தேன்” என்பதற்காகப் பெருமைப்பட்டுப் “பட்டாங்கு யானுமோர் பத்தினியே யாமாகில் ஒட்டேன் அரசொடு ஒழிப்பேன்” (சிலப். 3160- 62) என்று வஞ்சினம் கூறிய கண்ணகிக்குத் தகுதியாக இருந்தது அவள் பத்தினி என்பதுதான்.
    • “மாபத்தினி நின்னை” (சிலப். 3174) என அங்கியங்கடவுள் கண்ணகியை வழிபட்டதற்கும், “யார் பிழைப்பா ஈங்கு?” (சிலப். 3176) எனக் கண்ணகியின் ஏவல் கேட்டதற்கும் அவள் மாபெரும் பத்தினி என்பதுதான் காரணம்.
    • ‘எல்லை நீத்த உலகங்கள் யாவும் என் சொல்லினால் சுடுவேன்’ (கம்ப. 5362) என்னும் சீதையின் மன உறுதி அவளுடைய கற்பொழுக்கத்தின் மேல் வைத்த நம்பிக்கையைக் காட்டுகிறது
    • “காற்றிலேறி அவ்விண்ணையும் சாடுவோம் காதல் பெண்களின் கடைக்கண் பார்வையிலே” (பெண்மை) என்று பாரதி சொல்வது கடைக்கண் பார்வை தரும் ஆற்றலால் அல்லவா?
    • “கார்த்தடங்கண்ணி எந்தேவி அவள் கண்ணிலும் காண்டிவ வில்லினும் ஆணை” (பாஞ்சாலி சபதம்) என அர்ச்சுணன் செய்யும் சபதத்தைக் காண்பார்க்கு என்ன தோன்றும்? காண்டிவத்தின் மீது ஆணை என்பது சரி! பாஞ்சாலியின் கடைக்கண்ணை மையமாக்கி வஞ்சினம் கூறுவது எப்படிக் கொள்வது?
    • “கண்ணின் கடைப்பார்வை காதலியர் காட்டிவிட்டால்

    மண்ணில் குமரர்க்கு மாமலையும் ஓர் கடுகாம்!”

    (சஞ்சீவி பர்வதத்தின் சாரல்) பாரதியின் நண்பர் பாரதிதாசன் தன் குருவை அப்படியே பின்பற்றுகிறார்.

    நிறைவுரை

    திருக்குறளில் “ஒவ்வொரு அதிகாரமும் பல பொருண்மைகளை ஆராய்வதாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது” என்னும் செந்நெறி கண்டவர் பரிமேலழகர். அந்நுண்ணியத்தால் “தெய்வம் தான் ஏவல் செய்யும் என்பதாம்., இதனால் கற்புடையாளது ஆற்றல் கூறப்பட்டது” என இரண்டு தொடர்களில் ‘இதுவே இப்பாட்டுக்கான மையக்கருத்து’ என உலகியல் நோக்கி உரைகண்டதே பரிமேலழகரின் உரைத்திறனாகும்.

     (தொடரும்…)

    Share
  • கதை வடிவில் பழமொழி நானூறு – 17

    கதை வடிவில் பழமொழி நானூறு – 17

    நாங்குநேரி வாசஸ்ரீ

    பாடல் 35

    மறுமனத்தன் அல்லாத மாநலத்த வேந்தன்
    உறுமனத்த னாகி ஒழுகின் – செறுமனத்தார்
    பாயிரம் கூறிப் படைதொக்கால் என்செய்ப?
    ‘ஆயிரம் காக்கைக்கோர் கல்’.

