Year: 2015

  • இலக்கியச் சித்திரம் – இனிய பிள்ளைத்தமிழ்-7

    -மீனாட்சி பாலகணேஷ்

    சீர்கொண்ட நக்கீரனைச் சிறை விடுத்த குமரன்!

    497aca37-7444-48b4-93a2-226ca492d518

    நக்கீரர் ஒரு பெரும் புலவர் என நாமறிவோம். திருமுருகாற்றுப்படை இவரால் இயற்றப்பட்டது. அவரை முருக பக்தராகத்தான் கண்டுள்ளோம். ஆனாலும் அவர் ஆரம்பத்தில் சிவபக்தராகவே இருந்து பின் முருகனையும் வழிபடலானார் என்பதற்கு ஒரு அழகான கதை உள்ளது. இதை ஒரு கவின்மிகு இலக்கியச்சித்திரமாகப் படைக்கிறார் திருச்செந்தூர் முருகன் பிள்ளைத்தமிழின் ஆசிரியரான பகழிக்கூத்தர்.

    நக்கீரர் சிவபூசைக்குச் செல்லும் வழியில் நாள்தோறும் திருப்பரங்குன்றத்திலுள்ள சரவணப்பொய்கையில் நீராடிவிட்டுப் பின் மதுரைசென்று ஆலவாயண்ணலை வழிபட்டுச் செல்வதனை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்.


    dbcc85e6-6d74-4eae-be8d-f444547334c2

    ஒருநாள் காலை வழக்கம்போல நக்கீரர் சரவணப்பொய்கையில் சென்று நீராடினார். கரையில் இருந்த ஒரு அரசமரத்தடியே அமர்ந்தார். ‘சிவாயநம,’ எனும் திரு ஐந்தெழுத்தைச் சிந்தையிலே எண்ணி மோனநிலையிலிருந்தார்.

    அப்போது அரசமரத்திலிருந்து ஓர் இலை கீழே இருந்த பொய்கையில் விழுந்தது. விழுந்த இலை சரியாக விழலாகாதா? தெய்வ சித்தத்தினால் அது பாதி நீரிலும் பாதி இலை நிலத்திலுமாக விழுந்தது! ஆகா! என்ன ஆச்சரியம்! நீரில் விழுந்த ஒரு பாதிப்பகுதி பாதி மீனாக மாறிவிட்டது. நிலத்தில் விழுந்த மறு பாதிப்பகுதி ஒரு பறவையாகி விட்டது. ஆனால் இரண்டும் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டிருந்தன. ஒன்றைவிட்டு ஒன்று பிரியவேண்டி, அவை ஒன்றினை ஒன்று பற்றி இழுக்கலாயின.

    கண்விழித்த புலவர் நக்கீரர் இந்தத் துடிப்பைக் கண்ணுற்றார். அவர் மனம் பதைத்தது. சிவபூசனையை மறந்துவிட்டு இதனைப்பற்றி என்ன செய்யலாம் எனச் சிந்தித்தார். உடனே அவ்விடத்தில் ஒரு பூதகணம் தோன்றி, “நீ சிவபூசையின் போது பிறழ்ந்தாய்,” என அவரை நையப் புடைத்துக் கொண்டுபோய் மலைக்குகையில் தான் ஏற்கெனவே சிறைவைத்திருந்த தொளாயிரத்துத் தொண்ணூற்றொன்பது பூசைவழுவியர்களுடன் தான் உண்பதற்காகச் சிறை வைத்துவிட்டது.

    பூதத்தின் எண்ணத்தினை அறிந்துகொண்ட நக்கீரர் தம் குற்றத்தினை உணர்ந்தவராகி முருகப்பெருமானை நோக்கி திருமுருகாற்றுப்படை என்னும் நூலினை இயற்றிப்பாடி, அவனருளை வேண்டினார். அவர் தமிழில் மனம் மகிழ்ந்த முருகன் நேரில் தோன்றி, பூதத்தினைத் துரத்தி, நக்கீரரையும், மற்றவர்களையும் விடுதலை செய்தான் என ஒரு வரலாறு உண்டு.

    1136c059-67e1-4b3f-8d1c-81582c04ba34

    இந்த வரலாற்றினைச் செங்கீரைப்பருவப் பாடலொன்றில் உரைக்கிறார் பகழிக்கூத்தர்.

    “இவ்வாறாகச் சீர்கொண்ட நக்கீரனை விடுதலை செய்தவனே! செங்கீரையாடியருளுக! அலைகளை வீசியெறியும் திருச்சீரலைவாய் எனும் திருச்செந்தூரில் விரும்பிக் குடியிருக்கும் வடிவேலனே, செங்கீரையாடியருளுக,” எனத் தாய் வேண்டுவது போலப் பாடியுள்ளார்.

    ஏர்கொண்ட பொய்கைதனில் நிற்குமொரு பேரரசின்
    இலைகீழ் விழின்ப றவையாம்
    இதுநிற்க நீர்விழின் கயலாமி தன்றியோர்
    இலையங்கு மிங்கு மாகப்
    பார்கொண்ட பாதியும் பறவைதா னாகஅப்
    பாதியும் சேல தாகப்
    பார்கொண்டி ழுக்கஅது நீர்கொண் டிழுக்கவிப்
    படிகண்ட ததிச யமென
    நீர்கொண்ட வாவிதனில் நிற்குமொரு பேழ்வாய்
    நெடும்பூதம் அதுகொண் டுபோய்
    நீள்வரை எடுத்ததன் கீழ்வைக்கும் அதுகண்டு
    நீதிநூல் மங்கா மலே
    சீர்கொண்ட நக்கீர னைச்சிறை விடுத்தவா
    செங்கீரை யாடி அருளே
    திரையெறியும் அலைவாய் உகந்தவடி வேலனே
    செங்கீரை யாடி அருளே.
    (திருச்செந்தூர் முருகன் பிள்ளைத்தமிழ்-செங்கீரைப்பருவம்- பகழிக்கூத்தர்)

    இப்பாடலில் பொதிந்துள்ள சில கருத்துக்களை நாம் நோக்க வேண்டும். நக்கீரர் போன்ற சிறந்த அடியார் அத்துணை எளிதாகப் பூசையினின்றும் வழுவிட இயலாது. ஆகவே, அவர் வழுவினார் என உண்மையாகவே நாம் எண்ணுவதற்கு, உலகில் அபூர்வமாக நிகழும் ஒரு அதிசயமான நிகழ்வை- நீரில் விழுந்த இலை பாதி மீன், பாதி பறவையானது- ஆதாரப்படுத்தி, அதைக் கண்டுதான் நக்கீரர் தமது மோனம் கலைந்தார் என்கிறார் கதை புனைந்தவர். நக்கீரர் திருமுருகாற்றுப்படை பாடியதற்குக் காரணமாக இக்கதை கூறப்படுகிறது. இதற்கு ஆதாரம் ஒன்றுமில்லை எனப் பெரியோர் கருதுகின்றனர். இருப்பினும் பகழிக் கூத்தர் ஒரு இலக்கியநயத்திற்காக இக்கருத்தினை எடுத்தாண்டுள்ளார்.

    முருகப்பெருமான் என்றாலே அவனுடைய தமிழ்க்காதலும், அருள் நிறைந்த வீரமும், வள்ளியிடம் அவன் புரிந்த விளையாட்டுகளும் தான் எல்லோர் எண்ணங்களிலும் நின்று மகிழ்விக்கும். அதற்கொப்பவே இப்பாடலும் அமைந்துள்ளது.
    குழந்தையைப் பற்றிய தமிழ் நூல் என்றாலும், தெய்வக் குழந்தைகளைப் பற்றி அவர்களின் காதல், வீரம், கொடை, அருள் ஆகிய எல்லாத் தன்மைகளையும் விவரித்து, புலவர்கள் தமது கவிதை நயத்தை வெளிப்படுத்த, எல்லாவகைச் சிற்றிலக்கியங்களையும் போலவே இதனையும் ஒரு பெருவாய்ப்பாகக் கருதினர் என்றால் மிகையாகாது.

    அவ்விதத்தில், அடுத்ததொரு பாடலை நாம் நோக்கினால் அது, முருகன் போர்க்களத்தில் வீரம்காட்டி அசுரர்களை அழித்த திறத்தை நமது உள்ளம் நடுநடுங்குமாறு வருணிக்கும்! அக்காட்சியைப் பகழிக்கூத்தனார் இலக்கிய ஓவியமாக வரைந்ததைக் காணலாமே!
    *****
    வெம்மையும் கடுமையும் நிறைந்த போர்க்களம். முருகனின் படைகளுக்கும் சூரபத்மனின் அரக்கப்படைகளுக்கும் கடும்போர் நடக்கின்றது.

    முருகனின் வேல்- அது பெருமை நிறைந்த கதிரவனின் பொன்னிறத்தைக் கொண்டு கூர்மையான தகடுபோன்ற இலைவடிவத்தையும் கொண்டு ‘தகதக’வென மின்னியவண்ணம் உள்ளது. அது தன்னிருப்பிடத்தை (முருகனின் திருக்கரம் தன்னை) விட்டு வெளிப்போந்து பகைவர்களை அழிக்கிறது. அதுகண்டு மகிழ்ந்து ‘இடாகினிகள்’ எனப்படுபவரான துர்க்கையின் ஏவல்பெண்கள் தமது சிவந்த வாயினை ஆச்சரியத்தினால் பிளந்தபடி களிப்பில் குதித்தாடுகின்றனராம்;

    தலையையிழந்து (வெட்டப்பட்டு) குறையுற்ற உடல்கள் (பிணங்கள்) விரோதமாகக் குதிக்கின்றனவாம்; முதிய எருமைக்கடாவின்மீது அமர்ந்துவரும் ‘மறலி’ என அறியப்படும் இயமன் இந்த அழிக்கும் தொழிலுக்கு உடந்தை. அவனோ, இடையறாது ஓய்வுஒழிவின்றித் தனது தொழிலைச் செய்யவேண்டியிருப்பதனால், தனது கைகள் சலித்து, முருகனிடம் மன்றாடி வேண்டி நிற்கின்றானாம்! உடல்முழுமையும் கண்களைக் கொண்ட தலைவனான இந்திரன் (உடல்விழிக் குரிசல்) தேவசேனாபதியாகிய முருகனை- தனது மருமகனுமாகிய அத்திருமகனை, திருமால் மருகனை- கொண்டாடி நிற்கின்றான்.

    நெடிய ஆகாயத்தின் உச்சியில் சிறிதுகூட இடைவெளியின்றிப் பருந்துகள் பறந்து (தமக்குப் பெரும் விருந்து கிட்டியதால்) விளையாடி மகிழ்கின்றன. இறந்து கிடக்கும் பகையரசர்களின் தலையிலுள்ள அழகிய பொற்கிரீடங்களைப் பறித்தெடுத்துப் பேய்கள் பந்தாடி மகிழ்கின்றன.

    மலைக்காடுகளிலும் பாலை நிலங்களிலும் உறையும் தெய்வமான காளியின் (பாலைக்கிழத்தியின்) மூன்று கிளைகளாகப் பிரிந்த திரிசூலம் பகைவர்களின் பெருக்கெடுக்கும் குருதிவெள்ளமாகிய சேற்றில் ஆடுகின்றதாம்.
    இங்ஙனம் பகைவரை வென்று வாகைசூடிய குமரனின் திருமுகத்தில் சிறு புன்னகை விளையாடுகின்றதாம்.

    போதுமா போர்க்களக்காட்சிகள்?உள்ளம் அச்சத்திலும் அருவருப்பிலும் துடிக்க, இதனைப்பயிலும் நாம், குழந்தை முருகனின் சிறுமுறுவலால் சிறிது ஆசுவாசம் அடைகிறோம். இந்தச் சிறுகுழந்தைஎவ்வாறு இந்தச் சாகசங்களையெல்லாம் செய்தான் எனத்தாய் தவிப்பதுபோலச் சிலகணம் மயங்குகிறோம். பின் தெளிந்து கவிதையின் நயத்தை ரசிக்கிறோம்.

    அன்னையிடம் வேல்வாங்கி, அவள் ஆசிகளையும் திருவருளையும் உடன்வாங்கிச் சென்று, சூரபத்மனை வென்று, தேவர்களைச் சிறைவிடுத்த முருகப்பெருமானின் வீரதீர பராக்கிரமத்தினை ஒரேயொருபாடலில் எத்துணை அழகாகக் காட்டிப் போர்க்கள நிகழ்வுகளையும் நேரில் காண்பது போலவே செய்துவிட்டார் புலவர் பெருமகனார்.

    ‘அத்தகைய வீரச் செயல்களைச் செய்த எம் குழந்தை குமரா! நீ செங்கீரை ஆடி அருளுகவே!
    ‘அழகான சிவந்த கொண்டையை உடைய வெண்ணிறச் சேவலைத் தனது கொடியில் (பதாகையில்) கொண்டவனே, கையைத் தரையில் ஊன்றிச் செங்கீரை ஆடியருளுவாயாக,’ எனத் தாயன்பு மிக, பகழிக்கூத்தருடன் நாமும் பாடி மகிழ்கிறோம்.

