Blog

சு. கோதண்டராமன்

வேத மொழி

பிற்காலத்து ஆசார்யர்களிலே சிலர் வேதத்தைக் கர்மகாண்டம் என்றும் அதனால் தாழ்ந்தபடியைச் சேர்ந்ததென்றும் உபநிஷத்தே ஞானகாண்டம் என்றும் ஆதலால் அது வேதத்தைக் காட்டிலும் உயர்ந்ததென்றும் கருதுவாராயினர். இங்ஙனம் பிற்காலத்து ஆசாரியர்கள் நினைப்பதற்கு உண்டான காரணங்கள் பல. அவற்றுட் சிலவற்றை இங்கே தருகிறேன். முதலாவது காரணம், வேத பாஷை மிகவும் பழைமைப்பட்டுப் போனபடியால் அதன் உண்மையான பொருளைக் கண்டுபிடித்தல் மிகவும் துர்லபமாய்விட்டது. நிருக்தம் என்ற வேத நிகண்டையும் பிராம்மணங்கள் என்று சொல்லப்படும் பகுதிகளிலே காணப்படும் வேத மந்திர விளக்கங்களையும் சுற்ற பின்னரே, ஒருவாறு வேத மந்திரங்களின் பொருளையறிதல் சாத்தியமாயிற்று. வேதம் பிரம்மாண்ட நூல். அதில் இத்தகைய ஆராய்ச்சி செய்வார் மிக மிகச் சிலரேயாவார். இப்போது வேதத்திற்கு விளக்குப் போல நிற்கும் ஸாயணரென்ற வித்யாரண்ய சங்கராச்சாரியரின் பாஷ்யம் பிராம்மணங்களையும் நிருக்தத்தையுமே ஆதாரமாகவுடையது. பிராம்மணங்களில் பெரும்பாலும் கற்பனைக் கதைகளும் கற்பிதப் பொருளுமே கூறப்பட்டிருக்கின்றன. நிருக்தத்திலோ என்றால் பெரும்பாலும் வேத பதங்களுக்குச் சரியான பொருளே கூறப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால், பல இடங்களில் அதன் தாது நிச்சயங்கள் மிகவும் சம்சயத்துக்கு இடமாகவும் சில இடங்களில் அதன் பொருள்களே பிழைபட்டதாகவும் இருக்கிறது. – பாரதி

 ஸம்ஹிதைகள் பழைய, மிகப் பழைய ஸம்ஸ்கிருத பாஷையில் எழுதப்பட்டிருக்கின்றன. அதாவது, வேதங்களின் ஸம்ஸ்கிருதம் மதுரைச் சங்கத்துக்கு முந்திய தமிழைப் போலவும் உபநிஷத்துக்களின் பாஷை சங்கத்துக்குப் பிந்திய தமிழைப் போலவும் இருக்கின்றன. ஆனால், இந்த உவமானம் முற்றிலும் பொருந்ததாகக் கூறலாகாது. இன்னும் அதை உள்ளபடி விளக்குமிடத்தே. ஸம்ஸ்கிருத பாஷையிலுள்ள மற்றெல்லா நூல்களும் ஒரு பாஷை, வேதம் மாத்திரம் – அதாவது, ஸம்ஹிதை மாத்திரம் – தனியான பாஷையாக இருக்கிறது. இஃதொரு பெருவியப்பு அன்றோ? வேத ஸம்ஸ்கிருதம் வேறெந்த நூலிலும் கிடையாது. – பாரதி

          ரிஷிகள் உள்ளத்தைத் தெளிவு செய்து கொண்டோர். ஆதலால் அடிவரை எளிதாகப் பாய்ந்து அங்கிருந்து மந்திரம் கொண்டுவந்தனர். – பாரதி.

ரிக் வேத மொழி பாணினியின் ஸம்ஸ்கிருதத்திலிருந்து மிக வேறுபடுகிறது. எனவே ஸம்ஸ்கிருதம் மட்டும் கற்றால் வேதத்தைப் படித்துவிட முடியாது. பிற்கால ஸம்ஸ்கிருத இலக்கிய வழக்கில் இல்லாத சொற்கள் வேதத்தில் பல உண்டு. சில சொற்களுக்கு வேதத்தில் பொருள் வேறு, பிற்கால இலக்கியத்தில் வேறு பொருள். இலக்கண விதிகளும் சில இடங்களில் வேறுபடுகின்றன.

