Author: செண்பக ஜெகதீசன்

செண்பக ஜெகதீசன்

அமிழ்தினு மாற்ற வினிதேதம் மக்கள்

சிறுகை யளாவிய கூழ்.

-திருக்குறள்- 64 (புதல்வரைப் பெறுதல்)

 

புதுக் கவிதையில்…

 

அமுதமது

அமர லோகத்திலாம்,

அது தெரியாது நமக்கு..

 

நமக்குத் தெரிந்த அமுதம்,

அது

நம் பிள்ளைகளின்

பிஞ்சுக் கைகள் அளைந்து

மிஞ்சிய கூழ்தான்..

 

அதைவிட

இதுதான் இனிது…!

 

குறும்பாவில் (லிமரைக்கூ)…

 

பிள்ளைச்செல்வமே பெரிதென வாழ்,

வானவர் அமுதைவிட இனிதுநம்

வாண்டுகளின் கையாலளைந்த கூழ்…!

 

மரபுக் கவிதையில்…

 

அமரர் உணவது அமுதமென்பார்

அதனை யாரும் அறிந்ததில்லை,

இமைகள் மூடா வானோரும்

இதனால் என்றும் இளையோராம்,

எமனும் இவரை நெருங்கானம்,

இத்தனைச் சிறப்புடை அமிழ்தினிலும்

நமது பிள்ளைகள் கைகொண்டு

நன்றாய் அளைந்த கூழினிதே…!

 

லிமரிக்…

 

அமுதமே அமரர்தம் ஊண்,

அதனாலவர் உறுதியோ தூண்..

பிள்ளைகள் அளைந்தது,

சுவையினில் விளைந்தது

அமுதினும் இனியகூழ் காண்…!

 

கிராமியப் பாணியில்…

 

தேவாமுருதம் தேவாமுருதம்

தெய்வங்க தின்னொந் தேவாமுருதம்

தின்னாச் சாவுல்லா தேவாமுருதம்

கையில கெடைக்கா தேவாமுருதம்

கடவுளு நாட்டுத் தேவாமுருதம்..

 

கெடைக்காதத உட்டுத்தள்ளு

கெடைக்கிறகூள குடிச்சித்தின்னு

அதுலயொம்

புள்ளய தொட்டா தேவாமுருதம்

அதுவ

பெசஞ்சி அளஞ்சா தேவாமுருதம்..

தேவாமுருதம் தேவாமுருதம்

தேனா இனிக்கொந் தேவாமுருதம்…!

 

படத்திற்கு நன்றி: http://www.maalaimalar.com/2013/01/16092438/ragi-bajra-kool.html

 

-செண்பக ஜெகதீசன்

 

ஆண்டவன் படைப்பு

அலட்சியப்படுத்ப்படுகிறது..

 

தொப்புள்கொடி உறவும்

தொலைந்து போகிறது..

 

இரத்த பாசத்தை

இயலாமை வென்றுவிடுகிறது..

 

அவசர ஆசை

அவமானச் சின்னமாகிவிடுகிறது..

 

கண்ணியம் என்பது

காற்றில் பறந்துவிட்டது..

 

ஏமாந்ததற்கு ஓர்

எடுத்துக்காட்டாகி விட்டது..

 

தவறு செய்ததற்கு

தண்டனை மாறிவிட்டது..

 

தாய்மை என்பது

தலைகுனிவாகிவிட்டது-

குப்பைத் தொட்டியில்

குழந்தை…!

 

 

செண்பக ஜெகதீசன்

இயற்கையும்

இப்போது கற்றுக்கொண்டது,

இந்த மனிதனைப் பார்த்து..

 

இரவெல்லாம் காத்திருந்து

கையேந்தி

இலைகள் சேகரித்த பனித்துளிகளை,

இந்தக்

கதிரவன் வந்து

கவர்ந்து சென்றுவிட்டானே…!