    வீறாட வெங்கதிர்ப் புகர்முகக் கூரிலை
    மிகுத்தவே லுறை கழித்து
    வெவ்வாய் பிளந்துசிறு கட்பேர் இடாகினிகள்
    விளையாட வெங்க வந்த
    மாறாட முதுபகட் டுயர்பிடர்க் கரியநிற
    மறலிஇரு கைச லித்து
    மன்றாட உடல்விழிக் குரிசல்கொண் டாடநெடு
    மாகமுக டிடைவெ ளியறப்
    பாறாட அம்பொற் கிரீடம் பரித்தலகை
    பந்தாட விந்தா டவிப்
    பாலைக் கிழத்திமுக் கவரிலைச் சூலம்
    பசுங்கொழுங் குருதி வெள்ளச்
    சேறாட வென்றுசிறு முறுவலா டுங்குமர
    செங்கீரை யாடி அருளே
    செந்திறக் குடுமிவெண் சேவற் பதாகையாய்
    செங்கீரை யாடி அருளே.
    (திருச்செந்தூர் முருகன் பிள்ளைத்தமிழ்-செங்கீரைப்பருவம்- பகழிக்கூத்தர்)

    Share
  • கற்றல் – ஒரு ஆற்றல்   (5)

     க.பாலசுப்பிரமணியன்

    தாயும் சேயும் – சில கற்றல் பரிமாணங்கள்

    education

    கற்றல் என்ற செயல்  கருவிலேயே வித்திடப்படுகிறது என்பதை நாம் அறிந்தோம்.  ஆனால் ஒரு குழந்தை தன்  தாயின் தொப்பிள் கொடியிலிருந்து விடுபட்டு இந்தப் பரந்த உலகை சந்திக்கும் செயல் மிகவும் உணர்ச்சி பூர்வமான மன அழுத்தம் கொடுக்கின்ற ஒரு நிகழ்ச்சி. தன் தாயின் முழுப் பாதுகாப்பிலிருந்த ஒரு குழந்தை தான் முன் அறியாத ஒரு உலகில் காலெடுத்து வைக்கின்ற செயல் குழந்தைக்கு பயத்தையும் பாதுகாப்பின்மையையும் ஏற்படுத்துகின்ற ஒரு செயல். மன வல்லுனர்கள் இதை ஒரு அறிந்த உலகிலிருந்து அறியாத உலகிற்கு செல்லும் பயணம் என்று சொல்வார்கள். ( Journey from known to the unknown) .

    பிறக்கின்ற ஒவ்வொரு குழந்தையும் முதலில் தேடுவது பாதுகாப்பான சூழ்நிலைதான். இதை ஏற்படுத்துவதில் தாய்க்கு அளவற்ற பொறுப்பு உண்டு. தாயின் அரவணைப்பில் அந்தக் குழந்தைக்கு பாதுகாப்பிற்கான ஒரு செய்தி கிடைக்கின்றது. ஆகவே பிறந்த சில நாட்கள் வரை தாயின் அரவணைப்பு குழந்தைக்கு இன்றியமையாதது.

    தாயின் குரல், உணர்வுகள் இவற்றோடு பல மாதங்கள் பழகிவிட்ட குழந்தைக்கு அதைத் தவிர மற்றவை அனைத்தும் ஒரு சந்தேகத்தையும் பாதுகாப்பின்மையையும் ஏற்படுத்தக்கூடிய நிகழ்வுகள். ஆகவே கருவில் கற்ற  ஒலி  வடிவங்கள், உணர்வுசார் அசைவுகள் குழந்தையின் நினைவில் (memory) இருப்பதால் தாயிடம் குழந்தை பாதுகாப்பின்  குறியீடுகளை அறிந்துகொள்கிறது.

    தாய்க்கும் சேய்க்கும் பிறந்த சில மாதங்களில் இருக்கும் உறவுகள் பற்றி மனவல்லுனர்களால் பலவித ஆராய்சிகள் செய்யப்பட்டுள்ளன. தன் குழந்தையுடன் எவ்வாறு தாய் அதிக நேரம் செலவிட வேண்டும் எப்படியெல்லாம் உறவாட வேண்டும் என்று  வல்லுனர்கள் விளக்குகின்றனர்.

    சில உதாரணங்களை நாம் இங்கு சொல்லலாம். “கண்ணோடு கண் நோக்கின் ” என்று சொல்வதுபோல் குழந்தையின்  கண்களோடு உறவாடுதல் மிக அவசியம். (Visual Engagement ). இது குழந்தைக்கு பயத்தை நீக்குவது மட்டுமின்றி  தன்னம்பிக்கையை வளர்பதற்கும் அவசியம் என்று சொல்லபடுகின்றது. மேலும் தாயின் முகத்தில்  காணும் உணர்வுகளைக் குழந்தை அறிந்து பழக்கப் படுத்திக் கொள்ளுகின்றது. ஆகவே “முகம் பார்த்து சிரித்தல்” என்பது உறவாடும் கலையின் முதல் படி. (Relationship management ).

    இரண்டாவதாக தாய் தன குழந்தையுடன் பேசுதல் அவசியம். “தாயின் மொழி தாய் மொழி’ .தாயின் உதடுகளின் அசைவுகளைப் பார்க்கின்ற குழந்தையின் மனத்தில் அந்த அசைவுகள் ஆழமாகப் பதிகின்றன இதை கேட்கின்ற குழந்தையின் மனத்தில்  உதடுகளின் அசைவும் ஒலி அலைகளின் பதிவும் ஒன்று சேர்ந்து பதியும் நேரத்தில் கற்றல் என்ற நிகழ்வின் வாசல் கதவுகள் திறக்கப் படுகின்றன.

    மூன்றவதாக தாயின் கொஞ்சல் குழந்தையின் உணர்வுகளை மகிழ்விக்கின்றன. இதன் மூலமாக தாயின் உணர்வுகளுக்கும் குழந்தையின் உணர்வுகளுக்கும் இடையே ஒரு பாலம் அமைக்கப் படுகின்றது. (emotional bonding) இது உறவினை உறுதிப் படுத்தி தாயிடம் மீண்டும் எதிர்பார்ப்புக்களை ஏற்படுத்தி கற்றலுக்கான ஆர்வத்தை  (curiosity to learn ) அதிகரிக்கின்றது.

    இதனால் குழந்தையின் ‘அறிதல் -புரிதல் ” (cognition -understanding) செயல்களுக்கு ஓர் நல்ல ஆரம்பம் கிடைக்கிறது.

    குழந்தை பிறந்த முதல் மூன்று மாதங்களில் அதன் தேடுதல் வேட்டை தொடங்கி விடுகின்றது. (Exploration). சில மன வல்லுனர்கள் விளையாட்டாக இதை ஒரு மலை ஏறும் பயிற்சிக்கு ஈடானது என்று சொல்கிறார்கள். (Adventure seeking). குழந்தையின் கண்களின் பார்வை செல்லும் இடங்கள், கைகளும் விரல்களும் அசையும் முறைகள் இவற்றை உற்று நோக்கினால் அந்தக் குழந்தையின் தேடுதல் வேட்டையின்  தீவிரத்தை நாம் அறிந்து கொள்ளலாம்.

    இந்த தேடுதல் வேட்டையை நாமும் பின்தொடர்வோம்.

    Share
  • மனதில் நிற்கும் விழா !

    எம். ஜெயராமசர்மா.

    diwali

    கரம்டவுண்ஸ் சிவா விஷ்ணு ஆலயம் 14 / 11 / 2015 சனிக்கிழமை அன்று பூலோக கைலாசமாகக் காட்சிகொடுத்தது. தீப ஒளித்திருநாளைக் கொண்டாடும் முகமாகக் கோவிலெங்கும் அலங்காரமும், பல வண்ண விளக்குகளுடன் கூடிய கடைகளும், கோவிலின் உள்ளே வேதமந்திர ஒலிகளும், பக்தியை வெளிப்படுத்தும் பாங்கான இசையும், வண்ண வண்ண உடைகளை அணிந்த பெரியவர்களும், சிறியவர்களும், என சொர்க்கமாகவே இருந்தது.

    இந்த அழகான சூழலிலே அன்னை மொழியாம் அருந்தமிழை ஆங்கில மண்ணில் அரவணைத்து நிற்கும் “அவுஸ்திரேலிய தமிழ் இலக்கிய கலைச் சங்கம்” தன்னுடைய பதினைந்தாவது எழுத்தாளர் மாநாட்டை “பீக்கொக்” மண்டபத்தில் இடம்பெறச் செய்திருந்தது. மண்டப ஒழுங்கமைப்பு தமிழர் பண்பாட்டினை வெளிப்படுத்தி நின்றது. நிறைகுடம் விளக்கு வாசலில் வரவேற்பு வாசல் வண்ணமுடன். உள்ளே மேடையின் முன் நீண்டு நெடிதுயர்ந்த பளிச்சிடும் தங்கநிறத்திலான இரண்டு விளக்குகள் இருமருங்கும் மேடையை மெருகூட்ட நவீனமும், பாரம்பரியமும் கலந்த நாதஸ்வர வாத்தியக் கலைஞர்களின் அழகுமிகு சித்திரம்.

    சரியாகப் பிற்பகல் நான்கு மணிக்கு அவுஸ்திரேலிய தமிழ் இலக்கிய கலைச் சங்கத்தின் தலைவர் திரு எம் . ஜெயராமசர்மா மண்டபத்தின் உள்ளே வர அவரைத்தொடர்ந்து சிறப்பு விருந்தினர்கள், எழுத்தாளப் பெருமக்கள், விழாவைச் சிறப்பிக்க வருகை தந்த அத்தனைபேரும் உள்ளே வந்தார்கள். உள்ளே நுழைபவர்களைத் தமிழர் மரபுப்படி மலர்தூவி வரவேற்று நின்றார்கள் கொஞ்சுமொழி பேசும் பிஞ்சுச் சிறுமியர்கள். வண்ண உடையில் அவர்கள் வரிசையில் நின்று வரவேற்ற காட்சி மலர்கள் எல்லாம் விரிந்து நிற்கும் மலர்க்காட்சி போன்றுதான் காணப்பட்டது ! வரிசையாக வைக்கப்பட்ட ஆசனங்களில் அனைவரும் அமர்ந்ததும் கம்பீரக் குரலால் அறிவிப்பாளர் திரு ந . அல்லமதேவன் அவர்கள் தனது பணியினை ஆற்றத்தொடங்கிவிட்டார். மங்களவிளக்கை ஶ்ரீமதி சாந்தி ஜெயராமசர்மா ஏற்றிவைத்தார். மெளனப் பிரார்த்தனையைத் தொடர்ந்து தமிழ் வாழ்த்தினை ஆகர்ஷணா சாயிஜீவா நந்தக் குருக்கள், பிரவர்த்திக்கா சாயி ஜீவானந்தக் குருக்கள் சகோதரிகள் தங்களின் இணைந்த இனிமைக்குரலில் வழங்கினார்கள்.

    ஆவூரான் சந்திரன் அவர்களால் ஆக்கப்பட்ட தமிழ் வாழ்த்தினை பத்தொன்பது இளந்தளிர்கள் பாடி சபையோரை மெய்மறக்கச் செய்தனர். தமிழ் வாழ்த்தினைத் தொடர்ந்து அவுஸ்திரேலிய தமிழ் இலக்கிய கலைச்சங்கத்தின் தலைவர் திரு எம். ஜெயராம சர்மா அவர்களின் வரவேற்புரையும் தலைமையுரையும் இடம்பெற்றன. பதினைந்து வருடங்கள் என்பது சாதாரண மானதொன்றல்ல. பலவிதமான சோதனைகளை எதிர்வு கொண்டுதான் இந்தப் பதினைந்து வருடம் என்பதைப் பார்க்க வேண்டும் என்று தலைவர் தனது உரையில் சுட்டிக்காட்டினார். ஆங்கிலம் பேசும் மக்கள் செறிந்து வாழும் அவுஸ்திரேலிய நாட்டில் தமிழர் பண்பாடு கலாச்சாரம் இவற்றை வளர்ப்பதற்குத் தமிழ் மொழியை வளர்க்கும் முகமாக ஏற்படுத்தப்பட்டதுதான் இச்சங்கம். இந்தச் சங்கத்தை வளர்த்தெடுக்கும் பணியில் பலபேரின் அயராத முயற்சி அடங்கியிருக்கின்றது என்பதை யாவரும் நினைத்துப்பார்ப்பது மிகவும் முக்கியம் என்று கூறியதோடு அவர்கள் பாராட்டப் படவேண்டியவர்கள் என்றும் தலைவர் ஜெயராமசர்மா குறிப்பிட்டார்.

    எழுத்தாளர்களை இனங்கண்டு அவர்களது ஆக்கங்களைப் பலபேரும் அறியச் செய்விப்பதோடு அவர்களுக்கு ஒரு அந்தஸ்தினையும் அங்கீகாரத்தையும் பெற்றுத் தருவதில் இச்சங்கம் பெரிதும் விருப்புடையதாகச் செயற்பட்டுவருகிறது. புதியவர்களையும் அரங்கேற்றும் உயரிய சிந்தனையையும் இச்சங்கம் தன்னகத்தே கொண்டு மிளிர்கிறது என்றும் தலைவர் தனது உரையில் குறிப்பிட்டார். தமிழர்கள் தமிழில் பேசுதல் அவசியம். அப்பொழுதுதான் வருங்காலச் சந்ததிகளும் தாய்மொழியான தமிழினை அரவணைப்பார்கள்.பெற்றோர்கள் வீட்டில் கட்டாயம் தமிழிலேயே பேசுங்கள், இல்லாவிட்டால் ஆங்கிலச் சூழலில் வளரும் எங்களது பிள்ளைகள் எதிர்காலத்தில் பெயரளவில் மட்டுமே தமிழர் என்று இருக்கும் நிலை வந்துவிடலாம் என்று தலைவர் தனது உரையில் வலியுறுத்திக் கூறினார். இங்கிலாந்து, இலங்கை, அண்டை மாநிலமான சிட்னி, ஆகிய இடங்களில் இருந்து வருகை தந்திருந்த சிறப்புவிருந்தினர்களையும் விழாவில் கலந்து சிறப்பிக்க வந்திருந்த உள்ளூர் தமிழிலக்கியக் கலைஞர்களையும் இரசிகப் பெருமக்களையும் இன்முகத்தோடு வருக வருக என வரவேற்கின்றேன் என்று தலைவர் கூறி தனது வரவேற்புரையினையும் தலைமை உரையினையும் நிறைவு செய்துகொண்டார்.

