Category: கர்மவீரர் காமராசர்

–ச. பொன்முத்து.

“அன்னை சிவகாமி பெற்றெடுத்த தமிழ்ச் சிங்கம்.. பொற்கால ஆட்சியை நடத்திக் காட்டிய தலைவர்! தர்மமே மானிடப் பிறப்பெடுத்துத் தரணியிலே வந்துதித்து ஏழைகளைக் காத்து நின்றதென்றால் காமராசருக்கே அது சாலப் பொருந்தும். நம் தமிழ் நாட்டில் இலட்சோப லட்சம் மக்கள் கல்விச்செல்வம் பெற்றுத் திகழ்வதற்கு காமராசர் ஒருவரே காரணம் என்பதை மறுக்க இயலாது.

எளிமைக்கு இவர், இனிய எடுத்துக்காட்டு! கருப்புத் தங்கம்.. காங்கிரஸ் பேரியக்கத்தில் மாநிலத் தலைவர் – இந்திய தேசிய காங்கிரசின் தலைவர்- இரண்டுமுறை இந்தியாவின் பிரதம மந்திரிகளை நிர்மாணித்த கிங் மேக்கர்! தன்னிகரில்லாப் பெருந்தலைவர்! ஈடில்லா உழைப்பாளி! மக்களுக்காகவே வாழ்ந்து மக்களுக்காகவே தியாக வாழ்வேற்று மறைந்த மா மனிதர் இவர் என்பதை இவரின் இறுதி ஊர்வலத்தில் கூடிய கூட்டம் சாட்சி சொன்னது! என்றும், அந்த நன்றிப் பெருக்கோடு உளம் கனிந்து அத்திருமகனாரை நினைவில் நிறுத்தும் பொருட்டு, உலகெங்கும் வாழும் தமிழர்கள் பலரும் பங்கேற்க, “கர்மவீரர் காமராசர்” என்னும் கட்டுரைப் போட்டியை அறிவித்திருக்கிற நிலையில், துணிவு மிக்க செயற்குரியவர்; எளிமை கண்டு இரங்கிடும் பண்பாளர்; ஏழ்மையில் தான்  உழன்றதை எந்நிலையிலும் மறவாதவர்; அதிகாரம் என்ற அழுக்கு ஒட்டாத தூய்மையாளர்;  உலகச் சிந்தனையாளர்கள்  வார்த்தைகளில் உதிர்த்தவற்றை வாழ்ந்து காட்டியதோடு, மக்களின் நலம் சார்ந்து நல்லபல செயல்களைச் சட்டமியற்றி செயல்படுத்திச் சாதித்தவர் எனப்  பலவகையில் காமராசரைப் போற்றிப் புகழலாம்.

அரசியலில் அக்பரைப் போல் கெட்டிக்காரர்; அனுபவத்தில் நேருஜிக்கு இணையானவர், நேர்மையிலும், தியாகத்திலும், எளிமையிலும் காந்திஜிக்கு இணையான தலைவர். தன்னைத்தானே தூய்மைப்படுத்திக் கொள்பவனும், சுயமாகத் தியாகம் செய்யக் கூடியவனுமான இந்தியனே, தான் பிறந்த நாட்டுக்கு உற்ற துணையாக இருக்க முடியும் என்று கூறிய மகாத்மா காந்தி கருத்துப்படி நடந்து காட்டியவர்  தென்னாட்டு காந்தி காமராசர். இளமை என்னும் வசந்த காலத்தை இந்த நாட்டின் சேவைக்கு அர்ப்பணித்து திருமணமே செய்து கொள்ளாமல் வாழ்ந்தவர் கர்மயோகி கர்மவீரர் எனப் பல வண்ணம் புகழ்ந்து வணங்கலாம்.

“மானிடத் தன்மையைக் கொண்டு – பலர்

வையத்தை ஆள்வது நாம் கண்டதுண்டு

மானிடத் தன்மையை நம்பி – அதன்

வண்மையினால் புவி வாழ்வுகொள் தம்பி

‘மானிடம் ’ என்றொரு  வாளும்- அதை

வசத்தில்  அடைந்திட்ட உன்இரு தோளும்

வானும் வசப்பட வைக்கும் – இதில்

வைத்திருக்கும் நம்பிக்கை வாழ்வைப் பெருக்கும்”

இக்கவிதையில் பாவேந்தர் பாரதிதாசன், உலகத்தின் உயர்வு என்பது ஒவ்வொரு தனி மனிதனின் சிந்தனையிலும் கூட்டுழைப்பிலும் தங்கி நிற்கின்றது; ஒவ்வொரு மனிதனின் தோற்றமும் வாழ்வும், ஆக்கமும் அழிவும் அவன் சார்ந்துள்ள சமுதாயத்தின் நலத்திற்காகவே நிகழ்கின்றன;  நிகழவும் வேண்டும்  என்றுரைக்கிறார். இச்சிந்தனை வழியே, கர்மவீரர் காமராசரின் வாழ்க்கையின் அத்தனை நிகழ்வுகளும் இந்தச் சமூகத்து மக்களின் நலத்திற்காகவே அமைந்தது என்றால் அது மிகையாகாது.

இளமையில் கர்மவீரர்

தங்கமணி மாளிகையில்

தனிவயிரப் பந்தலிட்டு

மங்கையர்கள் சுற்றிவந்து

மங்கலமாய் கோலமிட்டுத்

திருநாள் அலங்காரச்

சிலைபோல் அலங்கரித்து

வாழ்த்தொலிக்கப் பெற்றெடுக்கும்

மகனாக வந்ததில்லை!

. . . .     . .  .      . .  .

நிமிர்ந்தால் தலையிடிக்கும்

நிற்பதற்கே இடமிருக்கும்

அமைவான ஓர்குடிலில்

ஐயா நீ வந்துதித்தாய்!

என்னும் கவியரசு கண்ணதாசனின் கவிதை வரிகள் காமராசரின் பிறப்பையும், இல்லச் சூழலையும் எடுத்தியம்புவன.

