Author: admin

  • கர்மவீரர் காமராசர்

    — ஸ்வேதா மீரா கோபால்.

    கனவு மெய்ப்பட வேண்டும் …

    அந்தச் சிவகாமி மகனிடம் போய் செய்தி சொல்பவர் எவருமுண்டோ? புகழுரைகள் கண்டு மயங்காத சிந்தனையாளரைப் பற்றி இங்கே அனைவரும் புகழ்ந்து எழுதும் கட்டுரைகளை அவரிடம் ஒப்படைக்க இறைவா நீயே ஒரு நல்லவழியைக் காட்டிவிடு…

    பட்டியை நகராக்கி விருதுகள் பல பெற்ற மாமனிதனைப் பற்றி எழுதுவது சுலபமல்லவே… இப்படியும் ஒருவர் வாழ முடியுமோ என்ற ஆச்சரியக்குறிக்குச் சொந்தமான தமிழன்னையின் செல்லப்பிள்ளை… இமாலய சாதனைகள் பல இவர் ஆற்றிய பொழுதும் அனைத்தையும் வார்த்தைகளால் வர்ணிக்க முடியாதன்றோ? கர்மவீரர் காமராசர் பற்றி எழுதுவதில் எதை எடுப்பது, எதை விடுப்பது என்று சற்றே குழம்பியிருக்கிறேன்!

    கருப்பு காந்தி என்று போற்றப்படும் காந்தியவாதி; சூழ்நிலைக் காரணமாக தன்னால் பள்ளிக்கல்வி கற்க இயலவில்லையே, ஆனால் தன் நாட்டு மக்கள் அனைவரும் கல்வியறிவுப் பெற்றவர்களாக திகழ வேண்டும் என்று பெரிதளவில் முனைந்த “கல்வியாளர்”; ஆம், பட்டித்தொட்டிகளிலெல்லாம் கல்விச்சாலைகளும் தொழிற்கூடங்களும் நிறுவியவர்…

    ஒருமுறை மாடு மேய்க்கும் சிறுவன் ஒருவனிடம் ஏன் பள்ளிக்குச் செல்லவில்லை என்று முதலமைச்சர் காமராசர் வினவ, அதற்கு அச்சிறுவன் கஞ்சிக்கே வழியில்லை என்று கேட்பவர் யார் என்று கூட அறியாமல் கூறிவிடுகிறான். நமது பெருந்தலைவரும் “கஞ்சி கிடைத்தால் பள்ளிக்குச் செல்வாயா…?” என்கிறார். ஆம், என்று அச்சிறுவன் பதிலளிக்கவே, தமிழ்நாட்டில் அறியாமை நீங்கி அனைவரும் கல்வி கற்கத் திட்டங்கள் தீட்டுகிறார் கர்மவீரர்.

    ஏழை, எளியவர், தாழ்ந்தவர் என்று எந்த பாகுபாடுமின்றி அனைவரும் கட்டாயம் கல்வி கற்க வேண்டும் என்று அவர் வகுத்த இலவச மதிய உணவு மற்றும் சீருடைத் திட்டம் உலக வரலாற்றில் சிறந்த மைல்கற்களில் ஒன்றாகும். கல்வி கற்பிக்கவும் ஆசிரியர்கள் வேண்டும் அல்லவா? அதற்காக ஆசிரியர்கள் நலன் கருதி இவர் அமைத்த மூன்று நலன் திட்டம் ஆசியக் கண்டத்தில் முதல்முறை அமுலுக்கு வந்த திட்டமாகும். அதுமட்டுமல்லாது தமிழகத்தில் பல நூலகங்களையும் தோற்றுவித்தவர்.

    காமத்திற்கு அப்பாற்பட்ட மகாராஜா இவர். சமுதாய மேம்பாட்டிற்காகத் தொண்டாற்றியதால் தனக்கென்று குடும்பம், சொத்து என்று எதுவும் அமைத்துக் கொள்ளவில்லை. அவரது சொத்து ஒரு சில கதராடைகளும் சில நூல்களும் மட்டும் தான். முதலமைச்சராய் பதவி வகுத்தக் காலத்தில் தன் தாய்க்குக் கூட சலுகைகளும் சௌகரியங்களும் செய்யாத அபூர்வ மனிதர். தேசநலனுக்காகவே உழைத்து தன் சுகங்களை முற்றிலும் துறந்த தியாகி. இன்று இவரைப் போன்ற ஒரு தலைவரைக் காண முடியுமோ?

    தொழிற்சாலைகளின் வளர்ச்சி, விவசாயத்தில் பசுமை, அணைக்கட்டுகள் அமைத்து நீர்நிலைகளை அதிகரித்தது என்று மேலும் மேலும் அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம் இந்த சரித்திரநாயகனின் சாதனைகளை… நேர்மையான நோக்குடன் உண்மையாகவே தன் மாநிலத்தின் வளர்ச்சிக்காக சுமார் ஒன்பது ஆண்டுகள் (1954- 1963) முதலமைச்சராகப் பதவி வகுத்த காலத்தில், மற்ற அமைச்சர்களையும் அரவணைத்துச் சென்றதால் இவரது திட்டங்களுக்கு மக்களின் ஆதரவும் அமோக வெற்றியும் கிடைத்தது. இவரது ஆட்சியின் பொழுது தமிழகம் இந்தியாவிலேயே முதல் மாநிலமாக விளங்கியது. கர்மவீரரின் ஆட்சி தமிழகத்தின் பொற்காலம் ஆகும்.

    அரசன் எவ்வழியோ அமைச்சர்கள் அவ்வழி என்ற கூற்றுக்கு ஒப்ப இவரது அமைச்சர்களும் எளிமையாகவும் நேர்மையாகவும் வாழ முன்னோடியாய் வாழ்ந்துகாட்டிய உதாரணப் புருஷர். தனக்கு எதிராகப் போட்டியிட்ட கட்சிக்காரர்களையும் நண்பர்களாக்கி அவர்களுடன் சேர்ந்து நாட்டிற்காக உழைத்த உத்தமர். எதிரும் புதிருமாயிருக்கும் இன்றையத் தலைவர்கள் நாட்டு முன்னேற்றத்திற்காக ஒற்றுமையாய் வாழ இவரிடமிருந்து கற்க வேண்டியப் பாடமிது. பிற தலைவர்களுடன் கருத்து வேறுபாடு கொண்ட பொழுதும் அவர்களைப் பற்றி அவதூறுகள் தானும் பரப்பாமல் மற்றவர்களையும் பரப்பவிடாமல் செய்த பெருந்தலைவர்.

    விடுதலைப் போராட்டத்தின் போது கிடைத்த சிறைவாசத்தில்கூட ஆங்கிலம் மற்றும் பல பிற மொழிகளைக் கற்று நேர நிர்ணயம் செய்த நிர்வாகி. தமிழ் வடிவம் தட்டச்சில் மேண்மையடைய பாடுபட்டவர். பத்தரிக்கைக்காரர்களின் தோழர். ஒருமுறை பத்தரிக்கைக்காரர் ஒருவர் பல கோணங்களில் இவரைப் படம்பிடிக்க, என்ன செய்தாலும் தன் முகமோ அல்லது நிறமோ மாறப்போவதில்லை. இருக்கும் முகம் தானே வரப்போகிறது என்று நகைச்சுவையுடன் பதிலளித்த நகைச்சுவையாளர். சோவியத் நாடுகளுக்குக் கூட வேட்டி சட்டை அணிந்த எளிமையானவர். கடும்குளிரில் தாக்குப்பிடிக்க அதிகபட்சம் சால்வை அணிந்தவர்!

    இவ்வாறு எத்தனையோ சம்பவங்கள் அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம். இவரது உயர்ந்த நெறிகளைப்பற்றிக் கூற…லாவகமாக இரண்டு பிரதமர்களை உருவாக்கிய “கிங்மேக்கர்”; காமராசர் திட்டம்( கே பிளான்) மூலம் தானே முதலில் பதவி விலகிப் பிற மூத்த தலைவர்களுக்கு எடுத்துக்காட்டாய்த் திகழ்ந்த உத்தமர்.

    வெறும் வார்த்தைகளால் அல்லாது செயல்களால் துணிந்து அற்புதங்கள் ஆற்றிய செயல்வீரர்.

    பிறந்த பொழுதிலே காமாட்சி என்று பெயர் சூட்டப்பட்டு, பிறகு, தன் தாய்க்கு ராசாவாகி, இல்லை… இல்லை… ஒட்டுமொத்த தமிழர்களின் முடிசூடா மன்னராகி, காமராசராகிய சக்கரவர்த்தியே, நீவீர் மீண்டும் பிறக்க வேண்டும் எம் அன்னைத் தமிழ்நாட்டினிலே. பல இயற்கை வளங்களிலிருந்தும் மின்சாரம் அபிவிருத்தியடையவும், நம் மாநிலத்தில் காவிரி பாய்ந்தோடவும், மேன்மேலும் தொழில் வளர்ச்சியடையவும், சாலைகள் சீராகவும், பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் முதலீடுகள் பெருகவும், சுத்தமான, சுதந்திரக்காற்றை சுவாசிக்கவும், கல்வி, கலை அனைத்தும் வளரவும், எல்லாவற்றிற்கும் மேல் கல்வியறிவுடன் பண்பும் நிறைந்த மனிதர்களாய்த் தமிழர்கள் திகழ, நமது மாநிலம் மீண்டும் முதலிடம் பெற்று நம் நாட்டிற்காக மட்டும் அல்லாமல் இவ்வுலகிற்கே வழிகாட்டியாக அமையத் தமிழனாய் இன்றேப் பிறந்திடுவீர் நம் தமிழ்நாட்டிலே.

    விருதுப்பட்டி போல் எத்தனையோ பட்டிகள் நகரமாவதற்குக் காத்துக்கொண்டிருக்கிறது, மீண்டும் தங்கள் வருகைக்காக. அமைதிப்பூக்கள் வளர்த்து மற்றுமொரு வசந்தகாலம் தமிழ்நாட்டில் உலவ இன்றே வாரீர். உம் வருகைக்காகத் துடித்துக் காத்துக்கொண்டிருக்கும் தமிழர்கள் நாங்கள் என்ற இந்தச் செய்தியை அந்தச் சிவகாமி மகனிடம் போய் செய்தி ( தூது) சொல்பவர் எவருமுண்டோ, எவ்வழியுண்டோ, இறைவா காட்டிவிடு விரைவில்.

    Share
  • நம்பிக்கை

    தமிழ்நேசன் த.நாகராஜ்

    பெற்றெடுத்துப் பெயரிட்டு
    அறிவும் அழகும் அடையாளமாக்கிப்
    பெருவாழ்வு தந்த
    தாய் தந்தையை
    உதறி விட்டு…
    உனது கடைக்கண் பார்வையில்
    தனது கடைநிலையை இழந்து காதலில் விழுந்து…
    உன் ஆண்மையில் தஞ்சம்
    அடையும் பெண்மையும்…
    உன் பெண்மையில் தஞ்சம்
    அடையும் ஆண்மையுமே…
    ’நம்பிக்கை!’

    Share
  • கட்டற்ற மென்பொருள் கணித்தமிழ் வளர்ச்சிக்கு இடரா?

    நீச்சல்காரன்.

    மென்பொருட்கள் உரிமையடிப்படையில் இரண்டு வகையுண்டு. ஒன்று அதன் நிரல்கள் காப்புரிமை கொண்டு பெரும்பாலும் விற்பனையிலோ, சிலசமயம் விலையில்லாமலும் வெளிவருபவை. அடுத்தவகை நிரல்கள் எல்லாம் கட்டுப்பாடுகள் இல்லாத உரிமையில் பெரும்பாலும் இலவசமாக வெளிவருபவை. அந்த இரண்டாவது வகையே கட்டற்ற மென்பொருள் என்று பொதுவாக விலையில்லாமலும், எந்தவிதக் காப்புரிமை இன்றியும் விநியோகிக்கப்படுகிறது. இதனை யாரும் மேம்படுத்தலாம், யாரும் இலவசமாகப் பயன்படுத்தலாம். இதனால் தொழிற்நுட்பம் எளிதில் அனைவருக்கும் வந்தடைகின்றது, அதன் பலனை ஒட்டுமொத்தச் சமூகமும் அனுபவிக்கலாம். இவற்றை யார் உருவாக்குகிறார்கள்? பெரும்பாலும் தன்னார்வலர்கள் ஒரு குழுவாகச் சேர்ந்து உருவாக்கியும், அதை மேம்படுத்தியும் வளர்க்கிறார்கள். இவர்கள் வருமானத்திற்கு என்ன செய்வார்கள்? பொதுவாக நேரடி லாபம் இல்லாவிட்டாலும், நன்கொடைகள், சேவைக் கட்டணம், விளம்பரம் போன்ற வழிகளில் பலனடைகிறார்கள். காப்புரிமை கொண்ட மென்பொருட்களில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள யுக்திகள் வெளிப்படையாக இல்லாததாலும், பணம் கொடுத்து வாங்கியவர்கூட நிரல்களை மாற்றியமைக்க முடியாததாலும் கொள்கையடிப்படையில் கட்டற்ற மென்பொருளுக்குப் பெரிய ஆதரவு உண்டு.

    விக்கிப்பீடியா உட்பட வெற்றி பெற்ற பல கட்டற்ற மென்பொருள்கள் எல்லாம் நன்கொடைகளின் மூலமே தொடர்ந்து இயங்குகின்றன. வேறு சில மென்பொருள் நிறுவனங்கள் இலவச மென்பொருளுக்கு இதர சேவைகள் மூலம் வணிகம் செய்கிறார்கள். ஒருவகையில் கட்டற்ற மென்பொருள் என்பது விளம்பரயுக்தியாக பயன்பட்டாலும் சாமானியப் பார்வையில் இது தேவையாக உள்ளது. இவ்வகை மென்பொருட்களைச் சட்டப்படி விற்பனையும் செய்யலாம் ஆனால் தனியொருவரின் காப்புரிமையில் இருப்பதில்லை, மேலும் மேம்படுத்தியவரும் அதே காப்புரிமையில் விற்பனை செய்து கொள்ளலாம். இங்குக் கவனிக்க வேண்டிய மற்றொரு தகவல் கட்டற்ற மென்பொருட்கள் பரவலாக அறியப்பட்ட துறையில் அதற்கு மேம்பட்ட அல்லது இணையான தரத்தில் காப்புரிமையுடன் தொழில்முறை மென்பொருட்கள் இருக்கும். காரணம் பெரிய வணிகம் இல்லாததால் தன்னார்வலர்களால் ஆய்வுத் துறையில் (R&D) அதிகம் செலவழிக்க முடியாது. மேலும் இத்தகைய தொழில்முறை மென்பொருள் உற்பத்தியாளரால்தான் உத்திரவாதத்துடனும், அர்ப்பணிப்புடனும் செயல்படமுடியும். செலவு குறைக்க விரும்புவோர் லிபரல்ஆபிஸ் போன்ற கட்டற்ற மென்பொருளை நோக்கியும், சேவை அதிகம் விரும்புவோர் மைக்ரோசாப்ட் ஆபிஸ் போன்ற காப்புரிமையுடைய மென்பொருளை நோக்கியும் செல்கிறார்கள்.

    இப்பொருளாதார மாதிரி வளர்ந்த நாடுகளுக்கு உகந்தது. ஆனால் வளரும் நாடுகள் குறிப்பாகத் தமிழ்ச் சூழலில் உகந்ததா என்பதே கேள்வி. இங்குத் தமிழ் மென்பொருளுக்கு ஆய்வு செய்யவே ஆட்கள் குறைவு. மேலும் உருவாகும் மென்பொருளையும் வாங்கி ஆதரிக்கும் பொதுப்போக்கு இல்லை. மென்பொருளுக்கான நன்கொடைகள் குறிப்பிடுமளவு இல்லை. அதிகமாக இலவசங்களுக்குப் பழக்கப்பட்ட மக்கள் சேவைக் கட்டணத்தை விரும்புவதில்லை. சிறிய சமுதாயம் என்பதால் ஆய்வுகளுக்கான செலவு விகிதம் அதிகம். “தமிழை வைத்து காசு பார்க்கிறார்கள்” என்ற பொதுச்சிந்தனையால் தமிழ் மென்பொருளுக்கு வணிகச் சந்தை அழிந்துவருகிறது. பிறமொழிகளில் இருக்கும் கட்டற்ற மென்பொருளைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்து இங்கு விலையில்லாமல் விநியோகிக்கும் போது தமிழுக்கான ஆய்வு செய்து வெளிவரும் மென்பொருட்கள் புறக்கணிக்கப்படுகின்றன. “இது இலவசம்” என்று கொடுக்கும் போது அப்பொருளின் சந்தை மதிப்பு பூஜ்யமாகிறது. மேலும் இலவசமாகக் கிடைக்கும் போது ஏன் காசு கொடுக்கவேண்டும் என்று பிரச்சாரம் செய்து சந்தை அழிக்கப்பட்டுவருகிறது. எனவே அதே துறையில் புதிதாக யாரும் முதலீடு போட்டு மென்பொருட்கள் உருவாக்கமாட்டார்கள். மீறி சுயமுயற்சியில் மென்பொருட்கள் உருவாக்குபவர்களுக்கு உரிய அங்கீகாரம் வழங்காமல் கட்டற்ற முறையில் வெளியிட அழுத்தம் கொடுப்பது கணித்தமிழ் வளர்ச்சிக்கு உகந்ததல்ல. அதே நேரத்தில் பெரிய ஆய்வுகளின்றித் தமிழில் கட்டற்றவளங்களும் வளர்வதில்லை. இயல் மொழிப்பகுப்பாய்வுத் துறையில் கட்டற்ற மென்பொருட்கள் தமிழில் இல்லை என்பது பெரிய குறை. தங்களாலும் ஆய்வு செய்யமுடியாமல், ஆய்வு செய்தவர்களையும் ஆதரிக்கமுடியாமல் நிற்கிறது கட்டற்ற கொள்கை.

    OpenSourceகட்டற்று இருப்பதால் பலருக்கும் ஆய்வு செய்ய வசதி கிடைக்கும் என்று எண்ணினால் அது தவறு. எந்தவிதப் பொருளாதார எதிர்ப்பார்ப்பையும் கொண்டிருக்காதவர்கள் தான் இதில் ஆய்வு செய்யமுடியும் காரணம் அதன் கட்டற்ற கொள்கை. ஆய்வை வெளியிட்டு பணமீட்ட முடியாது. எனவே கணித்தமிழ் ஆய்வுகள் வேலைவாய்ப்பைத் தருவதில்லை என்று நேரடியாகவே மாணவர்களிடம் ஆசிரியர்கள் சொல்லும் அளவிற்கு நாம் சென்றுவிட்டோம். தமிழ் படித்தால் வேலை இல்லை என்ற நிலையை உருவாக்கி வருகிறோம். முன்பு கணித்தமிழுக்கு உழைத்தவர்கள் தொடர்ந்து உழைக்க முடியாமல் போன காரணத்தை அறியவேண்டும். தப்பித் தவறி வெற்றிபெற்ற மென்பொருட்கள் எல்லாம் தனிமனிதர்களின் சுயஉந்துதல் என்பதையும் உணரவேண்டும். இந்நிலை நீடித்தால் கணித்தமிழ் வளர்ச்சியில் ஒரு தேக்கம் நிலவலாம். பெரு ஊடகங்கள் தங்கள் சுய உந்துதலால் மென்பொருட்களை உருவாக்கி உதவினால் தவிர கணித்தமிழ் ஆய்வு மாணவர்கள் உருவாகமாட்டார்கள். தமிழ் எழுத்துலகம் வளர எப்படி தமிழ்ப்புத்தகத்திற்கு ஒரு சந்தை வேண்டும் என்கிறோமோ அதுபோல தமிழ்மென்பொருட்களுக்கும் ஒரு சந்தை வேண்டும். இங்கு வெற்றிகரமான வணிக மென்பொருட்கள் ஏதுமின்றிக் கட்டற்ற கொள்கையைக்காட்டி காப்புரிமை கொண்ட மென்பொருட்களுக்கு எதிராகப் பிரச்சாரம் செய்கிறோம். காப்புரிமை கொண்ட மென்பொருட்களுக்குத் தகுந்த விலைகொடுக்காமல் கட்டற்ற உரிமத்திற்கு வற்புறுத்துகிறோம். கணித் தமிழ் வளர்ச்சிக்குத் தேவை திறமூலமோ(open source), மூடியமூலமோ(closed source) அல்ல கணித் தமிழாய்வுகள்தான்.

    வெற்றிகரமான மாதிரி என்பது காப்புரிமையுடன் ஒரு மென்பொருள் வணிகலாபத்தை அடைந்து அதில் ஒருபகுதியைச் சமூக மேம்பாட்டிற்குக் கட்டற்ற முறையில் வழங்குவதே ஆகும். மூடியமூலம் கொண்ட மென்பொருள்தான் வணிகரீதியாகச் சிறந்தது. இத்தகைய வணிகம்தான் நாட்டின் உள்நாட்டு உற்பத்தியை உயர்த்தும், ஆய்வுகள் செய்ய பொருளாதாரம் கிடைக்கும். புதிய மாணவர்கள் இத்துறையில் ஆர்வம் காட்டுவார்கள். அடிப்படைக் கல்வியைப் போல மொழிக்கருவிகள் முக்கியமானது அனைவருக்கும் விலையில்லாமல் கிடைக்கவேண்டும். ஆனால் அதைக் கல்வி நிறுவனங்கள் அல்லது அதிகார அமைப்புகள் உருவாக்கத் தவறியபோது தனிமனிதர்களின் உழைப்பில் உருவானவற்றைக் கட்டற்ற முறையில் இல்லை என்று எதிர்ப்பது எதிர்கால வளர்ச்சியைச் சிதைக்கும். தமிழ்மென்பொருட்களுக்கு உருவாகும் சந்தையைக் கட்டற்ற கொள்கை கெடுக்குமானால் அக்கொள்கை கணித்தமிழ் வளர்ச்சிக்குப் பாதகமானது. எனவே தொலைநோக்குப் பார்வையுடன் அணுகி, பயனுள்ள தமிழ் மென்பொருட்கள் எவ்வகையில் இருந்தாலும் ஆதரிப்போம் வளர்த்தெடுப்போம்.

    படம் உதவி: http://packetpushers.net/podcast/podcasts/show-205-open-source-network-monitoring-omdistro-org/

    Share
  • கர்ம வீரர் காமராசர்

    சி. உமா சுகிதா.

    முன்னுரை:
    சுயநலமின்றி, நேர்மையுடன் நெறி தவறாமல் நாட்டுக்காகப் பணியாற்றியவர்கள் மறைந்துவிட்டாலும், ஈடு இணையற்ற தலைவர்களாக மக்கள் மனதில் வாழ்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். இப்படிப்பட்டவர்களில், “பெருந்தலைவர்” என்று மக்கள் தங்கள் இதயங்களில் வைத்துத் துதிக்கும் தலைவர்தான் கர்ம வீரர் காமராசர்!

    பிறப்பும் சிறப்பும்:
    ஏழைக் குடும்பத்தில் பிறந்தாலும் அயராத உழைப்பால் தூய்மையான தொண்டால் ஒரு மனிதன் வான் போல் உயர முடியும் என்பதை உலகத்துக்கு நிரூபித்துக் காட்டியவர்! “நாட்டு நலனே எனது நலன்” என்று கருதி காந்தி வழியில் அரும்பாடுபட்ட காமராசர், தான் கொண்ட கொள்கைகளைப் பரிசு சுகத்திற்காகப் பறிகொடுக்காத உத்தமர். இவர் 15.07.1908 ஆண்டு பிறந்தார்.

    பள்ளிப் படிப்பிற்கு முற்றுப்புள்ளி:
    5 வயதில் காமராசர் தொடக்கப் பள்ளிக் கூடத்தில் சேர்க்கப்பட்டார். அந்தப் பள்ளிக்கூடத்தை நடத்தி வந்த வேலாயுதம் என்பவர் மிகவும் கண்டிப்பானவர். அவரிடம் காமராசரால் கல்வி கற்க முடியவில்லை. பின்னர், காமராசர் “ஏனாதினாத நாயனார் வித்தியாசாலா” என்ற பள்ளிக் கூடத்தில் சேர்க்கப்பட்டார். இந்தப் பள்ளியில் தமிழ் எழுத்துக்களைப் படிக்கவும், எழுதவும் காமராசர் கற்றுக்கொண்டார். அடுத்த ஆண்டே, காமராசரை, ‘சத்திரிய விருத்தாச்சலா” என்ற பள்ளியில் சேர்த்தனர்.

    அந்தப் பள்ளியில் காமராசர் சேர்ந்து ஒரு ஆண்டு கூட ஆகவில்லை, அப்பொழுதுதான் காமராசரின் குடும்பத்தையே நிலைகுலையச் செய்த அந்தச் சம்பவம் நடந்தது. ஒரு நாள் காமராசரின் தந்தை குமாரசாமிக்கு தலைவலி ஏற்பட்டது. அவர் வீட்டிற்குச் சென்று படுத்தார். மறுநாள் எழ முடியவில்லை, குமாரசாமி இறந்து விட்டார். அப்பொழுது காமராசருக்கு 6 வயது, அவர் தங்கை நாகம்மாளுக்கு 4 வயது.

    சின்னஞ் சிறுவரான காமராசர் வழக்கம்போல் பள்ளிக்குச் சென்று வந்தார். அவரது மாமா கருப்பையா அந்த ஊரின் நாட்டாமைக்காரராவார். அதனால், அவருக்கு மரியாதை இருந்தது. மாமா நாட்டாமைக்காரன் என்பதனால், கோவில், பள்ளிக்கூடம் போன்ற இடங்களில் அவருக்குத் தனி சலுகை இருந்தது. இதுவே, காமராசரின் படிப்பைச் சீரழித்தது. இளமைப் பருவத்திற்கே உரிய வீர விளையாட்டுக்களில் அவரது எண்ணம் சென்றது. இதைக் கண்ட காமராசரின் மாமா கருப்பையா தமது ஜவுளிக்கடையில் வைத்துக்கொண்டார். பின்னாளில் லட்சக்கணக்கான ஏழைக் குழந்தைகளின் கல்விக் கண்ணைத் திறந்த காமராசரின் பள்ளிப் படிப்புக்கு அப்பொழுது முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்பட்டது.

    நெஞ்சில் வளர்ந்த நாட்டுப்பற்று:
    இந்தச் சமயத்தில் தான் முதல் உலகப்போர் தொடங்கியது. போர் செய்திகளையும் அறிந்து கொள்ளும் ஆர்வம் சிறுவன் காமராசருக்கு ஏற்பட்டது. போர் செய்திகளைப் படிக்கும்போதே இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தில் உள்ள கருத்துக்களைப் பற்றியும் படிக்கத் தொடங்கினார். அப்பொழுதுதான் மெல்ல மெல்ல அவரது நெஞ்சில் நாட்டுப் பற்று வளரத் தொடங்கியது. காங்கிரஸ் கட்சியினர் நடத்தியப் பொதுக்கூட்டங்களுக்கும் செல்லத் தொடங்கினார்

    விருதுநகரில், நடந்த பொதுக்கூட்டத்தில், டாக்டர் வரதராஜூலு உணர்ச்சி போங்க உருக்கமாக ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலையைக் கண்டித்துப் பேசினார். இந்தப் பேச்சைக் கேட்ட காமராசர் விடுதலை வேட்கைக்கொண்டு போராட்டத்தில் ஈடுபட்டு ஆங்கிலேயே ஆட்சிக்கு முடிவு கட்ட தீர்மானித்தார். இதைத் தொடர்ந்து, காங்கிரசே கட்சியின் தொண்டரானார். அப்பொழுது அவருக்கு வயது 16.