    தலைவரின் உரையினைத் தொடர்ந்து “இலக்கியக் கருத்தரங்கு” இடம் பெற்றது. பிற்பகல் 4. 30 மணிக்கு – முன்னாள் ரூபவாஹினி தொலைக்காட்சி தமிழ் நிகழ்ச்சிப் பணிப்பாளரும், வீரகேசரி பத்திரிகையில் முன்னாள் செய்தி ஆசிரியராகப் பணிபுரிந்தவருமான இலங்கையைச் சேர்ந்த திரு சி . வன்னியகுலம் அவர்களது தலைமையில் “இலக்கியக் கருத்தரங்கு” ஆரம்பமானது. இதில் ஐவர் கலந்து அன்னைத் தமிழில் அரிய விஷயங்களை அவைக்கு அள்ளி வழங்கினார்கள். தமிழரது சங்ககால இலக்கியத்தைத் தமிழறிஞர்கள் எப்படி எல்லாம் நோக்கினார்கள் என்பதைப் பல உதாரணங்கள் வாயிலாக எடுத்து வைத்தார் கருத்தரங்கின் தலைவர் திரு சி . வன்னியகுலம் அவர்கள். இயற்கை நெறிக் காலம் எனப் பேராசிரியர் வேலுப்பிள்ளையும், வீரயுகக் காலம் எனப் பேராசிரியர் கைலாசபதியும், தமிழரது பண்பாடு உச்சத்திலிருந்த காலமென பேராசிரியர் செல்வநாயகமும், குறிப்பிட்டிருக்கின்றனர் என்பதைத் தெரிவித்தார்.

    இலக்கியம் என்பது காலத்தைப் பிரதிபலித்து நிற்பதால் அவ்வக் கால நிகழ்வுகளைப் பதிவு செய்தே நிற்கும். அந்தவகையில்தான் புலம் பெயர் வாழ்வில் தமிழர்கள் இருந்தாலும் அவர்களது இலக்கியச் சிந்தனைகள் தாய்மண்ணையும், அங்கு நடைபெற்ற போராட்டங்களை மையப்படுத்துவதில் தவறவில்லை என்று கூறி தனது தலைமை உரையை நிறைவு செய்து கருத்தரங்கின் முதல் பேச்சாளராக நாட்டிய கலாநிதி கார்த்திகா கணேசரை அரங்கேற்றினார். சிட்னிமாநகரில் இயங்கும் கார்த்திகா ஆடற்கலையகத்தின் இயக்குநராக விளங்கும் திருமதி கார்த்திகா அவர்கள் “மனிதவாழ்வில் ஆடற்கலைகளின் பரிணாமம்” என்னும் தலைப்பில் தனது கருத்துக்களை முன் வைத்தார். ஹரப்பா மொகஞ்சதாரோவில் ஆரம்பித்து சிலப்பதிகாரம், அடையாறு கலாசேத்திரா ருக்மணி அருண்டேல் வரையிலான வழியில் பயணித்து இன்றுவரை நடனம் அதாவது ஆடற்கலையானது மனித வாழ்வில் பெற்று நிற்கும் முக்கியத்துவத்தைத் தனது அனுபவ வாயிலாகவும். கற்றறிந்த நுண்ணறிவின் வாயிலாகவும் மிகவும் சிறப்பாக விளக்கி நின்றார்.

    அவரைத் தொடர்ந்து இங்கிலாந்திலிருந்து வருகை தந்திருந்த ” நாழிகை” பத்திரிகையின் ஆசிரியர் திரு மாலி மகாலிங்கம் அவர்கள் அமரர் காவலூர் இராசதுரை பற்றிய “நினைவுப்பேருரையை” நிகழ்த்தினார். இராசதுரை அவர்கள் இலங்கையின் மிகச்சிறந்த இதழியல் – வானொலி – தொலைக்காட்சி கலைஞர் என்பதை யாவரும் ஏற்றுக்கொள்வார்கள் என்று எடுத்துரைத்தார். அவரின் பன்முக ஆற்றலைப் பலவிதப் பதிவுகள் வாயிலாகச் சபையில் பதிவு செய்தமை குறிப்பிடத்தக்க விதத்தில் அமைந்தது. ஊடகம் பற்றிப் பல விஷயங்களைத் திரு மாலி மகாலிங்கம் பகிர்ந்து கொண்டமை மிகவும் பயனுடையதாகவே இருந்தது.

    “அமரர் எஸ் பொன்னுத்துரை நினைவுப் பேருரை” என்பதில் ஒரு படைப்பாளியின் சுயசரிதை குறித்த பார்வை பற்றி டாக்டர் நடேசன் அவர்களது உரை இடம் பெற்றது. சிறந்த தமிழ்ப் படைப்பாளியான எஸ். பொ. வின் நூலானது மிகவும் விரிந்தது, பரந்தது. அதனைப் பற்றிக் குறுகிய நேரத்தில் விளக்குதல் என்பது சற்றுக் கடினமான விஷயமாக இருந்தாலும் என்னால் இயன்றவரை எடுத்துச் சொல்லுவேன் என்று ஆரம்பித்து மிகவும் கச்சிதமாக – தான் எடுத்துக் கொண்ட தலைப்பை அழகுபடுத்தி நின்றார். டாக்டர் நடேசனை அடுத்து மீண்டும் ஒரு டாக்டர் வந்தார். அவர்தான் இலங்கையில் இருந்து வருகை தந்த டாக்டர் ந. முருகானந்தன் ஆவர். “ஈழத்து இலக்கிய வளர்ச்சியில் புதிய தலைமுறையின் பங்களிப்பு” என்பதைத் தனது பேசும் தலைப்பாக்கினார் அவர். தொழில் முறையில் ஒரு மருத்துவராக இருந்தாலும் தமிழைத் தன்வசம் ஆக்கிச் சிறந்த எழுத்தாளராக விளங்குகின்றார் என்பதை அவரது பேசும் தன்மை எடுத்துக் காட்டியது. பல புதியவர்கள் எப்படியெல்லாம் ஆக்கங்களை அளிக்கின்றார்கள் என்பதை மிகவும் பக்குவமாக முன்வைத்தமை மிகவும் பயனுடையதாய் அமைந்திருந்தது.

    கருத்தரங்கின் நிறைவுப் பேச்சாளராக ஓவியர் திரு சு. ஶ்ரீநந்தகுமார் “தமிழ் அரங்குகளில் ஓவியத்தின் பரிமாணம்” என்னும் பொருள்பற்றித் தன்னால் வரையப்பட்ட ஓவியங்களைக் காட்சிப்படுத்தி மிகவும் பயனுடைய தகவல்களையெல்லாம் எடுத்துரைத்தார். ஓவியங்கள் மூலம் இவ்வளவு தகவல்களைத் திரட்டித் தந்த அவரின் பேச்சு மிகவும் காத்திரமான ஒன்றாகவே இருந்தது எனலாம். இலக்கியக் கருத்தரங்கு எல்லோருக்கும் பலவிஷயங்களைப் பலவிதத்தில் தந்த பயனுடையக் கருத்தரங்காக அமைந்தது. அதனைத் தொடர்ந்து நூல்களின் விமர்சன அரங்கு இடம்பெறும் என்னும் அறிவிப்பைத் தனது வெண்கலக் குரலால் திரு ந. அல்லமதேவன் அவர்கள் தெரியப்படுத்தியதும் சபையினர் ஆவலுடன் மேடையை நோக்கினர்! அனைவரும் – அறிவித்தலைக் கேட்டதும் அரங்கத்தையே பார்த்தபடி இருந்தனர்.

    ஆறு தமிழறிஞர்கள் புடைசூழ வள்ளுவர் அறக்கட்டளையின் இயக்குநர் திரு நாகை சுகுமாரன் அவர்கள் அரங்கை அடைந்தார்கள். அவரது தலைமையின் கீழ் ஆறு அறிஞர் பங்குகொண்ட “நூல்களின் விமர்சன அரங்கு” ஆரம்பமாகியது. தலைவர் நாகை. சுகுமாரன் அவர்கள் இலக்கியம் பற்றியும், இலக்கியக் கர்த்தாக்கள் பற்றியும், நடைமுறை உதாரணங்களை முன்வைத்து நீண்டதொரு விளக்கம் அளித்தார். அதன்பின்னர் பேராசிரியர் ஆசி. கந்தராஜாவின் நூல்கள் பற்றி திரு ச. ஜெயக்குமாரன் அவர்கள் தனது கருத்துக்களை முதலில் முன்வைத்தார். ஆசி கந்தராஜாவின் சிந்தனைகள் அவரது விஞ்ஞான வழியில் செல்லுவதையே அவரின் எழுத்துக்கள் காட்டி நிற்கின்றன என்று சொல்லி அதற்கான ஆதாரங்களை அவரால் புனையப்பட்ட புனைவுகளிலிருந்து எடுத்து விளக்கினார்.

    மரபணு விஞ்ஞானியாக ஆசி. கந்தராஜா அவர்கள் விளங்குவதால் பலபுனைவுகள் அதனை ஒட்டியே வந்தமைகின்றது என்றும் சுட்டிக் காட்டினார். ஆசி . கந்தராஜாவின் எழுத்துக்கள் அவரின் அனுபவங்களாக விஞ்ஞான மயப்பட்டதாக இருக்கின்றது. இப்படி எழுதும் வல்லமைக்கு அவரை நிச்சயம் பாராட்டுதல் வேண்டும் என்று தனது பேச்சினை நிறைவு செய்தார். திரு ச. ஜெயக்குமரனது கருத்துக்களை உள்வாங்கியதாகவும் வருங்காலத்தில் அக்கருத்துக்களின் அடிப்படையில் எழுத முயலவதாகவும் ஆசி. கந்தராஜா அவர்கள் தனது ஏற்புரையில் கூறினார்கள். சிட்னியில் இருந்து வெளியாகும் தமிழ்முரசு மின்னிதழின் ஆசிரியர் திரு செ. பாஸ்கரன் அவர்களால் எழுதப்பட்ட கவிதை நூலான “முடிவுறாத முகாரி” என்னும் கவிதை நூலினை ஆய்வுசெய்யும் பணியில் அடுத்து வந்த திருமதி சாந்தினி புவனேந்திரராஜா அவர்கள் வந்துநின்றார்.

    புலம்பெயர்ந்து வாழ்ந்தாலும் புலனெல்லாம் புகலிடத்தில்தான் இருக்கின்றது என்பதை “முடிவுறாத முகாரி” யில் காணமுடிகிறது என்று – தான் எண்ணுவதாகத் திருமதி சாந்தினி அவர்கள் குறிப்பிட்டார்கள். திரு செ. பாஸ்கரனின் தார்மீகக் கோபங்களை இந்தக் கவிதைகளில் காணமுடிகிறது. இதனை வாங்கிப் படித்தால் நன்கு புரியும் என்று தனக்கே உரித்தான வகையில் சபையினரிடம் வேண்டுகோள் விடுத்தார். அவரின் வேண்டுகோளினை அடுத்து நூலாசிரியர் திரு செ. பாஸ்கரன் தனது கருத்துக்களை முன்வைத்தார். தனது மனதிற்பதிந்த பல வடுக்களே தனது கவிதைகளாகி வந்திருக்கின்றன. இக்கவிதைகள் எழுதப்பட்டுப் பல வருடங்கள் ஆகிவிட்டன என்றாலும் என் நினைப்புகள் இக்கவிதைகளாகி வந்திருக்கின்றன என்றார்.

    இவரின் ஏற்புரையின் பின்னர் திரு நவரத்தினம் இளங்கோ அவர்களால் டாக்டர் திரு நடேசன் அவர்களது “மலேசியன் ஏர்லைன்” சிறுகதை பற்றிய விமர்சனம் இடம் பெற்றது. டாக்டர் நடேசன் அவர்களின் எழுத்து சற்று வித்தியாசமானது. அவர் சொல்ல வந்ததை எவருக்கும் பயப்படாமல் சொல்லியே விடுவார். சொல்லுவதுகூட சுவையாக இருக்கும். சிலவேளைக் கிண்டலும் கேலியும் கூடச் சங்கமித்தும் விடும். இது டாக்டர் நடேசனது எழுத்துரிமை. அதனையே இந்தச் சிறுகதையிலும் காணமுடிகிறது என்று திரு நவரத்தினம் இளங்கோ அவர்கள் தனது கருத்தை முன் வைத்தார்.

    நடைமுறையில் அன்றாடம் பயன்படுத்துகின்ற தமிழ்ச் சொற்களுக்கு ஏற்ற ஆங்கிலச் சொற்களைக் கண்டறிந்து “மொழிமாற்று அகராதி” தந்த தொண்ணூற்று ஐந்து வயதினை உடைய கலைவளன் சிசு. நாகேந்திரன் பற்றியும் அவரது ஆக்க முயற்சி பற்றியும் கேசி தமிழ் மன்றத்தைச் சேர்ந்த திரு. சிவசுதன் அவர்களின் விமர்சனம் அடுத்து இடம் பெற்றது. இந்தப் பெரியவரின் இடைவிடா முயற்சி எமக்கெல்லாம் நல்லதொரு படிப்பினை ஆகும் என்று எடுத்துரைத்து நாங்களும் எங்களால் இயன்றவரைத் தமிழ் வளர்ச்சிப் பாதையில் எம்மை ஈடுபடுத்திக் கொள்ளுதல் அவையாகும் என்று எடுத்துரைத்தார்.

