Blog

  • நாம் பெத்த ராசா….

     

    -பார்வதி ராமச்சந்திரன்

     

    தவமாத் தவமிருந்து

    தருமராசர் நோம்பிருந்து

    பூமிதி தா(ன்) மிதிச்சி

    பூச்சட்டி கையேந்தி

    பலநாள் பொறுத்திருந்து

    பாதகத்தி பெத்த மகெ(மகன்).

    பெத்தவ மொகம் பாக்க‌

    எப்பத்தா வருவானோ?

     

    பொன்னேதுங் கேக்கலையே

    பொடவ கூட கேக்கலையே

    கண்ணால ஒரு வாட்டி

    பாக்கத்தான் துடிக்கிறேனே

    பணங்காசு கேக்கலயே

    பழய சோறுங் கேக்கலயே

    பாவி மவ‌ ஒம் மொகத்த‌

    பாக்க நெதம் தவிக்கிறேனே

     

    அரக்கஞ்சி நாங் குடுச்சு

    அருமயா வளத்தெடுத்தே

    பூவடிச்சா நோகுமுன்னு

    பொத்திப் பொத்தி பாத்திருந்தே

    ஒன்னப் பிரிஞ்சிருக்கும்

    ஒரு காலம் வருமின்னு

    ஒரு நாளும் நெனக்கலயே

    ஒரு பேருஞ் சொல்லலையே

    பணங்காசு வந்துப்புட்டா

    பழசெல்லா மறந்திருமா

    புதுசாக ஒறவு வந்து

    புத்தியத்தா கெடுத்திருமா

    ஆத்தாவ வேண்டான்னு

    அரமனசா நீ நெனச்சிரலாம்

    அரும மகெ(ன்) வேண்டான்னு

    எ ஆவி கூட நெனக்காதே

     

    கண்ணீரு மழ கொட்ட‌

    காத்திருக்கே எம் மகனே

    புண்ணியமாப் போகுமப்பு

    பூ மொகத்தக் காட்டிப்புடு

    போக் காலம் வந்து நா

    போன தடம் மறயுமுன்ன‌

    பூ லோக மகராசா

    பெத்த என்ன பாத்துப்புடு.

    **

     

    சமீபத்தில் ஒரு கிராமத்தில், தன் வாழ்வின் இறுதியை நெருங்கும் ஒரு ஏழைத்தாய், தன் மகன் வந்து பார்ப்பதில்லை என மனம் உருகும் வண்ணம் அழுததைக் கண்டேன். ஆதரவற்ற அன்னையர் எத்தனையோ பேர்… இந்த அன்னையர் தினத்தில் அவ்வாறு ஆதரவற்று இருப்போரைக் கண்டால், ஒன்றிரண்டு ஆறுதல் வார்த்தைகளேனும் சொல்வோம் நண்பர்களே!!!!

     

    Share
  • அந்தர் முக ஸமாராத்யா. பஹிர் முக ஸுதுர்லபா.

     

    -கவிநயா

     

    லலிதா சகஸ்ரநாமத்தில் வருகின்ற அன்னையின் நாமங்கள்.

    அந்தர் முகம் என்றால் உள் முகமாக. உள் நோக்கி.
    பஹிர் முகம் என்றால் வெளி முகமாக. வெளி நோக்கி.

    உள் நோக்கிய, ஒருமுகப் பட்ட மனதால் மட்டுமே அறியப்படுபவளாம், லலிதாம்பிகை.
    வெளிப்புறத்தில் எங்கு, எப்படி நோக்கினாலும் நமக்குச் சிக்க மாட்டாளாம்.

    அவளை நினைக்கும் போதும், பூஜிக்கும் போதும், ஒரு முகமாக அவளை நினைக்க வேண்டும்.  மனம் நிறைந்த அன்பு இருக்க வேண்டும். பக்தி இருக்க வேண்டும். அதல்லாமல், வெளி நோக்கிற்காக மட்டுமே, வெளிப் பகட்டிற்காக மட்டுமே அவளை பக்தி செய்வதாக பாவித்தால், அவளை அறிய முடியாது என்கிறது லலிதா சகஸ்ரநாமம். புற வெளிப்பாடுகள் அவளைப் பொறுத்த வரை அவசியம் இல்லாதவை. புறத்தில் எப்படி இருந்தாலும், மனதில் தூய்மையான பக்தி இருக்க வேண்டும். அதுவே முக்கியம்.

    சில பேர் எக்கச்சக்கமாக பணத்தைச் செலவழித்து ஆடம்பரமாக ஹோமங்கள் செய்து, தான தருமங்கள் செய்வார்கள். ஆனால் அவர்கள் மனதில், “எவ்வளவு செய்கிறோம், எவ்வளவு நன்றாகச் செய்கிறோம்” என்ற எண்ணம் வந்து விட்டால், செய்தது அத்தனையும் வியர்த்தமாகி விடும். அதே சமயம், ஒரு சிறிய மலரால் பூசித்தாலும், அன்புடனும், அடக்கத்துடனும் அன்னைக்கு அர்ப்பணித்தால் அதிலேயே அவளுக்கு ப்ரீதி அதிகம் ஏற்படும்.

    சிலர் தினமும் பூஜை புனஸ்காரங்கள் செய்வார்கள். ஆனால் ஸ்லோகம் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போதே, கண்களும் காதுகளும் மற்ற விஷயங்களையும் கவனித்துக் கொண்டிருக்கும்; வாய் பேசிக் கொண்டே இருக்கும். “கொஞ்சம் அந்த அடுப்பை அணைச்சுடுங்களேன்…”, என்றும், “கண்ணா, ஃபோன் அடிக்குது பாரு… எடுத்து, அப்புறம் கூப்பிடறேன்னு சொல்லிடேன்…” என்றும் ஸ்லோகத்தோடு சேர்த்தே சொல்லிக் கொண்டிருப்பார்கள். ஐம்புலன்களையும் அடக்கி (அல்லது முயற்சியாவது செய்து), உள்ளத்தை அவளிடம் திருப்பினால்தானே அவளை அடைய முடியும்?

    மகாபாரதத்தில் பல உப கதைகள் உண்டு. அவற்றில் ஒன்று, ஒரு கீரிப் பிள்ளையின் கதை. நினைவிலிருந்து சொல்கிறேன், கதை ரொம்பச் சரியாக இருக்கும் என்று சொல்ல முடியாது; கருத்தை மட்டும் எடுத்துக் கொள்ளும்படி கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

    மகாபாரதப் போர் முடிந்த பிறகு தருமன் மிகப் பெரிய யாகம் ஒன்று செய்கிறான். அந்தக் காலத்தில் ராஜாக்கள் யாகங்கள் செய்து, அவை முடியும் தருவாயில் அளவில்லாமல் தான தருமங்கள் செய்வார்கள். அப்படி யாகம் முடியும் சமயத்தில், ஒரு கீரிப் பிள்ளை அங்கு வருகிறது.

    அந்தக் கீரிப் பிள்ளை, பார்ப்பதற்கே வித்தியாசமாக இருக்கிறது. எப்படி என்றால், அதனுடைய ஒரு பக்க மேனி முழுவதும் தங்க மயமாக இருக்கிறது. மற்றொரு புறம் சாதாரணமாக, அதனுடைய நிறத்திலேயே இருக்கிறது. இந்த அதிசயக் கீரிப் பிள்ளையை எல்லோரும் அதிசயமாக வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போது, அந்தக் கீரிப்பிள்ளை, யாக சாலை முற்றிலும் சுற்றி,  தானம் கொடுக்கையில் சிந்தியிருக்கும் தானியங்களிலும், மாவுகளிலும், மற்ற பொருட்களிலும், தன் உடம்பு முழுக்க படுமாறு புரண்டு எழுந்து வருகிறது. பிறகு தன்னையே ஒரு முறை பார்த்துக் கொண்டு, ஒரு பெரிஞ் சிரிப்பு சிரிக்கிறது.

    இத்தனை நேரம் இதனை வேடிக்கை பார்த்தவர்கள் என்னடா இது, இந்தக் கீரிப் பிள்ளை வித்தியாசமாக இருப்பதோடல்லாமல், மனிதர்களைப் போல சிரிக்க வேறு செய்கிறதே என்று அசந்து போய் விடுகிறார்கள்.

    “ஏய், கீரிப் பிள்ளையே! எங்கள் யாக சாலைக்கு வந்தது மட்டுமல்லாமல் ஏன் இப்படி ஏளனமாகச் சிரிக்க வேறு செய்கிறாய்? ஏன் உன் உடல் ஒரு பக்கம் மட்டும் தங்க மயமாக இருக்கிறது?” என்று கேட்கிறார்கள்.

    அதற்குப் பதிலாக அந்தக் கீரிப் பிள்ளை அனைவரது ஆச்சர்யத்துக்கும் நடுவில் மனிதர்களைப் போல் பேசவும் ஆரம்பிக்கிறது.

    “சிறிது காலம் முன்பு, நான் ஊர் ஊராகப் போய்க் கொண்டிருந்த போது, ஒரு வீட்டில் நடந்ததைச் சொல்கிறேன், கேளுங்கள். அந்த வீட்டில், ஒரு பிராமணரும், அவர் மனைவியும், இளம் மகன் மற்றும் மருமகளுடன் வசித்து வந்தார்கள். அவர்கள் மிகவும் ஏழைகள். தினமும் உஞ்சவிருத்தி செய்து, அதில் கிடைப்பதை அன்றன்றைக்கு சமைத்து சாப்பிட்டு வந்தார்கள். இப்படி இருக்கையில், ஒரு நாள், சோதனையாக அவர்களுக்கு ஒன்றுமே கிடைக்கவில்லை. கொஞ்சம் சோளம் மட்டுமே கிடைத்தது. அந்தக் குடும்பத் தலைவியும் அந்த சோளத்தை மாவாகத் திரித்து சாப்பிடுவதற்குத் தயார் செய்தாள். அந்த சோள மாவை, ஆளுக்கொரு பகுதியாகப் பிரித்து கொண்டு சாப்பிட அமர்ந்தார்கள்.

    அந்த சமயத்தில் அவர்கள் வீட்டிற்கு ஒரு அதிதி வந்து சேர்ந்தார். நமக்கே இல்லை, இப்போது விருந்தாளி வேறா என்றெல்லாம் சங்கடப் படாமல், வந்தவரை மகிழ்வோடு வரவேற்றார்கள். அவர் மிகவும் பசியோடு வந்திருப்பதை அறிந்து, குடும்பத்தின் தலைவர் தன் பங்கு சோள மாவை அவருக்கு உண்பதற்கு அளித்தார். ஆனால் அதிதியின் பசிக்கு அது போதவில்லை. அதைக் கண்ட குடும்பத் தலைவி தன் பங்கையும் அவருக்கு அளித்தார். அப்படியும் அவர் பசி அடங்கவில்லை. அதன் பின் இளம் பிள்ளையும், பிறகு அவன் மனைவியும், இப்படி எல்லோருமே தங்கள் பங்கை அதிதிக்குக் கொடுத்து விட்டார்கள். அதன் பிறகே அவர் பசி ஒருவாறு தீர்ந்தது.

    தங்கள் உணவை அவருக்குத் தந்த போது அவர்களில் யாருமே வேண்டா வெறுப்பாகத் தரவில்லை. அனைவருமே, மிக்க மகிழ்ச்சியோடும், மன நிறைவோடும், மனமுவந்தும், தங்கள் பங்கை அவருக்குத் தந்தார்கள். அதன் பிறகு ஒரு தேவ விமானம் வந்து அவர்கள் அனைவரையும் அழைத்துச் சென்றது. இதை நான் என் கண்களால் பார்த்தேன்”, என்ற கீரிப் பிள்ளை,

    “அப்போது அங்கு சிந்திக் கிடந்த சோள மாவில் நான் புரண்ட காரணத்தால் என் ஒரு பக்க உடம்பு முழுவதும் சுவர்ண மயமாகி விட்டது. அது முதல் நானும் இந்த உலகில் நடக்கும் எத்தனையோ யாகங்களுக்குச் சென்று பார்த்து விட்டேன், என் உடம்பின் மறுபாதியைச் சுவர்ணமயமாக்கும் தகுதி இது வரை எவர் செய்த தான தருமங்களுக்கும் இல்லை”, என்றதாம்!

    உள்ளார்ந்த ஈடுபாட்டோடு, பலன் எதிர்பாராது செய்யும் செயலே சிறந்த பலன் அளிக்கும்.

    ஸ்ரீ ராமானுஜரைப் பற்றியும் ஒரு செய்தி சொல்வார்கள். ஒரு முறை அவர் சீடர்களுடன் நடந்து போய்க் கொண்டிருந்தாராம். வழியில் சில சிறுவர்கள் ஒரு கல்லை எடுத்து அதை சுவாமியாகப் பாவித்து பூசைகள் செய்து, சிறிய மரக் குச்சிகளால் பல்லக்கு போல செய்து, அதில் அந்த சுவாமியை வைத்து ஊர்வலமாக எடுத்து வந்தார்களாம். பிறகு பாவனையாகவே தீர்த்தம், பிரசாதம், எல்லாம் கொடுத்தார்களாம். அதனை ஸ்ரீ ராமானுஜரும் மிகுந்த பயபக்தியோடு பெற்றுக் கொண்டாராம். அவரோடு இருந்த சீடர்கள், “இந்தப் பிள்ளைகள் விளையாட்டுக்குச் செய்வதை நீங்களும் ஏற்றுக் கொள்கிறீர்களே?” என்று கேட்டார்களாம். “அவர்கள் விளையாட்டாகச் செய்தாலும், அவர்கள் பாவனையில் உள்ளார்ந்த அன்பும் பக்தியும் இருக்கிறது. அதனால்தான் ஏற்றுக் கொண்டேன்”, என்று பதிலளித்தாராம்.

    இதனையே வாக்தேவதைகளும் லலிதா சகஸ்ரநாமத்தில் சொல்கிறார்கள்.

    உள்ளன்போடு செய்யும் செயல் எவ்வளவு சிறியதாக இருந்தாலும், அதுவே இறைவனை மகிழ்விக்கும். இதற்கு உதாரணமாகப் பலப்பல அடியார்களின் சரித்திரங்கள் இருக்கின்றன. கண்ணப்ப நாயனார், பூசலார், சபரித் தாயார், இப்படி எத்தனையெத்தனையோ.

    அன்பே உருவான அன்னையை உள்ளார்ந்த அன்போடு உள்ளத்துள்ளே வைத்து வழிபட்டு, அவள் அருளைப் பெறுவோம்.
    எல்லோரும் நன்றாக இருக்க வேண்டும்.

     

    படத்துக்கு நன்றி: http://mahasakthipeetam.wordpress.com/tag/%E0%AE%B8%E0%AF%8D%E0%AE%B0%E0%AF%80-%E0%AE%B2%E0%AE%B2%E0%AE%BF%E0%AE%A4%E0%AE%BE-%E0%AE%B8%E0%AE%B9%E0%AE%B8%E0%AF%8D%E0%AE%B0%E0%AE%A8%E0%AE%BE%E0%AE%AE%E0%AE%AE%E0%AF%8D/

     

    Share
  • ஏன் முதல் ஏடு வரை…

     

    மாதவன் இளங்கோ

     

    சிறிது குழப்பமான தலைப்புதான்.

    என்ன செய்வது? சில மாதங்களாகவே இது போன்ற குழப்பமான விஷயங்கள்தான் என் மனதிற்குள் உதிக்கிறது. ஆனால், இந்த கட்டுரையை படித்து முடித்தவுடன் இந்தத் தலைப்பில் இருக்கும் குழப்பம் நீங்கிவிடும் என்ற நம்பிக்கையோடு தொடர்ந்து வாசியுங்கள் நண்பர்களே!

    ஓரிரு நாட்களுக்கு முன்பு எனது பெல்கிய நண்பருக்கு ‘கிப்ளிங் முறை’ (Kipling Method) பற்றி விளக்கிக் கொண்டிருந்தேன்.

    அது என்ன ‘கிப்ளிங் முறை’ என்று உங்கள் புருவங்கள் சுருங்குவது தெரிகிறது.

    Rudyard Kipling – எனது ஆதர்ச கவிஞர், எழுத்தாளர். தலைவலி வந்தால் மருந்தை உட்கொள்வது போல, எப்போதாவது மனவலி வந்தால் அவருடைய ‘IF’ என்கிற கவிதைதான் எனக்கு மருந்தே! என்னைப் பொறுத்தவரையில், IF – உலகின் தலைசிறந்த கவிதைகளில் ஒன்று.

