திருச்சி புலவர் இராமமூர்த்தி

சேதிநன்   னாட்டி   னீடு   திருக்கோவ   லூரின்  மன்னி
மாதொரு  பாக  ரன்பின்   வழிவரு  மலாடர்   கோமான்
வேதநன்  னெறியின்  வாய்மை  விளங்கிட   மேன்மை  பூண்டு
காதலா   லீசர்க்   கன்பர்   கருத்தறிந்   தேவல்  செய்வார்;

பொருள்:

இனி, அடுத்த புராணமாகிய  மெய்ப்பொருள்  நாயனார் வரலாற்றைக் குறித்து சேக்கிழார் பாடும்பாடல்களின் நயங்களைக் காண்போம்

நன்மை பொருந்திய சேதி நாட்டிலே திருக்கோவலூரிலே நிலைபெற்ற அரசு செலுத்தி வாழ்ந்த காலத்தில் உமாதேவியாரை ஒரு பாகத்தில் உடைய சிவபெருமானிடத்தில் வைத்த அன்பிலே வழிவழியாக வருகின்ற மலாடர் கோமானாகிய மெய்ப்பொருள்நாயனார், வேத நன்னெறியினது உண்மைத் திறம்  உலகிலே விளக்கமடையும்படி மேன்மை பூண்டவராய் மிக்க அன்பினாலே இறைவனது அடியார்களது கருத்தறிந்து அவர்களுக்கு ஏவல் செய்து வருவாரானார்…

விளக்கம்:

சேதி நன்னாட்டுத் திருக்கோவலூர் – சேதி என்பது  நாட்டின் பெயர். திருக்கோவலூர் என்பது நகரின் பெயர். எனவே, இப்புராணத்திற்குரிய நாடும் நகரமும் கூறியவாறு. நன்னாடு, நீடுதிருக்கோவலூர் என்பன முறையே அவற்றின் சிறப்பைக் கூறுகின்றன. மலாடர்கோமான் அன்பின்வழிவரும்  ஏவல் செய்வார்  என்ற தொடர், அந்நாட்டு மக்கட் சிறப்பும், அரசு மரபுச் சிறப்பும், அரசரும் அவரது பண்பும் என்ற இவற்றை எடுத்துரைக்கிறது.

சேதிநாடு – இது நடுநாட்டின் ஒரு சிறு உட்பகுதியாம் தொண்டைநாட்டுக்கும் சோழநாட்டுக்கும் நடுவில் உள்ளதாதலின் நடுநாடு எனப் பெறும். தொண்டைநாடும் அதன் வடக்கில் உள்ள வடநாடும், சோழநாடும் அதன் தெற்கில் உள்ள தென்னாடு எனப் பெறும் பாண்டிநாடும் என்ற பலவற்றுள்ளும் நடுவில் உள்ளது இந்த நடுநாடு என்றலும் பொருந்தும். இந்த நடுநாட்டினுள், வழிவழி வந்த பல சிற்றரசு மரபினர்களால் ஆளப்பெற்ற பல உட்பகுதிகளான சிறு நாடுகள் உண்டு. அவற்றிலே சேதிநாடு ஒன்று. நாட்டினை ஆளும் அரசமரபினர் பேரால் வழங்கும் சோழநாடு, பாண்டியநாடு என்பனபோல, இந்நாட்டினை ஆளும் சேதியர் மரபுப்பேரால் சேதிநாடு எனும் பேரும் வந்தது என்பர். திருவிசைப்பாப் பாடிய சேதிராயர் இம்மரபில் வந்த அரசர்களில் ஒருவர்.  மலாடர் கோமான் – இந்தச் சிற்றரசு மரபு வழியிலே மலையமான், நத்தமான், சுருதிமான் என மூன்று உட்பிரிவினர் உள்ளார் எனவும், அவர்களில் மெய்ப்பொருள்  நாயனார் மலையமான் என்ற பிரிவினைச் சேர்ந்தவர் எனவும் கூறுவர். சோழன் நாடு சோணாடு என வந்ததுபோல, மலையமான்நாடு மலாடு என மருவி வந்ததென்பர். மரூஉ வழக்கிற்கு இலக்கணங்களில் மலாடுஎன்றசொல்லைப்  புலவர் உதாரணங்காட்டுவர்.

திருநாவலூரில் அரசு செலுத்திய நரசிங்கமுனையரைய நாயனார் இம்மூன்றுட்பிரிவுகளில் ஒன்றனைச் சார்ந்தவர் என்று கூறுவாருமுண்டு. சுருதிமான் மரபினர்க்கு மூப்பர் என்ற பேரும் உண்டென்பர். முனையதரையர் என்பதே முனையரையர் என்றாயிற்றென்றும், அம்மரபும் இவற்றுடன் விரவியதென்றும் ஆராய்ச்சியாளர் கூறுப. இவற்றின் விரிவெல்லாம் சரித்திர ஆராய்ச்சி செய்வோர்   காணலாம்.

நீடு திருக்கோவலூர் – திரு நீடு கோவலூர் என மாற்றியுரைத்துக்கொள்க. திரு என்பது,  கண்டாரால் விரும்பப்படும் தன்மை நோக்கம் என்பர் பேராசிரியர்.

கோவலூர் – சிவபெருமான் வீரஞ்செய்த எட்டுத் தலங்களுள் ஒன்றாய் அந்தகாசுரனைச் சங்கரித்த தலம். இதனைத் திருக்கு -ஓவல் – ஊர் – எனப் பிரித்து அறியாமையை ஒழித்து உயிர்களுக்கு அருள் புரியும் தலம் என்று தலமான்மியம்  கூறும். எனவே உயிர்களுக்கு ஊனத்தை நீக்கி அருளும் தன்மை நீடிய ஊர் என்பதுபொருள்.

மன்னி – இவ்வரச மரபு நெடுங்காலமாக நிலைபெற்று வழிவழி இந்நகரைத் தமது தலைநகராகக் கொண்டு அரசளித்தது என்பதாம்.

அன்பின் வழிவரும் – இரு மரபிலேயும் சிவனடியார்களான பரம்பரையில் வழி வழி வந்த சைவ மரபினர் என்க.

“வழிவழி யாளாய் மணஞ்செய் குடிப்பிறந்த, பழவடியார்“  என்பது திருமுறை. மாதொரு பாகர் அன்பின் வழிவரும் – பல பிறவிகளிலேயும் சிவனுக்கு அன்பு செய்த வழி எனவும், சிவன் வைத்த அருளின் மூலவழியிலே வந்த எனவும்  இருவழியும் உரைக்க நின்றது.

