-பா. ராஜசேகர்
கண்ணசைத்தாய்
மெல்லச் சிரித்தேன் !
புன்னகைத்தாய்
கை கொடுத்தாய்
மெல்ல அணைத்தேன்!
துள்ளிக்குதித்தாய்
முத்தமிட்டாய்
மனம் மகிழ்ந்தேன்!
உனை அணைத்துத்
தெருமுழுதும்
வலம் வந்தேன் !
ஆற்றில் கலந்தாய்
ஏரி குளம் நிறைந்தது
பலன் தந்தாய் !
காதலித்தேன்
என்னையே மறந்தேன்
கிராமத்து மழையே !
நகரம் வந்தேன்
பின்தொடர்ந்தாய்!
புன்னகைத்தாய்
மெல்லச் சிரித்தேன் !
துள்ளிக்குதித்தாய்
நீ சேரும் இடம்
சகதி கண்டேன்
திரும்பிவந்தேன் !
உன்னையே மறந்தேன்
நீ அவளில்லை
நகரத்து மழையே !
— கவிஞர் காவிரிமைந்தன்.
பாவாடை தாவணியில் …
நினைவுகளின் நீரோடையில் தெளிவான இளம்பருவம்!
வாலிபம் வந்து தலைநீட்டும் அது ஒரு வசந்தகாலம்!!
தலைவன் தலைவி துணைதேடும் மானுட விளையாட்டு!
இறைவன் படைப்பில் இதயங்கள் இணையும் திருமணம் எனும்கூட்டு!!
காதல் என்னும் பரவசத்தால் ஆயிரம் பரபரப்பு!
காலை மாலை வேளைகள் எல்லாம் நெஞ்சில் துடிதுடிப்பு!!
எண்ணிப் பார்க்கும் இதயத்தில் எத்தனை அலையடிக்கும்!
எண்ணத்தானே முடிவதில்லை இதுவரை ஒருவருக்கும்!!
கனவுகளிலே மிதப்பதுவே பருவம் செய்யும் ஜாலமாகும்!
கண்களிலே சுமப்பதுவே பருவம் செய்யும் தேவலோகம்!!
மன்மதனை அழைத்திடவே மனதிற்குள் சுகம் தோன்றும்!
மலர்க்கணை பாய்ந்திடவே மணநாள் பெறும் சொர்க்கமாகும்!!
தமிழகத்துப் பண்பாட்டில் உறவுக்குள் பெண் எடுப்பதும், கொடுப்பதும் தாரளமான ஒன்றே! இதனாலேயே இளம் வயது முதல், இவன் – இவளுக்கு, இவள் – இவனுக்கு என்று பெரியவர்கள் முடிவு செய்வதுமுண்டு. தமக்கை மகளைத் தாரமாக ஏற்றிருக்கும் ஆண் மகன்கள் அதிகமுள்ள நாடு நம் தமிழ்நாடு. இந்தப் பாரம்பரியம் பட்டுவிடக்கூடாதென கெட்டிக்காரத்தனத்துடன் இன்றும் கடைப்பிடிக்கும் குடும்பங்களும் அதிகம் உண்டு. இவ்வரிசையில் இளம் பருவத்தில் தான் கண்ட பாவாடை தாவணியை மறக்க முடியாமல், பருவத்தைச் சுமந்துவரும் ஆடவர்கள் கோடியுண்டு!
அன்று பார்த்த அந்த உருவமா.. இப்படிச் செழித்து, கொழித்து வளர்ந்து வதனம் காட்டுகிறது? எண்ணத்திரையில் சின்னவளாய் கண்ணுக்குள் நின்றிருந்த அவளைச் சிங்காரமாய்.. ஒய்யாரமாய்.. சேலை கட்டிய பூங்கொடியாய் பார்த்துப் பூரிக்கின்றவர்களில் ஒருவனாய்..
பாவாடை தாவணியில் பார்த்த உருவமா
இது பூவாடை வீசி வர பூத்த பருவமா
இந்தப் பாடலின் பல்லவியில்தான் பண்பாட்டின் பின்னணி உள்ளது. சரணங்களில் வரும் வரிகளும் வார்த்தை ரதங்களாய் அழகு சேர்க்கின்றன. அங்கேயும் கண்ணதாசன் முத்திரை பளிச்சிடுகிறது பாருங்கள்!
பொதுவாக பெண்டிர்தான் ஏழேழு ஜென்மங்களுக்கும் நீங்களே எனக்கு கணவராக வரவேண்டும் என்று சொல்வது வழக்கம்! அடடா.. ஒரு ஆண்கூட அப்படிச் சொன்ன சுவடுகள் இல்லையே…
எங்கே என் காலமெல்லாம் கடந்து விட்டாலும்
ஓர் இரவினிலே முதுமையை நான் அடைந்து விட்டாலும்
மங்கை உன்னை தொட்ட உடன் மறைந்து விட்டாலும்
நான் மறுபடியும் பிறந்து வந்து மாலை சூடுவேன்
என்று புதிய பிரகடன உத்தியைத் திரைப்படப்பாடலில் வடித்துச் சென்ற கவியுள்ளமே!
நிச்சய தாம்பூலத்தில் நடிகர் திலகத்தின் அதியற்புத நடிப்பில் வெள்ளித்திரை வழங்கிய விருந்தல்லவா?
திரைப்பாடல் என்னும் வகையில்கூட இத்தனை அர்த்தபுஷ்பங்களை மாலையாக்கி வைத்த நின் திறனை எண்ணி வியக்கிறோம்! கேட்டு ரசிக்கிறோம்!!
……………………………………………………………………………………………………………………
காணொளி: https://youtu.be/UTPvMuptaUg
……………………………………………………………………………………………………………………
பாவாடை தாவணியில் பார்த்த உருவமா
இது பூவாடை வீசி வர பூத்த பருவமா
பாவாடை தாவணியில் பார்த்த உருவமா
பாலாடை போன்ற முகம் மாறியதேனோ
பனி போல நாணம் அதை மூடியதேனோ
பாவாடை தாவணியில் பார்த்த உருவமா
வாவென்று கூறாமல் வருவதில்லையா
காதல் தாவென்று கேளாமல் தருவதில்லையா
வாவென்று கூறாமல் வருவதில்லையா
காதல் தாவென்று கேளாமல் தருவதில்லையா
சொல்லென்று சொல்லாமல் சொல்வதில்லையா
இன்பம் சுவையாக சுவையாக வளர்வதில்லையா
பாவாடை தாவணியில் பார்த்த உருவமா
இது பூவாடை வீசி வர பூத்த பருவமா
தத்தி தத்தி நடப்பதற்கே சொல்ல வேண்டுமா
நீ முத்து முத்தாய் சிரிப்பதற்கே பாடம் வேண்டுமா
தத்தி தத்தி நடப்பதற்கே சொல்ல வேண்டுமா
நீ முத்து முத்தாய் சிரிப்பதற்கே பாடம் வேண்டுமா
முத்தமிழே முக்கனியே மோகவண்ணமே
முப்பொழுதும் எப்பொழுதும் சொந்தமே
பாவாடை தாவணியில் பார்த்த உருவமா
இது பூவாடை வீசி வர பூத்த பருவமா
எங்கே என் காலமெல்லாம் கடந்து விட்டாலும்
ஓர் இரவினிலே முதுமையை நான் அடைந்து விட்டாலும்
மங்கை உன்னை தொட்ட உடன் மறைந்து விட்டாலும்
நான் மறுபடியும் பிறந்து வந்து மாலை சூடுவேன்
பாவாடை தாவணியில் பார்த்த உருவமா
இது பூவாடை வீசி வர பூத்த பருவமா
பாவாடை தாவணியில் பார்த்த உருவமா
……………………………………………………………………………………………………………………
திரைப்படம் – நிச்சய தாம்பூலம்
பாடல் – பாவாடை தாவணியில்
கவிஞர் – கண்ணதாசன்
இசை – திரு.எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன், திரு.டி.கே.இராமமூர்த்தி
……………………………………………………………………………………………………………………
வையவன்
“ஞானும் வரும்” என்றாள் பிரீதா.
இருவரும் அதை எதிர்பார்க்கவில்லை. குறிப்பாக சிவா.
“நீங்க என்ன சொல்றீங்க?” என்று பிரீதாவைக் கேட்டான்.
“ஞானும் ரிஷிகேஷ் வரும்.”
அவர்கள் புட்டு சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த நேரத்தில் உள்ளே வந்தாள் பிரீதா. இந்த நண்பர்களின் விவாதத்தைக் கேட்டாள். திடீரென்று எதிர்பாராவிதமாக தன் முடிவை அறிவித்தாள்.
“என்ன பிரீதா சொல்றீங்க?”
“எனிக்கு எவிடயோ போகணும் எவ்விடயெங்கிலும்” என்று தட்டுத் தடுமாறி அவள் தமிழில் தொடர்ந்தாள்.
“நான் இருபது நாட்களாக மனுஷியாகவே இல்லை. எனக்கு ஒரு பிரயாணம் தேவை!”
சிவாவைச் சாட்டை போல் அந்த வாசகம் தாக்கிற்று.
தாமுவின் மரணம் அவளை எவ்வளவு தாக்கியது என்பதை உணரவும் நேரமின்றித் தன் சொந்தத் துயரத்தில் மூழ்கிப் போனான்.
அது என்ன சுயநலம்!
“பதினைந்து நாளுக்கு மேலே ஆகுமே! ஐ திங்க் யூ மே நாட் கெட் லீவ். தனியார் நர்ஸிங்ஹோம்லே லீவ் தர மாட்டாங்களே” என்று வெற்றிவேல் அவள் வருவகையைத் தவிர்க்கும் விருப்பத்தோடு குறுக்கிட்டான்.
“எனக்கு லீவ் வேணும். கொடுக்க மாட்டேண்ணா நான் ரிஸைன் பண்ணுவேன்.”
அவள் இவ்வளவு தீவிரமாகப் பேசுவாள் என்று வெற்றிவேல் எதிர்பார்க்கவில்லை. சிவாவைப் பார்த்தான்.
“வரட்டும்!” என்றான் சிவா.
சற்று நேரத்துக்கு முன் வரவே மாட்டானோ என்று தாமும் நினைத்த சிவா, அவளும் வரட்டும் என்று சொன்ன பதிலில் தான் வர விரும்பவில்லை என்ற ஆட்சேபம் அடிபட்டுப் போனதை வெற்றிவேல் கவனித்தான்.
“தாங்யூ சிவா” என்று சிரித்தாள் பிரீதா. இருபது நாட்களுக்கு அப்புறம் அவள் முகத்தில் சிரிப்பு இப்போது தான் மலர்ந்திருந்தது.
நெடிய தொருக் கொடிய தீக்கானலில் மழையின்றிப் பட்டுப் போன ஒரு மரத்தில் மீண்டும் பெய்த மழையில் எங்கோ ஒரு சொட்டு போல் ஒட்டிக் கொண்டிருந்த உயிர்ப்பு மீண்டும் மலர்வது மாதிரி இருந்தது.
பிரீதா தான் வாங்கி வந்த ரொட்டியை எடுத்து வர உள்ளே போனாள்.
“பெண்கள் சக்தி வாய்ந்தவர்கள்!” என்று வெற்றிவேல் சொன்னான்.
தன் தீர்மானமும் விமர்சனமும் தகர்ந்து போனதை வெற்றிவேல் சுட்டிக்காட்டுகிறான் என்று சிவாவுக்கு புரிந்தது.
“உண்மைதான்! நான் பிரீதாவுக்காக வருகிறேன்.”
“உன் தந்தைக்காக” என்று அந்தக் கருத்து பாபா ஓம்கார்நாத்தை அவமரியாதை செய்துவிட்டது போல் துடிப்போடு குறுக்கிட்டான் வெற்றிவேல்.
“ஸாரி வெற்றிவேல்! எனக்கு என் தந்தையின் மீது கோபமில்லை. பாபாவின் மீது உன் மாதிரி ‘ஒர்ஷிப்’பும் இல்லை… நான் வருவது” என்று பிரீதாவைப் பார்த்து பேசியதை முடிக்காமல் தவிர்த்தான்.
ரொட்டியை இருவருக்கும் பரிமாறிவிட்டு… “நான் கிளம்பறேன்! அரை மணி நேரம் பர்மிஷன் வாங்கி வந்தேன். நாம என்னிக்குப் புறப்படணும்?” என்றாள் பிரீதா.
“பதினெட்டாந் தேதி பாபா ரிஷிகேஷ்லேருந்து கௌம்பறார்.
ரெண்டு நாள் முன்னாடி நாம அங்கே போயிடணும்!”
“இன்னிக்கு பதினொண்ணு… எதிலே போகப் போறோம்…?”
“தமிழ்நாடு எக்ஸ்பிரஸ்லே டில்லி போய்ட்டா அங்கிருந்து நெறைய டூரிஸ்ட்கோச் டெய்லி கௌம்பறதாம்.”
“ஆ யு ஷ்யூர்?” என்று வெற்றிவேலைக் கேட்டாள் பிரீதா.
“ஷ்யூர்.”
“அப்ப டிக்கெட் புக் பண்ணிடுங்க.. மூணு பேருக்கும்” என்றாள் பிரீதா. மீண்டும் அவளே யோசித்து விட்டுச் சொன்னாள்.
“டிக்கெட் கெடைக்கறது கஷ்டமாயிருக்கும். ஒரு ரயில்வே ஆபீசர் தன் மனைவி பிரசவத்துக்காக ரொம்ப கஷ்டப்பட்டுக்கிட்டிருக்கிறார். அது இங்கே அட்மிட் ஆயிருக்கு. ஐ’ல் போன் ஹிம். நீங்க பொறப்படறப்ப என்கொயரியிலே வந்து என்னைக் கூப்பிடுங்க”
“சரி”
பிரீதா புறப்பட்டுச் சென்றாள்.
“இது என்னடா சிவா திடீர்த் திருப்பம்?”
“திருப்பம் தான்; திடீர்த் திருப்பம் அல்ல”
“வாட் டு யூ மீன்?”
“நான் வர ஒப்புக்கிட்டது இவளுக்காக”
“யார் இவள்? ஐ-மீன் ஒனக்கு இவள் யார்?”
“ஓர் உண்மையான சிநேகிதி.”
“அதுக்கு மேலே?”
“தாமுவின் பார்ட்னர், நான் உருவாக வேண்டும் என்று அந்தரங்க விசுவாசத்தோடு விரும்புகிறவள். தாமு இவளைத் திருமணம் செய்து கொள்ள இருந்தான்” அவன் பெருமூச்செறிந்தான்.
“நீ அப்ஸெட் ஆயிட்டியா? தாமு ‘டெத்’தை சொல்றேன்.”
“இட் ஈஸ் பாஸ்ட்”
“அதுக்கு மேலே ஒண்ணுமில்லியா?”
“வாட் எல்ஸ்?”
“நீ… எழுத்தாளனா நீ? ஆர் யூ… எ… ரைட்டர்?” நம்பாதது மாதிரிக் கேட்டான் வெற்றி.
“ரைட்டர்…ஃபைட்டர் எல்லாம் அப்புறம் மனுஷன்! அதானே ‘பேஸிக்’. தாமு எனக்கு அதைத்தான் உணர்த்தினார். அவர் போனதும் உலகம் இருண்டது”
அவனைப் பேச விடுவது போல் மார்பின் மீது கை கட்டிக் கொண்டு வெற்றிவேல் சிவாவைக் கவனித்தான்.
“அது ஒரு தவறு. போராடு. உன்னைக் கண்டுபிடி. இதுதான் தாமு எனக்குத் தந்த செய்தி. மனிதன் மறைந்ததும் நான் உணர்ச்சி வசமானேன். அதிலே செய்தி மறந்து விட்டது.”
“பலவீனம்… அது தானே மனிதன்!”
“இல்லை. விழுந்து விழுந்து எழுகிற பலம். அதுதான் மனிதன்.”
“மறுபடியும் ஒரு கருத்து யுத்தமா?”
“இல்லேடா வெற்றி… எப்பவும் நான் அஃபென்ஸ் ஆடறதில்லே. டிஃபென்ஸ் தான். உன் கருத்து தாக்கறப்போ நான் என்னைக் காப்பாத்திக்க வேண்டாமா?”
“மேலே சொல்லு” என்று சொல்லிவிட்டு ஒரு சிகரெட்டைப் பற்ற வைத்தான் வெற்றிவேல்.