    அவரது “The Elephant’s Child” கதையில் வரும் “I KEEP…“ என்கிற கீழ்வரும் கவிதைதான் கிப்ளிங் முறைக்கு அடிப்படையாக அமைந்தது.

    I KEEP six honest serving-men

     (They taught me all I knew);

    Their names are What and Why and When

     And How and Where and Who.

    நாம் ஒரு பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண முயலும்போதும் அல்லது ஒரு திட்டத்தைத் (Project) தொடங்கும்போதும், ‘ஏன்?’, ‘என்ன?’, ‘எப்போது?’, எங்கே?’, ‘எப்படி?’ மற்றும் ‘யார்?’ என்கிற இந்த ஆறு கேள்விகளை நமக்கு நாமே கேட்டுக் கொள்ளவேண்டும். இந்த ஆறு கேள்விகளுக்கு விடையளித்தாலே பாதித் தீர்வு கிடைத்ததற்குச் சமம், பாதித் திட்டத்தை முடித்ததற்குச் சமம்.

    இது ஒன்றும் நமக்குப் புதிய விஷயமில்லை. இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே நமது பாட்டனார் ‘வினைசெயல்வகை’அதிகாரத்தில் இன்னும் ஒரு படி மேலே சென்று விளக்கிவிட்டார்.

    ஆனால், என் மகனுக்கு என்னவோ இவர்கள் இரண்டு பேரையும் விட,   டாய்ச்சி ஓனோ-வைத்தான் நிறைய பிடித்திருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன். ஓனோ, ஆறு கேள்வியெல்லாம் வேண்டாம், ஒரே ஒரு கேள்வி போதும் – ‘ஏன்?’. ஆனால், அதை விடாமல் ‘ஏன்?’, ‘ஏன்?’, ‘ஏன்?’, ‘ஏன்?’, ‘ஏன்?’ என்று கேட்டுகொண்டே போக வேண்டும் என்றார்.

    இதைத்தான் செம்மையாக செய்து கொண்டிருக்கிறான் என் மகன் – ஒனோவை பற்றியெல்லாம் தெரியாமலேயே! நேற்று முழுவதும் ‘ஏன்? ஏன்? ஏன்?’ என்று அவன் கேட்ட கேள்விகளை எண்ணியிருந்தால் நிச்சயமாக எண்ணிக்கை ஐநூற்றைத் தொட்டிருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.

    “ஏன் அலுவலகத்திற்குப் போகிறீர்கள்?” என்பதில் தொடங்கி “ஏன் பாட்டு பாடுகிறீர்கள்?” என்பதில் முடியும் (முடியாது.. நீளும்!). ஏதோ நான் அலுவலகத்துக்குச் செல்வதே பாட்டு பாடுவதற்காகத்தான் என்று தோன்றுமளவிற்கு எங்கேயோ ஆரம்பித்து, எங்கேயோ முடியும் அந்தக் குழந்தையின் கேள்விகள்.

    சிறிது சிந்தித்துப் பார்த்தோமானால், இப்படி ஏன்-களைப் போட்டுக்கொண்டே செல்லும் போதுதான் ஒரு சிக்கலுக்கான அடிப்படைக் காரணத்தை தெரிந்துகொள்ள முடியும். அடிப்படைக் காரணத்தை தெரிந்து கொள்ளாமல் நம்மால் எந்தவொரு சிக்கலையும் தீர்க்கவே முடியாது.

    நான் அலுவலகத்தில் என் அணியினருக்கு அடிக்கடி சொல்லும் ஒரு விஷயம்: “அறிகுறிகள் எல்லாம் மூல காரணங்கள் அல்ல. அறிகுறிகளுக்குப் பல காரணங்கள் இருக்கலாம். ஆனால், அறிகுறிகளே காரணங்கள் அல்ல. எனவே காரணங்களைத் தேடுங்கள்!”.

    ‘ஏன்-கள் மூல காரணங்களை நோக்கி நம்மை இட்டுச் செல்லும் சாதனங்கள்!’.

    சிறுவர்களுக்கு இருக்கும் இந்தக் ‘கேள்விகேட்டுப் பெறும் திறம்’, அவர்கள் வளரும் போது சிறிது சிறிதாகக் குறைந்து, பின்னர் முற்றிலும் அழிந்தே போய்விடுகிறது. இவற்றிற்கான காரணங்களை சற்று அலசுவோம்.

    • குழந்தைகளின் கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்கச் சோம்பல்பட்டுக்கொண்டு , அவர்களை நன்றாகத் திட்டி, அதனைத் அவர்கள் தொடரவிடாவண்ணம் ஒருவித குற்ற உணர்ச்சியையை அவர்களுக்குள் ஏற்படுத்தி விடுகிறோம்.
    • இன்னும் சொல்லப்போனால், அவர்கள் சிறிது வளர்ந்த பிறகு கேட்கும் நிறைய கேள்விகளுக்கு நமக்கு உண்மையாக பதிலே தெரிவதில்லை. ஏனெனில் நம்மில் பலர் அறிவை வளர்த்துக்கொள்ளப் படிப்பதில்லை – அந்தப் பழக்கமே இருப்பதில்லை.
    • ‘கற்றலின் கேட்டல் இனிது’ என்பதுபோல பிறர் சொல்வதைக் கேட்டோ, கவனித்தோ அறிவைப் பெறலாம். ஆனால் யார் பேசுவது? பெரும்பாலான நேரம் நாமும், நம்மைச் சுற்றி இருப்பவர்களும் சேர்ந்து கொண்டு சினிமாவைப் பற்றியோ அல்லது வீடு, மனை விற்றல்-வாங்கல் தொடர்பாகத்தான் பேசுகிறோம்..

    அறிவியலும், இலக்கியமும், வரலாறும், கிழக்கத்திய மற்றும் மேற்கத்திய தத்துவங்களைப் பற்றியுமா பேசுகிறோம்?

    “அதையெல்லாம் எதற்குத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்? இணையம் இருக்கிறதே, விக்கிபீடியா இருக்கிறதே!” என்று ஒரு கேள்வி எழலாம்.

    Wikipedia is a great platform. However, It may not be complete. நானும் ஒரு விக்கிப்பீடியன் என்கிற முறையில், இதனைக் கூறமுடியும். நாங்கள் எங்கோ எப்போதோ, படித்தோ கேட்டோ தெரிந்துகொண்ட விஷயங்களை மற்றவர்களுக்குக் கொண்டுபோய்ச் சேர்க்க வேண்டும் என்கிற உந்துதலால் விக்கிபீடியாவில் பதிவு செய்கிறோம். அவற்றை யார் வேண்டுமானாலும், உலகத்தின் எந்த மூலையில் இருந்தாலும் செம்மைப்படுத்த முடியும்.

    ஆனால், விக்கிபீடியாவைக்கூட இன்று எந்த அளவிற்கு உபயோகிக்கிறோம் என்று தெரியவில்லை.

    ஒரு காலகட்டத்தில் சினிமாவில் போதிக்கப்படுவது மட்டுமே அறிவாக இருந்தது மாறி, இப்போது FACEBOOK-இல் பகிர்ந்து கொள்ளப்படும் விஷயங்கள் மட்டுமே நம் அறிவை வளர்ப்பதில் பெரும் பங்காற்றி வருகிறது என்பது ஒரு Painful reality!

    இவையனைத்துமே ‘நுனிப்புல் மேய்வது’ போலத்தான். நாம் பார்க்கும் விஷயங்களைப் பற்றிய நுண்ணறிவை வளர்த்துக்கொள்ள இவை சிறிதும் உதவாது.

    வேறு என்னதான் வழி?

    ஏடுகளை வாங்கிப் படிக்கலாம்.

    ஆயிரம்தான் விஷயங்கள் இணையதளத்தில் பொதிந்து கிடந்தாலும், புத்தகத்தை கையில் எடுத்து, சாய்வு நாற்காலியில் அமர்ந்து வாசிப்பது போல் வராது.

    கடந்தமுறை இந்தியாவிற்கு வந்தபோது நண்பர்களைச் சந்திக்கக்கூட  நேரமே போதவில்லை. ஆனால், Landmark-ற்கு இருமுறையும், Higgin Bothams-ற்கு ஒருமுறையும் சென்றேன்.

    எனக்கு இதுபோன்ற புத்தகக்கடைகள் – மது அருந்துபவர்களுக்கு TASMAC போன்றது. இதைவிட மோசமான உவமை இருக்கமுடியாது என்று உங்களுக்குத் தோணலாம். இதைக்கூறிய உவமைக்கவிஞர் வேறு யாருமல்ல – என் மனையாளே தான்.

    இதற்கான காரணத்தைச் சொன்னால், அவருடைய இந்த உவமை உங்களுக்குச் சரியெனப் படலாம். புத்தகக் கடைகளைக் கண்டாலே என் கைகள் பரபரவென்றும், கால்கள் நடுநடுங்கவும்  ஆரம்பித்துவிடும். உள்ளே சென்றுவிட்டு வந்தால் CARD நன்றாகவே தேய்ந்து போயிருக்கும்.

    இந்தமுறை நான் வாங்கிய புத்தகங்களை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன்:

    1. பாற்கடல் – லா.ச.ராமாமிருதம் (சந்தியா பதிப்பகம்)

    2. புத்ர – லா.ச.ராமாமிருதம் (சந்தியா பதிப்பகம்)

    3. நடந்தாய்; வாழி, காவேரி! – தி.ஜானகி ராமன் – சிட்டி (காலச்சுவடு பதிப்பகம்)

    4. வாழும் கணங்கள் – சுந்தர ராமசாமி (காலச்சுவடு பதிப்பகம்)

    5. பள்ளியில் ஒரு நாய்க்குட்டி – சுந்தர ராமசாமி (காலச்சுவடு பதிப்பகம்)

    6. நானும் என் எழுத்தும் – சுந்தர ராமசாமி (காலச்சுவடு பதிப்பகம்)

    7. அறம் – ஜெயமோகன் (வம்சி பதிப்பகம்)

    8. நகுலன் வீட்டில் யாருமில்லை – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் (உயிர்மை பதிப்பகம்)

    9. பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் மழை – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் (உயிர்மை பதிப்பகம்)

    10. வாசக பர்வம்  – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் (உயிர்மை பதிப்பகம்)

    11. எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் கதைகள் (உயிர்மை பதிப்பகம்)

    12. கணையாழியின் கடைசிப் பக்கங்கள் – சுஜாதா (விசா பதிப்பகம்)

    13. கண்ணீரில்லாமல் – சுஜாதா – (உயிர்மை பதிப்பகம்)

    14. இன்னும் சில சிந்தனைகள் – சுஜாதா (உயிர்மை பதிப்பகம்)

    15. எழுத்தும் வாழ்க்கையும் – சுஜாதா – (உயிர்மை பதிப்பகம்)

    16. தமிழ் அன்றும் இன்றும் – சுஜாதா (உயிர்மை பதிப்பகம்)

    17. சுஜாதாவின் நாடகங்கள் – முழுத்தொகுப்பு (உயிர்மை பதிப்பகம்)

    18. தேர்ந்தெடுத்த சிறுகதைகள் – சுஜாதா (உயிர்மை பதிப்பகம்)

    19. டினோசர்கள் வெளியேறிக் கொண்டிருக்கின்றன – மனுஷ்யபுத்திரன்  (உயிர்மை பதிப்பகம்)

    20. பூமித்தாயே – கோ.நம்மாழ்வார் (இயல்வாகை பதிப்பகம்)

    21. Famous Chinese Short Stories – Lin Yutang (Classic Library)

    22. Great Short Stories – Anton Checkov (Classic Library)

    23. By the River Piedra I sat down and Wept – Paulo Coelho (Harper Collins)

    24. Sudden flash of a thunder – OSHO (Wisdom Tree)

    இப்போது உங்களுக்கு புரிந்திருக்குமே?

    இவற்றில் சில நான் ஏற்கனவே படித்தவை. இது தவிர, திரு.அண்ணாகண்ணன் அவர்கள் வேறு மூன்று புத்தகங்கள் அனுப்பி இருந்தார். விமானத்தில் 30 கிலோ எடைக்கு மேல் அனுமதிக்க மாட்டார்கள். ஆனால், இந்தப் புத்தகங்களே கிட்டத்தட்ட இருபது கிலோ தேறும். என்ன செய்வது, இங்கெல்லாம் தமிழ் புத்தகங்களே கிடைப்பதில்லையே!

    ‘யாம் பெற்ற இன்பம் யாவரும் பெற’ வேண்டுமென்பதால் கூறுகிறேன்.  விரைவாய்ச் சென்று புத்தகங்களை வாங்குங்கள்! வாசியுங்கள்! UPSC, CAT, GRE, GMAT இவற்றிற்குத் தயாரிப்பது போல, ஏதோ ஒரு இலக்கிற்காக அல்லாமல், அனுபவத்திற்காக வாசியுங்கள். வாசித்தல் என்பது மனதிற்கினிய விஷயம்.

    ‘ஏன் என்பதில் தொடங்கி ஏடுகள் வரை’பேசிவிட்டோம்!

    வாசி!

    வல்லமைக்கு வா…SEE …!

    Share
  • சிவதனுசும் விஷ்ணுதனுசும்

    -ஓம் வெ.சுப்பிரமணியன்

    ஓம்
    ”செய்யும் தொழிலே தெய்வம்”-இது சான்றோர்கள் நமக்கு உரைத்துச் செனற நல்மொழி. அதாவது, நாம் எந்தத்தொழிலைச் செய்தாலும், அதைத் தெய்வம் அருளிச் செய்த வரப்பிரசாதம் அல்லது கலை என்று எண்ணிப் போற்றி வழிபடவேண்டும்.

    செய்யும் தொழில் அல்லது தொழிலுக்கு உதவிடும் இயந்திரங்கள் மற்றும் கருவிகள் மீது நாம் கொள்ளவேண்டிய பக்தி குறித்து தெய்வப் புலவர் திருவள்ளுவர், “ நமக்கு மகிழ்ச்சியளித்து, வாழ்வாதாரம் என்ற இன்பத்தை நல்கிடும் தொழிலைச் செய்யும் போது துன்பங்கள் பல நேரிடலாம். அத்தருணத்தில், அத்துன்பங்களைக் கண்டு மனம் கலங்கிடாமல் தொழில் மீதான பக்தி, மற்றும் துணிவு இவைகளுடன் அத் தொழிலைச் செய்வோமானால், தானாகவே இன்பம் விளையும்.”

    துன்பம் உறவரினும் செய்க துணிவாற்றி
    இன்பம் பயக்கும் வினை.

    மிதிலாபுரியில் திருமணம் முடித்து, தங்கள் மனைவியர்கள், தாய்மார்கள், தந்தை தசரதர், சுற்றம்- மற்றும் பரிவாரங்கள் இவர்களுடன் அயோத்தி நகரம் நோக்கி வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள் ராம லட்சுமண பரத சத்ருக்கன- சகோதரர்கள். வழியில் அவர்கள் முன் பரசுராமர் தோன்றுகிறார். க்ஷத்திரியர்கள் மீது மிகுந்த விரோதமுள்ளவர் பரசுராமர். பாரத தேசம் முழுவதும் ஆட்சி செய்த க்ஷத்திரியர்கள் அனைவரையும் வதம் செய்தவர் அவர். பரசுராமரைக் கண்டவுடன், அவரால் அரச குமாரர்களின் உயிருக்கு ஆபத்து நேரிடுமோ என அஞ்சுகிறார் தசரதர். எனவே, நிலைமை மீறிப்போவதற்கு முன், பரசுராமருக்கு முன்சென்று நின்ற தசரதர், அவர் பாதங்களில் வீழ்ந்து வணங்குகிறார்.ஆனால், பரசுராமரோ,தசரதர் அளித்த மரியாதையைப் புறக்கணித்துவிட்டு ஆணவத்தோடு இவ்வாறு சவால் விடுகிறார்.

    “க்ஷத்திரிய குமாரா, முன்னரே சிறிது முறிந்து, பின்னர் இறறுப்போன (பழுதாகிப் போன), சிவனின் ஆயுதமான சிவதனுசுவை முறித்துவிட்டதனால் நீ வலிமையானவன் என்று எண்ண வேண்டாம். அது உன் வீரத்திற்கும் அழகல்ல. இதோ, என் கையில் உள்ள திருமாலின் வில்லை நீ வாங்கி, வளைத்து, நாணேற்று பார்க்கலாம்”

    “ஊனவில் இறுத்த மொய்ம்பை நோக்குவது ஊக்கம் அன்றால்
    “மலைகுவென் வல்லை ஆகின் வாங்குதி தனுவை என்றான்”

    -என பரசுராமர் ராமனுக்கு விடுத்த ஆணவச் சவாலை கம்பர் விளக்குகிறார்.