இத்தனைக்கும் மேல் பெரும் இடர்ப்பாடு என்னவென்றால் வேத ரிஷிகள் சில இடங்களில் இலக்கணத்தைப் பற்றிக் கவலைப் படவில்லை. ஒரு உதாரணம் பார்ப்போம்.

மிகுந்த வலிமையுடைய இந்திரனுக்கு பிரார்த்தனைகளை அனுப்புங்கள். பசுக்கள். இந்திரனுக்கு நிறைய தோத்திரங்களைச் செய்யுங்கள்.¹

இந்த மந்திரத்தில் பசுக்கள் என்பது எந்த வாக்கியத்தோடும் ஒட்டாமல் நிற்கிறது. நம்முடைய பசுக்கள் செழிப்பதற்காக என்று சாயணர் விளக்கம் தருகிறார். பசுக்கள் தரும் பாலைக் கொண்டு என்றோ பசுக்களைப் பலியிட்டு என்றோ கூட விளக்க முடியும். மூன்றுமே ரிக் வேதத்தின் பிற பகுதிகளில் சொல்லப்பட்ட கருத்துடன் ஒத்துப் போகின்றன. ரிஷியின் மனதில் இருந்த கருத்து எது என்பதை அறிய முடியவில்லை.

ரிஷிகள் கவிதை எழுதப் போகிறேன் என்று திட்டமிட்டு உட்கார்ந்து எழுதிய கவிதைகள் அல்ல இவை. அருள் நிலையில் அவர்கள் மனதில் தோன்றியவை. அதனால் அதில் இலக்கணத்தை எதிர்பார்க்க முடியாது.

பாட்டுக்கொரு புலவன் பாரதியடா அவன்

பாட்டைப் பண்ணோடொருவன் பாடினானடா,

கேட்டுக் கிறுகிறுத்துப் போனேனடா அந்தக்

கிறுகிறுப்பில் உளறு மொழி பொறுப்பாயடா

என்று கவிஞர் தேசிய விநாயகம் பிள்ளை பாடினார். தெய்வ ஆவேசத்தின் கிறுகிறுப்பில் பாடிய வேத ரிஷிகளின் மொழி, இலக்கணம் பற்றிக் கவலைப்படாத மொழியாக இருப்பதில் ஆச்சரியம் இல்லை.

இன்னொரு காரணமும் இருக்கலாம். காலப் போக்கில் மனப்பாடம் செய்தோரின் கவனக்குறைவு காரணமாக ஓரொரு எழுத்து மாறியிருக்கலாம். அது இலக்கணப் பிழையாகக் கருதப்பட்டிருக்கலாம்.

இது ரிஷியின் இலக்கணப் பிழையா, அல்லது ஏடெழுதியவரின் கைப் பிழையா அல்லது மனப்பாடம் செய்தவரின் நினைவுப் பிழையா என்பது பற்றிக் கவலைப் படாமல் இன்று நமக்குக் கிடைத்திருக்கும் பாடத்தில் முடிந்த வரை பொருள் அறிய முயல்வோம்.

வேதத்தில் சில பாடல்கள் மிகச் சாதாரணமானவை. உதாரணமாக, ரிக் 5.27 என்ற சூக்தம் அக்னியைக் குறித்துப் பாடப்பட்டதாக அனுக்ரமணிகா (அட்டவணை) சொல்கிறது. பொருளைப் பார்த்தால்- த்ரயருணன் என்ற அரசன் எனக்கு ஒரு வண்டியும் இரண்டு காளைகளும் நூறு பொற்காசுகளும் இரண்டு குதிரைகளும் கொடுத்துள்ளான். ஏ அக்னியே, அவனுக்கு மகிழ்ச்சி கொடு என்று இவ்வாறு செல்கிறது.

பண்டைத் தமிழ்ப் புலவர்கள் அரசனிடம் பரிசு பெற்றுப் புகழ்ந்து பாடியதாக அறிகிறோம். அதற்கும் இதற்கும் என்ன வேறுபாடு? இந்து சமயத்தின் ஆணி வேர் என்று சொல்லக் கூடிய ஆன்மிகக் கருத்து இதில் என்ன இருக்கிறது? புரவலரைப் போற்றும் இந்தப் பாடலுக்கு வேதம் என்ற பெரிய மரியாதை எதற்கு? என்று தோன்றுகிறது.