வேத நன்னெறியின் வாழ்மை விளங்கிட மேன்மை பூண்டு – சித்தாந்த சைவம் வேத நெறிகளையெல்லாம் தன்னுள்ளே அங்கமாய் அடங்கத் தான் இவற்றுள் அடங்காது முழுமுதற் றன்மை பெற்று விளங்குவது.

“வேதநெறி தழைத்தோங்க மிகு சைவத் துறைவிளங்க“ என்று திருஞானசம்பந்தர்  புராணம் கூறும் . வேதத்திற் சொல்லிய பலவுங் சைவத்தின் அங்கமாவன. அங்கங்கள் விளங்கவே முழுமையும்  விளங்குவதாம். “வேதமோது நெறியினான் வீரட்டானம்“ என்பது இத்தலத் தேவாரம்

வேதநெறி என்னாது வேத நன்னெறி எனவும், அதனோடமையாது வேத நன்னெறியின் வாய்மை எனவும்  கூறியது,  வேதங்களின் உள்ளுறை உண்மையான சைவத்திறத்தினைக் குறித்தது. “வேத உள்ளுறையாவன“ அரனடியார் பூசையும், அரன் பூசையுமே எனத் திருநீலநக்க நாயனார் புராணம் கூறுகிறது.

வேதநெறி விளங்கிட மேன்மை பூண்ட இவ்வரசர் பொதுப்பட அதனுள் விதித்த எல்லா அறங்களையும் கடைப்பிடித்தனரேனும், தாம் காதலால் ஈசர்க்கன்பர் கருத்தறிந்து ஏவல் செய்வாராயினார் என்றதாம். அரசராதலின் எல்லா அறங்களையும் காக்குங் கடப்பாடுடையவர் ஆயினும், அவற்றின் உண்மைநிலையினைத் தம் ஒழுக்கத்திலே வைத்து உலகில் நடந்து காட்டினார் என்பது. ‘விளங்கிட’ என்ற சொல், தாம் நிற்பதனோடு உலகினையும் நிறுத்தும் பொருட்டு  விளங்கச் செய்ய என்பதைக் குறிக்கிறது.

காதலால் – ஆசையினாலே. பிறிதோர் பயன் கருதாது உள்ளெழுந்த ஆசையே காரணமாக. ஈசர்க்கன்பர் கருத்தறிந்து – அவர் கருதியவற்றை, அவர்கள் சொல்லாமல் தாமே குறிப்பின் அறிந்துஏவல்  செய்ததைக் குறித்தது

ஆகவே இப்பாடல்  சேதிநாட்டின், திருக்கோவலூரில் வாழ்ந்து, ஈசனடியார் கருத்தறிந்து தொண்டு புரிந்த  மெய்ப்பொருள்நாயனார்  என்ற அடியாரின் சிறப்பை அறிமுகம் செய்கிறது.

புலவர் முனைவர் கோ.சுந்தராம்பாள் 
உதவிப்பேராசிரியர், தமிழ்த்துறை 
பான் செக்கர்ஸ் மகளிர் கல்லூரி, 
விளார் புறவழிச்சாலை, 
தஞ்சை மாவட்டம் – 613006. 
மின்னஞ்சல் முகவரி –  egowrisss@gmail.com

இடைச்சொல் ‘உரைச்சொல்’ ஆன கதை!

முன்னுரை

‘அதிகாரத்திற்குப் பத்துப் பாடல்கள்’ என வரையறுத்துக் கொண்டதால் ‘கூறியது கூறலும் குன்றக் கூறலும்’ திருக்குறளில் அமைந்திருப்பதாகக் கூறுவாரும் உளர். ‘இன்னா செய்தாரை ஒறுத்தல் அவர் நாண நன்னயம் செய்துவிடல்’ (314) எனக் கூறிய பிறகும் ‘இன்னாச் செய்தார்க்கும் இனியவே செய்யாக்கால் என்ன பயத்ததோ சால்பு?’ (987) எனக் கூறுவானேன்? என்பாரும், ‘இரவு’ கூறிய வள்ளுவர் ‘இரவச்சம்’ கூறுவானேன்? என்பாரும் திருக்குறளில் தமது ‘தோய்ந்த புலமையை’ வெளிப்படுத்துவர். அன்னாருடைய கருத்துக்கள் பற்றிய ஆய்வு ஒரு பக்கம் இருப்பினும் திருக்குறள் அதிகாரங்களில் ஒரு கருத்து மட்டுமே சொல்லப்பட்டுள்ளது என்பது உண்மைக்கு மாறானது என்பதை மட்டும் குறிக்க வேண்டியுள்ளது. திருக்குறள் ஒரு நீதி இலக்கியம் என்பதால் ஒரு  பொருண்மை பற்றிய பல்வகைச் சிந்தனைகளையும் பாகுபடுத்திக் கூறுவதே அதிகாரக் கருத்துக்களின் சாரம். சான்றாகக் ‘கடவுள் வாழ்த்து’ எனப் பொதுவாக அமைந்திருக்க வேண்டிய அதிகாரக் கருத்துக்களை, முதற்கடவுளது உண்மை (1) அறிவிற்குப் பயன் (2) இறைவனை நினைத்தல், வாழ்த்தல், நெறிநிற்றல், பயன்பெறுதல் (3-6) அவை செய்யாவழிப்படும் குற்றம் (7-9) அடி நினைப்பார்க்குப் பிறவி அறுதல் மாறி நினைப்பார்க்கு அறாது நிற்றல் (10) என ஐந்து வகையாகப் பகுத்துரைப்பதைப் பரிமேலழகர் உரையால் அறியலாம். இத்தகைய பாகுபாடு அறத்துப்பால், பொருட்பால் ஆகிய பகுதிகளில் எல்லா அதிகாரங்களிலும் அமைந்துள்ளன. காமத்துப்பால் அகப்பொருள் மாந்தர்களின் கூற்றுப்பகுதியாதலின் அப்பொருள் துறைகளுக்கேற்ப அமைந்த பாகுபாடுகளை அங்கே காணலாம். இந்தப் பின்புலத்தில் சினத்தின் பின்விளைவு பற்றிய மூன்று குறட்பாக்களில் ஒரு குறட்பாவில் காணப்படும் பரிமேலழகரின் உரைத்திறன் இக்கட்டுரையில் ஆராயப்படுகிறது.