    பரசுராமனின் கூற்றைக் கேட்ட தசரதரோ நடுநடுங்குகிறார். ஆனால், ராமனோ, சிறிதும் அஞ்சாமல், எந்தவிதமான உணர்ச்சிகளையும் வெளிக்காட்டாமல், பரசுராமரின் கையிலிருந்த வில்லை நிதானமாக வாங்கி, வணங்கி, பிறகு வளைத்து, நாணேற்றி அந்த வில்லில் அம்பு ஒன்றைப் பொருத்துகிறான். மேலும் பொருத்திய அம்புக்கு இலக்கு எது எனவும் பரசுராமரிடமே வினவுகிறான் ராமன். அதனால் வெட்கமடைந்த பரசுராமர், கர்வம் அழிந்து, தன் தவங்களின் மூலம் பெற்ற அனைத்து பலன்களையும் அந்த அம்புக்கு இலக்காகத் தாரை வார்த்துவிடுகிறார்.

    ஓம்
    ஜனகரிடம் சிவ தனுசு வந்த கதை.

    மிதிலையில் ராமன் முறித்த சிவதனுசுவின் கதை. மிதிலாபுரியில் ராமன் வளைத்து, நாணேற்றி முறித்த சிவ தனுசு, பரசு ராமர் கூறியது போல், முன்னரே சிறிது இற்றுப்போய் முறிந்திருந்ததா? அப்படியென்றால் அந்த முறிவும் பழுதும் எவ்வாறு ஏற்பட்டன? அதற்கான காரணம் என்ன? முறிவும் பழுதும் ஏற்பட்ட அந்த சிவதனுசு கவனியாமல் விடப்பட்டதா ? சீதையை மணம் புரியும் பொருட்டு, ஏற்கனவே சிறிது முறிந்து, பின்னர் பழுதாகிப் போன ஒரு வில்லை வளைத்து முறித்த ராமனின் செயல் ஜனகரை ஏமாற்றும் விதத்தில் அமையப் பெற்றதா? இத்தகைய சந்தேகக் கேள்விகளுக்கு அல்லவா இடம் கொடுத்துவிட்டன அந்தப் பரசுராமரின் ஆணவச் சவால்.

    பரசுராமர் கூறியதில் கால் பாகமே உண்மை. சிவதனுசுவின் முழுச் சரித்திரத்தை பரசுராமர் அறிந்திருக்கவில்லை. காரணம் அவர் பாரத தேசத்தின் பல பகுதிகளுக்கு விஜயம் செய்ததுதான். அந்த நேரத்தில் பல நிகழ்வுகள் நடந்திருந்தன. மேலும், பல க்ஷத்திரியர்களைத் தன் கோடரியாலும்,திருமால் அளித்த அந்த வில்லாயுதத்தாலும் அவர் அழித்ததனால், அவருக்குத் தன் வசமுள்ள ஆயுதங்களே சிறப்பானதாகத் தெரிகின்றன. மட்டுமல்லாமல், ராமன் யார் என்றும் உணர்ந்து கொள்ளாததால் அவருடைய பேச்சிலும் ஆணவம் வெளிப்பட்டது.

    பரசுராமர் மறைமுகமாக மேல் கூறிய சந்தேகங்களுக்கும், கூடவே ஆயுத வழிபாட்டின் முக்கியத்துவத்தையும், ஆயுத வழிபாட்டால் கிடைக்கப் பெறும் நற்பலன்களையும், தவறும் பட்சத்தில் உண்டாகும் துன்பங்கள் குறித்தும் கம்பர் விரிவாக விளக்குகிறார்.

    முன்காலத்தில் விஸ்வகர்மாவினால் இரு மகோன்னத விற்கள் படைக்கப்பட்டன. அவை பிரகாசத்தில் சூரியனைப்போல ஜொலித்துக்கொண்டும், மேகம் போல் வளைந்தும் மேரு மலை போல் உறுதியாகவும், மானிடர்களின் கற்பனைக்கு எட்டாத்தாகவும், வேறு வில் ஆயுதங்களுடன் ஒப்பிடமுடியாததாகவும் இருந்தன.

    “ஒருகால் வருகதிர் ஆம் என ஒளி கால்வன உலையா,
    வருகார் தவழ் வட மேருவின் வலிசால்வன வையம்
    அருகா வினைபுரிவோன் உளன் அவனால் அமைவனதாம்,
    இருகார்முகம் உள யாவையும் ஏலாதன மேல் நாள்”

    அந்த இரண்டு விற்களில் ஒன்றை உமாபதியான சிவபெருமான் மனம் உகந்து ஏற்றுக்கொள்கிறார். மற்றொரு வில்லை, சக்கரதாரியும், உலகளந்த பெருமாளும் ஆன மஹாவிஷ்ணு முறையாக ஸ்வீகரித்துகொண்டார். இந்த விஷயத்தைக் கேள்விப்பட்ட இந்திராதி தேவர்கள், “இரு விற்களுமே வலிமை மிக்கவை. இதில் எந்த வில் அதிக வலிமை மிக்கதாக இருக்கக்கூடும்?” என ஐயங் கொள்கின்றனர். தங்கள் ஐயத்தைப் பிரம்மதேவனிடம் கூறி அதற்கு விடை கேட்கிறார்கள் இந்திராதி தேவர்கள்.

    “ஒன்றின உமையாள் கேள்வன் உவந்தனன்- மற்றை
    ஒன்றை உலகளந்த நேமி நெடியமால்- நெறியின் கொண்டான்
    என்று இது உணர்ந்த விண்ணோர்- இரண்டிலும் வலிமை எய்தும்
    வென்றியது யாவது என்று விரிஞ்சனை வினவ அந்நாள்”

    இங்கே ஒரு விஷயத்தைக் கூறியே ஆகவேண்டும். இந்திராதி தேவர்களுக்குத் ’தாங்கள் தேவர்கள்’ என்ற இறுமாப்பு எப்பொழுதும் இருப்பதுண்டு. அதன் விளைவாய் அவர்கள் வீண் சந்தேகங்களைக் கிளப்பி விடுவார்கள். பிறரைச் சங்கடப்படுத்துவார்கள். பிற்பாடு அந்த இறுமாப்பால் தாங்களும் துன்பமடைவார்கள். சந்தேகம் என்பது ஒரு மன நோய். புலன்களைக் கட்டுப்படுத்தவில்லை என்றால், இந்த சந்தேக நோய் ஏற்படுவது திண்ணம். எனவேதான் வள்ளுவர் பெருமான் இந்திரனைப் பற்றிக் குறிப்பிடும் போது, “ஐந்து புலஙளால் உண்டாகும் உணர்ச்சிகளை நாம் முளையிலேயேக் கிள்ளி எறிந்துவிடவேண்டும். இல்லையென்றால், வேறு ஒருவர் வந்து தன்னுடைய வலிமையால் அவற்றை நம்மிடமிருந்து அழித்து விடுவார். அதற்குச் சான்று தேவர்களின் தலைவன் இந்திரன்”- என்று கூறுகிறார்.

    ஐந்தவித்தான் ஆற்றல் அகல் விசும்பு
    வார்கோமன் இந்திரனே சாலுங்கரி

    தேவர்களின் இந்த வீண் சந்தேகத்தைச் செவிமடுத்த பிரமன், அந்த விற்களில் ஒன்றினாலேயே இறுமாப்புப் பிடித்த தேவர்களுக்குத் தக்க பாடம் கற்பிக்க எண்ணம் கொள்கிறார். ஒரு நாள் அந்த விற்களைக் காரணமாக்கி, சிவபெருமானுக்கும், திருமாலுக்கும் இடையே ஒரு பெரிய போர் வruமாறு தூண்டிவிடுகிறார், பிரம்மன்.

    “சீரிது தேவர் தங்கள் சிந்தனை என்பது உன்ன
    வேரிஅம் கமலத்தோனும் இயைவது ஓர் வினயம் தன்னால்
    பாரினும் உயர்ந்த மூலத்து ஒருவர் ஆம் இருவர் தம்மை
    மூரி வெஞ்சிலைமேல் இட்டு மொய் அமர் மூட்டிவிட்டான்.”

    அரனும், ஹரியும் அவ்விற்களை நாணேற்றிக் கடும்போர் புரிந்தனர். அப்போரின் விளைவால் ஈரேழு உலகங்களும் கலங்கின. அஷ்ட திக்குகள் இடம் பெயர்ந்தன. அந்தப் போரின் ஒரு கட்டத்தில் சிவபெருமானின் வில் சற்று முறிந்தது. அதனால் சிவபெருமான் பெரும் கோபம் கொள்கிறார்.

    ”இருவரும் இரண்டு வில்லும் ஏற்றினர் உலகம் ஏழும்
    வெகுவர தயீசைகள் பேர வெஙகனல் பொங்க மேன்மேல்
    செருமலைகின்ற போழ்திரிபுரம் எரித்த தேவன்
    வரிசிலை இற்றது ஆக மற்றவன் முனிந்து மன்னோ”

    தன் வில் முறிந்ததனால் ஆக்ரோஷமான சிவபெருமான் தன் போர்த்திறனின் தீவிரத்தை அதிகரிக்கிறார். சிவனின் தீவிரமான போரைக் கண்டு நடுங்கிய தேவர்கள், போரின் நடுவே தலையிட்டுப் போரை நிறுத்துகிறார்கள்.

    சினம் தணிந்தனர் அரனும் மாலும். சிவபெருமான் தனது வில்லை இந்திரனுக்கும், திருமால் தனது வில்லை ரிசிகன் என்ற முனிவருக்கும் அருளிச் செய்துவிட்டு தம் தம் இடத்திற்கேகினர்.

    “மீட்டும் போர் தொடங்கும் வேலை விலக்க வல்லில்
    நீட்டினன் தேவர் கோன் கை நெற்றியில் கண்ணன் வெற்றி
    காட்டிய கரிய மாலும் கார்முகம் தன்னைப் பாரில்
    ஈட்டிய தவத்தின் மிக்க இரிசிகர்க்கு ஈந்து போனான்.”

    திருமாலிடமிருந்து தான் பெற்ற வில்லை அதன் கட்டமைப்பு சீர்கெட்டுக் கலையாமல், அதை நித்தமும் பராமரித்துக் காத்துவந்த ரிசிக முனிவர், அதை ஜமதக்கினி முனிவருkகு வழங்க, பின்னர் ஜமதக்கினி அந்த வில்லை நன்றாகப் பராமரித்துத் தன் மகன் பரசுராமருக்கு அளிக்கிறார் இதைத்தான்,

    “இரிசிகன் எந்தைக்கு ஈய எந்தையும் எனக்குத் தந்த
    வரிசிலை இது தொல்தின் வாங்குதி ஆயின் மைந்த”

    என பரசுராமர் இராமனிடம் ஆணவத்துடன் கூறுகிறார்.

    சிவ பெருமானிடமிருந்துபெற்ற வில்லை அது சிறிது முறிந்திருந்ததனால், அலட்சியமாக ஆயுதக் கிடங்கில் கவனிப்பாரின்றி போட்டு விடுகிறான் இந்திரன். அதனால் சிவ தனுசு வேதனை அடைகிறது. மேலும் பழுதாகவும் துவங்குகிறது. தன் வில்லுக்கு ஏற்பட்ட பரிதாபமான நிலை சிவனின் காட்சிக்கும் தெரிகிறது. தன்னுடைய வில்லில் ஏற்பட்ட விரிசலையும், இந்திரனால் விளைந்த பழுதையும், வீரியக் குறைவையும் சீர் செய்யும் பொருட்டு அவ்வில்லை இந்திரனிடமிருந்து தன்னிடம் அழைத்துக் கொள்கிறார் சிவபெருமான்.

    அவ்வாறு திரும்ப சிவபெருமானிடம் செல்லும் போது, அந்த சிவதனுசு இந்திரனைப் பார்த்து,” சிவனின் ஆயுதம் என்றும் கருதாமல், என்னை நீ கைவிட்டதற்கு தண்டனையாக தக்க தருணம் வரும்போது நான் உன்னைத் தண்டிப்பேன்” எனச் சாபம் அளித்துவிட்டு சிவபெருமானைச் சென்றடைகிறது. தன்னிடம் வந்து சேர்ந்த அந்த வில்லைச் சரி செய்து அதற்கு மீண்டும் வீரியம் அளிக்கிறர் அரன்.

    இந்திராதி தேவர்களுக்கு சிவ தனுசு கொடுத்த சாபம் நிறைவேறும் தருணம் வருகிறது. சிவபெருமானையும், அரனின் மனைவியும், தன் மகளுமான தாட்சாயிணியையும் அவமானம் செய்து அவமரியாதை செய்யும் பொருட்டு, அவர்களுக்கு அழைப்பு அனுப்பாமல், யாகம் ஒன்றைச் செய்கிறான் தட்சப் பிரஜாபதி. அந்த யாகத்தில் இந்திராதி தேவர்கள், வேத விற்பன்னர்கள் இன்னும் பலர் கலந்து கொள்கிறார்கள். சிவ பெருமானின் பேச்சினையும் மீறி தட்சன் நடத்தும் யாக சாலைக்குச் சென்ற தாட்சாயிணி, தட்சனால் இகழப்படுகிறாள். இதனால் சினமுற்ற அரன் தன்னுடைய சிவ தனுசுவை எடுத்துக் கொண்டு யாக சாலைக்கு விரைகிறார். அங்கு, தட்சன் நடத்தும் வேள்வியில் பங்கெடுத்த இந்திராதி தேவர்களின் பற்களையும், கரங்களையும் வில்லால் உடைத்தும், அறுத்தும் தள்ளுகிறார் சிவபெருமான். அதனால் அஞ்சிய தேவர்கள் மறைவிடத்தல் ஒளிந்து கொள்கிறார்கள். அதனால் அவர்கள் உயிர் தப்புகிறார்கள். பிறகு தட்சனின் வேள்வியை அழித்து சினம் தணிந்த அரன், தேவர்களை மன்னித்து, தன்னுடைய சிவ தனுசை, ஜனகனின் முன்னோரான தேவநாதன் என்னும் மன்னனுக்கு அளித்துவிட்டு கயிலாயத்தை அடைகிறார்.

    “இமையவில் வாங்கிய ஈசன் பங்கு உறை
    உமையினை இகழ்ந்தனன் என்ன ஓங்கிய
    கமை அறு சினத் தணி. கார்முகம் கொளா,
    சமை உறு தக்கனார் வேள்வி சாரவே”

    “உக்கன பல்லோடு கரங்கள் வீழ்ந்தன,
    புக்கனர் வானவர் புகாத சூழல்கள்,
    தக்கன் நல் வேள்வியில் தழலும் ஆறின
    முக்கண் எண் தோளவன் முனிவு மாறினான்.”

    “தாளுடை வரிசிலை சம்பு உம்பர்தம்,
    நாள் உடைமையின் அவர் நடுக்கம் நோக்கி இக்,
    கோளுடை விடை அனா குலத்துள் தோன்றிய,
    வாளுடை உழவன் ஓர்மன்னன் பால் வைத்தான்.”

    அரனிடமிருந்து தான் பெற்ற அந்தக் கட்டமைப்புக் கலையாத வில்லை தேவ நாதன் நன்றாகப் பராமரித்து, தன் சந்ததியர்களிடம் கொடுக்க, முடிவில் அந்த சிவ தனுசு ஜனகரிடம் வந்து சேருகிறது. சான்றோர்கள் உரைத்த, “மறவாமை என்னும் கருவி கொண்டு தொழில்களைப் போற்றினால், , செய்வதற்கு அரியவை என்னும் செயல்கள் எதுவுமே இல்லை என்ற நல்மொழியைப் பின்பற்றி ஜனகரும் அந்த சிவ தனுசை சிறப்பாகப் பேணிக் காக்கிறார்.

    சிவனின் ஆயுதமான அந்த சிவதனுசை மிக்க மரியாதையுடன், பூஜைகள் செய்து சிறப்பாக கவனித்ததின் பலனாக, தேவநாதன், ‘ஜீவன்முக்தர்’ என அறியப்படும், ஜனகரை வாரிசாக அடைகிறார்.. ஜனகரோ, திருமகளின் அவதாரமான சீதையை மகளாகவும், திருமாலின் அவதாரமான இராமனை மருமகனாகவும் அடையும் பேற்றைப் பெறுகிறார். மாறாக, அந்த சிவ தனுசுவை உதாசீனம் செய்ததின் விளைவாக, தேவர்கள் அந்த சிவதனுசினாலேயே தக்க தண்டனை அடைகிறார்கள்.