ஏழ்மை குடியிருக்கும் எளிய குடும்பச் சூழலில் பிறந்து ஏழ்மையைக் கண்டு துவண்டு விடாமல்,  ஏழைமக்கள் ஏற்றம் பெறும் வகையில்  சிந்தித்த, செயலாற்றிய பெருமகன் இராமநாதபுரம் மாவட்டத்திலிருந்து  1987-ல் நிர்வாகக் காரணங்களால் பிரிக்கப்பட்ட விருதுநகர் மாவட்டத்திலுள்ள விருதுநகரில் 15.07.1903-ல் நாள் பிறந்தார். அவரது தந்தை  குமாரசாமி,  தாயார் சிவகாமி அம்மாள் ஆவார்.  அவர்களின் குல தெய்வமான காமாட்சி அம்மனின் பெயரால் முதலில் காமராசருக்கு “காமாட்சி” எனப்  பெயரிட்டார்கள்.  காமராசரை “ராஜா” என செல்லமாக  அவரது தாயார் அழைத்து வந்தார். பின்னர் காமாட்சி மற்றும் ராஜா ஆகிய பெயர்களை இணைத்து காமராசர் என்றே அழைத்தார்கள்.

1909 ஆம் ஆண்டு தனது 6 வயதில்  தந்தை குமாரசாமி நாடார் காலமாகவே சில ஆண்டுகளே பள்ளிக்குச் சென்றார் காமராசர். பின்னர் தனது 12-வது வயதில் படிப்பை நிறுத்த வேண்டிய நிலை உருவாகவே,  ஜவுளிக் கடை ஒன்றில் காமராசர் வேலையைப் பார்க்க நேரிட்டது.

பள்ளியில் நடைபெற்ற  விநாயகர் பூசையின்போது குறைவாக பிரசாதம் வாங்கி வந்ததற்காக கடிந்து கொண்ட தனது பாட்டியிடம், ஒவ்வொருவரிடமும் ஐந்து பைசா வீதம் வசூல் செய்த ஆசிரியர் பிரசாதத்தையும் ஒரே மாதிரியாகப் பிரித்து வழங்க ஏற்பாடு செய்யாததற்கு ஆசிரியரைத்தான் கடிந்து கொள்ள வேண்டும் என  மாணவப் பருவத்தில் காமராசர் கூறியது அவரது உயர்ந்த பண்புக்கு சான்றாகும்.

காலைநேரத்தில் மதம் பிடித்த நிலையில் ஓடிக் கொண்டிருந்த யானையை அடக்க முடியாமல் அனைவரும் அஞ்சி நடுங்கி, பயந்து ஓட,   அதன் நிலையை உணர்ந்த காமராசர் விரைந்து கோயிலுக்குச் சென்று அதனைக் கட்டியிருக்கும் இரும்புச் சங்கிலியை யானையின் துதிக்கைக்கு வீசி எறிந்து அதனுடைய கோபத்தை தணித்த சிறுவனாக,  எழுந்துள்ள சிக்கலுக்கான தீர்வை எளிதில் செயல்படுத்தும் தீரம் இளமையிலேயே காமராசரிடம் குடிகொண்டிருந்தது என்பதற்கு சான்று பகர்வதாகும்.

விடுதலைப் போரில் கர்மவீரர்:

            அவ்வப்போது சாலைகளில் கேட்கப்படுகிறது ‘வந்தே மாதரம்’ என்ற சொல்லும், விடுதலைப் போராட்டக் களமும் இளைஞனாக இருந்த காமராஜரை விடுதலைப் போராட்டத்தின் பக்கம் திருப்பியது.  1919 ஏப்ரலில் ரௌலட் சட்டத்தை எதிர்த்து காந்தியடிகள் விடுத்த அழைப்பை ஏற்று காங்கிரசின் முழுநேர ஊழியரானார்.  இதே ஆண்டில் சத்தியமூர்த்தியைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.

அறனறிந்து மூத்த அறிவுடையார் கேண்மை

திறனறிந்து தேர்ந்த கொளல்.

என்னும் வள்ளுவத்திற்கிணங்க, சத்தியமூர்த்தியை தன்னுடைய அரசியல் ஆசானாகவே ஏற்றார்.

            தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி தலைவராகச் சத்தியமூர்த்தி இருந்தபோது, காமராஜ் செயலாளராக இருந்தார்.  பிறகு காமராஜ்  தலைமைப் பொறுப்புக்கு வந்தபோது, சத்தியமூர்த்தி செயலாளராக இருந்து செயல்பட்டார்.  சத்தியமூர்த்தியும் காமராஜரும் ‘குரு-சீடர்’ என்ற முறையில் இருந்தார்கள் எனச் சிலர் சொல்வதுண்டு.

            1927-ம் ஆண்டு சென்னையில் ‘கர்னல் நீல்’ சிலையை அகற்றம் போராட்டம் நடத்த  அண்ணல் காந்தியிடம் அனுமதி பெற்ற நிலையில், போராட்டம் நடத்தாமலேயே அச்சிலை அகற்றப்பட்டது. 1928-ல் மதுரைக்கு வந்த சைமன் குழுவை எதிர்த்துப் போராட்டம் ;  வேதாரண்யம் உப்புச் சத்தியாகிரகம்; 1930-ல் சட்டமன்றுப்பு இயக்கம்; 1945-ல் ஆகஸ்டு புரட்சி  எனப் பல்வேறு விடுதலை வேள்விகளில் கலந்து கொண்டு,  சிறைவாசம் அனுபவித்தார்.

முழந்துண்டு சட்டைக்கும் முதலில்லாத் தொழிலாளி

பழனிமலை ஆண்டிக்குப் பக்கத்தில் குடியிருப்போன்

பொன்னில்லான், பொருளில்லான், புகழன்றி வசையில்லான்

இல்லாளும் இல்லான், இல்லையெனும் ஏக்கமிலான்

அரசியலைக் காதலுக்கே அர்பணித்தார் மத்தியிலே

காதலையே அரசியலுக்கு கரைத்துவிட்ட கங்கையவன்

என வாழ்க்கை முழுமையையும் காமராசர் மக்கள் பணிக்கே அர்ப்பணித்ததை படம் பிடித்துக் காட்டுகிறார் கவிஞர் கண்ணதாசன்.  இதனை உள்வாங்கிய தமிழருவி மணியன்,

நீ. . . முக்கால் கைச் சட்டையிலும்

முழந்துண்டு வேட்டியிலும்

சுயதேவைக்குச் சுவரெழுப்பியவன்

என வியந்து போற்றுகிறார்.