திறனறியும் குறட்பாவும் உரையும்

துறவறவியலில் ‘வெகுளாமை’ என்னும் அதிகாரத்தில் ஆறாவது குறட்பாவாக அமைந்திருப்பது,

“சினம் என்னும் சேர்ந்தாரைக் கொல்லி இனம் என்னும்
ஏமப் புணையைச் சுடும்” (306)

என்னும் குறட்பா. இக்குறட்பாவிற்குச்,

‘சினம்’ என்னும் சேர்ந்தாரைக் கொல்லி – சினம் என்னும் நெருப்பு இனம் என்னும் ஏமப்புணையைச் சுடும் – தனக்கு இடமானவரையே அன்றித் அவர்க்கு இனமாகிய ஏமப்புணையையும் சுடும்.

எனப் பொழிப்புரை எழுதிய பரிமேலழகர் விளக்கவுரையையும் தந்திருக்கிறார். பொழிப்புரையின் நுட்பம் காண்பதற்கு முன்பாக இவ்வதிகாரத்தின் பொருட்பாகுபாடுகளை நோக்குவது கட்டுரைப் பொருள் எளிதில் புரிவதற்கு ஏதுவாகும். திருக்குறளைத் தனித்தனி அலகாகக் கொண்டு உரைசொல்வார் பலர்.  அது பிழையாகாதெனினும் கருத்து முழுமைபெறாது என்பதோடு அக்கருத்தினை முற்றுப் பெற வைக்கும் ஏனைய குறட்பாக்கள் பின்னுக்குத் தள்ளப்படும்.

கருத்துப் பகுப்பு

திருக்குறள் அதிகாரக் கருத்துக்களைப் பாகுபடுத்துவது பற்றி முன்னுரையிலேயே குறிப்பிடப்பட்டது. அதன்படி ‘வெகுளாமை’ என்னும் இவ்வதிகாரப் பொருண்மை பின்வருமாறு பரிமேலழகரால் வகுத்துக் கொள்ளப்படுகிறது. அதாவது வெகுளாமை என்னும் அதிகாரத்தில் வெகுளாமையைத் திருவள்ளுவர் பொதுவாக ஆராயவில்லை என்பதாம்.

1. வெகுளாமைக்கான இடம் (1)
2. வெகுளியது தீங்கு (2-4)
3. வெகுண்டார்க்கு வரும் தீங்கு (5-7)
4. வெகுளாமையது நன்மை (8)
5. வெகுளாதார்க்கு வரும் நன்மை (9)
6. வெகுண்டார்க்கும் வெகுளாதார்க்கும் நேரும் விளைவு (10)

   இப்பகுப்புக்களில் வெகுளி பற்றிய பல பரிமாணங்களைத் திருக்குறள் சிந்தித்திருக்கிறது என்பதையும் அது ‘வெகுளி’ என்ற ஓர் எதிர்மறைப் பண்பை மட்டும் சிந்திக்கவில்லை என்பதையும் அறிந்து கொள்ளலாம். இந்தப் பொருண்மை பற்றிய இத்தகைய பகுப்புக்கள் வராதபோதுதான் திருவள்ளுவர் இன்னொரு அதிகாரத்தில் இது பற்றிய சிந்தனையை நீட்டித்துக் கொள்கிறார். சான்றாக ‘அறிவு’ என்னும் உயர்நிலையை ஒருவன் அடையவேண்டுமானால்  கல்வியின் சிறப்பு, கல்லாமையின் குற்றம், கேள்வி என்னும் முப்பரிமாணங்ளையும் அவர் ஆராய்ந்து அதன் தொடர்ச்சியாகவே ‘அறிவுடைமை’ என்பது பற்றி எழுதுகிறார். உழைத்துச் சேர்ப்பதுதானே உடைமை? இந்தப் பகுப்பில் மூன்றாவதாக உள்ள ‘வெகுண்டார்க்கு வரும் தீங்கு’ என்னும் ஒரு பொருள் பற்றி மூன்று பாடல்கள் கூறுவதாகப் பரிமேலழகர் கூறுகிறார்.

• தன்னையே கொல்லும் (305)
• இனம் என்னும் ஏமப்புணையைச் சுடும் (306)
• நிலத்தறைந்தான் கைபிழையாது அற்று (307)

பொழிப்புரை நுட்பம்

• சினம் என்னும் சேர்ந்தாரைக் கொல்லி என்னுந் தொடரை ‘சினம் என்னும் நெருப்பு’ எனச் சுருக்கிக் கொள்கிறார்.
• ‘இனம் என்னும் ஏமப்புணையைச் சுடும்’ என்றே குறட்பாவில் இருக்க, ‘தனக்கு இடமானவரையே (கொல்லும்) அன்றி’ என சினத்தின் முதற் செயல்பாட்டை நினைவு கூர்கிறார். அதாவது ‘இனத்தைச் சுடுவதற்கு முன்னால் தன்னைச் சுடும்’ என்பதைச் சுட்டுகிறார். இக்கருத்தினை இதற்கு முந்தைய குறட்பாவிலுள்ள ‘தன்னையே கொல்லும் சினம்’ (305) என்னும் தொடரிலிருந்து தழுவிக் கொள்கிறார்.

பரிமேலழகர் கண்ட விளக்கவுரை

‘சேர்ந்தாரைக் கொல்லி’ என்பது ஏதுப்பெயர். தான் சேர்ந்த இடத்தைக் கொல்லும் தொழிலது என்றவாறு. ‘சேர்ந்தாரை’ உயர்திணைப் பன்மைமேல் வைத்து ஏனை நான்கு பாலும் தம் கருத்தோடு கூடிய பொருளாற்றலால் கொண்டார். ஈண்டு உருவகம் செய்கின்றது துறந்தார் சினத்தையே ஆகலின்.  ‘சினமென்னும் நெருப்பு’ என்ற ‘விதப்பு, ‘உலகத்து நெருப்புச் சுடுவது தான் சேர்ந்த இடத்தையே; இந்நெருப்புச் சேராத இடத்தையும் சுடும்’ என்னும் வேற்றுமை தோன்ற நின்றது. ஈண்டு ‘இனம்’ என்றது முற்றத் துறந்து தவஞானங்களால் பெரியராய்க் கேட்டார்க்கு உறுதி பயக்கும் மொழிகளை இனியவாகச் சொல்லுவாரை. உருவகம் நோக்கிச் சுடும் என்னும் தொழில் கொடுத்தாராயினும் ‘அகற்றும்’ என்பது பொருளாகக் கொள்க. ஏமப்புணை – ஏமத்தை உபதேசிக்கும் புணை. ‘இனம் என்னும் ஏமப்புணை’ என்ற ஏகதேச உருவகத்தால், ‘பிறவிக் கடலுள் அழுந்தாமல் வீடு என்னும் கரையேற்றுகின்ற’ என வருவித்து உரைக்க. எச்ச உம்மை விகாரத்தால் தொக்கது. தன்னையும் வீழ்த்து எடுப்பாரையும் அகற்றும் என்பதாம்.