    ….நன்றி:-பெங்களூரு எஸ். கிருஷ்ணமூர்தி- தெய்வதரிசனம் இதழ்.
    ஓம்

    Share
  • அறுமுகநூறு (13)

     

    -சச்சிதானந்தம்

     

    விடிந்தி ருக்கும் வை கறையில்,

    படிந்தி ருக்கும் புது ஒளியே!

    படிந்தி ருக்கும் மனத் துயரைக்,

    கடிந்த கற்றும் நின் ஒளியே!                                                                                              61

     

    தணிந் தெழுந்து விளையாடும் கடலலையை,

    அணிந் தணிந்து நனைந்திருக்கும் செந்தூரனே,

    பணிந் துனது தாள்களுக் கணிவிக்கவே,

    புனைந் தேனினிய கவிதைகளே!                                                                                  62

     

    முருகனை நினைந்து இருவிழி நனைந்து,

    மருவிய மனதின் மாயை கடந்து,

    குருவென அவனைப் புனைந்தடி பணிந்து,

    கருவென குகனைப் பாவில் வைத்தேன்!                                                                         63

     

    செருக்கென்னும் சீர்கேட்டில் சிதையாமல் செம்மையுற்று,

    நெருப்பென்னும் தீமையினை நெருங்காத நெஞ்சமுற்று,

    இருள்என்னும் அறியாமை அடையாமல் ஞானமுற்று,

    பொருப்பெங்கும் பூத்தவனைப் பணிகின்ற பேறுபெற்றேன்!                                        64

     

    அதிகாலை வானம்போன்ற அழகான ஆறுமுகனை,

    நதிநீரின் சலசலப்பில் சுகமாக வாழ்பவனை,

    நொதிக்கின்ற நெஞ்சத்தின் நோய்தீர்க்கும் நாதனை,

    துதித் தென்றும் தூமனத்தைக் கொள்வோமே!                                                                65

     

     

    Share
  • வாழ்க்கை நலம் – 8

    குன்றக்குடி அடிகள்

    8. வாழ்வாங்கு வாழ்வோம்!

    வாழ்தல், அறிவியல் சார்ந்த கலை, உளவியல், சமூகவியல், தாவரவியல், வேளாண்மையியல், கால்நடையியல், கட்டுமானவியல், தொழிலியல், பொருளியல், நிர்வாகவியல் ஆகிய அறிவியல் துறைகள் அனைத்தும் சங்கமித்த தனிச்சிறப்புடைய வாழ்க்கையே வாழ்க்கை! மானிட வாழ்வியல், விலங்குத் தன்மையுடையதல்ல.

    மனிதன், மிருகமும் அல்ல; மனிதனும் அல்ல. விலங்குத் தன்மையிலிருந்து விலகி மனிதத் தன்மையை அடையக்கூடிய படைப்பு! மனிதனாகிய பிறகு, அதிமானுடத் தன்மை அதாவது இறைத்தன்மை அடைய வேண்டிய படைப்பு! இந்தப் பரிணாம வளர்ச்சி, முறையாக நிகழ்ந்து நிறைவெய்துதலே வாழ்கையின் குறிக்கோள்; பயன்! இத்தகு மாற்றங்களும் வளர்ச்சியும் நிகழாத வாழ்க்கை, வாழ்க்கையாகாது. “வாழ்கின்றாய்! வாழாத நெஞ்சமே!” என்பது திருவாசகம்.

    வாழ்க்கை என்பது தற்செயலாக ஏற்பட்டதல்ல. வாழ்வியல் திட்டமிட்டதே! அற்புதமான ஒழுங்கமைவுகளுடன் அமைந்ததேயாம். ஆதலால், சிறந்த முறையில் வாழ முயற்சி செய்வதும் ஒருவகை அறிவியல் முயற்சியேயாகும். ஏன்? சீராக வாழ்ந்து – வாழ்ந்த காலத்திற்கும் தலைமுறைக்கும் ஏற்றம் தரும் வகையில் வாழ்ந்து முடித்தால் அஃது ஓர் அறிவியற்சாதனை என்று கூட பாராட்டலாம்.

    வாழ்க்கையென்பது பல்வேறு பொறிகளைக் கொண்ட, புலன்களால் அமைந்த உடலைக் கருவியாக்கிக் கொண்டு வாழப்பெறுகிறது; இயக்கப் பெறுகிறது. உடம்பின் இயக்க ஆற்றலின் பாதுகாப்பு வாழ்க்கைக்கு இன்றியமையாதது. இந்த உடம்பின் அனைத்துப் பொறிகளையும் புலன்களையும் சிறப்புற இயக்கிப் பயன் கொள்வதன் மூலம் வாழ்க்கை பயனுடையதாகிறது; முழுமையாகிறது.

    இத்தகைய முழு வாழ்க்கைக்குத் தொடக்கம் இல்வாழ்க்கை, காதல் ஒருத்தியுடன் கூடி வாழ்க்கையை நடத்துதல் என்பது, ஒரு கூட்டு வாழ்க்கை. இந்த வாழ்க்கையின் மூலம் தென்புலத்தார் பேணப்படுகின்றனர்; தெய்வம் பூசிக்கப் பெறுகிறது; விருந்தோம்பும் வேளாண்மை நிகழ்கிறது; துறந்தவ்ர்களுக்குத் துய்ப்பனவும் உய்ப்பனவும் வழங்கப் பெறுகின்றன.

    துய்த்து மகிழும் வாய்பிழந்தார்க்கெல்லாம் துய்ப்பன வழங்கப் பெறுகின்றன. இரந்தாருக்கும், இறந்தாருக்கும் ஏற்ப உதவிகள் செய்யப் பெறுகின்றன. தனி மனித வாழ்க்கை, குடும்ப வாழ்க்கையாக, சமூக வாழ்க்கையாக, நாட்டு வாழ்க்கையாக வளர்கிறது! இதுவே வாழ்க்கையின் பரிணாம வளர்ச்சி! இங்ஙனம் வாழ்தலே வாழ்க்கை!

    “வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்பவன் வானுறையும்
    தெய்வத்துள் வைக்கப் படும்”

    வானத்திற்கு என்று ஒரு தனிவாழ்க்கை முறை இல்லை. இந்த வையகத்தில் வாழ்க்கையைச் சிறப்புடன் நடத்துபவர்களை நோக்கி வானகம் வந்துவிடும். வானத்தை இந்த மண்ணிலேயே காணலாம். இங்கேயே – இந்த மண்ணுலகிலேயே அமர வாழ்வு வாழலாம். வாழ்வாங்கு வாழ்தல் மூலம் மட்டுமே அமர வாழ்வு கிட்டும்! அறிவியல் சார்ந்த வாழ்க்கை வாழ்வோமாக! அறிவறிந்த ஆழ்வினை இயற்றுவோமாக! பொருள்களைச் செய்து குவித்து இன்பத்துடன் வாழ்வோமாக!

    ​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

    _________________________________
    REF: http://www.tamilvu.org/library/nationalized/pdf/47.KUNDRAKUDIADIGALAR/VAZAKAINALAM.pdf
    இது ஒரு நாட்டுடைமையாக்கப்பட்ட நூல், நாட்டுடைமையாக்கப்பட்டது நிதியாண்டு 2007-2008 ல்

    மின்பதிப்பாக்க உதவி: தேமொழி

    Share
  • ஒன்றானது…

    செண்பக ஜெகதீசன்           

     

    கருவறை இவர்க்குப் பொதுவானது

    காட்சி என்றும் எதிர்பார்ப்பது,

    உருவினில் அழகின் இடமானது

    உரைக்கும் முறுவல் மொழியானது,

    பெருகிடும் அன்பே ஊற்றானது

    பேசிடா தென்றற் காற்றானது,

    திருவருள் தெய்வச் சிலையதுவும்

    தீதிலாக் குழந்தையும் ஒன்றன்றோ…!

     

           http://www.hiren.info/desktop-wallpapers/babies-pictures/surprised-child-looking                         

    Share
  • இங்கிலாந்திலிருந்து ஒரு மடல்!…..(56)

    சக்தி சக்திதாசன்

    அன்பினியவர்களே !

    இனிய மடல் மூலம் எனது அன்பான வாழ்த்துக்கள்.

    புரியாத பல புதிர்கள், புதிதான பல வினாக்கள் புலர்ந்து மனதில் அபல அசைவுகளை நிகழ்த்துவதுண்டு.

    நான் எனது அலுவலகத்திற்கு சென்று கொண்டிருக்கும் போது எனது காரில் உள்ள வானொலியில் நடந்த கருத்தாடலைச் செவிமடுத்தேன்.

    அதன் சாரம் என் உள்ளத்தில் பல விடையறா வினாக்களை விதைத்தன. நாம் இலகில் எந்த நாட்டில் வாழ்கிறோம் என்பது அல்ல எங்கு வாழ்ந்தாலும் எம் வாழ்வை எம்முறையில் வாழ்கிறோம் என்பதுவே முக்கியம்.

    குழந்தைகள் எந்த நாட்டிலும் சரி, எந்த சமூகத்திலும் சரி ஒரே மதிரியான உணர்வுகளுக்குள்ளாக்கப் படுகிறார்கள் .தமது குழந்தைகளின் நலனில் அக்கறை கொள்ளாத பெற்றோர் இருப்பது அபூர்வம்..

    ஒரு குழந்தையின் எதிர்காலத்தை சரியான வகையில் வழிநடத்துவதற்கு அந்தக் குழந்தைக்கான கல்வியறிவே முக்கியமானது. அக்கல்வியறுவைப் புகட்டுவதர்குக் காரணமான ஆசிரியர்கள் அக்குழந்தையின் எதிர்காலத்தை வகுப்பதில் முக்கிய பங்காற்றுகிறார்கள் என்பது மறுக்கப்பட முடியாத உண்மையாகும்.

    அப்படிப்பட்ட ஆசிரியர்களுக்கு பெற்றோர்கள் எத்தகைய மதிப்பைக் கொடுக்கிறார்கள் ? இது ஒரு ஆழமான கேள்வியே !

    சரி, இனி நான் வானொலியில் செவிமடுத்த அந்தக் கருத்தாடலுக்கு வருவோம். அதன் சாரம் இதுதான்,

    இங்கிலாந்திலே உள்ள பாடசாலை மாணவை ஒருவரின் தாயர் அவருக்கு அம்மாணவியின் தலைமை ஆசிரியரால் கொடுத்தனுப்பப்பட்ட கடிதத்தைப் பற்றிக் கொண்ட ஆவேசத்தைப் பற்றியதுவே !

    சரி எதற்காக அந்தக் கடிதம் அனுப்பப்பட்டது என்று நினைக்கிறீர்கள்?

    அம்மாணவியின் வயது 11 வயது. இங்கிலாந்திலிலுள்ள பாடசாலைகளில் மாண்வர்களின் கல்வித் தராதரத்தை நிர்ணயிப்பதற்காக “கல்வித் தராதர நிர்ணயிப்புப் பரீட்சை (Scholastic Assessment Test – SAT) @ என்றழைக்கப்படும் பரீட்சை 11 வயது மாணவர்களுக்கும் நடத்தப்படும்.

    இப்ப்ரீட்சையில் அதி சித்தி எய்தும் மாணவர்களின் விகிதாசாரப்படி பாடசாலைகளும் வரிசைப் படுத்தப்பட்டு அட்டவணைப்படுத்தப்படும்.

    இப்படியான பரீட்சையொன்றில் தோன்றப்போகும் 11 வயது மாணவியின் மூத்த சகோதரிக்காக ஒரு பிறந்தநாள் விழாவைத் தாயார் ஏற்பாடு செய்திருந்தார். இவ்விழா ஒழுங்கு செய்யப்பட்ட நாள் அப்பரீட்சைக்கு முந்திய மாலையாகும்.

    சரி இதர்கும் அம்மாணவியின் தலைமை ஆசிரியருக்கும் என்ன சம்மந்தம் ? உங்கள் கேள்வி புரிகிறது.

    அவ்விழாவிற்கு இம்மாணவியின் சில நண்பர்களும் அழைக்கப்பட்டிருந்தார்கள். இந்தச் செய்தி அத் தலைமை ஆசிரியரின் காதுக்கு எட்டியதும் அவர் அம்மாணவியின் தாயாருக்கு ஒரு கடிதம் னௌப்பியிருக்கிறார்.

    “உங்களுடைய மகளின் பரீட்சைக்கு முந்திய மாலை இப்படியான ஒரு விழாவை ஏற்படு செய்து உங்கள் மகளையும் அவர்களது நண்பர்களையும் அழைத்திருப்பது வேதனைக்குரியது.இதைத் தாங்கள் ரத்துச் செய்ய வேண்டும்” எனும் வேண்டுகோளை இக்கடிதத்தின் வாயிலாக விடுத்திருந்தார்.

    இம்மாணவியின் தாயாருக்கோ பொத்துக் கொண்டு வந்து விட்டது கோபம்.

    என்னுடைய மகளின் பிறந்தநாள் வாழ்த்தை இஅரத்துச் செய்யச் சொல்லிக் கேட்பதற்கு இவர் யார்? என்னை என்ன கையாலாகாத தாயார் என்று எண்ணி விட்டாரா? என்று கோபம் கொண்டு ரகளை செய்திருக்கிறார்.

    இவ்விடயத்தில் அத் தலைமை ஆசிரியர் நடந்து கொண்ட முறையா ? அன்றி அத் தாயார் நடந்து கொண்ட முறை சரியா என்பதுவே அவ்வானோலியிக் கருத்தாடலின் கரு..

    குழந்தைகளின் மாணவப் பருவம் என்பது பொன்னான பருவமாகும். இப்பருவத்திலே இவர்களின் மனங்களிலே ஏற்படும் நிகழ்வுகளின் தாக்கம் அவர்களது எதிர்காலத்தை நிர்ணயிக்கும் காரணிகளில் முக்கியமானதாகி விடுகிறது.

    இப்பருவத்திலே பிள்ளைகள் தமது இல்லங்களிலே பெற்றோர்களுடன் கழிக்கும் நேரத்தோடு ஒப்பிடும் வகையில் அதிக நேரத்தை பாடசாலிகளில் மற்றைய மாணவர்களுடனும், ஆசிரியர்களுடனும் செலவிடுகிறார்கள்.

    ஆசிரியர்களும் இம்மாணவர்களின் நலன்களிலே பெற்றோர்களுக்கு இணையான வகையில் அக்கறை கொள்வது அவசியம்.

    அப்படிப் பார்க்கையில் இத் தலைமை ஆசிரியர் அம்மாணவியின் நலன் குறித்து அம்மாணவியின் தாயாருக்கு வலியுறுத்தியது எப்படித் தவறாக முடியும் என்பது ஒரு சாராருடைய கருத்து.

    தன் குழந்தையின் நலனில் ஒரு தாய்க்கு இருக்கக் கூடிய அக்கறையை விட ஒரு தலைமை ஆசிரியருக்கு அதிக அளவில் எப்படி அக்கறை இருக்க முடியும் ? தன்னுடைய பாடசாலை தர அட்டவணையில் மேலிடத்தைப் பெற வேண்டும் எனும் அக்கறையினால் அத்தாய்ய்ய்ய்யைக் கட்டுப்படுத்த முயல்கிறார் என்கிறார்கள் ஒரு சாரார்.

    சரி எது எபடியாக ஆவது இருந்து விட்டு போகட்டும்.

    தன்னுடைய பாடசாலை உயர்ந்த இடத்திற்கு வருவதற்கு அதிக அளவிலான மாணவர்கள் அதிக புள்ளிகள் எடுத்துச் சித்தியெய்த வேண்டும் என்று அத்தலைமையாசிரியர் அம்மாண்வியை அதிக புள்ளிகள் எடுக்கும் வகையில் தூண்டுவாராக இருந்தால் அத்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹு அம்மாணவிக்கும், அம்மாணவியின் தாயாருக்கும் நன்மையாகத் தானே முடியும் ?

    மாணவர்களுக்கு நாமளிக்ககூடிய செல்வங்களில் அதியுயர்வானது கல்விச் செல்வம் ஒன்றேதான். ஏனேனில் அதை யாராலும் எப்போதும் அவர்களிடமிருந்து பறித்து விட முடியாது .