“செய்தி மறந்துதான் போச்சு. மறைஞ்சு போயிடலே.செய்திகள் மறக்கறதில்லை. மனுஷன் தான் மறைஞ்சு போயிடறான். உயிரோட இருக்கறவன் சொந்த சுக துக்கங்கள்ளே சுயநலத்தினாலே அதைத் தள்ளிப் போடறான். அவ்வளவுதான். இன்னிக்குக் காலையிலே மறந்தது என் நினைவுக்கு வந்தது… போகட்டும்! எப்படி இருக்கு உன் விவசாயம்?”
“நீ வந்து பார்”
“சொல்ல மாட்டியா?”
“சொல்வதற்கு அது செய்தி அல்ல”
“ஆல்ரைட்… நானே வர்றேன்”
“உங்க அம்மாவைப் பார்த்தேன்!”
“எப்ப?”
“நேத்து ரிஷிகேஷ் போறேன். வாங்கண்ணு கூப்பிட்டேன்”
“என்ன சொன்னாங்க”
“சிரிச்சாங்க.”
“அப்புறம்?”
“கம்ணு இருந்தாங்க. கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு சிவாவைக் கூப்பிட்டுகிட்டுப் போப்பாண்ணாங்க!”
“அப்பிடியா சொன்னாங்க?”
“ஆமாம். நீ தாமு மரணத்தைப் பத்தி எழுதியிருந்த கடிதத்தைக் காட்டினாங்க. ரொம்ப மனசு கெட்டுப் போயிருக்காம்பா… அவசியம் கூட்டிக்கிட்டுப் போண்ணு சொன்னாங்க சொன்னது மட்டுமில்லே” என்று ஒரு கவரை எடுத்து அவனிடம் நீட்டினான் வெற்றி.
“இதிலே என்ன இருக்கு?”
“பத்தா ஆயிரம் ரூபா இருக்கு நீ அனுப்பிய காசையெல்லாம் அவங்க செலவழிக்காம பாங்க்லே போட்டு வச்சிருக்காங்க. அதிலேருந்து பத்தாயிரம் ரூபா எடுத்து ஒங்கிட்டே வழிச் செலவுக்குக் கொடுக்கச் சொன்னாங்க.”
கப்பென்று மார்பை எதுவோ பிடித்தது. மதகு வெள்ளம் திறந்த மாதிரி குபுகுபுவென்று மனசு நிறைந்தது.
‘எங்கிட்டே எதுக்குக் கொடுக்கறே?”
“அம்மா கொடுக்கச் சொன்னாங்க.”
சிவா கவரைத் தொட்டு விட்டு மீண்டும் விரல்களை எடுத்துக் கொண்டான்.
“சரி… நான் வாங்கிட்டேன்! வச்சுக்கோ. வழியிலே நீயே செலவு பண்ணு.”
“நீ என்னை அவமானம் பண்றே!” உனக்கு இசைவில்லாத ஒரு பிரயாணத்துக்கு உன்னை நான் கூப்பிடறேன். அதுக்கு நீ செலவு பண்ணணும்னு எதிர்பார்த்து வந்திருக்கேண்ணு நெனச்சியா?”
“நல்லது… நீயே செலவு பண்ணு. அந்தப் பணத்தை நீயே வச்சிரு. கேக்கறப்ப-நான் எப்பவாவது கேட்டா கொடு!”
“ஒன்னை மாதிரி பிடிவாதம் பிடிச்ச முசுடுகிட்டே எவண்டா ஆர்க்யூ பண்ணுவான்” என்று மெய்யாகவே கோபித்துக் கொண்டான் வெற்றிவேல்.
“வெற்றிவேல்” என்று பளிச்சென்று ஒரு தெளிவோடு சிவா ஆரம்பித்தான்.
“சொல்லு.”
“நான் ஆர்க்யூ பண்ணுவேன். ஆனா எப்பவும் நீ தான் ஜெயிக்கணும்னு விட்டுடுவேன்.”
வெற்றிவேல் உணர்ச்சி வசப்பட்டான். அதைக் காட்டிக் கொள்ளாமல் கண்களைக் கவிழ்த்துக் கொண்டான்.
“சரி விடு. கௌம்புவோமா?” என்று எழுந்தான் வெற்றிவேல். அவர்கள் கிளம்பிய போது வானம் மெல்ல மூடிற்று.
திரும்பி வரும்போது மழை தொடங்கிற்று. அது இரண்டு நாள் நீடித்தது.
இரண்டு நாளாகப் பொழிந்து தீர்ந்தும் இன்றும் வானத்தை விட்டுப் பிரிய மனமின்றி மேகங்கள் மூடியிருந்தன.
தமிழ்நாடு எக்ஸ்பிரஸ் ட்ரெய்ன் கார்டின் சிக்னலுக்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்தது.
“சூரியன் இல்லாமே நல்லாவே இல்லே..” என்று சொன்னாள் பிரீதா.
ஜன்னலோரத்து ஸீட்டை அவளுக்கு விட்டுக் கொடுத்து விட்டு எதிர் ஸீட்டில் வெற்றிவேலுக்குப் பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருந்த சிவாவுக்கு அந்த வெளியீடு மிகவும் அழகாகப் பட்டது.
“நாம சூரியனோட ரொம்ப பழக்கப்பட்டதாலே! வி மிஸ் தி சன்” என்று வெற்றிவேல் குறுக்கிட்டான்.
“இட் ஈஸ் எ வெரிகுட் எக்ஸ்பிரஷன்! ஆனா எனக்கு வானம் மூடிக்கிட்டு மழை பெய்துகிட்டிருக்கப்ப அந்த ஊரை விட்டுட்டு கிளம்பறது ரொம்பப் பிடிக்கும்.”
எதற்காகப் போகிறோம் என்பதை விட அந்த ரயில் பிரயாணத்தையே அவர்கள் மூவரும் விரும்பினர். அந்த மகிழ்ச்சியில் வெளியூர்ப் பயணங்களை ரசிக்கும் குழந்தைப் பருவத்தின் தூய்மையான ஆனந்தம் இருந்தது.
“சார்…!” என்று யாரோ வெளியே கூப்பிடும் ஓசை கேட்டது.
சிவா திரும்பிப் பார்ப்பதற்குள் பிரீதா முந்திக் கொண்டாள்.
“ஹலோ செங்குட்டுவன்… ஒனக்கு எப்படித் தெரியும்?”
சீனியர் மெக்கானிக் செங்குட்டுவன் ஜன்னல் அருகே வந்தான். அவன் முகம் மலர்ந்திருந்தது.
“நான் சொல்லியிருந்தேன்!” என்று சட்டென்று எழுந்தான் சிவா.
“நல்லா போய்ட்டு வாங்கம்மா!” என்று வாயெல்லாம் பல்லாக அவன் வழியனுப்புதல் சொன்னான்.
அப்புறம் கையிலிருந்து ஒரு ப்ளாஸ்டிக் பையை எடுத்து அவளிடம் நீட்டினான்.
“இதிலே என்ன இருக்கு?”
“ஒண்ணுமில்லேம்மா, கொஞ்சம் எலுமிச்சை சாதம்.. கொஞ்சம் புளி சாதம்.”
வெற்றிவேலுக்கு சிரிப்பு வந்தது.
“ப்ளீஸ் டோன்ட் லாஃப்” என்று அவன் கையிலிருந்த பையை வாங்கிக் கொண்டே வெற்றிவேலுக்கு மட்டும் கேட்கும்படியாகச் சொன்னாள்.
“இதெல்லாம் எதுக்கு செங்குட்டுவன்?
“வாங்கிக்கங்கம்மா. வழியிலே ஒருவேளை சாப்பிடுங்க. ஐயா வந்திருந்தா பிரியாணி வாங்கி வந்திருப்பேன்.”
செங்குட்டுவன் தொண்டை தழுதழுத்தது.
“ஹூ ஈஸ் ஹி?” வெற்றிவேல்.
“தாமுவினுடைய ஒர்க்ஷாப்லே சீனியர் மெக்கானிக்”
தான் சிரித்ததற்காக நாக்கைக் கடித்துக் கொண்டான் வெற்றிவேல். தாமுவின் அன்பு எங்கெல்லாம் வேர் பாய்ந்திருந்தது என்பது அவனுக்கு மிகவும் உறைத்தது.
வெற்றிவேல் திரும்பி பிரீதாவைப் பார்த்தான். தளதளவென்று புஷ்பித்துக் குலுங்கியது போன்ற அவள் மகிழ்ச்சி சட்டென்று குறைந்து முகம் வாடிற்று.
“சந்தோசமா போயிட்டு வாங்கம்மா” என்று அந்த நேரத்தில் தாமுவை நினைவுபடுத்திய பிழையை உணர்ந்து செங்குட்டுவன் சிரித்தான்.
“ஒன் மினிட்” என்று சிவா வெளியே போனான்.
‘எங்கே போறே?”
“செங்குட்டுவன் கட்டுசாதம் கொண்டு வந்திருக்காரு. நம்மகிட்டே வாட்டர் ஜக் இல்லே. இங்கே ஒண்ணு வாங்கிட்டு வந்துடறேன்.”
“டைம் இருக்கா?”
“இருபது நிமிஷம் இருக்கு” சிவா செங்குட்டுவன் தோள் மீது கை வைத்துக் கொண்டே பிளாட்பாரத்தில் நடந்தான்.
சிவா அதற்காக மட்டும் போகவில்லை என்று வெற்றிவேலுக்குப் பட்டது.
வேறு ஏதோ ஓர் அந்தரங்கம் பேசவே போகிறான் என்று நினைத்தான்.
தொடரும்
-துஷ்யந்தி
எதையடா இழந்துவிட்டாய்
இன்பத் தமிழை மறப்பதற்கு?
நவீனத்துடன் ஓடுகின்றாய்
நாயாய்ப் பேயாய் அலைகின்றாய்!
உறக்கத்தைத் தொலைத்தாய்
உறவுகளையும் தொலைத்தாய்
அந்நியன் ஆக்கித்தந்த
ஆங்கிலத்தைப் பேசுகின்றாய்!
அரைகுறையாய் ஆடைகளையும்
மாற்றித்தான் பார்க்கின்றாய்
சர்வதேசம் என்ற பேரில்
சாக்கடை நோக்கிப் பயணம்!
“அம்மா” என்ற அழகிய தமிழை
“மம்மி” என்று மரணக் கல்லறை
ஆக்கிவிட்டாய்!
தமிழின் இனிமையைக் கொச்சை
படுத்திக் காட்டுகின்றாய்!
போதும் அறியாமையை நிறுத்திடு
அமுதத் தமிழை உணர்ந்திடு
சர்வதேச மொழி – அது உலகின்
சவால்களை எதிர்கொள்ள மட்டுமே!
தாய் தந்த மொழி – அது தரணியில்
பிறவி முடியும்வரை
எமது தனித்துவத்தை எதற்காகவும்
விற்காதீர் வீரத் தமிழினத் தோழர்களே!!
-ராகவபிரியன்
நெருப்பைக் கவ்வியிருந்த
சாம்பல் போர்வையைக்
கேட்டு வாங்கித்
தன்னை மூடிக்கொண்டது
காவிரிக் கரையோரப் புதர்…
தூக்கியெறியப்பட்ட
தெருநாய் சவம் மொய்த்த ஈக்களும்
பெயர் அறியாச் செடிகளும்
சில பூச்சிகளும்
மொய்த்துக்கொண்டிருந்தன புதரில்…
இடிந்த வகுப்பறையின்
கரும்பலகையாய்
ஊசலாடிக்கொண்டிருந்தது நிசப்தம்…
குழந்தை இடுப்பில்
சுற்றியிருக்கும்
அரைஞ்ஞாண் கயிறாய்
ஓரத்தில் ஓடிக்கொண்டிருந்தது காவிரி
புதரில் அமர்ந்து
சுமந்து வந்திருந்த
பெண் குழந்தையையும்
ஊறுகாய்ப் பொட்டலத்தையும்
நகத்தால் கிழித்தான்
மது முகமூடி அணிந்திருந்த அவன்!
நிசப்தக் கரும்பலகையின் மேல்
ஊறுகாயும் உயிரும்
திமிரிக்குதித்து அப்பிக்கொண்டன சிவப்பாய்…
சுவைத்து வீசிய
சிசுவின் சவம் மூடிய
சருகு உறைமீது
ஊறுகாய் ஒட்டியிருந்தது
தபால் தலையாய்…
ஈக்கள் மொய்க்கும்
உறையின் மேல்
அவமானம் அப்பியிருக்க
முகவரி தேடிக்கொண்டிருக்கிறது
முகம் சிதைந்த காவல் துறை!
சுரேஜமீ
பெண்ணினம் இல்லாதிருந்திருந்தால் மண்ணில் ஏது வாழ்க்கை? ஒரு நிமிடம் எண்ண ஓட்டத்தை சற்றே நிறுத்தி, உங்களைச் சுற்றி இருக்கும் பெண்களைப் பாருங்கள்.
தாயாக…..தமக்கையாக….தாரமாக…..தோழியாக……மாற்றுத்தாயாக….துணையாக….செவிலியராக….ஆசிரியராக….சக ஊழியராக….இன்னும் எத்தனை எத்தனை உறவுகளாக …..என
எங்கெங்கு காணினும் நம்மைச் சுற்றி நிற்கும் பெண்களை!
இந்த உலகிற்கு நாம் வருவதற்குக் காரணம் ஒரு ஆணாக இருந்தாலும், நாம் வந்ததற்குக் காரணம் ஒரு பெண்ணே! அத்தகைய பெண்கள் சற்றே தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்டது கடந்த இரு நூற்றாண்டுகளாகத்தான் என்பது வரலாறு நமக்குச் சொல்கிறது. ஏன் பெண்கள் என்றாலே சற்று இளைத்தவர்கள் எனவும்; ஒரு ஆணால் சாதிக்க முடிவதை ஒரு பெண் சாதிக்க இயலாது என்றும்; பெண் என்றாலே ஒரு ஆணைச் சார்ந்துதான் வாழ வேண்டும் எனவும்; ஆண்களின் ஒரு போகப்ப்பொருள்தான் பெண் எனவும் சில ஆண்கள் நினைக்கின்றனர்?
பெண்களுக்கு கல்வி மறுக்கப்பட்டு; அதிகாரம் மறுக்கப்பட்டு; உரிமைகள் மறுக்கப்பட்டு; நிலைமைகள் பறிக்கப்பட்டு இருந்த ஒரு இருண்ட காலத்திலிருந்து; அவர்களுக்காக இந்த நூற்றாண்டில் குரல் கொடுத்த மிக முக்கியக் கவிஞன் மகாகவி பாரதிதான்!
“ஏட்டையும் பெண்கள் தொடுவது தீமை என்றும் எண்ணியிருந்தவர் மாய்ந்து விட்டார்;
வீட்டுக்குள்ளே பெண்ணை பூட்டி வைப்போம் என்ற விந்தை மனிதர் தலைகவிழ்ந்தார்.” – பாரதியார்.
இவ்வளவு ஆழமாக; அழுத்தமாக பாரதியை விட யார் சொல்ல முடியும்? தன் பெயரின் சுருக்கத்திலேயே பெண்ணீயம் வாழ வழிவகுத்தவனாயிற்றே!
இதற்குப் பின்னர்தான் ஆண்களின் சிந்தனையில் ஓரளவு மாற்றம் ஏற்பட்டதும்; பெண்கள் தானே தலையெடுத்ததும் என்றால் மிகையாகாது.
ஒரு ஆணை விடப் பெண் தீர்க்கமாகச் சிந்திக்கக் கூடிய ஆற்றல் பெற்றவள் என்பதற்கு தமிழ் இலக்கியங்களின் ஒப்பற்ற படைப்பாளியான ஔவையார் மிகப் பெரிய சான்று!
கடுகைத் துளைத்து ஏழ் கடலைப் புகட்டிக் குறுகத் தரித்த குறள்’ – என்று திருவள்ளுவரின் திருக்குறளை முதலில் புகழ்ந்தவர் இடைக்காடர் எனும் ஆண் புலவர்.
ஆனால் அடுத்து வந்த பெண் புலவரான ஔவையார் அதை மாற்றி
அணுவைத் துளைத்து ஏழ் கடலைப் புகட்டிக் குறுகத் தரித்த குறள்! என்று பாடுகிறாரென்றால்
சற்று யோசியுங்கள் பெண்களின் அறிவு எத்தகைய வலிமை வாய்ந்தது என்று!