கட்சிப் பணியில் கர்மவீரர்

“வெறும் படிப்பறிவு, சொல்லிக் கொடுத்த கலையறிவு – இவை மட்டும் நாட்டை ஆள்வோருக்குப் போதாது.  எளிதில் எவரும் எட்டமுடியாத பட்டறிவைத்தான் அவர்கள் நிறையப் பெற்றிருக்க வேண்டும்.  வாழக்கையின் பெரும் பகுதியை அந்தப் பட்டறிவைப் பெறுவதில் செலவிட்ட ஒருவனே எஞ்சிய காலத்தில் நாட்டை ஆளத் தகுதியுடையவனாவான்” என்ற பிளேட்டோவின் கூற்று நம் கர்மவீரர் காமராசருக்குரியது.

            “எனக்குச் சுமார் 18 வயது. 1923ஆம் வருஷம் காங்கிரஸில் சேர்ந்திருந்தேன். . .  சுயராஜ்யம் நம்நாட்டுக்கு வேண்டும்; காங்கிரசும் காந்தியுமே அதைப் பெற முடியும்’- இதுதான் அப்போது எனக்கத் தெரிந்த அரசியல் விவகாரம்.  காங்கிரஸ் இடும் வேலையை முன் பின் பாராமல் அப்படியே செய்வேன்.  காங்கிரஸிலில் உள்ள தலைவர்களில் ஒற்றுமை, வேற்றுமை ஒன்றும் தெரியாது.  காங்கிரஸ் சட்டசையைப் பகிஷ்கரிக்கச் சொல்கிறது, தீவிரமாகப் பிரச்சாரம் செய்து அதைச் செய்யப் பாடுபட்டேன்.

அடுத்தாற்போல் சுயராஜ்யக் கட்சியைச் சட்டசபைக்குள் செல்ல அனுமதி கொடுத்து எல்லாக் காங்கிரஸ்காரர்களையும் வேலை செய்யச் சொன்னார்கள்.  அதையும் பிரச்சாரம் செய்தேன்.  பிறகு 1930ஆம் வருஷத்தில் சட்டமறுப்பு நடந்தது.  சட்ட மறுப்பில் சிறை சென்றேன்.  இப்போது  சட்டசபைக்கு என்னை அனுப்பியிருக்கிறார்கள்.  இவை எல்லாவற்றிலும் காங்கிரஸ் கட்டுப்பாட்டுப்படி நடப்பதுதான் எப்போதும் நான் கொண்ட கொள்கை.” என காமராஜ் தனது கட்சிப் பணி குறித்து விவரிப்பது நோக்கத்தக்கது.

தமுக்கடிக்கும் தொண்டராய் இருந்து  தலைவர்களுக்கு ஆலோசனை கூறும் உயர்தகு நிலைக்கு தன்னை உயர்த்திக் கொண்டதும், கட்சிக்காக உண்டியல் குலுக்கி நிதி திரட்டிய நிலையிலிருந்து பிரதமர்களை நிர்ணயிக்கும் ‘கிங் மேக்கராக’ செல்வாக்கு பெற்றதும், 1940 முதல் 1954 வரை 14 ஆண்டு காலம்,  இடைவெளியின்றி காங்கிரஸ் கட்சித் தலைவராகவும், 12 ஆண்டுகள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகவும், 15 ஆண்டுகள் தமிழகச் சட்டமன்ற உறுப்பினராகவும், 9 ஆண்டுகள் முதலமைச்சராகவும்  தொடர்ந்து நீடிக்கும் அளவிற்கு தன் நிலையை நிர்ணயித்துக் கொண்டதும், காமராசர்  ஆற்றிய  அரிய பணிகளால் என்றால் அது மிகையாகாது.

கல்விப் பணியில் கர்மவீரர்:

 என்னருந் தமிழ்நாட்டின்கண் எல்லாரும்கல்வி கற்றுப்

பன்னருங் கலைஞானத்தால் பராக்கிரமத்தால் அன்பால்

உன்னத இமயமலைபோல் ஓங்கிடும் கீர்த்தியெய்தி

இன்புற்றார் என்றுமாற்றார் இயம்பக்கேட்டிடல் எந்நாளோ?

என ஏங்கிய பாரதிதாசனின் ஏக்கத்தைப் போக்கவும்,  பாமரப் பிள்ளைகள் படித்து பண்டிதர் களாக்கவும் முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றவுடன் ராஜாஜி மாற்றி அமைத்து நடைமுறைப் படுத்திய குலக் கல்விக் கொள்கையைக் கைவிட்டதோடு எல்லா ஏழைக் குழந்தைகளுக்கும், தொடக்கக் கல்வி இலவசம் என்னும் திட்டத்தைச் செயல்படுத்தினார் காமராசர்.

ராஜாஜியால் நிதிப்பற்றாக்குறை காரணமாக மூடப்பட்ட 6000 ஆரம்பப் பள்ளிகளை  ஆட்சிக்கு வந்த சிலமாதங்களில்  மீண்டும் திறக்கும்படி  ஆணையிட்டார் காமராசர். மேலும் 300 மக்கள் இருக்கும் கிராமத்திற்கு ஓர் ஆரம்பப்பள்ளி.  3 மைல்களுக்கு ஒரு நடுநிலைப்பள்ளி.  5 மைல்களுக்கு ஓர் உயர் நிலைப்பள்ளி என 14000 புதிய பள்ளிகள் கட்டவும் உத்தரவிட்டார்.  எல்லா நகரங்களிலும் கல்லூரிகள் என தொடங்கி தமிழ்நாட்டு மக்கள் ஒளிபெற கல்விக்கண்களை திறந்துவிட்டார்.

            ஆசிரியர் பயிற்சிப் பள்ளிகள், உடற்பயிற்சிக் கல்லூரிகள், கலைக் கல்லூரிகள், மதுரையிலும், தஞ்சாவூரிலும் மருத்துவக் கல்லூரிகள் என கல்வித் துறையில் மிகப் பெரிய புரட்சி செய்தார்.

            கல்வி கற்பது என்பது ஏதோ பகட்டான செயல் என்ற எண்ணத்தைப் போக்கி, பாமர மக்களும் முயன்றால் எதையும் எட்டிப்பிடிக்க முடியும் என்கிற நிலையை உருவாக்கினார் காமராசர்.  அன்று இட்ட வித்துகள் முளைத்து வேர்விட்டு வளர்ந்து தழைத்து இன்றைய தமிழகத்தில் பெரும் விருட்சங்களாகப் பெரிய பெரிய கல்வி நிறுவனங்களாக பல்வேறு பல்கலைக் கழகங்களாகப் பல்துறைக் கல்வியை வழங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன.