    பெற்றோர்களும், ஆசிரியர்களும் இணைந்தால் தான் மாணவர்களின் வாழ்க்கை ஒளிமயமானதாகும். பெற்றோர்கள் ஆசிரியர்களை இடையூறாக நோக்குவதோ அன்றி ஆசிரியர்கள் பெற்றோர்களை இடையூறாக நோக்குவதோ ஒரு மாணவ பருவக் குழதைக்க்கு ஆரோக்கியமாக அமையாது.

    அடுத்த மடலில் சந்திக்கும் வரை

    அன்புடன்

    சக்தி சக்திதாசன்

    http://www.thamilpoonga.com

    http://www.facebook.com/sakthi.sakthithasan

    Share
  • ஆழிப்பேரலை அமைதி!!!

     

    -பன்னீர்செல்வம் மகேந்திரன்

    அமைதியான ஆழ்கடல்
    ஆழிப்பேரலை கண்டதுபோல்
    அவதானித்து விழித்தேன்!
    அமைதியின் தன்மையது
    ஆர்ப்பரிப்பு கொண்டது ஏன்?!!

    விடையற்றுப் போன
    வினாக்கணை ஒன்றினை
    வீதிவழி எடுத்துச்சென்றேன்!
    விதிவழி கடந்துசென்ற
    விந்தைமிகு காட்சி காண!!

    ஈர மணற்தடம் நோக்கி
    ஈருருளி வேகம் கொண்டேன்!
    ஈவுகள் தேடியவன்
    ஈடற்ற விடைகள் கண்டு
    ஈர்க்கப்பட்டு நின்றேன்!!

    மகரந்தத்தேன் குடித்த
    மதுவுண்ட வண்டது போல்
    மயங்கிப்போய் நின்றேன்!
    மடக்கைகள் பலகொண்ட
    மண்டிநிறை அஞ்ஞானங்களால்!!

    அகப்பட்ட தூண்டிலதை
    ஆலிங்கனம் செய்வித்து
    அகத்தினில் கறைபடிந்த
    அரூபப் பொழுதுகளை
    அகழ்ந்து நோக்கினேன்!!

    தூளியின் வெப்பம் கடந்து
    துள்ளி எழுந்த காலம் முதல்
    தூற்றிவிட்டுப் போன பருவங்களை
    தூர்த்து துளாவினேன்
    துர்குணங்களின் ஆதிக்கமே!!

    தனக்கான தகுதியை
    தரணி புகழ்கையில்
    தகுதியாகு பெற்றவனென
    தற்பெருமை கொண்டிருந்தேன்
    தகைவாய் இன்றுவரை!!

    செம்மாந்த உறைவிடத்தில்
    செருக்கின் சுவடுகளால்
    செதுக்கிய சிலையான பின்னே
    செயப்படு பொருளுக்கெல்லாம்
    செந்தீமை விளைவித்தேன்!!

    பெரும்பணம் சேர்த்து
    பெட்டக கொட்டிலிலே
    பெட்டியில் பூட்டி வைத்து – உடல்
    பெருக்கம் கொண்ட நான்
    பெறுமதி ஈதலை மறந்திருந்தேன்!!

    குடல்கொண்ட மேனியெல்லாம்
    குருதி நிறம் ஒன்றல்லவென
    குடையுறை வேந்தன்போல்
    குணத்தில் சாதி கொண்டு
    குற்றம் புரிந்திருந்தேன்!!

    நிறைகர்வம் கொண்டிருந்தேன்
    நிகரில்லா அகங்காரத்தால்
    நிகழ்காலப் புகழுக்காக – பிறரை
    நிந்தை செய்வித்து
    நிதானம் இழந்திருந்தேன்!!

    இவனா அவன்?
    இங்ஙனம் வளர்ந்திட்டானா?
    இவனிலும் குறைந்தவனா – நானென
    இதனினும் மேற்படியடைய
    இதயத்தை இற்றுப் போகச் செய்தேன்!!

    சோலையான ஆழ்மனம்
    சோகையாய் மாறியதேன்?
    சோடனையாய் நான்கொண்ட
    சோடை போன குணங்கள் தானோ
    சோதித்துப் பார்க்கிறது??!!!

    அமைதியான எனதுளத்தில்
    ஆழ கல் பாய்ந்ததால்
    அகச்சுழற்சி விட்டுப்போன
    ஆழிப்பேரலை ஆர்ப்பரிப்பு
    அமைதி கொள்வதெப்போது??!!!

    Share
  • விஞ்ஞான,கணித மேதைகள்-Fibonacci

    சு.ரவி

    LEONARDO FIBONACCI (1170-1230)

    இத்தாலிய நாட்டைச் சேர்ந்த கணித மேதை ஃபிபோனாக்கி தந்த கணக்கு இது:

    ” உன்னிடம் ஒரு ஜோடி முயல்கள் ( ஓர் ஆண், ஒரு பெண்) உள்ளன.

    இவை ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு ஜோடி ( 1ஆண், 1 பெண்) முயல்குட்டிகளை ஈனும்.
    பிறந்த குட்டிகள் ஒரு மாதத்தில் இனப்பெருக்கத்துக்குத் தயாராகும். இவையும் 1ஆண்,1பெண் குட்டிகளை
    ஈனுமெனில், வருடமுடிவில் உன்னிடம் எத்தனை ஜோடி முயல்கள் இருக்கும்?
    ( முயல்களின் இனப்பெருக்கத்துக்கு, உறவுமுறைத் தடைகளெதும் கிடையாது; மற்றும், இந்த ஒரு வருடத்தில்
    எந்த முயலும் இறக்கவில்லை என்றும் கொள்க).

    மேற்படி கணக்கைப் போட்டுப் பார்க்கலாம்:

    வருட முடிவில் 144 ஜோடி முயல்கள் இருக்கும்.

    ஒவ்வொரு மாத இறுதியிலும் இருக்கும் எண்ணிக்கையின் வரிசையே “ஃபிபோனாக்கி நிரல்” எனப்படும்;இந்த நிரலில் அமைந்த எண்கள் ‘ஃபிபோனாக்கி எண்கள்” எனப் படும்.

    “1,1,2,3,5,8,13,21,34,55,89,144….”

    பெரிய ஆச்சரியம், இயற்கை, ஃபிபோனாக்கி வரிசைப்படி பல அமைப்புகளைக் கொண்டிருப்பது- ஒரு கிளையைச் சுற்றிப் படர்ந்து துளிர்விடும்
    இலைகளின் எண்ணிக்கை. சூரியகாந்திப் பூவின் அல்லிவட்டத்தில் விதைகள் பரவியிருக்கும் அமைப்பு, பைன் மரத்தின் செதில்கள்- இவை யாவும்
    ஃபிபோனாக்கி நிரல் சார்ந்தவை. Cumulative Growth என்பதே ஃபிபோனாக்கி வரிசைப்படிதான் நிகழும்.

    அரேபிய எண்களை உலகமயமாக்கியதிலும் ஃபிபோனாக்கிக்குப் பெரும் பங்கு உண்டு.

    என் காலை நேரக் கைவண்ணத்தில் இதோ ஃபிபோனாக்கியின் ஓவியம்.

    (இதை வரைய ‘முயல்’ வது எனக்கு சந்தோஷத்தைக் கொடுத்தது!)

    Share
  • உலக சுழற்சியும், தமிழ் வளர்ந்த தன்மையும்

    எஸ்.எஸ்.எம். சுப்பிரமணியம்
    தலைவர், சத்தியத்தின் சக்தி நிலைச் சங்கம், பவானி
    5வது உலக தமிழ் மாநாட்டில் ஆற்றிய உரை


    இன்று நாம் மொழி வளர்ந்த உண்மை அறிய பழங்கால கல்வெட்டுக்களையும், ஓலைச்சுவடிகளையும், புதைப்பொருள் நிலையிலிருந்தும், மொழி உருவான விதத்தையும் அதன் பழமையைக் கொண்டு வருடக் கணக்குகளையும், மாறி வந்த காலங்களின் நிலையிலிருந்து மொழி வடிவம் மாற்றம் கொண்டதை இன்று அறியக்கூடிய நிலையில் உள்ளோம்.

    தமிழ் மொழியும் பண்பாட்டு வாழ்க்கை வழித்தொடரும் எப்படி உருவானது? தமிழ் மொழி உருவான உண்மைத் தன்மை என்ன? இவ்வுலகில் இந்த இந்திய பூமியில் உருவான பலகோடி ஞானிகளும், சப்த ரிஷிகளும் இம் மொழி உருவாக செயல்பட்ட முறை எப்படி?

    ஆரம்பத்தில் இம் மொழி எப்படி எழுத்துருவம் கொண்டது? இன்றுள்ள இம் மனித உணர்வின் ஞானசக்தி, இயற்கை ஒலி அலையுடன் ஒளி அலைப்பெற்று ஜெபமெடுக்கும் முறை கொண்டால், இப் பூமி உருவான நிலையும், உயிரணுத் தோன்றி உருக்கொண்டு, ஒலியின் பாஷை அறிந்த நிலை யாவையுமே, இஜ் ஜீவ பிம்ப உடல் ஆத்ம சக்தியினால் ஒலியை ஒளியாக்கி, இன்றுள்ள வளர் தொடர் உண்மை நிலைகள் யாவையும் உணர முடியும். உணரும் நிலை எப்படி?

    இப்பூமியில், தமிழ்மொழி உச்சரிப்பு ஒலித்தன்மை ஏற்பட்டு பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டது. இப்பூமிக்கு ஒலியில் சொல் வடிவம் தந்த முதல் மொழி, தமிழ்மொழிதான். இம்மொழித் தொடர் எப்படி உருவானது?

    பண்பாட்டு பழக்க வழக்கங்கள் எப்படி ஏற்பட்டது? என்றால் இப்பூமி தோன்றி, வளாந்து பல பிரளய மாற்றங்களுக்குப் பிறகு ஆரம்ப உயிரணு தோன்றி, தலை சிறுத்தும் வால் போன்ற உடல் அமைப்புக் கொண்ட, நீரில் மிதந்த உருவம் தோன்றி, பல அவதார மாற்றங்களுக்குப் பிறகு, பல உரு நிலை மாற்றம் கொண்டு, பலவில் உருவாகி உருவாகி, மோதுண்டு மோதுண்டு ஒலிக் கொண்டு ஒளியாகி, ஜீவபிம்ப உடலின் அங்க அவையங்களினால் செயலாற்றும் தன்மை கொண்ட பிறகு, பிரிதொரு மாற்றம் கொண்டு எடுத்த உடலில் கண் ஒளி பாய்ச்சி, ஒலி ஈர்க்கும் மாற்றத்திற்குப் பிறகு ஒலி பாய்ச்சி ஒலி கேட்கும் வளர்ப்பு நிலைக் கூடிய பிறகு, ஒலி வெளிப்படுத்தும் ஒலி ஆற்றல் மனிதனுக்கு கிடைத்தது.

    ஒலியின் வளர்ப்பு நிலையிலேயே, சொல் வடிவாற்றல் மனிதனுக்கு ஏற்பட்ட நிலையிலிருந்தே, எழுத்து வடிவம் உருக்கொள்ளும் காலத்திற்கு முன்னே, இப்பூமியில் உருவான மனிதனுக்கு சொல்லாற்றும் திறமை ஏற்பட்டவுடன். இப்பூமிக்கு வியாழன் மண்டலத்தில் பலக்கோடி ஆண்டுகளாய் வாழ்ந்த மனித ஞான வழித் தொடர் கொண்ட, வளர்ச்சியுற்ற வழித்தொடர் அலை சப்த ரிஷிகள் வியாழனில் வாழ்ந்து, உயர்ஞானம் கொண்டு, அவர்கள் வாழந்த எம் மண்டலத்திற்கும் சென்று வாழக்கூடிய நிலை பெற்றவர்கள் வியாழனில் மனிதன் வாழ முடியா நிலை ஏற்பட்டவுடன் இப்பூமியில் மனித கரு வளர்ந்தவுடன் ஒலி அலையின் ஒளிப் பாய்ச்சி, இப்பூமியில் பல மகான்கள் தோன்றி மொழி வடிவம் தோன்றுவதற்கு முதலிலேயே சொல்லாற்றலும், செயலாற்றலும்; மனித சக்திக்கு கூடிய நிலையில் அன்றைய மகான்களில் ஒளி அலையைப் பாய்ச்சி, மனிதனின் சொல்லாற்றலுக்கு வித்திட்டு, அச்சொல் தொடர் முதல் மொழியாய் அன்று தமிழ் மொழி தோன்றியது.

    இவ்வொலி அலைத் தொடர்பிலிருந்து எழுத்து வடிவம் பெற பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டது. அதற்கு பிறகு உருவாகிய தமிழ்மொழி எழுத்து வடிவம், இன்று எழுதப்படும் இந்நூற்றாண்டின் தமிழ் மொழி மரபு ஏழாவது மாற்றமாகும்.

    அன்று ஆண்ட அரசர்கள், அரசர்களின் செயலுக்கொப்ப இம்மொழியை மாற்றிவிட்டார்கள். மொழியின் தன்மை இதுவென்றால், தமிழரின் பண்பு முறை எப்படி வழிவந்தது? ஞான சக்தியை எடுத்த சக்தியும், வளர்ந்த ரிஷித் தன்மை கொண்டவர்களும் இவ் அலைத்தொடர் வழியில்தான் முதலில் உருப்பெற்றது. இராமாயண, மகாபாரத காவியங்களில் அன்று எழுதிய முனிவர்களினால் காவியக் கதையில் விழித்துள்ள யாவையுமே மனித சக்தியினால் பெறக்கூடிய சக்தி முறையை கதாப்பாத்திர நாமங்களில் அந்தந்த குண நிலையில் வடிவமைத்து எழுதிவிட்டார்கள்.

    தமிழ் மொழியில் எழுதப்பட்ட பலகோடி உண்மைத் தன்மைகள் இம்மனித சக்தியினால் பெறவல்ல ஆற்றல் நிலையை அன்றே உணர்த்தி, இப்பிம்ப உடலை அழியாத் தன்மை கொள்ளக்கூடிய நிலைக்கு, பல மூலிகைகளை எழுத்தில் பதியச் செய்தும், இம் மனித பிம்பத்திலிருந்து செயலாற்றக்கூடிய சக்தி அனைத்தையும், ஞானத்தால் ஒலியுடன், இவ் ஒளி பாய்ச்சி எந்த நிலையையும் அறியவல்ல ஆற்றல் கொண்ட, படைப்பின் படைப்பையே படைக்கவல்ல, தெய்வ சக்தி கொண்ட நிலைக்கு, மனித சக்திக்கு செயலாற்றும் தன்மை எல்லாவற்றையும் ஏட்டு உருவிலும், காவிய வழித் தொடர்களிலும், மறைக்கப்பட்ட நிலையில் உணர்த்திச் சென்றார்கள் அச் சப்த ரிஷிகள். இன்று மற்ற இடங்களைக் காட்டிலும் இப் பூமியில், இந்திய கண்டத்தில் சுழற்சி முறை வாழ்க்கைத் தொடரில் தமிழ் குடும்ப வாழ்க்கையில் பக்தியும், பண்பும் கூடி வருவது பிறப்பில், குடும்ப வழித்தொடரில், வழி வழியாய் வந்த வழித்தொடர் வாழ்க்கையில் இருந்து மட்டும் வரவில்லை. இப்பூமியில் ஞானம் பெற வழிப்படுத்திய ஞானிகளின் அலைத் தொடர்பு சக்தி இன்றளவும் இப்பூமியின் வெட்கையிலும், காற்று மண்டல சுழற்சியிலும், தமிழ் கடவுள் முருகன் என்றுணர்த்திய தெய்வ வழிபாட்டு முறையிலும் சுழன்று கொண்டுள்ளதினால், இப்பிம்ப உடலில் ஆரம்ப கலவை எத்தொடரில் இவ் உயிரணுத் தோன்றி உயிராத்மா உருப்பெற்றதோ, அவ் அமிலத் தொடர் கொண்ட ஜீவ பிம்பங்களுடன் வாழ்பவர்களும், பிம்பமற்ற ஆவி உலக ஆத்மாக்களும் அவ்வமிலத் தொடர் கொண்டு உருப்பெற்று, உருவாகி வளர்ந்த ஒவ்வொரு நொடிக்கும் எவ் அமிலக் கூட்டின் மேல் மோதுண்டு காற்று சுவாசம் வெளிப்படுகின்றதோ, அவ் அலைத் தொடர் சக்தி மாறி மாறி உருவாகும் உருவகங்களின் மாற்றங்கள் பல கொண்டாலும் தன்மையின் குணம் வழிப்பெற்றுக் கொண்டே உள்ளது.