விளக்கவுரையில் கண்ட உரை நுட்பம்

• ‘நெருப்பு’ என்னும் ஒரு சொல் இருக்க மற்றவரைக் கொல்லுதற்கு அது காரணமாக இருப்பதால் ‘சேர்ந்தாரைக் கொல்லி’ என இரு சொல்லால் உருவகப்படுத்தினாராம். ‘சேர்ந்தாரைக் கொல்லி’ என்பது ஏதுப்பெயர் என்கிறார் பரிமேலழகர்.
• ‘சேர்ந்தார்’ என்பது உயர்திணைப் பன்மை. எனின் சேர்ந்தாரைத்தான் கொல்லுமா? சேர்ந்தவன், சேர்ந்தவள், சேர்ந்தது, சேர்ந்தவை முதலியவற்றைக் கொல்லாதா? என்னும் ஐயத்தினைக் களைகிறார். ஈண்டு சினம் என்பது இல்லறத்தானுக்கு வருகிற சினமன்று ‘கணமேயும் காத்தற்கு அரிய’ துறந்தார்க்குக் கூடாத சினம். ஐம்பால் பகுப்பில் சிறந்தது உயர்திணைப் பலர்பால். அப்பாலில் வைத்துச் சொல்லியதால் ஏனைய பால்களும் அடங்கும் என்பது அவர் கருத்து. அதனைச் ‘சேர்ந்தாரை’ உயர்திணைப் பன்மைமேல் வைத்து ஏனை நான்கு பாலும் தம் கருத்தோடு கூடிய பொருளாற்றலால் கொண்டார். ஈண்டு உருவகம் செய்கின்றது துறந்தார் சினத்தையே ஆகலின்’ என எழுதுகிறார்.
• ‘சினம் சுடும் என்றாலேயே ‘சுடும்’ என்னும் வினையால் ‘சினம் என்பது நெருப்பு’ என்பது பெறப்படும். குறட்பாவில் பயின்றுள்ள ‘சினமென்னும் நெருப்பு சுடும்’ என்னுந் தொடரில் ‘நெருப்பு’ என்பது விதப்பு (தேவையற்ற சொல் பயன்பாடு) சான்றோர் கூறிய விதப்புக்கும் ஒரு காரணம் இருக்க வேண்டும் எனக் கருதிய பரிமேலழகர், ‘சினமென்னும் நெருப்பு’ என்ற விதப்பு, ‘உலகத்து நெருப்புச் சுடுவது தான் சேர்ந்த இடத்தையே இந்நெருப்புச் சேராத இடத்தையும் சுடும்’ என்னும் வேற்றுமை தோன்ற  நின்றது என எழுதுகிறார். முனிவர் சினத்தின் எதிர்மறை விளைவின் முழுப்பரிமாணத்தையும் குறிக்கிறதாம். தீயவை தீயினும் அஞ்சப்படும் என்பதற்குப் “பிறிதொரு காலத்தும், பிறிதொரு தேயத்தும் பிறிதோர் உடம்பினும் சென்று சுடுதல் தீக்கு இன்மையின் தீயினும் அஞ்சப்படும் என்றார் (202) என்னும் பரிமேலழகரின் உரை ஈண்டு ஒப்பு நோக்கத்தக்கதாம்.
• திருவள்ளுவர் நட்பு பற்றி ஆழமாகச் சிந்தித்தவர். பல அதிகாரங்களில் அதுபற்றி ஆராய்ந்திருக்கிறார். இங்கே முனிவர் குழாஅத்தைப் பற்றி ஆராய்ந்து பதிவிடுகிறார். முனிவருடைய இனம் எத்தகையதாக இருக்க வேண்டும்? அதாவது இந்தச் சினத்தால் எத்தகைய பெருமையுடையாரை இழக்க நேரிடும்? என்பதை நுட்பமாகப் பதிவு செய்கிறார்.

1. முற்றத் துறந்தவர்
2. தவஞானங்களால் பெரியார் ஆனவர்
3. கேட்டார்க்கு மட்டும் நெறிகாட்டுபவர்
4. உறுதிபயக்கும் சொற்களைச் சொல்பவர்
5. அவற்றையும் இனிமையாகச் சொல்பவர்

இத்தகைய பண்புகளின் தொகுப்பான இனத்தைப் பாழ்படுத்திவிடும் ஆற்றல் சினத்திற்கு உண்டாம். இதனை “ஈண்டு ‘இனம்’ என்றது முற்றத் துறந்து தவஞானங்களால் பெரியராய்க் கேட்டார்க்கு உறுதி பயக்கும் மொழிகளை இனியவாகச் சொல்லுவாரை”  என்று எழுதுவதால் அறியலாம்.