இலக்கணப் பிரச்சினைகள் இல்லாமல் எல்லாச் சொற்களும் பொருள் தெரிந்த சொற்களாக இருக்கும்போது கூட பல இடங்களில் சொற்களின் பொருளைத் தொகுத்துக் கூறும்போது இடர்ப்பாடுகள் வருகின்றன. பல பாடல்கள் விடுகதை போல உள்ளன. ஒரு உதாரணம் பார்ப்போம்.

          காலில்லாதவள் காலுள்ளவர்களுக்கு முன்னதாகப் போகிறாள். தலையை அசைய வைத்து, நாக்கைப் பேச வைத்து முப்பது அடிகள் பயணிக்கிறாள்.²  

இதற்கு சாயணர் அளிக்கும் விளக்கம்- சுயமான அசைவு இல்லாமல் சூரியனால் தள்ளப்பட்டு வருவதால் காலில்லாதவள் உஷா (வைகறைப் பொழுது). கால் உள்ள பிராணிகள் எழுந்து சஞ்சரிக்கும் முன்னர் அவள் புறப்பட்டு விடுகிறாள். சத்தமி்ல்லாமல் தூங்கிக் கொண்டிருந்த மக்களைத் தூக்கத்திலிருந்து எழுப்பிப் பேச வைக்கிறாள்.

இது பொருத்தமாகத் தோன்றுகிறது என்றாலும் இது தான் ரிஷியின் மனதில் இருந்த எண்ணமா என்பதை உறுதிப் படுத்திக் கொள்ள முடியவில்லை.

அசுவினி தேவர்களைக் குறித்துப் பாடப்பட்ட ரிக் இது.

          இந்தப் பிரார்த்தனை உசத்யனின் மகனாகிய என்னைக் காப்பாற்றட்டும். இந்த இரண்டு பறவைகளும் என்னைக் கறக்காமல் இருக்கட்டும். பத்துப் பத்தாகக் குவித்து வைக்கப்பட்டுள்ள இந்த விறகுகள் என்னை எரிக்காமல் இருக்கட்டும். உங்கள் இருவருடனும் கட்டப்பட்ட இது தானாகவே பூமியைத் தின்கிறது.³

அந்தப் பறவைகள் என்பது இரவும் பகலும். அவை ரிஷியின் சக்தியை வலுக்கட்டாயமாக உறிஞ்சிவிடுகின்றன. வயதான காலத்தில் ரிஷியின் குனிந்து நடக்கும் உடல் பூமியைத் தின்பதாக சாயணர் குறிப்பிடுகிறார். சாயணர் உரை இல்லாவிட்டால் விடுகதை போன்ற இத்தகைய பாடல்களைப் புரிந்துகொள்ள முடியாது. இதில் வரும் விறகு எதைக் குறிப்பது என்பது புரியாத புதிராகவே உள்ளது.

மற்றொரு மந்திரத்தின் மொழிபெயர்ப்பு இது.

          இன்றும் இல்லை, நாளையும் இல்லை, யாரறிவார் இந்த அற்புதத்தை? அடுத்தவர் மனமோ அலை பாய்கிறது. கற்றது யாவும் மறந்து போயின.⁴

இந்திரன் தனக்கு ஹவிர் பாகம் கிடைக்கவில்லை என்று வருந்தும் போது அகஸ்தியரிடம் இதைச் சொல்வதாகச் சாயணர் கூறுகிறார். இதற்கு முன் பின் உள்ள மந்திரங்களின் துணை கொண்டு பார்த்தாலும் இதற்கு என்ன பொருள் என்பது விளங்கவில்லை.

இது போன்ற ஆயிரக் கணக்கான மந்திரங்கள் இருக்கின்றன. இவை ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு விதமாக அர்த்தம் பண்ணிக் கொள்ள இடம் அளிக்கின்றன. அதனால் வேதத்தின் உண்மையான கருத்து என்ன என்பதே அறிய முடியாமல் அது மறையாகவே இருக்கிறது.