    இப்பூமியில் மட்டும்தான் மனித இனம் உண்டா? மற்ற கோளங்களில் மனித இனங்கள் உள்ளனவா? என்ற வினா பலருக்கு உண்டு, இப்பூமியைச் சார்ந்த சூரியக் குடும்பத்தின் இந் நாற்பத்தி எட்டு மண்டலங்களிலும், இந் நாற்பத்தி எட்டு வளர்ந்த மண்டலங்கள் வளர்க்கும் சனிக்கோளத்தின் பன்னிரெண்டு நட்சத்திர மண்டலங்களிலும், ஆக இவ் அறுபது கோளத்திலும் இப் பூமியில் மட்டும்தான் மனித இனம் உண்டு. வியாழனில் இருந்து மனித கரு வித்து நம் பூமிக்கு வந்தது. அதன் வழித்தொடர் மொழி நம் தமிழ்மொழி. ஆனால் வளர்ந்த சக்தி கொண்ட சுழற்சி ஈர்ப்பு விகிதத்தன்மை கூடிய வியாழன் மண்டலத்தில் இன்று மனித கரு உரு நிலை இல்லை அதன் தொடர்ச்சி கருவும், சொல், மொழி, வடிவம் இப்பூமியில் இன்று வேர் ஊன்றி உள்ளது.

    இந் நாற்பத்தி எட்டு மண்டலங்களிலும் இல்லாதத் தன்மை கொண்ட மனித கரு இப் பூமியில்தான் உண்டு. இப்பூமியின் ஞானத்தில் இம் மனித பிம்ப செயலாற்றும் சக்தியை விஞ்ஞான ரூபத்தில் செலுத்தி விட்டான் மனிதன். விஞ்ஞானம் கொண்டு இப்பூமியின் கனி வளங்களை பல பக்குவங்களுக்கு பயன்படுத்துகின்றான். இப்பூமியில் பொக்கிஷ திரவங்களை இக்குறுகிய நூற்றாண்டில் எடுத்து பல செயல்களுக்கு உபயோகப்படுத்துகின்றான். சூரியனின் சக்தி கொண்டு ஒவ்வொரு மண்டலங்களில் இருந்தும் சூரியன் எடுத்து வெளிக்கக்கி, நம் பூமி அதன் சுழற்சியில் சூரியனின் ஒளி அலை எடுத்து வளர்க்கும் உயர் காந்த மின் சக்தியினால் இப்பூமி சுழன்று ஓடி வளர்ந்த ஞான ஆத்மாக்கள் வளரும் வாழ்க்கையில் மனித சக்திக்கும், ஜீவசக்திகளுக்கும் உயிர் வாழ இன்றியமையா சக்தியான உயர் காந்த மின் அலையின் துடிப்பு சக்தியையே மின்சாரம் காண மனித விஞ்ஞானம் காண இயற்கை மின் காந்தத்தையே செயல்படுத்துகின்றது இன்று.

    பிற மண்டலங்களுக்குச் சென்று அங்குள்ள உண்மையறிய பலகோடி உலோக சக்திகளையும், திரவ சக்திகளையும், காந்த மின் அலையின் சக்தியையும், மனித ஞான சக்தியையும் விரையப்படுத்துகின்றனர். இம்மனித உடல் பிம்பத்தில் உயிர்; காந்த சக்தியைக் கொண்டு உயர காந்த மின் அலைத் தொடர்பை சூரியனின் அலைத் தொடருடன் இவ்வுணர்வின் எண்ணத்தைச் செலுத்தி நேராக எடுக்கும் சுவாசத்தினால், இப்பூமியின் ஈர்ப்பு பிடியில் சிக்கி, உண்டு, உறங்கிக்கழித்து உழன்றுள்ள வாழ்க்கையில் இருந்து இதே பிடிப்பில் ஜீவன் பிரிந்தாலும் இவ்ஈர்ப்பலையிலேயே பிறந்து இச்சுழற்சியில் சிக்குண்டுள்ள வாழ்க்கையில் இருந்தும் இஜ் ஜீவ பிம்ப உடலுக்குள்ளே நாமெடுக்கும் சுவாசத்தினால் வளர்த்துக் கொண்டோமானால், இம்மனித எண்ணத்தால் பெறவல்ல சக்தி ஞான வளர்ச்சி தொடர் உணர்வால் இப்பூமியில் மட்டுமல்ல, சூரிய குடும்பத்தின் நாற்பத்தி எட்டு மண்டலங்கள் மட்டுமல்ல, ஒவ்வொரு மண்டலங்களின் தன்மையும், மற்றெல்லா மண்டலங்களின் தொடர்புகளையும், உருதோன்றி உரு வளரும் செயல் முறைகளையும், ஒலியாகவும் ஒளிக்காட்சிகளாகவும் இவ்வுணர்வின் எண்ணத் தொடர் அலையை எந்நிலைக்கெல்லாம் காண விரும்புகின்றோமோ, அவை அனைத்தையுமே இம் மனித ஞான சக்தியினால் மட்டும்தான் பெற முடியும்.

    விஞ்ஞானத்தில் வளரும் மனித ஆத்மா, எவ் விஞ்ஞானத் தொடர் அலையில் வளர்ந்து, விஞ்ஞானம் பெற்று செயல்புரிந்திருந்தாலும், அவனின் ஆத்ம பிம்பம் ஜீவன் பிரிந்த பிறகு, மீண்டும் இவ்ஈர்ப்பின் பிடியில்தான் சிக்குண்டு சுழல முடியுமே தவிர, உயர் ஞான சக்தி பூண்ட, தன் ஞானம் பெற்ற ஞானிகளின் ஜீவ பிம்ப சக்தி என்றுமே அழியா வண்ணம், தான் வளர்ந்த சக்தியைக் கொண்டு எம்மண்டலத்திலும் வாழக்கூடிய தன்மையும், இம்மண்டலத்தில் மனித உரு ஞானம் மாறினாலும் இஞ்ஞானத்தால் பெற்ற சக்தியைக் கொண்டு ஞான கரு வித்து மனிதனை உருவாக்கும் சக்தி இம் மனித பிம்ப ஆத்ம எண்ண ஞானத்திற்கு உண்டு.

    இந்நாற்பத்தி எட்டு மண்டலங்களில், இச்சூரிய குடும்பத்தில், எப்படி இப்பூமியில் மட்டும் மனித ஞானம் வளர்ச்சி கொண்ட ஜீவ பிம்ப வாழ்க்கைமுறை உள்ளதோ, அதைபோன்று மற்ற சூரிய குடும்பங்களில் நம்மைக் காட்டிலும் அறிவும், ஞானமும் முதிர்ந்த மனித பிம்ப உடல்கள் இரண்டாயிரம் மண்டலங்களில் உண்டு. நாம் இன்று உள்ள நிலை உள்ளதைக் கொண்டு, நமக்கு முதலில் வாழ்ந்தவர்களையும், வாழ்ந்த முறைகளையும், ஆராயும் நிலையும், செயற்கை விஞ்ஞான இன்ப வாழ்க்கையின் பிடியிலும்தான் இன்றுள்ளோமே தவிர, மனித சக்திக்குகந்த உண்மை சக்தியை அன்றே உணர்த்திச் சென்ற சப்த ரிஷிகளின் நிலை மறந்து இன்றளவும் செயற்கை பிடியில்தான் சிக்கியுள்ளோம்.

    பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முதலிலேயே திருக்குறள் தந்த திருவள்ளுவரின் குறட்பாக்களை ஆராயும் தன்மையிலும் அதற்கு தெளிவுரையும், விளக்க உரையும் தருவதில்தான் நம் எண்ணச் செயல் உள்ளதேயன்றி குறள் வடிவாய், குறளின் உண்மை உணா;ந்து, குறள் வழியில் நாம் வளர வழிகொண்டோமா? திருக்குறள் எழுதிய அம்முனிவரின் சக்தி என்ன? அவர் எழுதிய குறள் வடிவம் அனைத்தும் வெளிப்பட்டதா, பொருட்பால், அறத்துப்பால், இன்பத்துப்பால் இவற்றைத்தான் தந்தார் என்கிறார்கள். அவர் எழுதிய ஞானத்துப்பால் அன்று ஆண்ட அரசர்களினால் மறைக்கப்பட்டுவிட்டது. ஞானத்தின் பால் அறத்துப்பாலும், பொருட்பாலும், இன்பத்துப்பாலும் வெளிப்பட்டதேயன்றி, அவர் எழுதிய முதல் பாலே ஞானத்துப்பால்தான். ஞானப்பாலில் ஆத்ம உயர் ஞான வளர்ச்சி முறையும், ஞானத்தின் வளர்ப்பால் வளரக்கூடிய வழித்தொடர் அனைத்துமே, அன்றாண்ட அரசர்களால், தன் சாதனைக்கு இவர் தரும் போதனையால், தன்னை மீறிய நிலை மனித ஆத்மாக்கள் பெற்றவிடுவர் என்ற அச்ச உணர்வால் மறைக்கப்பட்டுவிட்டது ஞானப்பால்.

    திருவள்ளுவரின் உண்மை ஞான சக்தி எப்படிக் கூடியது? திருவள்ளுவருக்கே சக்தி தந்தவா; வாசுகி அம்மையார்தான். அவ்வம்மையின் ஞானத்திற்கு பொருள் தந்தவர்தான் திருவள்ளுவர் இதன் தொடர்நிலை எந்நிலையென்றால் உருவாகும் சக்திக்கே சக்தி குணம் பெண்மையில் இருந்து வருகின்றது.

    ஆண், பெண் என்ற இரு நிலைக்கொண்ட தொடாநிலையில் வளர்ப்பு நிலைதான் உருவாகும் உரு நிலை அனைத்துமே. சிவசக்தி, வினாயகன், முருகன், வள்ளி, தெய்வயானை என்று மட்டும்தான் நம் புராண இதிகாசநூல்களில் தெய்வ சக்தியை உணர்த்துகின்றார்களே அன்றி, முருகனுக்கு குழந்தையை காட்டவில்லை. வினாயகனுக்கு மனைவியை காட்டவில்லை. அப்படியென்றால் என் அர்த்தம்?

    ஆதி சக்தி என்ற சக்தியின் பொருள் என்ன? கோலமாமகாரிஷி வணங்கிய தெய்வம் முகாம்பிகை தேவி. ஆதி சங்கரர் வணங்கியது சாரதாம்பிகை, போகர் வணங்கியது புவனேஸ்வரியை, கொங்கணவர் வணங்கியது அஷ்டலட்சுமியை.

    நம் சப்த ரிஷிகளினால் வணங்கப்பட்ட தெய்வ சக்தி யாவையுமே பெண்மை சக்தி. இதன் உண்மை என்ன? காளியையும், மகாலட்சுமியையும், பத்ரகாளியையும் வணங்கும் முறையெல்லாம் எவை?

    ஆவியான சுழற்சிவட்டத்தில் இப்பால்வெளி மண்டலத்தில் படர்ந்துள்ள அமில சக்திக்கு அப் படர் அமில ஆவி நிலை திடம் கொண்டு எச்சுவைக் கொண்டு திடப்பட்டதோ அவ்வமிலம்தான் சிவபிம்பம், திடம் கொண்டு சிவபிம்பம் கனமாகி தங்க இடம் கொள்ளாது ஈர்ப்பின் சுழற்சி கொள்வது சக்தி ஈர்ப்பு. ஆவியான ஆதி சக்தி, திடமான சிவ உருவாகி, சக்தியான ஈர்ப்பு கொண்டு சிவ சக்தியாகி ஈர்ப்பின் சுழற்சியில் உருவாகும் ஒலி, ஒளி, நீரான முதலாம் வளர்ச்சி வினாயக செயலாகி, வளரும் வளர்ப்புத்தன்மை முருக குணமாகி, முருக குணத்திற்கு தேவைக் கொண்ட வளர் உணவு சக்தி தெய்வானையாகி, தேவைக்கு மேல் உணரும் சக்தி வள்ளியாகி உள்ள சக்திதான் இன்றளவும் உருவாகி உள்ள ஒவ்வொரு சக்தியுமே.

    உயிர் துடிப்பு உயிரணு வளர்ச்சி நிலை ஒவ்வொன்றுமே சிவசக்தி, வினாயக, முருக, வள்ளி, தெய்வானை வடிவமாய்தான் வழிந்துள்ளது இன்று பெண்மையின் சக்திக்கும், ஆண்மையின் சக்திக்கும் உள்ள குண மாற்றம் யாவை? ஆண் எடுக்கும் சுவாசத்தால் அமிலப் படைப்பை படைக்கத்தான் முடியும்.

    பெண்மையின் சுவாசத்தால் கரு வளர்க்கும் செயல்தான் முடியும். ஆண் விடும் சுவாசத்தால் ஆணின் அமில வர்க்கம் தாவரங்கள், கனிவளங்கள், மண், மரம் போன்றவைதான் வளர்க்க முழயும். பெண் இன சுவாச அமில குணத்தால் ஆண் இன அமிலத்திற்கே ஜீவ துடிப்புக் கொண்ட, ஜீவ சக்தி வளரக் கூடிய புழு, பூச்சிகள், வண்டின உயிர்கள் யாவையுமே வளர்க்க முடியும். ஒன்றின் தொடர்பு ஒன்று வளர முடியுமே தவிர ஒன்றான சக்தி எவையுமேயில்லை.

    இரண்டு ஒன்றாகி, ஒன்று பிறந்து, அப்பிரிதொன்று சேர்ந்து ஒன்று வளருமே தவிர, ஒன்றான சக்தி எவையுமே இல்லை. சக்தியில்லையேல் சிவனில்லை, சிவனில்லையேல் சக்தியில்லை என்ற வாதம்தான் சுழல்கின்றதே தவிர ஒன்றில்லாமல் ஒன்றில்லை என்பதை உணர்ந்து அமிலப்படைப்பு அனைத்திற்குமே ஜீவ சக்தி வளர்க்கும் பெண்மை ஈர்ப்பு சக்தி குணம் வளர வேண்டும் என்பதனை உணர்ந்துதான் பெண்மை குணத்தை பூஜித்து வணங்கினர் சப்தகள் ரிஷி அனைவருமே.

    இதன் தொடர் வழி முறையில் சக்தி கொண்டவர்தான் வாசுகி அம்மையாரும், திருவள்ளுவ முனிவரும். அஞ்ஞானம் பேசி இஞ்ஞானம் வளர்ந்தது. அன்னையின் ஞானத்திற்கு இம்முனிவரின் ஞானம் உருவம் தந்த உருவகம்தான் காலப்போக்கில் மாறுபட்டாலும் இன்றளவும் பேசப்படும் உயர் ஞானக் குறட்பாக்கள். நம் வாழ்க்கை காலத்திலேயே சாரதா தேவியின் துணையுடன் ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரும், கஸ்தூரிபாய் அம்மை தந்த பக்தி வலுவில் மகாத்மா காந்தியடிகள் தோன்றியதைபோல் ஒவ்வொரு ஆத்மாக்களும் வாழ்க்கை என்ற வழித் தொடரில் இல்லறம் என்ற இனிய வாழ்க்கையுடன் ஆணிற்கு பெண் துணையில் சக்தியும், பெண்ணிற்கு ஆண் துணையின் படைப்பையும் கொண்டு வாழ்க்கை என்ற வழிமுறையிலிருந்தே அன்பு, பண்பு, ஆசை, வீரம், ஞானம், சாந்தம்; இந்நற்குணங்களை பெற்று தீய குணங்களான சலிப்பு, சோர்வு, கோபம், குரோதம், வஞ்சனை, வெறி இவற்றின் குணத்தைவிட்டு இவ்வுணர்வின் உந்தலுக்கு உகந்த நிலையில் ஆசை உணர்வை பேராசைக்குச் செல்லாமல் ஆகையுடன் வாழ்க்கை முறையை உணர்வால் உந்தப்படுமு; எவ் இச்சையையும், தூக்கம், பசி, காமம் இவற்றை உணர்வின் உந்தலின் பிடிக்கொப்ப நாம் செல்லாமல் உணர்வுடன் எண்ணத்தை பக்குவம் கொண்டு வழிமுறைப்படுத்தி வாழ்க்கை முறையின் தேவைக்கு ஜீவாதார வழிக்குகந்த இன்பமுடன் வாழ்க்கை நெறியை அமைதிப்படுத்தி வாழ்க்கையில் பொருள் சக்தியை எப்படி நடைமுறைக்கு சேமிக்கின்றோமோ அதைப்போன்று இவ்வுயிராத்மாவிற்கு என்றுமே அழியா சக்தியான ஞான சக்தி வலுவைக் கூட்டிக்கொண்டால் இவ்வுடல் பிம்பக்கூட்டிற்குள் பல ஜென்மத்தில் சேமித்த குண அமில சக்தியையும், இஜ் ஜென்ம வாழ்க்கையில் நாமெடுக்கும், உணா;வின் உந்தலுக்கு உகந்த சுவாசத்தால் சேமித்த சக்தியைக் கொண்டு மனிதனின் உயா;ந்த ஞான குண சக்தியை எடுக்கும் முறையாய் மாற்றி உள்ள நிலையை நல்ல குணமுடன் கூடிய ஜெபமுறையால் ஞானத்தால் பெற்ற, ஞான சக்தி பூண்டு இன்றைய மருத்துவத்திற்கும், விஞ்ஞானத்திற்கும் பல வழிமுறைகளை உணர்த்திச் சென்ற சப்த ரிஷிகளின் நிலைக்கு நாமும் செல்லலாம்.