    காமராசர் காங்கிரஸில் சேர்ந்து அவரது உறவினர்களுக்குப் பிடிக்கவில்லை. இதைத் தொடர்ந்து, காமராசரின் மாமா கருப்பையா, காமராசரைத் திருவனந்தபுரத்திற்கு அனுப்பி வைத்தார். அங்கு காமராசரின் இன்னொரு மாமா காசி நாராயணன் மரக்கடை வைத்து இருந்தார். “வீர சுதந்திரம் வேண்டி நின்றார்… பின்னர் வேறொன்று கொள்வாரோ?” என்று பாரதி பாடியது போல் காமராசரின் மனம் மாறவில்லை. கேரளா மாநிலம் வைக்கத்தில் நடந்த சத்தியாகிரக போராட்டத்தில் காமராசர் கலந்து கொண்டார். இதை அறிந்த கருப்பையா காமராசர் எங்கிருந்தாலும் பொதுத் தொண்டில் ஈடுபடத்தான் செய்வார் என்பதைத் தெரிந்து கொண்டு அவரை விருது நகருக்கே அழைத்துக்கொண்டார். இதன் பின்னர், அரசியலில் தீவிரமாக ஈடுபடத் தொடங்கினார் காமராசர். அப்பொழுது காந்தி வெள்ளையருக்கு எதிராக ஒத்துழையாமை இயக்கத்தை அறிவித்தார். இந்த நேரத்தில் காங்கிரஸ் கட்சி தேர்தலில் போட்டியிட்டு அமைச்சரவை அமைக்க வேண்டும் என்று ஒரு தரப்பினரும்,தேர்தலில் போட்டியிடக்கூடாது என்று இன்னொரு தரப்பினரும் கூறி வந்தனர்.

    கல்விக்கண் திறந்தவரின் வாழ்க்கைப் பாதை:
    ◆ 1903 ஜூலை 15ந் தேதி விருதுநகரில் எளியக் குடும்பத்தில் பிறந்தார் காமராசர். அவரது தந்தை குமாரசாமி நாடார், தாய் சிவகாமி அம்மாள்.

    ◆ 1908 -ம் ஆண்டு காமராசர் திண்ணைப் பள்ளிக்கூடத்தில் சேர்க்கப் பட்டார். 1909ல் இவரது தந்தை குமாரசாமி நாடார் காலமானார்.

    ◆ 1919 – ஏப்ரல் மாதம் ரவுலெட் சட்டத்தை எதிர்த்து காந்தியடிகள் விடுத்த அழைப்பை ஏற்றுக் காங்கிரஸின் முழுநேர ஊழியர் ஆனார்.

    ◆ 1923 – மதுரையில் நடந்த கள்ளுக்கடை மறியலில் ஈடுபட்டார். நகர்புரி கொடி போராட்டத்தில் பங்கு பெற்றார்.

    ◆ 925 – கடலூரில் இருந்து தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

    ◆ 1926 – சத்தியமூர்த்தி – ஸ்ரீனிவாச அய்யங்கார் ஆகியோருடன் தேர்தல் பணி புரிந்தார்.

    ◆ 1930 – வேதாரணியத்தில் நடைபெற்ற உப்பு சத்தியாகிரகத்தில் கலந்து கொண்டு இரண்டாண்டு அலியூர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.

    ◆ 1931 – காந்தி இர்வின் ஒப்பந்தம் காரணமாக காமராசர் விடுதலை செய்யப்பட்டார். ராமநாதபுரத்தில் இருந்து சென்னை மாகாண காங்கிரஸ் செயற்குழுவிற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

    ◆ 1933 – சதி வழக்கில் காமராசர் சிறைக்கு அனுப்பப்பட்டு குற்றம் நிரூபிக்கப்படாததால் விடுதலை செய்யப்பட்டார்.

    ◆ 1934 – காமராசரின் கடும் உழைப்பால் பொதுத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் பெருவாரியான வாக்குகள் பெற்று வெற்றி பெற்றது.

    ◆ 1936 – காங்கிரஸ் கமிட்டி தேர்தல் காரைக்குடியில் நடந்தது. சத்தியமூர்த்தி தலைவராகவும் காமராசர் செயலாளராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்கள்.

    ◆ 1937 – சட்டமன்ற பொதுத்தேர்தலில் காமராசர் விருது நகரில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். விருதுநகர் நகராட்சி மன்றத் தேர்தலில் 7வது வார்டில் போட்டியிட்டு வென்றார்.

    ◆ 1948 -ம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் சிறையில் இருந்து விடுதலையானார். ஒரு நாள் மட்டும் நகராட்சிக் கூட்டத்தில் கலந்துகொண்ட பிறகு, தீவிர கட்சிப் பணிக்காக நகராட்சித் தலைவர் பதவியை ராஜிநாமா செய்தார்.

    ◆ 1942 -ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் போராட்டத்தில் கைது செய்யப்பட்டு அமராவதி சிறையில் இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்த பின்னர் பிறகு வேலூர் சிறைக்கு மாற்றப்பட்டார்.

    ◆ 1945 – விடுதலை ஆனார்.

    ◆ 1946 – மே மாதம் 16ஆம் தேதி தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி தலைவராக மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

    ◆ 1947 – ஆகஸ்ட் 15ஆம் நாள் இந்தியா விடுதலைப் பெற்றது. பண்டிதர் நேருவின் தலைமையில் இடைக்கால அரசு உருவானது. அகில இந்திய காங்கிரஸ் கமிட்டி உறுப்பினர் ஆனார்.

    ◆ 1948 – மூன்றாவது முறையாகத் தமிழ் நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி தலைவர் ஆனார்.

    ◆ 1950 – நான்காவது முறையாகத் தமிழ் நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி தலைவர் ஆனார்.

    ◆ 1952 – மூதறிஞர் ராஜாஜி முதல் அமைச்சர் ஆவதற்கு காமராசர் ஒத்துழைப்பு நல்கினார்.

    ◆ 1952 – ஐந்தாவது முறையாகத் தமிழ் நாடு காங்கிரஸ் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

    ◆ 1954 – 13ம் தேதி சென்னை மாநிலத்தின் முதல் அமைச்சர் ஆனார்.

    ◆ 1955 – ராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில் புயலாலும் மழையாலும் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளை நேரில் பார்த்து நிவாரண உதவிகளைச் செய்தார்.

    ◆ 1956 – ஏழைக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த குழந்தைகள் படிப்பதற்கான பள்ளியில் இலவச மதிய உணவுத் திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தினார்.

    ◆ 1961 – அக்டோபர் 9ஆம் தேதி சென்னை மாநகராட்சி உருவாக்கிய காமராசர் திருவுருவச் சிலையை பிரதமர் நேரு திறந்து வைத்தார்.

    ◆ 1963 – எல்லோருக்கும் இலவசக் கல்வித் திட்டத்தை அமுல்படுத்தினார். அக்டோபர் 2ஆம் தேதி காமராசர் திட்டத்தின்படி இளைஞர்களுக்கு வழிவிடும் நோக்கத்தில் முதல் அமைச்சர் பதவியை ராஜிநாமா செய்தார்.

    ◆ 1964 – அனைத்திந்திய காங்கிரஸ் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

    ◆ 1971 – பொதுத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் கட்சி தோல்வி அடைந்தது ஆனாலும் காமராசர் வெற்றி பெற்று எம்.பி. ஆனார்.

    ◆ 1972 – காமராசருக்கு தாமிரப் பத்திர விருது வழங்கப்பட்டது.

    ◆ 1975 – எளியக் குடும்பத்தில் பிறந்து விடுதலைப் போராட்டத் தொண்டனாக வாழ்க்கையைத் தொடங்கி தன்னலமற்ற உழைப்பால் தியாகத்தால் மக்கள் தலைவராக உயர்ந்து கோடான கோடி இதயங்களில் குடிகொண்ட காமராசர், 1975 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 2ஆம் தேதி மறைவு எய்தினார். அன்றைய தினம் அண்ணல் காந்தியடிகள் பிறந்த தினம் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

    எதிலும் வேகம்:
    விருதுநகரில் உள்ள ஒரு பள்ளிக்கூடக் கொட்டகை தீப்பிடித்து எரிந்தது. புதிய கொட்டகை போடுவதற்காக வேம்பர் நாடார் என்பவற்றின் தலைமையில் ஊரில் உள்ள 20 முக்கியஸ்தர்கள் காமராசரை சந்திக்கச் சென்னை வந்தனர். இதைத் தெரிவித்த இரண்டு தரப்புக்குப் பொதுவான நண்பரிடம், ” இவங்க ஆளுக்கு கொஞ்சம் பணம் போட்டாலே கொட்டகை போட்டிருக்கலாமே, இத்தனை பேர் மெட்ராசுக்கு வந்து போகிற செலவு, தாங்கும் செலவு, ஊர் சுற்றிப் பார்க்கிற செலவு, இதெல்லாம் வீண்தானே.. என்று சத்தம் போட்டுவிட்டு, ‘அவங்களைக் கூப்பிடு.. என்றார்.. நண்பர் வெளியே போய் பார்த்தால், ஒருவர் கூட காணவில்லை.

    “சரி. நான் பார்த்துக்கிறேன்” நீ வீட்டுக்குப் போ என்றார் காமராசர்!

    சென்னை வந்த முக்கியஸ்தர்கள் ஊர் திரும்புவதற்குள் பள்ளிக்கூடத்திற்குக் கொட்டகை போடப்பட்டிருந்தது, அதுதான் காமராசர்.

    நேருவுக்கு கோபமூட்டிய குறட்டைச் சத்தம்:
    1927 ஆம் ஆண்டு சென்னையில் காங்கிரஸ் மாநாடு நடந்தது. இதில் கலந்து கொள்ள நேரு சென்னை வந்திருந்தார். மாநாடு முடிந்ததும் சத்திய மூர்த்தியின் வீட்டில் தங்கினார். இரவு நேரத்தில் நேருவின் ஆழ்ந்த தூக்கத்தை பலத்த குறட்டை ஒலி ஒன்று இடையூறு செய்தது. தூக்கம் கலைந்த கோபத்தில் எழுந்த நேரு அவர்கள் தனது அறையில் இருந்து எட்டிப்பார்த்தார். அங்கே காங்கிரஸ் தொண்டர் ஒருவர் தன்னை மறந்த நிலையில் உறங்கிக் கொண்டிருந்தார்.

    உரத்த குரலில் சத்திய மூர்த்தியை அழைத்த நேரு “இந்த மனிதன் விடும் குறட்டைச் சத்தத்தால் என்னால் தூங்க முடியவில்லை. தயவு செய்து இந்த மனிதரைச் சென்னை நகருக்கு அப்பால் கொண்டுபோய் விட்டு விடுங்கள்” என்று கோபமாக கூறினார். நேருவின் கோபத்துக்கு ஆளான அந்தக் குறட்டை விட்ட நபர் காமராசர்!

    ஏழைப் பங்காளன் காமராசர் படுத்துறங்கிய இடம் சத்திய மூர்த்தி இல்லத்தின் மாடிப்படிகளின் கீழ்ப் பகுதிதான்.

    அன்று குறட்டைஒலிக்காக காமராசர் மீது கோபம் கொண்ட நேரு பின்னர் காலத்தின் கட்டாயத்தால் மக்கள் தலைவர், காமராசரைக் கௌரவிக்க வேண்டியவரானார்.

    உயிர் பிரிந்தது:
    காமராசர் உயிர் பிரியும்போது அருகே இருந்தவர் அவர்தாம் உதவியாளர் வைரவன். தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் அலுவலகத்தைச் சார்ந்து எப்போதும் பெருந்தலைவருக்கு பணிவிடை செய்துவந்தவரான சாரங்கராசன், ராமபத்ரன் ஆகியவர்களே. அக்டோபர் 2ஆம் தேதி 1975 ஆம் ஆண்டு பிற்பகல் 3.10 மணிக்கு காமராசர் உயிர் பிரிந்தது.

    டாக்டர்கள் வந்து தெரிவிக்கும் வரையில் காமராசர் உயிர் போனது எவருக்கும் தெரியாது. காரணம் மல்லார்ந்து படுத்திருந்த அவர் உடல் தோற்றத்திலோ.. முகத்திலோ எந்த வித்தியாசமும் காணமுடியவில்லை. தூங்குவது போலவே அவரது முகம் காணப்பட்டது.

    ஒளி விளக்கு:
    இளவயது முதலே நாட்டுப்பற்று, அர்ப்பணிப்பு கொண்ட புனிதன் காமராசர், நாட்டுக்காகச் சிறையில் செலவிட்ட நாட்கள் மட்டும் 3000த்திற்கும் மேல்.

    “பந்தம் வந்தால் பாசம் வரும்! பாசம் வந்தால் தேசப்பணி பாதிக்கும்!” என்று கருதிய அவர் திருமணமே செய்து கொள்ளாமல் நாடே என் வீடு என்று நாட்டுக்காகத் தன்னையே அர்ப்பணித்தார். பாரத மக்களுக்கு வழிகாட்டும் ஒளி விளக்காய் விளங்கியவர்.

    முடிவுரை:
    இவ்வாறு கர்மவீரர் காமராசர் எனப் போற்றப்படும் இந்தக் கறுப்புத் தங்கம், பாரத ரத்னா உள்ளிட்ட விருதுகளையும் பெற்றுள்ளார். இவரது நாட்டுப்பற்றை நாமும் பின்பற்றி பிறரையும் நல்வழிப் படுத்த வேண்டும்…

    சி. உமா சுகிதா
    8ஆம் வகுப்பு “பி” பிரிவு.
    அரசு மகளிர் மேல்நிலைப்பள்ளி, சாயல்குடி.

    Share
  • தாயுமானவன்!

    – சித்ரப்ரியங்கா பாலசுப்ரமணியன்

    அன்னையவள் இல்லத்தின் குலவிளக்காய்த்தான் திகழ
    அப்பனாக உடன் இணைந்து அகல்விளக்காய் ஒளிர்பவனே
    அன்னை தந்தையாய் உனைத்தான் எனக்கு அறிமுகப்படுத்த
    மழலை எனக்கு விந்தையாய்ப் பலவற்றின் அறிமுகம் தந்தவனே
    உன் மனைவி அவளுக்கு நீதான் ஆனாய் தலைச்சனே
    உன் பெற்றோர் மனதினிலோ நீ குலக்கொழுந்தாய் நிலைத்ததேன்?

    அன்னை பத்துமாதம் சுமந்ததுகூடப் பெரிதாய்த் தெரியவில்லை எனக்கு
    அப்பனாய் நீ நெஞ்சில் சுமந்தவலி தெரியவில்லையா உனக்கு?
    உன் மக்கள் அவர் தமக்கு என்றும் நீ கதாநாயகனே
    அவர் செயலில் தந்தை உன் செய்கை பிரதிபலித்தல் விந்தையல்லவே!
    உன் மகளின் மண வாழ்வில் இளவரசனே தான் வந்தாலும்
    மனதார அவள் நாளும் பூஜிக்கும் பேரரசனும் நீதானே!

    உன் மகன் தன் வாழ்வில் உயர்நிலையை அடைந்தாலும்
    மனக்கண் உன்துயர் மறைத்த மகத்தான ஏணி நீ தானே
    எங்களுக்காய் நீ செய்த தியாகமெல்லாம் என்ன சொல்ல
    எந்தை உன் புகழ்பாட நெஞ்சமெல்லாம் இனிக்குதய்யா மெல்ல
    அழைத்தவுடன் வர இயலாது என்று எண்ணித் தானோ
    ஆண்டவனே உனைத்தான் அனுப்பி வைத்தான் எங்களுக்காய்
    அன்னைதான் நாங்கள் குடியிருந்த கோவில் என்றாலும்
    தந்தை நீதான் இல்லத்தின் தலைசிறந்த காவல் தெய்வமே!

    அவனின்றி ஓர் அணுவும் அசையாது என்பது போல்
    நீ தானே ஐயா நம் குடும்ப மரத்தின் நிலையான ஆணிவேர்!
    தந்தையே நீ இன்றுதான் எவ்வளவு தொலைவில் இருந்தாலும்
    தப்பாத உண்மை இதுதானே பல நேரம் நீ தந்தையல்ல
    தாயுமானவனே!

     

    Share
  • அமுதா . . . (சமூகத்தால் ஒடுக்கப்பட்ட திருநங்கையின் கதை…)

    விஜய் விக்கி…

    சமூகத்தால் இன்றளவும் ஒடுக்கப்பட்டுள்ள திருநங்கை சமூகத்தின் உண்மை நிலையை எடுத்துச்சொல்லவே இந்த படைப்பு… இது உண்மை சம்பவத்தை தழுவிய சிறுகதை…

    ஐந்து மணிக்கெல்லாம் எழுந்துவிட்டாள் அமுதா… பால் வாங்கி காய்ச்சி டீ போட்டு பிளாஸ்க்கில் ஊற்றிவைத்துவிட்டு, சமையல் வேலைகளையும் முடித்தாகிவிட்டது… ஏழு மணிக்கெல்லாம் குளித்து முடித்து கிளம்புவதற்கும் ஆயத்தமாகிவிட்டபோதும், செல்வியும் ரோஸியும் இன்னும் எழுந்திருக்கவே இல்லை, எப்படியும் பத்து மணி ஆகலாம்.. இருவருக்குமே காலை சாப்பாடு சாப்பிடும் பழக்கமில்லை என்பதால், தேநீர் மட்டும் குடித்துவிட்டு மதிய சாப்பாட்டிற்கு பைபாஸில் பயணித்துவிடுவார்கள்…

    “ரோஸி, டீ போட்டு வச்சிருக்கேன்… கத்தரிக்காய் குழம்பும் வச்சிட்டேன், சோறு மட்டும் வடிச்சுக்கோங்க.. நான் கிளம்பட்டுமா?” கடிகாரத்தை பார்த்துக்கொண்டே கேட்டாள் அமுதா…

    சோம்பல் முறித்து, கண்களை கசக்கி எழுந்து படுக்கையில் அமர்ந்தாள் ரோஸி.. கடிகாரத்தை பார்த்தாள், இன்னும் மூன்று மணி நேரத்தூக்கம் மிச்சம் இருக்கிறது… ஆழமாக ஒரு கொட்டாவி விட்டபடி, “இன்னிக்கு ஞாயித்துக் கிழமையாச்சே, லீவு இல்லையா??” என்றாள்…

    “டீச்சரக்கா இருக்காகள்ல, அவங்க பக்கத்து வீட்டுக்கு யாரோ புதுசா குடி வந்திருக்காங்க.. வேலைக்கு பார்த்த ஆள் நாளக்கிதான் வருதாம், அதான் இன்னிக்கு மட்டும் வந்துட்டுப்போகச் சொன்னாங்க..”

    “ஒருநாள் கூட ஓய்வில்லாம ஒழைக்கனுமா?.. டீச்சரக்கா சொன்னா, முடியாதுன்னு சொல்லவேண்டியதுதான?.. ஏண்டி இவ்ளோ கஷ்டப்படுற?.. பேசாம எங்ககூட தொழிலுக்கு வந்திடு, உன் அழகுக்கு விட்டில் பூச்சிங்க மாதிரி பார்ட்டிங்க
    விழுவானுங்க…” அமுதாவின் கன்னத்தை உருவி முத்தம் கொடுத்தாள்…

    நமட்டுச்சிரிப்பு சிரித்துக்கொண்டாள் அமுதா.. “நீதான் ராத்திரி பார்ட்டிய கூட்டிட்டு வந்தியா?.. பக்கத்து வீட்டு பொம்பள காலங்காத்தாலயே சண்டைக்கு வருது…”

    “ஏன், அவ புருஷனையா கூப்ட்டேன்?… நல்ல கிராக்கி, ஐந்நூறு ரூபாய்க்கு மடிஞ்சான்.. இடமில்லைன்னு சொன்னதால கூட்டிட்டு வந்தேன், குந்தாணி பன்னண்டு மணிக்கு நான் வர்றத பார்த்திருக்கு பாரேன்” பொங்கினாள் ரோஸி..

    “வீட்டுக்கு ஆள கூட்டிட்டு வராதன்னு எத்தன தடவ சொல்றது உனக்கு?.. ஓனரண்ணே பாவம்டி, அவருக்கு நம்ம சங்கடத்த குடுக்கணுமா?” தூக்கம் களைந்து எழுந்த செல்வியும் கோபித்துக்கொண்டாள்…

    “காலைலேயே சண்டை வேணாம்டி, இனி அப்டி எதுவும் நடக்காம பார்த்துக்கறேன்..
    ஆமா, உனக்கு நேத்து செம்ம கலெக்சன் போல, ரெண்டு மணிக்குத்தான் வீட்டுக்கு வந்த?” செல்வியை கேள்வியின் மூலம் திசைதிருப்ப முயன்றாள் ரோஸி….

    ஆனாலும், அடுத்த வீடு தேடவேண்டி வருமோ? என்கிற பயம் அவளுக்குள் உண்டாகியிருந்தது..

    “அடப்போப்பா.. இருநூறு ரூபாய்க்கு ஒரு மணி நேரமா பேரம் பேசி, பொழப்ப கெடுத்துட்டான் ஒரு சாவுகிராக்கி… ஆயிரம் ரூபாய்க்கு பெங்களூர் பொண்ணுகளே கெடைக்குது, உனக்கு முன்னூறு குடுக்கமுடியாதுன்னு சாதிக்கிறான்… அப்புறம் என்ன மயித்துக்குடா அரவாணிகிட்ட வந்தன்னு செவுல்லையே விட்டு பத்திவிட்டேன்…” காலை நேரத்து சூழலை கொஞ்சம் இறுக்கமாக்கியது செல்வியின் பேச்சு… ஒவ்வொரு நாளிலும் இப்படி எதிர்கொள்ளும் ஏளனப்பேச்சுகளை அவர்களுக்குள் பகிர்ந்துகொள்ளும்போது, வீடும் நிசப்தமாகிவிடுவது வழக்கம்…

    “ஐயோ நேரமாச்சு.. சாயந்திரம் வந்து பேசுவோம்!” சேலையை சரிசெய்துகொண்டு, அவசரமாக கிளம்பினாள் அமுதா..

    வீட்டை விட்டு கிளம்பியது முதலாகவே, அமுதாவை வட்டமடிக்கும் கண்கள் கணக்கில் அடங்காதவை.. பெரும்பாலும் அந்த பார்வைகள், அவளின் அங்கங்களை துழைத்து எடுப்பதிலேயே குறியாக இருப்பதுண்டு… அதனாலேயே தன்
    தோழிகளைப்போல உதட்டுச்சாயம், கிரீம்கள் என அரிதாரம் பூசிக்கொள்ள விரும்பமாட்டாள்… கழுத்தில் மாட்டியிருக்கும் பாசியும், முகத்தில் பூசிய பவுடருமேகூட பலநேரங்களில் தனக்கு விருப்பமில்லாமல் செய்துகொள்ளும்
    ஒப்பனைதான்…

    “வா அமுதா… போகலாமா?” வாசலிலேயே டீச்சர் அமுதாவிற்காக காத்திருந்தாள்…
    “சரிக்கா…”
    “ஒன்னும் பெரிய வேலை இல்ல… குழந்தைய வச்சுகிட்டு அந்த வீட்டுக்குவந்திருக்கிற பொண்ணு ரொம்ப கஷ்டப்படுது… சாமான்களை பிரிச்சு அடுக்கி வச்சு கொஞ்சம் ஒத்தாசை பண்ணனும், மதியம் போய்டலாம்..”
    “சரிக்கா.. செஞ்சிடுறேன்…”

    “உன்னப்பத்தி சொல்லிருக்கேன்… ஒன்னும் அத பெருசா எடுத்துக்கல.. திருநங்கைனு எதாச்சும் கேலி பேசக் கூடாதுன்னும் தெளிவா சொல்லிட்டேன்” அமுதாவின் முதுகை தட்டியபடி சொன்னாள் டீச்சர்… பலநேரங்களில் அமுதா எதிர்கொள்ளும் பாலின மாற்றம் தொடர்பான அவச்சொற்களை டீச்சரிடம் நிறையவே பகிர்ந்துகொன்டதன் விளைவுதான், இப்படியோர் கண்டிஷனுக்கும் காரணம்..

    “சரிக்கா…” கண்களால் நன்றி சொன்னாள்…
    பேசிக்கொண்டே இருவரும் அந்த வீட்டினை அடைந்துவிட்டனர்… அழைப்புமணியை அடித்துவிட்டு அமுதாவை பார்த்த டீச்சர், “சம்பளத்த நீயே பேசிக்கோ…”

    கிசுகிசுப்பாக சொன்னாள்…
    தலையை மட்டும் அசைத்துக்கொண்டாள் அமுதா…
    மூன்றாம் அழைப்பு மணியின் சத்தத்திற்கு பிறகுதான் கதவை திறந்தார் ஒரு முப்பதுவயது மதிக்கத்தக்க இளைஞர்..

    டீச்சரை பார்த்ததும் முன்முறுவல் செய்துவிட்டு, “வாங்க டீச்சர்… உள்ள வாங்க” என்று கதவை முழுமையாக திறந்துவிட்டு, உள்ளே சென்று அவசரக்கோலத்தில் ஒரு சட்டையை மாட்டிக்கொண்டு ஹாலுக்கு வந்தார் அவர்… அறைக்குள் குழந்தை அழும் சத்தம் கேட்டது… சுவரில் அரைகுறையாக மாட்டப்பட்டிருந்த சில புகைப்படங்களும், மின் இணைப்பு கொடுக்கப்படாத தொலைக்காட்சிப் பெட்டியும் தூசி துடைக்கப்பட்டு வைக்கப்பட்டிருந்தது.. ஹாலின் பெரும்பகுதியை பிரிக்கப்படாத அட்டைப்பெட்டிகள் நிரப்பியிருந்தன, அநேகமாக அவற்றுள் புத்தகங்களோ, அலங்காரப் பொருட்களோ இருக்கலாம்… இவற்றை பிரித்துவைக்கவே ஒருநாள் ஆகலாம், அமுதா கண்களால் பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டாள்…

    “ஒன்னும் பயப்படவேணாம்மா… இதை எதையும் நீங்க பிரிக்கவேணாம், இதல்லாம் நான் பார்த்துக்கறேன்… அடுப்படி ஐட்டங்களை மட்டும் நீங்க பிரிச்சு வையுங்க, போதும்” அமுதாவின் யூகத்தை அடையாளம் கண்டதுபோல அப்பட்டமாகச் சொன்னார்…

    “ஐயோ… அப்டி இல்லைங்க சார்..” சிரித்துக்கொண்டாள்…

    “அமுதா ரொம்ப நல்ல பொண்ணு… நம்ம விஜயா ஹாஸ்பிட்டல்லதான் வர்க் பண்றா, இன்னிக்கு சண்டே லீவுங்கறதால கூப்ட்டதும் வந்துட்டா… என்ன பண்ணனும்னு சொல்லுங்க, பர்பெக்டா செஞ்சிடுவா… நான் கிளம்புறேன் ரகு சார்…”
    டீச்சர் கிளம்ப ஆயத்தமாகிவிட்டாள்…

    “ஐயோ இருங்க… காபி குடிச்சிட்டு போகலாம்… மாலு இப்போ வந்திடுவா..”