    பழமொழி —  ‘ஆயிரம் காக்கைக்கு ஓர்கல்’

    ஈசிச்சேரில் படுத்துக்கொண்டு டீ குடித்துக்கொண்டு இருக்கிறேன். டீ குடிக்கிற நேரமா இது மனைவியின் குரல். அரை மணிநேரத்துல டின்னர் ரெடியாயிடும். சொன்னா கேட்டாதானே. எப்ப பாத்தாலும் நியூஸ்வேற. தனக்குத்தானே பேசிக்கொண்டு சுறுசுறுப்பாய் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறாள். எனக்குத்தானே தெரியும் இன்னிக்கு என்ன நடந்ததுனு. காலையிலேருந்து நடந்ததச் சொன்னா டென்ஷன் ஆயிடுவா.அப்பறம் மெதுவா சொல்லலாம். நிகழ்வுகளை ஒவ்வொன்றாய் நினைவுபடுத்திக்கொண்டிருக்கிறேன். ”

    காலையில்,

    என்ன சார் இங்க கெடுபிடி. கேட்டுக்கொண்டே என் இருசக்கர வாகனத்தை நிறுத்திவிட்டு அந்தப் பெரிய வணிகவளாகத்தினுள் நுழைந்தேன். சொந்தமாக மிட்டாய்க் கடை வைத்திருக்கும் எனக்கு இங்கு கூட்டம் கூடுவது ஒண்ணும் புதுசு இல்ல. இருந்தாலும் தெரிஞ்சிக்கிற ஆர்வம். ஏதும் சினிமா ஷூட்டிங் எடுக்கப்போறாங்களா. போலீசெல்லாம் வந்திருக்கு.

    அது ஒண்ணுமில்ல சார். புதுசா ஒரு போலீஸ்அதிகாரி வந்திருக்கார் போல. அவர் எல்லா இடத்திலயும் பாதுகாப்ப உறுதி செய்யறார். அவ்ளோதான். சொல்லிவிட்டு பான்கடை வைத்திருக்கும் நண்பன் சதீஷ் சென்றுவிட்டான்.

    எனக்கு என்னவோ சரியாகப் படல. வேறு என்னவோ இருக்கு. நேராப் போய் போலீஸ்கிட்டயே கேட்டுரலாம். தீர்மானத்துடன் நடந்தேன்.

    ஆமாப்பா. நேத்தைக்கு நடந்த சம்பவத்த விசாரிச்சுட்டுப் போலாம்னு வந்திருக்கோம். இன்னும் இரண்டு அதிகாரிகள் வரணும். வந்தவொடனே ஒவ்வொரு கடையா விசாரிப்போம்.

    சம்பவமா. என்ன ஆச்சு சார். பதட்டத்துடன் கேட்கிறேன்.

    ஏம்பா.. இங்க கடை வைச்சிருக்கேன்னு சொல்லற. நடந்த திருட்டப் பத்தி ஒண்ணுமே தெரியாதா.

    திருட்டா…… அச்சச்சோ.. என் கடை என்ன ஆச்சோ. பதட்டத்துடன் அவரிடம் விடைபெற்று ஓடினேன். கடையைத் திறந்தவுடன்தான் நிம்மதி. என் கடைக்கு ஒண்ணுமில்ல. வேற எங்க திருட்டு போயிருக்கும். எப்படியோ. நமக்கு ஒண்ணுமில்ல. அவங்க விசாரிச்சுட்டு வரும்போது தெரிஞ்சுக்கலாம்.

    மொத்தம் நூற்றுநாற்பது கடைகள் உள்ள வணிக வளாகம். எங்க, யாருக்கு திருட்டு போச்சோ. இன்னிக்கு முழுசும் அப்டியே கழிஞ்சுபோச்சு. டீ குடுக்க வர பையன் தொடங்கி சுத்தம் செய்யற அண்ணா வர எல்லாரும் போலீஸ் விசாரணையப் பத்தியே பேசிக்கிறாங்க. ஆனா யாருக்கும் எதுவும் தெரியல.