    இன்று இயற்கை தாவரங்களின் வளர்ப்பு முறையில் வீரிய சக்தி கொண்ட இரசாயன உரங்களை இட்டு ஒன்றுடன் பிரிதொன்றின் இனச் சேர்க்கையை சேமித்து, இன வளர்ச்சியின் மாற்ற குணத்தையே, விஞ்ஞான ஆராய்ச்சி தாவர இயல் உள்ளதுவோ, அதைப்போன்று இம்மனித ஜீவ பிம்ப உடலில் நற்குணங்களை வளர்த்து, தீய குணங்களை விட்டு, உடல் உணர்வின் வழியை நல்வழிப்படுத்தி நாமெடுக்கும்; சுவாச ஜெபத்தால் நமக்கு இப்பிறப்பெடுக்க, பிறப்புத்தந்த முதல் தெய்வங்களை வணங்கி, ஞானத்திற்கு வழித் தந்த குருவையும், தெய்வசக்தி கொண்ட அலைத் தொடர் குணங்களை வணங்கி “ஓம்” என்ற நாத ஒலியில் இயங்கும் இப்பூமியின் சுழற்சி ஒலியில், “ஓம்” க்குள் ஓமாய் நாம் அமர்ந்து, சூரிய சக்தியிலிருந்து உயர் காந்த மின் அலையின் தொடர்பை நாம் பெற்று, வளர்ப்பின் வளர்ப்பாய் தமிழ் வளர்ந்து பிறதையும் வளர்த்து, தமிழ் கொண்ட பண்பு சுடரொளியை இப்பூமியின் சுழற்சியிலிருந்து எப்பூமியிலும் இத்தொடர்த் தமிழ் சொல் ஒலி வளர்க்கும் இத் தமிழ் பண்பு குண தெய்வ வளர்ப்பை, நாம் வளா;க்க, நம்மை வளா;த்த தமிழ் குணசக்திகளின் வளர்ப்பிற்கே வளம் பெறும் இத்தமிழை என்றுமே இஞ்ஞானத்தால் நாமும் வளர்ப்போம்.

    தாய், தந்தையின் ஈர்ப்பில் பிறப்பிற்கு வந்த நாம், நம் தாய் தந்தையரை முதல் தெய்வமாக வணங்குகின்றோம். நம் பிறப்பின் உண்மையும் மற்றெல்லா ஜீவராசிகள், தாவரங்கள், கனி வளங்கள், நம் பூமி எல்லாமே எப்படி பிறப்பெடுத்தன? ஆவியான அமில பிம்பம் ஜீவன் கொண்டு அஜ் ஜீவ ஈர்ப்பலையின் உணர்வுடன், அவ்வுணர்வின் உந்தலில் எண்ணம் கொண்டு வழி வந்த ஒவ்வொரு பிம்ப ஜீவனும் மீண்டும் ஆவியாகிறது. இப் பிரபஞ்சமும் ஆவிதான், நாமும் ஆவிதான், பிரபஞ்சத்தையும், மற்றெல்லா ஜீவ ராசிகளைப் படைத்த படைப்பாண்டவனே ஆவிதான். இப் பிரபஞ்சத்தில், பால் வெளி மண்டலத்தில் படர்ந்துள்ள ஆவியின் ஈர்ப்பு சக்திக் கொண்டு உணர்வலையில் ஜீவன் கொண்ட நாம், முற்பிறப்பையும், இப்பிறப்பையும், வரும் நிலையையும் உணர்ந்து இப் பிம்பமான உடலைவிட்டு ஆவி பிரிந்து, ஆவியாய் சுழலும் நிலைக்கு முதலே இப்பிம்ப உடலில் நம் உயிராத்மாவை சகல சத்து நிலைகளையும் உணரும் ஈர்ப்புடன் நம் எண்ணத்தை செலுத்தி வாழ்ந்து இவ் ஈர்ப்பின் உணர்வைக் கொண்டு நாம் தீய எண்ணங்களையும், தீய சொற்களையும், தீய செயலையும் நாம் எண்ணி, சொல்லி, செய்யும் நிலையில் நம்மை அறியாமலே நம் உடல் பிம்ப கூட்டிலுள்ள ஆவி அமிலமும், அத் தீய உணர்வின் அலையையே அதிகமாக ஈர்தது நம் உடலைவிட்டு நம் ஆவி பிரிந்த பிறகும், நம் ஆவியின் குண அமிலம் தீய குண அமிலமாய், காற்றாய் படரவிட்டு மேன்மேலும் அசுத்த நிலையை நாம் ஏற்படுத்தாமல் ஒவ்வொரு ஆத்மாவும் தான் எண்ணும் எண்ணத்தையும், சொல், செயல் எல்லாவற்றையும் நல் உணர்வுடன் வாழ்ந்தால், நாம் வாழ்ந்து நம் ஆத்மா பிரிந்த பிறகும், நல்ல உணர்வின் ஈர்ப்பு ஆவியாய் சுழன்று மீண்டும் நற்கதியின் பிம்பத்தின் வழித்தொடரை நாம் அடையலாம்.

    Share
  • வங்கக் கவிமணி

    சு. ரவி

    “சங்க இலக்கியம்போல் வங்க இலக்கியத்தைத்
    தங்க மலராக்கித் தரணியிலே- எங்கும்
    மணம்வீச வைத்தாய் மாமுனியே வாழ்க
    கணந்தோறும் உந்தன் கவி”.

    ” பண்ணொழுகு பாடலைப் பாடென்றனக்கருள்
    பாலிக்கும் வேளை யிந்த…

    எனத்தொடங்கி,

    நண்ணுதற் கான வழி வேறெதும் கண்டிலேன்
    நானுமென் களிமயக்கால்
    நண்பனென் றேஅழைக் கின்றனன் என்னையாள்
    நாதனே ஞானபரனே”

    என்று இறைவனோடு தோழமை யோகம் பாராட்டிய அன்னாரின் கீதாஞ்சலியை அருமையான இரட்டைஆசிரிய விருத்தத்தில்
    மொழிபெயர்த்த எங்கள் கவிமணியும் நினைவினில் நிழலாடினர்.

    உயிர்நாடிகளை மீட்டும் உன்னத எழுத்துக்குச் சொந்தக்காரரை வரையும் ஆவல் உந்தியதின் விளைவு…
    கீழ்க்காணும்  ஓவியங்கள்…

     

    Share
  • பாரதியின் வேத முகம் – 10

    சு. கோதண்டராமன்

    தேன் வந்து பாயுது காதினிலே

    பாரதியின் பிரபலமான பாட்டு, ‘செந்தமிழ் நாடெனும் போதினிலே இன்பத் தேன் வந்து பாயுது காதினிலே’ என்பது. நாவால் சுவைக்க வேண்டிய தேன் காதிலே பாய்ந்தால் அதன் இனிமையை அனுபவிக்கமுடியுமா என்று எண்ணுகிறோம்.

    ‘உள்ளத்தில் உண்மை ஒளி உண்டாயின் வாக்கினிலே ஒளி உண்டாகும்’ என்று ஒரு பாடல். வாக்கு காதினால் உணரப்படுவது. இதில் கண்ணால் காணக் கூடிய ஒளி எங்கிருந்து வந்தது என்று நமக்குச் சந்தேகம் வருகிறது.

    குழந்தைக் கதை என்ற தலைப்பில் ஒரு கதை- பாரதி எழுதியது. பெயர் தான் குழந்தைக் கதை. விஷயம் என்னவோ கனமானது தான், முதல் உலகப் போரைப் பற்றியது. அதில் ஒரு வரி, மேலே பருந்துகளும் கருட பக்ஷிகளும் வட்டமிட்டு வெயிலைத் தின்று கொண்டுலாவின, என்று வருகிறது. வெயிலையாவது தின்பதாவது.

    இப்படிப் பொறிகளையும் அதன் வேலைகளையும் மாற்றி மாற்றிச் சொல்வது, ஒரு கவித்வ உத்தி மட்டுமல்ல. அதன் பின்னணியில் ஒரு பெரிய தத்துவம் உள்ளது.

    பாரதியின் பதஞ்சலி யோக சூத்திர விளக்கத்தைப் பார்ப்போம். யோக சாஸ்திரப்படி, வெளியில் தெரியும் கண் காது முதலான பொறிகளால் நாம் காட்சி கேள்வி முதலான அனுபவம் பெறுவதில்லை. மாறாக, சித்தமே காண்கிறது, கேட்கிறது, வாசனை, தொடு உணர்ச்சி, சுவை ஆகியவற்றை அறிகிறது. சித்தம் செயல் படாமல் இருக்கும் போது பொறிகள் தம் வேலையைச் செய்தாலும் அது நம் அறிவுக்கு எட்டுவதில்லை. மாறாக, சித்தம் ஆனந்த நிலையில் இருக்கும் போது இந்த எல்லா அனுபவங்களும் பொறிகள் இல்லாமலே கூட நிகழும்.

    இதை விளக்குவது அவருடைய ஞானரதம் என்னும் கட்டுரை. கந்தர்வ லோகத்தில் பாரதி சஞ்சரித்துக் கொண்டிருக்கிறார். அவருடைய அனுபவத்தை அவருடைய வார்த்தைகளிலேயே கேட்போம்.

    கந்தர்வ லோகத்திற்குப் போய்ச் சேர்ந்தவுடனே என்னை அறியாமல் ஓர் ஆனந்தம் உண்டாயிற்று. அதி ரமணீயமான ஸங்கீதத் தொனி கேட்டது. அவ்வொலி பொன்னாற் செய்யப்பட்ட தொண்டையினை உடைய பெண் வண்டுகளின் ரீங்காரம் போலிருந்தது. அன்று, அது சரியான உவமை ஆகமாட்டாது. உயிருக்குள்ளே இன்னிசை மழையை வீசிக் கொண்டேயிருந்தது போலத் தோன்றிய அவ்வொலிக்கு இன்ன உவமை சொல்வது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. இது என்ன ஒலி, எங்கிருந்து வருகிறது என்று யோசித்தேன். எனது அறிவிற்குப் புலப்படவில்லை.

    இந்த இனிய ஒலி என்னைப் பரவசப்படுத்துகிறதே, அது எங்கிருந்து வருகிறது என்றேன். மேலே பார் என்றனள். நீல வானத்தில் சந்திரன் தாரகைகளிடையே கொலு வீற்றிருக்கக் கண்டேன்.

    அவருடைய கிரணங்கள் என்றாள்.

    சந்திர கிரணங்களா, சந்திர கிரணங்களுக்கும் இந்த மனோகரமான தொனிக்கும் என்ன சம்பந்தம் என்று கேட்டேன்.

    சந்திர கிரணங்களுக்கு இந்த இனிய ஓசை இயற்கை. அது இந்த உலகத்தில் நன்றாகக் காதில் விழுகிறது. உங்கள் மண்ணுலகத்திலே ஜனங்களுடைய செவியில் விழுவது கிடையாது. ஆனால் அங்கே கூட அருமையான கவிகளின் செவியில் இந்த ஓசை படும் என்றாள்.

    இவ்வாறு பொறிகளையும் அதன் வேலைகளையும் மாற்றிச் சொல்வதற்கு வேத ஆதாரம் உண்டா? உண்டு. யஜுர் வேதம் 1.1.5.11 ‘ஒளியுள்ள சொற்களைச் சொல்லுக’ என்கிறது. நம்மைப் போன்ற சாமானியர்கள் சொல்லின் ஒலியை மட்டுமே அறிவோம். ரிஷிகள் அதன் ஒளியையும் அறிந்திருந்தார்கள். மருத்துகள் (புயற் காற்று) சூரியனைப் போலப் பிரகாசிக்கிறது என்கிறது ரிக் வேதம் 1.64.2. இன்னும் நிறைய உண்டு.

    வேத ரிஷிகளைப் போல் பாரதியின் சித்தமும் எப்பொழுதும் பரம்பொருளின் நினைவிலேயே, ஆனந்த நிலையில் தோய்ந்திருந்தது. அதனால் அவருக்குப் புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்ட உணர்வுகள் சாத்தியமாயிற்று. தீக்குள் விரலை வைத்த போது நந்தலாலாவைத் தீண்டும் இன்பம் கிடைத்தது. காற்றுத் தேவனின் உடல் வயிர ஊசி போல ஒளி வடிவமாகக் காட்சி தந்தது.

    Share
  • ஆராதனா

    -ஷைலஜா

     சின்னக்கடிதம்தான் ஆனால் அது மிகப்பெரிய விஷயத்தை தெரிவித்துவிட்டது. என்றாவது ஒருநாள் இப்படி ஒரு சம்பவம் நேரிடலாம் என நினைத்து அச்சப்பட்டுக்கொண் டிருந்த அகிலாவிற்கு கடிதத்தைப்படித்ததும் கண்கலங்கித்தான் போனது. அலுவலகம் சென்றிருந்த மகனுக்கு உடனே டெலிபோனில் விஷயத்தை தெரிவித்தாள்

    அடுத்த சில நிமிடங்களில் மூச்சிறைக்க வீடுவந்த திவாகரிடம் கடிதத்தைக்காட்டினாள்.”எட்டுவருஷ உறவை வெட்டிக்கொண்டு போய்விட்டாள் ஆராதனா!.எப்படிடா அவளுக்கு நம்மைப்பிரிய மனசுவந்தது? என்னைவிட அவளுக்கு உன்மேல் எத்தனை பாசம் நேசம் அன்பு எப்படிவேண்டுமானாலும் வைத்துக்கொள் அதையெல்லாம் மறந்து போனமாதிரி தெரியலை திவா எல்லாத்தியும் துறந்துபோன மாதிரி ஒரே வாக்கியத்தில் எழுதிவிட்டாளே, இந்தப்பிரிவை நாம் எப்படியடா தாங்கப்போகிறோம்?”

    அகிலாவின் நா தழுதழுக்கும் வார்த்தைகளில் நிலைகுலைந்துபோனான் திவாகர்.

    மௌனம் மட்டும் சிலக்கணங்கள் பேசிக்கொண்டிருந்ததை டீபாய் மீதிருந்த தொலைபேசி ஒலி எழுப்பிக் கலைத்தது.

    “சீக்கிரம் ரிசீவரை எடு திவா நம்ம ஆராதனாவாகத்தான் இருக்கும்…பஸ் ஸ்டாண்டுபோய் மனசு மாறி இருக்கும் அவளால் நம்மைவிட்டெல்லாம் இருக்கமுடியாதுடா…வந்துடுவா பாரேன்..போனை எடு சீக்கிரம்”

    திவாகரும் ஆர்வத்துடன் ரிசீவரை எடுத்தான்.”ஹலோ’ என்பதற்குபதிலாக,”ஆராதனா?” என்று பரபரப்பாய் கேட்டான்.

    “ஆராதனாவும் இல்ல அவரோஹனாவும் இல்ல..நான் பூஜா ,உங்க தர்ம பத்தினி” என்று கிண்டலாய் எதிர்முனையில்குரல்வரவும் திவாகர் ஏமாற்றமுடன்,”நீயா?” என்றுகேட்டுவிட்டு,”என்ன அதிசியம் செல் போன்லதான் எனக்குப்பேசுவாய் இன்னிக்கு என்ன வீட்டுபோனுக்கு செய்கிறாய்?” என்றான் சற்று எரிச்சலுடன்.

    ”வாயும் வயிறுமாய் இருக்கிறவளை வையாதடா திவா” அகிலா மெல்லியகுரலில் அவன் அருகில் வந்து சொன்னாள்.