” நான் படிக்கக் காரணம் என் அப்பா. என் அப்பா படிக்கக் காரணம் காமராசர். Happy Birthday Kamaraj…” என அவரது பிறந்த நாளில் வாழ்த்துக் கூறி தன்னுடைய முகநூலில் (Facebook) பதிவு செய்கிறார் கார்த்திகேயன் சுப்பிரமணியன்.

ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளாக தமிழ் மக்களுக்கு மறுக்கப்பட்டு வந்த கல்வி என்கிற சொத்தை இலவசமாக வழங்கி புரட்சி செய்தவர் காமராஜர். அதனால் தான் அவரை எல்லோரும் ‘கல்வி வள்ளல்’ என்றும் ‘கல்விக்கண் திறந்த காமராசர்’

 

 என்று அழைத்தனர்.  ஆனால் இன்றோ மாணவர்களின் நிலையோ வேறாக உள்ளது என்பதைச் சுட்டிக் காட்டுகிறது மேலுள்ள படம்.

இன்று உயர்வகுப்பினர் மட்டுமே ஆக்கிரமித்துள்ளதாகக் குற்றம் சாட்டப்படும் ஐஐடி நிறுவனத்தை, அனைத்து வகுப்பு மாணவர்களின் உயர்கல்விக்காகவும் தொடங்கிய பெருந்தகையாளர் காமராசர். படிக்க வரும் மாணவர்கள் பட்டினியாக இருக்கக் கூடாதென்று உணவும் அளிக்கும் வகையில் ‘மதிய உணவுத்’ திட்டம் தீட்டி நிறைவேற்றினார்!

முற்பகல் மூளை நிரப்பி

பிற்பகல் வயிறு நிரப்பி

தார்க்கோல் சிறுவர்களை

எழுதுகோல் ஏந்த வைத்தாய்

அது உன் தொலைநோக்கு.

என வைரமுத்து தன் வார்த்தைகளில் காமராசரை வாழ்த்துகிறார்.

            தமிழ்நாட்டு மக்களின் வாழ்க்கை நிலைபற்றிய காமராசரின் துல்லிய அறிவும், மக்கள் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதில் அவருக்கிருந்த ஆர்வமும், துறைச் செயலாளர்களிடத்தில் அவரது மதிப்பையும் மரியாதையையும் பலமடங்கு உயர்த்தின.  அலுவலர்கள் அறியாத பல விஷயங்களை, முதலமைச்சராவதற்கு முன்னரும் பின்னரும் அவர் மேற்கொண்ட பயணங்கள் அவருக்குக் கற்றுத் தந்தன. தமிழகத்தின் ஒவ்வொரு மூலைமுடுக்கும் அவருக்கு நன்கு தெரியும்.  ஒவ்வொரு முறையும் சுற்றுப் பயணத்திலிருந்து திரும்பியதும், மக்கள் தேவைகளைக் கண்டறிந்த காமராசர், பல புதுமைகளைப் புகுத்தி நிர்வாகத்தைச் செம்மைபடுத்தினார்.

நீர் மேலாண்மையில் கர்மவீரர்:

  பெருந்தலைவர் காமராசர் கல்வி வளர்ச்சி ஏற்பட்டுவிட்டால், சாதி வித்தியாசம் தன்னாலே அகன்றுவிடும். தாழ்த்தப்பட்ட ஒருவர் கலெக்டராகிவிட்டால், ‘நான் உயர்ந்த சாதி ஆகையால் நான் அவர் கீழ் வேலை செய்ய மாட்டேன்’ என்று யாரும் கூற முடியாதுன்னேன். உயர்ந்த சாதின்னு கூறிக் கொள்பவன் தானாவே கலெக்டர் உத்தரவுக்கு வேலை செய்யறான். ஆகவே, கல்வியே இந்த ஜாதிய கொடுமைய போக்க வழிவகுக்கும்ன்னேன்!”

            ” டாக்டருக்கு படிச்ச தாழ்த்தப்பட்டவன் ஊசி போட்டு எந்த நோயாளி செத்தான்னேன்? பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பைச் சேர்ந்த எஞ்சினீயர் கட்டுன எந்தப் பாலம் இடிஞ்சுபோச்சுன்னேன்? யாருக்கு வாய்ப்பு கொடுத்தாலும் இஞ்சினியரும் ஆகலாம். டாக்டரும் ஆகலாம்னேன்!” என சாதி கட்டமைப்புகளை அடியோடு வெறுத்தார்.

தனது அமைச்சரவையில் பரமேஸ்வரன் என்னும் தாழ்த்தப்பட்டவரை இந்து சமய அறநிலையத் துறை அமைச்சராக்கி கோயில்களில் முதல்மரியாதை பெற வைத்தவர் காமராசர். பேச்சுதான் செயல்.. செயல்தான் பேச்சு என வாழ்ந்தவர் காமராசர்.

             நீர்பாசனமற்று வறண்டு கிடந்த பூமியை வளமாக்கும் நோக்கோடு மழைநீரை சேமித்து, தேக்கி விவசாய நிலங்களுக்கு நீர்பாசனம் செய்ய அமராவதி அணை, ஆரணியாறு அணை, வைகை அணை, மணிமுத்தாறு அணை, மலம்புழா அணை, சாத்தனூர் அணை, மேட்டூர் கால்வாய், குந்தா அணை,  வாலையாறு அணை, பரம்பிக்குளம்-ஆழியாறு அணை, கீழ்பவானி அணை, கிருஷ்ணகிரி அணை, புள்ளம்பாடி அணை, மங்கலம் அணை, கோமுகி அணை, மேல்கட்டளை கால்வாய்,  வீடுர் அணை, தோப்பியார் ஏரி, மீனக்கரை ஏரி, பெரியாறு நீர்மின் திட்டம் என்பன போன்ற அணைகளைக் கட்டி நீர்மேலாண்மையை மேம்படுத்திய பெருமை காமராசரைச் சாரும்.  இதனையே,

நதிகளை ‘அணை’த்து

நீரிலும் பெயரெழுதி

நிலைத்தாய்,

அது உன் சரித்திரம்.

 என வார்த்தைகளில் வடிக்கிறார் வைரமுத்து.

            மேலும், நீர்மேலாண்மையோடு நீர்மின்சக்தி தயாரிக்கும் பணிகளையும் மேற்கொண்டார் காமராசர்.  தொழில்வளம் பெருகும் நிலையில், தொழிற்சாலைகளுக்கு மின்சாரம் தேவைப்படும்  என்ற நோக்கில் அவர் ஆற்றிய பணிகள் அளப்பரியது.