கவியரசர் கண்ணதாசன் ஒரு பாடலில் சொல்கிறார் பெண்ணின் மேன்மை எத்தகையது என்பதை….
கருவினில் வளரும் மழலையின் உடலில்
தைரியம் வளர்ப்பாள் தமிழன்னை!
களங்கம் பிறந்தால் பெற்றவள் மானம்
காத்திட எழுவான் அவள் பிள்ளை…… என்று!
அத்தகைய உயர்ந்த சக்தியாக விளங்கும் பெண்களுக்கு எதிரான வன்கொடுமைகளை எப்போது தடுக்கப்போகிறோம்?
அவர்களையும் சமமாக, சரிநிகராக மதிப்ப்பதற்குத் தடையாக இருப்பது எது? சிந்தனையா? செயலா?
அப்பப்பா…எத்தனை கொடுமைகள் பெண்ணாகப் பிறந்ததற்காக இச்சமூகத்தில் ஏவி விடப்படுகின்றன?
தலைநகர் டில்லியில் பேருந்தில் சென்ற ஜோதிசிங்கின் மீது நடத்தப்ப்பட்ட பாலியல் வன்முறை மற்றும் கொலையைத் தடுக்க முடிந்ததா? (2012)
சட்டம் போட்டுத் திருத்த முயன்றாலும், நம்மால் ஒரு வினோதினியைக் காப்பாற்ற முடிந்ததா? (2013)
இன்னமும் ஏதோ ஒரு இடத்தில்…ஏதோ ஒரு பெண் சமூகக்கொடுமைகளுக்கு ஆளாகிக்கொண்டுதான் இருக்கிறாள்!
இதையெல்லாம் செய்பவர்கள் யார்? ஒரு ஆண்மகன் தானே! ஒரு தாயின் வயிற்றில் பிறந்தவன் தானே? ஒரு சகோதரியோடு உதித்தவன் தானே? ஏன் ஒரு பெண் குழந்தைக்குத் தகப்பனாக இருக்கக்கூடியவன் தானே?
பெண்களைத்தான் தெய்வமாக வணங்குகிறோம். அத்தகைய பெண்களின் வளர்ச்சியில்தான் ஒரு நல்ல சமூகம் மலரும். ஆகவே, இன்னமும் பெண்கள் தனக்கான உரிமையை நிலைநாட்டச் சட்டத்தை நாடும் இழிசெயலைத் தடுத்து, தானாகவே பெற நாம் அனைவரும் உறுதி பூண வேண்டும்.
இன்னும் எத்தனை நாட்கள் இப்படியே போகும்? என்றாவது யோசிக்கிறோமா? ஒவ்வொரு ஆண்மகனும், ஒரு பெண்ணை பாலியல் பார்வை தாண்டிப் பார்க்கும் சிந்தனை வளர்ந்தால்,
நிச்சயம் வரும் ஒரு நாள்; அந்நாள் இம்மண்ணில் நிலைக்கும் மகிழ்ச்சி!
ஒரு நாட்டுக்கு எது பெருமை என்று தெரியுமா? கீழ்வரும் புறநானூற்றுச் செய்யுளை உங்களின் பார்வைக்கு வைக்கிறேன்!
நாடா கொன்றே; காடா கொன்றே
அவலா கொன்றே; மிசையா கொன்றே
எவ்வழி நல்லவர் ஆடவர்
அவ்வழி நல்லை; வாழிய நிலனே!
இப்பாடல் சொல்லுவது என்னவென்றால், ஒரு நாட்டிற்குப் பெருமை நிலமல்ல….அடர்ந்த காடுகள் அல்ல….பள்ளம் ; மேடு அல்ல…..நற்பண்பும்; நல்லொழுக்கமும் கொண்ட ஆண்களே பெருமை சேர்க்கின்றனர் என்றால்;
சற்றே ஆண்கள் சமூகம் சிந்திக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறது. அது மட்டுமல்ல….எந்த ஒரு நிலையிலும் பெண்களை இழிவு படுத்தும் ஒரு காரியத்தைச் செய்யாமல், பெண்ணீயம் போற்றுகின்ற ஒரு சமூகமாக, ஆண்கள் மாறும் நாள்
நாம் எடுத்து வைக்கும் ஒவ்வொரு அடியும் சிகரம் நோக்கிப் பயணிக்கும் ஒரு இனிய நடையாக அமையும்!
தொடர்வோம்……..
அன்புடன்
சுரேஜமீ
[Narora Atomic Power Station]
சி. ஜெயபாரதன், B.E. (Hons), P.Eng (Nuclear), கனடா
தவறுகளைப் புரிவது மானுடம்! ஆனால் தவறுகளைக் குறைப்பது தெய்வீகம்!
[To err is human! But erring less is Divine!]
முன்னுரை: 1979 இல் அமெரிக்காவின் திரிமைல் தீவு அணுமின் உலையில் நேர்ந்த யுரேனிய எரிக்கோல்கள் உருகிய விபத்தும், 1986 இல் சோவியத் ரஷ்யாவில் நேர்ந்த செர்நோபிள் அணுமின் உலை வெடிப்பும் உலக மக்களுக்கு அச்சமூட்டி அதிர்ச்சிக்குள் தள்ளி விட்டுள்ளன. பயங்கரச் செர்நோபிள் விபத்துக்குப் பிறகு 25 ஆண்டுகள் கடந்து ஜப்பானில் 2011 மார்ச் மாதம் 11 ஆம் தேதி 9.0 ரிக்டர் பேரழிவுப் பூகம்பமும் 30 அடி உயரப் பிரளயச் சுனாமியும் தூண்டிப் புகுஷிமாவில் அமைந்துள்ள நான்கு அணுமின் உலைகள் நிறுத்தமாகி அவற்றின் எரிக்கோல்கள் தணிப்பு நீரின்றி நீராவியில் ஹைடிரஜன் வாயு சேர்ந்து வெடிப்புண்டாக்கி அணு உலையின் இரண்டாம் கவசக் கட்டிடத்தின் மேற்தளங்கள் தூளாயின. அதனால் ஓரளவு எரிக்கோல்கள் உருகிக் கதிரியக்கமும் வெளியேறிப் பணியாட்களும் சில பொதுநபரும் கதிரடி பெற்றார்கள். செர்நோபிள் விபத்து நிலை 7 (உச்சம்) என்றும் திரிமைல் தீவு விபத்து நிலை 5 என்றும் அகில உலக அணுசக்தி ஆணையகம் (IAEA – International Atomic Energy Agency) மதிப்பீடு செய்தது. அந்த ஒப்பு நோக்கில் இப்போது ஜப்பான் புகுஷிமா அணுமின் உலைகளின் விபத்து நிலை 4 லிருந்து 5 ஆக உயர்த்தப் பட்டுள்ளது.
இந்தியாவில் இப்போது 20 அணுமின் நிலையங்கள் (2015 ஜூலை வரை) இயங்கி 5780 MWe மின்சார ஆற்றலை மின்வடங்களில் பரிமாறி வருகின்றன. அவற்றில் ஜப்பான் புகுஷிமா மாடல் அணுமின் உலைகள் போல் (BWR – Boiling Water Reactor) மேற்குக் கடற்கரை தாராப்பூரில் (மகாராஷ்டிரா) இரண்டு அணுமின் உலைகள், சுமார் 40 ஆண்டுகள் இயங்கி அவை ஓய்வெடுக்கும் காலம் நெருங்கி விட்டது. தமிழ் நாட்டின் கிழக்குக் கடற்கரை ஓரம் இரண்டு கனநீர் அழுத்த அணுமின் உலைகள் 27 ஆண்டு களாய் மின்சாரம் பரிமாறி வருகின்றன. தமிழகத்தின் தென்கோடி முனையில் கட்டுமானம் ஆகிவரும் கூடங்குளம் ரஷ்ய அணுமின் அணுமின் உலைகள் (VVER -1000) இரண்டில் ஒன்று யுரேனிய எரிக்கோல்கள் இடப்பட்டு இப்போது 1000 MWe முழு ஆற்றலில் இயங்கி வருகின்றது.
ஜப்பான் வடகிழக்குக் கடற்கரையில் புகுஷிமாவில் நேர்ந்த அணு உலைகள் விபத்தி லிருந்து இந்திய அணுசக்தித் துறையினர் கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய பாடங்கள் பல இருக்கின்றன. திரிமைல் தீவு, செர்நோபிள் விபத்துகளுக்குப் பிறகு இந்திய அணுமின் உலைகள் செம்மை ஆக்கப்பட்டன. அதைப் போல் முதலில் கடற்கரை அணுமின் நிலையங்களில் அபாயப் பாதுகாப்பு வெப்பத் தணிப்பு நீர் வசதிகள் இரட்டிப்பு அல்லது முப்புற முறைகளில் மேம்படுத்தப்பட வேண்டும். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக அணுமின் உலைகளைப் பற்றியும் கதிரியக்கப் பாதுகாப்பு பற்றியும் நகரங்கள் அனைத்திலும் பொதுமக்களுக்கு அறிவு புகட்டும் காட்சியகங்கள் அமைக்கப்பட வேண்டும். அணுமின் உலைக்கு 25 மைல் அருகில் வாழ்வோருக்கு அபாய காலப் பாதுகாப்புப் பயிற்சிகள் ஒவ்வோர் ஆண்டும் அளிக்கப் படவேண்டும்.
ஜப்பான் புகுஷிமா அணுமின் உலைகளில் வெடிப்பு நேர்ந்தது போல் இந்தியாவின் நரோரா அணுமின் நிலையத்தில் 1993 ஆம் ஆண்டில் ஒரு வெடி விபத்து நிகழ்ந்தது. ஆனால் அந்த வெடிப்பு அணு உலையால் ஏற்பட வில்லை. மின்சாரம் உண்டாக்க நீராவியால் சுழலும் டர்பைன் வளைத் தட்டுக்கள் முறிந்து, தீப்பொறிகள் கிளம்பி கசியும் ஹைடிரஜன் வாயு எரிந்ததால் மூண்ட வெடிப்பு. அவ்வெடி டர்பைன் கட்டடத்தைத் தூளாக்கியது. அணு உலை பாதுகாப்பாக நிறுத்தமாகி எரிக்கோல் களுக்கு வெப்பத் தணிப்பு நீரை டீசல் ஜனனிகள் ஓடிச் சீராக அளித்தன. ஆனால் ஆட்சி அரங்கு (Control Room) புகை மூட்டத்தில் நிரம்பி நிலைய இயக்குநரை வெளியே செல்ல வைத்தது. நிலைய மின்சாரப் பரிமாற்ற வடங்கள் சேதமாகிப் பல சாதனங்கள் மின்னாற்றல் இழந்தன.
ரஷ்யாவின் செர்நொபில் அணு உலை வெடிப்பு, அமெரிக்காவின் திரிமைல் தீவு அணு உலை விபத்து ஆகியவற்றைப் போலின்றி, 1993 ஆம் ஆண்டு யந்திரப் பழுதுகளால் டர்பைன் ஜனனியில் தீ வெடிப்பு உண்டாக்கி, அணுமின் உலைப் பாதுகாப்பு ஏற்பாடு களை முடமாக்கியது, நரோராவில் நேர்ந்த விபத்து! அபாயத்தின் போது அணு உலை பாதுகாக்கப் பட்டதால், சூழ்வெளியில் கதிரியக்கம் கசிந்து வெளியே பரவ வில்லை! தீ விபத்தால் பெருஞ்சேதம் விளைந்ததே தவிர, நல்ல வேளை மாந்தருக்கு எவ்விதக் காயமோ, அபாயமோ, கதிரடியோ அன்றி மரணமோ எதுவும் நேரவில்லை! ஆனால் கதிரியக்க அணு உலை வெப்பம் அதிர்ஷ்ட வசமாகத் தணிக்கப் பட்டாலும், கடும் புகை மூட்டத்தால் இயக்குநர்கள் கண்காணிக்கும் ஆட்சி அறையில் நின்று, அபாயத்தைக் கட்டுப் படுத்த முடியாமல் புறக்கணித்து ஓட வேண்டிய தாயிற்று!
இந்திய அணுமின் நிலையத்தில் நிகழ்ந்த முதல் விபத்து!
முப்பது ஆண்டுகளுக்கு மேலாகச் சிக்கலான பல அணு ஆராய்ச்சி உலைகளையும், மின்சக்தி பரிமாறும் அணுமின் நிலையங்களையும், பாதுகாப்பாகப் பாரதம் இயக்கிப் பராமரித்து வரும் சமயத்தில் திடாரென 1993 மார்ச் 31 ஆம் தேதி டெல்லிக்கு அருகே இயங்கிக் கொண்டிருந்த நரோரா அணுமின் நிலையத்தில் தீப்பற்றி ஒரு பெரும் வெடி விபத்து நிகழ்ந்து உலகெங்கும் ஓர் அதிர்ச்சியை உண்டாக்கியது! அணுமின் நிலைய இயக்கத்தில் சிறப்பான அனுபவம் பெற்ற இந்திய நிபுணர்கள் கண்முன்பாக, இத்தகைய கோரச் சம்பவம் நேர்ந்தது மன்னிக்க முடியாத ஓர் நிகழ்ச்சி யாகும்! பொதுத்துறை டர்பைன் ஜனனிகளைத் தகர்த்து, டர்பைன் கட்டடத்தில் பல பகுதிகளை எரித்து, மின்சார வயர்களை கரித்துச் சாம்பலாக்கி, அணு உலைப் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளை முடமாக்கிய அந்த விபத்து விளையாமல், இயக்குநர்கள் முன்னறிவுடன் கண் காணித்து நிறுத்தி யிருக்க முடியும் என்பது கட்டுரை ஆசிரியரின் ஆழ்ந்த கருத்து.
அழுத்தக் கனநீர் இரட்டை நிலையத்தின் முதல் யூனிட்டில்தான் விபத்து நேர்ந்தது! அணு உலையிலோ அன்றி அணு உலைத் துணை உறுப்புகளிலோ எவ்விதப் பழுதும் உண்டாகித் தீ தூண்டப் பட வில்லை! நீராவி ஓட்டும் பொதுத்துறைச் சாதனமான [Conventional Equipment] டர்பைன் கீழ் நிலைச் சுழற் தட்டுக்கள் [Low Pressure Turbine Blades] ‘தளர்ச்சி முறிவுகளால் ‘ [Fatigue Failures] அநேகம் உடைந்து தீப்பொறி எழுப்பி, ஜனனியின் கசிவில் வெளியேறிய ஹைடிரஜன் வாயுவுடன் மூர்க்கமாய்த் தீப்பற்றி வெடிப்புப் சத்தம் உண்டானது! இந்தியா, பாகிஸ்தான், அர்ஜென்டைனா, கொரியா, ருமேனியா, சைனா ஆகிய உலக நாடுகளில் ஓடும் கனநீர் அணுமின் நிலையங்களில், டர்பைன் தட்டுகள் உடைந்து தீப்பற்றி ஹைடிரஜன் வாயுவுடன் எரிந்து வெடிப்பது, அதுவே முதல் தடவை!
யந்திரப் பழுதும், அடுத்து மனிதத் தவறும் சேர்ந்து உண்டாக்கிய மாபெரும் விபத்துத் தரத்தில் அது மூன்றாவது மட்டத்தில் [Level:3] மதிப்பிடப் படுகிறது! யந்திரப் பழுது முதலில் ஆரம்ப மானது! அதன் எச்சரிக்கை அளவை இயக்குபவர் கவனமாகக் கண்காணித்துச் செப்பணிடாததால் அடுத்துப் பயங்கர விபத்து நிகழ்ந்தது! நல்ல வேளையாக அணு உலை நிறுத்தப் பட்டு, தொடர்ந்து நியூட்ரான் பெருக்கம் தடைபட்டு, வெப்ப சக்தித் தணிக்கப் பட்டது! விபத்தின் போது சாதனங்களும், மின்சாரக் கேபிள்களும் தீப்பற்றிப் பெரும் சேதம் விளைந்து, அணு உலைப் பாதுகாப்புக்குப் பல இடையூறுகள் ஏற்பட்டாலும், மாந்தருக்குக் காயமோ, மரணமோ, கதிர்வீச்சுத் தாக்குதலோ எதுவும் உண்டாக வில்லை!