• ‘சினம் இனத்தைச் சுடும்’ என்றால் நெருப்புத்தானே சுடும். சினம் என்னும் பண்பு எப்படிச் சுடும்? என்னும் ஐயத்தை அவராகவே எழுப்பிக்கொண்டு சினத்தை நெருப்பென உருவகம் செய்ததால் சுடும் என்று சொன்னார். இவருடைய சினம் மேற்சொன்ன பண்பாளர்களை இவரிடமிருந்து அகற்றிவிடும். ஆதலின் சுடும் என்பதற்கு ‘அகற்றும்’ எனப் பொருள் கொள்க’ என்கிறார். “இதனை உருவகம் நோக்கிச் சுடும் என்னும் தொழில் கொடுத்தாராயினும் ‘அகற்றும்” என்பது பொருளாகக் கொள்க” என எழுதுகிறார்.
• ‘ஏமப்புணை’ என்பதற்கு ‘ஏமமாகிய புணை’ என்னாது ‘ஏமத்தை உபதேசிக்கும் புணை’ என உரையெழுதுகிறார். ‘ஏமம்’ என்றால் பாதுகாப்பு. உயிர்ப் பாதுகாப்புக்கான உபதேசங்களைக் கூறும் இனமாம். உயிர் பாதுகாப்பு என்றால் வீடு பேறு. இனம் பாதுகாப்பாகாது. இனம் காட்டும் நன்னெறியே பாதுகாப்பு .. எனவேதான் ‘ஏமத்தை உபதேசிக்கும் இனம்’ என்று எழுதுகிறார்.
• இனி இனம் என்னும் ஏமப்புணை என்பது எவ்வாறு ஏகதேசம் ஆகும்? ஏகம் என்றால் ஒன்று. தேசம் என்றால் பகுதி. சினத்தால் இழக்கக்கூடிய இனத்தைப் புணை என்றால் எதனைக் கடப்பதற்குரிய புணை? என்னும் வினா எழும். அதனைக் குறட்பா நேரிடையாகவோ மறைமுகமாகவோ கூறவில்லை. பரிமேலழகர் அறிந்து கூறுகிறார். ஞானத்தைப் புகட்டும் இனத்தைப் புணையாக உருவகம் செய்தவர், பிறவியைக் கடலாகவும் வீடுபேற்றைக் கரையாகவும் உருவகப்படுத்தவில்லை. எனவே ஏமப்புணை என்பது ஏகதேச உருவகம். இது முற்றுருவகமாக இருந்திருந்தால், “சினம் என்னும் நெருப்பு, பிறவிக்கடலை நீந்தி வீடுபேறாகிய கரையினை அடைவதற்கேற்ற ஞானத்தை உபதேசிக்கும் இனமாகிய புணையை அகற்றும்” என அமைந்திருக்கும். இதனை ‘இனம்’ என்னும் ஏமப்புணை என்னும் ஏகதேச உருவகத்தால் பிறவிக் கடலுள் அழுந்தாமல் வீடு என்னும் கரையேற்றுகின்ற என வருவித்து உரைக்க’ என்ற விளக்கத்தில் காணலாம்.
• ‘எச்ச உம்மை விகாரத்தால் தொக்கது. எனக் குறட்பாவில் இல்லாத உம்மையைக் கண்டறிகிறார். இந்த உம்மைதான் பாட்டின் ஒரு வினையை இருவினையாக்குதற்கு உதவுகிறது. பாட்டு ‘சினம் இனத்தைச் சுடும்’ என்ற ஒரு வினையையே சுட்டுகிறது. பரிமேலழகரோ ‘இனத்தையே சுடும்’ என்றால் ‘கொண்டவனைச் சுடாதா?’ என்னும் வினாவை எழுப்பிக் கொள்கிறார். கொண்டு இருவரையும் சுடும் என்பதுதானே பொருள்? எனக் கருதுகிறார். கருதிப் பின்னது முன்னதைத் தழுவிக் குறட்பா அமைந்திருந்தால் ‘புணையைச் சுடும்’ என்று அமையாது ‘புணையையும் சுடும்’ என்றல்லவா அமைந்திருக்க வேண்டும்? ‘உம்’ என்ன ஆனது? எனச் சிந்திக்கிறார். சிந்தித்து, ‘உம்’ என்னும் எச்சம் தொகுதல் என்னும் விகாரத்தால் மறைந்து நிற்கிறது என்பார், ‘எச்சவும்மை விகாரத்தால் தொக்கது’ என எழுதுகிறார்.

நிறைவுரை

‘சினம் இனத்தைச் சுடும்’ என்னும் ஒருவரி கருத்தினை, ‘உம்’ என்னும் குறட்பாவில் இல்லாத இடைச்சொல்லாகிய எச்சத்தை வருவித்துச் “சினம் தன்னையும் கொல்லும், தன்னைச் சேர்ந்தாரையும் கொல்லும், வீடுபேற்றுக்குரிய ஞானநெறியைக் காட்டும் இனைத்தையும் விலக்கிவிடும்” என்னும் கருத்துக்களையெல்லாம் பெற வைத்ததே இக்குறட்பாவில் பரிமேலழகரின் உரைத்திறனாகும்.

(தொடரும்)

நாங்குநேரி வாசஸ்ரீ

பாடல் 31

ஆகும் சமயத்தார்க்கு ஆள்வினையும் வேண்டாவாம்
போகும் பொறியார் புரிவும் பயனின்றே;
ஏகல் மலைநாட! என்செய்தாங்கு என்பெறினும்
‘ஆகாதார்க்(கு) ஆகுவது இல்’.

பழமொழி – ‘ஆகாதார்க்(கு) ஆகுவது இல்’

இன்னிக்கு யார் முகத்துல முழிச்சேனோ தெரியல. ஞாயிற்றுக்கிழமை நிதானமா வேலையத் தொடங்கி ஓய்வு எடுக்கலாம்னு நெனச்சா இன்னிக்குனு பாத்து இப்படி ஒரு சோதனை. இப்ப அந்த அம்மா சொன்ன எல்லாத்தையும் உடனே செஞ்சாகணும். மொதல்ல போலீஸ் ஸ்டேஷன் அப்புறம் பாங்க். உலகமே தலைகீழா ஆனாலும் இந்த வயிறு அடங்க மாட்டேங்குது. மொதல்ல இருக்கற பிரட்ல ஜாமத் தடவி வாய்க்குள்ள போட்டுக்கணும். வரிசயாக யோசிக்கத் தொடங்கினேன்.

தூங்கி எந்திரிச்சவொடனே கண்கள உள்ளங்கையால மூடி திறக்கும்போதே மொபைல்ல முழிக்கற பழக்கம்தான் எனக்கு. இன்னிக்கு ஞாயிற்றுக்கிழமைதானேன்னு நெனச்சு ஒன்பது மணிக்கு முழிச்சது தப்பாப்போச்சு. என் வங்கிக் கணக்குலேந்து ஆப்பிள் கம்பெனி காரங்க மூணு தடவ 7,900 ரூபாய் எடுத்திருக்காங்க. அதுவும் இரண்டு நிமிட இடைவெளியில. காலை எட்டரை மணியிலிருந்து. நல்லவேளை பாத்தவொடனே வங்கியிலேந்து நீங்கள் பணம் எடுக்க அனுமதியளிக்கவில்லையெனில் இந்த எண்ணைத் தொடர்புகொள்ளவும்னு அனுப்புவாங்களே அந்த எண்ணுக்குக் கூப்பிட்டேன். அதுலபேசின அம்மா ஆப்பிள் கம்பெனி பெயர்ல வேறயாரோ ஏமாத்து வேலைசெஞ்சிருக்கரதாவும் என்னய போலீஸ் ஸ்டேஷன் போய் புகார் குடுத்துட்டு வங்கிக்குப் போய் பாக்கச் சொல்லியிருக்கு. என்னோட கார்டையும் ப்ளாக் பண்ணிருச்சு.