    மதிய உணவுக்கப்புறம்தான் என் கடைக்கு வந்தாங்க. சரியா இரண்டு நிமிடம் நின்னிருப்பாங்க. பிரச்சினை ஒண்ணுமில்லனு தெரிஞ்சவொடனே ஒரு போட்டோமட்டும் எடுத்துட்டுக் கிளம்பிட்டாங்க. அவங்க போனப்புறம் பக்கத்து பிளாக் இரண்டாவது தளத்துல மின்சாதனப் பொருட்கள் விக்கற கடையிலேந்து வாஷிங்மெஷின் திருடுபோயிடுச்சுனு பேசிக்கிட்டாங்க. எது எப்டியோ. ஒருவழியா கடைய மூடி வீட்டுக்குவந்து டிவி நியூஸ் பாத்துக்கிட்டு இருக்கேன்.

    எல்லா சேனலிலயும் எங்க வணிகவளாகத்தோட போட்டோதான்.

    போலீஸின் அதிரடி நடவடிக்கை. கயவர்கள் கட்டாயம் பிடிபடுவார்கள். போன்ற வாசகங்களுடன். இதில போலீஸ் உயரதிகாரி தன்னோட பேட்டியில காவல்துறை உங்கள் நண்பன். உங்களின் பாதுகாப்பு எங்கள் கையில். நிம்மதியாக இருங்க. ‘ஆயிரம் காக்கைக்கு ஓர்கல்’னு பழமொழி கேள்விப்பட்டிருப்பீங்க. அதுபோல இந்த ஒரு திருடனுக்கு நாங்க குடுக்கப்போற தண்டனையப் பாத்து மத்தவன் எவனும் சின்னப் பொருளக்கூட திருட நினைக்கமாட்டான்னு பேசிக்கிட்டிருக்கார்.

    என்ன ஆச்சு திடீர்னு. நாட்டுல தினமும் ஒவ்வொரு இடத்துலயும் கொஞ்சநாளா திருட்டு அதிகரிச்சுட்டுதான் இருக்கு. ஒரு வாஷிங்மெஷின்  திருடுபோனதுக்கு இவ்வளவு அளப்பறையா. ஒருவேள கடை ஓனர் அரசியல்வாதியா இருப்பாரோ. அல்லது புதுசா வந்திருக்கிற உயரதிகாரி நியாயமானவரோ. எப்படியோ அவர்சொல்ற மாதிரி திருடங்களே இல்லாமப் போனா என்னயமாதிரி வியாபாரிகளுக்கு நிம்மதிதான்.

    சாப்பிட வாங்க. மனைவி அழைக்கிறாள்.

    பாடல் 36

    விளிந்தாரே போலப் பிறராகி நிற்கும்
    முளிந்தாரைத் தஞ்சம் மொழியலோ வேண்டா
    அளிந்தார்கண் ஆயினும் ‘ஆராயா னாகித்
    தெளிந்தான் விளிந்து விடும்‘.

    பழமொழி – ‘ஆராயானாகித் தெளிந்தான் விளிந்து விடும்’

    நான் சொன்னமாதிரியே ஆகிப்போச்சு பாத்தியா. ஊரிலிருந்து வந்திருக்கும் அம்மா புலம்பிக்கொண்டிருக்கிறாள். அந்த பொண்ணு மேல விழுந்து ஈஷிக்கிட்டு நிக்கறதப் பாத்தே நான் கண்டுபிட்டிச்சிட்டேன். இமாசலப்பிரதேசத்தில்  கசௌலி எனும் ஊரில் வசிக்கும் என் வீட்டிற்கு அம்மா எப்போதாவது தான் வருகிறாள். நாங்க வருசத்துக்கு ஒருதடவ ஊருக்குப் போயிடறதால சந்தர்ப்பம் கிடைக்கறதில்ல. மேலும் மாலதியும் டீச்சரா வேல பாக்கறதால அம்மாக்கு இங்க வந்தா போர்தான். இந்த வருசம்தான் டில்லி சித்தப்பா பெண் கல்யாணத்த சாக்கா வச்சி ரெண்டுதடவ வந்திருக்காங்க.