    “இல்ல பரவால்ல சார்., அவங்க குழந்தை வேலையா இருக்காங்க போல.. அப்புறம் வந்து பார்த்துக்கறேன்.. நீங்க வேலைய பாருங்க…” பிடிவாதமாக கிளம்பிவிட்டார் டீச்சர்…

    ஹாலில் இருந்த அட்டைப்பெட்டிகளை ஓரமாக நகர்த்திவைத்துவிட்டு, குப்பைகளை கூட்டத்தொடங்கினாள் அமுதா… குளித்துமுடித்து அறைக்குள் சென்ற ரகு, அமுதாவைப்பற்றி மனைவியிடம் சிலாகித்து பேசிக்கொண்டிருந்தான்..

    “திருநங்கைனு சொன்னா நம்பவேமாட்ட மாலு, அப்டியே பொண்ணு மாதிரி இருக்கா..”

    “அவகிட்டபோய் இத சொல்லிக்கிட்டு இருக்காதிங்க… நமக்கு வேலைதான் முக்கியம்.. குழந்தைய பிடிங்க, நான் போய் வேலைய சொல்லிட்டு வரேன்”

    இன்னும் சிணுங்கிக்கொண்டிருந்த குழந்தையை ரகுவிடம் கொடுத்துவிட்டு, தலைமுடியை வாரிச்சுருட்டி முடிந்துகொண்டே ஹாலை நோக்கி நடந்தாள் மாலினி…

    “அந்த பெட்டிகளை நகர்த்தி வச்சிட்டு ஹாலை கூட்டனும், போட்டோ பிரேம்களை துணியால தொடச்சு ஆணில மாட்டணும், ஜன்னல் கம்பிகள்ல படிஞ்சிருக்குற தூசிய தொடைக்கணும்..” தான் எதையல்லாம் சொல்லவேண்டும் என்று மாலினி நினைத்துக்கொண்டு வந்தாளோ, அவை அத்தனையும் ஏற்கனவே செய்துமுடித்திருப்பதைக்கண்டு ஆச்சர்யமடைந்தாள்.. நல்ல பொறுப்பான பொண்ணுதான் போல, தினமும் வரமுடியுமான்னு கேட்கணும்.. மனதிற்குள்
    யோசித்தபடியே சமையலறைக்குள் சுத்தம் செய்துகொண்டிருந்த அமுதாவின் அருகில் சென்றுவிட்டாள்… சாக்கு மூட்டைக்குள் இருந்த பாத்திரங்களை அடுக்கி வைப்பதில் முனைப்பாக இருந்த அமுதா, மாலினியை கவனிக்கவில்லை… அமுதாவை பார்த்ததும் மாலினிக்கு எப்போதோ பரிச்சயமான முகம் போல தெரிந்தது, பலநாட்கள் பழகிய சாயல் தொனித்தது…

    ஆழ்மனதை கசக்கி, அவள் சாயலைக்கொண்டு அடையாளம் காண முயற்சித்தாள்.. பயனில்லை, நினைவிற்கே வரவில்லை.. இப்படியாக இரண்டொரு நிமிடங்கள் தனது அருகாமையில் நின்று யோசித்துக் கொண்டிருந்த மாலினியை அப்போதுதான் கவனித்தாள் அமுதா… சட்டென எழுந்து சிரித்துக்கொண்டே வணக்கம் சொன்னபிறகுதான், அமுதாவின் முகமும் மெள்ள இறுக்கமாக மாறியது…

    “அக்கா…” தழுதழுத்த குரலில் அழைத்தாள் அமுதா…

    ஒருவழியாக யோசிப்புகள் முற்றுப்பெற்று ஒரு தீர்மானத்திற்கு வந்ததைப்போல, “சுரேஷ்?” சத்தம் வராமல் மாலினியின் உதடுகள் மட்டும் அசைந்தது… அதனை ஆமோதிப்பதைப்போல கண்களில் சுரந்த கண்ணீர் மல்க, தலையை மேலும் கீழும் அசைத்தாள் அமுதா…

    மாலினி திகைத்துப்போனாள்… அடக்கடவுளே!.. இப்படியொரு தருணத்திலா சுரேஷை சந்திக்கணும்?… தான் அத்தனை செல்லம் கொடுத்து வளர்த்த தம்பியா இது?.. அவனை கட்டி அணைத்து, சோகம் தீர அழவேண்டும் போன்று மாலினிக்கு தோன்றியது.. நிறைய பேசணும், உடல்நலம் பற்றி விசாரிக்கணும், ஆசையாக தோசை வார்த்துக்கொடுக்கணும் என எல்லா ஆசைகளும் ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக உயரப்பறந்தது… ஆனால், இப்படி பெண்ணாக மாறிய தம்பியிடம் அப்படியல்லாம் உறவு கொண்டாட அவள் மனம் ஒப்பவில்லை.. அதுமட்டுமல்லாமல் “இதுதான் ஆறு வருஷத்துக்கு முன்ன வீட்டை விட்டு ஓடிப்போன என் தம்பி!”ன்னு ரகுவிடம் எப்படி அறிமுகப்படுத்தமுடியும்?… அப்படிச்சொன்னால் நிச்சயம் அதன்மூலம் குடும்பத்தில் வெடிக்கும் சண்டைகளின் விளைவு கணிக்கமுடியாத அளவல்லவா இருக்கும்… கணவரை சமாளித்தாலும் கூட அவர் குடும்பத்தினர், அக்கம் பக்கம்னு ஒவ்வொருவரையும் சமாளிப்பது பச்சைத்தண்ணீரில் வெண்ணை எடுப்பது போன்றதுதான்..

    “எப்புடிக்கா இருக்க?” ஆசையாக மாலினியின் கைகளைப்பிடித்து கேட்டாள் அமுதா… சட்டென அவள் கைகளை விலக்கிக்கொண்டு, இரண்டடிகள் பின்னே நகர்ந்துகொண்டாள்…

    “இங்க எதுக்கு வந்த?” இத்தனை வருடங்கள் கழித்து பார்க்கும்போது, முகத்தைக்கூட நேருக்கு நேர் பார்த்திடாமல், முகச்சுளிப்போடு அக்கா இப்படி கேட்பாள் என்பதை அமுதா கனவிலும் நினைக்கவில்லை… ஒருவாறாக தன்னை நிதானித்துக்கொண்ட அமுதா, “இது உன் வீடுன்னு தெரியாதுக்கா.. டீச்சர்தான் வரச்சொன்னாக…” கண்களை
    துடைத்துக்கொண்டாள்…

    “இப்பதான் தெரிஞ்சிருச்சுல்ல, முதல்ல கெளம்பு… என் வீட்டுக்காரருக்கு இப்டி ஒன்னு என் கூட பொறந்ததுன்னு தெரியாம இருக்குறதுதான் நல்லது…”

    அமுதா திகைத்துப்போனாள்… சிறுவயது முதலாகவே அம்மாவின் அன்பிற்கு நிகராக பாசமூட்டி வளர்த்த அக்காவா இப்படி வெறுத்துப்பேசுகிறாள்?.. தனக்கு எது கிடைத்தாலும், “இது தம்பிக்கு!”ன்னு ஒரு பங்கு அக்காகிட்ட எப்பவும்
    இருக்கும்.. தோற்பதற்காகவே என்கூட விளையாடுவாள், சண்டைகளின் இறுதியில் முதலில் சமாதானம் செய்வாள், எந்த தருணத்திலும் விட்டுக்கொடுக்காதவள்.. ஆனால் இன்று?… அமுதாவால் தன்னை நிதானிக்க முடியவில்லை, கண்ணீர் அவளை மீறி வழிந்துகொண்டிருந்தது…

    “சும்மா ஒப்பாரி வைக்காம கிளம்பு, அவர்கிட்ட நான் எதாவது சொல்லி சமாளிச்சுக்கறேன்..” மாலினி இப்படி சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்போது, ரகுவும் அவர்களை நோக்கி வந்துவிட்டான்…

    “வாவ்.. அமுதா… ரொம்ப நல்லா வீட்டை சுத்தம் பண்ணிருக்கிங்க… ஒரு காபி போட்டுத்தரமுடியுமா?” சூழல் புரியாமல் இடைபுகுந்தான் ரகு…

    “ஐயோ ரகு.. பேசாம இருங்க, நான் காபி போட்டுத்தரேன்..” பல்லை கடித்துக்கொண்டு உறுமினாள்…

    “நீ ரெஸ்ட் எடும்மா, இன்னிக்கு இவங்க பார்த்துப்பாங்க… மயக்கமா வருதுன்னு சொன்னில்ல, போய் படு…” தோளோடு தோளாக மாலினியை அணைத்து படுக்கையறைக்குள் அழைத்துச்சென்றான்..

    “அவ வேணாம்ங்க… நானே பார்த்துக்கறேன்…” எப்படிச்சொல்லி புரியவைப்பதென்று தடுமாறினாள்..

    “இங்கபாரு மாலு, இது 2015… நம்ம கவர்மென்ட்டே அவங்கள அங்கீகரிச்சுடுச்சு, இன்னுமென்ன தயக்கம்?.. இன்னிக்கு ஒருநாள்தான அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கோம்மா, நமக்கு வேலை நடக்குதுல்ல..” மாலினியின் மனதைப்புரியாமல் விளக்கிக் கொண்டிருந்தான் ரகு… நிஜமாகவே மாலினிக்கு கண்கள் இருளத்தொடங்கியது, ரகுவிடம் வாதம் புரிந்தும் பயனில்லை…
    மனதிற்குள் எழுந்த பலநூறு குழப்பங்களோடு மெள்ள படுக்கையில் சாய்ந்தாள்.. சுரேஷ் வீட்டின் செல்லப்பிள்ளையாக வளர்ந்தவன்… அப்பாவிற்கும் கூட ஆசைக்கு ஒரு பெண்ணும், ஆஸ்திக்கு ஒரு பையனுமாக பிறந்ததில் எல்லையில்லா
    மகிழ்ச்சிதான்.. ஆனால் ஒருகட்டத்தில் வீட்டைவிட்டு அவன் ஓடிப்போகையில், வீடே மயான பூமியாக காட்சியளித்தது… நிறைய தேடினோம்.. காவல்துறையில் புகார், நீதிமன்றத்தில் ஹேபியஸ் கார்பஸ் மனு… எல்லாமும் வீணாகத்தான்
    போனது… எப்போது மீண்டும் தம்பியை பார்ப்பேன்? என்றிருந்த அதே மனதுதான், இப்போது ஏன்தான் பார்த்தோம்? என்று அரிக்கத்தொடங்கியுள்ளது.. குழந்தையை தோளில் போட்டபடியே சமயலறைக்கு வெளியே நின்று அமுதாவை அழைத்தான் ரகு… முகத்தை சேலையின் முனையில் துடைத்தபடி, வெளியே வந்தாள் அமுதா..

    “என்னம்மா காபி போடலையா?.. மாலு ஏதும் பேசிட்டாளோ?.. சாரிம்மா, அவளுக்கு இன்னும் விவரம் பத்தாது.. நீங்க வேலைய பாருங்க..” கனிவாக பேசினான்..

    முன்பு ரகுவை அமுதா எதிர்கொண்ட பார்வைக்கும், இப்போது பார்ப்பதற்கும் நிறைய மாற்றங்கள் தென்பட்டன… அக்காவின் கணவனல்லவா, ஒளிக்கீற்று கண்களில் ஒளிக்கத்தான் செய்யும்… இரண்டு நிமிடத்தில் கோப்பையில் காபியை ஆற்றியபடி ஹாலுக்கு எடுத்துவந்து ரகுவிடம் நீட்டினாள்..

    “குழந்தைய கொஞ்சநேரம் பிடிங்கம்மா.. காபி குடிச்சிட்டு வாங்கிக்கறேன்..” கைகள் நடுங்க வாங்கி கன்னத்தில் ஒற்றிக்கொண்டாள் அமுதா… குழந்தை அழகாக சிரித்தது, அக்காவை அப்படியே உரித்துவைத்திருந்தது… ரகு பார்க்காதபோது கன்னத்தில் முத்தம் கொடுத்தாள்.. காலம் முழுக்க இங்கேயே இருக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்திடாதா? என்று மனம் ஏங்கத்தொடங்கியது.. குழந்தையின் சிரிப்பு அவளை அழவைத்துவிடுவது போல இருந்தது..

    “குடுங்கம்மா…” காபியை குடித்துவிட்டு குழந்தையை வாங்கிக்கொண்டான் ரகு.. இப்படி வாங்கிக்கொள்வான் என்று தெரிந்திருந்தால், இன்னும் சூடாக பெரிய குவளையில் கொண்டுவந்து கொடுத்திருப்பாள்.. அரைமனதோடு குழந்தையை கொடுத்தாள்…

    “நீங்க எந்த ஊரும்மா?”

    “திரு….. திருப்போரூர் சார்…” திருச்சி தொண்டைக்குழியோடு திரும்பிவிட்டது… அக்காவை மேலும் சங்கடப்படுத்த விரும்பவில்லை.. அதற்கு மேலும் அங்கிருந்தால், மேற்கொண்டு பொய்களை சொல்லவேண்டிவரலாம்..

    சமையலறைக்குள் சென்றுவிட்டு அடுத்தடுத்த வேலைகளை செய்யத்தொடங்கினாள்…

    சமையலறையின் வாயிலில் அமர்ந்தபடியே மற்றப்பொருட்களை பிரிக்கத் தொடங்கினான் ரகு… புத்தகங்களை அதிலிருந்து எடுக்கும்போது தூசி தட்டுவதைப்போல முகத்தை மறைத்துக்கொண்டு, கண்களை மட்டும் லேசாக உயர்த்தி அமுதாவை நோட்டமிட்டான்.. பாதி நேரம் வேலையும், மீதி நேரம் அமுதாவின் அங்கங்களின் மீதான பார்வையுமாக நேரத்தை கழித்துக்கொண்டிருந்தான்… வேலைகளை முடித்துவிட்டு சமையலறைக்குள் நுழைந்தான் ரகு..

    “என்ன சார் வேணும்?” இயல்பாக கேட்டாள் அமுதா…

    “தண்ணி வேணும்…” குவளையில் எடுத்துக்கொடுத்தாள்…

    “நீங்க யார்கூட தங்கிருக்கிங்க அமுதா?”

    “என்கூட ரெண்டு பேர் இருக்காங்க சார்..”

    “அவங்களும் ஹாஸ்பிட்டல்லதான் வேலை பார்க்குறாங்களா?”

    “இல்ல… அவங்க…” தயங்கினாள் அமுதா…

    “ஓ சரி… புரியுது… அப்போ உங்களைவிட அவங்க அதிகமா சம்பாதிப்பாங்கன்னு நினைக்குறேன்..”

    “….” பதில் சொல்லவில்லை..

    “போலிஸ் பிரச்சினயல்லாம் எப்டி சமாளிப்பாங்க?”

    “தண்ணி குடிச்சிட்டிங்களா சார்?” இன்னும் கிளம்பலையா? என்பதின் நாகரிக வடிவம்தான் இந்த கேள்வி…
    “ஓ.. சாரி, தப்பா நினைச்சுக்காதிங்க… நான் சாதாரணமாதான் கேட்டேன்”

    அவசரமாக சொல்லிவிட்டு, அங்கிருந்து வெளியேறிவிட்டான் ரகு.. நல்லவேளையாக பூசிமொழுகிய கேள்விகளோடு மாமா நிறுத்திவிட்டார்… மேற்கொண்டு பேசி சிக்கல்களுக்கு வழிவகுத்திருந்தால், அறைக்குள் உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் அக்காவிற்கு தேவையில்லா தர்மசங்கடம்… வேலைகளை முடித்துவிட்டு ஹாலுக்கு வந்தாள் அமுதா… மாலினியும் குழந்தையும் படுக்கையறையில் உறங்கிக்கொண்டிருந்தார்கள்.. ரகுவை காணவில்லை, எங்காவது கடைக்கு போயிருக்கலாம்… கண்ணாடி திரைக்கு பின்னிருந்த அக்காவின் திருமண புகைப்படத்தை ஆசையாக
    பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்… இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்புதான் திருமணம் ஆகியிருக்கும் போல.. அப்பா, அம்மா, அக்கா என ஒவ்வொருவராக அவள் கடக்கும்போதும் அமுதாவின் மனம் விசும்பிக்கொண்டிருந்தது.. வெகுநேரமாக
    நின்றபடி வெறித்துக்கொண்டிருந்தாள், நினைவுகள் காலச்சக்கரத்தின் ஊடே பின்னோக்கி பயணித்துக் கொண்டிருந்தன…

    “அமுதா…” ரகுதான் அழைத்தான்…திடுக்கிட்டு திரும்பிப்பார்த்தாள்..

    “என்ன இங்க நிக்குறீங்க?”

    “இல்ல சும்மாதான்… வேலை முடிஞ்சிடுச்சு, அதான் சார்…” பதறினாள்…

    அவள் உடம்பெல்லாம் வியர்த்துக்கொட்டியது…

    “ஏன் டென்ஷனா இருக்குறீங்க?… கூல்…” அமுதாவின் வெகு அருகில் வந்துநின்று தோளை தட்டி ஆசுவாசப்படுத்தினான்…

    “உன் கஷ்டங்கள் எனக்கு புரியுது.. எதுக்காக ஹாஸ்பிட்டலுக்கு வேலைக்கு போய் கஷ்டப்படனும், இங்கயே ரெகுலரா வந்திடுவே?” தோளின் மீதிருந்த கை, ஊர்ந்து முதுகை தழுவியிருந்தது.. மனம் முழுவதும் மரத்துப்போயிருந்ததால்,
    உடலின் உணர்ச்சிகள் அப்போது அமுதாவிற்கு புரிபடவில்லை…

    “ஒன்னும் பெரிய வேலை இல்ல, சம்பளம் நீ எதிர்பாக்குறதை கொடுக்குறேன்!”

    இப்போது இரண்டு கைகளும் அவளை வட்டமிட்டு சுற்றியிருந்தன.. சூழல் அப்போதுதான் அமுதாவிற்கு புரிந்தது.. தன் முழு பலத்தையும் செலுத்தி, ரகுவின் பிடியிலிருந்து தன்னை விடுவித்துக்கொண்டு இரண்டடிகள் பின்னே நகர்ந்து நின்றாள்… அவள் முகம் வெளிறிப்போயிருந்தது, அதிர்ச்சியின் உச்சத்தில் இருந்தாள்…

    “ஏய் என்ன பிரச்சின உனக்கு?… உனக்கு கல்யாணம் காட்சியா ஆகப்போகுது?…

    இப்டி கிடைக்கிற சந்தோஷங்கள ஏன் மறுக்குற?.. இதல்லாம் ஒன்னும் தப்பில்ல..” சொல்லிக்கொண்டே மீண்டும் அமுதாவின் அருகில் நெருங்கத்தொடங்கினான் ரகு.. ஐயோ கடவுளே.! என்ன இது கொடுமை?… அக்காவின் வீட்டில் இப்படியொரு சோதனையா காத்திருக்கணும்?… இதுவே வேறு ஆண் செய்திருந்தால் இந்நேரம் முகத்தில் காரி உமிழ்ந்து, சட்டையை கிழித்து சண்டை போட்டிருப்பாள்… ஆனால், அக்காவின் கணவனிடத்தில் என்ன செய்வது?… தலையில் அடித்துக்கொண்டு அழுதாள், அழுகை சத்தம் கூட அறைக்குள் இருக்கும் அக்காவிற்கு கேட்டுவிடக்கூடாது என்கிற பதற்றத்தோடு அழுதாள்… அதற்குமேல் அங்கிருந்து சிக்கலை அதிகமாக்கிட விரும்பவில்லை.. விறுவிறுவென
    எழுந்து வீட்டை விட்டு வெளியேறினாள்… கண்ணீரை துடைக்கத்துடைக்க மறுபுறம் கசிந்துகொண்டே இருந்தது.. இவள் மீதான பார்வைகள் அருவருப்பாய் தோன்றியது… யாரிடமாவது சொல்லி அழவேண்டும் போல இருந்தாலும், அதற்குரிய
    வாய்ப்பும் இல்லை.. இன்னும் அவள் கண்கள் சுரப்பதை நிறுத்தவில்லை… வீட்டை அடைந்தபோதுதான் வாசலில் எழுந்த சத்தத்தை கவனித்தாள், பக்கத்து வீட்டுப்பெண்மணி, ரோசியிடம் சண்டை போட்டுக்கொண்டிருந்தாள்… வழக்கமான
    சண்டைதான், ஆனால் அமுதாவின் வழக்கமான மனநிலை இல்லையே இன்று… போன வேகத்தில் அந்த பெண்ணின் நேருக்கு நேர் நின்று, “இப்ப என்னதான் உனக்கு வேணும்?” என்றாள் அமுதா…

    “நீங்க பண்றதை கேக்க ஆள் இல்லைன்னு நெனச்சியா?… அதுக ராத்திரி படுக்க போற மாதிரி, நீ பகல்ல போயிட்டு வார… இதல்லாம் நாலு குடும்பம் குடித்தனம் இருக்குற ஏரியா, ஏன் இப்புடி அசிங்கம் பண்றீங்க?” மொத்தத்தையும் கொட்டினாள் அந்தப்பெண்…

    “ஆமா.. எல்லாரும் பிராத்தலுக்குதான் போறோம்… உன் மவனுக்குதான் இன்னும் கல்யாணம் ஆகலையே, எங்க மூணு பேர்ல ஒருத்தருக்கு கல்யாணம் பண்ணிவச்சு எங்கள மாத்தப்பாரேன்… இல்லைன்னா நல்ல பையனா பார்த்து நீயே கட்டிக்கொடு, நாங்கல்லாம் நல்ல வழிக்கு மாரிடுறோம்…” அமுதாவும் விடுவதாக இல்லை…

    “என்ன பேசுற நீ?.. அந்தம்மா பேசுறதுல என்ன தப்பு, நீ ஒழுக்கமில்லாம இருந்துட்டு இப்ப உனக்கு கல்யாணம் பண்ணிவைக்கனுமாக்கும்?” கூட்டத்திலிருந்த ஒரு நாற்பது வயது நபர் குரல் கொடுத்தார்…

    “ஒழுக்கத்தப்பத்தி நீ பேசுறியா?.. எப்படா சேலை வெலகும், ஜாக்கெட்டை பாக்கலாம்னு நீ அலைஞ்ச அலைச்சல்லதான் உன் ஒழுக்கம் நல்லா தெரிஞ்சுதே…”

    அமுதா ஒருவரையும் விடுவதாக இல்லை.. அதற்கு மேல் இவர்களின் ஒழுக்கத்தைப்பற்றி குறைகூற எத்தனித்த ஒழுக்க சீலர்கள் யாரும் இல்லை என்பதால், மெள்ள கூட்டம் கலைந்தது… ரோஸி இன்னும் அதிசயமாகவே பார்த்தாள்
    அமுதாவை. ஆனாலும் எதுவும் கேட்டுக்கொள்ளவில்லை.. வீட்டிற்குள் நுழைந்த வேகத்தில் படுக்கையில் போய் விழுந்தாள் அமுதா… தலையணையில் முகத்தை புதைத்து விம்மி அழுதாள்.. அப்படியே தூங்கியும் போனாள்.. கனவு முழுக்க அக்காவும் குழந்தையுமாக நிறைந்திருந்தார்கள்…

    “அமுதா… அமுதா…” ரோஸி எழுப்பினாள்… தூங்கி வெகுநேரம் ஆகிவிட்டது போலும், அந்தி நேரம் ஆகிவிட்டதை போல தெரிகிறது… அமுதாவின் தலை கனத்திருந்தது, தலையை பிடித்தபடியே எழுந்து அமர்ந்தாள்…

    “டீச்சர் உன்னபாக்க வந்திருக்காக?”

    முகத்தை துடைத்துக்கொண்டு வாசலை நோக்கி நடந்தாள்.. நடந்த எதையும் சொல்லக்கூடாது, அக்காவிற்கு வீண் கஷ்டத்தை கொடுக்கக்கூடாது… மாலை இருள் வாசலை ஆட்கொள்ள தொடங்கியிருந்த நேரம்… டீச்சருடன் வேறொரு
    பெண்ணும் நின்றுகொண்டிருந்தாள்…

    “உள்ள வாங்க டீச்சர்” கையை பிடித்து உள்ளே அழைத்தாள்.. டீச்சரின் பின்னே அந்த பெண்ணும் உள்ளே வந்தாள்… வந்தவள் வேறு யாருமில்லை, அவள் அக்காவேதான்.. அமுதா அதிசயித்து நின்றாள், முகம் முழுவதும் பிரகாசமாக
    மாறியது… அவசரமாக இரண்டு இருக்கைகளை எடுத்துப்போட்டு அமரச்செய்தாள்..

    “என்ன சாப்பிடுறீங்க?.. காபி போடவா?” பூரிப்பாக கேட்டாள்…

    “அதல்லாம் ஒன்னும் வேணாம் அமுதா… நீ வர்றப்போ பணம் வாங்கலையாம், அதான் மாலினி கொடுக்கலாம்னு வந்துச்சு… உன்ன வீட்டுக்கு வரச்சொல்றேன்னு சொன்னேன், என்னமோ அது உங்க வீட்டை பாக்கனும்னு சொன்னுச்சு… அதான் கூட்டி வந்தேன்..”

    மாலினி ஒரு ஐந்நூறு ரூபாய் தாளை மடித்து அமுதாவின் கைகளில் கொடுத்தாள், அப்போது அவள் கைகளை அழுத்தி கண்களால் மன்னிப்பும் கேட்டாள்… அந்த பணத்தை பிரித்துப்பார்த்தபோது, அதனுள்ளே “அக்காவ மன்னிச்சிடும்மா..”
    என்று எழுதியிருந்தது..

    எதற்காக மன்னிப்பு?.. அவள் அப்படி பேசியதற்கா? அல்லது மாமா செய்த தவறுகள் தெரிந்தா?… புரியவில்லை… மேற்கொண்டு என்ன செய்வதென்று புரியாமல் தடுமாறி நின்றுகொண்டிருந்தாள்…

    “எனக்கு ஒரு காபி கிடைக்குமா அமுதா?” அக்காவேதான் கேட்டாள்…

    “இதோ ஒரு நிமிஷம்..” பறந்துபோய் சமையலறைக்குள் பாத்திரங்களை உருட்டத்தொடங்கினாள் அமுதா… ரோசியோடு மாலினி பேசிக்கொண்டிருந்தாள்.. மிகவும் கலகலப்பாக, உற்சாகமாக பேசினாள்…

    “உங்களுக்கு எத்தனை குழந்தைங்கக்கா?” ரோஸிதான் கேட்டாள்…

    “ஒண்ணுதான்… அதை சமாளிக்கவே நேரம் போதல..” மாலினி சிரித்தாள்…

    “பையனா? பொண்ணா?”

    “அதை பெருசானதும் அந்த குழந்தையே முடிவு பண்ணிக்கட்டும்!” அக்கா சொல்லும்போது, அடுப்பிலிருந்த பாலும் பொங்கியது…

    Share
  • தாய்த்தமிழ்ப் பள்ளிகளைத் தூக்கி நிறுத்துங்கள்!

    -அரசெழிலன் பி.இரெ

    Thaaith Thamizhp Pallikal 01உங்களால் இயன்ற நன்கொடைகளைத் தவறாது தொடர்ந்து அனுப்புங்கள்.
    தாய்த்தமிழ்க் கல்விக்காகத் தமிழ்நாடெங்கும் ஏறத்தாழ 100 தாய்த்தமிழ்ப் பள்ளிகள் இயங்கி வந்தன.

    அரசின் ஆதரவின்மையாலும், தமிழைச் சொல்லி வயிறு வளர்த்த, வளர்க்கும் போலிகளின் ஆதரவின்மையாலும் அந்தப்பள்ளிகள் ஒவ்வொன்றாக மூடப்பட்டு இன்று 30 பள்ளிகளாகக் குறைந்துவிட்டன. இவை மேலும் குறைந்துவிடாமல் காக்கும் தமிழ்க்கடமை நம்முன்னே உள்ளது.