 

படத்திற்கு நன்றி: http://blog.jasonweddington.com/2012/08/rice-field-sunrise/

செண்பக ஜெகதீசன்

அரைகுறை நம்பிக்கையுடன்

ஆர்ப்பாட்டமாய்

மழைக்காகக்

கூட்டுவழிபாடு செய்வோரைவிட,

நம்பிக்கையுடன்

குதூகலமாய்க்

குடை எடுத்துவந்தக்

குழந்தையை நேசிப்பவன்தான்

இறைவன்..

 

பெய்கிறது மழை

அந்தப்

பிள்ளைக்காக…!

படத்துக்கு நன்றி

http://www.thisnext.com/browse/pink/rain/ 

 செண்பக ஜெகதீசன்  

கரமது ஐந்தாய் உடையவனை

காணும் ஆனை முகத்தவனை,

சிரமதில் மணிமுடி தரித்தவனை

சீக்கிரம் வந்தே அருள்பவனை,

புரமது எரித்தான் திருமகனை

பூமகள் கணவன் மருமகனை,

கரமது கூப்பி வணங்கிடுவாய்

கணபதி அருளினைக் கண்டிடுவாய்…!

 

கரமதாய்த் துதிக்கை உடையவனை

கடவுளர் யாவரின் முதலவனை,

வரம்பல தந்திடும் வல்லவனை

வகைவகை வடிவம் கொண்டவனை,

அரணென நம்மைக் காப்பவனை

அருகம் புல்லை அணிந்தவனை,

உருவினில் பெரிய விநாயகனை

உளத்தினில் கொண்டால் உயர்வுதானே…!

படத்துக்கு நன்றி

  http://www.bhmpics.com/view-lord_ganesha_awesome_art-1920×1080.html

 செண்பக ஜெகதீசன்

இயலாமையால் தோற்றால்

இது தோல்வியல்ல..

 

இன்னும்

இருக்குது வாய்ப்பு,

முன்னேற-

முயன்று வெற்றி பெற..

 

இன்னொருவரை நம்பித் தோற்றால்

இல்லை வாய்ப்பே..

 

எதற்கும்

இறைவனை நம்பு,

குறையும் தடங்கல் வாழ்வில்…!

 

படத்துக்கு நன்றி

http://lifehacker.com/5926309/how-the-people-around-you-affect-personal-success

செண்பக ஜெகதீசன்

நினைத்தபடி நடந்தால்,

நீ யோகக்காரன்..

 

நடக்காவிட்டால்,

நீ பெரும் யோகக்காரன்..

 

காரணம்,

கடவுளின் விருப்பம் அது-

நடக்கும் இனி நல்லபடி…!

 

படத்துக்கு நன்றி

http://www.growyourselves.com/10-characteristics-of-a-happy-person.html

செண்பக ஜெகதீசன்

புறந்தூய்மை நீரா னமையு மகந்தூய்மை

வாய்மையாற் காணப் படும்.

-திருக்குறள்- 298 (வாய்மை)

 

புதுக் கவிதையில்…

 

தண்ணீரில் கழுவினாலே

மாசகன்று,

மேனியது மேலே

தூய்மையாகும்..

 

உள்ளத் தூய்மை

உருவாகும், பேசும்

உண்மையால் தானே…!

 

குறும்பாவில் (லிமரைக்கூ)…

 

தண்ணீரால் உடல்பெறும் தூய்மை,

உடலினுள்ளே பேணிடு

உள்ளத் தூய்மைக்கு வாய்மை…!

 

 மரபுக் கவிதையில்…

 

வியர்வை சொட்ட உழைப்பதிலும்,

விழுந்து தரையில் புரள்வதுடன்

செயற்கைக் காரணம் பலவற்றால்

சேர்ந்திடும் உடலின் அழுக்கெல்லாம்

இயற்கைச் செல்வம் தண்ணீரால்

இல்லை யென்றே தூய்மையாகும்,

உயர்ந்ததாம் உள்ளத் தூய்மையதும்

உண்மை யதனால் வந்திடுமே…!

 

லிமரிக்…

 

உடலைச் சுத்தமாக்கிடும் நீர்..

உள்ளே துடைப்பது யார்,

உண்மையே பேசி

உலகினை நேசி,

உள்ளமே தூய்மைதான் பார்…!