ஆனால் நிலைய இருட்டடிப்பில் ஒரு பெரும் வெடிப்பு விபத்தைக் கையாண்டு, அணு உலையில் தவறுகள் எதுவும் நிகழாதவாறு, பாரத இயக்குநர் பலர் அதைப் பாதுகாத்த சாமர்த்தியம் போற்றத் தகுந்த ஒரு சாதனையாகும்!
நரோரா அணுமின் நிலையத்தின் அமைப்பு
நரோரா அணுமின் நிலையம் டெல்லிக்கு அருகே கங்கை நதிக் கரை ஓரம், உத்திரப் பிரதேச மாநிலத்தில் அமைக்கப் பட்டுள்ளது. 235 MWe ஆற்றல் கொண்ட இரட்டை அணு உலைகள், கனடாவின் ‘காண்டு ‘ அழுத்தக் கனநீர் அணு உலை [CANDU-220 MWe Pressurized Heavy Water Reactor] இனத்தைச் சார்ந்தவை. முதலில் நிறுவப் பட்ட ராஜஸ்தான் முன்னோடி அணு உலையைப் [Rajasthan Prototype Atomic Power Reactor] பல முறைகளில் மாற்றம் செய்து, இரண்டாம் பிறப்பு முற்போக்கு அணு உலைகளாக [Second Generation Advanced Candu Reactors] அமைக்கப் பட்டது, நரோரா! முதலாவது யூனிட் 1989 ஆம் ஆண்டில் இயங்க ஆரம்பித்து, 1991 ஆண்டிலிருந்து வணிக ரீதியாக இயங்குவதாய் அறிவிக்கப் பட்டது! 1989-1993 ஆண்டுகளில் அந்த யூனிட் 50 MWe முதல் 220 MWe மின்னாற்றல் அனுப்பி வந்தது! இரண்டாம் யூனிட் 1991 ஆண்டு முதல் இயங்கி வருகிறது. இரண்டு நிலையங்களின் 90% உறுப்புகள் உள்நாட்டுத் தொழிற் சாலைகளைக் கொண்டு உருவாக்கப் பட்டவை.
நரோரா நிலையங்கள் கட்டுவதற்கு 12 வருடங்களுக்கும் மேல் ஆகி விட்டது! காரணம் அணு உலை உறுப்புகளின் டிசைன் வினைகளும், அவற்றைத் தயாரித்து அமைக்கும் கட்டட வேலைகளும் ஒன்றாகச் செய்யப் பட்டு வந்தன! சில சமயங்களில் டிசைன் பணிகள் தாமதப் படவே, கட்டமைப்பு வேலையாளிகள் காத்திருக்க வேண்டிய தாயிற்று! பாரதத்தில் முதன் முதலாகத் தயாரிக்கப் பட்ட நீராவி ஜனனிகள் [Steam Generators] வருவதற்கு மிகவும் தாமத மானதால், அதைச் சார்ந்த பல பணிகளும் தடைப் பட்டன!
அணு உலை, அணு உலைத் துணைச் சாதனங்கள் யாவும் இரட்டைக் கான்கிரீட் கோட்டை அரண்களின் உள்ளே அமைக்கப் பட்டுள்ளன. இயற்கை யுரேனியம் எருவாகவும், கனநீர் மிதவாக்கியாகவும், கனநீர் பிரதம வெப்பக் கடத்தியாகவும் அணு உலையில் பயன்படுகின்றன. நீராவி ஜனனியில் சாதாரண நீர் உபயோக மாகிறது. காலாண்டிரியா அணு உலைக் கலனில் [Calandria Reactor Vessel] 306 அழுத்தக் குழல்கள் [306 Pressure Tubes] நுழைக்கப் பட்டு, ஒவ்வொரு குழலிலும் 12 எரிக்கட்டுகள் [12 Fuel Bundles in each Tube] உள்ளன. ‘காளான் ‘ வடிவ முடைய நீராவி ஜனனிகள் [Mushroom type Steam Generators] நான்கும், வெப்பக் கடத்திக் கனநீரை அணு உலை, கொதி உலை ஆகியவற்றின் ஊடே சுற்றி அனுப்ப நான்கு பூதப் பம்புகளும் [Giant Pumps] அணு உலைக்கு மேல் தளத்தில் அமைக்கப் பட்டுள்ளன!
பொதுத்துறை நீராவிச் சாதனங்கள் டர்பைன், தணிப்புக் கலன், கொதி உலை அனுப்பு நீர் ஏற்பாடுகள் [Boiler Feed Water], மற்றும் மின்சாரம் உற்பத்திச் சாதனங்கள் ஜனனி, மின்காந்த எழுப்பி [Electric Generator & Exciter] போன்றவை டர்பைன் கட்டத்தில் நிறுவப் பட்டுள்ளன. டர்பைன் தணிப்புக்கலனில் உள்ள [Turbine Condensers] தளர் நீராவியைக் குளிர்விக்க மாபெரும் இரட்டைக் ‘குளிர்ச்சிக் கோபுரங்கள் ‘ [Cooling Towers] நிலையத்தின் பரந்த வெளியில் அமைக்கப் பட்டுள்ளன!
பூகம்பம் தாக்கும் பாதுகாப்பற்ற தளத்தில் [Seismically unsafe Area] நரோரா அணுமின் நிலையம் அமைக்கப் பட்டுள்ளது என்று பல எதிர்ப்புக் கிளர்ச்சிகள் ஆரம்பத்தில் எழுந்தன! ஆனால் அணுசக்தி துறையகம் தனித் துறைஞர் ஆய்வுரைகளையும் மற்றும் தமது ஆராய்ச்சிகளையும் எடுத்துக் கொண்டு, பூகம்ப விளைவுகளால் தகர்க்கப் படாத முறையில் அணு உலை உறுதியாகக் கட்டப் பட்டுள்ளது என்று அறிவிக்கிறது!
கனநீர் அணு உலைகளைக் கட்டுப்படுத்தும் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள்
அபாயப் பாதுகாப்புக்கு அணு உலையை நிறுத்த ராஜஸ்தான், கல்பாக்கம் நிலையங்களில், மிதவேக நியூட்ரான் பெருக்கத்தை முற்றிலும் தடுக்க, மிதவாக்கிக் கனநீரை உலைக் கலனிலிருந்து ஈர்ப்பியல்பில் கொட்டிவிடும் ஏற்பாடு [Dumping System by Gravity] உள்ளது. அவற்றைப் போலின்றி முற்போக்காக நரோரா அணு உலைகளில் விரைவாக நிறுத்தும் வேறுபாடான, தனிப்பட்ட தடுப்பு ஏற்பாடுகள் இரண்டும் [Two Independent Fast-acting Shutdown Systems], மெதுவாக நிறுத்தும் தடுப்பு ஏற்பாடு ஒன்றும் [One Slow-acting Shutdown System] அமைக்கப் பட்டுள்ளன. அபாய கால மின்சாரம் [Emergency Power Supply] இல்லாத ‘நிலைய இருட்டடிப்பு ‘ [Station Blackout] சமையத்தில், சுயமாய் இயங்கும் தடுப்பு முறைகள் பணி புரியா! அப்போது கையாட்சி முறையில் மிதவாக்கிக் கனநீரில் நியூட்ரான் நஞ்சைச் செலுத்தும் [Neutron Poison Injection System] நான்காவது ஏற்பாடும் உள்ளது.
‘காட்மியம் கோல்கள் ‘ கொண்ட பிரதமத் தடுப்பு ஏற்பாடு ஈர்ப்பியல் விசையால் [Primary Shutdown System with Cadmium Rods, dropping under gravity] அணு உலைக்குள் விழுபவை! துவிதத் தடுப்பு ஏற்பாடு [Secondary Shutdown System] ‘லிதியம் பென்டாபோரேட் ‘ திரவத்தை 12 செங்குத்துக் குழல்களில் [Lithium Pentaborate Solution in 12 Vertical Tubes] கொண்டது. மெதுவாய்ப் பாதுகாக்கும் மூன்றாவது முறைப்பாடு: போரிக் ஆஸிட் நஞ்சை கனநீர் மிதவாக்கியில் செலுத்திக் கலக்கும் ஏற்பாடு! காட்மியம், லிதியம் பென்டாபோரேட், போரிக் ஆஸிட் ஆகிய அனைத்தும் அணுப்பிளவு வினைகளில் உண்டாகும் நியூட்ரான்களை விழுங்கி, அவற்றின் பெருக்கத்தைத் தடுப்பவை!
விபத்தின் போது அணு உலை வெப்பத் தணிப்பு ஏற்பாடுகள்
அணுமின் நிலையங்களில் எதிர்பார்க்கப்படும் நான்கு வித விபத்துக் காட்சிகள் [Four Accident Scenarios] ஆய்வுக்கு எடுத்துக் கொள்ள முக்கியமானவை:
1. அணு உலையில் ‘வெப்பக் கடத்தித் திரவ இழப்பு விபத்து ‘ [Loss of Coolant Accident (LOCA)]
2. நிலைய இருட்டடிப்பு (அபாய கால அனைத்து மின்சார வினியோக இழப்பு) [(Station Blackout) Loss of Emergecy Power with Both Class I & II Supply].
3. அணு உலை நியூட்ரான் பெருக்கக் கட்டுப்பாடு இழப்பு (வெப்ப சக்தி மீறல்) [Loss of Regulation (LOR)]
4. நிலையத்தின் முக்கிய நீராவிப் பெருங் குழல் முறிவு [Main Steam Line Break].
முதல் விபத்தைக் கையாள நான்கு வித பாதுகாப்பு முறைபாடுகள் உள்ளன:
1. மேல் அழுத்த கனநீர் செலுத்தும் ஏற்பாடு [High Pressure Heavy Water Injection System].
2. இடை அழுத்த நீர் செலுத்தும் ஏற்பாடு [Intermediate Pressure Light Water Injection System].
3. கீழ் அழுத்த நீர் செலுத்தும் ஏற்பாடு [Low Pressure Light Water Injection System].
4. நீண்ட கால கீழ் அழுத்த நீர் சுற்றும் ஏற்பாடு [Long Term Low Pressure Light Water Recirculation System].
இவற்றில் பல ஏற்பாடுகள் மூன்றில் இரட்டை உடன்பாடு [Two out of three Coincidence Logic] விதியைப் பின்பற்றுபவை!
நரோரா வெடிப்பில் விளைந்த எதிர்பாராத விளைவுகள்
விபத்து நேர்ந்த அன்றைய நாளில் [1993 மார்ச் 31] முதல் யூனிட் 185 MWe ஆற்றலில் இயங்கி வந்தது. அந்தச் சமயத்தில் இரண்டாவது யூனிட் நிறுத்தமாகிச் செப்பணிடும் பணிகள் செய்யப் பட்டு வந்தன. காலைப் பொழுது புலர்வதற்கு முன்பு 3:31 A.M. மணிக்கு ஓடிக் கொண்டிருந்த டர்பைன் உச்ச அதிர்வுகளால் திடாரென நிறுத்தம் [Tripped due to High Vibrations] ஆனது! ஆட்சி அறையில் டர்பைன் ஜனனி துணை உறுப்புக்களின் காட்சி முகப்பில் [Control Room Turbo-Generator Auxiliary Panels] பல எச்சரிக்கைச் சிவப்பு விளக்குகள் பளிச்சிட்டு கீச்சொலி எழுப்பின! அதே சமயம் உண்டான ஓர் பேரிடிச் சத்தம் ஆட்சி அறை, டர்பைன் கட்டடத்தின் உள்ளும் புறமும் பணி புரிந்த இயக்குநர் காதுகளைப் பிளந்தது! அத்துடன் பேரதிர்ச்சியில் ஆட்சி அறைத் தளமே ஆட்டம் கண்டது! குப்பென்று வெப்பக் காற்று தூசிகளைக் கிளப்பிக் கொண்டு வீசியது!
டர்பைன் மாளிகையில் ஜனனியின் உராய்வு வளையங்கள் முனையில் [Slip Rings End of Generator] பெருந்தீப் பற்றக் காணப் பட்டது! இரண்டாவது யூனிட் ஓரம் ஓய்வில் வைக்கப் பட்ட யந்திரத் தூக்கியில் இருந்த வேலையாளி [Turbine Building Crane Operator], முதலாவது யூனிட் டர்பைன் தொகுப்பிலும் [Tubine Set] பெருந் தீப்பற்றி நீல நிறத்தில் எரியக் கண்டார்! டர்பைன் மசிவு ஆயில் [Turbine Lubricating Oil] எல்லா இடத்திலும் சிந்தி அவற்றிலும் தீப் பற்றிப் பெருகியது! அத்துடன் வெடித்த பாகங்களிலிருந்து குப்பெனக் கசிந்து வெளியேறும் வெப்ப நீராவியின் வெண் முகில் மண்டலம்! தீ அணைப்புப் படையினர் உடனே அழைக்கப் பட்டனர்! அபாயச் செய்தியைக் கேட்டு, அணு உலையைச் சேர்ந்த 50 பேர்கள் உதவி செய்ய நிலையத்துக்கு விரைந்தனர்.
மில்லி வினாடி நேரத்தில் நிலையத்தின் மின்சாரம் அனுப்பும் யூனிட் டிரான்ஸ்ஃபார்மர் [Unit Transformer], ஜனனியின் டிரான்ஸ்ஃபார்மர் [Generator Transformer], ஜனனிக்கு மின்காந்தம் ஊட்டும் தொடர்பு [Generator Field Breaker], 6.6 KV மின்சார வினியோகத் தொடர்பு [6.6 KV Station Breaker] யாவும் துண்டிக்கப் பட்டு அணுமின் நிலையம் மின்சாரம் இன்றி தனிப்பட்டுப் போனது! 600 மெகா வாட் வெப்ப சக்தியைக் கடத்தி நீரனுப்பும் நான்கு பூதப் பம்புகளும் நின்று போயின! கொதி உலையில் 600 மெகா வாட் வெப்ப சக்தியை மாற்றும் டர்பைன் யந்திரம் உடைந்து நின்று போனதால், நீராவி கசிந்து டர்பைன் மாளிகை எங்கும் பரவியது!
தொடர்ந்து இயங்கிக் கொண்டிருந்த அணு உலை 39 வினாடிக்குப் பின் ஆட்சி அறை இயக்குநரால் நிறுத்தப் பட்டது! ஆட்சி அறையின் காட்சி முகப்பில் [Control Room Indicating Panels] அநேக எச்சரிக்கைச் சிவப்பு விளக்குகள் சிமிட்டிச் சிமிட்டிக் கூச்சலிட்டன! காரணம் ஆட்சி அறைக் காட்சி அரங்கு உபரிகளுக்கு மின்சார அனுப்பும் வயர்களில் [Control Component Power Supply] தீப் பற்றி அவை யாவும் துண்டிக்கப் பட்டன! உடனே அபாய கால மின்சாரம் அளிக்கும், இரண்டாம் வகுப்பு ஆற்றல் பரிமாறும் [Class II Power Supply] மோட்டர் ஜனனி தொகுப்பும் [Motor Generator Set] அற்று விடப் பட்டது! அதற்குத் துணையாய் மிதந்து கொண்டிருக்கும் முதல் வகுப்பு மின்கலன்களின் ஆற்றலும் [Poised Class I Battery Power] கேபிள்கள் எரிந்ததால் துண்டிப் பானது! அதாவது நிலையத்தின் எந்தப் பணிக்கும் உதவ முடியாமல் அனைத்து மின்சார ஆற்றல்கள் இருந்தும், இல்லாமல் போயின!
அணுமின் நிலையத்தில் டர்பைன் ஓடாது நீராவியின் அழுத்தம் அதிகமானதால், விபத்து நிகழ்ந்து ஐந்தாவது நிமிடத்தில் ‘அபாய கால நீராவி நீக்கிகள் ‘ [Atmospheric Steam Discharge Valves] கையாட்சியில் திறக்கப்பட்டு அணு உலைத் ‘தீவிரத் தணிப்பு ‘ [Reactor Crash Cooldown] ஆரம்ப மானது! அணு உலைக் கோட்டை அரண் தனித்து விடப்பட்டு, வாயுப் போக்கு வரத்து யாவும் அடைக்கப் பட்டன
அணுமின் நிலைய அபாய நிலை அறிவிப்பு!