நேத்தைக்கு எ.டி.எம் ல பணம் எடுத்தேன். அப்போ என் தகவல்கள் திருடப்பட்டிருக்கலாம்னு நினைக்கறாங்க. என்னய மாதிரி இருபதாயிரம் ரூபாய்சம்பளக்காரனுக்கு இது பெரிய இழப்புதான். எத்தன நாள்ல திரும்பக்கிடைக்குமோ தெரியல. நாலு மாசம் முன்ன எங்க ஊர் சேலத்திலேந்து  சென்னைக்கு கிளம்பினப்போ தாத்தா சொன்னது ஞாபகத்துக்கு வந்தது. பட்டணத்துக்குப் போற. தனியாளாநின்னு எல்லாத்தையும் சமாளிக்கணும். எப்பவும் நெலம ஒண்ணுபோல இருக்காது. எவனும் பணத்தகிணத்த களவாண்டு போயிட்டான்னா பயப்படாத. திரும்பக் கெடச்சா நல்லது. இல்ல விதினு உட்டுரு.

எரிச்சலோட அப்பா இடைமரித்து போற புள்ள கிட்ட நல்லதா நாலு வார்த்த சொல்லுங்க அய்யா.  அதவிட்டுட்டு இப்ப எதுக்கு தேவையில்லாம…..

அப்பவும் தாத்தா விட்டபாடில்லை. ‘ஆகாதார்க்கு ஆகுவது இல்’னு பழமொழியே இருக்கு. ஒருத்தனுக்கு நல்ல விதி இருந்திச்சுன்னா அதிகமா முயற்சி செய்யாமலேயே அவங்கிட்ட பணம் வந்து குவியும். ஒருவேள தலைவிதி சரியில்லன்னா கஷ்டப்பட்டு சேத்து பாதுகாப்பா வச்சாலும் யாரும் களவாண்டுகிட்டுப் போயி அவன் நடுத்தெருவுல நிப்பான்.

தாத்தா தொடர்ந்துகொண்டே போக எரிச்சலில் அம்மா வெந்நீர் எடுத்து வச்சு ஆறிப்போவுது. குளிக்கப்போங்க என அவரை விரட்டாத குறையாக போகச்செய்தார்.

இப்ப யோசிச்சா அவர் சொன்னது சரினு தோணுது.இதையும் விதினு எடுத்துக்கிட்டா மன உளைச்சல்லேந்து தப்பிச்சிரலாம். தாத்தா பெரிய சைக்காலஜிஸ்ட் போல. மனதுக்குள் நினைத்துக்கொண்டே பிரட்டை மடித்து வாய்க்குள் அடைக்கத் தொடங்கினேன்.

பாடல் 32

ஓர்த்த கருத்தும் உலகும் உணராத
மூர்க்கர்க்கு யாதும் மொழியற்க! – மூர்க்கன்தான்
கொண்டதே கொண்டு விடானாகும்; ‘ஆகாதே
உண்டது நீலம் பிறிது’.

பழமொழி – ‘ஆகாதே உண்டது நீலம் பிறிது’.

இது என்ன புது கதையா இருக்கு. பாம்பேயிலிருந்து தவசி அய்யாவோட மச்சான் வந்திருக்காராம். நம்ம ஊரு பஸ் ஸ்டாண்டுல ரூம் எடுத்து தங்கிக்கிட்டு எல்லாரையும் கூப்பிட்டுவுட்டு பாக்குதார்னு சொன்னாவ. ஏன் ஆச்சி அவருக்கு என்ன வயசிருக்கும். நம்ம தங்கம் ஆச்சியோட கடைசி தம்பியா இருக்குமோ? புதிதாகக் குடிவந்திருக்கும் பார்வதி கேட்க..

ஆச்சி கதை சொல்ல ஆரம்பித்தாள். அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்ல அவருக்கு எண்பத்தைந்து வயசு ஆச்சு… இருபது வருசம் முன்ன ஒரு சின்ன மனஸ்தாபத்துல விரிசல் விழுந்து போச்சு. அதுக்குப்பொறவு வீட்டுக்கு வந்து போவுதது கிடையாது. அப்பப்ப தங்கச்சிக் கிழவியப் பாக்கதுக்காக வருவாக அவ்வளவுதான்.

அடேயப்பா. இருபது வருசமா அப்டி என்னதான் பிரச்சினை உசுப்பேத்திவிட்டாள் பார்வதி.

தங்கத்தோட மூத்த மக அதான் சேரன்மாதேவிலேந்து வந்துபோவாளே தெய்வான அவ சடங்குக்கு பத்திரிக்கை அடிக்கையில இவரு பெயரப் போடலியாமா. அதான்.

சேதி கேள்விப்பட்டவொடனே இவரு சம்சாரத்தோட தட்டு தாம்பாளம் எல்லாம் தூக்கிக்கிட்டு சீர்செய்ய வந்துட்டாரு. அதுக்குப்பிறகுதான் பத்திரிகை அடிச்சாங்க எல்லா சொந்தமும் அக்கம்பக்கத்துலயே இருந்ததால அத ஒரு சம்பிரதாயத்துக்குதான் அடிச்சாங்க. அதனால பெரிசா கவனம் எடுத்துக்கிடல. சடங்கெல்லாம் நல்லபடியா முடிஞ்சு எல்லாரும் ஊர்த்திண்ணையில உக்காந்து பொழுது போக்கையில எவனோ ஊர்க்காரன் கெளப்பி உட்டுட்டான்.

என்னவே தவசி… இம்புட்டு சிறப்பா சடங்கு செஞ்சீரு. பத்திரிக்கையில தாய்மாமன் பேரமட்டுமாவது போட்டிருக்கலாம். ஒரு சொந்தக்காரன் பெயரும் காணலியே.

அவ்வளவுதான் கேக்கவா வேணும். கோவக்கார மனுசனுக்கு உசுப்பு ஏத்திவிட்டா முறைச்சிக்கிட்டுப் போனவரு தங்கச்சிகிட்ட மட்டும் அப்பப்ப பேசுவாரு. மூணாவது மனுசன்கணக்கா வெளியில தங்கி பாத்துட்டுப் போவாரு. அவுங்களுக்கும் அது பழகிப்போச்சு. ரெண்டு பேருக்கும் பேரப்பிள்ளைகளுக்கு கல்யாணம் செய்யுத வயசு வந்திடுச்சு. இன்னமும் அந்த மனுசன் அப்டித்தான் இருக்காரு. மூர்க்கன் என்னைக்கும் யோசிக்கமாட்டான் தன் பிடிச்சபிடியிலேந்து மாற மாட்டாங்கது இதுதான் போலிருக்கு. இதத்தான் ‘ஆகாதேஉண்டது நீலம் பிரிது’னு பழமொழியாச் சொல்லுவாங்க.