      தமிழ்வழிக்கல்விதான் சிறந்தது எனக் கழுத்து நரம்பு புடைக்கப் புடைக்கThaaith Thamizhp Pallikal 02 மேடைதோறும் வெற்று முழக்கம் முழங்குவதை விட்டுவிட்டு, எழுதுவதை விட்டுவிட்டு உங்கள் குழந்தைகளத் தமிழ்வழியில் படிக்க வையுங்கள்.

    இயலவில்லையெனில் இதற்குக் கழுவாய் (பிராயச்சித்தம்) தேடிக்கொள்ளும் வகையில் மிகக்குறைந்த வாய்ப்பாகத் தாய்த்தமிழ்ப் பள்ளிகளுக்குத் தொடர்ந்து நன்கொடைகளையாவது அனுப்புங்கள்.

     

     

     

    Share
  • “தங்கத் தலைவர்”– கர்மவீரர் காமராசர்!

    ஜியாவுத்தீன்.

    முன்னுரை:
    கர்மவீரரைப் பற்றித் துவங்கும் முன் சமீபத்தில் மறைந்த நமது அன்பின் ஏபிஜே அப்துல் கலாம் அவர்களைப் பற்றிக்குறிப்பிடுவது இங்குப் பொருத்தமாக இருக்கும் என்று எண்ணுகிறேன். அவர் குடியரசுத் தலைவராக இருந்தபோதுகடைப்பிடித்த நேர்மையும், அரசு இயந்திரத்தைத் தனக்காகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளாததும், தன் குடும்பத்தினருக்கானசெலவுகளையும், வசதிகளையும், அரசாங்கக் கணக்கில் சேர்க்காமல், சொந்தப் பணத்தில் செலவு செய்ததையும், தன்பதவியைப் பயன்படுத்தி சொத்தோ லாபமோ அடையாததும், எந்தச் சூழ்நிலையிலும் தன் பதவியை தவறாகப்பயன்படுத்தாததும் என்று 5 வருடங்கள் பதவியில் இருந்தபோது அவர் நடந்துகொண்ட விதம் பற்றி சிலாகித்துப்பேசுகிறோம். பெருமைக்குரிய விஷயம், மனதுக்கு நிறைவான விஷயம். எனக்குத் தெரிந்து சமீப காலங்களில் இப்படிஉதாரணமாய் யாரும் வாழ்ந்ததாக நினைவிலில்லை. அதனால்தான் அப்துல் கலாம் ஐயா அவர்களை இந்தியா மட்டுமின்றிஅண்டை நாடுகளும் பெருமையுடன் கொண்டாடுகின்றன.

    ஐந்து வருடப் பதவியில் அப்துல் கலாம் அவர்கள் நடந்து கொண்டதுபோல், தன் வாழ்நாள் முழுதும் பன்மடங்கு உயர்வாகநடந்து கொண்டவரே நம் அன்புக்குரிய கர்மவீரர். அவரது வாழ்க்கையைப் பாடமாகவும், வழிகாட்டுதலாகவும் ஏற்றுக்கொண்டுதான் அப்துல் கலாம் அவர்கள் தன் வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொண்டார் என்றுதான் எண்ணத் தோன்றுகிறது.மனித இன வரலாற்றில் மறையாமல் இடம்பிடித்தோர் எல்லோரது வாழ்வும் எத்தனை முறை படித்தாலும், கேட்டாலும்,நாம் இன்றைய அன்றாட வாழ்வில் கடைப்பிடிக்க முடியாததாக இருப்பதால்தான், அவர்கள் மாண்பு கொண்டவர்களாக,மகாத்மாக்களாக, மனிதரில் மாணிக்கங்களாக, மறையாப் புகழ் கொண்டவர்களாக வரலாற்றுப் பக்கங்களில் இடம்பிடித்து,மறையாமல் மக்கள் மனங்களில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். நபிகள் நாயகம், இயேசு பிரான், புத்தன், மகாத்மா காந்திஎன்கிற வரிசையில், கர்ம வீரரின் வாழ்க்கையும் நாம் எளிதில் கடைப்பிடிக்க முடியாத ஒரு வாழ்க்கையாக இருந்ததேஅவர் ஒரு மகோன்னத மனிதர் என்பதற்கு அத்தாட்சி. அவரின் வாழ்க்கையைப் பாடமாக போதித்தும் யாராலும் அவர் போல்நடந்துகொள்ள முடியவில்லை, முடியவும் முடியாது. அந்த அளவுக்கு எட்டாத உயரத்தில் இருக்கும் ஒரு மாபெரும்மனிதரைப் பற்றி, 1000 வார்த்தைகளில் கட்டுரை என்பது, கவியரசரின் வார்த்தைகளில் ‘கங்கை வெள்ளம் சங்குக்குள்ளேஅடங்கிவிடாது’ என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.

    என் வாழ்வின் துரதிர்ஷ்டம்:
    அந்த மாமனிதரைப் பார்க்க என் வாழ்வில் வாய்த்த ஒரே ஒரு சந்தர்ப்பத்தைத் தவறவிட்டதை இன்றும் எனக்கு நேர்ந்த ஒருசாபமாக எண்ணிக்குமைந்து கொண்டுள்ளேன். ஆம்! 1973 அல்லது 74ம் வருடம் ஒருமுறை சேலம் மாவட்டம் மேட்டூர்அருகே ஒரு கிராமத்தில், அவரது பொதுக்கூட்டம் நடைபெறுவதாக இருந்தது. என் தந்தையுடன் 7 மணி அளவுக்குச் சென்றுகாத்திருந்தோம், அப்போதிருந்த போக்குவரத்து வசதிகளால் தலைவர்கள் தாமதமாக வர நேர்வதைத் தவிர்க்க முடியாதவிதிக்கு, கர்மவீரரும் விலக்கல்ல. இரவு 9.30 மணிவரை அவர் வராததால், என் தந்தை இரவு நேரப்பணிக்கு 10மணிக்குப்போக வேண்டி இருந்ததால், அதற்கு மேலும் காத்திருக்க முடியாமல் கனத்த மனதுடன் வீடு திரும்பினோம். மறுநாள்காலை தன் தந்தையுடன் சென்றிருந்த என் நண்பன் காமராசரைப் பார்த்தேன் என்று சொன்னபோது, பொறாமைஊற்றெடுத்தது உண்மை. அதன்பின் அவனிடம் நான் கேட்ட கேள்விகளால், அவன் கோபமுற்று, ‘டேய், அவர் வந்தாரு,பேசுனாரு, பாத்தேன், கேட்டேன், அவ்வளவுதான், இதுக்கு ஏண்டா இத்தனைக் கேள்வி கேக்குறே?’ என்றான். அந்தமாமனிதரைப் பார்க்கும் வாய்ப்பை நான் இழக்க ஏதோ ஒரு சாபம்தான் காரணம் என்று இன்றும் என் மனதில் ஒரு ஆதங்கம்உண்டு. அந்த அளவுக்கு என்னுடைய 9வது வயதிலேயே காமராசர் என்னுடைய மனதில் நல்ல இடம் பிடித்திருந்தார்.துரதிர்ஷ்டவசமாக அதன்பிறகு அவரைப் பார்க்கும் வாய்ப்பு கிட்டாமலே போனது.

    எனக்கு நடிகர் திலகம் சிவாஜியை மிகவும் பிடிக்கும், சிவாஜிக்கு காமராசரைப் பிடிக்கும், அதனால் எனக்கும் காமராசரைப்பிடிக்கத் துவங்கியது. அப்போது பத்திரிகைகளில் வந்த செய்திகளால் அவரைப்பற்றி ஓரளவுக்குப் படித்து அறிந்திருந்தேன்.அதன்பின், பல சந்தர்ப்பங்களில் கேள்வி ஞானத்தினாலும், பத்திரிகைகள் வாயிலாகவும், பலரது அனுபவப் பகிர்வுகளாலும்,காமராசரைப் பற்றி அறிந்த ஒவ்வொரு தகவலும் உள்ளத்தில் ஆழப் பதிந்து அவரது உருவை மிகப் பிரம்மாண்டமாய்ப் பதியவைத்துள்ளன என்றால் மிகையில்லை. காமராசருடன் எப்போதும் சிவாஜி இருந்ததாலேயே, சிவாஜியை இன்னும்அதிகமாகப் பிடித்தது என்பதும் உண்மையே. ஆனால், அத்தகைய ஒரு மனிதரின் அருகாமையில் இருந்தும் சிவாஜிஅவர்கள் சரியான அரசியல் பாடத்தைக் கற்றுக் கொள்ளாதது, ஒரு வகையில் ஏமாற்றமே.

    தங்கத் தலைவர்:
    காமராசரைப் பற்றி, இனி யாரும் புதிதாக எதுவும் கண்டுபிடித்தோ, அறிந்தோ, அகழ்வாராய்ச்சி செய்தோ, விசாரித்தோஎதுவும் சொல்லிவிடப் போவதில்லை. அவரது வாழ்க்கை ஒரு திறந்த புத்தகம். அவரது தாயார் தொடங்கி, அவரதுஉறவுகள், நண்பர்கள், அவரது இறுதித்தருணம் வரை உடனிருந்த உதவியாளர், அவரைப் பின்தொடர்ந்து சென்றுஅறிந்திருந்த பத்திரிகைகள், அவருடன் தொடர்பிலிருந்த தலைவர்கள், அவருடன் நட்பு பாராட்டிய நல்ல உள்ளங்கள்,அவரால் பயன்பெற்ற பாமர மக்கள் என்று அனைவரும் அவரைப் பற்றி அனைத்தையும் சொல்லிவிட்டார்கள். இங்கே நாம்செய்ய வேண்டியது, அவர் எந்த அளவுக்கு நம் மனதில் நிறைந்துள்ளார், என்ன விதமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளார்,அவரின் நினைவைப் போற்றும் வகையில் என்ன செய்ய முடியும், அவரது வாழ்வில் நிகழ்ந்த சுவாரஸ்யமான நிகழ்ச்சிகள்என்ன என்று அசைபோடுவதுதான் நம்மால் முடியும். ஒரு ஜனரஞ்சகமான திரைப்படம் போல, அவரைப்பற்றி அறிகிறசெய்திகள் அனைத்துமே ஆச்சரியமான விஷயங்களே! இப்படிக்கூட ஒரு மனிதர் சிந்திக்க முடியுமா? கேள்வி கேட்கமுடியுமா? தாழ்ந்துபோக முடியுமா? தாக்கம் ஏற்படுத்த முடியுமா? விட்டுக்கொடுக்க முடியுமா? விடை காணமுடியுமா?வீரியமாய் செயலாற்ற முடியுமா? வீடு வீடாகத் தன் பெயரைத் தானே அறியாமல் பதிக்க முடியுமா? மக்கள் மனங்களை தன்செய்கைகளால் நிரப்ப முடியுமா? ஏழைகளின் வீடுகளில் நீக்கமற நிறைந்து நீங்காப் புகழ் பெற முடியுமா? என்றுகேள்விகளாய் நம் மனதைத் துளைக்கும் அந்த உத்தம மனிதரின் வாழ்க்கை எண்ணிப் பார்க்க முடியா உயரத்தில்நட்சத்திரமாய் அவரை ஜொலிக்க வைத்துக் கொண்டிருக்கிறது.

    மனிதருள் மாணிக்கம்:
    இன்றைய மலிவான அரசியல் களத்தில் மாமனிதர்களாய்த் தங்களை நிலைநிறுத்திக் கொள்ள சுயவிளம்பரங்களாலும்,கையூட்டுக் கொடுத்து காவடி தூக்க வைத்தும், தன் கட்சிக்காரர்களைக் கொண்டு புகழ்மாலையைப் பாமாலையாக்கித்துதிபாடவைத்தும், அரசு செலவில் அன்றாடம் தன் பெயரைப் பிரபலமாக்கியும் முயற்சி செய்யும் நவீன ‘மகாத்மா’க்களுக்குநடுவே கர்மவீரர் ஒரு பிரகாசமான சூரியனாய் நிலைகொண்டுள்ளார் என்பதும் உண்மை. காந்தியடிகள், பதவியில்இல்லாமல் தன் வாழ்க்கையை எளிமையாக்கிக் கொண்டவர். அதில் வியப்பில்லை. அது அவரது வாழ்க்கையின் இயல்பாகமாறிப் போனது. ஆனால், பதவி கிடைத்தும் தன் எளிமையில் எந்த மாற்றமும் இல்லாமல் இருப்பதும், அப்பதவியினால்கிடைக்கக் கூடிய பலன்களில் அணுவளவும் அனுபவிக்காமல் மறுப்பதும் அதனினும் உயர்ந்த பண்பாகும். வாய்ப்புகளேகிட்டாத ஒருவன் தவறே செய்யவில்லை என்று சொல்வதைவிட, வாய்ப்புகள் கிட்டியும் தவறு செய்யாமல் மனதைக்கட்டுப்படுத்துபவன் மனிதரில் மாணிக்கம் ஆவான். அந்த வகையில், கர்மவீரர் அவர்கள் நிச்சயம் ஒரு ‘மனிதருள்மாணிக்கம்தான்!’.

    படிக்காத மேதை:
    படிக்காத மேதை என்று அவரைச் சொல்கிறோம். ஆம்! அவர் பள்ளிப் படிப்பைப் படிக்காத பேதைதான், ஆனால் அனைத்துமக்களின் மனங்களையும் படித்த மாமேதை! அவர் அரசியலைப் படித்தார், ஏழை மக்கள், பணக்கார மக்கள், நடுத்தர மக்கள்என்று அனைத்துத் தரப்பு மக்களின் வாழ்க்கையைப் படித்தார். நம் தேசத்தின் வலிமை என்ன, பலவீனங்கள் என்ன, தேவைஎன்ன, தேவையற்றவை என்ன, செய்ய வேண்டியது என்ன, செய்யக்கூடாதது என்ன, தேடவேண்டியது என்ன, தேடாமல்இருக்க வேண்டியது என்ன, பார்க்க வேண்டியது என்ன, பார்க்கக் கூடாதது என்ன என்று எத்தனையோ விஷயங்களைப்படித்து ‘படிக்காத மேதை’யாகத் திகழ்ந்தார். பள்ளிப்படிப்பைத் தொடர முடியாமல் போனதால்தான் நமக்கு ஒரு கர்மவீரர்கிடைத்தார். அவர் தொடர்ந்து படித்திருந்தால், நமக்கு இப்படி ஒரு மாமேதை கிடைத்திருப்பாரா என்பது சந்தேகமே!

    அவர் ஏழைப்பங்காளன்தான், பணக்காரர்கள் எப்படி ஏழைகளின் பங்குகளைப் பிடுங்குகிறார்கள் என்பதை உணர்ந்ததால்,ஏழைப் பங்காளனாக இருந்து அவர்களுக்குரிய பங்குகளை சேதாரமின்றிப் பெற்றுத்தந்தார். அவர் காமராச நாடார், ஆயினும்அவர் பதவிகளை நாடார் என்று பாராட்டப் பட்டார். எந்தப் பதவிக்கும் அவர் விருப்பப்பட்டதில்லை, காரணம் அனைத்துப்பதவிகளும் அவருடன் ஒட்டிக்கொள்ள விரும்பின. அவர் பதவிகளைத் துறந்தார், காரணம் அவற்றால் வரும் சுகங்களைமறந்தார், மறுத்தார். எந்தப் பதவிக்கும் உரிய பணி செய்யாமல் அப்பதவியில் ஒட்டிக் கொண்டிருக்க அவர்விரும்பியதில்லை. காரணம், அப்படி அப்பதவியில் ஒட்டிக் கொண்டிருந்தால், அதற்குரிய மரியாதை தன்னோடு ஒட்டாதுஎன்று தெரிந்து வைத்திருந்தார். இன்று பதவியை பதவி என்று சொல்லாமல், பொறுப்பு என்றுதான் சொல்கிறோம் என்றுயார் யாரோ பேசுகிறார்கள், இதை தன் வாழ்நாளில் வாழ்ந்து காட்டியவர் கர்மவீரர் என்றால் மிகையில்லை. ஆம்! அவர்பதவிகளை பதவியாக எண்ணாமல், அது மக்களுக்கு ஆற்ற வேண்டிய பணிகளை நிறைவேற்றக் கிடைத்த ஒருவாய்ப்பாகத்தான் எண்ணினார். மக்கள் பணியும், தேசப் பணியும் தன் கடமைகள் என்று எண்ணியதால்தான், அந்தமாமனிதர் திருமணம்கூட செய்து கொள்ளாமல் நாட்டு நலனே தன் நலன் என்று இறுதிமூச்சுவரை வாழ்ந்து மறைந்தார்.

    சிவகாமியின் செல்வன்:
    கர்மவீரர் அவர்கள் ‘சிவகாமியின் செல்வன்’ என்று போற்றப்படுகிறார். ஆயினும் அந்த சிவகாமிக்கேகூட எந்தச் சலுகையும்காட்டாதவர் என்பது, இறைவன் அவருக்குப் பிரத்தியேகமாகப் படைத்து வழங்கிய இணையில்லாத இரும்பு இதயத்தின்இயல்பான கட்டுப்பாடேயன்றி வேறென்ன? தன் அன்புக்குரிய ஒரு தாய், மாநில முதல்வராயிருக்கிற தன் மகனிடம்போர்வை ஒன்றும், மின்விசிறி ஒன்றும் கேட்க, போர்வை தேவையெனில், மின்விசிறி தேவையில்லை, மின்விசிறிதேவையெனில் போர்வை தேவையில்லை. என்னால் ஏதாவது ஒன்றைத்தான் வாங்கித் தர முடியும், எது வேண்டும் என்றுமுடிவு செய்து சொல் என்று தாய்க்கே பதில் சொன்ன அந்த மனவலிமை, இப்புவியில் வேறு யாரிடமாவதுகண்டிருக்கிறோமா? அன்னை தண்ணீர் சுமந்து வர சிரமப்படுகிறார் என்று பஞ்சாயத்துக் குழாயை அவர் வீட்டு வாசலில்பதிக்கச் சொல்லி பரிந்துரைக்கச் சொன்ன உறவினரிடம், என் தாய்க்கு மட்டும் என்ன விதிவிலக்கு? அது என்வேலையில்லை, வேண்டுமானால் பஞ்சாயத்துத் தலைவரிடம் விண்ணப்பித்துப் பாருங்கள் என்று சொன்ன நேர்மை,இன்று எந்த ஒரு தலைவனுக்காவது உண்டா? இவையெல்லாமே அந்தச் சிவகாமியின் செல்வனுக்கு மட்டுமே உண்டு!அதனால்தான், மக்களுக்கு அருகே போவதே பாவம் என்றும், பயம் என்றும், தேவையற்றது என்றும் எண்ணுகிற பேடித்தலைவர்களுக்கிடையே, மக்களோடு மக்களாக நெருங்கிப் பழகி, அவர்களது தேவையென்ன, எதிர்பார்ப்பு என்ன என்பதைப்புரிந்துகொண்டு, அதற்கேற்ப திட்டங்கள் வகுக்க அவரால் முடிந்தது. அதன் வெளிப்பாடாகத்தான், சாத்தனூர் என்றும்,கிருட்டிணகிரி அணை என்றும், பள்ளிகளாகவும், சத்துணவாகவும், தொழிற்சாலைகளாகவும், தொழிற்பேட்டைகளாகவும்இன்னும் பலவாறாக அவர் பெயரைப் பறைசாற்றும் பல நினைவுத் தூண்களை தமிழகமெங்கும் காண்கிறோம்.

    இந்திய அளவில் அரசியல் நெருக்கடிகள் ஏற்பட்டபோது, சரியான அணுகுமுறை, ஆலோசனை என்று அவற்றைத் தீர்க்கும்திறன் பெற்றிருந்தார். அரசியலில் வெற்றிடம் ஏற்பட்டபோது, அங்கே யாரைப் பொருத்த வேண்டும் என்பதைத்துல்லியமாகக் கணித்தார். இந்திய உயர்பதவிகள் அவரைத் தேடிவந்த போதும், நேர்வழியிலோ, குறுக்கு வழியிலோஅவற்றை தனக்கு சாதகமாக மாற்றிக்கொள்ளாமல், பெருந்தன்மையாக மற்றவருக்கு விட்டுக் கொடுத்தார். அதனால்தான்,அகில இந்தியாவின் ஒரே ‘கிங் மேக்கர்‘ என்று புகழப்படுகிறார். பள்ளிக்கு வராத சிறுவர்களைக் கட்டாயப்படுத்தாமல்,அவர்கள் வராததற்குக் காரணம் என்ன என்று ஆராய்ந்ததால்தான், மதிய உணவுத் திட்டம் வந்தது. பள்ளிக்குப் படிக்கபிள்ளைகள் வந்தார்கள். நீராதாரத்தைப் பெருக்க வேண்டும் என்று அணைகள் கட்டியதால்தான், விவசாயிகளின் வாழ்க்கைசெழிப்படைந்தது. தொழிற்சாலைகளை உருவாக்கியதால், தொழில் வளர்ச்சி பெருகியது, இளைஞர்களுக்கு வேலைவாய்ப்புகள் உருவாயின.

    தமிழனின் நன்றியுணர்ச்சி:
    இத்தனையும் செய்தும் அந்த மாமனிதரையே தேர்தலில் தோற்கடித்தோமே, அதுதான் சராசரித் தமிழனின் ‘மாண்பு’!தனித்தன்மை! நன்றியுணர்ச்சி! இத்தனை நல்லவைகளைச் செய்த அந்த மனிதரைத் தோற்கடிக்குமளவு, அவர் செய்த தவறுஎன்ன? இன்றும் யாராலும் பதில் சொல்ல முடியாத கேள்வி, வரலாற்றுக்கே விடை தெரியாத வற்றாத கேள்வி! தமிழர்வரலாற்றில் அழிக்க முடியாத வடுவாய்ப் பதிந்துள்ள அருவருப்பான அரசியல் பக்கங்கள்!

    இயேசுவை சிலுவையில் அறைந்ததும், நபிகள் நாயகம் மீது குப்பை வாரிப் போட்டதும் போல, மாமனிதர்களை, மனிதகுலம் நயவஞ்சகம் செய்தது என்ற நியதிக்கேற்ப, காமராசரையும் தோற்கடித்தோம். பதவியைத் தந்தவரையே, அவசரநிலைப் பிரகடனம் மூலம் மனம் நோகச் செய்து, அந்த மன உளைச்சலே அவரது உயிரைக் காவு வாங்கவும் வைத்தோம்என்பது வரலாற்றில் பதிந்து போன களங்கமான பக்கங்கள்! இன்றும் ஆளும் கட்சிகளும், ஆள நினைக்கும் கட்சிகளும், ஏன்,காமராசருக்கு எதிராக அரசியல் செய்த கட்சிகளும்கூட ‘காமராசர் ஆட்சி’யைக் கொண்டு வருவோம் என்றுசொல்வதிலேயே தெரியவில்லையா, அவரது ஆட்சி எப்படி இருந்தது என்று. அப்படிக் குறைசொல்லவே முடியாத அளவுஆட்சி நடத்தியதாக யாரையுமே குறிப்பிட்டுச் சொல்ல முடியாது. ‘காமராசர் ஆட்சி’யைக் கொண்டு வருவோம் என்றுசொல்பவர்கள் யாருமே அவரின் வாழ்வைப் பின்பற்றி, ஒரு சதவீதம் அளவேனும் நடந்து கொள்கிறார்களா என்றால்,இல்லை என்றுதான் சொல்ல வேண்டி வரும்! இனி ஒரு ஆட்சி, காமராசர் ஆட்சிபோல் வர வாய்ப்பே இல்லை என்பது,மறுக்க முடியாத ஏக்கமான உண்மை.

    முடிவுரை:
    பதவி கிடைத்தவுடன், விரைவாகப் பணம் பண்ணி, பார்க்கும் இடங்களெல்லாம் தன் பெயரில் மாற்றி, கட்டிடங்களும்,கடைகளும், தொழில்களும் துவங்கி, தனக்கும் தனக்குப் பிறகு தன் சந்ததியினரும் மகிழ்ந்திருக்கவும், தன் உறவினர்கள்,நண்பர்கள் பெயர்களிலெல்லாம் சொத்து சேர்க்கவும் வாய்ப்பிருக்கும் அரசியலில், ஆலாய்ப் பறக்கும் நிகழ்காலஅரசியல்வாதிகள்/அதிகாரிகள், மக்களுக்கு நல்லது செய்தால், இறுதியில் ஒரு பாழடைந்த வீட்டை நினைவிடமாகவும்,படித்த பள்ளிக்கு பெயராகவும், ஏதோ ஒரு தெருவுக்குப் பெயராகவும், தன் சாதி போராட ஒரு காரணியாகவும் மட்டுமேஇருக்க முடியும் என்கிற உண்மையை உளமார உணர்ந்திருப்பதால்தானோ, காமராசர் போல யாருமே மாறமுயற்சிப்பதில்லை என்று தோன்றுகிறது.

    தன் பிள்ளைகூட தன் பெயரைக் காப்பாற்றாமல் போகக் கூடும் என்பதை முன்கூட்டியே உணர்ந்ததினால்தானோ,அம்மாமனிதர் தன் சந்ததியை வளர்க்காமல் விட்டுப் போனார்? நல்ல மனிதர்களுக்கெல்லாம் நேரடி வாரிசுகள் இல்லாதுபோவதே, அவர்கள் உன்னதமான மனிதர்கள் என்று உலகுக்கு உணர்த்த இறைவன் செய்யும் ஏற்பாடுதான் போலும்.

    தோன்றிற் புகழொடு தோன்றுக – அஃதிலார்
    தோன்றலின் தோன்றாமை நன்று’

    ‘நம் பிறப்பு ஒரு சம்பவமாக இருக்கலாம், ஆனால் நம் இறப்பு ஒரு சரித்திரமாக இருக்க வேண்டும்’

    என்று சொன்ன அப்துல் கலாம் அவர்களின் வாக்குக்கேற்ப, எங்கோ ஒரு கிராமத்தில் சிவகாமி அம்மாளின் மகன் என்று ஒருசம்பவமாகத் தோன்றிய காமராசர் என்பவர், கர்மவீரர் என்னும் குறியீட்டால், சாதனைகள் புரிந்து சரித்திரமாக மாறிஇன்றும் புகழுடன் திகழ்கிறார் என்றால், அவர் ஒரு ‘தங்கத் தலைவன், கர்மவீரன்’தான் என்பதில் ஐயமும் தோன்றுமோ?

    சிறந்த நிர்வாகத்தாலும், புத்திக்கூர்மையாலும், நேர்மையாலும், எளிமையாலும், தனித்துவமிக்க அணுகுமுறையாலும்,அனுபவங்களாலும், தன் வாழ்வில் நடைபோட்ட விதத்தாலும் தன் புகழை நம்முள் விட்டுப்போனது, கர்மவீரரின் சாதனை!அவரின் ஆட்சி யார்மூலமாவது மீண்டும் வராதா என்று அனுதினம் ஏங்க வைப்பதே இன்றைய ஆட்சியாளர்களின்,அரசியல்வாதிகளின், அதிகாரிகளின் சாதனை! நமக்கு நேர்ந்த வேதனை! இதுவும் நாம் வாங்கிவந்த வரமென்று உணர்ந்து, அம்மாமனிதனின் நினைவுகளை நெஞ்சில் சுமந்துகொண்டே வாழ்க்கைப் பாதையில் நடைபோடுவோம்!

    வாழ்க கர்மவீரர் காமராசர்! வளர்க அவரது புகழ்!

    Share
  • “பெரும் தலைவர்” – கர்மவீரர் காமராசர்!