இத்தகைய விடுகதை போன்ற மந்திரங்களை நீக்கிவிட்டு மற்ற மந்திரங்களைக் கொண்டு ரிக் வேதத்தின் சாரம் என்ன என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள முயல்வோம்.

குறிப்புகள்

இரண்டாவது பத்தியில் கொடுக்கப்பட்ட எண்கள் முறையே ரிக் வேதம் மண்டலம், சூக்தம், மந்திரத்தைக் குறிக்கும்.

1                      8.96.10. (back)

2                      6.59.6   (back)

3                      1.158.4 (back)

4                      1.170.1 (back)

படத்திற்கு நன்றி :

http://anmeegam.blogspot.in/2012/07/blog-post.html

சக்தி சக்திதாசன்

அன்பினியவர்களே !

அன்பு கலந்த வணக்கங்களுடன் அடுத்தொரு மடலுடன் உங்கள் முன்னே அடுத்தொரு வார முடிவில் மகிழ்வுடன் வந்திருக்கிறேன்.

ஜனநாயகம் , தேர்தல் , வாக்கெடுப்பு என உலகின் மிகப்பெரிய ஜனநாயகம் எனக் கருதப்படும் இந்திய மண்ணின் தேர்தல் திருவிழா அரங்கேறும் வேளையிது.

எனது தமிழக உறவுகள் யாரைத் தொடர்பு கொண்டாலும் அனைவரும் வாக்களிப்பதைத் தமது முதற்கடமையாகக் கொண்டுள்ளார்கள் எனும் செய்தி மனதுக்கு மிகவும் மகிழ்வூட்டுவதாக இருக்கிறது.

ஈழத்திருமண்ணை பிறந்த மண்ணாகவும், இங்கிலாந்து நாட்டின் வாழ்விடப் பிரஜையாகவும் இருக்கும் எனக்கு ஏன் இந்தியத் தேர்தலில் இத்தனை அக்கறை எனக் கேள்வி எழுவது சகஜமே !

இந்திய அரசியலின் தாக்கம் எனது தாய்மண்ணின் சகோதரர்களின் வாழ்வுடன் சம்மந்தப்பட்டது என்பது முதற்காரணம்.

இன்றைய உலகமயமாக்கப்பட்ட பொருளாதாரக் கொள்கையில் இன்று முன்னனி வகிக்கும் நாடுகளில் மிகவும் முக்கியமான நாடாக இந்தியத் திருநாடு திகழ்வது அடுத்தொரு காரணமாகிறது.

ஈழத்தில் நடந்து முடிந்த நிகழ்வுகளின் பின்னர் இன்றைய நிலையில் அந்நாட்டு மக்களுக்கு ஒரு நிம்மதியான, நிரந்தரமான, கெளரவமான, தமது வாழ்வாதரங்களை தாமே நிர்ணயிக்கும் அதிகாரம் கொண்ட ஒரு தீர்வு கிடைக்க வேண்டும்.

அதற்கு ஒரு திடமான, நிலையான மக்களின் அனுமதி கொண்ட அதிகாரமிக்க இந்திய அரசு அவசியம்.

நான் அரசியல் பாகுபாடற்றவன்.

இந்திய அரசியலில் ஈடுபட்டுள்ள அனைத்துத் தலைவர்களும் ஏதோ ஒரு வகையில் ஈழத்தமிழர் பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வு காண்பதை உண்மையாகவே விரும்புகிறார்கள்.

அவர்களின் அணுகுமுறைகளில் வேண்டுமானால் வேறுபாடுகள் காணப்படலாம். ஆனால் அனைவரின் இறுதி நோக்கமும் ஒரு நிரந்தர அரசியல் தீர்வே.

இதுவே யதார்த்தமாகும்..

தத்தமது அரசியல் காரணங்களுக்காக, தமது கட்சிகளின் வெற்றிக்காக ஒவ்வொருவரும் மற்றவர் மீது வீசும் சரமாரியான குற்றச்சாட்டுகளும் ஏனைய கொள்கை வேறுபாடுகளும் அவர்களின் காலத்தின் கட்டாயம்.

வித்தியாசங்களில் விளைவதுதான் மனித வாழ்க்கை. மனதுக்கு மனம், மனிதனுக்கு மனிதன் வேறுபடுவது இயற்கை நியதி. ஆனால் சத்திய உண்மைகள் நிரந்தரமானவை அவை காலத்தால் அழியாதவை.