 

கிராமியப் பாணியில்…

 

ஆத்தங்கர கொளத்தங்கர

அலயவேண்டாம்,

அடுப்படியில் எடுத்துவச்ச

அண்டாத்தண்ணி அதுவேபோதொம்..

 

எடுத்துவச்சிக் கழுவுனாலே

எந்த அழுக்கொம் போவுமில்லா,

ஒடம்பு

எல்லாமே சுத்தமாவும் நல்லாத்தானே..

 

ஒடம்பு சுத்தம் ஆயிடவே

தண்ணி போதொம்- ஒன்

மனசு சுத்தம் ஆவிடத்தான்

உண்ம வேணும்,

பொய்பொரட்டு கலக்காத

உண்ம வேணும்..

ஒணந்துக்கோ-

உண்ம வேணும்…!

http://gogreenscene.wordpress.com/2011/03/23/world-water-day/ 

செண்பக ஜெகதீசன்      

 

இதயத்தைக் கோவிலாக்கி

அன்பை மதமாக்க வந்தான்

இறைவன்..

 

இந்த மனிதர்கள்,

இதயத்தைக் கல்லாக்கி

கல்லை இறைவனாக்கி

கோவிலாக்கி,

கல்லால் அடித்துக்கொள்கிறார்களே

இறைவனுக்காக-

தங்களுக்குள்…!

 

படத்துக்கு நன்றி

http://www.demotix.com/news/1580134/thousands-worship-serpent-gods-during-ayilyam-festival

 

 

 

    குறளின் கதிர்களாய்… (8)

 

அன்பகத் தில்லா உயிர்வாழ்க்கை வன்பாற்கண்

வற்றன் மரந்தளிர்த் தற்று.

                -திருக்குறள்- 78 (அன்புடைமை)

 

புதுக் கவிதையில்…

 

பாலை நிலத்தில்

பசும்மரம் துளிர்த்தாலும்,

பொசுக்கும் வெயிலில்

பட்டுப்போகும்..

 

இதுதான் கதை,

இதயத்தில் அன்பில்லாத

இவ்வுலக வாழ்க்கையிலும்…!

 

குறும்பாவில்…

 

பாலையில் துளிர்க்கும் மரம்,

இதயத்தில் அன்பில்லா வாழ்க்கை..

இரண்டுக்கும் அழிவுதான்…!

 

      மரபுக் கவிதையில்…

 

எங்கும் மணலாம் பாலையிலே

எந்தச் செடியும் வளராது,

தங்கிடும் காய்ந்த மரமதுவும்

துளிர்த்து வரினும் பட்டுவிடும்,

எங்கும் இதுபோல் தானாகும்

எத்தனை உறவுகள் இருந்தாலும்

கங்காய் வாழ்வை அழித்திடுமே

கொஞ்சமும் அன்பிலா இதயமதே…!

 

லிமரிக்…

 

பாலையில் துளிர்த்திடும் மரம்

பட்டிடும் கருகியே சிரம்,

அகத்தன்பு சாகாது,

வாழ்வதுவே ஆகாது

வெயிலால் பட்ட மரம்…!

 

கிராமியப் பாணியில்…

 

பாலவனம் பாலவனம்,

பலனேயில்லாப் பாலவனம்..

 

மணலாத்தான் நெறஞ்சிருக்கும்,

மருந்துக்கொந் தண்ணியில்ல..

காலவச்சாச் சுட்டுப்புடும்,

மரத்தவச்சாப் பட்டுப்போவும்..

 

மனுசனுக்கு அன்புவேணும்

மனசுக்குள்ள அன்புவேணும்..

மனுசவாழுவு இதுதாம்பா-

அன்புருந்தா சோலவனம்,

அதில்லண்ணா பாலவனம்

அதிலநிக்கும் பட்டமரம்..

 

பாலவனம் பாலவனம்,

பலனேயில்லாப் பாலவனம்…!

 

படத்துக்கு நன்றி

 http://www.piersonplaza.com/about_the_area/index.html      

செண்பக ஜெகதீசன்
இரும்புக்கு இல்லாத மதிப்பை,

தங்கத்துக்கும் வெள்ளிக்கும்

தந்து, ஆசையில்

தடுமாறுகிறான் மனிதன்-

தடம்மாறியே..