    திருக்குவளை மீ.லதா.

    தமிழ்நாட்டின் தலைமகன்
    இந்தியாவின் பெருந்தலைவன்
    பிள்ளை மனம் கொண்ட தங்கமகன்
    கம்பீர நடை கொண்ட சிங்கமகன்
    செல்வம் சேர்க்காத செல்வமகன்
    ஏழைகளின் செல்ல மகன்
    சாதனைகளின் சரித்திர நாயகன்…
    எங்கள் கல்விக்கண் திறந்த
    ஐயா உங்கள் பாதம் பணிகிறோம்

    தந்தை பெரியார் அவர்களால் தமிழ் நாட்டின் இரட்சகர் என்று அழைக்கப்பட்ட கல்வி வள்ளல் பெருந்தலைவர் காமராசர். நூற்றுப் பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன் மிகச் சாதாரண குடும்பத்தில் பிறந்து ஆறாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே கல்வி பயின்று, தம் கடுமையான உழைப்பால் அகில இந்தியத் தலைவர் என்ற அளவுக்கு உயர்ந்த காமராசர் பெயரால், கால் நூற்றாண்டுக்கு முன் டெல்லியில் ஓர் அறக்கட்டளை தொடங்கப்பட்டது.

    அதன் காரணம் என்னவென்று கேட்டபோது இந்தியாவில் ஒருவர் அகில இந்தியத் தலைமைப் பொறுப்புக்கு வரவேண்டுமென்றால் அவர் முதலில் மேல்சாதிக்காரராக, குறிப்பாகப் பார்ப்பனராக இருக்க வேண்டும். ஒரு பாரம்பரியமிக்கக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவராக இருக்க வேண்டும். அவர் மேல்நாட்டுப் படிப்புப் படித்திருக்க வேண்டும். அடுத்தபடியாக அவர் வடநாட்டுக்காரராக இருக்க வேண்டும். அதிலும் இந்திக்காரராக இருக்க வேண்டும். அதைவிட முக்கியமாக அவர் சிவப்பு நிறத்தவராகப் பார்ப்பதற்குக் கவர்ச்சிகரமாக இருக்க வேண்டும். இந்த ஆறு அடையாளங்களில் ஒன்று கூட இல்லாமல் ஓர் அகில இந்தியத் தலைவராக வந்தார் என்றால் அது காமராசர் ஒருவர்தான் என்று பதில் சொன்னார்கள்.

    கறுப்புக் காந்தி என்றழைக்கப்பட்ட காமராசர்தான் இந்தியாவின் முதல் பிரதம மந்திரியாக இருந்த ஜவகர்லால் நேரு மறைந்தபோது லால்பகதூர் சாஸ்திரியை ஏகமானதாகத் தேர்வு செய்தவர். அவரது திறமையை, பெருமையை உலகமே பாராட்டியது.

    அன்றைக்கு 16 ஆயிரம் மக்கள் மட்டுமே வசித்து வந்த விருதுநகரில் மேகவர்ணம் என்ற பிரிவினரைச் சேர்ந்த பிரபல வியாபாரியான குமாரசாமி நாடார் – சிவகாமி அம்மையாருக்கு 1903-ஆம் ஆண்டு ஜூலை 15 ஆம் நாள் காமராசர் பிறந்தார். அங்கே சத்திரிய வித்தியா சாலை என்ற பள்ளியில் அவர் 6-ஆம் வயதில் சேர்க்கப்பட்டார். இந்தப் பள்ளிக் கூடத்திற்கு ஒவ்வொரு மாணவரும் ஒவ்வொரு கைப்பிடி அரிசி கொண்டு போய் கொடுக்கவேண்டும். ஆதலால் இப்பள்ளி பிடியரிசிப் பள்ளிக்கூடம் என்று அழைக்கப்பட்டது. காமராசரின் 12-ஆம் வயதிலேயே அவரது தந்தையார் எதிர்பாராது முடிவெய்திய காரணத்தால் அவரது பள்ளி செல்லும் வாய்ப்பு நிறுத்தப்பட்டது.

    1920-ஆம் ஆண்டு, காந்தி அறை கூவல் விடுத்த ஒத்துழையாமைப் போராட்டத்தின்போது காமராசர் அதை ஏற்று, போராட்டத்தில் பங்குகொண்டார். விருதுநகரில் மட்டுமன்றி சுற்று வட்டார கிராமங்கள் எல்லாவற்றுக்கும் நடந்தே சென்றுதான் பிரச்சாரம் செய்தார். ஒரு முறை 60 கிலோ மீட்டர் சுற்றி மதுரைக்கு நடந்து சென்று கட்சிப் பணியாற்றி விட்டுத் திரும்பி வந்தார்.

    1924-ஆம் ஆண்டு, தந்தை பெரியார் கேரள மாநிலம் வைக்கத்தில் நடத்திய போராட்டத்தில் ஒரு தொண்டராக காமராசர் விருதுநகரிலிருந்து சென்று வந்தார்.
    காங்கிரஸ் தலைவராக 1940-இல் காமராசர் வெற்றி பெற்றார். அப்போது அவரைத் தேசத்துரோகி எனக் குற்றம் சாட்டி பிரிட்டிஷ் அரசு கைது செய்து சிறையில் அடைத்தது.

    1941-ஆம் ஆண்டு, அவர் சிறையில் இருந்தபோதே விருதுநகர் நகராட்சித் தலைவ ராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். சிறையிலிருந்து விடு தலையாகி வெளியே வந்து நகராட்சித் தலைவர் என்ற முறையில் கூட்டத்தை நடத்தி விட்டுப் பின் அந்தப் பதவியை ராஜிநாமா செய்துவிட்டார். இந்தப் பதவியில் இருந்தால் காங்கிரஸ் கட்சியின் இதர கட மைகளையெல்லாம் கவனித்துச் செய்ய முடியாது என்ற காரணத்தால்தான் அப்பதவியிலிருந்து விலகினேன் என்று அவர் சொன்னார். அதுபோலவே பொதுத்தொண்டு செய்பவருக்குத் திருமணம் ஒரு தொல்லை என்று முடிவு செய்து திருமணத்தைத் தவிர்த்து கடைசிவரை பிரமச்சாரியாகவே வாழ்ந்து தொண்டாற்றினார்.

    காமராஜரின் தமிழகம் இந்தியாவின் மற்ற மாநிலங்களுக்கு முன்னோடியாய் இருக்கிறது என்று முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் பாபு ராஜேந்திர பிரசாத் சொல்லி இருக்கிறார்.

    காமராசர் பற்றிய குறிப்பு:
    காமராஜருக்குக் கோபம் வந்து விட்டால் அவ்வளவுதான், திட்டித் தீர்த்து விடுவார். ஆனால் அந்தக் கோபம் மறுநிமிடமே பனி கட்டி போல கரைந்து மறைந்து விடும்.

    தமிழ்நாட்டில் எந்த ஊர் பற்றி பேசினாலும், அந்த ஊரில் உள்ள தியாகி பெயர் மற்றும் விபரங்களை துல்லியமாகச் சொல்லி ஆச்சரியப்படுத்துவார்.

    தனது பாட்டி இறுதிச் சடங்கில் கலந்து கொண்ட காமராஜர் தோளில் துண்டு போடப்பட்டது. அன்று முதல் காமராஜர் தன் தோளில் துண்டை போட்டுக் கொள்ளும் பழக்கத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டார்.

    கதர்த்துண்டுகள் அணிவித்தால் காமராஜர் மிக, மிக மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக் கொள்வார். ஏனெனில் அந்தக் கதர்த்துண்டுகள் அனைத்தையும் பால மந்திர் என்ற ஆதரவற்றோர் இல்லத்துக்குக் கொடுத்து விடுவார்.

    1966-ம் ஆண்டு ஜெய்ப்பூரில் நடந்த காங்கிரஸ் மாநாட்டில் பேசிய காமராஜர், “மக்களுக்குக் குறைந்த விலையில் பொருட்களை வழங்கும் தொழில்களை நிறையத் தொடங்க வேண்டும்” என்றார். இந்த உரைதான் இந்திய பொருளாதார துறையில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியது.

    பெருந்தலைவரை எல்லாரும் காமராஜர் என்று அழைத்து வந்த நிலையில் தந்தை பெரியார்தான் மேடைகள்தோறும் “காமராசர்” என்று கூறி நல்ல தமிழில் அழைக்க வைத்தார்.

    காமராஜருக்கு “பச்சைத்தமிழன்” என்ற பெயரை சூட்டியவர் ஈ.வெ.ரா.பெரியார்.

    பிரதமர் நேரு, காமராஜரை பொதுக் கூட்டங்களில் பேசும் போதெல்லாம், “மக்கள் தலைவர்” என்றே கூறினார்.

    தமிழ்நாட்டில் காமராஜரின் காலடி தடம் படாத கிராமமே இல்லை என்று சொல்லும் அளவுக்கு அவர் எல்லாக் கிராமங்களுக்கும் சென்றுள்ளார். இதனால்தான் தமிழ்நாட்டின் பூகோளம் அவருக்கு அத்துப்படியாக இருந்தது.

    காமராஜர் திட்டத்தின் கீழ் காமராஜரே முதன் முதலாக தாமாக முன் வந்து 2.10.1963ல் முதல் அமைச்சர் பதவியை ராஜிநாமா செய்தார்.

    காங்கிரஸ் கட்சியை மிக, மிகக் கடுமையாக எதிர்த்து வந்தவர் ராமசாமி படையாச்சி, அவரையும் காமராஜர் தன் மந்திரி சபையில் சேர்த்துக் கொண்ட போது எல்லோரும் ஆச்சரியப்பட்டனர்.

    சட்டத்தைக் காரணம் காட்டி எந்த ஒரு மக்கள் நலத் திட்டத்தையும் கிடப்பில் போட காமராஜர் அனுமதித்ததே இல்லை. “மக்களுக்காகத்தான் சட்டமே தவிரச் சட்டத்துக்காக மக்கள் இல்லை” என்று அவர் அடிக்கடி அதிகாரிகளிடம் கூறுவதுண்டு.

    தவறு என்று தெரிந்தால் அதைத் தட்டி கேட்கக் காமராஜர் ஒரு போதும் தயங்கியதே இல்லை. மகாத்மா காந்தி, தீரர் சத்தியமூர்த்தி உள்படப் பலர் காமராஜரின் இந்தத் துணிச்சலால் தங்கள் முடிவை மாற்றியது குறிப்பிடத்தக்கது.

    காமராஜர் எப்போதும் “முக்கால் கை” வைத்த கதர்ச் சட்டையும், 4 முழு வேட்டியையும் அணிவதையே விரும்பினார்.

    காமராஜர் அவர்கள் திருநெல்வேலி மக்கள் மீது அளவு கடந்த பாசம் வைத்திருந்தார்

    காமராஜரின் எளிமை நேருவால் போற்றப்பட்டிருக்கிறது. ‘எனக்குத் தெரிந்து இவருடைய சட்டைப் பையில் பணம் இருந்ததில்லை’ என்று நேரு குறிப்பிட்டதுண்டு.

    காமராஜர் நாளிதழ்களை படிக்கும் போது எந்த ஊரில் என்ன பிரச்சினை உள்ளது என்பதை உன்னிப்பாகப் படிப்பார். பிறகு அந்த ஊர்களுக்குச் செல்ல நேரிடும் போது, அந்தப் பிரச்சினை பற்றி மக்களுடன் விவாதிப்பார்.

    காமராஜர் ஒரு தடவை தன் பிரத்தியேக பெட்டிக்குள், இன்சைடு ஆப்பிரிக்கா, என்ட்ஸ் அண்ட் மீன்ஸ், டைம், நியூஸ்வீக் ஆகிய ஆங்கில இதழ்களை வைத்திருப்பதைக் கண்டு எழுத்தாளர் சாவி ஆச்சரியப்பட்டார்.

    காமராஜரின் தன்மானம்:
    காமராஜர் நாகர்கோவில் தொகுதியில் எம்.பி.யாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு டெல்லியில் தங்கி இருந்தபோது, அமெரிக்க அதிபர் நிக்சன் இந்தியா வந்தார். காமராஜரைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டு, அவரைச் சந்திக்க விரும்பினார். ஆனால் காமராஜர் சந்திக்க மறுத்து விட்டார். உடனே உதவியாளர் அதிர்ச்சி அடைந்து, ”உலகமே பெருமைப்படும் அமெரிக்க அதிபரே உங்களைப் பார்க்க விரும்பும் போது…” என்று இழுத்தார். அதற்குக் காமராஜர் நிதானமாகப் பதில் சொன்னார், ”அவரு பெரிய ஆளா இருக்கலாம்ன்னேன். யார் இல்லைன்னது? நம்ம ஊர் அண்ணாதுரை அமெரிக்கா போனாரு, இதே நிக்சனை பார்க்க விரும்பினாரு. ஆனா இந்த நிக்சன் பார்க்க முடியாதுன்னு சொல்லிட்டாருன்னேன். நம்ம ஊர்க்காரரைப் பார்க்க விருப்பமில்லாதவரை நாம ஏன் பார்க்கணும்னேன்?” என்றார்

    விவசாயிகள் பெரும்பங்கு நம்பிக்கொண்டிருக்கும் பாசனத்திட்டங்கள் காமராஜ் உருவாக்கியவை!
    அவர் ஆட்சி ஏற்றபோது தமிழகத்தில் இருந்தது 3 சர்க்கரைத் தொழிற்சாலைகள்.
    அவர் ஆட்சி விட்டு இறங்கிய போது 14!!!

    இன்னும் சொல்லவோ?
    159 நூல் நூற்பு ஆலைகள்
    4 சைக்கிள் தொழிற்சாலைகள்
    6 உரத் தொழிற்சாலைகள்
    21 தோல் பதனிடும் தொழிற்சாலைகள்
    2 சோடா உற்பத்தித் தொழிற்சாலைகள்
    ரப்பர் தொழிற்சாலை
    காகிதத் தொழிற்சாலை
    அலுமினிய உற்பத்தித் தொழிற்சாலை
    கிண்டி, விருதுநகர், அம்பத்தூர், ராணிப்பேட்டை, மதுரை, மார்த்தாண்டம், ஈரோடு, காட்பாடி, தஞ்சாவூர், திருச்சி…என்று தமிழகத்தில் 20 தொழிற்பேட்டைகள் உருவாக்கினார்.
    (பட்டியலில் இன்னும் சில விடுபட்டுள்ளன)

    மனசாட்சியோடு கொஞ்சம் சிந்தித்துப் பாருங்கள் தோழர்களே!
    காமராஜ் ஆட்சி புரிந்தது 9 ஆண்டுகள்தான்!

    அவர் 9 ஆண்டுகள் ஆட்சிக் காலத்தில் செய்த இந்தச் சாதனைகளில்…
    எதைச் சொல்ல எதைச் சொல்லாமல் போக. பக்கங்கள் பத்தவில்லை இவர் பெருமை பேச. இவர் வாழ்ந்த மண்ணில் வாழ்கிறேன் என்றபெருமையில் திளைக்கிறேன்.

    Share
  • யாளியும் அன்னமும்

    -சோழகக்கொண்டல்

    விசையுற்று விரிந்த சிறகு
    அசைவற்று உறைந்த கணத்திலேயே
    ஆயிரம் ஆண்டுகளாய் நிற்கிறது
    இந்த அன்னம்!

    அதன் முதுகின்மேல்
    துருத்திய கண்களோடும்
    தூக்கிய கால்களைப்
    பிளந்து முளைத்த
    தும்பிக்கையோடும் விழிக்கிறது
    ஒரு யாளி!

    இரண்டுக்குமிடையில்
    எதிர்த்தூண் மன்மதன்
    எய்யும் மலர் அம்புக்காய்க்
    காலங்காலமாய்க்
    காத்துநிற்கிறாள்
    ரதி!

    மலர்க்கணை துளைக்கையில்
    இவள் மார்பு சுரக்கும்பாலைத்
    தனித்துப்பருகவே
    தவமிருக்கும் அன்னம்
    இதன் உன்மத்த வெப்பம் மேலேறி
    ஊறி உறைகிறது மதநீர்
    மண்டபத்தைத் தாங்கிநிற்கும்
    யாளியின் மண்டைக்குள்!

    இந்த நித்தியகாம நெடுந்தவத்தின்
    எதிர்ப்புறத்தில் நிற்கிறான்
    மூக்குடைபட்ட மன்மதன்!
    நீண்டு வளைந்திருக்கும்
    அவன் கரும்பு வில்லில்
    கணைகள் ஏதும் மீதமில்லை
    கண்டீரா?

     

    Share
  • “கடமை வீரர்”– கர்மவீரர் காமராசர்!

    எஸ். நித்யலக்ஷ்மி.

    “கர்ம வீரர்” என அன்பாக அழைக்கப்பட்ட காமராஜர், 1903 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 15 அன்று, இந்நாளில் விருதுநகராக வளர்ந்திருக்கும் அன்றைய திருநெல்வேலி மாவட்டம் விருதுப்பட்டியில் குமாரசாமி நாடார், சிவகாமி அம்மாள் தம்பதிக்கு மகனாகப் பிறந்தார்.

    கடமை வீரர் என்று புகழப்பட்ட காமராசரின் பிறந்த தினம், “கல்வி வளர்ச்சி தினமாக” கடைபிடிக்கப்படுகிறது. கலைஞர் கருணாநிதி தனது சென்ற ஆட்சிக்காலத்தில் காமராஜர் பிறந்த தினத்தை கல்வி வளர்ச்சி தினமாக அறிவித்து பள்ளிகள் தோறும் கொண்டாட வைத்தார். தமிழகத்தில் ஏழைகளும் கல்விபயில காமராஜர் ஆற்றிய பணிக்கு மிகச்சரியான புகழாரம் அது.
    காமராசர் …
    1914: ஆறாம் வகுப்புடன் பள்ளிசெல்வதை நிறுத்திக் கொண்டார்.
    1919: ரவுலட் சட்டத்தை எதிர்த்து காந்திஜியின் அழைப்பை ஏற்று, காங்கிரசின் முழு நேர ஊழியரானார்.

    1920: ஒத்துழையாமை இயக்கத்திலும் பங்கு கொண்டார். திருமண பேச்சை தாயார் தொடங்கிய போது மணம் செய்து கொள்ள மறுத்துவிட்டார்.
    1922: சாத்தூர் தாலுகா, காங்கிரஸ் மாநாட்டில் வரவேற்புச் செயலாளராக பணியாற்றினார்.
    1923: நாகபுரி கொடி போராட்டத்தில் பங்கு கொண்டார். மதுரை கள்ளுக்கடை மறியலில் ஈடுபட்டார்.
    1925: கடலூரிலிருந்து தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
    1927: சென்னையில் கர்னல் நீல் சிலையை அகற்றும் போராட்டத்தை நடத்த காந்திஜியிடம் அனுமதி பெற்றார். (போராட்டம் நடப்பதற்குள் நீல் சிலையை அரசே அகற்றியது)
    1928: சைமன் குழுவை எதிர்த்து மதுரையில் காமராஜர் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டார்.

    1930: வேதாரண்யத்தில் நடந்த உப்புச் சத்தியாக்கிரகத்தில் கலந்து கொண்டதால், இரண்டு ஆண்டு அலிப்பூர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.
    1932: போலீஸ் ஸ்டேஷன் மீது வெடிகுண்டு வீசியதாகச் சதி வழக்கு, காமராஜர் மீது சுமத்தப்பட்டது. குற்றம் நிரூபிக்கப்படாததால் விடுவிக்கப்பட்டார்.
    1933: பிரிட்டனில் நடந்த வட்டமேஜை மாநாடு தோல்வியுற்றதால், நாடெங்கும் கிளர்ச்சி ஏற்பட்டது. பல தலைவர்கள் கைது செய்யப்பட்டனர். காமராஜரும் ஓராண்டு சிறைத் தண்டனை பெற்றார்.
    1934 : காமராஜர் உழைப்பால், பொதுத்தேர்தலில் காங்கிரஸ் பெருவாரியான வாக்குகள் பெற்று வென்றது.
    1935: டிச.28ம் தேதி காங்கிரஸ் பொன்விழா விருதுநகரில் காமராஜர் தலைமையில் கொண்டாடப்பட்டது.
    1936: காரைக்குடியில் நடந்த காங்கிரஸ் கமிட்டித் தேர்தலில் சத்தியமூர்த்தி தலைவராகவும், காமராஜர் செயலாளராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்.
    1937: சட்டசபை தேர்தலில் சாத்தூர் தொகுதியில் காங்கிரஸ் சார்பாக போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். விருதுநகர் நகராட்சி மன்றத்தேர்தலில் 7வது வார்டில் போட்டியிட்டு வென்றார். நகராட்சித் தலைவராகும்படி பலர் வேண்டியும் மறுத்து விட்டார்.

    1940: தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் தலைவர் தேர்தலில் வென்றார்.
    1941: யுத்த நிதிக்குப் பணம் தரவேண்டாம் என மக்களிடையே பிரசாரம் செய்ததால், பிரிட்டிஷாரால் கைது செய்யப்பட்டு வேலூர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். சிறையில் இருக்கும் போதே மே 31ல் விருதுநகர் நகராட்சி தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
    1942: ஆகஸ்ட் போராட்டத்தில் கைது செய்யப்பட்டு, அமராவதி சிறைச்சாலையில் இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்த பிறகு, வேலூர் சிறைக்கு மாற்றப்பட்டார்.
    1945: இரண்டாவது உலகப்போரில் பிரிட்டிஷார் வெற்றி பெற்றதால், காமராஜர் விடுதலை செய்யப்பட்டார்.
    1946: தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார். அதே ஆண்டு சென்னை சட்டசபைக்கும் தேர்ந்தெடுக் கப்பட்டார்.
    1947: ஆக.15: சுதந்திரம் கிடைத்ததும் அகில இந்திய காங்கிரஸ் கமிட்டி உறுப்பினரானார்.

    1954: குலக்கல்வி திட்ட எதிர்ப்பு காரணமாக ராஜாஜி முதல்வர் பதவியை ராஜிநாமா செய்யவும், சட்டசபை கட்சி தலைவராக காமராஜர் போட்டியிட்டு வென்றார்.
    1954: ஏப்ரல்13 இல் காமராஜர் முதல்வரானார்.
    1956: மொழிவாரி மாநில பிரிவினையின்படி தமிழகம் உருவாவதற்கு ஆதரவு தெரிவித்தார். பள்ளிகளில் இலவச மதிய உணவுத் திட்டத்தை அறிமுகம் செய்தார்.
    1957: பொதுத்தேர்தலில் போட்டியிட்டு, வென்று, இரண்டாவது முறையாக முதல்வரானார்.

    1960: ஏழைக் குழந்தைகளுக்கு 11ம் வகுப்பு வரை இலவச கல்வி அளிப்பதற்கு ஆணையிட்டார்.
    1962: பொதுத்தேர்தலில் வெற்றி பெற்று, மூன்றாவது முறையாக முதல்வரானார்.
    1963: எல்லோருக்கும் இலவசக்கல்வி திட்டத்தை அமல்படுத்தினார். பின் பதவியை ராஜினாமா செய்தார்.
    1964: அனைத்திந்திய காங்கிரஸ் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
    1966: இந்திரா பிரதமர் ஆவதற்கு, காமராஜர் பெரும் முயற்சி செய்தார்.
    1967: பொதுத்தேர்தலில் காமராஜர் தோல்வி.
    1969: நாகர்கோவில் பார்லிமெண்ட் இடைத்தேர்தலில் காமராஜர் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். தாயார் சிவகாமி அம்மையார் மறைவு.

    1971: பொதுத்தேர்தலில் காங்கிரஸ் தோல்வி. பார்லிமெண்ட் உறுப்பினராக காமராஜர் தேர்வு.

    எத்தனை எத்தனைத் திட்டங்கள் !!!!!!

    மணிமுத்தாறு அணை, அமராவதி அணை, வாலையார் அணை, ஆரணியாறு அணை, மங்கலம் அணை, வீடூர் அணை, கிருட்டிணகிரி அணை, மேல்கட்டளைக் கால்வாய், புள்ளம்பாடி கால்வாய், சாத்தனூர் அணை, கோமுகி அணை, பரம்பிக்குளம் – ஆளியாறு அணை, கீழ் பவானித் திட்டம், மேட்டூர் கால்வாய் திட்டம் இப்படியாய் எத்தனை எத்தனை அணைகள் காமராசர் ஆட்சியில் அமைக்கப்பட்டன. எத்தனை ஆயிரம் ஏக்கர் நிலங்கள் பாசனவசதி பெற்றன. வேளாண்மை செழித்திட காமராசர் ஆற்றிய பணிகள்.

    திருச்சி பெல் தொழிற்சாலை, பெரம்பூர் ரயில் பெட்டி உற்பத்தி சாலை, மேட்டூர் காகித ஆலை, ஆவடி ராணுவ டாங்கித் தொழிற்சாலை, இந்துஸ்தான் ஃபோட்டோ ஃபிலிம் தொழிற்சாலை, குன்னூர், கிண்டி இந்துஸ்தான் டெலி பிரிண்டர்ஸ், நெய்வேலி பழுப்பு நிலக்கரித் திட்டம், திருச்சி துப்பாக்கித் தொழிற்சாலை, இப்படியாய் இன்னும் ஏராளமான சர்க்கரை ஆலைகள், சிமெண்ட் ஆலைகள், பல்வேறு தொழிற்சாலைகள் தலைவர் காமராசரின் ஆட்சியின் சாதனைகளாக மலர்ந்தன.

    மின்வாரியம் அமைத்து மின் உற்பத்தி, விநியோகம், பராமரிப்பு எனச் செயல்படுத்தி மாநில அரசின் கட்டுப்பாட்டில் செயல்பட வைத்தார். நீர்மின்திட்டங்கள், அனல்மின் திட்டங்கள், அணுமின் திட்டங்கள் பலகாமராசர் ஆட்சிக் காலத்தில் செயல் படுத்தப் பட்டு கிராமப்புற மக்கள் மின்னொளி பெறக் காரணமான காமராசருக்கு 1975 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 2ஆம் தேதி எதிர்பாராமல் உடல் வியர்த்தது, டாக்டர் வருவதற்குள் உயிர் பிரிந்தது, ஒளி மறைந்தது.

    Share
  • கிராமசபையிலும், பயனாளிகளைத் தேர்வு செய்வதிலும் மாற்றம் தேவை

    ஆ. ஜெயராஜன்.

    இந்த வருடத்தின் மூன்றாம் கிராம சபை நாளான ஆகஸ்ட் 15 முடிந்திருக்கிறது. நாடு முழுவதிலும் உள்ள கிராமங்களில், மக்கள் ஒன்று கூடும் இடமாக இருக்கும் பள்ளிக்கூடத்திலோ அல்லது பொதுவிடத்திலோ கிராமசபை (பெயரளவிலோ அல்லது நடக்காமலோ) கூடியிருக்கும். இதில் கிராமத்திற்கு உட்பட்ட பொது மக்களும், பஞ்சாயத்து உறுப்பினர்களும் ஒன்று கூடி நடந்து முடிந்த நிகழ்வுகளையும், இனி மேற்கொள்ள வேண்டியதையும் பற்றிப் பேசியிருப்பர்.

    மத்தியிலும், மாநிலத்திலும், உள்ளாட்சியிலும் நாம் நமது வேட்பாளரை நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ தேர்ந்தெடுக்கின்றோம். அரசியல் சாசனத்தின் அடிப்படையில் மத்தியிலும் மாநிலத்திலும் 1951 ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகும், பஞ்சாயத்துகளில் 1992 ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகும் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கும் முறையைப் பின்பற்றி வருகின்றோம்.