    “என்ன சாருக்கு மூட் அவுட் போலிருக்கு? ஏன் அங்கே அந்தத் திருநங்கை அருகில் இல்லையோ?” என்று நக்கலாய்க்கேட்கவும் திவாகருக்குக்கோபம் தலைக்கேறிவிட்டது. கல்யாணமாகிவந்த இந்த ஒருவருஷத்தில் ஆராதனாவை பூஜா அவமதிக்காத நாளே இல்லை.

    “உன் புருஷன் உயிரைக்காப்பாத்தின தெய்வம்! அவள் மட்டும் இல்லையென்றால் அன்னிக்கு சாலைவிபத்தில் திவாகர் போய்ச்சேர்ந்திருக்கணும், செல்போனில் பேசிக்கொண்டே ரோடைக்கடந்து கொண்டிருந்தவன் கண்ணில் எதிரில் தலை தெறிக்க வந்துகொண்டிருந்த லாரி, மோதித்தள்ள இருந்ததை எங்கிருந்தோ ஓடி வந்து கையைப்பிடிச்சி இழுத்துக்கோண்டு சாலைஓரம் கொண்டுபோய் காப்பாத்தின மனித தெய்வம்! அன்றிலிருந்து அவள் எங்க குடும்ப உறுப்பினர் ஆகிவிட்டாள்.அவளைக்கரிச்சிக்கொட்டாதே பூஜா…உன்னைவிட ஓரிரு வருஷம்தான் அவள் மூத்தவள்!” என்று அகிலா ஒருமுறை பூஜாவிடம் சொன்னபோது,” இன்னொண்ணும் கேள்விப்பட்டேனே ஆராதனா உங்க மகன் மேல காதல் பைத்தியமா இருந்ததாக? எல்லாத்தியும் மறைச்சி என்னைக்கல்யாணம் செய்துகிட்டீங்க இல்ல? நல்ல படிப்பு நல்ல வேலை பார்க்கவும் அம்சமா இருக்கார் மாப்பிள்ளைன்னு எங்கப்பா ஏமாந்துபோயிட்டார். “ என்று சீறினாள்.

    “என்னம்மா உன்னை நாங்க ஏமாத்திட்டோம்? ஆராதனா எங்க வீட்டோடு இருக்கற விஷயத்தை சொல்லவில்லைதான் அது மகா குத்தமா என்ன? ஆனா ஆராதனா என் மகன் மேல காதல் பைத்தியமா இருந்ததை பக்குவமா சொல்லி அவள் மனதை மாத்தித்தான் எங்களோட தங்க வச்சிருக்கோம்.யாருமில்லாத அனாதைக்கு அடைக்கலம் தந்து ஆதரிப்பதை கேவலமாய் பேசாதே பூஜா ! ஆராதனா படித்தவள் புத்திசாலி சமுக சேவகியும் கூட. அவள் உன் வாழ்க்கையில் குறுக்கே வரமாட்டாள்”

    ஆனாலும் பூஜாவின் அலட்சியமும் ஆராதனா மீது அவள்கொண்ட அருவெறுப்பும்தான் இன்றைக்கு அவளை வீட்டைவிட்டு வெளியேறச்செய்துவிட்டது என்பதை திவாகரும் அகிலாவும் அறியாமல் இல்லை.

    ஆராதனா, ஆறுமுகமாயிருந்து பிறகு மாறிய ஒரு திருநங்கைதான். அதனால் வீட்டாரால் புறக்கணிக்கப்பட்டு பல அல்லல்களிடையே சில நல்ல உள்ளங்களின் உதவியால் படித்துமுன்னேறியவள். திருநங்கைளைப் பற்றி சமுதாயத்தில் சரியானவிழிப்புணர்வு இல்லாத காரணத்தால் அவர்களைக்கேலியாகவும் அருவெறுக்கும் ஜீவன்களாகவும் நோக்கும் மனிதர்களிடையே அகிலா முற்றிலும் மாறுபட்டவளாய் இருந்தாள். ஏற்கனவே இறந்துபோன கணவன் விட்டுப்போயிருந்த வள்ளல்குணமும் இயற்கையாக அமைந்த இரக்க குணமும் சேர்ந்து ஆராதனாவை நிரந்தரமாய் தன்னோடு வைத்துக்கொள்ள எண்ணம் எழுந்தது. தாய் சொல்லை என்றுமே திவாகர் தட்டியதில்லை .ஆராதனா அகிலாவின் வீட்டில் அடைக்கலமானாள். ஆரம்பத்தில் மனதளவில் பெண்ணாக ஆகிவிட்டதாலும் உடலும் அந்த மாற்றத்திற்குத் தயாராகிவிட்டதாலும் திவாகரின் மீது ஆராதனாவிற்குக்காதல் பிறந்துவிட்டது.
    ஏச்சும் எள்ளலும் நிறைந்த சமுதாயத்தில் அன்பையும் பாசத்தையும் அளவுக்கு அதிகமாகவே காட்டும் குடும்பத்தில் மனம் ஒன்றித்தான் போனது.

    அகிலா ஆராதனாவிடம் பக்குவமாய் சொல்லிப்புரியவைத்தாள், திவாகரை மணக்க இயலாதென்பதைப்புரிந்து் கொண்டாள் ஆராதனாவும். அதற்குப்பின் அவள் திவாகரைக் காதல்கண்ணோட்டத்தில் பார்க்கவே இல்லை . திவாகரின் திருமண ஏற்பாட்டில் மனமுவந்து பல வேலைகளை இழுத்துப்போட்டுக்கொண்டு செய்தாள். உற்றுப்பார்த்தாலே ஒழிய அல்லது பேச்சுக்கொடுத்தாலே தவிர ஆராதனா திருநங்கை என்கிற விவரம் யாருக்கும் தெரிய வாய்ப்பில்லை.அந்த வனப்பும் உடல் நிறமும் பெண்மையின் நளினமும் அவளை நங்கையாகவே அடையாலம் காட்டின.

    இந்த சமுதாயம் ஏன் இன்னும் திருநங்கைகளை சரியாகப்புரிந்துகொள்ள மறுக்கிறது? ஆராதிக்க வேண்டியவர்களை ஏன் அலட்சியப்படுத்துகிறது?

    திருநங்கைகள் யானைபலம் மிக்கவர்கள்!

    யானை பலம் என்று பலத்திற்கு உண்மையான உதாரணமாக திகழும் யானைக்குத் தனது பலம் பற்றிய தெளிவானதொரு அறிவு இருந்தால், பாகனின் கட்டளைக்குப் பணியுமா? அல்லது தனது உணவுக்காக மனிதனிடம் பிச்சை எடுக்குமா?

    அதுபோலவேதான் திருநங்கைகளுக்கும் தனது பலம் என்ன என்பது தெரியாமல் போய், பலவீனம் என்ன என்பது மட்டுமே மிகவும் தெளிவாக தெரிந்திருக்கிறது. அதனால்தான் ஆராதனா இன்று ஒற்றை வாக்கியத்தில்”உங்களை எல்லாம் விட்டு நீண்டதூரம் விலகிச்செல்கிறேன்” என்று எழுதிவைத்துவிட்டுப்போய்விட்டாள்! கோழை! தன் பலம் தெரியாத கோழை!
    அகிலா சேலைத்தலைப்பில் கண்ணைத்துடைத்துக்கொண்டாள்.

    திவாகர் பெருமூச்சுவிட்டபடி ரிசீவரை கீழே வைத்தான்.

    “அம்மா! இவளால்தான் ஆராதனா இப்படி நம்மைவிட்டு விலகிப்போவதாய் கடிதம் எழுதிவச்சிட்டுப் போயிட்டா..பாவம்மா எங்கபோயி எப்படி திண்டாடுகிறாளோ? இன்னமும் நம் சமூகத்தில் திருநங்கைகளை மனப்பூர்வமாய் ஏற்றுக்கொண்டு ஆதரிக்க பலருக்கு மனம் இல்லை அம்மா ..கேலியும் கிண்டலும் தான் அவர்கள் பார்வையில்..திருநங்கைகள் என்றால், கை தட்டி, பாலியல் தொழில் செய்து பிழைப்பவர்கள் மட்டுமே என்றிருந்த சமூக அவலநிலையை மதிப்புமிக்கதொரு நிலையாக மாற்றி அவர்களுக்கும் -சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம் என்ற சம நிலையை உருவாக்கி தர வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை பரவலாய் செயல்படுத்த நாம் திட்டமிட்டிருந்தோம்.. அதற்கு ஆராதனாவை முன் மாதிரியாய் நிறுத்த நினைத்திருந்தோம் எல்லாவற்றையும் பூஜா சிதைத்து சின்னாபின்னமாக்கிவிட்டாள்.“

    “ஆமாம்ப்பா திவா…உனக்குக்குழந்தைபிறந்ததும் முதல்ல ஆராதனாவைத்தான் ஆசிர்வாதம் செய்ய சொல்லணும்னு நினைத்தேன் அதைப்போல உன்னதம் ஏதுமில்லை…உனக்குக்கொடுத்துவைக்கலை திவா…ஆனாலும் நாம விடாம அவளைத்தேடிக் கண்டுபிடிக்கணும் …இந்தவீட்டில் நீ பூஜாவோட வாழ்ந்துகொள்ளப்பா ஆனா வேற வீட்டில் அவளோட நான் வாழத்தான் போறேன்”

    “என்னம்மா நீங்க? சின்ன வயசுலேயே அப்பா நிரந்தரமா போயிட்டார். இப்ப நீங்களும் என்னைவிட்டுப்பிரியப்போறேன்னு கனவிலும் சொல்லாதீங்கம்மா…வாழ்க்கையில் பிடிப்பு இருப்பதே மனசுக்கு அணுக்கமான சில மனி்தர்களாலும் நினைவில் நிற்கும் சில நல்ல விஷயங்களாலும்தான்,,”

    பூஜாவின் சீமந்தம் முடிந்து பிறந்தவீடுபோகும்போது வழக்கத்தைவிட பூரிப்பான முகமுடன் சென்றாள்.ஆராதனாவைத் துரத்திவிட்ட மகிழ்ச்சிதான் அது என்பதை அகிலாவும் திவாகரும் புரிந்துகொண்டு உள்ளுக்குள் வெந்துபோனார்கள்.

    இடைக்காலத்தில் இருவரும் ஆராதனாவைத்தேட எடுத்த முயற்சிகள் ஒன்றும் பலனளிக்கவில்லை.

    திவாகரை அச்சில்வார்த்தாற்போலிருந்த மகன் கௌதமுடன் பூஜா மீண்டும் வீடுவந்தவள் கைக்குழந்தையை அகிலாவிடம் விட்டு வேலைக்குப்போக ஆரம்பித்தாள்…அகிலாவால் தனி ஒருத்தியாய் குழந்தையைப்பார்த்துக்கொள்ள சிரமமாக இருக்கவே “பூஜா! நீ வேலைக்குபோயாகவேண்டிய கட்டாயம் இல்லை .குழந்தைபிறக்கிறவரை பொழுதுபோக்குக்கா போனது சரி இப்போ குழந்தையை பார்த்துக்கொள்ளணும் தாய்ப்பால் குடிக்கும் குழந்தையை பிரிஞ்சி எட்டுமணி நேரம் வேலைக்குப்போயே ஆகணுமா?”
    எ்ன்று கேட்டதும்தான் தாமதம் குழந்தையைத்தூக்கிக்கொண்டுபோய் அடுத்த தெருவில் இருக்கும் தூரத்து உறவினர் வீட்டில் விட்டுவிட்டாள்.

    “ எனக்கு அவங்க அக்கா மாதிரி பாவம் அவங்களுக்கு மூணும் பொண்ணு ..என் பையனை ராஜா மாதிரி பாத்துக்கறேன்ன்னு சொல்லிட்டாங்க…“

    கௌதமை ஐந்துவயது வரை அங்கேயே விட்டுவிட்டு அலுவலகம் போக ஆரம்பித்தாள் பூஜா.. எப்போதாவதுதான் வீட்டிற்கே அழைத்துக்கொண்டுவருவாள்.திவாகருக்கே தன் மகன் முகம் மறந்துவிடும் போலாகிவிட்டது.

    ஒருநாள் கூச்சலிட்டான்,” இனிமேலும் கௌதமைக்கொண்டு அங்கே விட்டாயானால் நான் பொல்லாதவனாகிவிடுவேன்…சாது மிரண்டால் என்னாகும் தெரியுமா?”

    திவாகரின் குரலில் சற்று வெலவெலத்துத்தான் போனாள் பூஜா.

    ஆயிற்று, கௌதம் வீடு வந்து நிரந்தரமாக தங்க ஆரம்பித்து ஒருவாரமாகிவிட்டது.

    “ஏன்மா இனிமே பிரியா வர்ஷா அதிதி கூட நான் விளையாட முடியாதாம்மா?” கௌதம் கேட்டபோது,”ஆமாண்டா அங்கேருந்து உன் துணிமணி பொம்மை எல்லாம் கொண்டு வந்திடு..உங்கப்பா
    கூச்சல்போடறாரே?” என்று முணுமுணுத்தாள் பூஜா
    –ஆயிற்று, கௌதம் வீடு வந்து நிரந்தரமாக தங்க ஆரம்பித்து ஒருவாரமாகிவிட்டது. ஐந்து வருட மாக அந்த மூன்று பெண் குழந்தைகளிடம் அதிகம் பழகியதாலோ என்னவோ கௌதம் பூஜாவைப்போல அதிர்ந்து பேசாமல் மிகவும் மென்மையாக நடந்துகொண்டான் பழகும் விதத்தில் ஒரு வித்தியாசம் தெரிந்தது

    அன்று அவனுக்குப்பள்ளி விடுமுறை. பூஜா அலுவலகம் போய்விட்டாள்.திவாகர் தலைவலி என வீட்டில் ஓய்வெடுத்துக்கொண்டிருந்தான்.

    அகிலா பேரனுக்குப்பிடித்த சேமியா பாயசம் செய்துவிட்டு கௌதமை அழைக்க அவன் அறைக்குப்போனாள்.
    கதவு சற்று ஒருக்களித்து மூடப்பட்டிருந்தது. தூங்குகிறானோ என்ற தயக்கமுடன் மெல்ல கதவைத்தள்ளியபடி உள்ளே சென்றாள் அகிலா.

    அங்கே அவள் கண்ட காட்சி தூக்கிவாரிப்போட சட்டென திரும்பி ஹாலிற்குவந்தாள்.அங்கே சோபாவில் சாய்ந்திருந்த மகனைத்தட்டி எழுப்பி தன்னோடு வரும்படி சைகை காட்டினாள். திவாகரும் குழப்பமாய் தொடர்ந்தான்.

    இருவரும் ஓசைப்படாமல் கௌதமின் அறைக்குள் போனபோது கண்ணாடிமுன் நின்று தன்கண்ணுக்கு மை வைத்துக்கொண்டிருந்தான் கௌதம். பெண்குழந்தைகளின் கவுனை அணிந்திருந்தான். தலையில் பூவினை செருகி இருந்தான். லேசான வெட்கம் முகத்தில் தவழ தன்னைக்கண்ணாடியில் ரசித்துக் கொண்டிருந்தான்.

    அகிலாவும் திவாகரும் அதிர்ச்சியும் குழப்புமாய் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டனர்.

    Share
  • நாராய ணாவென்னா நாவென்ன நாவே?

    நாராய ணாவென்னா நாவென்ன நாவே?

    நாமந்தான் சொல்லா நாவென்ன நாவே? ()

    கன்றினத்தைத் தன்வசமாய் அமுதூட்டும் நாமம்
    குன்றினத்தைக் குடையாக்கி அடைகாக்கும் நாமம்
    கொண்டை மயிற்சிறகை அணியாக்கும் நாமம்
    தண்டை மணிசிணுங்க அரவடக்கும் நாமம் ()

    குழலூதி மெய்மறக்கச் செய்கின்ற நாமம்
    அழலேகா வண்ணமே அருளூற்றும் நாமம்
    உறியிருந்த மனம்திருடிச் சுவைக்கின்ற நாமம்
    அறியாமல் செய்யவைத்து அறிகின்ற நாமம்()

    தேனுக்கும் மேலாகத் தெவிட்டாத நாமம்
    வானுக்கும் மண்ணுக்கும் வளங்கூட்டும் நாமம்
    கோவிந்தா எனும்போது குழைகின்ற நாமம்
    கோபாலா என்றாலோ குடியேறும் நாமம்()

    Share