தொழில் மேம்பாட்டில் கர்மவீரர்:

தொழிற்சாலைகளுக்கான அடிப்படை கட்டமைப்புகளை ஒருங்கிணைந்த முறையில் காமராசர் உருவாக்கியதன் மூலமாக தொழில் வளர்ச்சியில் இந்தியாவிலேயே தமிழகம் இரண்டாவது  இடத்தைப் பிடித்தது. அயல்நாட்டுச் சுற்றுப்பயணத்தின்போது இந்திய தேசத்தின் நலத்திற்கும்,  தமிழகத்தின் உயர்வுக்கும் வித்திட்டார்.

1. நெய்வேலி நிலக்கரித் திட்டம், 2.பெரம்பலூர் ரயில்பெட்டித் தொழிற்சாலை, 3.திருச்சி பாரத் ஹெவி எலெக்ட்ரிகல்ஸ், 4.ஊட்டி கச்சா பிலிம் தொழிற்சாலை, 5.ஆவடி கனரக வாகன தொழிற்சாலை, .கல்பாக்கம் அணுமின் நிலையம், கிண்டி டெலிபிரின்டர் தொழிற்சாலை, 8.சங்ககிரி துர்க்கம் சிமெண்ட் தொழிற்சாலை, 9.மேட்டூர் காகிதத் தொழிற்சாலை, 10.கிண்டி அறுவைச் சிகிச்சைக் கருவித் தொழிற்சாலை, 11 .துப்பாக்கி தொழிற்சாலை, 12. நெய்வேலி நிலக்கரி சுரங்கம், 13. சேலம் இரும்பு உருக்காலை, 14. பெரம்பூர் ரயில்பெட்டித் தொழிற்சாலை, 15. அரக்கோணம் இலகுரக ஸ்டீல் ப்லான்ட் தொழிற்சாலை, 16. சமய நல்லூர் அனல்மின் நிலையம், 17. சென்னை அனல்மின் நிலையம், 18. நீலகிரி கச்சாபிலிம் தொழிற்சாலை என்பன போன்ற தொழிற்சாலைகளை நிறுவி எண்ணற்ற தொழிலாளர்களுக்கு வேலை வாய்ப்பினையும் அவர்களுக்கான வாழ்வாதாரத்தையும் உருவாக்கித் தந்த பெருமை காமராசரையே சேரும்.

பதவித் துறப்பில் கர்மவீரர்:

வேலூர் சிறையில் இருந்தபோது,  1941-ம் ஆண்டில் விருதுநகர் நகராட்சி மன்றத் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.  1937-ல் இப்பதவி தம்மைத் தேடி வந்தபோது, குறுகிய வட்டச் செயல்பாட்டுக்குள் தம்மை நிறுத்திக் கொள்ள விரும்பாததால் ஏற்கமறுத்தார் காமராசர்.  இதுபோன்ற பதவியில் இருப்பவர்கள், சரியாகக் கவனித்து பொறுப்போடு செயலாற்ற வேண்டும் என்பதில் உறுதியோடு இருந்தார்.  விடுதலையானதும் விருதுநகருக்கு வந்து, முனிசிபல் கவுன்சில் கூட்டத்தில் தலைவராகக் கலந்து கொண்டு, தம்மைத் தேர்ந்தெடுத்ததற்கு நன்றி கூறிவிட்டுத் தொண்ணுhறாவது தீர்மானத்தை நிறைவேற்றிவிட்டுப் பதவியை ராஜினாமா செய்தார்; கட்சி வேலைகளுக்காகப் பதவியைத் தூக்கி எறிந்தார்.

காமராசர் முதலமைச்சராக இருந்தபோது பிரதமராக ஜவஹர்லால் நேரு பதவி வகித்தார். அப்போது காங்கிரஸ் கட்சியில் சில பிரச்சனைகள் உருவாகின. எனவே காமராசர் ஒவ்வொரு மாநிலத்திலுள்ள மூத்த தலைவர்களும் நீண்ட நாட்கள் பதவி வகிக்கின்றவர்களும், ஆட்சிப் பணியை விட்டு விலகி கட்சிப்பணியில் ஈடுபட வேண்டும் என்ற திட்டத்தை பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேருவிடம் கூறினார். இந்தத் திட்டத்தைப் பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு வரவேற்று ஆதரித்தார்; மிகவும் பாராட்டினார்; உலகத்திலுள்ள நாளிதழ்களெல்லாம் பெருந்தலைவர் காமராஜரின் இந்தத் திட்டத்தைப் பாராட்டின. மூத்த தலைவர்கள் பதவி விலகும் திட்டத்தை “காமராசர் திட்டம்” என்றே அழைத்தார்கள். இதனை ‘கே பிளான்’ என்றே கூறினார்கள். இதற்கு முன்னுதாரணமாக தான் வகித்த முதலமைச்சர் பதவியைத் துறந்து கட்சிப்பணிக்கு தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டார்.

இராமனுக்கு நாளைய தினம் முடிசூட்டு விழா என்றபோது எந்தளவுக்கு மகிழ்வாய் இருந்தானோ அதே அளவுக்கு மறுநாள் வனவாசம் என்றபோதும் மகிழ்வாய், ‘அன்றலர்ந்த தாமரையாய்’ இருந்ததாக கம்பன் வர்ணிப்பதைப் போல காமராசர் தன்னுடைய முதலமைச்சர் பதவியைத் துறந்தபோது மனமகிழ்வாய் இருந்ததாகக் கூறுவர்.  ஆனால், கர்மவீரர் காமராசரோ,

இன்பத்துள் இன்பம் விழையாதான் துன்பத்துள்

துன்பம் உறுதல் இலன்.

என வள்ளுவப் பெருந்தகை குறிப்பிடும் மனநிலையை ஒத்திருந்தார். அதனால்தான் கண்ணதாசன்,

தீயன நாடார், என்றும்

    சிறுமைகள் நாடார், வாழ்வில்

மாயங்கள் நாடார், வெற்று

     மந்திரம் நாடார், நீண்ட

வாய்கொண்டு மேடை சாய்க்கும்

     வரட்டு வார்த்தைகள் நாடார்

தமிழ் மேம்பாடும் நீதிமன்ற சூடும்:

      கர்மவீரர் காமராசர் தமிழ்ப் புத்தாண்டு தினமான 13.04.1953 அன்று தமிழக முதலமைச்சராகப் பதவி ஏற்றுக் கொண்டார். பகல் உணவுத் திட்டத்தை முதலில் எட்டயபுரத்தில் தொடங்குவது என முடிவெடுத்தார்.