    பொதுவாகவே, நம் நாட்டில் ஆட்சி அமைக்க பெரும்பான்மையைப் பெற வேண்டும் என்பது அரசியல் அமைப்பின் கோட்பாடு. ஆகவே அரசியல் கட்சிகள் பெரும்பான்மையை மையமிட்ட ஒன்றாகவே திகழ்கிறது. இன்றைய சூழலில் பொது மக்களின் பங்கேற்பின்மை; அதிகரித்துக் கொண்டிருக்கும் அரசியல் கட்சிகள், இவற்றால் பெரும்பான்மை என்பது உடைக்கப்பட்டு அது ஒரு அர்த்தமற்றதாகிவிட்டது. இந்நிலையில், மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் மாநில சட்டசபை உறுப்பினர்கள் மற்றும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களுடைய செயல்பாடுகளையும் பொறுப்புகளையும் கிராம பஞ்சாயத்து உறுப்பினர்களுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது, கிராமத்தைச் சிறந்த முறையில் ஆட்சிசெய்வதற்கான அதிகாரத்தைக் கொண்டுள்ளவர் ஊராட்சித் தலைவரே ஆவார். ஊரக வளர்ச்சி என்பது ஒரு கிராமத்தின் பொருளாதார வளர்ச்சியையும், சமூக வளர்ச்சியையும் கொண்டதாக அமைதல் வேண்டும். இவ்விரண்டையும் பெறுவதற்கு சமூகப் பங்களிப்பு என்பது மிக மிக அவசியமானதாகின்றது.

    Panchayati rajஇப்பங்களிப்பினை ஆற்றுவதற்கான கருவியாக விளங்குவது கிராமசபை என்றால் அது மிகையாகாது. இக்கிராம சபையானது மத்திய மாநில அரசுகள், ஊரக வளர்ச்சிக்கென செயல்படுத்தும் திட்டங்களையும், அதன் பயனாளிகள் குறித்த விவரங்களையும், பொதுமக்கள் நேரடியாக அறிந்து கொள்ளவும் தங்களது பங்களிப்பினை ஆற்ற வாய்ப்பளிக்கும் வகையிலும் அமைகின்றது. கிராமசபையினை நடத்துவதும் அதனைச் செயல்படுத்துவதும் ஊராட்சித் தலைவரின் பணிகளில் முதன்மையானதாகும். அப்படிப்பட்ட கிராமசபையின் குறிக்கோள் மற்றும் அது தோல்வியுறுவதற்கான காரணிகளையும் அவற்றைக் களைவதற்கான வழிமுறைகளையும் விளக்குவதாக இக்கட்டுரை அமைகின்றது.

    பொதுமக்களுக்கான இக்கிராமசபை கூட்டத்தில் மக்களின் பங்களிப்பு துளியளவும் இடம்பெறுவதில்லை என்கின்ற செய்தி வேதனைக்குறியதாகும். இதன் பின்னணியினைப் பார்க்கும் பொது பலதரப்பட்ட சிக்கல்கள் இதில் காணப்படுவதை அறியலாம். ஒரு ஆண்டில் 4 முறை கிராமசபை கூடவேண்டும் என்பது அரசின் அடிப்படைக் கொள்கை. ஆனால் இந்நான்கு தினங்களும் அரசு விடுமுறை நாட்களாகவே இருப்பினும் மக்கள் கூடுவதில்லை. காரணம், ஊரக மக்கள் பெரும்பாலும் தினக்கூலிகளாகவும், விவசாய உழைப்பாளர்களாகவும் இருப்பதால் பகல்பொழுதில் நடைபெறும் இதுபோன்ற கூட்டங்களில் அவர்களால் பங்கேற்ப முடிவதில்லை, முறையான அறிவிப்பு பொதுமக்களைச் சென்றடைவதில்லை, பொதுமக்களுக்கும் போதுமான விழிப்புணர்வு இருப்பதில்லை, அரசியல் தலையீடுகள் மற்றும் ஆதிக்கச்சக்திகள் குறித்த அச்சம் இது போல நாம் அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம்.

    அரசின் ஒவ்வொரு திட்டமும் ஒரு குறிப்பிட்ட பொதுமக்கள் குழுவின் நலனைக் கருத்தில் கொண்டே உருவாக்கப்படுகின்றது. உதாரணமாக, பெண்களுக்காகவும், வறுமை கோட்டிற்குக் கீழ் உள்ள மக்களுக்காகவும், விவசாயிகளுக்காகவும், பழங்குடி மக்களுக்காகவும் என அரசால் திட்டங்கள் வகுக்கப்படுகின்றன. ஆனால் கிராமசபையில் இத்திட்டங்கள் தொடர்புடைய பொது மக்களின் பங்கேற்பின்மையால், திட்டங்களின் குறிக்கோள், பயன் குறித்த தகவல்கள் ஆகியன அவர்களைச் சென்றடைவதில்லை. கிராமசபை தலைவர் பெரும்பாலும் இதைப் பொருட்படுத்துவதும் இல்லை.

    இந்த அலட்சியப் போக்கின் தொடர்ச்சியாக மற்றொன்றையும் சுட்டிக் காட்டலாம். பெரும்பான்மை சமூகத்தையோ, வகுப்பையோ, சாதியையோ, கட்சியையோ, மதத்தையோ, இனத்தையோ சார்ந்த ஒருவர் கிராமசபைத் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட நேர்ந்தால், ஊரக வளர்ச்சிக்கு எனக் கொண்டு வரும் திட்டங்கள் அனைத்தும் அவர் தம் சார்புடைய சமூகத்தையோ, வகுப்பையோ, சாதியையோ, கட்சியையோ, மதத்தையோ, இனத்தையோ சென்றடையுமாறு நடந்து கொள்ள வாய்ப்புகள் மிக மிக அதிகம். இதன் தொடர்ச்சியாக ஒரு முறை தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கிராமசபைத் தலைவர் அவரது தனிப்பட்ட செல்வாக்கினாலோ, இயற்கையாகவோ இன்னும் பிற காரணங்களாலோ அடுத்தடுத்து தேர்ந்தெடுக்கப்படும் சூழலும் உருவாகும் பொழுது மேற்கண்ட நிகழ்வுகள் தொடரும் நிலை ஏற்பட்டு அக்கிராமத்திலுள்ள சிறுபான்மை சமூகத்தினருடைய அடிப்படை பயன்பாடுகள் முழுமையாகச் சென்றடைவதில் தொய்வு ஏற்படுகின்றது அல்லது முழுமையாகச் சென்று அடைவதில்லை என்றே கூறலாம்.

    அடிப்படை வாழ்வாதாரச் சிக்கலை போக்குவதற்காக ஒதுக்கப்படும் நிதியானது அந்தந்த பஞ்சாயத்தினைச் சென்றடைகின்ற போதும், அரசு எதிர்பார்க்கும் இலக்குகளின் குறியீட்டினை அது அடைந்ததாகத் தெரியவில்லை. ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒதுக்கப்படும் நிதியின் அளவு கூடுகின்றதே தவிர அந்நிதிக்குரிய இலக்குகளைச் சற்றேனும் அரசு அடைந்ததாகத் தெரியவில்லை. இதைக் கூர்ந்து நோக்கும் பொழுது நமக்குப் புலப்படுவது யாதெனில், ஒவ்வொரு ஆண்டும் நிதி ஒதுக்கீட்டின் அளவு குறைந்திட வேண்டுமே தவிர கூட்டுவதினால் இலக்குகளை நாம் அடைந்து விடுவோம் என்று கருதி விட முடியாது. இது தவிர, நிதி கூடக் கூட, அது ஏற்கனவே பயன் அடைந்த பயனாளர்களையும், ஊழல் பெருச்சாளிகளையும், அரசியல் தலைவர்களின் கைத்தடிகள் மற்றும் சொந்தங்களையுமே சென்று சேருமே தவிர உண்மையான பயனாளிகள் இதனால் பயன் பெறுவது கேள்விக்குறியே. அரசு முன்னதாகவே கூடுதல் கவனம் செலுத்தி இதை எந்தெந்த வழிகளில் சிறப்பாக மேற்கொள்ளலாம் என்பதனை முன்கூட்டியே திட்டமிட்டிருந்தால் இந்த இலக்குகளை என்றோ அரசு எட்டி இருக்கலாம் என்பதும் கண்கூடு.

    இவ்வாறாக மேற்கண்ட கூற்றுகளின் அடிப்படையில் நோக்கும் போது பஞ்சாயத்துத் தலைவர்கள் மற்றும் கிராம சபையின் குறித்த நிலவரங்கள் தெரிய வருகின்றன. ஆகவே இதைச் செம்மை படுத்தச் சில வழிமுறைகள் கீழ்கண்டவாறு இனங்காணப் படுகின்றது.
    முதலாவதாக, இத்திட்டங்களில் உள்ள குறைபாடுகளை களையவும் சீரிய முறையில் அதனைச் செயல்படுத்தவும் அரசு சார்பில் நியமிக்கப்படும் ஒரு குழுவோ அதிகாரியோ சம்பந்தப் பட்ட திட்டத்தோடு தொடர்புடைய பயனாளிகளை அவ்வப்போது நேரடியாகச் சந்தித்து, திட்டங்கள் குறித்து கலந்தாய்வு ஆலோசனை செய்யும் பொழுது அத்திட்டம் உயிரூட்டம் பெறும் என்று எதிர்பார்க்கலாம்.

    இரண்டாவதாக, கிராம பஞ்சாயத்து தலைவரைத் தேர்ந்தெடுக்கும் முறையை நாம் மாற்றலாம். ஏன் கிராம பஞ்சாயத்து தலைவரைத் தேர்ந்தெடுக்கும் முறையை மட்டும் மாற்றலாம் என்றால், மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் மாநில சட்டசபை உறுப்பினர்கள் மற்றும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் சட்டங்கள் மற்றும் திட்டங்ளை இயற்றும்பொழுதும், அதை அமல்படுத்தும் பொழுதிலும் எதிர்க்கட்சிகள் அவர்களது தரப்பு வாதத்தையும் முன் வைப்பர். ஆதலால் கூட்டு முடிவு எடுக்கப்படும். ஆனால், கிராம பஞ்சாயத்தில் அவ்வாறாக நடைபெறுவது இல்லை. ஆகவே, ’குடவோலை’ முறையைப் பின்பற்றலாம். இங்கு, திட்டத்தை அமல் படுத்துவதும், அதை மக்களிடம் கொண்டு போய் சேர்ப்பதும்தான் தலையாயக் கடமை. அதற்குப் பெரும்பான்மையைவிட, மக்களின் ஈடுபாடுதான் முக்கியம். குடவோலை முறையில் ஆதிக்கச்சக்திகள் குறித்து அச்சப் படத் தேவை இல்லை.

    மூன்றாவதாக, கிராமசபை கூடும் நேரத்தில் மாறுதல் தேவை. பொதுவாக, இந்தியப் பாரம்பரியத்தில் ஊர்ப்புறங்களில் நடைபெறும் எந்த ஒரு நிகழ்வானாலும் அது பொது மக்கள் கூடுவதற்கு வசதியாக மாலை நேரங்களில் நடைபெறுவது வழக்கம். உதாரணமாக, குடும்பங்களில் நடைபெறும் சடங்கு முறைகள், ஊர்ப்பொதுவில் நடைபெறும் விழாக்கள் போன்றவை பொதுவாக இரவு நேரங்களில் நடத்துவதற்குக் காரணம், அனைத்துத் தரப்பு மக்களின் ஒருங்கிணைப்பும் அவர்களின் பங்களிப்பும் இடம் பெற வேண்டும் என்பதற்காகத்தான். இதே நடைமுறையைக் கருத்தில் கொண்டு கிராம சபையின் கூட்டத்தினை மக்களுக்கு ஏதுவான நேரமாகக் கருதப்படும் மாலை நேரங்களில் நடத்தும்பொழுது அனைத்துத் தரப்பு மக்களும் பங்கேற்கும் ஒரு சூழலை உருவாக்கித் தரலாம்.

    நான்காவதாக, கிராமசபை கூடும் நாளை முறையாக விளம்பரப்படுத்த வேண்டும். இவ்விஷயத்தை அரசு தீவிரமாக கருத்தில் கொண்டு செயல்படுத்தினால் மக்களிடம் ஆக்கபூர்வமான விளைவுகளைக் காணமுடியும். சான்றாக, கிராமசபை குறித்த அறிவிப்பை (கிராம சபை கூடும் நாளை) மக்களின் கவனத்திற்கு கொண்டு செல்ல வெகுஜென ஊடகங்களைப் பயன்படுத்த வெண்டும். தேசிய நாட்காட்டிகளில் (காலண்டர்) கிராமசபை குறித்த வாசகங்களை வெளியிட்டு அன்று விடுமுறை என்று சுட்டிக் காட்டலாம். பள்ளிகளிலும், கிராம சபை விடுமுறை நாட்களுக்கு முந்தைய நாளில் கிராம சபை குறித்த அறிவிப்போடு விடுமுறை என்பதை எடுத்துக் கூற வேண்டும். இதனால் மக்கள் சீறிய விழிப்புணர்வு பெறுவர்.

    அடிப்படை செயலாக்க சக்தியாகச் செயல்படும் கிராம பஞ்சாயத்துத் தலைவர், அவர் பொறுப்புகளை உணர்ந்து சரிவர செயல்பட்டு இருந்தார் ஆயின் அரசின் அனைத்துத் திட்டங்களும் வெற்றி பெற்று இருக்கும். ஆனால், இது நம் நாட்டிலுள்ள பெரும்பாலான கிராம பஞ்சாயத்துகளில் நடந்ததாகத் தெரியவில்லை. இதனால் மாற்றம் ஒன்றே மானுட தத்துவம் என்ற அடைமொழிக்கேற்ப தகுந்ததொரு மாற்றம் ஏற்படுமாயின் அது நன்மை பயக்கும். ஊர்கூடித் தேரிழுப்பது போல அனைவரும் சேர்த்து கூட்டு முயற்சியோடும் தன்னார்வத்தோடும் பங்கேற்று, மிகுந்த அர்ப்பணிப்போடு செயல்படும் பொழுது கிராம சபை எனும் தேரினை எளிதாக நகர்த்திச் சென்று திட்டங்களின் பயன்களை அதன் பயனாளிகளிடம் சேர்க்கலாம்.

    Bibliography
    1) Arun kavshik, “How Representative has the Lok Sabha bear” EPW, may 12, 2012, vol XL no 19
    2) Http://shodhganga.inflibnet.ac.in/bitstream/10603/354/14/14_chapter7.pdf
    3) http://www.isidelhi.org.in/saissues/sa112/nirmala.pdf
    4) rural.nic.in/sites/…/budget/Outcome_Budget_RD_2011_12_book.pdf

    Jayarajan- Photo1ஆ. ஜெயராஜன்,
    முனைவர் பட்ட ஆய்வாளர்
    காந்தி கிராம கிராமிய பல்கலைக் கழகம்
    காந்திகிராமம்-624302
    திண்டுக்கல், தமிழ்நாடு
    தொலை பேசி: 9047771414
    மின்னஞ்சல்: najayarajan@gmail.com

    Share
  • “தங்கத் தலைவர்” – கர்மவீரர் காமராசர்!

    –சுமதி ராஜசேகரன். 

    முன்னுரை:

    பண்டித ஜவஹர்லால் நேரு புகழ்ந்தது: காமராசரின் ஆட்சியில் பெரிய திட்டங்களிலும் சரி, அன்றாட அரசாங்க நிர்வாகத்திலும் சரி, ஊழலே இல்லை. காமராசரின் நிர்வாகத் திறமைக்கு இது ஓர் உதாரணம் !

    என்றும் …

    மத்திய மந்திரி நந்தா புகழ்ந்த உரை: எல்லா மாநிலங்களுக்கும் மத்திய அரசு முன்னேற்ற மானிய நிதி வழங்குகிறது. இருப்பினும் அதை முறையாகப் பயன்படுத்தி தமிழகத்தை வளர்ச்சி காணச் செய்தவர் காமராசர். “

    என்றும் …

    குடியரசுத் தலைவர் பாபு ராஜேந்திர பிரசாத் புகழ்ந்துரைத்தது: காமராசர் தமிழக முதலமைச்சர் பதவி வகித்துக் கொண்டிருக்கும் இக்காலத்தில் தமிழகம் இந்தியாவின் மற்ற மாநிலங்களுக்கு முன்னோடியாகத் திகழ்கிறது. கல்வியிலும் தொழில்துறையிலும் மற்ற மாநிலங்கள் தமிழகத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும். “

    இப்படியெல்லாம் புகழப்பட்ட காமராஜரின் நிர்வாகத் திறமையினால் தமிழ்நாடு இந்திய அளவில் மட்டுமல்லாமல் உலக அளவிலும் காமராசருக்கு அழைப்பு விடுத்த பெருமையின் வழி உணரலாம்.

    1976 -ஆம் ஆண்டு மத்திய அரசு காமராசரின் பெயரில் ” பாரத ரத்னா ” விருது வழங்கியது.

    “ஜனநாயகமும், சோஷலிசமுமே நமது உயிர் மூச்சாகும்” என்று சொற்பொழிவாற்றிய இடம் புவனேஸ்வரம். ‘காலா காந்தி’ என்று இந்தியிலும் கறுப்பு காந்தி தமிழிலும் அழைக்கப்பட்ட நமது விருதுநகர் காமராசரின் தொண்டினையும், எளிமையையும் படிக்கும்போது புரிகிறது… கட்டுரையில் எழுதமுடியாத எண்ணற்றப் பணிகளை…சிந்தனைகளை…

    காமராஜர் சென்ற நாடுகளிலுள்ள நாளிதழ்கள் எல்லாம் காமராஜரின் எளிமையையும், தன்னலம் கருதாத தொண்டினைப் பற்றியும் புகழுரைகள் எழுதின என்றெல்லாம் புகழப்பட்ட காமராசர் சென்ற வெளிநாட்டுப்பயணம் 1966 -ஆம் வருடம். அவரின் கால் பதிந்த, தமிழ் பேசிய நாடுகளைப் பற்றியெல்லாம் சொல்லிவிட்டு பிறகு அவரின் வாழ்க்கையைப் புரட்டிப் பார்க்கலாம் என்றே எனக்குத் தோன்றியது.

    காமராசரின் தொண்டின் கடைசி சில வருடங்கள் என்றாலும் அவையெல்லாம் அவரின் எளிமையின் வடிவத்தையும், சிந்தனைச் சொற்களையும், கல்வி, விவசாயம்,தொழில்துறை என்று கர்மவீரரின் சாதனைகள் பல நாடுகளுக்கும் தெரிந்து அழைப்புக்கள் விடுத்த வண்ணம் இருந்தனவாம்.

    அழைப்பு வந்த நாடுகள் + சென்று பேசிய நாடுகள்:
    ரஷ்யாவின் பிரதமர் கொசிஜின் அழைத்தார். 1966 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 22 ஆம் நாள் மாஸ்கோ சென்றார். ரஷ்யாவின் குளிரிலும் தன் எளிமை உடையில் சென்ற காமராஜரை வியப்பாகப் பார்த்தனராம் ரஷ்யா மக்கள்.
    ◆ லெனின் உடலுக்கு அஞ்சலி செலுத்தினார்
    ◆ மாஸ்கோ நகர மேயருடன் அந்நகர் மக்களின் பிரச்சனைகள் பற்றிக் கேட்டு அறிந்தார்
    ◆ சோவியத் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் பிரதம காரியதரிசி பிரஸ்நோவைச் சந்தித்துப் பேசினார்
    ◆ 1966 , ஜூலை 31-ஆம் நாளில் காலையில் ‘மாஸ்கோ வானொலியில் ‘ உரை நிகழ்த்தினார்
    ◆ கிழக்கு ஜெர்மனி சென்றார். அங்குள்ளத் தலைவர்களையும் சந்தித்துப் பேசினார்
    ◆ செக்கொஸ்லோவோக்கியா பயணம் செய்தார். அங்குள்ள இந்தியர்கள் சிறப்பான வரவேற்பு தந்தனர்
    ◆ ஐரோப்பிய நாடுகளான ஹங்கேரி, பல்கேரியா, யுகோஸ்லோவியா போன்ற நாடுகளுக்கு சுற்றுப் பயணம் செய்தார்
    ◆ பிறகு ரோம் நாட்டிற்கும் சென்றுவிட்டு ஆகஸ்ட் 15- 1966 இந்தியா திரும்பினார்

    இப்படிப்பட்ட பெருமைமிகு காமராசரின் சிறுவயதும், இளவயதும், அரசியல் பிரவேசமும் நாம் அனைவரும் அறிந்ததென்றாலும் அவரின் பிறந்தநாள் கொண்டாடும் ஒவ்வொருவருடம் ஜூலை பதினைந்தாம் நாளும் நாம் ஒவ்வொருவரும் ஏனோ அவரின் மாதிரியாக வாழும் ஒரு அரசியல்வாதி வேண்டும் என்றே நினைக்கிறோம் என்றால் மிகையுமில்லை, பொய்யுமில்லை, போலித்தனமும் இல்லை.

    எளிமை மிகு மனிதர்கள் மிகச் சிலரே. மனிதர்கள் ஆடம்பரம் என்ற வலைக்குள் அகப்படும் மீனாகிப் போனதால் இன்று எளிமைமிகுந்த அரசியல்வாதி யார் என்று தேடிக்கொண்டிருக்கிறோம்.

    மக்கள் பணியில் இன்றைய காலகட்டத்தில் அது சாத்தியமா என்றாலும் அன்றைய நாளில் வாழ்ந்து மறைந்த கர்மவீரர், எளிமை காமராசர் என்று அடையாளம் காணப்பட்ட அவர் தானே முன்னுதாரணமாக மனக்கண்முன் தோன்றுகிறார். காந்தியை நாம் கோட் போன்ற நவநாகரிக உடையில் பார்த்திருக்கிறோம். ஆனால் காமராசர் அரசியல் நுழையவே எளிமை என்ற பேராயுதம் தன்னுள்ளே கொண்டிருந்தவரல்லவா?

    பிறப்பும் இளமையும் என்று கொண்டால் ‘ஏழைகளின் ஏந்தல்’, கல்வி வள்ளல் என்றும் பெயர் பெரும் அளவு ஏழை, எளிமை, தன் படிப்பு நின்றுவிட்டாலும் தமிழ்நாட்டு மக்களின் கல்விக்கு அடிப்படைத் தேவையை ஒரு சிறுவனிடம் கேட்டு அதன்வழி சிந்தித்து செயல்வழிப்படுத்தி வெற்றியும் கண்டவர்.

    ஜூலை 15 , 1903-ஆம் ஆண்டு பிறந்த அந்தக் கறுப்புக் குழந்தைதான் பின்னாளில் ‘ தமிழகத்தின் பொற்காலம் ‘ என்று நல்லாட்சி தந்து ‘ கறுப்புத் தங்கம் காமராசர் ‘ என்ற பெயரும் பெற்றவர்.

    சமதர்மம் என்பதைத் தனது பள்ளிப்படிப்பின் போதே உணர்த்தியவர். ஒருமுறை அவர் படித்த பள்ளியில் ஒரு அணா வாங்கி பிள்ளையார் சதுர்த்தி கொண்டாடியபோது பிரசாதம் தருவதில் அதிகம் பெறாமல் குறைவாகக் கிடைத்ததைப் பற்றி பாட்டி கேட்டபோது ‘எல்லா மாணவர்களிடமும் ஒரே மாதிரி காசு வாங்கினோம் ; எல்லோருக்கும் சமமாகப் பிரசாதம் தரவேண்டும் என்று ஆசிரியருக்கு இருக்கவேண்டும்,’ என்று “நியாயத்தின் பக்கம் நிற்பவன்” என்ற உணர்வுடன் தன்னுடைய ஐந்து வயதிலேயே புரியவைத்தவர்.

    காமராசரின் 6-வது வயதிலேயே தாத்தாவை இழந்து அதே வருடத்திலேயே தந்தை குமாரசாமியும் இறந்த சோகம் வருமானத்திற்கு சிவகாமி அம்மாள் , காமராசரின் தங்கை நாகம்மையாருடன் கலங்கி நிற்கும் நிலை ஏற்பட்டது. சமயோசிதப் புத்தியினால் தெருவில் யானையின் துரத்துதலால் ஓடிக்கொண்டிருந்த மக்களைக் காப்பாற்றியவர் சிறுவயது காமராசர். யானைப் பாகன் கொண்டுவர மறந்த கால் சங்கிலியை கோவிலுக்குச் சென்று எடுத்துவந்து ஓடும் யானையின் முன்னே வீசிய புத்திசாலி காமராசர். அந்தச் சிந்தனையின் வழிதான் அவரின் அரசியல் பிரவேசத்தில் பல இக்கட்டான நேரங்களில் பிரச்சினைகளைத் தீர்த்து வைத்தார்.

    காந்திஜி 1921 -ஆம் ஆண்டு மதுரைக்கு வந்தார். காமராசர் படிப்பை நிறுத்திவிட்டு மளிகைக் கடையில் வேலை செய்ததாலும் வந்தே மாதரம் என்ற முழக்கங்களும், மேடையில் பேசுபவர்களின் மூலம் பத்திரிக்கைச் செய்திகளாலும் ஈர்க்கப்பட்டார். காங்கிரஸ் கூட்டத்தில் மதுரை வக்கீல் ஜார்ஜ் ஜோசப், சாலவாடி ஐயர், மதுரை சுந்தரம் பிள்ளை, மதுரை லெட்சுமண பிள்ளை ஆகியோர் பஞ்சாப் படுகொலையை பற்றிப் பேசியதும் காமராஜர் தேசிய காங்கிரசில் பற்றுக் கொண்டார்.

    1931-இல் ஜனவரி 1-ம் நாள் காங்கிரஸ் ஊர்வலம் நடைபெற்றது. திருப்பூர் குமரன் கதராடை அணிந்து ‘வந்தே மாதரம்’ என்று கொடியேந்தி கொடியைக் காப்பாற்றியபடியே மண்டை உடைந்து ரத்தம் வழிந்து உயிர் துறந்தார். தேசியக் கொடியை நழுவிடாமல் காத்த செயல் மெய்சிலிர்த்தார் காமராசர்.

    சிறைவாசம் சென்ற அனுபவமும் காமராசருக்கு பொதுவாழ்வில் இரண்டு, மூன்று முறை நிகழ்ந்தது. முதல்முறையாக 1930ல் 31-ல் தமிழகத்தில் உப்புச் சத்தியாகிரகம் இராஜாஜி தலைமையில் நடைபெற்றது. தண்டியில் நடைபெற்ற போராட்டத்தில் காந்தியடிகள் தலைமையேற்றார். பொதுவாழ்வில் நுழைந்த காமராஜர் அனுபவித்த முதல் சிறைவாசம் தமிழகத்தில் உப்புச்சத்தியாகிரகம் போராட்டத்தில் நடந்தது. காந்தி-இர்வின் ஒப்பந்தம் ஏற்பட்ட பின்னர் 1931 மார்ச் பன்னிரெண்டாம் நாள் காமராசர் விடுதலையானார் தன் சகாக்களோடு. காமராசரின் பாட்டி பார்வதி அம்மாள் அவர் விடுதலை அடைந்த இரண்டொரு நாளில் உயிர் துறந்தார்.