    அவரைத்தொடர்ந்து நாட்டியக்கலாநிதி கார்த்திகா கணேசரின் நூல்கள் பற்றிய தனது எண்ணங்களைத் திரு. எஸ். சிவசம்பு அவர்கள் எடுத்துக் காட்டினார். இப்பேச்சு நாட்டியம் பற்றிய நுண்மாண் சிந்தனைகள் பலவற்றை ஆராய்ந்து வைக்கப்பட்டதாக அமைந்தது. மனிதனது தோற்றதோடு நாட்டியக் கலை எப்படிப் பின்னிப்பிணைந்து வந்திருக்கின்றது.அதனுடைய சமூகப் பெறுமதி எப்படியெல்லாம் வியாபித்து வந்திருக்கின்றது என்ற ரீதியில் ஆழமுடைய பேச்சாக அமைந்திருந்தது. இதற்கு ஏற்புரை வழங்கும் பொழுதுதான் எதை எண்ணியிருந்தேனோ அந்த எண்ணத்தைக் கண்டு பிடித்து விமர்சனம் செய்தமை தனக்குப் பெரிதும் மனநிறைவாக இருந்தது என்று நாட்டிய கலாநிதி கார்த்திகா கணேசர் குறிப்பிட்டு – விமர்சனத்துக்குப் பாராட்டும் வழங்கினார்.

    விமர்சன அரங்கின் நிறைவாகத் திரு கே. எஸ். சுதாகரின் சிறுகதைத் தொகுதி பற்றிய விமர்சனத்தைத் திரு க . குமாரதாசன் அவர்கள் வழங்கினார்கள். புலம்பெயர்ந்த நாட்டில் ஏற்பட்ட அனுபவங்கள் கதைகளாக இத்தொகுதியில் வந்திருக்கின்றன.பன்னிரண்டு சிறுகதைகளுமே பரிசுகள் பெற்ற கதைகள் என்பது குறிப்பிடத் தக்கதாகும். நல்ல கதைகள். வாங்கிப் படியுங்கள் யாவும் தெரியும் என்று கூறி விமர்சன அரங்கை நிறைவு செய்தார்.

    தேநீர் இடைவேளை வந்தும்கூட எவருமே எழுந்து வெளியே செல்லாமல் தொடர்ந்து வந்த நிகழ்ச்சிகளை ரசிப்பதில் தம்மை மறந்து மண்டபத்தினுள் அமர்ந்திருந்தமையைக் காணமுடிந்தது. விழா அமைப்பாளர்கள் வந்திருந்த அனைவருக்கும் செவிக்கு விருந்தளித்த தோடு நின்றுவிடாமல் அவர்களது பசிக்கும் நல்ல சுவையான சிற்றுண்டிகளையும், தேநீரையும் கொடுத்து உதவியமை பாராட்டுக்குரியதாகவே எல்லோராலும் கருதப்பட்டது. அடுத்த அரங்காகக் கவியரங்கம் என்று அறிவிப்பு வந்ததும் அனைவரும் உற்சாகத்தோடு மேடைமீது கவனத்தைச் செலுத்தியபடி இருந்தார்கள்! கவியரங்கம் என்றதும் கைதட்டல் அதிர்ந்தது. இளமையானவர்கள் இன் தமிழ்கொண்டு இயம்பிட வந்தனர் இருக்கையில் அமர்ந்தனர். திரு லெ . கேதாரசர்மா அவர்களின் தலைமையில் “கவிஞனாய் நானிருந்தால்” என்னும் தலைப்பில் கண்ணதாசனாக எனத் திரு சி. அஜந்தனும், காசியாக தமிழ்ப்பொடியனும், புதுவையாக ஆவூரானும் வாலியாக ஒருவனும் கவிகொண்டு வந்தார்கள்.

    கவியரங்கம் தொடங்கவே சிவா விஷ்ணு ஆலய தீபாவளி வாணவேடிக்கையும் தொடங்கிவிட்டது. வானதிர வாணவேடிக்கை இடம்பெற, அதை விஞ்சும் அளவுக்குக் கவிதை அரங்கம் களைகட்டி நின்றது. துடிப்போடு கவிபாடும் துணிவான தமிழ்கண்டு துடித்தெழுந்து நின்றார்கள் துணிவுடனே சபையோரும்.வெடித்து வந்த தமிழ் கேட்டார். விருப்புடனே முகம் பார்த்தார். படிப்பினையைத் தந்து நிற்கும் பாங்கான கவியென்றார். கவியரங்கம் நிறைவுற்றதை எவருமே விரும்பவில்லை. அத்தனை சுவையினை அள்ளித் தந்த கவிஞர்களை யாவரும் மனமார வாழ்த்தினர். கவிகண்டு மகிழ்ந்த சபையில் கன்னித்தமிழ் கொண்டு கனதியாய் கருத்துச் சொல்ல வந்தார்கள் காரிகைகள். திருமதி சாந்தினி புவனேந்திரராஜா அவர்களது தலைமையில் “புலம்பெயர்வில் தமிழர் பண்பாடு” என்னும் மகுடத்தில் மகளிர் அரங்கு இடம் பெற்றது. புலம்பெயர் வாழ்வில் மகளிர் எதிர் நோக்குகின்ற பல்வேறு விஷயங்களை தனக்கே உரியப் பாணியில் திருமதி சாந்தினி அவர்கள் முன் வைத்தார்கள்.

    அவரைத் தொடர்ந்து திருமதி சிராணி குமரன் அவர்கள் “புலம்பெயர்வில் தமிழர் பண்பாடுகள் பேணப்படுகின்றனவா? ” என்பது பற்றிய தனது கருத்துக்களை முன் வைத்தார். இவரின் கருத்துக்கள் தர்க்க ரீதியாகவும், பயன் மிக்கதாகவும் அமைந்திருந்தது. இவர் அண்மையில் புலம்பெயர்ந்து வந்த காரணத்தால் பல்வேறு விஷயங்களுக்கு முகங்கொடுத்து அதில் கண்ட தனது அனுபவங்களை முன்கொண்டுவந்ததை அவரின் ஆழமான துணிவான பேச்சு வெளிக்காட்டியது. அவரைத்தொடர்ந்து “புலம்பெயர்வில் தமிழ்ப் பெண்கள் சுதந்திரமாக வாழ்கின்றார்களா?” என்னும் விஷயம் தொடர்பாக அண்மையில் இந்தியாவில் இருந்து புலம்பெயர்ந்து வந்திருந்த திருமதி கீதா மாணிக்கவாசகம் தனது நிலைப்பாட்டினை வெளிப்படுத்தி நின்றார்.

    எழுத்தாளர் விழாவினை நிறைவு செய்யும் நிகழ்ச்சியாக அமைந்ததுதான் பட்டிமன்றம். ” வாழ்க்கையில் முன்னேறப் பெரிதும் தேவையானது … “துணிவான அணுகு முறையா?” என்னும் அணியில் திரு. ருத்திரபதியும், திரு. ஜனந்தனும் “பணிவான அணுகு முறையா?” என்னும் அணியில் திரு. பொன்னரசும், திரு. சுகந்தனும் இணைந்து திரு ஜெயந்தன் அவர்களது தலைமையில் கருத்துக்களை வாரிவழங்கிக் கைதட்டல்களைக் குவித்து விட்டார்கள். இந்தியத் தமிழும் இலங்கைத் தமிழும் ஒன்றுடன் ஒன்று முட்டி மோதிச் சிரிப்பாயும், சிந்தனையாயும், சபையோரைக் கல கலப்பாக்கியது என்பது முற்றிலும் உண்மையெனலாம். நேரமோ இரவு பத்தரையைத் தாண்டிய போதும் எவருமே தமது இருக்கையை விட்டு எழுந்திராமல் பண்ணியது பட்டிமன்றம் என்றால் அதை எவருமே மறுத்துரைக்க மாட்டார்கள். அந்த அளவுக்கு மிகவும் சுவாரசியமான நிகழ்ச்சியாக அது அமைந்திருந்தது.

    செயலாளர் ஶ்ரீநந்தகுமாரின் நன்றியுரையுடன் எழுத்தாளர் விழா இனிது நிறைவுற்றது. அவுஸ்த்திரேலிய தமிழ் இலக்கியக் கலைச்சங்கத்தின் பதினைந்தாவது எழுத்தாளர் விழா பலராலும் பாராட்டப்பட்டது. இதற்கு முன்னர் நடைபெற்ற விழாக்களைவிட இந்த விழா பல நிலைகளில் சிறந்து விளங்கியது என்னும் கருத்துப் – பார்த்த பலராலும் முன் வைக்கப்பட்டது. விழாவில் பெண்கள் பலர் – விழா நிறைவு பெறும் வரை இருந்து நிகழ்ச்சிகளைக் கண்டு மகிழ்ந்தார்கள். அதேவேளை ஆண்களும் நிறைந்து இருந்தார்கள். சபையை நிறைத்து இளம் குருத்துகளும் இருந்தார்கள்.

    விழாவின் ஆரம்பமே மிகவும் அற்புதமாக ஒழுங்கமைக்கப் பட்டிருந்தது. மண்டப அலங்காரம் மிக மிக அருமையாய் அமைந்தது. நிகழ்ச்சிகள் அத்தனையும் பெறுமதியாய் இருந்தன. மகளிர் அரங்கு ஒரு தனித்துவத்துவமாக அமைந்தது. பீக்கொக் மண்டபமே ஒரு வரப்பிரசாதம்தான். இறைவனது கோவில் வளாகத்தில், தீபஒளித் திருநாள் கொண்டாடும் தினத்தில் நல்லதொரு தலைமையின் கீழ் இந்த விழா இடம் பெற்றமையை யாவருமே பாராட்டி நிற்கும் இவ்வேளை இந்தப் பதினைந்தாவது எழுத்தாளர் விழாவானது “மனதில் நிற்கும் விழா ” என்பதில் எள்ளளவும் ஐயமில்லை எனலாம் !

    –எம். ஜெயராமசர்மா, மெல்பேண் அவுஸ்திரேலியா

    Share
  • ஆதிவாசி

    R.S. Mani

    Painting title: ஆதிவாசி

    f79c9ee5-3722-4cfa-9238-d74e1d9d154a

    Size: 20” high x 16” wide

    Medium: Watercolor on museum quality Smooth Clayboard panel coated with a smooth absorbent clay ground comparable to the clay gesso grounds used during the Renaissance.The surface is additive and subtractive. We can remove paints to add contrast, texture, tonal value and fine details. Perfect for any artwork that requires an extremely smooth surface.

    Share
  • உன்னையறிந்தால் ………. (33)

    நிர்மலா ராகவன்

    பொது இடங்களில் குழந்தைகள்

    உனையறிந்தால்121
    கேள்வி: பெற்றோர் வெளியே போகும்போது தானும் வருவேன் என்ற் அடம் பிடிக்கிறான் எங்கள் குழந்தை. ஆனால் பொது இடங்களுக்கு அவனை அழைத்துப் போனால், அடக்கவே முடிவதில்லையே, ஏன்?

    விளக்கம்: நான்கு வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளால் பெரியவர்களைப்போல் ஒரே இடத்தில் உட்கார்ந்திருக்க முடியாது. சில நிமிடங்களுக்குமேல் ஒரே விஷயத்தில் கவனம் செலுத்துவதும் அவர்களால் இயலாத காரியம். அலுப்பு ஏற்படும்.

    அது என்ன சில நிமிடங்கள்?

    இரண்டு வயதான குழந்தை நான்கிலிருந்து பத்து நிமிடங்கள்வரைதான் ஒரு விஷயத்தில் கவனம் செலுத்தும். அதாவது, அதன் வயதை இரண்டிலிருந்து ஐந்துவரை பெருக்கினால் கிடைக்கும் நேரம். நான்கு வயதான பிள்ளையின் படிப்பில் செலுத்தும் கவனம் அதிக பட்சம் பத்து நிமிடங்கள்தான். பசி, தூக்கம், அதிக வெப்பம் அல்லது குளிர் முதலியவை வேறு அவர்களை அலைக்கழிக்குமே! அதனால்தான் சண்டித்தனம் செய்கிறார்கள். விளையாடுவது போன்ற பிடித்த காரியமாக இருந்தால் நேரம் அவர்களைப் பாதிக்காது.

    சிறு குழந்தைகளை பூங்கா, கோயில் போன்ற இடங்களைத் தவிர வேறு எங்கு அழைத்துப்போனாலும் நமக்குத்தான் தொந்தரவு. உறவினர் வீடுகளுக்கோ, திருமண வைபவங்களுக்கோ அழைத்துப்போனால்கூட, `அம்மா நம்மை மறந்துவிட்டு வேறு யார்கூடவோ பேசுகிறாளே!’ என்று `வழிவார்கள்’. `நேரமாச்சு. வீட்டுக்குப் போகலாம்,’ என்று தொணதொணப்பாரகள்.

    `பிறர் முன்னிலையில் மானம் போகிறது!’ என்று, பற்களைக் கடித்துக்கொண்டு தாய் முறைத்தாலோ, திட்டினாலோ குழந்தையின் அடம் மேலும் அதிகரித்துவிடும்.