    மனைவி மாலதி அதிகம் பேசற டைப் இல்ல. அக்கம்பக்கத்து வீடுகள்ல எவ்வளவு தேவையோ அவ்வளவுதான் வச்சுக்குவா. இது மலைப் பகுதிங்கறதால தனித்தனி வீடுகள்.அதுவும் எங்கவீட்டுப்பக்கத்துல மூணு வீடுகள்தான் இருக்கு. மத்தபடி மேட்டுமேல ஏறிப்போனா என் நண்பன் விஜய் வீடு. கூட இரண்டு வீடுகள் இருக்கு. அவங்க யாரையும் எனக்குத் தெரியாது.

    நேரம் கிடைக்கும்போதெல்லாம் நானும் அவனும் ஒருகிலோமீட்டர் நடந்தே போய் பாய் கடையில இஞ்சி டீ குடிச்சிட்டு வருவோம். இப்ப சமீபத்துலதான் வீட்டுப்பக்கத்துல குடியிருக்கிற பெங்காலி பொண்ணு தன்னு பாத்ரா ப்ரெண்ட் ஆனா. மாலதி வேலை பாக்கற சரஸ்வதி வித்யாலயால கணக்கு டீச்சரா சேந்திருக்கா. எனக்கு புத்தகம் வாசிக்கற பழக்கம் இருக்கறதால அப்பப்ப வந்து புக் வாங்கிக்கிட்டுப் போவா.

    காலையில ரெண்டுபேரும் சேந்துதான் ஸ்கூல் போவாங்க. கொஞ்சம் பழகினப்புறம் சொல்ல ஆரம்பிச்சா உங்க மனைவி ரொம்ப ரிசர்வ்ட் டைப் போல. கேட்ட கேள்விக்குப் பதில் அவ்வளவுதான். எவ்வளவு முயற்சித்தும் பேசவே மாட்டேங்கிறாங்கனு. எல்லாம் கொஞ்சநாள் நல்லாத்தான் போயிக்கிட்டிருந்தது. அப்பறம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா வீட்டுக்குள்ள வர ஆரம்பிச்சா. மாலதி இருக்கிறதப் பத்தி கொஞ்சம் கூடக் கவலைப்படாம சத்தமா பேசிச் சிரிச்சு என்னய வம்புக்கு இழுப்பா.

    சனி ஞாயிறுகளில் விஜய் குடும்பத்தோட சில சமயம் மங்கி ஹில்ஸ் வரை நடந்து ஏறிட்டுவருவோம். அவன் கிறித்துவன்ங்கறதால அனுமார் கோவிலுக்குள்ள வரமாட்டான். சிலநேரம் அவனுக்காக நாங்க எதிர் மேட்டிலிருக்கிற சர்ச்சுக்குப் போவோம். தன்னு வந்ததிலேந்து அவளும் அண்ணா அண்ணானு எங்ககூட ஒட்டிக்கிட்டு வர ஆரம்பிச்சா.  எதுசெஞ்சாலும் அவ இல்லாம இல்லங்கற நெலமைக்கு வந்திருச்சு. அப்பதான் அம்மா சித்தப்பா பொண்ணு நிச்சயதார்த்தம் அட்டெண்ட் பண்ணிட்டு இங்க வந்திருந்தாங்க.

    இந்தப் பொண்ணு யாரு என்னன்னு விசாரிடா. கூடப்பொறந்தவ மாதிரி உன் வீட்ல ரொம்பதான் உரிமை கொண்டாடறா. அப்பா அம்மா எங்க இருக்காங்களாம்? அடுக்கடுக்கான கேள்விகள். அதுவரை நாங்கள் அதைப்பற்றி கவலைகூடப் படவில்லை.