    இரண்டாவது முறையாக காமராசர் கைதாகும் படியான ஒரு சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. வெலிங்டன் பிரபு , காந்திஜியையும் 4.6.1932 அன்று கைது செய்தது. காந்திஜியைக் கைது செய்ததால் ஆங்கிலேய காவல்துறையினர் 144 தடை உத்தரவைப் பிறப்பித்தது. இராஜாஜியும், சத்தியமூர்த்தியும் கைது செய்யப்பட்டனர். இதையறிந்து விருதுநகரில் கண்டன ஊர்வலம் நடத்தினார். காமராசர் கைது செய்யப்பட்டு சிவகாசி நீதிமன்றத்தில் கொண்டுசெல்லப்பட்டு ஒரு ஆண்டு சிறைவாசம் அனுபவித்தார்.

    காமராசர் நிரபராதி என்று நிரூபிக்கும் வகையில் ஆங்கிலேயரிடம் வாதாடி வெற்றியும் பெற்றதில் தீரர் சத்தியமூர்த்தி, மற்றும் ஜார்ஜ் ஜோசப் இருவருக்கும் பங்கு உண்டு. இரண்டாவது முறையாகக் கைது செய்த ஆங்கிலேயர்கள் கர்மவீரரை வேலூர் சிறைச்சாலைக்கு மாற்றியபோது அங்கு பகத்சிங் அவர்களின் நண்பர்கள் ஜெயதேவ் கழரையும், கமல்நாத் திவாரியையும் சந்தித்துப் பேசினார். இதனால் காமராசர் ஒரு தீவிரவாதி போல சித்தரிக்கப்பட்டு பழியைப் போட்டது. மேலும் 1933 , உதகமண்டலத்திற்கு வந்த வங்காள ஆளுநராக இருந்த சர்.ஜான் ஆண்டர்சன் அவர்களை சுட்டுக் கொள்ள முயன்றார்கள் என்று கே . அருணாசலமும், காமராசரும் என்ற அபாண்டப் பழி விழுந்தது. அது மட்டுமல்லாமல் ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூர், விருதுநகர் காவல் நிலையங்களில் வெடிகுண்டு வீச முற்பட்டதாகக் காமராஜர் மீது வேறொரு பழியை சுமத்தினார்கள். அந்தப் பழியில் இருந்து காமராசர் நிரபராதி என்று நிரூபிக்கப்பட்டது. ஆனால் காமராசரின் சொத்துக்கள் எல்லாம் செலவழிந்தன என்பதும் உண்மை. இரண்டாம் உலகப் போரின் போதும் அறப்போராட்டத்தில் ஈடுபட்டதால் (1940) முன்னெச்செரிக்கையாக கைது செய்யப்பட்டார். பின்னர் 1942 சிறையிலிருந்து விடுதலை செய்யப்பட்டார்.

    தமிழகக் காங்கிரஸ் தலைவர்:
    விருதுநகர் நகரமன்றத் தேர்தல் நடந்ததில் 1936 ஆம் ஆண்டு காங்கிரஸ் கமிட்டித் தலைவர் தேர்தல் நடந்தது. காமராஜர் ஏழாவது வார்டில் வெற்றிபெற்றார். வெற்றி பெற்றாலும் நகரமன்றத் தலைவர் பொறுப்பை ஏற்கவில்லை. 1936-ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அவர் காமராஜரைக் கட்சியின் செயலாளராக அறிவிக்கப் பட்டார். 1941 – இல் சிறையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்ட பின்னர் விருதுநகர் நகரமன்றத் தலைவராக காமராஜர் ஏகமனதாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

    கிராம முன்னேற்றம்:
    ‘கிராமங்களின் முன்னேற்றமே ஒரு நாட்டின் முன்னேற்றமாக இருக்க முடியும் !’ என்று மகாத்மா காந்தியடிகள் கூறினார். காந்திய வழியில் சென்ற காமராசர் அக்கருத்தை முதல் கொள்கையாகக் கடைபிடித்தார். நேருவின் ஆலோசனைப்படி 1954-ஆம் ஆண்டு காமராஜர் சட்டசபைத் தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார்.
    வெற்றிபெற்றபின் காமராசரைப் பற்றி நேரு கூறியது :
    காமராஜர் கல்வி பயின்றவரோ, அல்லது நிர்வாக அனுபவம் வாய்ந்தவரோ என்பது பற்றி கவலைப்படாமல் மக்களாட்சியின் மகத்துவத்தையும், மக்கள் சக்தியின் வலிமையையும் உணர்ந்திருத்த நேருவின் தீர்க்கமான சிந்தனையால் காமராசர் தமிழகத்தின் முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றுக் கொண்டார்.

    தனது அமைச்சரவையில் எந்தவித உட்பூசல்களும் உருவாகக் கூடாது; அமைதியான முறையில் நாட்டுப் பணிகளைச் செய்ய வேண்டும் என்று காமராசர் தனது அமைச்சரவையை அமைத்தார்.

    காமராசரின் பொற்கால ஆட்சி:
    1954 -ல் பதவியேற்ற பின் 1943-ல் துவங்கிய கடுமையான வறட்சியை நீக்க ( ஆறு ஆண்டுகள் – வறட்சி ) காமராசர் மேற்கொண்ட திட்டங்கள் :
    ◆ தமிழகத்தில் உணவு உற்பத்தியைப் பெருக்குதல்
    ◆ வறுமையை அகற்றுதல்
    ◆ அடிப்படை ஆதாரங்களைப் பெருக்குதல்
    ◆ கல்வியறிவு, ஏழைகளுக்கான நல்ல பல திட்டங்கள்
    ◆ உழைப்பிற்கு ஏற்ற ஊதியம்
    ◆ ஒருவர் மற்றவரைச் சுரண்டாமை

    “நமது நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்கான முக்கியக் கொள்கையாக வறுமையை ஒழிப்பது, கல்வி இல்லாதவர்களுக்குக் கல்வி, நம் நாட்டின் செல்வத்தைப் பெருக்க வேண்டும்; அது அனைவருக்கும் பயன்படும் வகையில் பகிர்ந்தளிக்கப்பட வேண்டும் ” என்று காமராசர் கூறினார். சுமார் ஒன்பதரை ஆண்டுகள் தமிழ்நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்காகத் தான் கொண்ட கொள்கைகளை முறையாகக் கடைபிடித்தார். மிகப் பெரிய சாதனைகள் படைத்து மிகப் பெரும் புகழைப் பெற்றார். காமராசரின் ஆட்சிக் காலம் “தமிழகத்தின் பொற்காலம்” என்று அனைத்து மக்களாலும் போற்றப்பட்டது.

    வளர்ச்சித் திட்டங்கள்:
    ◆ இயற்கையாக நீரைத் தடுத்து , அவற்றை விவசாயத்திற்குப் பயன்படுத்துவதில் அக்கறை காட்டினார்
    ◆ 1957-ஆம் ஆண்டு உள்ளாட்சி சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டது
    ◆ தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு இடஒதிக்கீடு, விவசாயம், கால்நடை வளர்ச்சி , கிராம கைத் தொழில்கள், பெண்கள், குழந்தைகளுக்கான சமூக நலத் திட்டங்கள், கல்வி போன்ற அரும்பணிகள் துவங்கப்பட்டன
    ◆ கதர் மற்றும் கிராமத் தொழில் வாரியத்தின் உதவியுடன் பல கிராமக் கைத்தொழில்கள் உருவாக்கப்பட்டன
    ◆ தமிழகத்தில் கூட்டுறவு சங்கங்களை அமைத்தார். கூட்டுறவுச் சங்கங்களே இல்லையென்ற நிலையைக் கொண்டுவந்தார்
    ◆ கூட்டுறவுச் சங்கங்களின் மூலம் ஏழை விவசாயிகளுக்குக் கடன் வழங்குதல், போன்ற நல்ல திட்டங்கள் அமலுக்கு வந்தன
    ◆ நெசவுத் தொழில் ஆயிரக்கணக்கான மக்களின் முக்கியத் தொழிலாக இருப்பதைக் கண்டார். அதனால் பல திட்டங்கள் தீட்டினார்
    ◆ “ஜமீன் ” ஒழிப்புச் சட்டம் விரிவடைந்தது. ” நில உச்ச வரம்பு சட்டம்” இவர் ஆட்சியில்தான் கொண்டுவரப்பட்டது. ஏழைகளுக்கு நிலங்கள் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டன.

    காமராசரின் காலத்தில் கட்டப்பட்ட அணைகளும், நீர்ப்பாசனத் திட்டங்களும், அளப்பரிய பணிகளும் :
    ◆ கீழ்பவானி, மணிமுத்தாறு, காவிரி டெல்டா, ஆரணியாறு, வைகை அணை, புள்ளம்பாடி அணை, வீடூர் அணை, பரம்பிக்குளம், ஆளியாறு அணை, கட்டளை மேல்நிலைக் கால்வாய்த் திட்டம், நொய்யாறு அணை போன்றவை ஆகும்
    ◆ கிணறு வெட்டக் கடன் வழங்கப்பட்டது
    ◆ மின்சார பம்புசெட்டுகள், ஆயில் இஞ்சின்கள் வாங்கவும் கடன்கள் வழங்கப்பட்டன
    ◆ தமிழகத்தில் 1600 குளங்கள் சீரமைக்கப்பட்டன. இதனால் சுமார் ஒன்றரை லட்சம் ஏக்கர் நிலப்பரப்பு நீர்ப்பாசன வசதி பெற்றது.

    கல்வியில் மறுமலர்ச்சி செய்த காமராசர் :
    “தானத்தில் சிறந்த தானம் கல்வி தானம்” என்று சான்றோர் உரைப்பர். தமிழகத்தில் காமராஜர் ஆட்சியில் தான் ‘கல்வி மறுமலர்ச்சி’ ஏற்பட்டது.

    பள்ளிக்கூடங்களின் எண்ணிக்கையை அதிகப் படுத்துவது, கூடுதலாக புதிய ஆசிரியர்களை நியமிப்பது. ஆசிரியர்களுக்குப் பயிற்சி தருவது என்று திட்டங்கள் தீட்டினார்.
    ◆ ஒருமைல் தொலைவிற்குள் பள்ளிக்கூடங்கள் இருக்குமாறு, பள்ளிகளைத் திறந்தனர்.
    ◆ பள்ளிக்கானக் கட்டிடம், பொருள்கள் முதலியவற்றைச் செல்வந்தர்களே தர முன்வந்தனர். காமராஜர் முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றுக் கொண்ட ஒரு ஆண்டிற்குள் (1954-55) தமிழகத்தில் சுமார் 3000 பள்ளிக்கூடங்கள் திறக்கப்பட்டன.
    ◆ காமராசரின் திட்டங்கள் ஒவ்வொன்றும் உண்மை நிலையைக் கண்ட பின்பே கொண்டுவந்த திட்டங்கள். இந்திராகாந்தி அவர்களே காமராசரிடம் பேசவேண்டும் என்கிற அளவுக்கு வளமான சிந்தனையும், திட்டங்களும் தருபவர்.
    ◆ ஆனாலும் சுற்றுப்பயணத்தின் மூலமும் வறுமையைக் கண்டு கல்விக்கும் வயிற்றுக்கும் உணவுக்கும் உள்ள இடைவெளியை நிரப்பத் தான் பயின்ற ‘பிடி அரிசி’ திட்டத்தின் மகிமையையும், கல்வி என்றால் அதற்கும் உடைக்கும் சம்பந்தம் உண்டு என்ற சமயோசிதப் பண்பால் வேற்றுமையின்றி ‘சீருடைக் கல்வித் திட்டத்தை ‘ அறிவித்தவர். சீருடை வந்த பிறகு சீருடையால் பேதங்கள் களையப்பட்டது உண்மை. பள்ளிக்கூடத்துக்குப் போனா பசி தீருமா ? என்ற கேள்வியில் ‘மதிய உணவுத் திட்டம்’ ஏற்பட்டது.
    ◆ எல்லா ஏழைகளும் படிக்கணும் “அவர்களுக்குத் தான் தேசம்” என்று ஆணித்தரமாகக் காமராஜர் கூறினார்
    ◆ ஆசிரியர்களின் ஊதியத்தையும் உயர்த்தினார். ஆசிரியர்களின் குழந்தைகளுக்கு இலவசக் கல்வி கிடைக்க ஏற்பாடு செய்தார்
    ◆ அரசு ஊழியர்களின் குழந்தைகளுக்குக் கல்விக் கட்டணத்தில் சலுகைகள் தந்தார்

    1966 -ஆம் ஆண்டில் காமராசருக்கு அமைச்சர் பொறுப்பு வந்தபோதும் மறுத்துவிட்டு கட்சிப்பணி மட்டும் செய்தார். 1967-ஆம் ஆண்டு சட்டமன்றத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் தோல்வியுற்றதற்கு இராஜாஜிக்கும், காமராசருக்கும் இடையே ஏற்பட்ட கருத்து வேறுபாடும் காரணம். எனவே தோல்வியின் காரணமாகத் தலைவர் பதவியிலிருந்து விலகினார்.

    தோல்வி : 1971-ஆம் ஆண்டு நாடாளுமன்றத்திற்கும், தமிழக சட்டமன்றத்திற்கும் தேர்தல் நடைபெற்றது. இராஜாஜியின் சுதந்திரா கட்சியும், காமராசரின் ஸ்தாபனக் காங்கிரஸ் இணைந்து கொண்டன. இந்திரா காங்கிரசும் தி.மு.க. வுடன் கூட்டணி வைத்தது. தமிழகத்தில் தி.மு.க. வெற்றிபெற்றது.

    பெ. சீனிவாசன் என்ற தி.மு.க இளைஞரிடம் 1285 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் தோல்வியுற்றார். ஆனால் அந்த இளைஞர் காமராசர் ஏற்படுத்திய பள்ளியில் படித்த மாணவர். இதனைப் பாராட்டி வைக்கம் வீரர் பெரியார் அவர்கள் ‘போஸ்டர் ‘ ஒட்டியதாகவும் கூறுவார். அண்ணா, காமராசரின் தோல்வியை எதிர்பார்க்கவில்லை.

    முடிவுரை:
    காமராசர் காங்கிரஸ் கமிட்டித் தலைவர் பதவியில் இருந்து விலகினார். அரசியல் ரீதியாகக் காமராஜர் மீது மதிப்பும் மரியாதையும் கொண்டிருந்தார்கள் என்பது உண்மை. அப்போது திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தோடு இணைந்து செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்த எம்.ஜி.ஆர் “காமராசர் எனக்குத் தலைவர்; அண்ணா எனக்கு வழிகாட்டி !” என்று கூறினார். இந்திரா காந்தியும் காமராசர் மீது வைத்திருந்த மரியாதையை குறைத்துக் கொள்ளவில்லை.

    தொடர்ந்த பயணம், ஓயாத உழைப்பு போன்ற பல காரணங்களால் காமராசரின் உடல்நிலை பாதிக்கப்பட்டது. ஜூலை 15, 1975 காமராசரின் எழுபத்திரண்டாவது பிறந்த நாள் வந்தது. எளிமையாகக் கொண்டாடினார். இந்திரா காந்தி வாழ்த்து அனுப்பியிருந்தார்.

    அக்டோபர் 2-ஆம் நாள் காந்தி ஜெயந்தி. காலையில் எழுந்த காமராஜர் நாளிதழ்கள் அனைத்தையும் படித்தார். கிருபாளனி கைது செய்யப்பட்டதையும், கைது செய்யப்பட்ட தலைவர்கள் அனைவரும் விடுதலைச் செய்யப்படவில்லை என்பதையும் அறிந்தார். உடல்நிலை மிகவும் பலவீனப்பட்டுவிட்டது.

    “தமிழகம் தவமிருந்து பெற்ற தங்கத் தலைவர் காமராசர் இவ்வுலகை விட்டுச் சென்று விட்டார்.” வானொலி மூலம் அனைவருக்கும் தெரிவிக்கப்பட்டது. சென்னை கிண்டியில் உள்ள காந்தி மண்டபத்திற்கு அருகே உரிய மரியாதையுடன் மழையிலும் காமராசரது இறுதிச் சடங்கிற்கு ஏற்பாடுகளைச் செய்தார் கருணாநிதி. பிரதமர் இந்திரா காந்தி காமராசரின் இறுதிச் சடங்கிற்கு வந்தார். தங்கள் மனத்துயரைக் கட்டுப்படுத்தாமல் பல தலைவர்களும் வாய்விட்டு அழுதனர். காமராசர் நினைவு மண்டபம் தமிழக அரசால் கட்டப்பட்டது. கன்னியாகுமரியிலும் நினைவு மண்டபம் எழுப்பப்பட்டது.

    நல்லாட்சி நாயகரின் நினைவாகச் சென்னை தியாகராய நகர் வீடு ‘நினைவு இல்லமாக ‘ மாற்றப்பட்டது.

    Share
  • கறை

    — மாதவன் ஸ்ரீரங்கம்.

    படுத்தபடியே சொட்டுச்சொட்டாக டியூபிற்குள் விழுந்துகொண்டிருந்த சலைன் திரவத்தையே பார்த்தபடியிருந்தாள் நிஷா. உடல் முழுக்க அசதி அழுத்தியது. மனம் கழற்றிவைக்கவே முடியாதபடி கனத்தது. அடிவயிறு முட்டியது. சற்றே அசைய முற்பட கத்திபட்ட இடத்தில் வலி ஒரு மின்சாரம்போல் தாக்கியது. இப்படித்தானே அந்த பிஞ்சுக்குழந்தைக்கும் வலித்திருக்கும் என்று யோசித்தபோது கண்ணீர் பீறிட்டது.

    அருகில் உட்கார்ந்திருந்த ரிடானா பதற்றமாய் எழுந்துவந்தாள்.

    “நோ நிஷா டோண்ட் ஸ்ட்ரைன் ப்ளீஸ்”

    நிஷா ஒற்றை விரலைக் காட்டி சமிக்ஞை செய்தாள். ரிடானா நெருங்கிவந்து ஒரு கைபிடித்து மெல்லத்தூக்கிவிட, மறுபடி அந்த உச்சகட்ட வலி. உந்துதல் இருந்த அளவிற்கு அவளால் வெளியேற்ற இயலவில்லை. ஒன்றிரண்டு துளிகள் வெளியேற்றுவதற்குள் உயிர்போய்விட்டது. ரிடானா பொறுமையுடன் நிஷாவின் தோளணைத்துக் காத்திருந்தாள். மிகநல்ல ஸ்நேகிதி. அவள்மட்டும் இல்லாமல் இருந்தால் இந்த பெருநகரத்தில் நிஷாவை வேறுயார் பார்த்துக்கொள்வார்கள் இந்த பெங்களூரில்.

    அறைத்தோழி ரிடானா தில்லியைச் சேர்ந்த ஆங்கிலோ இந்தியப்பெண். மிக அழகாக குட்டையாகக் கத்திரிக்கப்பட்ட கூந்தலுடன் வசீகரமான புன்னகைகள் வைத்திருப்பாள் எப்போதும். நிஷாவின் அப்பட்டமான அப்பாவித்தனம் பிடித்துப்போனதில் நிரம்ப நெருங்கினார்கள். பெங்களூரை அதன் அழகை அதன் வலிகளை அதன் சிரமங்களை எல்லாம் ரிடானாதான் கற்றுத்தந்தாள்.

    மறுபடி படுத்துக்கொண்டபோது அதீத களைப்பேற்பட்டது. மெலிதான குரலில் அர்ஜுனை விசாரித்தாள்.

    ” ஹீ இஸ் ஆன் தி வே நிஷா”

    மெல்ல ஏதேதோ சிந்தனைகள் கிளற உறங்கிப்போனாள். சம்பந்தமின்றி என்னென்னவோ யோசனைகள் எண்ணங்கள் அலைக்கழித்தன. கூட்டமாக பட்டாம்பூச்சிகள் துரத்தின. பெரிய பெரிய ராட்சத பட்டாம்பூச்சிகள். திடுக்கிட்டு விழித்துக்கொள்ள அருகே அர்ஜுன் நின்றிருந்தான். வியர்த்திருந்தான். அர்ஜுனுக்கு பதற்றத்தில் அதிகம் வியர்க்குமென்று அவளுக்குத் தெரியும்.

    “ஹவ் அர் யு நிஷா? ஃபீல் பெட்டர் நவ்?”

    இல்லை. நிச்சயம் இல்லை. ஆனால் இதை எப்படிப் புரியவைப்பது அவனுக்கு? உடல் ரீதியிலும் மனரீதியிலும் வெளிப்படுத்திவிடமுடியாதபடி வலித்துக்கொண்டிருக்கிறது. இப்படியே இந்த இடத்தில் வாழ்வு நின்றுவிடாதா என்று தோன்றுகின்றது. இதை எந்த மொழியில் சொன்னால் அவனுக்குப் புரியும்?

    “இட்ஸ் ஓகேம்மா. யு டேக் ரெஸ்ட். நா கூடவே இருக்கேன்”

    இரவு டியூட்டி டாக்டர் வந்து கேஸ் ஷீட்டை பார்த்துவிட்டு நர்ஸிடம் உத்தரவுகளை வழங்கிவிட்டுச் சென்றாள். போகும்போது அர்ஜுனிடம் சொன்னாள்.

    “ஐ ஹோப் யு அண்டர்ஸ்டாண்ட் தி டி அன் சி இஸ் ஈக்வல் டு டெலிவெரி. ப்ளீஸ் டேக் கேர் ஆப் ஹெர்”

    அவள் கூறியது எத்தனை உண்மை என்று தோன்றியது நிஷாவிற்கு. இந்த மருத்துவமனை இதற்கென்றே பெயர்போனது. நகரத்தின் முக்கால்வாசி சிசுக்களின் கருக்கள் இங்குதான் கலைக்கப்படுகின்றனவாம். சென்றமுறை கலைத்ததின் மிச்சசொச்சங்கள் தேங்கியிருந்ததில் தீராத உதிரப்போக்கில் அவதிப்பட்டாள். சில டெஸ்டுகள் எடுத்துப்பார்த்துவிட்டு கட்டாயம் சுத்தம் செய்தாகவேண்டும் எனச் சொல்லிவிட்டார்கள். ஆனால் இது தன் வாழ்வில் சுலபத்தில் மறக்கக்கூடிய நிகழ்வில்லை என்றுமட்டும் தோன்றியது அவளுக்கு.

    நர்ஸ் மறுபடியும் உள்ளே வந்து உறக்கத்திற்கான இஞ்செக்ஷன் ஒன்றினை போட்டுவிட்டுச் சென்றாள். ரிடானா நிஷாவைத் மெதுவாகத்தொட்டு காலை வருவதாகச் சொல்லி விடைபெற்றுக்கொண்டாள். அவள் சென்ற பின்னர் ஏதோ ரிப்போர்ட்டிற்காக நர்ஸ் வந்து அழைக்க, வாங்கி வருவதாகக்கூறி அர்ஜுனும் வெளியேறியபின் நிஷா தனித்திருந்தாள்.

    அர்ஜுன் திரும்பிவந்தபோது. சிகரெட் நெடியடித்தது. மிண்ட் ப்ளேவரில் ஏதோ மிட்டாயை வாயில் அதக்கிக்கொண்டிருந்தான். அதையும்மீறி வாடைவந்தது. அர்ஜுன் எப்போதாவதுதான் சிகரெட் பிடிப்பான். மிதமிஞ்சிய டென்ஷன் அடையும்போது. இதைவிட பிரமாதமாக வேறு டென்ஷன் என்ன இருக்கப்போகிறது அவனுக்கு? அவன் சற்றே நிஷாவை நெருங்கி அவள் கைகளை மிருதுவாக பிடித்துக்கொண்டான்.

    “ஐம் ரியலி சாரி டா. ஐம் தி ரீஸன் பார் திஸ் எவ்ரிதிங். ரியலி சாரி”

    அவளுக்கு பாவமாயிருந்தது. கிட்டத்தட்ட அழுதுவிடுவதுபோல் காணப்பட்டான். வழக்கமாக நிஷாதான் தொட்டதெற்கெல்லாம் உணர்ச்சிவசப்படுவாள். அவன் ஆறுதல் கூறுவான்.

    “நோ அஜ்ஜு. ப்ளீஸ் டோண்ட் டாக் லைக் தட். வீ டிடிண்ட் எக்ஸ்பெக்ட் திஸ்” என்று அவனிடம் கூறிய நிஷாவிற்குமே அழுகை வந்துவிட்டது.

    அவளுக்குத் தன் அம்மாவை பார்க்கவேண்டும்போலிருந்தது. இன்னேரம் அவள் என்ன செய்துகொண்டிருப்பாள் என்று யோசித்தாள். அவளுக்கு இதெல்லாம் தெரியாது. ஏற்றுக்கொள்ளவே மாட்டாள். திருமணத்திற்கு முன்பே உண்டான கருவைக் கலைக்க எந்த அம்மாதான் ஒப்புக்கொள்வாள்? கோயம்பத்தூரின் மிடில்கிளாஸ் குடும்பத்தில் இதெல்லாம் மிகப்பெரிய அதிர்ச்சியை தரக்கூடியவை.

    இன்ன இடத்தில் வேலை என்றதும் கூடவே கூடாதென்று மறுத்துவிட்டாள் அம்மா. “ஊரொலகமே வந்து இவ்வடத்தாலிக்கி வேலவாக்கிது. இவளெங்கியோ ———- போறாளாமா. செவனேன்னு இங்கியே எதாச்சும் பாரு. இல்லீன்னா ஊட்டோட இருந்துக்க. வெளியூரெல்லாம் நம்மூட்டுக்கு சுத்தப்படாது” என்று உறுதியாகக் கூறிவிட்டாள். அப்பாவின் நம்பிக்கையும் உற்சாகமும், தொடர்ந்த தனது பிடிவாதத்தினாலும்தான் அரைமனத்துடன் சம்மதித்தாள்.

    அப்பாவிற்கு மட்டும் விஷயம் தெரிந்தால் மிகவும் நொறுங்கிவிடுவார். அவர் நினைவு வரும்போதெல்லாம் தவறாமல் மனம்முழுக்கக் கறையான்கள் ஊருகின்றன.

    “பாரம்முணி, நீயி ஒங்கம்மாளாட்ட ஊட்டோடில்லாம நாலு விசயங்கத்துக்கோனும்னுதான் வேலைக்கே அனுப்புறங்கண்ணு. அங்க எதாச்சும் பிரச்சனையின்னா அடுத்தவஸ்ஸுல ஏறி வந்துருதாயி. நல்லா தெகிரியமா இருக்கோனுமாக்கும். புரிஞ்சுதா?”

    புரியவில்லை. நிஷாவை ஹாஸ்டலில் விட்டுச்செல்கையில் அவர் கூறிய எதுவுமே புரியவில்லை. நகரத்தில் தவறுதலாய் தொலைந்துவிட்ட ஒரு காட்டுவாசியாகத் தன்னை உணர்ந்தாள். அப்பாவின் பேச்சு மட்டுமல்ல. அந்த நகரமே பெரிய பிரமிப்பாகவும் புதிராகவும்தான் இருந்தது அவளுக்கு. பிரம்மாண்டமான மால்களும், புகைப்பிடிக்கும் பெண்களும், எப்போதும் எப்போதும் வெளிச்சமும் இரைச்சலும் வழியும் பகல்கள் எல்லாம் இரவுகளில் அதீத மவுனத்தைத் தடவிய அந்த நகரத்தில் எல்லாமே புதிதாயிருந்தது.

    பணிபுரியும் பளபள கட்டிடங்களில் அழகினைக் கடந்தும் தொக்கிநிற்கும் இயந்திரத்தனம் வெகுநாள் பிடிபடவில்லை அவளுக்கு. டிஸ்கொதேக்களிலும் பப்களிலும் அரையிருளில் நிகழும் அத்துமீறல்கள் அந்நியாயமாகவே தோன்றியது முதலில்.