    வெளியே அழைத்துப் போவதைத் தவிர்க்க முடியாது என்ற நிலை வந்தால், அங்கு வித்தியாசமாக அமைந்திருப்பவற்றைக் காட்டி விளக்குங்கள். தொங்கும் விளக்கு, பூந்தொட்டியில் பிளாஸ்டிக் செடிகள், மீன் தொட்டி இப்படி அவர்கள் பார்த்திராதது ஏதாவது இருக்குமே! குழந்தைகளின் ஆர்வம் வளர்ந்து அறிவு பெருகுவதுடன், ஒழுக்கப் பிரச்னை எழாது. வயதேற ஏற, புது அனுபவங்களை அச்சமின்றி நாடுவார்கள்.
    நமக்குச் சாதாரணமாகத் தோன்றுபவைகூட குழந்தைகளுக்கு அபூர்வம்தான். நாம் காட்டினால் ஒழிய, தானே ஒரு பொருளைப் பார்த்து, அது ஏன் அங்கே இருக்கிறது என்று அலசும் திறன் அவர்களுக்கு ஏது!

    உதாரணமாக, ஒரு கோயில் அர்ச்சகர் ஒலிபெருக்கியைப் பயன்படுத்தி மந்திரங்கள் சொல்கிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். `கோயில்ல எத்தனை பேர், பாத்தியா? எல்லாருக்கும் காதில விழணுமே! அதான் அவர் குரல் பெரிசா கேக்க மைக். அதோ!’

    ஒரு முறை சொல்லிக் கொடுப்பதைக்கூட மறக்காமல் நினைவில் பதித்துக்கொண்டு, `மைக் பாரு!’ என்று மறுமுறை உங்களுக்கே காட்டும், பெருமையுடன்! உங்களுக்குத் தெரியாது என்றல்ல, தனக்குத் தெரிந்ததை வெளிக்காட்டிக் கொண்டால், உங்கள் பாராட்டைப் பெறலாம் என்ற எதிர்பார்ப்பில்தான்.

    புகழ்ந்து வைங்களேன்! காசா, பணமா!

    கதை: ஒரு கர்ப்பிணி தன் உடல் நிலையைப் பரிசோதனை செய்துகொள்ள மருத்துவரிடம் போகுமுன், `இன்னிக்கு டாக்டர்கிட்ட போறோம். ரொம்பப் படுத்தாம, சமர்த்தா இரு!’ என்று சொல்வதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தாள். பரிசோதனையின்போது அவளுக்குச் சிறிது பயம் ஏற்பட்டாலும், கரு அதனால் பாதிக்கப்படாமல், உருளாமல் ஒத்துழைத்தது!

    அந்தக் குழந்தை ஒன்றரை வயதில் பேச ஆரம்பித்தது. புரியாவிட்டாலும், `அப்படியா? நல்ல வேடிக்கை!’ என்று சிரித்து வைப்பார்கள் குடும்பத்தினர்.

    பிறர் கூறுவதைக் கூர்ந்து கவனித்து, அதற்கேற்ப நாமும் இடையிடையே கொஞ்சம் பேசுவது பரஸ்பர மதிப்பை, அன்பை வளர்க்கும் அல்லவா? அதுபோல், குழந்தை பேசுவதை நாம் கவனிக்கிறோம் என்று காட்டிக்கொண்டால், அதன் தன்னம்பிக்கையும் வளரும்.

    ஆனால், பாலர் பள்ளியிலோ, ஆரம்பப் பள்ளியிலோ ஆசிரியர்கள் இத்தகைய மாணவர்களை `தலைவலி’ என்று கருதுவார்கள். ஏனெனில், இவர்களுக்குச் சராசரி மாணவர்களைவிட நிறைய தெரிந்திருக்கும், அதிக வேகமாகப் புரியும். ஆசிரியர்கள் ஏன் அம்மாவைப்போல் புகழுவதில்லை என்ற குழப்பம் ஏற்படுவதைத் தவிர்க்க முடியாது. புதிதான சூழ்நிலை, வித்தியாசமான மனிதர்கள்! இவை எந்த வயதிலுமே குழப்பம் விளைவிப்பதுதானே!

    அதன் விளைவாக குழந்தை வீட்டிலும் முரண்டு செய்தால், நல்ல விதமாக விசாரித்து, அனுசரணையாக இருத்தல் நலம். நாளடைவில் உலகைப் புரிந்து கொள்வான்.

    தொடருவோம்

    Share
  • குறளின் கதிர்களாய்…(97)

    செண்பக ஜெகதீசன் 

    பல்லார் பகைகொளலிற் பத்தடுத்த தீமைத்தே
    நல்லார் தொடர்கை விடல். (திருக்குறள்-450: பெரியாரைத் துணைக்கோடல்) 

    புதுக் கவிதையில்… 

    பெரியவர்கள் துணை
    பெருந்துணை… 

    பலரைப் பகைத்துக்கொள்வதால்
    வருவதைவிடப்

    பத்து மடங்கு தீமையானது,
    நல்ல பெரியவர்களின்

    துணையை இழப்பது! 

    குறும்பாவில்… 

    பலர்பகை பெருந்தீது,
    பன்மடங்கு அதனிலும் தீது

    பெரியோர் தொடர்பை விட்டிடல்! 

    மரபுக் கவிதையில்… 

    மண்ணில் மாந்தர் வாழ்க்கையிலே
      –மாபெரும் தீங்கைத் தந்துவிடும்

    எண்ணில் நில்லா மனிதருடன்
         –ஏற்றுக் கொள்ளும் பகையதுவே,
    எண்ணிப் பத்து மடங்காக

         –இதைவிடத் தீங்கைத் தந்துவிடும்
    கண்ணியம் மிக்க பெரியோர்துணை
         –கைவிடல் காட்டும் வாழ்வதுவே! 

    லிமரைக்கூ… 

    பெருந்தீமை பலரிடம் கொண்ட பகை,
    பெரியோர் உறவைக் கைவிடலால்

    வருந்தீமை பத்துக்குமேல் மடங்கு மிகை! 

    கிராமிய பாணியில்… 

    கைவுடாத கைவுடாத
    பெரியவங்க தொணயத்தான்

    ஒருநாளும் கைவுடாத,
    கைவுட்டா கெடுதிவரும்

    வாழ்க்கயில கெடுதிவரும்… 

    பகச்சிக்காத பகச்சிக்காத
    பலரயுந்தான் பகச்சிக்காத,
    பகச்சிக்கிட்டா கெடுதிவரும்

    வாழ்க்கயில கெடுதிவரும்…
    அதவிடப்
    பலமடங்கு கெடுதிவரும்,
    பெருசுகளக் கைவுட்டா

    கெடுதிவரும் கெடுதிவரும்
    பலமடங்கு கெடுதிவரும்… 

    அதால,
    கைவுடாத கைவுடாத

    பெரியவங்க தொணயத்தான்
    ஒருநாளும் கைவுடாத!

     

     

    Share
  • இருபெரும் கவிவாணர்கள்!

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    தமிழகம் தன்னுடைய வரலாற்றில் எத்தனையோ பெரும்புலவர்களையும்  ஆற்றல்மிகு அறிஞர்களையும் சந்தித்திருக்கின்றது. அத்தகைய பெரும்புலவர் வரிசையில் எண்ணத்தக்க இருபதாம் நூற்றாண்டுக் கவிஞர் சுப்ரமணிய பாரதி. கனல் கக்கும் கவிதைகளால் சுதந்திரத் தீயை மூட்டிய புரட்சிக் கவியாகவும், அன்னை பராசக்தியின் பக்தராகவும், கண்ணபெருமானின் காதலராகவும் பன்முகங்கள் காட்டும் வித்தகக் கவி அவர். அன்னை கலைவாணியின் அருள்பெற்றிருந்தமையால் குழவிப் பருவத்திலேயே எழிலார் கவிபுனையும் திறன் கைவரப் பெற்றிருந்தார். அதனால், தன்னுடைய பதினோராம் வயதிலேயே எட்டயபுரம் மன்னரால் ’பாரதி’ எனும் பட்டம் தந்து சிறப்புச்செய்யப் பெற்றார் என்பது நாமறிந்ததே.

    Subramanya_Bharathiகவிஞராய் மட்டுமின்றிப் பன்மொழிப் புலமை வாய்ந்தவராகவும் விளங்கினார் பாரதி. ஆங்கிலத்திலும், சமஸ்கிருதத்திலும் அவருக்கு நல்ல புலமை இருந்தது. ஆங்கிலக் கவிஞர்கள் பலரிடம் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார் அவர். குறிப்பாக 19-ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் வாழ்ந்து, காலத்தால் அழியாக் கவிதைகள் யாத்து, அற்ப ஆயுளிலேயே மறைந்துபோன ஷெல்லி, (Percy Bysshe Shelley), பைரன் (Lord Byron), கீட்ஸ்(John Keats) போன்றோரிடம் பாரதிக்குப் பற்று அதிகமிருந்தது. குறிப்பாக, ஷெல்லியிடம் பாரதிக்கு இருந்த பிடிப்பும், இருவருக்குமிருந்த ஒருமித்த சிந்தனையும் நம்மை பிரமிப்பிலாழ்த்துவது!

    ’சக்திதாசன்’ என்றும் ’காளிதாசன்’ என்றும் பல புனைபெயர்களில் பாரதி பாடல்கள் எழுதியிருக்கின்றார். ஆனால், அவர் சக்திக்கும், காளிக்கும் தாசனாவதற்கு முன்பே ’ஷெல்லி’க்கு தாசனாக இருப்பதில் பெருமை கொண்டிருந்தவர் என்பதைப் பலரறியார். ஆம்! ஷெல்லிதாசனாகவும் பாரதி பெயர்புனைந்து பாடல்கள் படைத்துள்ளார் என்பது அவருடைய மனைவியான செல்லம்மா பாரதி வாயிலாய்த் தெரியவருகின்றது (பாரதியார் சரித்திரம்). பாரதி பணிபுரிந்த ’சக்ரவர்த்தினி’ மாதஇதழில் அவர் எழுதிவந்த ’துளஸீபாய் சரித்திரத்தின்’ இறுதிப்பகுதியில் ‘ஷெல்லிதாஸ்” எனக் கையொப்பமிட்டுள்ளார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இதுவே பாரதி ஷெல்லிதாசனாக இருந்ததற்கு நமக்குக் கிடைத்துள்ள ஒரே நேரடி ஆதாரம். அம்மட்டோ? இளமைப்பருவத்தில் தான் எட்டயபுரத்தில் வாழ்ந்த காலத்திலேயே ஷெல்லியன் சங்கம் (Shellian Guild) எனும் பெயரில் பாரதி சங்கமொன்று நடத்தியதாகவும் அறிகின்றோம்.

    இவ்வாறு, தன் இலக்கிய வாழ்வின் தொடக்கத்தில் ஷெல்லியின்பால் பாரதிகொண்ட ஈர்ப்பும் ஈடுபாடும் அவருடைய இறுதிக்காலம்வரை மாறவில்லை; மறையவில்லை. ஷெல்லியின் பாதிப்பு பாரதியிடம் எவ்வளவு தூரம் இருந்தது என்று அறிந்துகொள்ள ஷெல்லியைக் குறித்தும் அவரது கவிதைகள் குறித்தும் நாம் அறிந்துகொள்வது அவசியமாகின்றது.

    இனி, ஷெல்லியைப் பற்றிச் சுருக்கமாகக் காண்போம்!

    1792-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டு 4-ஆம் தேதி சசெக்ஸ்shelley மாகாணத்திலுள்ள (Sussex) ஃபீல்டு பிளேஸ் (Field Place) எனுமிடத்தில் வசதிமிக்க பிரபுக்கள் குடும்பத்தில் பிறந்தவர் பெர்சி பிஷ் ஷெல்லி (Percy Bysshe Shelley). 1811-ஆம் ஆண்டு, அவர் ஆக்ஸ்ஃபோர்டில் படிக்கும் காலத்தில், ’ஜெரமையா ஸ்டக்லி’ (Jeremiah Stukley) எனும் புனைபெயரில், ’நாத்திகத்தின் அவசியம்’ (The Necessity of Atheism) எனும் நூலையெழுதிப் பாதிரிமார்கள், கல்லூரி ஆசிரியர்கள் முதலியோருக்கு அனுப்பிவைத்தார். நாத்திகம் பேசுவதற்கு அசாதாரணத் துணிச்சல் தேவைப்பட்ட காலமது! நாத்திகனைப் ’பாவி’ என்றும் ’பிரஷ்டன்’ என்றும் மக்கள் வெறுத்தொதுக்கிய சூழலது! அப்படிப்பட்டதோர் காலகட்டத்தில் நாத்திகத்தின் அவசியத்தை வலியுறுத்தி எழுதுதற்கு எத்துணைத் துணிச்சல் இருந்திருக்கவேண்டும் அந்த இளங்கவிக்கு!