தேர்தல் காலங்களில் தேவைகளின் நிமித்தம் காலக்கட்டாயத்தின் பணிப்பில் வேறுபாடுகள் விளக்கேற்றி வெளிச்சமூட்டப்படுகின்றன.

ஆனால் இந்தியத் தேர்தலின் வெற்றியில் ஈழத்தமிழர்களின் எதிர்காலமும் ஏன் மொத்த இலங்கையின் எதிர்கால சுபீட்சமுமே தங்கியுள்ளது. எனலாம்.

அடுத்ததாக இன்றைய உலகப்பொருளாதாரக் கண்ணோட்டத்தில் கடந்த சில வருடங்களாக உலகின் முன்னனி நாடுகள் கண்ட பொருளாதார வீழ்ச்சியிலும் கூட இந்திய பொருளாதார வளர்ச்சியையே கண்டது.

இன்றைய உலக்ப்பொருளாதாரச் சந்தையில் முன்னனி நாடாக இந்தியப்பெருந்தேசம் விளங்குவது அனைவராலும் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட ஒரு உண்மையாகும்..

இந்தியா காணும் பொருளாதார வளர்ச்சி சமுதாயத்தின் அடிமட்ட மக்களைச் சென்றடைகிறதா இல்லையா என்பதைப் பற்றி அலசும் வகையான ஆற்றலும், இத்தகையதோர் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் வல்லமை போட்டியிடும் எந்தக் கட்சிகளிடமும் உள்ளதா என்பதைப் பற்றிக் குறிப்பிடுவதற்கான அரசியல் முதிர்ச்சியும், இந்திய அரசியல் வரலாற்றுப் பின்னனி பற்றிய பூரண அறிவு இல்லாத என்னிடம் இல்லை என்பதுவே உண்மை.

இருப்பினும் மத்தியில் ஒரு உறுதியான அரசாங்கம் அமைந்திருப்பதால் மட்டுமே இந்தியாவின் இந்த முன்னனி நிலை உலகப்பொருளாரச் சந்தையில் நீடித்திருக்கும் என்பதைத் நான் தெளிவாகப் புரிந்து கொண்டிருக்கிறேன்.

இந்திய உபகண்டத்தின் அரசியலும் இவ்வுபகண்டத்தைச் சேர்ந்த நாடுகளின் ஜனநாயக அரசியல் கட்டமைப்புகளும் ஒரு சுதந்திரமான , உறுதியான இந்திய அரசாங்கத்தின் துணையுடன் தான் முன்னெடுத்துச் செல்லப்படமுடியும் என்பதும் அரசியல் அவதானிகள் பலரால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட விடயமாகிறது.

இத்தகைய வலுவான காரணங்களின் அடிப்படையில் இந்தியத் தேர்தல் முடிவுகளை ஆவலுடன் எதிர்பார்ப்பவர்களில் நானும் ஒருவனாகிறேன்.

இந்தத் தேர்தலில் யார் வெற்றி பெறுகிறார்கள் என்பது முக்கியமல்ல அவர்கள் பெறும் வெற்றி ஜனநாயக வரம்புகளுக்குட்பட்டதாக சுதந்திரமான இந்திய அரசியல் விஞ்ஞாபனத்தின் அடிப்படையில் அமைந்திருக்க வேண்டும் என்பதே முக்கியமானது.