    கோவையின் தெருக்களில் சுடிதாருடன் அலைந்தவளுக்கு, நகரத்தில் அரைடிராயரும் லெக்கின்ஸுகளும் லோஹிப் ஜீன்ஸுகளுமாய் பார்த்தது நிச்சயம் கலாச்சார அதிர்ச்சியாகத்தான் இருந்தது. அதனால்தான் அர்ஜுனுடனான ஒரு சந்திப்பில் அவனை பளாரென்று அறைந்தாள். அதுகூட ஒரு பப்பில்தான். இத்தனைக்கும் அவன் நிஷாவின் டீம்லீடரும்கூட.

    நிஷாவிற்கு உடல் நடுங்கியது. குளிர்ஜுரம்போல் உதடுகள் கிட்டித்தன. அர்ஜுன் பக்கத்து பெஞ்சில் மெலிதாக குறட்டைவிட்டு உறங்கிக்கொண்டிருந்தான். தானாக எழுந்துகொள்ள முயன்றபோது வலி தாவியணைத்துக்கொண்டது. வேறுவழியின்றி வறண்ட உதடுகளை நாவினால் ஈரப்படுத்திக்கொண்டு அவனை அழைத்தாள்.

    நாலைந்துமுறை அழைத்தபின்பே அர்ஜுன் விழித்துக்கொண்டான்.

    “வாட் யா”? என்றான் பரிவுடன். நிஷா கைகாட்ட, அங்கே சலைன் திரவம் முழுதும் இறங்கிவிட்டிருந்தது. அவன் சென்று நர்ஸை அழைத்துவந்தான். மற்றொரு போத்தலை மாற்றிவிட்ட நர்ஸ் முகத்தில் உறக்கம் தொலைத்த சலிப்பு தென்பட்டது நிஷாவிற்கு.

    ஆனால் அர்ஜுன் அவளை எப்போதுமே சலித்துக்கொண்டதில்லை. ஆந்திராக்காரப் பையன். தன் வாழ்வில் யாருமே தன்னை அடித்ததில்லை என்று நிரம்ப வருந்தினான். நிஷா தனது வாழ்வின் முதல் பியர் அருந்திய அன்றுதான் அது நிகழ்ந்தது. மிகமெலிதான போதை ஆக்கிரமித்திருந்தது அவளை. வேறிடத்திற்கு மாறிச்செல்லும் ஒரு சக பணியாளினிக்கான பிரிவுபச்சார நிகழ்வு அது. எல்லோரும் டீஜேவின் கட்டற்ற இசைவெள்ளத்தில், மதுவின் போதையில் கரைந்திருந்த தருணம் அது. அர்ஜுன் மெல்ல நிஷாவை நெருங்கியணைத்து முத்தமிட முனைந்தபோதுதான் அவனை அறைந்தாள்.

    அத்தனை சத்தத்தில் எவருக்குமே அதை கவனிக்க நேரமில்லை. நிஷா அவனை அறைந்தபின் வந்த வாரங்களில் அர்ஜுன் அதைப்பற்றி ஒரு சிறிய சலனத்தைக்கூட வெளிப்படுத்தாததில்தான் நிஷாவிற்கு அர்ஜ்ஜுனைப் பிடித்திருந்தது. அவளை நேராகப் பார்ப்பதைக்கூட அவன் தவிர்த்ததில்தான் அவன்மீது காதல் வந்தது.

    எப்போதும் சுறுசுறுவென ஆக்டீவாக இருக்கும் அர்ஜுனை யாருக்குத்தான் பிடிக்காது. ஆனால் நெருங்கிப் பழகத்தொடங்கிய சில நாட்களிலேயே அவன் தெளிவுபடுத்திவிட்டான். கல்யாணம் மாதிரியான அமைப்புகளில் தனக்கு நம்பிக்கையோ விருப்பமோ இல்லையென்பதை உறுதிபடக் கூறிவிட்டான். நிஷாவிற்கு அதெல்லாம் ஆச்சரியம்தான். காதலிப்பதே மணந்துகொள்ளத்தானே இது என்ன புதிதாக இருக்கிறதென்று வியந்தாள்.

    காலம் செல்லச்செல்ல தானும் அந்த பெருநகரத்தின் எந்திரத்தில் நசுங்கி, அதற்கு ஏற்றாற்போல் தன்னை மாற்றிக்கொண்டாள். நடை உடை உணவு எல்லாவற்றிலும் அந்த நகரில் வளையவரும் மற்ற பெண்களைப்போலவே மாறிப்போனாள். அதன் பிறகு செப்டிக் டேங்குகளை அடைத்திருக்கும் எண்ணற்ற காண்டம்களைப்பற்றி அவள் அதிர்ச்சியோ ஆச்சரியங்களோ அடையவில்லை.

    அர்ஜுன் எழுப்பியபோது நிஷாவினருகே அந்த டாக்டர் நின்றிருந்தாள். மறுநாள் டிஸ்சார்ஜ் செய்துவிடலாம் என்றாள். இவள் மிகவும் பலவீனமாக இருப்பதால் மிகுந்த கவனத்துடன் இருக்கும்படி எச்சரித்தாள். அர்ஜுன் முகம் களைத்து வெளுத்துக்கிடந்தது. இந்த ஒருவார அலைச்சல் அவனை சக்கையாக்கிவிட்டிருந்தது. அடுத்தவாரம் கனடா செல்கிறான். இன்னும் ஒரு வாரம்தான் அவனுடன் இருக்கப்போகிறோம் எனும் நினைப்பு அவள் துயரத்தை அதிகமாக்கியது.

    இப்போது நினைத்தாலும் நிஷா அர்ஜுனை நிறுத்திவிடலாம். அதற்கான குற்றவுணர்வு அவனிடம் இருக்கிறது. இந்த நிலையில் அது மிகச் சுலபமாக சாத்தியமே. அவளுக்கு இப்போது நினைத்தாலும் அதிசயமாகத்தான் இருக்கிறது. திருமணமே செய்துகொள்ளாமல் அவனுடன் வாழ்ந்த சிலகாலங்கள்….

    “டிட் யு காட் எவ்ரித்திங் அர்ஜுன்”?

    “யா அல்மோஸ்ட் நிஷா” கூச்சத்துடன்.

    “யு டோல்ட் மி அபவுட் நியூ லேப்டாப்”

    “லேட்டர் டியர். நாட் நவ்”

    கூடுமானவரை அவள் கண்களைத் தவிர்த்தான். பாவம் அவனை மட்டும் எப்படி பழிசொல்வது? எத்தனையோ கவனமாக இருந்தும் இது நிகழ்ந்துவிட்டது. டாக்டர்கூட கிளியராகக்கூறினாள், “தேர் ஆர் 15 பர்ஸண்ட் சான்சஸ் பார் காண்டம். ஈவன் லூப்ஸ் ஆல்சோ நாட் சென்பர்ஸண்ட் சேஃப்”

    பாவம் அர்ஜுனால் நம்பவே முடியவில்லை. விஷயத்தைக் கூறிய அன்றிலிருந்து அவன் முகம் சாணத்தை மிதித்ததுபோல்தான் ஆயிற்று. அவளுக்கே தன்மீது அருவருப்புத்தான் ஏற்பட்டது. பெரியதோர் குற்றம் செய்து பிடிபட்டதுபோலதான் இருந்தது. இது என்ன சினிமாவா? அவன் நினைவாக ஒரு குழந்தையைப் பெற்றுக்கொண்டு தனியாக வாழ்ந்துவிட?

    வெளியே மழை ஆரம்பித்திருந்தது இடியொலியின் வழி தெரிந்தது. அறையின் சீதோஷ்ணம் சட்டென மாறியது. முதலில் சற்று வியர்க்கத்துவங்கி பின்பு குளிரத்தொடங்கியது. அர்ஜுன் எழுந்து ஜன்னலை மூடிவிட்டு வந்தான்.

    “யூ கேன் கோ அர்ஜுன்”

    “இட்ஸ் ஓகே பேபி. ஐ வில், ஆஃப்டர் ரிடானா”

    அவள் வர இன்னும் நேரமிருந்தது. நிஷா தன் எதிர்காலம் பற்றி யோசித்தாள். எல்லாம் சரியாகிவிடும். ஒரு வாரத்தில் பணிக்குத்திரும்பிவிடலாம். ஊரிலிருந்து ஓயாமல் திருமணம் பற்றிப்பேசும் அம்மாவிடம் சம்மதம் கூறலாம். ஏன் ஊருக்கேக்கூட திரும்பிவிடலாம். யாருக்கும் எதுவும் தெரியப்போவதில்லை. எவனையேனும் மணந்துகொண்டு, அர்ஜுனுடன் வாழ்ந்த இனிமை நிறைந்த தருணங்களை அசைபோட்டபடியே எஞ்சிய வாழ்நாளைக் கழித்துவிடலாம். மனதின் ஒரு ஓரத்திலிருக்கும் கறையைத்தான் கழுவவே முடியாது.

    கல்லூரி படிக்கும்போது அவளுக்கிருந்த கனவுகளெல்லாம் சம்பந்தமின்றி நினைவிற்கு வந்தது. அதற்கெல்லாம் எந்த அர்த்தமுமில்லை இப்போது. அர்ஜுன் அவளையே பாவமாக பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

    “ஷல் ஐ டெல் யு சம்திங் அஜ்ஜு?”

    “ஷ்யூர் பேபி” என்றபடி அவள் கைகளை மென்மையாகக் கோர்த்துக்கொண்டான்.

    “டோண்ட் கில்ட் அஜ்ஜு. இட் வாஸ் எ கிரேட் கிஃப்ட் பார் அவர் மொமெண்ட்ஸ். அன்பார்ச்சுனேட்லி வீ காண்ட் கீப் இட்” என்று கூறியபோது நிஷா உடைந்து அழுதாள்.

    வெளியே மழை பலமாகப்பெய்யத்தொடங்கியது.

    Share
  • “படிக்காத மேதை” – கர்மவீரர் காமராசர்!

    சித்ரப்ரியங்கா பாலசுப்பிரமணியன்.

    “படித்ததினால் அறிவு பெற்றோர் ஆயிரம் உண்டு
    பாடம் படிக்காத மேதைகளும் பாரினில் உண்டு”

    என்னும் கவிஞர் கண்ணதாசன் வரிகளுக்கு உகந்தவரான நம் படிக்காத மேதை காமராஜர் பற்றி எழுதுவதற்கான வாய்ப்பு பெற்றதில் நான் அகம் மகிழ்கிறேன். காமராஜர் அவர்கள் இராமநாதபுரம் மாவட்டம் விருதுப்பட்டி என்னும் ஊரில், 1903 ஆம் ஆண்டு ஜூலைத் திங்கள் 15 ஆம் நாள் அவதரித்தார். தந்தையார் குமாரசாமி நாடார் விருதுப்பட்டியில் தேங்காய் மொத்த வியாபாரம் செய்து வந்தார், தாயார் சிவகாமி அம்மாள். அவரின் தங்கை நாகம்மாள்.

    அவருக்குக் குலதெய்வமான காமாட்சியின் பெயர் முதலில் சூட்டப்பட்டது. பின்னர் அன்னை சிவகாமி அம்மாள் ராஜா என அவரைச் செல்லமாக அழைக்க, இரண்டும் சேர்த்து காமராஜர் என்றே நாளடைவில் அழைக்கப்படலானார்.

    காமராஜர் அவர்கள் இளம் வயதிலேயே தந்தையை இழந்து தவித்தார்.”தந்தையோடு கல்வி போம்” என்பதற்கு ஏற்ப தந்தை மறைவுக்குப் பின் கற்பதைக் கைவிட்டு, தொழிலில் கவனம் செலுத்தத் தொடங்கினார். தன் மாமா இருவரின் துணிக்கடை மற்றும் மரக்கடையி்ல் சிறிது காலம் வேலை பார்த்தார். மேலும் பொதுக்கூட்டங்களில் கலந்து கொண்டதனால், சுதந்திரப் போராட்ட வீரராகத் திகழ நாளடைவில் அதுவே வித்திட்டது.

    பின்னர் அவர் சத்தியமூர்த்தி அவர்தம் தொண்டனாகி, பல்வேறு போராட்டங்களில் ஈடுபட்டு சிறை சென்றார். கள்ளுக்கடை மறியல், அந்நியத் துணி எரிப்பு, உப்புச் சத்தியாகிரகம், சைமன் கமிஷன் முதலியன முக்கியம் வாய்ந்தவை. முதன் முதலில் 1952 ஆண்டு நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் சாத்தூர் தொகுதியில் வென்று, தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டியின் தலைவரானார். மேலும் 1954 ஆம் ஆண்டு, தலைவர் பதவியைத் துறந்து தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சராக ஆனார். நேர்வழியில் அரசியலில் நுழைந்து ஆட்சி நடத்திய நேர்மையான மனிதர் நம் காமராஜர்.

    முதலமைச்சராக இருந்த போது இலவசக் கல்வி திட்டம், மதிய உணவுத் திட்டம் ஆகியவை ஏற்படுத்திக் கொடுத்து, ஏழை எளிய மக்கள் நல்வாழ்விற்குப் பெரிதும் துணை புரிந்தார். “தனி ஒரு மனிதனுக்கு உணவில்லை எனில் ஜகத்தினை அழித்திடுவோம்” எனும் நிலை மாற்றி அனைவர்க்கும் உணவளித்தவர் நம் ஐயா அவர்கள்.

    காமராஜரின் கல்வித் திட்டங்கள் இனிதே நிறைவேற அந்நாள் பள்ளிக் கல்வி இயக்குநர் திரு.நெ.து.சுந்தர வடிவேலுவும், தொழிற் திட்டங்கள் நிறைவேற அந்நாள் தொழில் அமைச்சர் திரு.ஆர்.வெங்கட்ராமன் ஆகியோர் பெரிதும் துணை புரிந்தனர். 1957ஆம் ஆண்டு பொதுத் தேர்தலில் வென்று, ஒன்பது ஆண்டுகள் முதலமைச்சராக இருந்து, தன்னால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட “கே பிளான்” மூலம் பதவியை துறந்து, மீண்டும் அகில இந்திய காங்கிரஸ் தலைவரானார்.

    காமராஜர் ஆட்சிக் காலம் தமிழகத்தின் பொற்காலமாக விளங்கியது. எட்டாக் கனியாக இருந்த கல்வி ஏழை, பணக்காரன்; உயர்ந்தவர், தாழ்ந்தவர் என அனைவர்க்கும் பாகுபாடின்றிக் கிடைத்ததால் அவரைக் “கல்விக் கண் திறந்த காமராஜர்” என அழைத்து மகிழ்ந்தனர்.

    “ஏட்டையும் பெண்கள் தொடுவது தீமையென்று
    என்று எண்ணி இருந்தவர் மாய்ந்து விட்டார்
    வீட்டுக்குள்ளே பெண்ணைப் பூட்டி வைப்போம்
    என்ற விந்தை மனிதர் தலை கவிழ்ந்தார்”

    என்னும் முண்டாக் கவிஞன் வரிகளுக்கு உயிரளித்து, பெண் கல்வி வளர்ச்சியை அதிகப்படுத்தி, பெண்மையைப் பெருமைப் படுத்தியவர் நம் காமராஜர். கைநாட்டாய் இருந்த மக்கள் தாங்கள் பெற்ற கல்வியால், கையெழுத்திடும் நிலைக்கு உயர்ந்ததும் அவர் காலத்தில் தான். மேலும் அவரின் மதிய உணவுத் திட்டம் மூலம் ஏழை எளிய குழந்தைகட்கு வயிராற உணவும் கிடைத்தது. இலவச சீருடைத் திட்டத்தின் மூலம் அனைத்து மாணவர்களிடையே வேற்றுமை உணர்வு நீங்கி, ஒற்றுமை உணர்வு மேலோங்கச் செய்த பேராளர் நம் கல்வித் தந்தை. “கல்வி சிறந்த தமிழ்நாடு” எனத் தமிழ்நாட்டின் கல்வி நிலையை உயர்த்திய பெருமை நம் காமராஜர் அவரையே சாரும்.

    தமிழகம் எங்கும் பல பள்ளிகள் திறக்கப்பட்டும், பயிற்சி ஆசிரியர் பற்றாக்குறை இருப்பினும் ஓராசிரியர் பள்ளிகள் பல நிறுவினார். அந்தப் பள்ளியில் நியமித்த ஆசிரியர்களுக்கே பின்னர் அரசு செலவில் பயிற்சி அளிக்க ஏற்பாடு செய்தார். இத்திட்டத்திற்கு அன்றைய பள்ளிக் கல்வி இயக்குநர் திரு.நெ.து.சுந்தரவடிவேலு பெரிதும் துணையாய் இருந்தார். பிள்ளைகள் மட்டுமின்றி பெரியவர், வயதானோர் கல்வி பயில முதியோர் கல்வித் திட்டமும் தொடங்கப் பட்டது.

    மதிய உணவுத் திட்டம் நிறுவப்பட்ட போது பெரும்பாலும் பணக்காரர்களிடம் இருந்தே நன்கொடை வசூலித்து செயல்படுத்தப் பட்டது. அது பின்னர் அரசு செலவிலேயே நடைமுறைக்கு வந்தது. இந்தப் பெருமை காமராஜர் அவரையே சாரும். மேலும் தன் கல்வி சேவைக்காக நேருவாலும், பெரியாராலும் புகழப் பட்டவர்.

    அவர் முதலமைச்சராய் இருந்த போது 471 உயர் நிலைப் பள்ளிகள் 1361 உயர் நிலைப் பள்ளிகளாகவும், 8 ஆக இருநத கல்லூரிகள் 17 ஆகவும், மேலும் 3 தொழிற் பயிற்சி கல்லூரிகள் வந்தது. இவை அவர் ஆட்சிக் காலத்தில் மக்களுக்குக் கிடைத்த வரங்களாகும். கல்விக்காக 15 கோடியே 68 லட்சம் ஒதுக்கப்பட்டு, 34 லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட மாணவ மாணவியர் பயன் பெற்றதும் இவர் ஆட்சிக் காலத்தில் தான். மேலும் மாவட்டம் தோறும் நூலகங்கள் அமைத்தார். பாடப் புத்தகங்கள் தமிழில் அச்சிடப் பட்டு வெளி வந்ததும் இவர் ஆட்சியில் தான்.

    மனித நேயத்திற்கு இன்னொரு பெயர் காமராஜர் அவர்கள். காந்தியடிகளைப் போல அமைதியான வாழ்க்கை வாழ்ந்ததால் “தென்னாட்டுக் காந்தி” என அன்போடு அழைக்கப்பட்டார். காமராஜர் பிறந்தநாள் ஜூலை 15 , சாதாரண தினம் அல்ல. பல நூற்றாண்டின் நினைவுகளைத் தரும் இனிய நாளாகும்.

    தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி தலைவர் பதவியை ராஜினமா செய்து பின்னர் கட்சிக்காரர்கள், நேரு அவர்கள் வற்புறுத்தலுக்கு இணங்க முதலமைச்சர் ஆனார். கட்சிக்காரர்கள், நண்பர்கள், சட்ட மன்ற உறுப்பினர்கள் தம் பதவியில் தலையிடக் கூடாது என்றும், பர்மிட், கோட்டா, காண்டிராக்டிற்காக தன்னிடம் வரக் கூடாது என்னும் நிபந்தனை விதித்தார். கட்சிப் பணத்தைக் குடும்ப செலவிற்குப் பயன்படுத்தாது நேர்மையைக் கடைபிடித்தார் காமராஜர் அவர்கள்.

    இந்திய நாட்டைத் தன் நாடாகவும், இந்திய மக்களை தன் உடன்பிறந்த சகோதர சகோதரிகளாகவும் அவர் நினைத்து வந்தார். திருமணம் செய்யாது, தன்னை நாட்டிற்காக அர்ப்பணித்து வாழ்ந்து வந்தார். நம் அனைவர் கல்விக் கண் திறந்த தந்தை. அரசின் தொழிற்பேட்டைகள் அருகே தொழில் தொடங்க வசதிகள் உருவாக்கித் தந்து, விவசாயத்துக்காக அணைக்கட்டுக்கள் பல அமைய வழி வகுத்துக் கொடுத்தார்.

    அவர் ஆட்சிக் காலத்தில் நீர் வளம், நில வளம் மற்றும் மின்சார வளம் மிகுந்ததாகத் தமிழ்நாடு திகழ்ந்தது.மேலும் திருச்சி BHEL நிறுவனம், ஊட்டி இந்துஸ்தான் ஃபோட்டோ தொழிற்சாலை, பெரம்பூர் ரெயில் பெட்டி தொழிற்சாலை, ஆவடி டாங்க் தொழிற்சாலை, சேலம் ஸ்டீல் தொழிற்சாலை போன்ற பெருமை வாய்ந்த மேலும் பல்வேறு தொழிற்சாலைகள் உருவாக்கப் பட்டன.மேலும் பல கோடி ரூபாய் பணம் ஒதுக்கப்பட்டு, 4 மின்திட்டங்கள், 15 அணைக்கட்டுகள், 35 தொழிற்சாலைகள் அமைக்கப்பட்டன.

    அரசியலில் கிங் மேக்கராக இருந்து நேருவுக்குப் பின் சாஸ்திரி, அதன் பின் இந்திரா காந்தி எனப் பதவி ஏற்க, காங்கிரஸ் கட்சித் தலைவராக இருந்து, அதில் உரிமை எடுத்து சாதித்துக் காட்டியவர் காமராஜர். அந்த நேரத்தில் தான் 20 அம்ச திட்டங்கள், வங்கிகள் தேசிய மயமாக்கும் திட்டம் கொண்டு வரப்பட்டன. பின் தேர்தலில் தி.மு.க வென்று அண்ணா பதவிக்கு வந்த போது, அரசியலில் ஏற்பட்ட பல மனக்கசப்புகள் காரணமாக, “நேருவின் மகளே வருக, நிலையான ஆட்சி தருக” எனத் தி.மு.க இந்திராவை ஆதரித்த போதும் அவர் ஒதுங்கிக் கொள்ள முடிவு செய்தார்.

    பெருந்தலைவர் காமராஜர் பேச்சாற்றலில் சிறந்தவர். “ஆகட்டும் பார்க்கலாமின்னேன்” என எதற்கும் அஞ்சாது பதிலளிப்பதே அதற்குச் சிறந்த முத்தாய்ப்பாகும். மேலும், “கற்றலிற் கேட்டல் நன்றே” எனக் கேள்வி ஞானத்தில் சிறந்து விளங்கினார். கன்னியாகுமரி முதல் காஷ்மீர் வரை உள்ளது இந்தியா. இந்திய நாட்டின் ஒரு பகுதி தமிழ்நாடு. எனவே இந்தியா நன்றாக இருந்ததால் தான் தமிழ்நாடு நன்றாய் இருக்கும், தமிழன் நன்றாய் இருப்பான் என்பதை வலியுறுத்தியவர்.

    கடவுளுக்குத் தேங்காய் உடைத்து, பூ மாலை சார்த்தி, எல்லாம் அவன் பார்த்துக் கொள்வான் என எண்ணாது, ஒவ்வொருவரும் நாடு முன்னேற்றம், மக்கள் முன்னேற்றம் எனச் செயலில் சாதித்துக் காட்ட வேண்டும் எனச் சொன்னவர் நம் கருப்பு காந்தி காமராஜர். மக்களுக்காக, மக்களில் ஒருவராகவே வாழ்ந்து நாடு முன்னேற்றம் காண உறுதுணையாய் இருந்தவர் நம் காமராஜர்.

    நம் கல்விக் கண் திறந்த தந்தை, ஏழைப் பங்காளன், கருப்பு காந்தி, கர்ம வீரர், பாரத ரத்னா காமராஜரை இறைவன் தம்மிடம் அழைத்துக் கொண்ட நாள்,1975 ஆம் ஆண்டு காந்தியடிகள் பிறந்த நாளான அக்டோபர் 2 ஆகும். சற்று உடல் நலக் குறைவால் அவதிப்பட்டு வந்த அவர் அன்று மதியம் சட்டக் கல்லூரி மாணவர்கள் சிலரை சந்தித்த பின்னர் ஓய்வெடுக்க அறைக்குச் சென்றார்.

    உணவு அருந்திய பின்னர் அறைக்குள் சென்ற போதும் அவருக்கு வியர்த்துக் கொட்டியது. உதவியாளர் வைரவன் தான் எப்போதும் அவர் உடன் இருப்பார். அவர் ஒன்றுமில்லை என அமைதிப்படுத்தினார். பின்னர் அவர் உடம்பு வியர்க்கவே பதறிப் போய் காமராஜர் உடம்பைத் துடைத்து விட்டார். மருத்துவரை அழைக்கவா என அவரிடம் கேட்டார். அதற்கு அவர் தனக்கு எப்போதும் பார்க்கும் டாக்டர் சௌரிராஜனுக்கு போன் செய்து தரக் கேட்டார். தான் மணி அடித்தால் உள்ளே வருமாறும், விளக்கை அணைத்து விட்டுச் செல்லக் கூறினார்

    டாக்டர் சௌரிராஜன் காமராஜர் நிலை கேள்விப் பட்டு விரைந்தார். உள்ளே நுழைந்த அவர் சலனமே இல்லாமல் தலைக்கு முட்டுக் கொடுத்து படுத்துக் கொண்டிருந்தவரை பரிசோதித்து, பலனின்றி கதறி அழுதார். மேலும் இரண்டு டாக்டர்கள் பரிசோதித்த பின் பலனில்லாமல் போகவே, அவர் மறைவு அதிகாரப் பூர்வமாக மாலை 3.20 மணிக்கு அறிவிக்கப்பட்டது.

    காந்தியத்தின் அடுத்த தூண் நாட்டு மக்கள் அனைவரையும் பெருந்துயரில் ஆழ்த்தி விட்டு மண்ணில் சரிந்தது. ஆம் காமராஜர் அக்டோபர் 2 ம் நாள் 1975 அன்று மறைந்தார். அன்று மாலை 6.30 மணிக்கு அவர் பூத உடல் இராஜாஜி பவனில் அஞ்சலிக்காக வைக்கப்பட்டது. மறுநாள் வெள்ளிக்கிழமை விடுமுறை அறிவிக்கப்பட்டு, ஒரு வாரம் துக்கம் அனுஷ்டிக்கப் பட்டது. தலைவனை இழந்த துயர் தாளாது பல பேர் மாரடைப்பாலும், இறுதி ஊர்வலம் காண வந்த போது விபத்திலும் உயிரிழந்தனர். மேலும் அப்போது தமிழக முதல்வராயிருந்த மு.கருணாநிதி, அமைச்சர் திண்டிவனம் ராமமூர்த்தி அவர்களால் தலைவருக்கு நினைவு மண்டபம் எழுப்ப முடிவு செய்யப்பட்டது.

    பெருந்தலைவர் காமராஜருக்கு நினைவிடம் சர்தார் வல்லபாய் பட்டேல் சாலை, கிண்டியில் 6.04 ஏக்கர் மொத்தப் பரப்பளவில் அமைக்கப் பட்டது. மார்பளவு சிலை ஆனது அமைக்கப்பட்டு , 14 பிப்ரவரி 1976 ஆம் ஆண்டு அரசுடைமை ஆக்கப்பட்டது.

    “சீராட்டும் தாய் தவிர சொந்தமென்று ஏதுமில்லை” எனக் கவியரசர் கண்ணதாசன் காமராசர் தாலாட்டில் பாடியுள்ளார். காமராஜர் அதற்கேற்ப எளிமையான மனிதர். படிக்காத மேதை காமராஜர் வாழ்க்கை இன்றைய தலைமுறையினருக்குப் பாடமாக அமைகிறது. எல்லாத் தலைமுறையினருக்கும் பாடமாக அமையும் என்றால் மிகையாகாது.

    Share