    ’இந்த நூலை எழுதியது தானில்லை’ என்று ஷெல்லி கூறிவிட்டால் போதும்; அவர்மீது  கடுமையான நடவடிக்கை எதனையும் எடுக்காது விட்டுவிடுவதாய்க் கல்லூரி நிர்வாகம் கூறியும், அதனை ஏற்கமறுத்த வாய்மையாளர்….தூய்மையாளர் ஷெல்லி. விளைவு…கல்லூரியில் முதலாமாண்டு படித்துக்கொண்டிருக்கும்போதே அவரை வெளியேற்றி, அவருடைய கல்விக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தது கல்லூரி நிர்வாகம். இதனால் பெருத்த அவமானமும் கோபமும் அடைந்தார் ஷெல்லியின் தந்தை. ஷெல்லியின் மனத்தை மாற்ற எவ்வளவோ முயன்றார்; கிட்டியது ஏமாற்றமே! ஆகவே, குடும்பத்தைவிட்டே வெளியேற்றினார் ஷெல்லியை. ஆனால், அதற்கெல்லாம் அயரவுமில்லை; தன் கொள்கையை மாற்றிக்கொள்ளவுமில்லை ஷெல்லி. தம்வாழ்வின் இறுதிவரை நாத்திகராகவே இருப்பது என்பதில் உறுதியோடிருந்தார் அவர்!

    இவ்விடத்தில் ஷெல்லிக்கும் பாரதிக்கும் நாம் வேறுபாடு காண்கின்றோம். தன்னுடைய வாணாள் முழுவதும் நாத்திகராகவே வாழ்ந்திருக்கின்றார் ஷெல்லி; ஆனால் பாரதி தம்வாழ்வில் இறைநம்பிக்கை கொண்டவராகவே வாழ்ந்தார் என்பதற்குக் கண்ணன் மீதும், காளி மீதும், பிற தெய்வங்கள்மீதும் அவர் பாடிக் குவித்திருக்கும் தோத்திரப் பாடல்கள் சான்று பகர்கின்றன. கடவுள் நம்பிக்கை எனும் ஒரேயொரு கொள்கையில் மட்டும் இவ்விரு கவிவாணர்களும் இருவேறு சித்தாந்தங்களைக் கொண்டிருந்தபோதினும், சமூகம் மற்றும் அரசியல்சார்ந்த சிந்தனைகளில் இவ்விருவருக்கும் இருந்த ஒற்றுமை வியப்பிற்கும் நயப்பிற்கும் உரியது!

    சான்றாகச் சில பாடல்களைக் காணலாம்.

    இங்கிலாந்தின் மான்செஸ்டர் நகரில் (Manchester city) 1819-ஆம் ஆண்டு, ஆகஸ்டு 16-ஆம் நாள் கூடிய சீர்திருத்தவாதிகளின் கூட்டத்தைச் சட்டவிரோதமானது என்று கருதிய இங்கிலாந்து, அதனைக் குதிரைப்படைகொண்டு தாக்கிக் கலைந்துபோகச் செய்தது. இந்த அடக்குமுறையில் எண்ணற்றோர் மாண்டனர்; கணக்கற்றோர் படுகாயமுற்றனர். இது ‘பீட்டர்லூ படுகொலை’ (Peterloo Massacre) என்று குறிப்பிடப்படுகின்றது (Similar to The Battle of Waterloo). இதனால் இங்கிலாந்து மக்கள் பெரிதும் கொதிப்படைந்திருந்தனர். அப்போது இத்தாலியில் வசித்துவந்த ஷெல்லி இக்கொடூர சம்பவம் அறிந்து துடித்தார். ‘இங்கிலாந்து மக்களுக்கான பாடல்’ (Song to the men of England) எனும் அற்புதக் கவிதையொன்றை வடித்தார்.

    அப்பாடல்…

    Men of England, wherefore plough
    For the lords who lay ye low?
    Wherefore weave with toil and care
    The rich robes your tyrants wear?

    Wherefore feed and clothe and save
    From the cradle to the grave
    Those ungrateful drones who would
    Drain your sweat—nay, drink your blood?

    The seed ye sow, another reaps;
    The wealth ye find, another keeps;
    The robes ye weave, another wears;
    The arms ye forge, another bears. 

    Sow seed—but let no tyrant reap:
    Find wealth—let no imposter heap:
    Weave robes—let not the idle wear:
    Forge arms—in your defense to bear.  (verses: 1,2,4,5)

    மேற்கண்ட ஷெல்லியின் கவிதையைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்துத் தந்துள்ளேன்… 

    இங்கிலாந்தின் மக்களே!
    உம்மைத் தாழ்த்தி ஒடுக்கும் பிரபுக்களுக்காய்
    ஏன் உடலைவருத்தி உழுகின்றீர்?
    கொடுங்கோலர்கள் அணிவதற்காய் ஏன்
    உழைத்து உயர்ஆடைகள் நெய்கின்றீர்?

    உம் வியர்வையை வற்றச்செய்யும் – அல்ல…
    குருதியைக் குடிக்கும் அந்த நன்றியிலாச்
    சோம்பேறித் தேனீகட்குத்
    தொட்டில் முதல் இடுகாடுவரை ஏன்
    உண்டியும் உடையும் தந்து புரக்கின்றீர்?

    விதைப்பது நீங்கள் அதனை அறுப்பது வேறொருவன்!
    செல்வத்தைக் கண்டடைவது நீங்கள் அதனைக்
    கொண்டு சுகிப்பது வேறொருவன்!
    ஆடைகளை நெய்து களைப்பது நீங்கள் அதனை
    அணிந்து இன்பத்தில் திளைப்பது வேறொருவன்!
    ஆயுதங்களை வடித்துத் தருவது நீங்கள் அதனை
    எடுத்துத் திரிவது வேறொருவன்! 

    விதையுங்கள்! ஆனால் அதனை
    எந்தக் கொடுங்கோலனும் அறுக்க அனுமதியாதீர்!
    செல்வத்தைத் தேடுங்கள்! அதனை
    எந்த வஞ்சகனும் தனக்காய்க் குவிக்க அனுமதியாதீர்!
    ஆடைகளை நெய்யுங்கள் அதனை
    எந்த வீணனும் அணிய அனுமதியாதீர்!
    ஆயுதங்களைச் செய்யுங்கள்…உமது தற்காப்புக்காக மட்டும்! 

    இப்பாடல்களில் தெறிக்கும் தீப்பொறி, இங்கிலாந்தின் சாமானிய மக்களுக்கெதிரான பிரபுக்களின் அடக்குமுறையையும் அநியாயத்தையும், சுரண்டலையும் எதிர்த்துக் குமுறும் எரிமலை ஷெல்லி என்பதை நமக்குத் தெளிவாய்க் காட்டுகின்றன. 

    (தொடரும்)

    Share
  • பிறவிகள் தொடருமோ சொல் வேங்கடேசா !

    சத்தியமணி

    KKL18PML-horz

    கணபதி நின்பொற் தாளடி சரணம்

    ரிதிசித்தி நிம்மதி தா

     

    ஆழ்வார் அடிபற்றி அருட்பக்தி பெற்றாரும்

    தாழ்வாரோ இவ்வையகத்தே

     

    சக்தியை தந்துநல் சாந்தமும் தந்து

    பக்தியை தந்துதிரு மகளுடன்சேர்

    யுக்தியை தருமுன் அருள்கொண்டபின்

    பிறவிகள் தொடருமோ சொல் வேங்கடேசா ! (more…)

    Share
  • நான் அறிந்த சிலம்பு – 188

    -மலர் சபா

    மதுரைக் காண்டம் – 07:  ஆய்ச்சியர் குரவை 

    கயிறும் மத்தும் கொண்டு மாதரி தயிர் கடைய முற்படுதல் 

    இமயத்தின் உச்சியில் எழுதிய
    கயல்மீன் அருகே எழுதப்பட்ட
    வில்லும் புலியும் உடைய
    சேரனும் சோழனும்,
    நாவலந்தீவிலுள்ள பிற அரசர்களும்,      silambu
    தம் ஏவல்கேட்டு அதன்படி நடக்க
    நிலவுலகம் முழுவதையும் ஆட்சிபுரிந்த
    முத்துமாலை பொருந்திய
    வெண்கொற்றக் குடையினை உடைய
    பாண்டிய மன்னனின் அரண்மனையில்
    காலை ஒலிக்கும் பள்ளியெழுச்சி முரசம்
    மிகவும் சத்தமாக முழங்கியது. 

    எனவே, தமக்கு இன்று கோயிலுக்கு
    நெய்யளக்கும் பணி என்று கருதிய
    இடையர்குல முதுமகளாம் மாதரி
    ஐயை எனப்படும் தன் மகளை அழைத்து,
    கடையும் கயிற்றினையும் மத்தினையும்
    எடுத்துக்கொண்டு வந்து
    தயிர்ப்பானைமுன் நின்றாள். 

    “உரைப்பாட்டு மடை மாதரி கண்ட உற்பாதங்கள்” 

    நாம் உறையிட்ட தாழிகளில்
    பால் உறையவில்லை;
    திரண்ட முரிப்பு உடைய
    ஆண் ஏற்றின் கண்களில் இருந்து
    கண்ணீர் வழிகின்றது;
    எனவே நமக்கு ஒரு
    தீங்குவரும் வாய்ப்புள்ளது. 

    உறியில் முதல்நாள் உருகுவதற்காக வைத்த
    வெண்ணெய் உருகவில்லை;
    ஆட்டுக் கிடாக்களும் துள்ளி விளையாடாமல்
    சோர்ந்து நிற்கின்றன;
    எனவே நமக்கு ஒரு
    தீங்குவரும் வாய்ப்புள்ளது. 

    நான்கு முலைகளையுடைய
    பசுக்கூட்டம் மெய்நடுங்க
    அரற்றி நிற்கின்றன;
    அப்பசுக்களின் கழுத்தில் கட்டிய மணிகள்
    அறுந்து நிலத்தில் வீழ்கின்றன.
    எனவே நமக்கு ஒரு
    தீங்குவரும் வாய்ப்புள்ளது. 

    அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே:

    http://ilakkiyam.com/sangailakkiyam/23-tamil/iyal/sangailakkiyam/pathinenmerkanaku/ettuthogai/pura-nanooru/1133-kolaikalakathai 

    கொலைக்களக் காதை முற்றியது. அடுத்து வருவது ஆய்ச்சியர் குரவை

     

     

    Share
  • மழை 

    -சித்ரப்ரியங்கா பாலசுப்ரமணியன்

    மழலை ஜானி விளையாட
    மழையைப் போகச் சொல்லி                        rain
    மற்றொரு நாள் வருமாறு
    பணித்தோம் பள்ளிக் காலத்தில்…

    பள்ளிக்கால மழையின் பணிவோ
    இக் கலிகால மழையிடம் இல்லை
    பலகோடி ஞானிகள் ஒருசேரப்
    பணிந்து நின்று கெஞ்சினாலும்
    அடங்க மாட்டேன் நானென்று
    அடம் பிடிக்கின்றதே அடைமழையாய்…!

     

    Share
  • அவள்கள்!

    -கவிஜி 

    அவள்கள் எனது
    பார்வையாக, பாதையாக
    இருந்தார்கள்…
    எங்கெல்லாம் இல்லாமல்
    போகிறேனோ….அங்கு
    அவள்கள் என்னைக்
    கண்டு கொண்டார்கள்…! (more…)

    Share
  • மாடி வீட்டு மாதவன்

    க பாலசுப்ரமணியன்

    மாடிப்படி மாதுவை உங்களுக்கு நிச்சயமாகத் தெரிந்திருக்கும், ஆனால் மாடி வீட்டு மாதவனைத் தெரிந்திருக்க நியாயமில்லை. கொஞ்சம் காது கொடுத்துக் கேளுங்கள் அவர்கள் வீட்டில் என்ன நடக்கிறதென்று.—. அப்புறம் உங்களுக்கே தெரியும் அவர் யாரென்று.!

    ‘ அப்பா, அப்பா ” இது அவர் பெண் ரேவதி

    ” கொஞ்சம் காது கொடுத்துக் கேளுங்கப்பா… என்னோட ஜீன்ஸ் ரொம்ப பழசாப் போச்சு.. ஓரத்திலே கிழிசல் வேற.. ஒண்ணு புதிதா வாங்கணுமப்பா …

    “ம் … ” மாதவன் தன் கண்ணாடியைக் கொஞ்சம் சரி செய்துகொண்டு  குனிந்து அந்தப் பேப்பரை  பார்த்த வண்ணம் இருக்கிறார்.

    “உங்க கிட்டேன் தான் சொல்றேன் அப்பா “

    “ம் .. கேட்டுண்டுதானிருக்கேன் ..”

    “ரேவதி.. அந்த சுவத்துக் கிட்ட சொல்றதும் ஒண்ணுதான், உங்க அப்பா கிட்ட சொல்றதும் ஒண்ணுதான்.. போயி அடுத்த வேலையைப் பாரு. ”  இது  ஸ்ரீமதி என்ற அவர் மனைவி.

    மாதவன் தன மனைவியை திரும்பிப் பார்க்கிறார்.

    “இதுக்கு ஒண்ணும் குறைச்சலில்லே…ஏதோ கதையெழுதறேன், கவிதையை எழுதறேன்னு  நேரத்தையும் காகிதத்தையும் வீணாக்கிகொண்டு …. காலணாவுக்கு பிரயோசனமில்லை.. இதுக்கு மேலே இங்கே சொற்பொழிவு அங்க  பேசறேன்னு .. எல்லாம்  தேங்காமூடிக் கச்சேரி. ,”

    தன் கண்ணாடியைக் கொஞ்சம் கழட்டி மேஜை மேல் வைத்துவிட்டு  “நாராயணா….ஏழுமலை வாசா..” என்று பெருமூச்சு விடுகிறார்.

    “கூப்பிடுங்கோ..  கொஞ்சம் சத்தமா.. அந்த ஏழுமலையானுக்கு கேட்கட்டும். அப்புறமாவது எதாவது பணம் வருதா  பாக்கலாம்”

    ” ஏம்மா, பணம் பணம்னு அலையற..வாழ்க்கையிலே பணம் ஒண்ணுதானா முக்கியம்? இருக்கறதை வெச்சு சந்தோஷப்படப் பாருங்கோ..”