சரிதான் ஆச்சி இவுகளும் இவுக கோவமும். கோவப்படுததுக்கு ஏதும் காரணம் வேணும். இவுக இப்டியே பொழுதப் போக்கட்டும். நமக்கு ஆயிரம் சோலிகெடக்கு. கெளம்புவோம். சொல்லிவிட்டுக் கிளம்பினாள் பார்வதி.

நிர்மலா ராகவன்

(செயலும் விளைவும்)

ஒரு செயல் எண்ணத்திலிருந்து பிறக்கிறது.

எண்ணமோ உணர்ச்சியிலிருந்து ஆரம்பிக்கிறது.

அண்மையில் சீனாவில் நடந்தது இது.

பெற்றோர் இணங்காததால், ஃபூவும் (Foo) அவன் காதலியும் பிரிய நேரிட்டது. இருவருமே பெற்றோர் நிச்சயித்தவர்களைத் திருமணம் செய்துகொண்டு, ஆளுக்கு ஒரு பிள்ளையும் பெற்றார்கள்.

பல வருடங்களுக்குப்பின் அவர்கள் மீண்டும் சந்திக்க, பழைய காதல் துளிர்த்தது. விவாகரத்து பெற்று, திருமணம் செய்துகொண்டார்கள்.

முதல் திருமணத்தில் பெற்ற குழந்தைகளை இருவருமே உதறித் தள்ளினார்கள். ஃபூவின் மகள் தாயுடனும், மனைவியின் மகன் தந்தையுடனும் வசிக்க ஏற்பாடு செய்துவிட்டு, தனியாக இன்புற்றிருந்தார்கள்.

சில வருடங்கள் கழித்து, தன் மனைவியைக் காணோம் என்று கண்ணீருடன் காவல்துறையினரிடம் புகார் செய்தான் ஃபூ.

விசாரித்துப் பார்த்ததில், அவர்கள் இருவருக்கும் வாக்குவாதம் நடைபெற்றுக்கொண்டே இருந்தது தெரியவந்தது.

ஒரு பெண் கொலை செய்யப்பட்டாலோ, காணாமல் போனாலோ, முதலில் கணவன்மீதுதான் சந்தேகம் எழும்.

ஃபூவின் வீட்டைச் சுற்றித் தோண்டியபோது, மனைவியின் கை, கால் முதலியவை தனித்தனியாக அகப்பட்டன. உடலோ, கழிவு நீர் சேகரிக்கும் தொட்டிக்குள் (septic tank).

இருவரும், அவர்களுக்கு இருந்த சொத்து தத்தம் குழந்தைகளுக்குத்தான் சேரவேண்டும் என்று சண்டை பிடித்திருக்கிறார்கள். ஆத்திரத்தில், காதல் மனைவியைக் கொன்றுவிட்டான் ஃபூ.

ஆத்திரத்தில் புரியும் செயலால் ஏற்படும் விளைவுகளைப்பற்றி முதலிலேயே யோசிக்காவிட்டால் இப்படித்தான் ஆகும்.

அதிகாரம் அஞ்சாமையை அளிக்குமோ?

உலகம் முழுவதிலும், எத்தனை அரசியல்வாதிகள் மக்கள் பணத்தைக் கொள்ளையடித்திருக்கிறார்கள்!

‘அரசியலில் ஈடுபட்டால், இவ்வளவு சீக்கிரம் செல்வந்தர்களாக முடியுமா? மக்களை முட்டாளாக்குவது இவ்வளவு எளிதா! எத்தனை அதிகாரம்!’ என்று யோசித்தே பலரும் இத்துறையைத் தேர்ந்தடுக்கிறார்கள் என்று தோன்றுகிறது.

சற்றே யோசித்துச் செயல்பட்டிருந்தால், ‘பிடிபட்டு விடுவோமோ!’ என்ற அச்சத்துடனேயே ஒவ்வொரு நாளையும் கடத்த வேண்டிய அவசியம் இருக்காது. ஓடி ஒளிந்திருக்கவேண்டிய நிலையும் சிலருக்கு ஏற்பட்டிருக்காது.

“அரசியலில் முதல் கொள்ளைக்காரர்” என்று வர்ணிக்கப்படுகிறார் பிலிப்பீன்ஸ் அதிபராக இருந்த மார்கோஸ். அவரையும், அவரது மனைவியையும் எதிர்த்து நாட்டில் கலகம் விளைந்தது. மக்களை ஏழ்மையில் உழல வைத்துவிட்டு, பெட்டி பெட்டிகளாக ரொக்கப்பணம், நகை, தங்கக்கட்டி என்று சுருட்டிக்கொண்டு, 1986 -ல் தலைமறைவானார்கள் இத்தம்பதியர்.

ஹவாயி தீவில் மார்கோஸ் இறந்தபின்னும், அவருடைய உடலை சொந்த நாட்டிற்குக் கொண்டுவர அனுமதி கிடைக்கவில்லை.

அவர்களது பேராசையால் நாட்டு மக்கள் ஏழ்மையில் தவித்து, பிழைப்பைத் தேடி வெளிநாட்டுக்குச் செல்லவேண்டிய அவலம். (மலேசியாவில், பிலிப்பீன் நாட்டுப் பெண்கள் வீட்டுப் பணிப்பெண்களாகவோ, அழகு நிலையங்களிலோ வேலை பார்க்கிறார்கள்).

பயமும் அசட்டுத்தனமும்

இன்னொரு சாரார், ‘இதைச் செய்தால் என்ன ஆகுமோ!’ என்று அஞ்சி, புதிதாக எதையும் செய்யத் தயங்குவார்கள்.

யோசியாமல், அசட்டுத்தனமாக நடக்கிறவர்களும் உண்டு.

ஒரு பெண்மணி மின்சாரத்தில் இயங்கிக்கொண்டிருந்த மிக்ஸியின் மூடியைக் கழற்றிவிட்டு, தன் நாக்கை உள்ளேவிட்டு, அரைபட்டுவிட்டதா என்று சோதித்துப்பார்த்தாளாம்! நாக்கு துண்டானதுதான் பலன்.

விளைவு தெரிந்தபோதும்..

எந்த விளையாட்டாக இருந்தாலும் உடலின் கை, கால், இடுப்பு என்று ஏதாவது ஒரு பாகத்தில் அடிபட்டுத்தான் ஆகும். தீவிரமாக அதில் ஈடுபடுகிறவர்கள் அதற்கெல்லாம் அஞ்சுவதில்லை. தங்களுக்குப் பிடித்த பொழுதுபோக்கால் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சிக்காக சில காலம் உடல்குறைவுடன் அவதிப்படுவதை சாதாரணமாக ஏற்பார்கள்.