வெடிப்பு ஏற்பட்ட எட்டாவது நிமிடத்தில் ‘அணுமின் நிலைய அபாய நிலை அறிவிப்பு ‘ [Plant Emergency Declaration] வெளியாக்கப் பட்டது! அதே சமயம் புகை மூட்டம் பெருகிக் கண்காணிக்க முடியாமல் ஆட்சி அறையிலிருந்து எல்லா இயக்குநர்களும் ஓட வேண்டிய தாயிற்று! பத்து நிமிடம் கடந்து வெளியே உள்ள டாசல் ஜனனி ஓட்டும் இரண்டு தீ அணைப்பு பம்புகளை ஓட்டினார்கள்! டர்பைன் கட்டடத் தீயை அணைக்க மட்டும் ஒன்றரை மணி நேரமானது! இரண்டு மணி நேரம் கடந்து, போரிக் ஆஸிடை கனநீர் மிதவாக்கியில் செலுத்தும் [Boric Acid Injection System] அணு உலையின் இரண்டாவது தடுப்பு ஏற்பாடு, மின்சாரம் இல்லாததால் கையாட்சியில் திறக்கப் பட்டது!
நான்கு மணி நேரம் கடந்து, இயக்குநர் அணு உலைக் கோட்டை அரணுக்குள் சென்று சோதித்ததில், கதிரியக்கம் எப்போதும் உள்ளபடிக் குன்றிய அளவிலே இருந்தது. ஐந்தரை மணி நேரம் கழித்து தீயணைப்பு நீர் கொதி உலைக் கலன்களில் நிரப்பப் பட்டது! அணு உலையின் இரு முனையிலும் கதிர்வீச்சுத் தடுப்பாக அமைக்கப் பட்டுள்ள ‘முனைக் கவசச் சாதனத்தின் ‘ வெப்பத்தைத் தணிக்க [Endshields Cooling System] தீயணைப்பு நீரே பயன் பட்டது! புகை மண்டலம் கரைந்துபோய், ஆட்சி அறைக்குள் மறுபடியும் புகுந்து செல்ல 13 மணி நேரம் கடந்தது! பதினைந்து மணி நேரம் கடந்து நிலையத்தின் புறத்தே சூழ்வெளியைச் சோதித்ததில், கதிரியக்கப் பொழிவுகள் எதுவும் காணப்பட வில்லை! வெடி விபத்து நேர்ந்து 19 மணி நேரங் கழிந்து, இரவு (11:45 P.M) ‘அபாய நிலை அறிவிப்பு ‘ நீக்கப் பட்டது!
விபத்திற்குப் பிறகு மாற்றப்பட்ட யந்திர மின்சார சாதனங்கள்
விபத்தின் விளைவுகளை நீக்கி யாவற்றையும் புதுப்பிக்க இரண்டு ஆண்டுகளும், பல கோடி ரூபாய்களும் செலவாகின!
1. நிறுத்தப்பட்ட அணு உலையின் பாதுகாப்பைக் கண்காணிக்கும் உளவு அமைப்புகள், ஏற்பாடுகள் ஆகியவை ஒழுங்கு முறையில் இயங்க முதலில் சீராக்கப் பட்டன.
2. கட்டத்தில் எரிந்து சிதைந்து போன சாதனங்கள், கரிந்து போன வயர்கள், கேபிள்கள் மாற்றப் பட்டன. அவற்றுக்குச் சிறப்பான ‘தீக் கவச, புகை குன்றிய கேபிள்கள் ‘ [Fire Resistant Low Smoke Cables & Wire] உபயோக மாயின. தீப்பிழம்பில் வெந்த கான்கிரீட் தளங்கள், சுவர்கள் ஆகியவற்றில் தளர்ச்சியால் உறுதி இழப்பு நேர்ந்துள்ளதா வென்று சோதிக்கப் பட்டுச் செப்பணிடப் பட்டன!
3. முழு டர்பைன் ஜனனியும், அவற்றுக்கு உகந்த உபரிச் சாதனங்களும் மாற்றலாகின!
4. ஒவ்வோர் தள மட்டத்திலும் ‘தீத் தடுப்பு அரண்கள் ‘ [Fire Barriers], ‘தீத் துண்டிப்புகள் ‘ [Fire Breakers] அமைக்கப் பட்டன!
5. இரண்டாவது யூனிட்டின் டர்பைன் சுழற் தட்டு உருளை [Turbine Blades Rotor] நீக்கப் பட்டு, புதிதாக மேம்படுத்தப் பட்ட டர்பைன் உருளை இணைக்கப் பட்டது!
6. முதல் யூனிட் தளத்தில் முன்பு அமைக்கப் பட்ட, இரண்டாம் யூனிட்டின் சாதனங்கள் நீக்கப் பட்டு அவற்றுக்கு உரிய இடத்தில் மாற்றப் பட்டன.
7. அபாய மின்சார வினியோகம் துண்டிக்கப் பட்டு [Class III Emergency Power], நிலைய இருட்டடிப்பு [Station Blackout] நேரும் சமயத்தில், முதல் வகுப்பு, இரண்டாம் வகுப்பு மின்சார வினியோகமும் [Class I, Class II Electric Supply] முடமாகிப் போனால், அணு உலைப் பாதுகாப்பை எப்படிக் கையாளுவது என்பதற்கு வரைமுறைகள் எழுதப் பட்டு, பயிற்சிகளும் இயக்குநர்களுக்கு அளிக்கப் பட்டது.
8. நரோரா மாடல் டர்பைன் சென்னைக் கல்பாக்கம் அணுமின் நிலையத்திலும் பயன் படுவதால், அவையும் மாற்றப்பட்டு, புதுப்பிக்கப் பட்ட டர்பைன் சுழற் தட்டு உருளைகள் இணைக்கப் பட்டன.
டர்பைன் ஜனனி வெடி விபத்தின் காரணங்கள்! கற்ற பாடங்கள்!
யந்திர சாதனங்கள் யாவும் முறிவதற்கு முன்பு, தமது தனி ஊமை மொழியில் குறி சொல்லும்! பழுதான டர்பைன் சுழற் தட்டுகளின் அதிர்வுகளைக் கண்காணிக்கப் பல உளவிகள் [Vibration Probes] உள்ளன! சுழற் தட்டுகள் முறிந்த நரோரா டர்பைன் மாடல், முந்தைய கல்பாக்க அணுமின் நிலையங்களிலும் நிறுவன மானது! ஏற்கனவே கல்பாக்கத்தில் அந்த மாடல் டர்பைன் இயங்கும் போது, அதிர்வுப் பிரச்சனைகள் [Vibration Problems] இருந்ததாக அறியப் படுகிறது! நரோரா கீழ் அழுத்த டர்பைனில் எதிர்பார்க்கப் பட்ட, அதே பிரச்சனைகள் சரிவரக் கண்கணிக்கப் படாது போனால், அநேக சுழற் தட்டுகள் ஒரே சமயத்தில் முறிந்து போகும் வரை முற்ற விட்டதாக அறியப் படுகிறது!
விபத்துக்கு முன்பு நரோரா ஆட்சி அறையில் எச்சரிக்கை செய்த டர்பைன் அதிர்வு மானிகளை [Vibration Monitors], இயக்குநர் புறக்கணித்ததாக அறியப் படுகிறது! ஜனனியில் வெப்பம் தணிக்கும் ஹைடிரஜன் வாயு கசிவதைக் கண்காணிக்கும் உளவிகளும், எச்சரிக்கை ஏற்பாடுகளும் அமைக்கப் பட்டுள்ளன! ஆகவே மின்சார ஜனனியில் ஹைடிரஜன் வாயுக் கசிவின் [Hydrogen Gas Leakage] எச்சரிக்கைகள், டர்பைன் இயக்குநர் கவனத்தைக் கவராதது ஆச்சரியமாக உள்ளது! இவ்விரண்டு எச்சரிக்கைகளை இயக்குநர் கவனமாகக் கையாண்டிருந்தால், டர்பைன் வெடி விபத்து நேர்ந்திருக்காது! நிலையம் முடமாகி மின்சக்திப் பரிமாறாமல், செப்பணிடுவதில் இரண்டாண்டு காலம் வீணாகிப் போயிருக்காது! பல கோடி ரூபாய்ச் செலவை இழுத்து விட்ட நரோராவின் கோர விபத்துக்கு மனிதத் தவறுகளும் யந்திரப் பழுதுகளுமே காரணம்!
1. ‘சாதனத் தரக் கட்டுப்பாடுத் திட்டம் ‘ [Equipment Quality Assurance Program] அணுமின் நிலைய அமைப்புக் கலாச்சாரமாக [Quality Culture] டிசைன், உற்பத்தி, நிறுவகம், சோதிப்பு, இயக்கம், பராமரிப்பு [Design, Manufacturing, Construction, Commissioning, Operation & Maintenance] ஆகிய அனைத்து நிலைகளிலும் புகுத்தப் பட்டது!
2. இரட்டை அணுமின் நிலைய அமைப்புகளில் தீப்பற்றி அழிக்காதவாறு, மின்சாரம் பரிமாறும் வயர்களும், கேபிள்களும் பிரிக்கப் பட்டுத் தீக் கவசக் குகைகளில் அமைக்கப் பட்டன! அணுமின் சாதனங்களுக்குத் தனித் தனியாக இரட்டை மின்சார வினியோகக் கேபிள்களைப் பதித்து, ஒன்றில் பழுது ஏற்பட்டால், அடுத்த வழியில் மின்சக்தி கிடைக்குமாறு பிரிக்கப் பட்டது.
3. அபாய காலத்தில் ஆட்சி அறையில் இயக்குநர் பணி புரியமாறு மாற்றங்கள் செய்யப் பட்டன.
4. முதல் வகுப்பு, இரண்டாம் வகுப்பு மின்சாரப் பரிமாறலும் துண்டிக்கப் பட்டு, நீடித்த நிலைய இருட்டடிப்பு [Extended Station Blackout] சமயத்தில், அணு உலைப் பாதுகாப்பு, கொதி உலைக்கு நீரனுப்பல் போன்ற பிரச்சனைகளைத் தீர்க்க ஆய்வு முறை வழிகள் தயாரிக்கப் பட்டன.
5. இயக்கத்திற்கு முன்பும், பின்பும் செய்ய வேண்டிய டர்பைன், ஜனனிகளின் கண்காணிப்பு, செப்பணிடும் சோதனைகள் [Pre-Service, In-Service Inspections] எதுவும் புறக்கணிக்கப் படாமல் சரியான சமயத்தில் முடிப்பதற்குக் கட்டாய விதிகள் நிலைநாட்டப் பட்டன.
6. அணு உலை நீராவி ஆக்கும் ஏற்பாடுகளைத் தவிர்த்து [Outside the Nuclear Steam Supply Systems] பொதுத்துறைச் சாதன ஏற்பாடுகள் [Conventional Systems] எவை யெல்லாம் அணு உலைப் பாதுகாப்பைப் பாதிக்கலாம் என்பது ஆராயப் பட்டது.
7. தீ அணைப்பு நீர், தீயை அணைக்கப் பயன்படும் போது, அதே சமயத்தில் அணு உலை வெப்ப நீக்கப் பாதுகாப்புக்கும், கொதி உலைக்கு அபாய கால நீர் அனுப்பவும், மற்றும் பாதுகாப்புக்கு உடந்தையான ஏற்பாடுகளுக்கும் வேண்டிய நீர் செலுத்தவும், தீ அணைப்பு நீர் ஏற்பாடு [Fire Figting System] உதவுமா வென்று ஆராயப் பட்டது.
நரோரா விபத்தைப் போல் மீண்டும் பாரத அணுமின் நிலையங்களில் நிகழுமா ?
அணு உலைப் பாதுகப்புக்குச் சுயக் கட்டுப்பாடு முறைகள் எத்தனை இருந்தாலும், இயக்கத்தின் போது மனிதக் குறுக்கீடுகள் எழுவதைத் தடுக்க முடியாது! மனிதர் அறிந்தோ, அறியாமலோ செய்யும் கைத் தவறுகளையோ [Physical Errors], அல்லது சீர் தூக்கிப் பார்த்துச் சிந்திக்கும் மூளைத் தவறுகளையோ [Judgemental Errors] யாராலும் கட்டுப் படுத்த முடியாது! கைத் தவறுகளைக் கண்காணிப்புகள் மூலம் குறைக்கலாம்! ஆனால் ஆட்சி அறை எச்சரிக்கைக் காட்சிகளை உடனே ஆராய்ந்து, சீக்கிரம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று தீர்மானிக்கும் மூளைத் தவறுகளை எவராலும் தடுக்க முடியாது!
நரோராவில் ஏற்பட்ட தீ விபத்து போல், பாரதத்தின் புதிய அணு உலைகளில் மீண்டும் நேர்ந்திட வழியில்லை! ஆனால் வேறுவித விபத்துகள், மானிடத் தவறுகளால் தூண்டப் பட்டு அணு உலைகளில் நேரலாம்! மனிதத் தவறுகளைப் பயிற்சி முறைகள் மூலமும், தொடர்ந்த கண்காணிப்புகள் மூலமும் குறைக்க முயற்சி செய்ய வேண்டும்! அடிக்கடி நினைவூட்டும் இயக்குநர் பயிற்சிகளும், அனுபவ இயக்குநரின் கண்காணிப்பும் அணு உலைகளில் அபாயங்கள் நிகழப் போவதை நிச்சயமாகத் தடுக்க முடியும்! அடுத்து யந்திரச் சாதனங்கள் தயாரிப்பின் போது புரியும் முக்கிய பணியான ‘தரக் கட்டுப்பாடுகள் ‘ [Quality Controls] பழுதுகள் முதலிலே ஏற்படாமல் தடை செய்யும்! ஆரம்ப நிலை யந்திரத் தரக் கட்டுப்பாடும், மனிதத் தவறுகளைக் குறைக்கும் குறிக்கோளுடன் நடத்தும் முற்போக்குப் பயிற்சி முறைகளும், அனுபவ இயக்குநர் கண்காணிப்பும் கடைப்பிடிக்கப் பட்டால், விபத்துக்கள் நேராமல் பாரதத்தில் அணுமின் உலைகளில் மின்சக்தி உற்பத்தி செய்ய முடியும்!
*****************
தகவல்:
1. Nuclear News: The New Indian Nuclear Plants, Narora and Beyond By: Gregg Taylor [April 1990].
2. Candu Owners Symposium: Narora Turbine Failure Event (March 31, 1993) By: Y.S.R. Prasad, Executive Director [Operations], Nuclear Power Corporation India Ltd.
3. Nuclear Europe Worldscan: Progress of India ‘s Nuclear Power Program [Feb. 2001].
4. World Atlas of Seismic Zones & Nuclear Power Plants [Nov. 1982].
5. http://en.wikipedia.org/
7. http://www.npcil.co.in/main/
+++++++++++++++
S. Jayabarathan (jayabarathans@gmail.com) July 20, 2015 [R-2]
http://jayabarathan.wordpress.
‘பாம்புத் தலைமேலே நடமிடும் பாதத்தினைப் பணிவோம்
மாம்பழ வாயினிலே குழலிசை வன்மை புகழ்ந்திடுவோம்’ என்ற
மகாகவி பாரதியாரின் வரிகளால் வந்த வெண்பா….
‘பாம்பின் தலைமேல் படமொடுங்க ஆடிடும்
மாம்பழ வாயா, மதுராவின், -ஆம்பிளை,
சிங்கமே, வெல்லமே, சீராயர் செல்லமே
வங்கக் கடல்கடைந்தோய் வா’ ….கிரேசி மோகன்….
இந்த வார வல்லமையாளராகப் பாராட்டப்படும் இசைக்கவி இரமணன் அவர்களைப் பற்றிய ஒரு அறிமுகம் முற்றிலும் தேவையற்றது. அவரது இலக்கிய பகிர்வுகளில் மூழ்கித் திளைத்திராத தமிழரும் இருக்க வாய்ப்பில்லை. இருப்பினும் முன்னுரையாக ஓரிரு அறிமுக வரிகள் தரவேண்டும் என்ற மரபில் அடுத்து சில வரிகள் அவரைப் பற்றி இங்கு தரப்படுகிறது. நெல்லையில் பிறந்த இசைக்கவி இரமணன், கவிஞர், எழுத்தாளர், சொற்பொழிவாளர், தொகுப்பாளர் எனப் பன்முகத் திறமை கொண்ட பல்கலை வித்தகர் என்று அறியப்படுகிறார். ‘தி இந்து’ பத்திரிகையில் 28 ஆண்டுகள் பணியாற்றி உள்ளார்.