    சொல்லிவச்சாமாதிரி அம்மா ஊருக்குப்போயிட்டு ஆறுமாசம் கழிச்சு திரும்ப இப்ப கல்யாணத்துக்கு வரதுக்குள்ள இவ்வளவு பிரச்சினை. அவ வீட்டுக்கு ஒரு சிடுமூஞ்சி ஆசாமி போனமாசம் வந்தாரு. அவர எங்களுக்கு மாமானு அறிமுகப்படுத்தினா. அவர் ஏதோ சுற்றுலாவுக்காக வரவங்க தங்கறதுக்கு ரிசார்ட் கட்டி வாடகைக்கு விடப்போறாராமா. அதனால இங்க ஒரு வருசம் தங்குவார்னு சொன்னா.

    என்னமோ நாங்க தன்னுவோட கேர்டேக்கர் மாதிரி அவரும் உரிமையா எப்பபாத்தாலும் எங்க வீட்டுக்கு வர ஆரம்பிச்சார். இடம் பாத்து காண்ட்ராக்டர் புடிக்கிற வரை என்னயும் விஜயையும் கூட்டிக்கிட்டு திரிஞ்சாரு. சரி கார் இருக்கறதால உதவி கேக்கறாருனு நெனைச்சோம். விஜய்கூட என்னடாஇந்த ஆளு மூஞ்சிய சிடுசிடுனு வச்சிக்கிட்டு காரியத்திலயே குறியா இருக்காருனு சொன்னான். தன்னு கேட்டுக்கிட்டதால உதவி பண்ணினோம்.

    திடீர்னு அந்த ஆளு ஓடிப்போயிட்டாராமா. தன்னு வந்து சொல்றா. அண்ணா அந்த மாமா எனக்கு தூரத்து உறவுதான். புரோக்கர், காண்ட்ராக்டர் எல்லாருக்கும் என் அட்ரசையும், உங்க ரெண்டுபேர் அட்ரசையும்தான் குடுத்திருக்காராம். புரோக்கர்பணம் கேட்டு போன்ல மிரட்டறான். எல்லாத்தையும் செட்டில் பண்ணி குளோஸ் பண்ண மூணுலட்சம் செலவாகும். போலீஸ் கேசாயிடுச்சின்னா நம்மளுக்குதான் பிரச்சினை.

    என்கிட்ட ரெண்டு லட்சம் இருக்கு. நீங்களூம் விஜய் அண்ணாவும் ஒருலட்சம் ஏற்பாடு பண்ணினா போதும்.  தெளிவான ஹிந்தியில் பேசிவிட்டுப் போய்விட்டாள்.

    மாலதி அம்மாவுக்கு மொழிபெயர்த்துச் சொன்னவுடன் கிடைக்கும் வசவுதான் இது. நம்மகிட்ட பாசமா இருக்கறவன்கிட்டயே பாத்துதான் பழகணும்னு இருக்குறப்போ இந்தமாதிரி யாரு என்னனு சொல்லாமயே வந்து உரிமை கொண்டாடற தன்னு மாதிரி ஆளுங்களையும் எப்ப பாத்தாலும் சிடுசிடுனு கோவக்காரன் மாதிரியே காட்டிக்கிட்டு காரியத்துலயே கண்ணா இருக்கற அவ மாமாவையும் ஆராயாம நம்பின உன் மாதிரி ஆளுங்க  நெலமைய பழமொழி நானூறே சொல்லுதே. ‘ஆராயானாகித் தெளிந்தான் விளிந்து விடும்’னு.

    பெரியவங்க பேச்ச எங்க கேக்கறீங்க. திரும்ப அந்தப் பொண்ணுவந்தா. உன் பிரச்சினை உன்னோடனு மூஞ்சியில அடிச்சா மாதிரி சொல்லிடு.  போலீசு கீலீசு எல்லாம் ஒண்ணும் வராது. இவளே நாடகம் ஆடறாளோ என்னமோ. உன்னால முடியலன்னா சொல்லு நான் பேசறேன். அத அவளுக்குப் புரியறமாதிரி மொழிபெயர்த்து சொல்லிடு.

    சொல்லிவிட்டுத் தன் வேலையைப் பார்க்கத் தொடங்கினாள் அம்மா.

    Share