நீச்சலா? ஐயோ!

சீனப்பெண்கள் ஒருவரையொருவர் பார்த்து, “நீ நல்ல கலராக இருக்கிறாய்! (You are very fair, lah!)” என்று பாராட்டிக்கொள்வார்கள்.

நீச்சல் கற்க ஆரம்பித்த பல சீனப் பெண்மணிகள் முகம் கறுக்கிறதென்று உடனே நிறுத்திவிட்டார்கள்.

“பல பெண்கள் நின்றுவிட்டார்களே! கறுப்பாகிவிடுவோமோ என்ற பயம் உங்களுக்குக் கிடையாதா?” என்று ஓர் இளைஞன் கேட்டான்.

ஆரம்பிக்குமுன், `நீச்சலா! கறுப்பாயிடுவியே!’ என்று சிலர் எச்சரிக்கை செய்ய, ‘அதனால என்ன?’ என்று அலட்சியம் செய்தேன்.

விளைவு முதலிலேயே தெரிந்திருந்ததால், கலக்கம் உண்டாகவில்லை. சுட்டெரிக்கும் வெயிலின் தாக்கத்திற்கும் ஈடு கொடுக்க முடிந்தது.

இயற்கைச் சீற்றத்தை வேடிக்கை பார்ப்பது

பூகம்பம், வெள்ளம் போன்ற இயற்கையின் சீற்றத்தின்போது துணிந்து படம் எடுக்கச் சென்ற புகைப்படக்காரர்களில் சிலர் அதற்குப் பலியாகி உள்ளார்கள். அதுதான் தொழில் என்ற நிலையில், எந்த நிமிடமும் ஆபத்து விளையலாம் என்று அவர்களுக்கும் தெரியும்.

ஆனால், ‘புதிய அனுபவம் கிடைக்குமே!’ என்ற ஆர்வத்துடன் யாராவது அதை வேடிக்கை பார்க்கச் செல்வார்களா?

பிறருக்காகச் செய்யும்போது

நேர்மையானவர்கள் பிறரது நலனைக் கருதி சில காரியங்கள் செய்யும்போது அது அவர்களுக்கே பாதகமாக முடியும் வாய்ப்பு உண்டு.

இருப்பினும், ‘இப்படிச் செய்தால் என்ன ஆகும்?’ என்று யோசித்துச் செயல்பட்டால், எந்த விளைவையும் துணிவுடன் ஏற்க முடியும்.

கதை

மனநிலை சரியாக இல்லாது, தன்கீழ் வேலைபார்த்த எல்லாரையும் பொறுக்கமுடியாத அளவுக்கு அவமரியாதையாக நடத்திய எங்கள் தலைமை ஆசிரியைப்பற்றி நான் விரிவாக ஆங்கில தினசரியில் எழுதினேன்.

அது பிரசுரமானதும், ‘இனி எப்படி நீ அவளிடம் வேலை பார்க்க முடியும்?’

‘உன் வேலை போய்விடப்போகிறது!’ என்று பலரும் அச்சுறுத்த முயன்றார்கள்.

‘நமக்கு இல்லாத தைரியம் இவளுக்கு மட்டும் ஏன்?’ என்ற பொறாமைதான் காரணம். அவளைப் பொறுக்க முடியாதிருந்த நிலைதான் பலருக்கும். ஆனால், அவர்களுக்கு அவளை எதிர்க்கும் துணிச்சல் இருக்கவில்லை.

அடுத்த சில மாதங்கள் மேலிடத்திலிருந்து என்னை மிரட்டிப்பார்த்தார்கள். நான் மசியவில்லை.

நான் செய்த காரியத்தால் தலைமை ஆசிரியை என்மீது காதல் கொள்வாள் என்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லைதான். ஆனால், நான் எதிர்ப்படும்போதெல்லாம் என்னை வெறுப்புடன் பார்த்தது மிகை.

(இறுதியில், அவளுக்கு பதவிகுறைப்பு செய்யப்பட்டது).

ஐ லவ் யு

காதலர்களோ, தம்பதியரோ, நிறைய சண்டை போட்டுவிட்டு, இந்த மந்திரத்தை உச்சரித்தால், சமாதானமாகிவிடுவார்கள்.

இது தமிழ்த்திரைப்படங்கள் நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கும் முட்டாள்தனமான பாடங்களுள் ஒன்று.

சொல்லும் செயலும் ஒன்றாக இருந்தால்தான் நம்பிக்கை பிறக்கும்.

மனைவியை அடித்துவிட்டு, `ஐ லவ் யு’ என்று அவளைக் கொஞ்சி சமாதானப்படுத்த முயன்றால், அது அன்பில் சேர்த்தியா?

அவசரம் சுறுசுறுப்பாகாது

அதிவேகமாக எதையோ செய்வதுபோல் ஒருவர் நடந்துகொண்டால், அவர் சுறுசுறுப்பானவர், செயல்வீரர் என்றாகாது.

ஒருவரது செய்கையால் ஏதேனும் மாற்றம் நிகழவேண்டும்.

கதை

“நீங்கள் தினசரியில் ஏதேதோ எழுதுகிறீர்களே! என்ன பயன்?” ஆண்களும் பெண்களும் கேலியாக என்னைக் கேட்டிருக்கிறார்கள்.

“நாம் சமூகத்துடன் ஒட்டி நடக்கவேண்டும்,” என்ற அறிவுரை வேறு!

சகஆசிரியர் ஒருவர் மாணவியை மானபங்கம் செய்ய முயன்றார் என்றெழுதியபோது, என்னமோ, நான்தான் கெட்டவள் என்பதுபோல் என்னைத் திரும்பத் திரும்ப குறுக்கு விசாரணை செய்தார்கள் மேலிடத்திலிருந்து.

நம் செய்கையால் அநீதியான எதையாவது மாற்ற நினைத்தால், பலரையும் சிந்திக்க வைக்கிறோம். அதுதான் பயன்.

இருபத்தைந்து வருடங்களுக்குப்பின், மகளை, மாணவியை, பலாத்காரம் செய்ய முயன்ற ஆண்களுக்கு இருபது ஆண்டுகளுக்குக் குறையாமல் சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்படுகிறது என்பது மகிழ்ச்சிகரமான விஷயம்.

உடனுக்குடன் எதுவும் மாறுவதில்லை. அதற்காக, முயற்சி செய்யாமல் இருந்துவிடலாமா?