இசைக்கவி இரமணன் பொதிகை தொலைக்காட்சியில் “கொஞ்சம் கவிதை கொஞ்சம் தேநீர்” என்ற நிகழ்ச்சியைத் தொகுத்து வழங்கியும், அகில இந்திய வானொலியிலும் பல சொற்பொழிவுகளையும் ஆற்றியுள்ளார். தற்பொழுது சங்கரா தொலைக்காட்சியில், மஹா பெரியவா என்று போற்றி வணங்கப்படும் காஞ்சி மகான் அவர்களைப் பற்றி தினமும் காலை 5.40 மணிக்கு ‘காஞ்சி மகான்’ பற்றிய சொற்பொழிவுகளை வழங்கி வருகிறார். இதுவரை ‘காஞ்சி மகான்’ பற்றி 139 சொற்பொழிவுகளை இந்நிகழ்ச்சியின் மூலம் வழங்கியுள்ளார் (https://www.youtube.com/watch?v=tzYeHk_Zoz8&list=TLp3FHEL4CnDUxNzA3MjAxNQ).
வல்லமை இதழின் வளர்ச்சியில் அக்கறை கொண்டவர் இசைக்கவி ரமணன். வல்லமை இதழ் தொடங்கிய 2010 ஆம் ஆண்டு, ஒரு நூல் அறிமுகக் கட்டுரையை வல்லமையில் எழுதியது முதல், வல்லமை இதழின் வளர்ச்சியில் தனது படைப்புகளின் மூலம் தொடர்ந்து பங்களித்து வருகிறார். வல்லமை தனது ஐந்தாண்டு இலக்கியப் பயணத்தைக் கடந்து ஆறாம் ஆண்டில் காலடி வைத்ததைக் கண்டு மகிழ்ந்து, வாழ்த்துக் கவிதையொன்றையும் வழங்கி பாராட்டி மகிழ்ந்தார். கவிதையின் சிறு பகுதி கீழே, முழுக்கவிதையையும் இந்தச் சுட்டி வழி சென்று ஆண்டுவிழாக் காணும் வல்லமைக்கு வாழ்த்து! (- http://www.vallamai.com/?p=57588) படிக்கலாம்.
[…]
பல்லாண்டு வாழ்க! பலநூறு காண்க!
பைந்தமிழின் களஞ்சியமாய்ப் பலவிதமாய் விரிக!
சொல்லாண்டு வாழ்க! சுவைபலவும் காண்க!
சோகமே இல்லாத சொர்க்கமாக விரிக!
எல்லோர்க்கும் இடம்தந்தே மிகவிரிந்து வளர்க! இந்த
ஏழைக்கும் இடம்தந்தீர் என்நன்றி ஏற்க!
வல்லோரின் சங்கமத்தில் வளரட்டும் வல்லமை
வழிநெடுகத் துணையாக வாழ்த்தட்டும் சிவனுமை!
சென்ற ஆண்டின் மகளிர் தினத்தை (மே 2014) முன்னிட்டு வல்லமை இதழ் ‘அன்புள்ள மணிமொழிக்கு’ என்ற தலைப்பில் நடத்திய கடித இலக்கியப் பரிசுப் போட்டியின் (http://www.vallamai.com/?p=44563) நடுவராகப் பொறுப்பேற்று வெற்றியாளர்களைத் தேர்வு செய்து வழங்கியதுடன், படைப்புகளின் சிறப்புகள் கண்டு மனம் மகிழ்ந்து, வழக்கமான, குறிப்பிட்ட முதல், இரண்டு, மூன்று, ஆறுதல் பரிசுகளையும் தேர்ந்தெடுத்த பின்னர்; தனது சார்பாக மேலும் அறுவரைத் தெரிவு செய்து சிறப்புப் பரிசு என, அவரே தலா ரூ. 200 பரிசுத் தொகையை ஒவ்வொருவருக்கும் வழங்கி மகிழ்ந்தவர். வல்லமை இதழ், எழுத்தாளர்களின் எழுத்துகளின் மேன்மையைக் கருதி சிறப்புப் பிரிவு ஒதுக்கிய எழுத்தாளர்களுள் இசைக்கவி இரமணனும் ஒருவர். இசைக்கவியின் இதயம், கவிப்பேழை ஆகிய பிரிவுகளின் கீழ் இசைக்கவி இரமணனின் பல்வேறு படைப்புகள் தொடர்ந்து சென்றவாரம் வரை வல்லமையில் வந்துள்ளன.
சென்னைக் கம்பன் கழகமும், பாரதிய வித்யா பவனும், சென்னை ஸ்ரீ கிருஷ்ணா ஸ்வீட்ஸ் நிறுவனமும் இணைந்து, ‘ஔவையின் ஆத்திசூடி’ என்ற தொடர் சொற்பொழிவு நிகழ்ச்சியை 2011 ஆண்டு சென்னையில் நடத்தின. அந்த நிகழ்ச்சியில் ‘ஆறுவது சினம்’ என்ற தலைப்பில் இசைக்கவி ரமணன் சொற்பொழிவு நடத்தினார். அதுமட்டுமன்று, இன்றுவரை சென்னை ஸ்ரீ கிருஷ்ணா ஸ்வீட்ஸ் நிறுவனம் பல இலக்கிய சங்கங்களுடன் இணைந்து வழங்கும் இலக்கிய விழாக்களில் சொற்பொழிவாற்றி வருகிறார். சென்ற சனிக்கிழமையன்று ‘(ஜூலை, 18, 2015) , தத்வலோகா – ஸ்ரீ கிருஷ்ணா ஸ்வீட்ஸ் இணைந்து வழங்கும் தொடர் நிகழ்ச்சியின் குறள் விளக்கம் என்ற சொற்பொழிவொன்றையும் வழங்கியிருக்கிறார்.
திறமைமிகு புலவர்கள் அக்காலத்தில் அரசவைப் புலவர்கள் என்ற பெருமையுடன் மன்னர்களின் அரசவையை அலங்கரித்தது போல, ஸ்ரீ கிருஷ்ணா ஸ்வீட்ஸ் நிறுவனத்தின் அரசவை சொற்பொழிவாளர் போன்று தொடர்ந்து அவர்கள் நடத்தும் இலக்கியக் கூட்டங்களில் சொற்பொழிவுகள் நடத்தி வருகிறார் இவர். ஸ்ரீ கிருஷ்ணா ஸ்வீட்ஸ் நிறுவனத்தின் நடத்தும் மாதாந்திரத் தொடர் சொற்பொழிவுகளில் ஒன்றான, தேவியும் மனிதனும் (தசமஹா வித்யா) என்ற தொடர் சொற்பொழிவு நிகழ்ச்சியில் ஒவ்வொரு மாதமும் பராசக்தியின் ஒவ்வோர் அம்சம் பற்றிய விளக்கங்கள் வழங்கி வருகிறார். சென்ற வாரம் வியாழக்கிழமையன்று மாலை, சென்னை பாரதிய வித்யா பவனில், தசமஹா வித்யையில் ஏழாவதாய் வரும் தூமாவதி தேவியைப் பற்றி சொற்பொழிவாற்றினார். இந்த உரையின் கட்டுரை வடிவத்தை வல்லமையில், சென்ற வெள்ளிக்கிழமையன்று “தசமஹா வித்யா – 7 ஆம் வித்யை – தூமாவதி“ என்று அவர் வழங்கிய கட்டுரையின் (http://www.vallamai.com/?p=59719) மூலம் அறியலாம்.
அழிவின் ஆயாசத்திற்கும் ஆக்கத்தின் ஊக்கத்திற்கும் இடையே உள்ள நிலை, அந்த நிலையின் உருவகம்தான் தூமாவதி! தூமாவதி பற்றியும், அவள் தோற்றம் செயல் பற்றியும் விளக்கும் இசைக்கவி இரமணனின் கட்டுரை இங்கு சுருக்கமாக கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. கவிதைகளையும், மேலும் விளக்கங்களையும் காண “தசமஹா வித்யா – 7 ஆம் வித்யை – தூமாவதி” கட்டுரையைப் படிக்கவும்.
ஒளிக்கு விளக்கமுண்டு. இருட்டுக்கு விளக்கமேது, துலக்கமேது, திகழ்ச்சியேது?
இன்மையிலிருந்தே இருப்பு.
ஆனால், ஒளிக்கு இத்தனை சிறப்பிருப்பதற்குக் காரணம், இருள் என்று ஒன்று இருப்பதால். அதாவது இல்லாத ஒன்று இருப்பதால். அந்த இல்லாத ஒன்றாகிய இருட்டிலிருந்துதான், இருப்பு என்னும் ஒளி தோன்றுகின்றது.
அந்த இல்லாதது என்பது மூன்று வகைப்படும்:
1. ப்ராக் அபாவம் – இருப்பது எழுவதற்கு முந்தைய நிலை – விதையிலிருந்து மரம் எழும். அது எழுவதற்கு முன் அங்கே மரம் இல்லை
2. ப்ரம்வம்ச அபாவம் – இருப்பது அழிந்த நிலை – பானை உடைந்ததால் இல்லாமல் போன நிலை
3. அத்யந்த அபாவம் – எப்போதுமே இல்லாதது – முயற்கொம்பு, கானல் நீர்
ஆனால், இல்லாதது என்பது அறவே இல்லாத சூனிய நிலை இல்லை:
· விதையில் மரத்தின் கருத்து இருப்பதால்தான், அது உந்துவதால்தான் விதை விழிக்கிறது
· மண்ணிலிருந்து விளைந்த பானை மண்ணிலேயே சேர்வது, தோற்றத்தின் மாற்றமே
· நீரைக் கண்ட நினைப்புதான் கானலில் நீரைக் காண வைக்கிறது. கொம்பின் ஞாபகம்தான் அதை, அது இல்லாத முயலில் பொருத்திப் பார்க்கிறது
அறியாமைக்கும் அறிவுக்கும்
இருளுக்கும் ஒளிக்கும்
அழிவுக்கும் தோற்றத்திற்கும்
ப்ரளயத்திற்கும் படைப்புக்கும்
இடையில் இருக்கின்ற இருட்டும் வெளிச்சமுமான நிலை,
அழிவின் ஆயாசத்திற்கும் ஆக்கத்தின் ஊக்கத்திற்கும் இடையே உள்ள நிலை, அந்த நிலையின் உருவகம்தான் தூமாவதி!
ஆதிப் பரம்பொருளின் ஊக்கம், அவளை
அன்னையெனப்பணிதல் ஆக்கம் என்பான் பாரதி.
சந்திகளின் உருவகம்
இரவுக்கும் பகலுக்கும் இடையே ஒரு சந்தி, அது வைகறை
பகலுக்கும் இரவுக்கும் நடுவில் ஒரு சந்தி, அது அந்திப் பொழுது
முதல் சந்திக்கும், இரண்டாவது சந்திக்கும் மத்தியில் ஒரு சந்தி, அது உச்சிப் பொழுது
அது போல, படைப்புக்கும், பிரளயத்துக்கும் இடையே ஒரு சந்தி
பிரளயத்துக்கும், படைப்புக்கும் நடுவே ஒரு சந்தி
தூமாவதி, இந்த இரண்டு சந்திகளைக் குறிக்கிறாள்.
ஒன்று, படைப்புக்கு முந்தைய நிலை.
இரண்டு, அழிவுக்கு முந்தைய நிலை.
அழிவுக்குப் பின் நேரும் ஆயாசம் இளைப்பாறத் தோதான மடியாகவும் இருக்கிறாள்.
ஆக்கத்திற்கு முன்னிருக்கும் எண்ணமற்ற தன்னந்தனிமையாகவும் இருக்கிறாள்.
வீட்டைக் கூட்டும் விளக்குமாறாகவும் இருக்கிறாள். விளக்கு ஏற்றப்படும் முன் எண்ணெய்யும் திரியும் நிமிண்டும் நேரமாகவும் இருக்கிறாள்.
[…]
இவளே காலராத்ரி, மோஹராத்ரி, மஹாராத்ரி.
ஒவ்வொரு தேவிக்கும் தேவன் உண்டு. ஆனால் தூமாவதிக்குக் கணவன் கிடையாது. ஏன்?
பிரளயத்துக்கும், படைப்புக்கும் உள்ள இடைவெளியில், சக்தியைப் பிரிந்த சிவன் சவமாக இருக்கிறான்.
அந்த இடைவெளியின் உருவகம்தான் தூமாவதி.
அது, இருட்டு முழுவதும் அகலாத, ஒளி சரியாய்ப் புலர்ந்துவிடாத புகை நிலை. புகை, நெருப்புக்கு அறிகுறி. தூமாவதி, இனி தோன்றப் போகும் படைப்புக்கு அறிகுறி.
[…]
படைப்புக்கெல்லாம் மூத்தவளாயிற்றே, அதனால் மூத்த தேவி, மூதேவி, ஜ்யேஷ்டா, தவ்வை.
எல்லோருக்கும் முந்தியவள் என்பதால் கிழவி. உடைந்த பற்கள், குறைந்த பற்கள் கொண்டவள்.
உயிர்களைப் புடைத்து அகற்றுபவள் என்பதால் கையில் முறம் வைத்திருப்பவள்.
அவ்விதம், காலனின் தன்மை இருப்பதால் அவளுடைய வாகனமும், கொடியும் காக்கைதான்.
வெளுத்த முகம், நீண்ட கைகள், கால்கள், தொங்கும் முலைகள், பெரிய காதுகள், கொடூரமான பார்வை.
அழுக்கடைந்த உடைகள் கொண்டவள். மங்களங்களுக்கு விரோதமான குணங்களையும் தோற்றத்தையும் கொண்டிருப்பதால் இவள் துஷ்டா எனப்படுகிறாள்.
வாழ்ந்தே புரிவது வாழ்க்கை, அதில்
வருவதும் செல்வதும் இயற்கை
வழுக்கி விழுந்தபின் எழுவதில்தான்
வளரும் மானிட மேன்மை
சூழ்ந்தே புரிவது உறவு, அதில்
சுவாரசியம்தான் பிரிவு
சுடரை இருளும் இருளைச் சுடரும்
ஒருபோதும் விழுங்காது!
என்பது போன்ற அழகிய கவிதைகள் சொல்லும்…
வல்லமைமிகு கவிஞர், எழுத்தாளர், சொற்பொழிவாளர், பல்கலை வித்தகர் என அயராது பலதுறைகளிலும் பங்களித்து, தமிழக மக்களை பல்வேறு ஊடகங்கள் வழியாகவும் மகிழ்விக்கும் இசைக்கவி இரமணன் அவர்களுக்கு வல்லமை இதழின் பாராட்டுகளும் வாழ்த்துகளும் உரித்தாகின்றன.
**************************************************************************************
வல்லமையாளருக்குப் பாராட்டுகள்!!!
தங்களுடைய ஆக்கப்பூர்வமான பங்களிப்பினைத் தொடர்ந்திட
வல்லமை மின்னிதழ் அன்பர்களின் மனம் நிறைந்த வாழ்த்துகள்!!!
**************************************************************************************
[இந்த வாரத்தில் தனது ஆற்றலை சிறப்புற வெளிபடுத்தி உங்கள் கவனத்தைக் கவருபவரை வல்லமை ஆசிரியர் குழுவினரின் கவனத்திற்குக் கொண்டுவர விரும்பினால், வழக்கம் போலவே வல்லமை ஆசிரியரிடம் (vallamaieditor@gmail.com) உங்களது பரிந்துரைகளை அனுப்பி உதவிடுமாறு வேண்டுகிறோம், மேலும் வல்லமையாளர் விருது பற்றிய விவரங்களை இப்பக்கத்தில் காணலாம் –http://www.vallamai.com/?p=19391, இதுவரை வல்லமையாளர்களாகத் தேர்வு பெற்றோர் பட்டியலை இங்கே காணலாம் http://www.vallamai.com/?p=43179 ]
தொடர்புக்கு:
ஃபேஸ்புக் வலைத்தளம்: https://www.facebook.com/venkateswaran.taruvai?fref=ts
”எதற்கென்ற கேள்வி முதற்கொண்டு மாயை
உதிக்கின்ற ஞானமே எல்லாம் -மதித்துத்
துதிக்கின்ற நானும் விதிக்கின்ற நீயும்
நதிக்கரை நாணல்நீர் நட்பு”….கிரேசி மோகன்….
பவள சங்கரி
அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!
வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?
திரு ரவிச்சந்திரன் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பு ஆசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.
இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (25.07.2015) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர் குழு உறுப்பினர், தமிழ் இலக்கிய ஆராய்ச்சியாளர் திருமதி மேகலா தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பல முறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். இது, கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்கு பெற அழைக்கிறோம்.
புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்த மேகலா இராமமூர்த்தி கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009 ம் ஆண்டுகளில் (ஆர்லாண்டோ & அட்லாண்டா) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடி வினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்று பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். புறநானூறு, குறுந்தொகைப் பாடல்களில் அதிக நாட்டமும், இலக்கியக் கூட்டங்களில் சுவைபட பேசுவதிலும் வல்லமை பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்
நிர்மலா ராகவன்
கேள்வி: கணவன் எவ்வளவுதான் கொடுமை செய்தாலும், இந்தக் காலத்திலும் சில பெண்கள் பொறுத்துப்போவது ஏன்?
பிறருக்கு அன்பையும், தனது சேவையையும் ஓயாது அளிப்பதே நல்ல பெண்ணுக்கு அடையாளம் என்ற போதனை சமீப காலம்வரை உலகிலுள்ள எல்லா நாடுகளிலும் கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வந்தது.
தமிழ் இலக்கியத்திலும் கணவனுக்குப் பணிவிடை செய்யும் பெண் கல்லையும் வேக வைப்பாள், அவள் `பெய்யெனப் பெய்யும் மழை’ என்றெல்லாம் (ஆண்கள்?) சொல்லி வைத்திருக்கிறார்களே!
இதையெல்லாம் கேட்டும், படித்துமுள்ள அம்மா, அத்தை, பெரியம்மா போன்றோர் தாம் அதைக் கடைப்பிடித்து, இளையவர்களையும் அப்படியே பழக்குகிறார்கள். சிறுமிகள் எதையும் ஆராயும் திறனின்றி, மூத்தவர்கள் சொல்வதை அப்படியே ஏற்கிறார்கள்.
காலங்கடந்து, கொடுமைக்காரரான கணவனால் புழுவுக்கும் கேவலமாக நடத்தப்படும்போது, இவர்களால் தம்மை மாற்றிக்கொள்ள முடிவதில்லை.
ஒரு நீண்ட கதை:
`என் கணவரைக் கொன்றுவிடலாமா என்று பார்க்கிறேன்!’
`என் கணவர்மேல் எனக்கு ஒரே காதல்! என்ன ஆனாலும், அவரை விவாகரத்து செய்ய மாட்டேன். கல்யாணம் என்பது எவ்வளவு புனிதமான ஒன்று!’
முன்னுக்குப்பின் முரணாகப் பேசுகிறாள் சாருமதி (உண்மைப் பெயரல்ல). படித்து, உத்தியோகம் வகித்த இப்பெண்மணி, தமிழும், ஆங்கிலமும் சரளமாகப் பேசுகிறாள். இவளுடைய ஆரோக்கியமான மனநிலை திருமணத்திற்குப்பின் கணவரது வதையால் சீர்குலைந்தது. ஓயாத அழுகை, ஆத்திரம், பயம் என்ற எதிர்மறை உணர்ச்சிகளால் அலைக்கழிக்கப்பட்டதன் விளைவாக, சிகிச்சைக்குப் போய்க்கொண்டிருக்கிறாள்.
`உங்கள் கதை பிற பெண்களுக்குப் பாடமாக இருக்கும்,’ என்று தனது கவுன்சிலர் (COUNSELLOR) கேட்டுக் கொண்டதற்கு இணங்கி, தானே என்னுடன் தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டாள்.
`எங்க பெற்றோருடையது பெயர் வாய்ந்த குடும்பம்!’ என்று அடிக்கடி கூறிக்கொண்டாள், தனது புதிரான செய்கைக்கு நியாயம் கற்பிப்பதுபோல்.
சாருமதியின் பிரச்னைதான் என்ன?
தனக்கென ஒரு குடும்பம், குழந்தைகள் என்று பலகாலம் ஏங்கி நின்று, தனது நாற்பத்து நாலாவது வயதில் வருங்காலக் கணவரைச் சந்தித்து இருக்கிறாள்.
கதிர்வேலு முதல் மனைவியால் விவாகரத்து செய்யப்பட்டவர். பத்து வயதில் ஒரு மகள்.
`ஏன் உங்களை விட்டுப் போய்விட்டாள் அந்த மனைவி?’ என்ற சாருமதியின் கேள்விக்கு அவர் பதில்கூறாது மழுப்பினாலும், அவள் மேற்படிப்பு படிக்க விரும்பியதை ஒப்பாது, அடித்துப் புரட்டியதாக அறிந்தாள். அதனால் அவள் மனம் தளரவில்லை.`கல்யாணம் என்று ஒன்று ஆனால் போதும்,’ என்ற நிலைக்கு வந்திருந்தாள் சாருமதி.
`நான் ஆதர்ச மனைவியாக, அவருக்கு விட்டுக் கொடுத்துக்கொண்டு இருந்தால், எங்களுக்குள் ஏன் பூசல் வரப்போகிறது?’ என்ற அசட்டு நம்பிக்கையுடன் கதிர்வேலுவின் கரம்பிடித்தாள்.
ஐந்து வருடங்களுக்குப் பிறகு, `கல்யாணம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்ற என் ஆர்வத்தை அவ்வளவு வெளிப்படையாகக் காட்டிக் கொண்டிருக்கக் கூடாதோ?’ என்ற சந்தேகம் எழுந்தது.
ஏன் தெரியுமா?
அன்பும், கனிவுமாக இருந்த காதலர் கணவனானதும் மாறிப்போனார். திருமணமாகி ஒரே வாரத்தில் தன் குரூர விளையாட்டுக்களை ஆரம்பித்தார். எடுத்ததற்கெல்லாம் அடி, உதை. கண்ட கண்ட படங்களைப் பார்த்துவிட்டு, ஒவ்வொரு இரவும் கட்டாய உடலுறவு. முடிந்தவுடனே மனைவியைப் படுக்கையின் கீழே தள்ளி, அடித்து உதைப்பாரென்று சாருமதி விவரித்துக்கொண்டே போக, எனக்கு மூச்சு நின்றுவிடும் போலிருந்தது.
ஒரு நல்ல மனைவிக்கு அடையாளம் கணவனுக்குக் கீழ்ப்படிதல் என்பதில் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை சாருமதிக்கு. ஆனால், மனைவியின் மிரட்சியில் இன்பம் காணும் கணவரை `கண்கண்ட தெய்வம்’ என்று ஏற்றுக்கொள்வதில் புத்திசாலித்தனமோ, நற்பண்போ எங்கே இருக்கிறது?
`நீங்கள் என்ன செய்தாலும், உங்களை விட்டுப்போக மாட்டேன்!’ என்பாளாம் கணவனிடம். அனுதினமும் கணவன் தன்னை நாடுவதில் பெருமை வேறு! அணைப்பவர் அடிப்பதால் என்ன மோசம் என்று எண்ணினாலும், உடலும், மனமும் ஒருங்கே சோர்ந்தன.
முதல் தாரம் தன்னை வெறுத்து ஒதுக்கிவிட்டாளே என்று எல்லாப் பெண்களின்மேலும் ஆத்திரமாக இருந்திருக்க வேண்டும் கதிர்வேலுவுக்கு. ஒரே மகளும் தாயுடன் தங்கவேண்டும் என்று நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டதில், எல்லா ஆத்திரமும் அப்பாவியான சாருமதியின்மேல் திரும்பியது.
மகளும் தந்தைபோலவே இருந்தாள். தந்தையின் வீட்டுக்கு வந்து தங்கியபோது, மாற்றாந்தாய் தன்னை மாடியிலிருந்து உருட்டி விட்டுவிட்டாள் என்று அபாண்டமாகக் கூறினாள். எதற்கும் வன்முறையையே கையாண்ட கதிர்வேலுவுக்கு இப்படி ஒரு நல்ல சாக்கு கிடைத்தால் விடுவாரா? மனைவியை மேலும் துன்புறுத்தினார்.
அவளோ, `கடவுளே, என்னை விதவையாக்கி, நிம்மதி கொடேன் என்று தினமும் வேண்டிக்கொள்கிறேன். இல்லாவிட்டால், நான் சாக வேண்டும்,’ என்கிறாள் விரக்தியின் உச்சத்தில். உடனே, `கடவுள் இருக்கிறார்! எல்லாருக்கும் நியாயம் வழங்குவார்!’ என்று தத்துவம் பேசி, தன்னைத்தானே சமாதானம் செய்துகொள்கிறாள்.
விவாகரத்து?
`அப்படிச் செய்தால், பெற்றோருக்குத் தலைகுனிவாகிவிடும், ஆகவே கூடாது,’ என்கிறாள். அவளுடைய உறவினர்கள், `முட்டாள்’ என்று பழிக்கிறார்களாம், அவளுடைய இயலாமையை எள்ளி நகைத்து. நியாயம்தானே?
நடந்ததில் கணவர் மட்டுமா பொறுப்பு? என்ன அக்கிரமம் இழைத்தாலும் அதைப் பொருட்படுத்தாமல் வளைந்து கொடுத்த சாருமதிக்கும் பங்கு கிடையாதா. என்ன!
தான் வீட்டிலும், அலுவலகத்திலும் எல்லாருடனும் கலகலப்பாகப் பேசி, அனுசரித்து நடந்துகொள்பவள் என்று பெருமையாகச் சொல்லிக் கொண்டவளின்மேல் எனக்குப் பரிதாபம் எழவில்லை.
`நீங்கள் முதலிலேயே எதிர்த்திருந்தால், இப்படி வருடக்கணக்கில் வதையைத் தாங்கிக்கொள்ள நேர்ந்திருக்குமா?’ என்று கேட்டேன்.
`நான் எதிர்த்துக் கேட்டால், இன்னும் மூர்க்கமாக ஆகிவிடுகிறாரே!’ என்று பதிலளித்தாள், அச்சத்துடன்.
ஆகாத காரியமாகப் பேசுகிறாள்: `யாராவது மூன்றாம் மனிதர் எங்களிருவருடன் உட்கார்ந்து பேசி, நியாயத்தைப் போதித்தால், நான் எவ்வளவு நல்ல மனைவி என்று என் கணவர் உணர்வாரோ!’
சொன்னதையே திரும்பத் திரும்பச் சொன்னாள். ஆனால், தன் வாழ்வில் ஒரு நல்லவிதமான மாற்றத்தை ஏற்படுத்திக்கொள்ளும் துணிவில்லை. நடந்ததில் தனது தப்பும் இருக்கிறது என்று ஒப்புக்கொள்ளவும் சாருமதியின் தன்மானம் இடங்கொடுக்கவில்லை.
படித்திருந்து என்ன பயன், தன் வாழ்வில் உள்ள சீர்கேட்டை முனைந்து சீர்படுத்திக்கொள்ளாவிட்டால்?
சமூகம் என்ன சொல்லும், பெண்ணின் குணநலன் என்றெல்லாம் சாக்குபோக்குச் சொல்லி எந்த இன்னலையும் பெருமையுடன் தாங்குபவளிடம் என்ன சொல்வது!
`உங்களைப்போன்ற பெண்களுக்கு யாராலும் உதவ முடியாது,’ என்றேன் மனம் வெறுத்துப்போய்..
தானும் ஒரு மனிதப்பிறவி, நிம்மதியும், அமைதியும் நிறைந்த வாழ்வை நாட தனக்கும் உரிமை இருக்கிறது என்று ஒவ்வொரு பெண்ணும் நம்பி, அதன்படி நடந்துகொண்டாலே ஒழிய, கதிர்வேலுக்களை ஒழிக்க முடியாது.
தொடருவோம்
-மலர் சபா
மதுரைக் காண்டம் – 06: கொலைக்களக் காதை
மாதரி கண்ணகியைத் தக்கதோர் இல்லத்தில் சேர்த்து, அவளுக்கு வேண்டும் பணி செய்வதற்கு ஏற்றவர்களை நியமித்தல்
பெறுவதற்கரிய மடந்தையான கண்ணகியை
அடைக்கலமாகப் பெற்ற
மிக்க மகிழ்ச்சியடைந்தவளான 
இடைக்குல ஆய்ச்சி மாதரி,
மோர் விற்றுக் கிடைத்த பொருளால்
உணவை உண்டு வாழும்
வாழ்க்கைமுறை உடைய ஆய்ச்சியரோடு
கட்டிய வேலிகள் சூழ்ந்த
இடையர்களின் இருப்பிடத்தின்கண்
அழகும் சிறப்பும் உடைய பந்தலையும்
காவலினையும் உடைய செம்மண் பூசிய
சிறப்புவாய்ந்த சிறுவீட்டினை அடைந்தாள்.
நெருக்கமாக வளையணிந்த ஆய்ச்சியர்
சிலருடன் கூடி
நறுமலர் மாலை அணிந்த
கண்ணகியை நீராட்டினாள்.
“கூடல் நகரத்து மகளிரின்
அழகைப் பெருக்குவதற்காகப்
பொன்னால் செய்த அணிகலன்களின்
பெருமை குறைக்கும் வண்ணம்
இயற்கை அழகுடன் வந்த உனக்கு
என் மகளாகிய ஐயை
ஏவல் புரியும் பணிமகள் ஆவாள்.
பொன்னைப் போற்றிக் காப்பது போல
உன்னைப் போற்றிக் காப்பேன்.
அழகிய பூங்கோதையுடைய நங்கையே!
என்னுடன் இங்கு இருப்பாயாக”
என்றே கூறி வணங்கினாள்.
“மாதவம் செய்த கவுந்தியடிகள்
வந்த வழியின் உற்ற துன்பம் நீங்கி
உம்மைக் காக்கும் குற்றமற்ற இடத்தில்
உம்மைச் சேர்ப்பித்திருக்கிறாள்
எனவே, உன் கணவனுக்கு
இனி இவ்விடத்தில் நேரக்கூடிய
துன்பம் ஒன்றுமில்லை”
என்றே கூறினாள்.
அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே: 01 – 20
படத்திற்கு நன்றி: கூகுள்
– மீனாட்சி பாலகணேஷ்.
மானின் மருண்ட பார்வை; இயற்கையாகவே எழில் பொங்கும் பால்வதனம்; அழகுக்கு யாராவது அழகு செய்வார்களோ? இருப்பினும், நந்தவன மலர்கள் அவ்விளம் மங்கையைப் போட்டி போட்டுக் கொண்டு அலங்கரித்தன. எளிய ஆசிரம உடையிலும் அவளது பேரெழில் பொங்கி வழிந்தது. அவளும் தோழியரும் நீர் கொண்டு செல்கின்றனர். ஆசிரமத்திலுள்ள எல்லாச் செடி கொடிகளுக்கும் அன்பாக நீர் வார்க்கிறாள் அம்மங்கை. ஒரு முல்லைப் பூங்கொடி அழகான மலர்களைக் கொத்துக் கொத்தாகத் தாங்கி நின்று அந்த மங்கை சகுந்தலையுடன் போட்டியிட முயலுகின்றது. தோழி ப்ரியம்வதை கூறுகிறாள்: “அனசூயா, பாரடி, இந்த இரு கொடிகளில் எது அழகு என்று உன்னால் கூற முடியுமா?”
“அனசூயா, பாரேன், இந்த முல்லைக் கொடி எத்தனை அழகாக, ஆவலாகத் தன் காதலனான மாமரத்தைத் தழுவியபடி நிற்கிறது,” என்ற சகுந்தலை அதனைக் கண்கொட்டாமல் நோக்க, கலீரெனச் சிரித்த இரு தோழிகளும், “உன் ஏக்கம் எங்களுக்குப் புரிகின்றதடி! உனக்கும் இது போல ஒரு அருமையான துணைவன் சீக்கிரமே வாய்க்கக் கடவது,” என்கின்றனர்.
“ஓ! ப்ரியம்வதா, பாரேன், இந்த வண்டு அந்த முல்லை மலர்களை விட்டு விட்டு வந்து என்னைச் சுற்றித் தொல்லை கொடுக்கிறதடி,” எனச் சகுந்தலை பதறுகிறாள். தோழிகளின் நகைப்பு மாறவே இல்லை; “இந்த நாட்டு அரசன் தான் இந்த வண்டை விரட்டி உன்னைக் காக்க வேண்டும். இந்தத் தவச்சாலையில் உள்ளோரைக் காப்பாற்றுவது அவன் கடமையல்லவோ?” எனப் பரிகசித்தனர்.