மீண்டும் அடுத்த மடலில்

அன்புடன்
சக்தி

தி.சுபாஷிணி

நம்மோடுதான் பேசுகிறார்கள்

சீனிவாசன் & பாலசுப்ரமணியன்

                சென்ற ஆண்டு (2013) இறுதியில் டிசம்பர் 28 ஆம் நாள் தமிழூரில், பேராசிரியர் ச.வே.சுப்ரமண்யம் அவர்கள் நடத்திய கம்பன் கருத்தரங்கத்தில் கலந்துகொண்டு மறுநாள் டிசம்பர் 29 ஆம் நாள் திருநெல்வேலி வந்தேன். அங்கு இடையறா இலக்கிய வேளாண்மை செய்து கொண்டிருக்கும், பொருணை இலக்கிய வட்டத்தின் ஆண்டுவிழாவிற்கு சிறப்பு விருந்தினராக அழைக்கப்பட்டிருந்தேன். ஆயிரத்து 550 வாரங்களுக்கும் மேலாக, ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக்கிழமைகளிலும் முற்பகல் புலவர்கள், பேராசிரியர்கள் கூடி, சங்க மரபு இலக்கியங்கள் பற்றி கலந்துரையாடலும், சிறப்புப் பொழிவுகளும் நிகழ்த்திக் கொண்டிருக்கின்றனர். பண்பாட்டின் உறைவிடமான திரு.தளவாய் டி.ராமசாமி அவர்கள் இக்கட்டத்தின் புரவலராய் அவரது வீட்டில் சுப, அசுப நிகழ்வுகள் நடந்தாலும் தளராது நடத்தி வருகின்றார். அவரது அழைப்பின் பெருமிதத்தில் அவ்விழாவில் கலந்துகொண்டு, திரு.தி.க.சி. அவர்களைக் காணச் சென்றேன்.

                வழக்கம் போல், தன் வாய்கொள்ளாச் சிரிப்புடன் வரவேற்றார் தி.க.சி.

                “அடடா! இப்பொழுதுதான் ஓவியர் சீனிவாசனும் வேங்கட சுவாமிநாதனும் என்னை வந்து பார்த்து விட்டுப் போகிறார்கள். ஒரு அரைமணி நேரம் முன்பு வந்திருக்கக் கூடாதா?” என்றார் தி.க.சி.

                எனக்கு வருத்தமாய் போயிற்று. ஏனெனில் வேங்கட சுவாமிநாதன் அவர்களை நான் இரு வருட காலமாக பார்க்க முயன்று கொண்டிருந்தேன். அதை நான் தி.க.சி. அய்யா அவர்களிடம் கூறினேன். உடனே சீனிவாசனுடன் தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டார். ஆனால் இருவரும் நெல்லையை விட்டு மதுரையை நோக்கிச் சென்று விட்டனர். 31 ஆம் தேதியன்று சென்னையில் சீனிவாசன் வீட்டில் அவரைப் பார்க்கலாம் என்கின்ற தகவலைச் சொன்னார். அதன்படி 31-ந் தேதியன்று சென்னையை வந்தடைந்ததும், சீனிவாசன் வீட்டிற்கு கிளம்பி விட்டேன்.

                அடையாறிலுள்ள வீட்டைக் கண்டுபிடித்து, மூச்சிறைக்கப்போய் அவர் முன் நின்றேன். வேங்கட சுவாமிநாதன் “ஏனம்மா? இப்படி சிரமப்பட்டு என்னைப் பார்க்கலாமா?” என்று வினவினார். அப்போது அங்கு கவிஞர் தமிழச்சி தங்கபாண்டியன் இருந்தார். அவருக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்தார். சகோதரி ஏற்கனவே அறிமுகமானவர்.

“சிரமம் இல்லை சார்! உங்களுடைய அறிவும், திறனாய்வு பற்றியும் கேள்விப்பட்டிருக்கின்றேன்.

திரு.நாஞ்சில் நாடன் உங்களைப் பற்றி உயர்வாகக் கூறியுள்ளார். அன்றிலிருந்து உங்களைப் பார்க்க எண்ணம் கொண்டேன். உங்கள் எழுத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் அளவு அறிவில்லாதவள் சார் நான். ஆனால் உங்களைப் பார்க்க வேண்டும் எனத் தோன்றியது. நான் அனுபவத்தை இப்புத்தகத்தில் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கின்றேன்” என என் நூல்களை அவரிடம் கொடுத்தேன். அவர் மிகவும் பிரியமாக என்னிடம் பேசினார். ‘அத்தகைய அறிவாளி’ என்கின்ற ஆணவம் இல்லாது, என்னைப்பற்றி கேட்டுக்கொண்டார். பின் சீனிவாசன் தன் நூலைக் கொடுத்தார். அதுதான் “நம்மோடுதான் பேசுகிறார்கள்”. ஓவியர் எழுத்தாளராய் காட்சியளித்தார். அந்த கணத்திலிருந்து நாங்கள் இருவரும் நண்பர்களாகிவிட்டோம்.