    ” ஆனா.மாதவன் சார் .. நீங்க எழுதற கதையையும் அந்த காகிதத்தையும் சாப்பிட முடியாதே. உள்ளே போகதே.. அதையும் சாப்பிட்டா பக்கத்து வீட்டுக்காரெங்க நம்மள வேற ஏதோ ஜந்துவோடனா  கம்பேர் பண்ணுவா.,”

    மாதவனுக்குச் சுவரில் தலையை முட்டிக்கொள்ளலாம்போல இருந்தது. ஆனால், இது அவருக்குப் புதிதில்லை.நித்தியம் காலையில் விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம் கேட்பதுபோலத்தான்.

    “ஸ்ரீமதி, எனக்குன்னு ஒரு மரியாதை இந்த சொசைட்டியிலே இருக்கு.. புரிஞ்சுக்கோ.. இங்கே இருக்கறவா எல்லாருக்கும் மாதவனை நல்லாத் தெரியும்..”

    ” ஆஹா. தெரியாதா  என்ன… யாரு? அந்த மாடி வீட்டு மாதவனைத்தானே கேட்கறேள் .. பத்து வருஷமா ஒரு வேலையும் பார்க்காம  கதை எழுதறேன்னு ஜன்னல் பக்கத்திலேய உட்கார்ந்து வானத்தையே வெறிச்சுப் பார்த்திண்டிருப்பாரே  அவர்தானே? “

    ஸ்ரீமதிக்கு பணம் மட்டும் தான் வேண்டுமா இல்லை, அவளுடைய வேறு எதிர்பார்ப்புக்கள் என்ன என்று அவருக்குத் தெரியவில்லை.

    கற்பனையால் உலகை அளக்கும் அவருக்குத் தன் மனைவியின் உள்ளத்தை அளக்க முடிய வில்லை

    சிறிது நேரத்தில் அவர் தன்னை அலங்கரித்துக் கொண்டு புறப்பட்டார்.. கண்ணாடியில் தன் திருநாமத்தைச்  சரி செய்து கொண்டார்.

    “என்ன.. ஜானவாசம் கிளம்பியாச்சா?” ஸ்ரீமதி   நக்கலாகக் கேட்டாள்.

    துண்டை உதறிப் போட்டுக்கொண்டே “ஒரு சொற்பொழிவு.. கர்ணனைப் பத்திப் பேசணும்…”

    “அங்கேயே கொஞ்சம் தேடிப்பாருங்கோ.. ஏதாவது கர்ண மகாராஜா கிடைப்பாரான்னு…”

    தன் மனைவியின் குத்தலான பேச்சிலும் ஒரு ரசனையை அவர் மனம் கண்டது.

    “சாப்பாடு எப்படி? அங்கேயா, இங்கேயா?” மீண்டு ரேவதி.

    “கொஞ்சம் மோர் சாதம் வைத்திரு….”

    “வேறென்ன இருக்கு? ஏதோ பருப்பு பாயசம் மிஞ்சிப் போற மாதிரி…”

    வார்த்தைகள் ஒரு மனிதனை தூக்கி உட்காரவும் வைக்கும், அது ஒரு மனிதனுடைய சக்தியைப் பறித்து அவனை நிர்மூலமாகவும் ஆக்கிவிடும் என்பது அவருக்குத் தெரியும்.  ஆனால் அவளுக்கு ஏன் புரிய வில்லை?

    மதியம் அவர் திரும்பும் பொது கையில் ஒரு பூமாலை இருந்தது… மாதவனின் மகளும் மகனும் தன் அப்பா முகத்தில் இருந்த ஒரு சந்தோஷத்தையும் பெருமிதத்தையும் பார்த்து ரசித்தனர்.

    ” டேய் கோபி, இப்போ உங்க அப்பாவைப் பார்த்தா எப்படி இருக்குத் தெரியுமோ?”  ரேவதியும் கோபியும் தன்  தாயார் பக்கம் திரும்பினர்.தக் காலத்து கல்யாணப்பரிசு படத்திலே தங்கவேலு கைநிறைய மாலையை எடுத்துண்டு வர மாதிரி.. ” அதோடு அவள் நிறுத்தவில்லை..

    “ஏன்னா எல்லாரும் கை தட்டினாளா? ..” அவளுடய நையாண்டி அவர் மனிதத்தை புண்படுத்தினாலும் அந்த இரண்டு சிறிசுகளும் வாய் விட்டுச் சிரித்தனர்.

    “மோர் சாதம்..”

    ” எனக்கு .வேண்டாம்.. வயரும் மனசும் நிறைந்திருக்கு..”

    ” சந்தோஷம்.. சாப்பாடு மிச்சம்.”

    “அப்பா, உங்களுக்கு ஏதோ லெட்டெர் வந்திருக்கு. டேபிள் மேல வெச்சிருக்கேன்”  — கோபி

    அந்த கவரைப் பிரித்த மாதவன் அதை மீண்டும் மீண்டும் படித்தார்.

    ” நாராயணா. நாராயணா.. ” அவர் குரலில் ஒரு புதிய உயிர் இருந்தது..

    ” என்னப்பா? .. இவ்வளவு சந்தோஷம்? ” ரேவதி தந்தை அருகில் வந்தாள்

    “ரேவதி .. என்னோட கதைக்கு தமிழ்ச் சங்கத்தில் அவார்டு கிடைத்திருக்கு. எனக்கு சிறுகதை மன்னன் என்ற டைட்டில் குடுக்கறா..”

    “கங்க்ராட்ஸ் அப்பா”

    “ஏன்னா வெறும் டைட்டில் தானா.. இல்லே எதாவது காசு  கொடுப்பாளா?”

    தன் மனைவியை  ஒரு முறை தீர்க்கமாகப் பார்த்த மாதவன் “உனக்கு யார்தான் ஸ்ரீமதின்னு பெயர் வைத்தார்களோ?… கற்பூர வாசனை..கற்பூர வாசனை…”  தலையில் அடித்துக்கொண்டே தன்  நாற்காலியில் அமர்ந்தார்.

    காலையில் எழுதிய சிறுகதைக்கு ஒரு தலைப்புக் கொடுத்திருந்தார். “சொந்தங்கள் சுகமானவை” என்று ! கதையை ஒரு முறை மீண்டும் படித்துவிட்டு தலைப்பை மாற்றி எழுதினார் —

    “சொந்தங்கள் சுமையானவை”

    x x x

    Share
  • உமர் கயாம் ஈரடிப் பாக்கள் – 3

    பாரசீக மூலம்உமர் கயாம் ​ரூபையாத் 

    ஆங்கில மூலம் : எட்வேர்டு ஃபிட்ஜெரால்டு

    தமிழாக்கம்சி. ஜெயபாரதன், கனடா.

     

    umar

          

          வா ! என் கிண்ணம் நிரப்புவசந்தக் கனலில்
          வருத்தம் எனும் குளிர் மேலங்கிப் பறந்தோடும்;
          காலப் பறவைக்குக் குறுகிப் போனது பாதை,
          ஆயினும் பறக்கும் பறவை சிறகடித்த படியே!  

    7.  Come, fill the Cup, and in the Fire of Spring
          The Winter Garment of Repentance fling:
          The Bird of Time has but a little way
          To fly — and Lo! the Bird is on the Wing. 

          பாபி லோனோ வேறு நைசாப்பூர் நகரோ,
          கிண்ண மது இனிப்போ இல்லை கசப்போ,
          உயிரின் ஒயின் மது கசியும் துளித் துளியாக,
          உதிரும் வாழ்வின் இலைகள் ஒவ்வொன் றாக!

    8.  Whether at Naishapur or Babylon,
          Whether the Cup with sweet or bitter run,
          The Wine of Life keeps oozing drop by drop,
          The Leaves of Life keep falling one by one. 

          காலைப் பொழுது பூக்கும் ஆயிரம் பூக்கள்
         ஆயினும் நேற்றைய பூக்கள் எங்கே போயின?
          பூக்கள் தோன்றிய வேனிற் காலம் முதலாய்
          ஜாம்சைத், கைகோ பாத் மறைந்து போயின.

    9. Morning a thousand Roses brings, you say;
         Yes, but where leaves the Rose of Yesterday?
         And this first Summer month that brings the Rose
         Shall take Jamshyd and Kaikobad away. 

     

    ​         +++++++++++++++++++

    ​​   ​

    தகவல்:

    1. http://www.acole.com/novels/timuras/khayyam.html

    2.http://poetsgraves.co.uk/Classic%20Poems/FitzGerald/rubaiyat_of_omar_khayyam.htm

    3.  http://www.omarkhayyamrubaiyat.com/text.htm

    4.  https://en.wikipedia.org/wiki/Rubaiyat_of_Omar_Khayyam  [November
    17, 2015]

     

    Share
  • ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 35

    சி. ஜெயபாரதன்.

    கலில் கிப்ரான்

    (1883-1931)

    ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

    மூலம் : கலில் கிப்ரான்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

    “கழிந்து போகும் பகலுக்கும், சூழ்ந்து வரும் இரவுக்கும் இடையே உதிரும் நமது வாலிபத்துக்கு வருந்தி, தெரியாத ஒருத்திக்கு ஏங்கிப் பலமுறைக் கரிய வெற்று வானை வெறித்து நோக்கி, மௌனத்தின் முணுமுணுப்பைக் கேட்டு ஒன்றுமில்லாததற்கு எல்லாம் அலறிக் கொண்டு நின்றோம்.
    யுகங்கள் கடந்து விட்டன ஓநாய்கள் சமாதிகளுக்குள் அடங்கியதைப் போல் ! ஆனால் இப்போது வானம் வெளுத்து விட்டது. நாம் அமைதியோடு தெய்வீக மெத்தைகளில் ஓய்வெடுக்கலாம். நமது ஆசைகளை அணைத்து நம் எண்ணங்களை, கனவுகளை நிறைவேற்ற வரவேற்கலாம்.”
    கலில் கிப்ரான். (The Sons of the Goddess & the Sons of the Monkeys)
    ___________________

    நீதானா அவன் ?
    ___________________

    நீ தானா
    துன்பத் தொட்டிலில்
    தோன்றியவன் ?
    இடர்ப்பாட்டின் மடியில்
    அடக்கு முறை இல்லத்தில்
    வளர்ப் பானவன்
    நீ தானா ?
    உலர்ந்து போன ரொட்டியைக்
    கண்ணீரில் ஈரமாக்கி
    உண்பவன் நீ தானா ?
    உதிரமும், கண்ணீரும் கலந்த
    சகதி நீரைப்
    பருகி வருபவன்
    நீ தானா ?
    ___________________

    பேராசை பிடித்த உனது
    நாட்டுத் தலைவன்
    காட்டுத் தனமாய்க்
    கடமை விதி யென்ற
    கட்ட ளைக்குக்
    கீழ்ப்படிந்து
    மனைவி மக்களைப் பிரிந்து
    உடைவாள் ஏந்திப்
    போர்க் களத்துக்குப் போகும்
    படைவீரன் நீ தானா ?
    ___________________

    நீ யொரு கவிஞனா ?
    சகத் தோழர்
    அறியாத அன்னியனாய் –
    பிறந்த நாட்டில்
    தற்காலிய மனித னாகத்
    தங்கு பவனாய் –
    பிரிவு பட்ட வாழ்க்கையில்
    திருப்தி அடைப வனாய் –
    தோலும் மையும்
    எழுதப் பெற்றதில்
    களித்துப் போய்க் –
    காலம் தள்ளும் நீயொரு
    கவிஞனா ?
    ___________________

    நீ யொரு
    சிறைக் கைதியா ?
    மனிதனை வஞ்சித்து
    நேராக மாற்ற நினைக்கும்
    நீசர்கள்
    ஓரிருட் டறையில்
    உன்னைத் தள்ளி
    சிறு குற்றம் ஒன்றுக்குத்
    தண்டிக்கப் பட்ட
    சிறைக் கைதியா நீ ?
    ___________________

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 40-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    திரு. பிரேம்நாத் திருமலைசாமி எடுத்துள்ள இந்தப் புகைப்படத்தை இவ்வாரப் போட்டிக்குத் தெரிவுசெய்து தந்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் வல்லமை இதழின் நன்றி.

    headshaving

    பிள்ளைக்கனியமுதின் கருவிழிகள் அருவியாய் நீரைப் பொழிவது முடியிழந்த துக்கத்திலா? இல்லை… ’மழித்தலும் நீட்டலும் வேண்டா; உலகம் பழித்ததை ஒழித்துவிடுங்கள்’ எனும் வள்ளுவத்தை அறியாதோராய் மக்கள் இருக்கிறார்களே எனும் துயரத்திலா?

    காரணம் எதுவானாலென்ன கண்மணியே…விரைவில் திருமுடி பெறுவாய்! சிந்தும் கண்ணீரை நிறுத்து! முகத்திலே புன்னகையைப் பொருத்து! 

    இந்த அழகுக் குழந்தையின் அழுகையைப் பற்றி நம் கவிஞர்களின் கருத்தென்ன என்று அறிந்துவருவோம் இனி!

    ***

    ’முடியிழந்தாலும் நீ முழுநிலவுதானம்மா! இன்றுன்னை அரவணைக்கும் அருமைத் தந்தையை நாளை நீ மறக்காதே!’ என்று மழலைக்கு இன்மொழிகள் பகர்கின்றார் திரு. ஜெயராமசர்மா.