சொன்னது தான் தாமதம். புதர் மறைவிலிருந்து இத்தனை நேரம் ஒளிந்திருந்து இந்தக் காட்சிகளையும், இளம் பெண்களின் உரையாடலையும், சகுந்தலையின் பேரழகையும் கண்டு ரசித்து நின்ற மன்னன் துஷ்யந்தன் வெளிப்பட்டான்! “யாரது? என் குடிமக்களைத் தொல்லைப் படுத்துவது?” என்றான்.
வேட்டையாட வந்த இடத்தில், ஆசிரமத்தைக் கண்டவன், முனிவர்களிடம் ஆசி வாங்க வந்தான். இளம் பெண்களின் உரையாடலையும் விளையாட்டையும் கணடு களித்தவன் சகுந்தலையின் இனிய தோற்றத்தினால் கவரப்பட்டு அவள் பால் காதல் வயப்பட்டான். கண்வ மகரிஷியின் அருமை வளர்ப்பு மகளான சகுந்தலையும் அவனிடம் தன்னை அறியாமலேயே தனது இளம் உள்ளத்தினைப் பறி கொடுத்தாள்.
விரும்பிய மங்கை கிடைப்பாளா என ஏங்கிய மன்னன் துஷ்யந்தனும், கொழுகொம்பினைத் தேடி நின்ற பூங்கொடி மங்கை சகுந்தலையும் காதலின் ராஜபாட்டையில் ஒருவரை ஒருவர் எதிர் கொண்டனர். தோழிகளின் துணையால் சந்தித்தனர். ஒவ்வொரு நாளின் இறுதியிலும் தற்காலிகப் பிரிவு அவர்களைத் தொல்லைப் படுத்தியது.
“நில்லடி, அனசூயா, இந்த முள் என் காலில் குத்தி விட்டது பார், ” என்ற சகுந்தலை, ஒரு பொய்யான முள்ளை எடுக்கும் சாக்கில் பின்னால் திரும்பித் தன்னைப் பிரிய மனமின்றி நின்றிருந்த துஷ்யந்தனின் கண்களோடு காதல் மொழி பேசி விட்டுத் தான் போகிறாள்.
இருவரும் தங்கள் காதலை வெளிப்படுத்திக் கொள்ள நீண்ட நாட்கள் தேவையே இருக்கவில்லை. மனங்கள் சங்கமித்து விட்டால், பின் வேறென்ன வேண்டும்?
“சகுந்தலா, நான் உன்னை காந்தர்வ முறைப்படி மணந்து கொள்கிறேன்,” என்றான் துஷ்யந்தன். மலர் மாலைகளை மாற்றிக் கொண்டு இயற்கை சாட்சியாக மணம் புரிந்து கொண்டனர் காதலர். இன்பமாக நாட்கள் பறந்து சென்றதே தெரியவில்லை.
மன்னன் துஷ்யந்தன் தனது தலைநகரான அஸ்தினாபுரிக்குப் போக வேண்டிய அவசர வேலை வந்துற்றது. உறவு வந்தால் பிரிவும் வருவது இயற்கை அல்லவா? கலங்கி நின்ற காதலிக்கு, “இந்த எனது மோதிரத்தை எப்போதும் உன் விரலில் அணிந்திரு சகுந்தலா. விரைவில் என் அமைச்சரை அனுப்பி உன்னைத் தலைநகருக்கு வரவழைத்துக் கொள்வேன்,” எனக் கூறி விடைபெறுகிறான் துஷ்யந்தன்.
விதியின் விளையாட்டை யாரறிவார்?
நாட்கள் உருண்டோடின. துஷ்யந்தனின் நினைவாகவே, கனவுலகிலும் நனவுலகிலும் மாறி மாறி சஞ்சரித்த வண்ணம் இருக்கிறாள் சகுந்தலை.
***
“பெண்ணே! யார் நீ? நான் உன்னை முன்பின் அறிந்திலனே! உனக்கு என்ன வேண்டும்?” அவளிடம் இந்த வினா கேட்கப்படுகிறது. கேட்டவன் அரசன் துஷ்யந்தன்; இடம்- அவனது அரசவை. சகுந்தலை அவளை அழைத்து வந்த ஆசிரமவாசிகளுடன் நிற்கிறாள்.
ஒரே கணம்- சிந்தித்துப் பார்த்தால், அவள் இதயம் எவ்வாறு துடித்திருக்கும் என நாம் அறிவோமா? கண்ணெதிரே நிற்கின்றான் காதல் கதைகள் பல பேசி, காந்தர்வ மணம் புரிந்து, அவள் கருவிலும் சுமந்திருக்கும் மகவின் தந்தையானவன். சபையோர் முன்பு என்ன அவமானம் இது! மறுமொழி கூற நாவெழவில்லை அவளுக்கு! உடன் வந்திருந்த கண்வரின் சீடர் கூறுகிறார்: “அரசே! இவள் கண்வரின் வளர்ப்பு மகள். தங்கள் மனைவி, விரைவில் தாயாகப் போகிறாள். தங்கள் அன்பு மனைவியைத் தங்களிடம் சேர்ப்பிக்க வந்துள்ளோம் மன்னா!”
துஷ்யந்தனுக்கு வியப்பும் சினமும் ஒருங்கே எழுகின்றன. யாரிவர்கள்? என்ன கதை இது? யாரோ ஒரு பெண்ணைக் கூட்டி வந்து என் மனைவி எனக் கூறி நிற்கின்றனர்?.
ஆயினும் அரசனல்லவா? மதி நுட்பமாக அன்றோ இதனைக் கையாள வேண்டும்?
“எனக்கு இவளை அடையாளம் தெரியவில்லை. இருப்பினும், உங்களிடம் ஏதேனும் சாட்சியங்கள் உள்ளனவா?”
ஐயகோ! காதல் உறவையும் காந்தர்வ மணத்தையும் மெய்ப்பிக்க அடையாளச் சின்னம் வேண்டுமோ?
ஆசையும், அன்பும் காதலும் ததும்பிய மனதில் இப்போது அவலமும், ஆற்றாமையும், அழுகையும் பொங்கி வர, “அரசே! இதோ, நீங்கள் எனக்களித்த மோதிரம்……..” எனக் கூறத் தொடங்கிய சகுந்தலை விக்கித்து நின்றாள். சொற்கள் வெளிவரவில்லை. கடவுளும் அவளைக் கைவிட்டு விட்டாரா என்ன? எங்கே அவன் தந்த அந்த அன்பின் பரிசான மோதிரம்? அவள் அதனை விரலை விட்டுக் கழற்றுவதே இல்லையே!
வரும் வழியில், ஆற்றில் தாகத்திற்கு நீர் பருகிய போது, மோதிரம் விரலை விட்டு நழுவி விழுந்ததா? எண்ணங்கள் அனைத்தும் துஷ்யந்தனைப் பற்றியே சுழன்று கொண்டிருந்ததால்அதை அவள் கவனிக்கவே இல்லையே!
இனி எதனைக் காட்டித் தன் காதலை, உரிமையை அவள் நிரூபிப்பது? மொழி தடுமாற, உடல் தளர, உள்ளம் உடைந்து நின்றாள் சகுந்தலை. அன்று காலில் குத்திய முள் இன்று மனதில் அல்லவா தைத்து விட்டது? யார் அதனை எடுத்துப் புண்ணை ஆற்றுவார்கள்? இது ஏன், எதனால் இவ்வாறு நடந்தது?
***
சகுந்தலை அறியாத அவளுடைய கதையின் ஒரு பகுதி …………………
விருந்தாளியின் வடிவில் அவள் காதல் கனவுகளுக்கு முடிவும், துயரத்தின் துவக்கமும் வந்தது.
வளர்ப்புத் தந்தை கண்வரின் நண்பரும், கோபத்திற்கு பிரசித்தி பெற்றவருமான துர்வாச மகரிஷி ஆசிரமத்திற்கு வருகை புரிகிறார். காதல் துணைவனைப் பிரிந்திருக்கும் சகுந்தலை, அவனைப் பற்றிய எண்ணங்களில் தன்னை மறந்து, முனிவரை வரவேற்று உபசரிக்கவும் மறந்து இருக்கிறாள். முனிவருக்கு வந்ததே கோபம்! “எதனால், யாருடைய நினைவினால் இவள் தன்னை மறந்து, அதிதிகளை உபசரிப்பதையும் மறந்து இருக்கிறாளோ அவன் இவளை மறக்கக் கடவது!” எனச் சாபமளிக்கிறார். கேட்ட தோழிகள் முனிவரைக் கெஞ்சி சமாதானப்படுத்த முயல்கின்றனர்.
“என் சாபத்தைத் திரும்பப் பெற முடியாது. அவன் சகுந்தலைக்குக் கொடுத்த ஒரு பொருளைக் கண்ணுற்றதும் அவளைத் திரும்ப நினைவு கூர்வான்,” என்கிறார் முனிவர்.
விதி எவ்வாறெல்லாம் விளையாடுகிறது! காதலின் பொன்வீதி சில சமயங்களில் கல்லும் முள்ளும் நிறைந்து கரடுமுரடாகி விடுவது ஏன்? காதலர்களின் மென்மையான உள்ளங்கள் புயலில் சிக்கிய பூங்கொடியாகத் துடிப்பதும் ஏன்?
உலகில் விடை இல்லாத ஒரே வினா இதுவாகத்தான் இருக்கும்.
***
விதியின் விளையாட்டு திசை திரும்பி, துஷ்யந்தனிடம் வருகின்றது.
அவனுடைய அரசவை: “அரசே! இந்த மீனவனிடம் உங்கள் பெயர் பொறித்த முத்திரை மோதிரம். எப்படியோ திருடி விட்டு, தான் பிடித்த மீனின் வயிற்றில் இருந்ததெனப் பொய் சொல்கிறான்.”
துஷ்யந்த மகாராஜா மோதிரத்தைப் பார்த்ததும் அயர்ந்து போகிறான்: “ஹா! இது நான் சகுந்தலைக்கு அளித்த காதல் பரிசல்லவோ? என்னைத் தேடி வந்தவளைப் பழித்து, அவமானப்படுத்தி அனுப்பினேனே! எங்கே சென்றாள் அவள்?” மனமுடைந்து துயரில் ஆழ்கிறான் மன்னன். அவளுடன் இன்பமாகக் கழித்த நாட்களின் நினைவுகள் அவனைச் சுட்டெரிக்கின்றன.
***
எல்லாத் துயரங்களுக்கும் என்றாவது ஒரு முடிவு தெரியுமல்லவா? காதல் வயப்பட்டவர்கள் அனைவரும் துயரங்களைத் தான் அடைவர் என்றால் காதலுக்கே மதிப்புக் குன்றி விடுமல்லவோ? சகுந்தலை- துஷ்யந்தன் காதலுக்கும் பொற்காலம் பிறந்தது.
***
தேவலோகம் சென்று திரும்பிய துஷ்யந்த மகாராஜாவை இந்திரனின் ரதம், ஓரிடத்தில் இறக்கி விட்டு விட்டுச் சென்றது. அவ்விடத்தின் அழகினை வியந்த வண்ணம் சென்று கொண்டிருந்த அரசன் கண்களில் அந்த அற்புதக் காட்சி……
சின்னஞ்சிறு ஆண் குழந்தை ஒன்று- ஐந்தாண்டுகள் நிரம்பியிருக்குமா?- ஒரு சிங்கக் குட்டியினைக் கட்டிப் பிடித்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தது. முதலில் அதிர்ச்சியடைந்த மன்னன், பின் ஆச்சரியத்திலாழ்ந்தான். அழகான அந்தத் துறு துறு சிறுமகனைத் தேடித் தாயிடம் அழைத்துச் செல்லத் தாதியர் வந்தனர். குழந்தையின் கையிலிருந்த தாயத்து கழன்று கீழே விழுந்திருந்தது. துஷ்யந்தன் அதனை எடுத்துத் திரும்ப அணிவிக்கப் போனான்.
“தொடாதீர்கள் அதனை! அவனுடைய தந்தையைத் தவிர யாராவது அதனைத் தொட்டால் அது பாம்பாக மாறி உம்மைத் தீண்டி விடும்,” கூவினாள் ஒரு தாதி. ஆனால் துஷ்யந்தன் அதனைக் குழந்தையின் கையில் அணிவித்தபோது ஒன்றுமே நிகழவில்லை.
மீன் வயிற்றிலிருந்து கிடைத்த மோதிரம் தான் அவனுக்கு சகுந்தலையின் நினைவைத் திரும்பக் கொண்டு வந்தது எனில், குழந்தையின் தாயத்து ஒன்றே அவனுக்கும் இவ்வுலகுக்கும் தந்தை- மகன் உறவை அறிவித்தது. எதிர்பாராத ஒற்றுமை.
தாதியின் கூவலைக் கேட்டு அங்கே வந்த சகுந்தலை, ஆச்சரியத்தில் சிலையாகி நின்றாள். பிரிந்தவர் கூடினால் பேசவும் வேண்டுமோ? ஆனால் பேச ஒருவன் இருந்தானே அங்கு- அது தான் அவர்களின் சிறு மகன்- பரதன்.
அவர்கள் கண்ணெதிரே விரிந்த காதல்பாதையில் நறுமண மலர்கள் தூவப்பட்டிருந்தன.
அன்றொரு நாள் விதி வசத்தால் தன்னை யாரென அறியாது ஒதுக்கிய துஷ்யந்தன் மீது சகுந்தலை சினம் கொள்ளவில்லை. ‘என் குழந்தையைத் தொடாதே, நான் உன்னுடன் இனி வரவில்லை’ எனவெல்லாம் அவள் புலம்பவில்லை.
காலத்தையும், தன் கண்ணீரையும் அதன் போக்கில் கண்டு அனுபவித்தவள், குழந்தை பரதனுக்காக மட்டுமல்ல, தனது உள்ளம் போற்றும் காதலுக்காகவும், தனக்காகவும், துஷ்யந்தனுக்காகவும் துஷ்யந்தனுடன் செல்லத் தயாராகி விட்டாள்.
காதலின் பொன்வீதியில் இருவரின் கைகளும் இணையும்போது இடையில் ஒரு பிஞ்சுக்கரமும் இணைந்து கொண்டு அக்காதல் பயணத்தை மிகவும் இனிமையும் வலிமையும் பொருந்தியதாக்குகின்றது.
***
-செண்பக ஜெகதீசன்
உறங்கு வதுபோலுஞ் சாக்காடு உறங்கி
விழிப்பது போலும் பிறப்பு. (திருக்குறள்-339: நிலையாமை)
புதுக் கவிதையில்…
நிலையா உலகம் இது,
சாவு இதில்
சோர்ந்து தூங்குதல் போன்றது
தூங்கி எழுவது போன்றதுதான்
தரணியில் பிறப்பு!
குறும்பாவில்…
ஆழ்ந்த உறக்கம் போன்றது சாவு,
அதை முடித்து
விழித்தெழுதல் ஒப்பதே பிறப்பு!
மரபுக் கவிதையில்…
நிலையா உலகின் நிலையிதனை
நினைத்து செயல்படு வாழ்வினிலே,
அலைந்து திரிந்தே பணிமுடித்து
அயர்ந்து தூங்குதல் போன்றதாகும்
விலையிலா உயிரதும் உடல்பிரிந்து
விடுதலை பெற்றிடும் சாவென்பது,
சிலைபோல் பிள்ளை பிறப்பதனைச்
சொல்லிடு உறங்கி விழிப்பெனவே!
லிமரைக்கூ…
உடல்சோர உறங்குதல் போன்றது இறப்பு,
உறக்க மதனை முடித்து
விழித்து எழுதல் போன்றதுதான் பிறப்பு!
கிராமிய பாணியில்…
நெலயில்ல நெலயில்ல
வாழ்க்கயிது நெலயில்ல,
வெவரந்தெரிஞ்சி நடந்துக்க
வேலயெல்லாம் முடிச்சிக்க
வேலசெஞ்சி களச்சிப்போயி
ஒறக்கம்போலத்தான் சாவுங்கிறது,
ஒறங்கிமுளிச்சி எந்திரிக்கது
போலத்தானிந்த பொறப்புங்கிறது
அதால,
நெலயில்ல நெலயில்ல
வாழ்க்கயிது நெலயில்ல,
வெவரந்தெரிஞ்சி நடந்துக்க
வேலயெல்லாம் முடிச்சிக்க!