‘வயிற்றுச் சோறிட வேண்டும்-இங்கு

வாழும் மனிதருக் கெல்லாம்

பயிற்றிப் பலகல்வி தந்து-இந்தப்

பாரை உயர்த்திட வேண்டும்’

என்றும்,

 ‘அன்ன சத்திரம் ஆயிரம் வைத்தல்;

      ஆல யம்பதி னாயிரம் நாட்டல்;

அன்ன யாவினும் புண்ணியம் கோடி

      ஆங்கோர் ஏழைக்கு எழுத்தறி வித்தல்’

என்று பாடிய மகாகவி பாரதி  பிறந்த மண்ணில் இத்திட்டத்தைத் தொடங்கி வைத்து  தமிழ்க் கவிதைகளால் விடுதலைக்கு வேகமூட்டிய மகாகவிக்கு மரியாதை செய்தார்.

மூதறிஞர் ராஜாஜியின் பல்வேறு செயல்பாடுகளில் காமராசர் முரண்பட்டிருந்தாலும்,  தான் அமைத்த மந்திரிசபையில் சி.சுப்பிரமணியம் உட்பட ராஜாஜியின் அமைச்சரவையில் இருந்தவர்களையும் சேர்த்துக் கொண்டார். இவ்வாறு தமிழுக்கும், தமிழுக்காக உழைத்தவர்களும் பெருமை சேர்த்ததோடு,

கொன்றன்ன இன்னா செயினும் அவர்செய்த

ஒன்றுநன்று உள்ளக் கெடும்

என்ற வகையில் ஒருவரிடம் உள்ள நல்ல செயலை எடுத்துக் கொண்டு அவரைப் பாராட்டவும் அவர்களிடம் ஆலோசனை பெறவும் முனைந்தவர் காமராசர்.

ஆனால், ஈழப் பிரச்சனையில்  முதலமைச்சர் எடுத்த முடிவு சரியில்லை என  முரண்பட்டார் என்பதற்காக, “வீட்டு வசதி வாரிய தலைமை அலுவலகக் கட்டடத்தின் மேல், பெரிய அளவில் நியான் விளக்கு போர்டு உள்ளது. அதில், “தமிழ் வாழ்க’ என்கிற வார்த்தை பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. இதை உண்மையாக நடைமுறைப்படுத்த வேண்டுமென்றால், கொள்கை ரீதியான மாறுபாடுகள் இருந்தாலும் மனுதாரரைப் போன்ற தமிழ் எழுத்தாளர்கள், தமிழ் அறிஞர்கள், தமிழ் சிந்தனையாளர்களை கவுரவப்படுத்த வேண்டும். தமிழ் சிந்தனையாளர்களை பாதுகாப்பதன் மூலமே தமிழ் வாழும். அப்போது தான், நியான் விளக்கு பொருத்தப்பட்ட போர்டில் உள்ள, “தமிழ் வாழ்க’ என்கிற வாசகம் மேலும் மிளிரும்” என  நீதிபதி சந்துரு ஆணையிடும் அளவுக்கு கீழ்த்தரமான அரசியல் நடத்துவோரே இன்றுள்ள அரசியல்வாதிகளாய் நாட்டை வலம் வந்து கொண்டுள்ளனர்.

விளம்பரம் விரும்பா கர்மவீரர்:

            “விளம்பரத்தைத் துரத்திக்கொண்டு ஓடும் அரசியல் வாதிகளிடையே, விளம்பரம் தன்னைத் தேடி வந்தபோதும், அதைத் துரத்தி அடிக்கும் அரசியல்வாதியாகக் காமராசர் வாழ்ந்தார்” எனப் பத்திரிகையாளர் “சோ”   குறிப்பிட்டதற்கு சான்றாக ஒன்றைக் குறிக்கலாம்.

காமராசர் இலங்கை, மலேயா, ரஷ்யா, கிழக்கு ஜெர்மனி, ஹங்கேரி, பல்கேரியா, செக்கோஸ்லேவாகியா, யூகோஸ்லோவாகியா போன்ற வெளிநாடுகளுக்கு பயணம் செய்துள்ளார். இரஷ்யாவின் அழைப்பை ஏற்று 22.06.1966-ம் ஆண்டு மாஸ்கோ சென்றார்.  குளிரைச் சிறிதும் பொருட்படுத்தாமல் எளிய உடையில் சென்ற காமராசரை அங்குள்ள மக்கள் வியப்புடன் பார்த்தனர்.   நமது நாட்டு வேட்டியும் சட்டையுமே அணிந்து சென்றதால் இந்த எளிய உடை பற்றியும் அவருடைய எளிமை குறித்தும் அந்தந்த நாட்டு பத்திரிகைகளும் வெகு சிறப்பாக பாராட்டின.  மக்களும் வியந்து போற்றினர்.  வைரமுத்து இதனை,

சோவியத்தின் உறைபனிக்

காற்றிலும்

கதராடை பூண்டே

கைவீசி நடந்தாய்

அது உன் எளிமை.

என வார்த்தெடுக்கிறார்.

பள்ளியில் தொடர்ந்து கல்விகற்க இயலாத நிலையில், காமராசருக்கு ஆங்கில அறிவு குறைவு என்று கூறுவாருண்டு. ஆனால் அவர்களுக்கு பதிலளிக்கும் விதமாக ஒரு சம்பவத்தைச் சுட்டுகின்றனர் காமராசரைக் குறித்து அறிந்தோர்.  லால் பகதூர் சாஸ்திரி பிரதமராக இருந்தபோது இலங்கைக்குச் சென்று  ஒப்பந்தம் ஒன்று செய்துகொண்டு திரும்பினார். சென்னையில் ராஜ்பவனில் நிருபர்கள் அவரைச் சந்தித்துக் கேள்விகள் கேட்டனர். ஒருவர் கேட்டார், “இப்போது நீங்கள் செய்துகொண்டிருக்கிற ஒப்பந்தத்தை தொடர்ந்து பதவிக்கு வரும் ஆட்சியாளர்கள் மதித்து நடப்பார்களா?”” என்றார். அப்போது அங்கிருந்த பெருந்தலைவர்,

 “Don’t go and print any such suggestions in the paper. This is an agreement signed by two Democratic Governments. Just as any Democratic Government in India would honour this agreement, the successive Governments in Ceylon will also honour this agreement. That is the principle involved in it.”  என ஆங்கிலத்தில் பதிலிறுத்தாராம். இந்த பதிலினை சாஸ்திரியும் ஒப்புக் கொண்டாராம்.  மேலும், தெலுங்கு, கன்னடம், இந்தி, மலையாளம் போன்ற மொழிகளும் காமராசருக்குத் தெரியும் என்கின்றனர்.