 

புடம்போட்ட தங்கங்களாய்

கடவுளின் உண்மை அடியவர்கள்..

அவர்கள்தான்,

‘ஓடும் செம்பொனும்

ஒக்கவே நோக்குவார்’…!

 

படத்திற்கு நன்றி

http://www.123rf.com/photo_5811938_gold-bar-isolated-over-square-white-background.html

  செண்பக ஜெகதீசன்

 

வேண்டற்க வென்றிடினுஞ் சூதினை வென்றதூஉந்

தூண்டிற்பொன் மீன்விழுங்கி யற்று.

                                      -திருக்குறள்- 931 (சூது)

 

புதுக் கவிதையில்…

 

துடிக்கும் புழுவது தூண்டிலில்,

கிடைத்தது உணவெனப் பாய்ந்தே

எடுத்து விழுங்கிடும் மீனுக்கு

எமனும் அதுதான்..

 

இதுதான் கதை

வென்றிடுதல் சூதாட்டத்தில்

என்பதுவும்..

 

அதனால்,

வேண்டாம் வேண்டாம்

சூதாட்டம்-

வென்றாலும் வேண்டாம்…!

 

குறும்பாவில்…

 

சூதினிலே வெற்றியது,

மீன்பிடிக்கும் தூண்டிற்புழுதான்..

மறந்திடு சூதை…!

 

      மரபுக் கவிதையில்…

 

தூண்டிற் புழுவை இரையெனவே

துரத்திப் பிடித்து விழுங்கியேதான்

மாண்டு போகும் மீனினமே,

மண்ணில் மனிதன் கதையிதுதான்,

வேண்டாம் இந்தச் சூததுவும்,

வெற்றி யதிலே வருவதெல்லாம்

தூண்டிற் புழுவின் வடிவினிலே

வந்திடும் துன்பம் மறவாதே…!

 

லிமரிக்…

 

வேண்டாம் சூதாட்டம் எழு

உன்னையே ஏற்றிடும் கழு,

வென்றாலும் வதையிது

வெற்றியின் கதையிது-

மீன்விழுங்கும் தூண்டில் புழு…!

 

கிராமிய பாணியில்…

 

தோத்தாலும் செயிச்சாலும்

தோதுப்படாது சூதாட்டம்,

தாதகப்பஞ் சொல்லக்கேளு

தருமராசா கதயக்கேளு..

 

சூதுலதான் செயிச்சாலும்

சோகப்படாது ஒருநாளும்,

தூண்டுலுல புழுவப்பாத்து

தூண்டுலோட தின்னமீனு

துடிச்சிச்சாவும் கததானே..

 

அதாலே,

தோத்தாலும் செயிச்சாலும்

தோதுப்படாது சூதாட்டம்,

வேதனயா சென்மத்துக்கும்

செத்தமீனு கதவேண்டாம்,

தாதகப்பஞ் சொல்லக்கேளு

தருமராசா கதயக்கேளு…!

 படத்துக்கு நன்றி

   http://www.clipartof.com/portfolio/anortnik/illustration/fish-caught-on-a-fishing-pole-92573.html

 செண்பக ஜெகதீசன்

மழைக்காகக் காத்திருந்தேன்,

மழை வரவில்லை..

 

அழகாய் வந்தது,

ஆகாயத்தில் வானவில்..

 

அப்படித்தானிருக்கும்

ஆண்டவன் வரவும்…!

 

படத்துக்கு நன்றி

http://rainbowwallonline.wordpress.com/

 

 ‘வெல்ல வைக்கும் வேலன்’ திரு செண்பக ஜெகதீசன் அவர்களின் வல்லமைக்கான 100 வது படைப்பு. வாழ்த்துக்கள். தொடர்ந்து இன்னும் பல நூறு கவிபாடி அனைவரையும் மகிழ்விக்க மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள்!

