குறவர் நாகரிகம்-அறிமுகம்
அவதார இராமனுக்கும் வனவாசம் தண்டனை,
அழகான பாண்டவர்க்கும் வனவாசம் நிந்தனை,
அகிலத்தை ஆண்டவர்கள் கொள்ளாத சிந்தனை,
அன்புற்ற குறவர்க்குக் கானகமே அரண்மனை! 11
ஆழிசூழ் அகிலம் காத்து நிற்க,
ஆண்டவன் படைத்தான் அடர் கானகம்,
ஆதிநாள் முதற்கொண் டதனைத் தொழுது,
ஆலயமாய்க் காக்கும் குறவர் கூட்டம்! 12
இயற்கை வகுத்த இலக்கணம் காத்து,
இலக்கை வகுக்கும் இன்னலை நீத்து,
இரைப்பை நிறைத்து இலகுவாய் வாழ்ந்து,
இரண்டற இயற்கையில் கலந்த நல்வாழ்க்கை! 13
ஈரிதழில் புன்னகையை இன்புற்று ஏந்தி,
ஈசனுக்கு மந்திரத்தை மனமாரச் சொன்னவனின்,
ஈடற்ற திருவடியைப் பற்றோடு பற்றி,
ஈகைகுணம் மேலோங்க வாழ்ந்திடுவர் குறவர்! 14
உமிழ்நீரைச் சிலநேரம் உணவாகக் கொண்டாலும்,
உதிர்ந்திலைகள் சருகாகிக் கானகமே வறண்டாலும்,
உதிக்கின்ற கதிரவனால் உதிரமது உலர்ந்தாலும்,
உழைக்கின்ற எண்ணத்தைத் தொலைக்காத குறவர்! 15
ஊழ்வினைபோல் தொடர்ந்த வறண்டகாலம் நீங்கி,
ஊனம் கொண்டிருந்த கானகமும் மாறும்,
ஊறும் செவ்வுதிரம் உடலுக்குள் ஏறும்,
ஊழியம் செய்திடுவான் குறவனவன் மீண்டும்! 16
எளிமையான வாழ்க்கையை ஏக்கமின்றி வாழ்பவன்,
எதிர்மறையாய் வறுமையிலும் எண்ணிடாத எளியவன்,
எண்ணிலாத கானமுதைக் கண்ணில் கண்டபோதிலும்,
என்றுமதனை அபகரிக்க எண்ணிடாத தூயவன்! 17
ஏர்பிடித் துலகம் பழகும் முன்னே,
ஏற்பது இகழ்வென் றேற்றுக் கொண்டவன்,
ஏற்ற இறக்கங்கள் எதிர்வரும் போதும்,
ஏமுற மறவா திதயம் கொண்டவன்! 18
ஐய மென்னும் தீ இன்றி,
ஐம் புலனும் நோ யின்றி,
ஐய னென்னும் அறு முகனை,
ஐங்கரனின் இளையவனைத் துணைகொண்ட குறவர்! 19
ஒல்லாமை வரும்போதும் நில்லாமல் உழைப்பவன்,
ஒவ்வாமை ஏதுமின்றிக் கானோடு வசிப்பவன்,
ஒருபானைக் கூழையும் ஓர் நொடியில் குடிப்பவன்,
ஒரு நாளும் உழைக்காமல் உண்ணாத குறவன் ! 20
ஓமெனும் மந்திரத்தைச் சொன்னவனின் தோழன்,
ஓங்கிநிற்கும் கானகத்தைக் காக்கின்ற வீரன்,
ஓரிரு மணித்துளியும் ஓயாது தினமும்,
ஓடோடி உயிர்வளர்க்கும் காடோடிக் குறவன்! 21