            ஆனால் இன்றுள்ள அரசியல்வாதிகள் எனக்கு பல மொழிகள் தெரியும் என்று கூறிக் கொண்டாலும், வழக்கு சார்ந்த தாள்களைப் பார்க்க, தமிழில் மொழிபெயர்க்கக் கூறி தங்களின் மொழியறிவை மக்களுக்கு வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டும் அவலநிலையும் உள்ளது.

            கல்விச் சாலைகள், தொழிற்கூடங்கள், அணைக்கட்டுகள், போக்குவரத்து சாலைகள், மக்கள் மேம்பாடு,  என காமராசரின் ஆட்சி சிறப்பாக நடந்து வந்த நிலையில், ‘மலையக் கொடஞ்சு அணைகள் கட்டியிருக்கிற குந்தா அணை போன்றவற்றையும், நாம் செய்த சாதனைகளையும் ஒரு ‘நியூஸ் ரீலா’ எடுத்தா வர்ற தேர்தலுக்கு உதவியாக இருக்கும்’ என்று  நெல்லை ஜெபமணி கூற, சற்றே யோசித்த காமராசர், ‘எவ்வளவு செலவாகும்’ என்று வினவ, ‘ஒரு மூணு இலட்சம் வரை ஆகும்’ என்று பதிலளிக்கப்பட்டது.

            ‘ அடப்பாவிகளா? . .  மூணு இலட்சமா? இந்த மூணு இலட்சம் இருந்தா நான் இன்னும் பத்து ஊர்ல பள்ளிக்கூடம் கட்டிப்பிடுவேன். . . புள்ளைங்க படிக்க வழியக் காணோம், நீ நியூஸ் ரீல் காட்டி வெளிச்சம் போடப் பாக்குறியா. .  போ. . போ . .’  என காமராசர் விரட்டினார்.

            ஆனால் இன்றுள்ள அரசியல்வாதிகள், சட்டப்பேரவை வைரவிழா நினைவுத் தூண் கட்டுவதற்கு ரூ.1.32 கோடி செலவும், அதனை திறப்பதற்காக பத்திரிகைகளில் விளம்பரம் கொடுக்க ரூ.1.43 கோடியும் செலவு செய்வதைப் பார்க்கிறபோது, காமராசரின் பெயரை ஓட்டுக்காக உச்சரிக்கிறார்கள் என்பது மட்டும் தெளிவாகிறது.

பொதுவாழ்வில் கர்மவீரர்:

உலகில் முதன்மையானது எது என்று நபி(ஸல்) அவர்களிடம் கேட்டபோது, ‘தாய்’ என்றாராம். இரண்டாவதாக எது முதன்மையானது எனக் கேட்டபோது, ‘தாய்’ என்றாராம். மூன்றாவதாக முதன்மையானது எது என்று கேட்டபோதும், ‘தாய்’ என்றாராம்.

காதற்ற ஊசியும் வாராதுகாண் கடைவழிக்கே என்று வாழ்ந்து, எல்லாவற்றையும் துறந்த பட்டினத்தடிகள் கூட, தாயின் மரணத்தில் கண்ணீர் விட்டு ‘ஐயிரண்டு திங்களாய் அங்கம் எலாம் நொந்து பெற்று’ எனப் பாடித் தீமூட்டினாராம்.  ஆனால்  காமராசர் தனது தாயிடம் நடந்து கொண்ட விதம் நம்மை எல்லாம் மெய் சிலிர்க்கச் செய்கிறது. இதனை உள்வாங்கிக் கொண்ட தமிழருவி மணியன்

நீ. .  ஏழ்மையில் பிறந்து ஏழ்மையை உணர்ந்து

ஏழைகள் வாழ ஆட்சியில் அமர்ந்தவன்!

உன் பொது வாழ்க்கை. . .

வேள்வி வளர்க்கும் தபோவனத்தைப் போல்

தூய்மையானது.

வாய்மையும் நேர்மையும்

உன் வாழ்க்கை நதியின்

இரண்டு கரைகள்.

எனப் புகழ்ந்துரைக்கிறார்.

காமராசர்  அமைச்சரவையிலிருந்த முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் ஆர்.வெங்கட்ராமன், விருதுநகரிலுள்ள காமராசரின் வீட்டிற்கு கோடை காலத்தின் பொழுது சென்றிருந்தார். அப்பொழுது  காமராசரின் தாயார் சிவகாமி அம்மாள் பனை ஓலை விசிறியால் விசிறிக் கொண்டிருந்தார். உடனே தன்னுடைய சொந்த செலவில் ஒரு மின் விசிறியை வாங்கி வந்து, அதை இயக்குவதைப் பற்றி அவரிடம் சொல்லிக் கொடுத்து விட்டுப் போனார். பிறகொரு சமயம் வீட்டிற்குப் போனபோது மின் விசிறியைப் பார்த்துவிட்டு விசாரித்த காமராசர், எத்தனையோ தாய்மார்கள் பனை ஓலை விசிறியால் தான் விசிறிக் கொள்ளும் பொழுது, உனக்கு மட்டும் வெங்கட்ராமன் மின் விசிறி ஏன் வாங்கித் தந்தார்? முதலமைச்சரின் அம்மா என்பதால் தானே. இது கூட சலுகை லஞ்சம் மாதிரி தான் என்று சொல்லி விட்டு அந்த மின்விசிறியை விருதுநகரில் உள்ள காங்கிரஸ் கட்சி அலுவலகத்திற்கு எடுத்துக் கொண்டு போகச் சொல்லிவிட்டார் .