                இப்படித்தான் என்னை நூல்கள் வந்தடைகின்றன. சீனிவாசன், பாலசுப்ரமணியன் என்னும் இரு ஓவியர்கள் நம்மோடுதான் எளிய பேச்சுநடையில் நம்முன் உட்கார்ந்து சம்மணம் போட்டுக்கொண்டு பேசுகிறார்கள். திடீரென்று எழுந்து ஜன்னல் அருகே நின்று சீனிவாசன் சீரியஸாகப் பேசுகிறார். அதைத் தூண்டிவிடுவது பாலசுப்ரமணியன். ‘என்னால் முடியலைப்பா? மூச்சு முட்டுது! கொஞ்சம் வெளியில் வாங்கப்பா! காலாற மெரினா வழியாக திருவல்லிக்கேணி செல்லலாம்” என்று அழைத்து செல்கிறார்கள்.

                ‘சுபாஷிணி’ என்று கூப்பிட்டு சொல்கிற மாதிரி இருக்கிறது. அதாவது “கலைங்கிறது கூடை முடையறது இல்லை. வாழ்க்கை. அனுபவம் வெளிப்பாடு. வாழ்க்கையைக் கத்துக்கவும் முடியாது. காமிக்கவும் முடியாது. கலையும் அப்படித்தான்”.

                மேலும் சீனிவாசன் தொடர்கிறார்.

                “சமுதாயத்துல மூணு விஷயங்களை வலுப்படுத்த வேண்டி இருக்கு. ஒண்ணு செவ்வியல் கலைகளை மீட்டெடுக்கிறது. பாதுகாக்கிறது. சமகாலக் கலையை வளர்க்கிறது. பிரச்சாரம் பண்றது, கலைபத்தின புரிதலை, நம்பிக்கையை மக்கள் மத்தியில் விதைக்கிறது. நாகரீகத்தைச் செழுமைப்படுத்துகிறது. இதை ஒரு கலை வெளிப்பாடாக இருக்கிற கட்டிடம் செய்ய முடியும்னா கலைஞனா இருக்கிற நம்மால் செய்ய முடியாதா? வாழ்வியல்தான் கலை, கலைதான் வாழ்வியல்.

                பொருளாதாரம் எப்பொழுதுமே கலை வெளிப்பாடுகளுக்கே தடையாக இருந்ததில்லை. மனநிலைதான் தடையாக இருக்கிறது. சிந்தனையும் சிந்தனை சார்ந்த கலை வெளிப்பாடும் பொருளாதாரத் தடையினால் தடைப்பட்டதில்லை. மக்களையும் சமுதாயத்தையும் செழுமைப்படுத்துவது சிந்தனை சார்ந்த கலை வெளிப்பாடுகளே!

                நூலின் நடை எளிய பேச்சு மொழியிலேயேதான் செல்கின்றது. ஆனால் அது கூறும் விஷயங்களோ பெரியது. மிகவும் பெரியது. ‘மஹா வாக்கியம்’ என்று கூறுவார்களே அதுபோல் இருக்கின்றது.

                சீனிவாசன் கேள்விகளைக் கேட்டு, குழப்புவதுபோல் ஒரு தோற்ற மயக்கத்தை உருவாக்குகிறார். பின் ஏதோ நம்முடன் பேசித்தான் தெளிவடைவதைப்போல், அவரது சிந்தனையின் தெளிவை, எண்ண ஓட்டங்களின் முறையை நம்மிடம் பகிர்ந்துக் கொள்கின்றார். படிக்கும் நமக்கும் அவருடன் சேர்ந்து பயணிப்பது இன்பமளிக்கின்றது.

                சீனிவாசன் முன் வைக்கும் கேள்வி & ஓவியம் என்றால் என்ன? அதையும் தாண்டி படைப்புகள் என்றால் என்ன? அப்படியென்றால் ஓவியன் யார்? படைப்பாளி யார்?

                “திருத்தமாகச் செய்யப்பட்ட எந்தவொரு வேலையின் வெளிப்பாடும் அழகுணர்வோடு இருக்குமானால் ஓவியம். அதே திருத்தமாக செய்யப்பட்ட எந்தவொரு வேலையின் வெளிப்பாடும் சிந்தனை சார்ந்து இருக்குமானால் அது படைப்பு. சுருங்கச் சொன்னால், அலங்காரமாகவும் இருந்துகொண்டு, சிந்தனைகளையும் தூண்டுமானால் அது படைப்பு.