    மொட்டை அடித்தாலும்
    முழுநிலவு நீயம்மா
    முடிமுழைத்த பின்னாலே
    முழுநிறைவு பெற்றிடுவாய் !

    அப்பாவின் அரவணைப்பில்
    அழுகின்ற நீபின்னர்
    அப்பாவை அணைத்துநிற்க
    அருவருப்புக் காட்டாதே

    *** 

    கண்ணே! உன் பெற்றோர் உனக்குச் செய்வன எல்லாம் உன் நன்மை கருதியே என்பதை உணர்வாய்! மேன்மேலும் வாழ்வில் உயர்வாய்!’ என்று நல்லுரை நவில்கின்றார் திரு. தாரமங்கலம் வளவன். 

    முதல் மொட்டை
    குலதெய்வத்திற்கோ, பழனி முருகனுக்கோ
    போட்டே ஆக வேண்டும்..

    மொட்டை போட்டால்தான்
    உன் முடி கருகருவென்று  அடர்த்தியாய் வளரும்..

    இன்று ஆரம்பித்து பெற்றோர் உனக்கு
    செய்யும் ஒவ்வொரு காரியமும் உன்
    எதிர்கால நன்மைக்கே என்று புரிந்து கொள்.

    நீ சற்று வளர்ந்து பெரியவளானதும்
    உன்னை பள்ளிக்கு அனுப்பும் போது
    அழாதே..

    அது உன் வளமான எதிர்காலத்திற்கு என்று மனதில் கொள்..

    இன்னும் சற்று வளர்ந்த பின்
    உன்னை படி, நல்ல மதிப்பெண் எடு
    என்று பெற்றோர் சொன்னால்
    அவர்கள் மேல் கோபம் கொள்ளாதே
    அதுவும் உன் எதிர்கால நன்மைக்கே என்று புரிந்து கொள்..

    உன் கல்லூரிக்காலத்தில்
    நல்ல பழக்கங்களையும், நல்ல நண்பர்களையும்
    மட்டுமே வைத்துக் கொள் என்று
    பெற்றோர் உனக்கு அறிவுரை சொன்னால்
    உதாசீனப் படுத்தாதே..
    ஏற்றுக் கொள்..

    *** 

    குலசாமிக்காகத் தரும் முடிகாணிக்கை உன் குலம் காத்திடும்! சத்தமிடாமல் சற்றே உன் தலையைக் காட்டு! என்று கொஞ்சுமொழி கூறிக் குழந்தையை அழைக்கின்றார் திருமிகு. சியாமளா ராஜசேகர். 

    பிள்ளை யழுகையிலே பெற்றவுள்ளம் நோகிறதே
    துள்ளு மழகே  துவளாதே !- முள்ளாகக்
    குத்தியதோ கண்ணே ! குலச்சாமி காத்திடும் 
    கத்தாமல் நீசற்று காட்டு .

    *** 

    ’தனக்கு மொட்டை போட்டதற்காக அழவில்லை இப் பெண்மகவு; நாளை வரதட்சணை என்ற பெயரில் இச்சமுதாயம் தன் தகப்பனுக்குப் போடப்போகும் மொட்டையை நினைத்தே அழுகின்றது’ என்று சமூக அவலத்தைக் குழந்தையின் வாயிலாய்ச் சாடுகின்றார் திரு. மெய்யன் நடராஜ். 

    தாய்மாமன் மடியில் வைத்துத்தம்
    பெண் குழந்தைக்கு  மொட்டை அடிக்கும்
    தாய்மார்கள் அறிவதேயில்லை.
    மொட்டையடித்தல் பற்றியறியா
    மாமன்மார்கள் பிற்காலத்தில்
    தம் மகன்மூலம் தம்கணவர் சொத்தையெல்லாம்
    மொட்டையடிப்பர்கள் என்னும் உண்மை .

    மொட்டையாகும் தலைக்காக
    குழந்தை அழவில்லை  நாளை
    தகப்பனை மொட்டையடிக்கப்
    போகிறார்களே என்றழுகிறதெனும்
    உண்மை தகப்பன் மாருக்கே புரியும் உண்மை .

    இனி இங்கே காதுகுத்தி
    இத்துனூண்டு தங்கத்தைப் போட்டுவிட்டு
    பவுன்கணக்கில் கேட்கப் போகிறார்களே
    என்று புலம்பி அழும் குழந்தையை
    புரிந்துகொள்ள  இன்னும் நாம்
    பதினெட்டு வருடங்கள் காத்திருக்க வேண்டும்

    *** 

    ’தலைக்கனம் குறையத் தலைமுடி யிழப்பாய்; இழந்ததை விரைவில் பெறுவாய் பலமடங்காய்!’ என்று மனமினிக்கும் மணிமொழிகளை இம்மழலைக்குச் செப்புகின்றார் திருமிகு. சரஸ்வதி ராசேந்திரன்.

    தலை தலையாய்
    வேண்டுதல் இந்த
    வேண்டு தலை
    கடந்த ஜென்மத்து
    பந்தங்களை துண்டிக்க
    இந்த வேண்டு தலை
    இந்துக்களின் முக்கிய சடங்கு
    குல தெய்வத்துக்கு
    முடி கொடுத்தால்
    முடி மட்டுமல்ல
    குழந்தையும் ஆரோக்கியமாய்
    வளரும் என்பது ஐதீகம்
    தலைக்கனம் போக
    தலைமுடி தருவாய்
    பார் பார் உனக்கு முடி
    எப்படி வளரப்போகுதுன்னு
    அழாமல் முடிகொடு சாமிக்கு
    அடுத்துக்கொடுப்பார் சாமிசீக்கிரமே
    ஆறடி க்கூந்தலை உனக்கு

    *** 

    செல்லமே! தாய்மாமன் மடியினிலே தலைமுடிக்கு விடு’தலை’ தந்து சாமி வேண்டு’தலை’ நல்லபடி செய்திடுவோம் என்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன். 

    தாய்மாமன் மடியினிலே முடியிழப்பது ஓர் இன்பம்.
    தாய்மாமன் தன்மடியில் தாங்கிப் பிடித்திட்டார்,
    ஓய்வின்றி வேண்டாம் அழுகையும்தான் சாய்ந்திடாதே
    செல்லமே சொல்கேளு, சொந்தசாமி வேண்டுதலை
    நல்லபடிச் செய்திடுவோம் நாம்!

    *** 

    முடி இறக்குவதற்காக நிகழ்த்தப்படும் இத்திருவிழா, உறவுகள் கூடி உணர்வையும் உணவையும் பரிமாறிக் கொள்ளும் ஓர் உன்னதத் திருவிழா என்று உளம்பூரிக்கின்றார் திரு. க. கமலகண்ணன்.  

    முடியை கொடுப்பது
    சம்பிரதாயம் மட்டுமல்ல
    மகிழ்ச்சியின் திருவிழா
    உறவுகளின் அன்பின் ஒற்றுமைக்கு
    உணர்வு கொடுக்கும் 
    ஆத்மார்த்த நிகழ்வு
    மாமன் மடியில் வைத்து
    மொட்டை போட
    அத்தை ஆறுதல் சொல்ல
    மற்ற உறவுகள் உணவுக்கும் 
    உணர்வுக்கும் உதவி செய்ய
    குழந்தைக்கு தலைமுடி 
    எடுத்தால் இன்னும் 
    ஆரோக்கியம் என்ற 
    உண்மையான காரணத்திற்காக
    முன்னோர்கள் செதுக்கி 
    வைத்த சிற்பம் போன்ற 
    நல்வாழ்வின் வழிமுறைகள்
    அழாதே தங்கம் 
    நீ ஆரோக்கியமாய்
    நீடூடிவாழ்வாய்

    *** 

    மாற்றவியலாத மூடவழக்கங்களில் முடி வழித்தலும் ஒன்று என்றாலும், இதனால் குழந்தையின் முடி அடர்ந்து வளரும் என்பது இதிலோர் சாதகமான அம்சம் என்கிறார் திருமிகு. வேதா. இலங்காதிலகம். 

    பிறந்த முடி வழித்தலென்று
    பிறந்த முப்பதாம் நாள்
    சிறப்பாகத் துடக்குமுடி வழிப்பர்
    மறக்காது சந்தனமிட்டுக் குளிர்விப்பார்.
    குழந்தை கதறக் கதற
    வழங்கும் வழக்கங்கள் கொடுமை!
    புனித அறிவைப் பாவிக்கலாம்!
    மனித வேண்டுதல்களிற்கு அளவில்லை!

    மூட வழக்கமென்று இதற்கு 
    மூடுவிழா வைத்தாலும்  பல 
    தடவை வழித்தால் முடி
    அடர்த்தியாக வளருமென்பதும் வழக்கு.
    பொது உறவு கூடல்
    இது சடங்கு என்று!
    மாற்ற நினைத்தாலும் மாறாது
    போற்றும் நிகழ்வு இது!

    *** 

    தந்தை சிரித்திருக்க, குழந்தையோ அழுதிருக்க நிகழும் இந்த முடிகாணிக்கைச் சடங்கானது, இறைவனிடம் சரணடையும் தத்துவத்தின் குறியீடு என்கிறார் திரு. நீலமேகம் ராமலிங்கம் சஹஸ்ரநாமன் . 

    திருக்கோவிலில் முடி காணிக்கை செலுத்துவது
    இறைவனிடம் சரணாகதியாகும் சம்பிரதாயம்
    திருக்கோவிலில் முடி காணிக்கை கொடுக்கும் போது
    தந்தை சிரிக்கிறார்
    மகன் அழுகிறார்
    முடி வளர்ந்து மகன் வளர்கிறார்
    மகன் தந்தையைகிறார்
    தந்தை தாத்தவாகிறார்
    பேரனும் திருக்கோவலில் முடிகாணிச்கை செலுத்துகிறைரர்
    முடிசூடி மன்னாராகத் திகழ்கின்றார்

    ***

    சிறந்த கவிதைகள்; பரந்த சிந்தனைகள். கவிஞர் பெருமக்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்! 

    இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரை அடுத்துக் காண்போம்! 

    பிள்ளைப்பருவத்தில் முடிமீது வைக்கும் ’பற்று’ வளர்ந்தபின்னும் மனிதர்கட்கு விடுவதில்லை! ’பற்றற்றவன் பற்றைப் பற்றுவது ஒன்றுதான் பற்றை விடுதற்கு உற்றவழி’ என்பார் வள்ளுவப் பெருந்தகை. அஃது அத்துணைச் சுலபமன்று அல்லவா? 

    ’குழந்தாய்! அம்மான் மடியே ஆசனமாய், தருவாய் முடியைக் காணிக்கையாய்! அடைவாய்…நீ இழந்த முடியை விரைவாய்!’ என்று பிஞ்சுக் குழந்தைக்கு வாழ்வியல் உண்மைகளைப் பக்குவமாய் ஊட்டுகின்றது ஒரு கவிதை! 

    முடி இழக்கும் போதும்
    முடி துறக்கும் போதும்
    அழுவதும் சிரிப்பதும்
    அவரவர் இயல்பே…..

    ஆனால் குழந்தாய்
    அம்மான் மடியில்
    அமர ஓர் சிம்மாசனம்
    அழகாய்த் தரும்முடி காணிக்கை

    மகிழ்வாய்க் கொடுக்க
    மனமகிழும் ஆண்டவனும்
    உறவும் சுற்றமும்
    ஒன்றுகூடும் வழிபாடு……

    இதுதான் வாழ்வின்
    இனியதொரு தொடக்கம்
    இனிமேல் நிகழ்வன
    எல்லாமிதில் அடக்கம்

    இழந்த முடியழகு
    இன்னும் அழகூட்டும் மொட்டை….
    இது ஓர் ஒத்திகை
    இங்கினி யாரும் நமை
    அடித்திடக்கூடாது மொட்டை…..
    இழந்தன எல்லாம்
    மீளத் திரும்பிடும்…..
    சிரசில் முடியும்
    செவ்வனே வளரும்,
    அழகும் மிளிரும்

    அது ஓர் தத்துவம்
    அறிந்தவர் அறிவாராக! 

    தத்துவக் கருத்துக்களை எளிமையாய்த் தந்திருக்கும் இக்கவிதையை இயற்றிய திரு. இளவல் ஹரிஹரனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் அறிவிக்கின்றேன்.

    *** 

    இந்தக் கருப்புவெள்ளைப் புகைப்படத்தின் நீட்சியை… காலவோட்டத்தில் இம்மழலைக்குக் கேசம் வளர்ந்திடும் காட்சியை…மனக்கண்ணில் வண்ணப்படமாய் விரிக்கும் கவிதை ஒன்று! 

    கருப்பு வெள்ளை
    புகைப் படத்தை
    உற்றுப் பார்த்துக்
    கொண்டேயிருந்தேன்…..
    மெல்லத் துளிர் விடத்
    தொடங்கியது….
    கால
    ஓட்டத்தின்
    வண்ண கேசங்கள் 

    புகைப்படக் காட்சியோடு சிந்தனையின் பரப்பை வெட்டிவிடாமல், அதையும் தாண்டிக் கற்பனைச் சிறகை அகல விரித்திருக்கும் திரு. கவிஜியின் இக்கவிதையைப் பாராட்டுக்குரியதாய்க் குறிப்பிடுகின்றேன்.

    தம் புதுமைக் கருத்துக்கள் வாயிலாய்ப் புகைப்படங்களுக்குப் புதிய வண்ணங்களைத் தீட்டிவரும் கவிஞர் பெருமக்களுக்கு என் நன்றி!

     

     

    Share