அன்புடன்

ஆசிரியர்

 

செண்பக ஜெகதீசன்

அலைவந்து பாடுதடி

அறுமுகனின்  பேர்சொல்லி – அழகுச்

சிலைவடிவில் அருள்தருவான்

சிவன்மகன்தான் செந்திலிலே…

(அலைவந்து..)

 

நிலையில்லா வாழ்வினிலே

நிலைத்திருப்போன் அவனல்லவா,

விலைமதிப்பு ஏதுமில்லா

வேலுமணி அவனல்லவா…

(அலைவந்து..)

 

சந்தனத்தில் குளிக்கின்றான்

சவ்வாது பூசிடுவான்,

அந்திவானச் சந்திரன்போல்

அருளொளிதான் தந்திடுவான்..

தந்தைகுரு அவனல்லவா

தந்தையும்தான் சிவனல்லவா,

வந்தனைகள் செய்வோர்க்கே

வரமருளும் குகனல்லவா…

(அலைவந்து..)

 

கூடிவரும் பக்தரெல்லாம்

கும்பிட்டுப் பலன்பெறுவார்,

தேடிவந்த பொருள்பெறுவார்

தெய்வத்தின் அருள்பெறுவார்,

வேடிக்கைக் கதையில்லை,

வெல்லவைப்பான் வேலவன்தான்

எல்லையில்லாக் கருணையாலே…

(அலைவந்து..)

படத்துக்கு நன்றி

    http://pillaiyar.blogspot.in/2012/11/blog-post.html                       

 

செண்பக ஜெகதீசன்

 

 

தீயினாற் சுட்டபுண் உள்ளாறும் ஆறாதே

நாவினாற் சுட்ட வடு.

    -திருக்குறள்- 129 (அடக்கமுடைமை)

 

புதுக் கவிதையில்…

 

தீபட்ட புண்ணதுவும்

தீதின்றி ஆறிவிடும்

தொடர்ந்து நீ மருந்திட்டால்..

 

தீயொத்த கொடுஞ்சொல்லால்

பட்ட வடு

போகாதே வாழ்நாளெல்லாம்…!

 

குறும்பாவில்…

 

தீப்புண் ஆறிடும் விரைவில்,

மாறுவதில்லை

சுடுசொல் சுட்ட வடு…!

 

         மரபுக் கவிதையில்…

 

எரியும் நெருப்பு மேனியிலே

எங்கே படினும் புண்ணாகும்,

எரியும் வேதனை குறைந்திடவே

எடுக்கும் மருந்தில் குணமாகும்,

சரியாய்ப் பிறரைப் புரியாமல்

சொல்லும் கொடிய சுடுசொல்லால்

பெரிதாய்ச் சுட்ட வடுவதுதான்

போவ தில்லை இதயத்திலே…!

 

லிமரைக்கூவில்…

 

விரைவில் ஆறிடும் தீக்காயம்,

வன்சொல்லாய் வந்ததுதான்  மாறாமல்

வடுவாய் நிலைத்திடும் நாக்காயம்…!

 

லிமரிக்…

 

புண்ணாகும் தீயினில் தொட்டால்,

போய்விடும் மருந்ததில் விட்டால்,

உறவும் தேறாது

வடுவும் மாறாது

வார்த்தைத் தீயால் சுட்டால்…!

 

கிராமிய பாணியில்…

 

கிட்டப்போனா சுட்டுப்புடும்

தொட்டுப்புட்டா வெந்துபோவும்

பாத்து நடந்துக்கோ – தீயப்

பாத்து நடந்துக்கோ..

 

சுட்டுப்புட்டா சோந்திடாத

கட்டுப்போட்டா ஆறிப்போவும்

காயமெல்லாம் மாறிப்போவும்..

ஆனாலும்,

பாத்து நடந்துக்கோ – தீயப்

பாத்து நடந்துக்கோ..

 

நாக்குசுட்டா ஆறாதய்யா

அந்தவடுவு மாறாதய்யா

ஆயிசுக்கும் போவாதய்யா..

அதாலே,

பாத்துப் பேசிக்கோ- நல்லதா

பாத்துப் பேசிக்கோ…!