                ஒரு படைப்பாளனுக்கும் ஒரு ஓவியனுக்கும் இருக்கக்கூடிய மிகப்பெரிய வித்தியாசம் பார்வையாளன் மனதில் சந்தோசத்தை மட்டும் தூண்டுபவன் ஓவியன். சந்தோசம் என்பது பார்த்த மாத்திரத்தில் தொற்றிக் கொள்கிற விஷயம். தொற்றிக்கொண்ட பிறகு ஒரு விளக்கத்தைக் கொடுத்து உற்சாகத்தைக் கொடுத்து சிந்தனையைத் தூண்டி, நம்முடைய கலாச்சாரத்தையும் நாகரிகத்தையும் பண்பாட்டையும் மீறிய அவரவர் சார்ந்த துறைகளில் அவரவர்களுக்கான ஊக்கத்தைக் கொடுப்பது படைப்பு. ஆக பயிற்சி, பயிற்சியின் முதிர்ச்சியில் விளைபவன் ஓவியன். பயிற்சியின் முதிர்ச்சியில் இருந்து விடுபட்டு சிந்தனாவாதியாக மாறி சிந்தித்தவற்றைப் படைப்பின் மூலமாக வெளிப்படுத்திச் சிந்தனையைத் தூண்டும் விதத்தில் படைப்புகள் இருக்குமானால் அவன் படைப்பாளி.”

                இப்படி அருமையான சிந்தனை ஓட்டம், விளக்கம் தருகிறார் சீனிவாசன் இந்நூலில். அதுவும் நெல்லுக்குள் அரிசி இருக்கு என்று போகிற போக்கில் சொல்வதுபோல் சொல்கிறார்.

                ‘கிளிப்பச்சையில் ஒரு காக்கா வந்துச்சுன்னு’ தொடங்கி, ஓவியத்தின், அருபத்தினைப் பற்றி விளக்குகிறார். சீனிவாசனின் அருப ஓவியங்களின் தேர்வைப்பற்றி பாலசுப்ரமணியம் அழகாகப் பகிர்ந்து கொள்கிறார். எல்லாம் ஓவியங்களில் தொழில்நுட்ப பெயர்கள். ஆனால் அதை மிகவும் எளிமையான மொழியில் கூறுகிறார். ஒரு அருப ஓவியத்திலேயும் வடிவம், டெக்சர், கலர், லைன்ஸ், உருவம் எல்லாமே இருக்குன்னு சீனிவாசன் சொல்கிறார். ஆனால் சீனிவாசன் ஓவியத்திலே அது இல்லாமலும் இருக்குன்னு சொல்கிறார் பாலசுப்ரமணியம். இதப்பத்தி சீனிவாசனிடம் மேலும் பேசியதை இங்கு பாலசுப்ரமணியம் குறிப்பிடுகிறார்

என்று நூல் முடிவடைகிறது.

                இந்நூலை படித்து முடித்தவுடன், “தி இந்து” தமிழ் நாளிதழில் (22.2.2014) கலை இலக்கியம் பகுதியில் ஓவியர் சந்தானராஜ் பற்றிய கட்டுரையில் எழுதியதை உங்களிடம் பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டும் என்று தோன்றியது.

                “புள்ளிகளை இணைப்பதல்ல கோடு. புள்ளிகளுக்கு இடையே ஒரு வெளி இருக்கிறது. அந்த வெளியையும் உள்ளடக்கியதுதான் கோடு”.

                இந்தப் புள்ளிகளுக்கு இடையிலுள்ள வெளியில் உருவாகும் படைப்புத் தெறிப்புகளால்தான், நான் சீனிவாசனின் தேடலை பார்க்கின்றேன்.

நூலின் தலைப்பு    –       நம்மோடுதான் பேசுகிறார்கள்

ஆசிரியர்                        &             சீனிவாசன் & பாலசுப்ரமணியன்

பக்கம்                               &             128

விலை                             &             200 ரூ

வெளியீடு                     &             வம்சி புக்ஸ்

                                                                19, டி.எம்.சாரோன்,

                   திருவண்ணாமலை & 606 601.