தன்னுடைய பெயரை பயன்படுத்தி தனது குடும்பத்தினர் எந்த தவறான காரியத்திலும் ஈடுபடக் கூடாது என காமரசர் மிகவும் கண்டிப்பாக இருப்பார். இதனாலேயே தனது தாயாரை தான் முதல்வரான பிறகும் விருது நகரிலேயே தங்க வைத்தார்.  அம்மாவை சென்னைக்கு அழைத்து வந்தால், “அவர்களோடு கூட நாலு பேரு வருவான்,  அப்புறமா அம்மாவை பாக்க , ஆத்தாவை பார்க்கன்னு பத்து பேரு வருவான் . இங்கேயே டேரா போடுவான். இங்க இருக்குற டெலிபோனை யூஸ் பண்ணுவான், முதலமைச்சர் வீட்டிலிருந்து பேசறேன்னு சொல்லி அதிகாரிகளை மிரட்டுவான் எதுக்கு வம்புன்னு தான் அவங்களை விருதுநகர்லயே விட்டு வச்சிருக்கேன்” என தனது நண்பரிடம் கூறினாராம்.

டெல்லியில் நடந்த உலகக் கண்காட்சி  துவக்க விழாவுக்கு அன்றைய பிரதமர் நேருவுடன் காமராசரும் சென்றிருந்தார். தற்பொழுது பேரூந்து நிலையங்களிலும் இரயில் நிலையங்களிலும் வெகு சாதாரணமாகக் காணப்படுகிற எடை பார்க்கும் எந்திரம் அந்தக் கண்காட்சியில் அறிமுகமாகியிருந்தது . நேரு எந்திரத்தில் ஏறி நின்று, காசு போட்டு எடை பார்த்தார். மத்திய அமைச்சர்கள் பலரும் அவ்வாறே செய்தனர். காமராசர் மட்டும் சற்றே ஒதுங்கி நின்றிருக்க, நேரு அவரையும் எடை பார்க்கும்படி கட்டாயப் படுத்தினார். அவரோ மறுத்துவிட்டார். சுற்றியிருந்தோர் பிரதமர் சொல்லியும் காமராசர் மறுக்கிறாரே என்று திகைத்து நின்றனர்.

அப்பொழுது நேரு சொன்னார்; ” காமராசர் எதற்கு மறுக்கின்றார் என்று எனக்குத் தெரியும் , இந்த எந்திரத்தில் ஏறி நின்று போடும் காசு கூட இப்பொழுது இவரிடம் இருக்காது” என்றார். பிறகு, காமராசருக்கு தானே காசு போட்டு எடை பார்த்தார் நேரு .

முழந்துண்டு சட்டைக்கும் முதலில்லாத் தொழிலாளி

பழனிமலை ஆண்டிக்குப் பக்கத்தில் குடியிருப்போன்

பொன்னில்லான், பொருளில்லான், புகழன்றி வேறில்லான்

என்ற கவிதைவரிகள் காமராசரின் நிதர்சன வாழ்வை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது.

தேர்தல் சமயத்தில் எல்லா அரசியல்வாதிகளும் தங்களின் சொத்து விபர கணக்குகளை வெளியிட்டு இருக்கின்றனர். நம் பெருந்தலைவர் காமராசர் அவர்களின் சொத்து விபரக் கணக்குகளை ஒப்பிட்டு பார்த்தால் அவரின் எளிய வாழ்க்கை நமக்குப் பாடமாக அமையும்.

1. சட்டை பையில் .. ரூபாய் 100
2. வங்கிகணக்கில் .. ரூபாய் 125
3. கதர் வேட்டி .. 4
4. கதர் துண்டு .. 4
5. கதர் சட்டை .. 4
6. காலணி .. ஜோடி 2
7. கண் கண்ணாடி .. 1
8. பேனா .. 1
9. சமையலுக்கு தேவையான பத்திரங்கள் -6

            இவற்றையெல்லாம் கண்ணுறும்போது கர்மவீரரின் பொதுவாழ்வில் தூய்மை என்னும் உயர்பண்பு உள்ளபடியே எண்ணி வியக்கத்தக்கது.

‘ஈன்றாள் பசிகாண் பானாயினும் செய்யற்க

சான்றோர் பழிக்கும் வினை’

என்ற குறள்வழி வாழ்ந்த காமராசரின் செயல்களைப் பார்த்தே மறைந்த அப்துல்கலாம் அவர்களும்,  குடியரசு மாளிகையில் வந்து தங்கிய தனது குடும்பத்தினருக்கான செலவை தனது வருமானத்திலிருந்து எடுத்து செலவு செய்தாரோ என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது.

கர்மவீரர் குறித்து சான்றோர்:

            “காமராசர் பதவியையே நம்பி வாழ்பவரல்லர்.  தம்மாலானதை மக்களுக்குச் செய்யவோமென்று நினைத்துக் கொண்டு செய்பவர். காலுக்கு ஆகாத செருப்பைக் கழற்றியெறிவது போல தம் மக்களுக்குத் தொண்டு செய்ய இடந் தராத பதவியை அவர் விரும்பவில்லை. காரணம் அவர் பெண்டு, பிள்ளை குட்டி அற்றவர்.  யாருக்கும் சொத்து சேர்க்க வேண்டும் என்ற அவசியமும் இல்லாதவர்.  எனவேதான் அவரால் மக்களுக்கு நன்மை செய்ய முடிகிறது.  மற்ற எந்த அரசியல்கட்சியை எடுத்துக் கொண்டாலும் அவரைப் போன்ற ஆளைக் காட்ட முடியாது.

            “கல்வி சம்பந்தப்பட்ட வரையில் எந்த நிகழ்ச்சி ஆரம்பித்தாலும் கடவுள் வாழ்த்துச் சொல்வரை நிறுத்திவிட்டுக் காமராஜருக்கு வாழ்த்துக் கூற வேண்டும்””

நமது நாட்டைப் பொறுத்தவரையில் காமராசர் ஒரு பெரிய தியாகி ஆவார்.   காமராசர் கடந்த இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளில் இந்தியாவில் தோன்றியிராத ஓர் அதிசய மனிதராகி, மக்களின் பாராட்டுதலையும் போற்றுதலையும் பெற்றவராக விளங்கினார்.  கடந்த 2000 ஆண்டுகளில் தமிழகம் கண்டிராத வளர்ச்சியை காமராசர் ஆட்சியில் காண்கிறோம் என தந்தை பெரியார் பாராட்டினார். மேலும் “பச்சைத் தமிழர்” என்றும் பெரியார் காமராசரைப் புகழ்ந்துரைத்தார். பொதுக்கூட்டங்களில் குழந்தைகளுக்குப் பெயர் வைக்க வலியுறுத்தும் போது பெரியார் அந்தக் குழந்தைகளுக்கு காமராசர் என்றே பெயர் வைப்பாராம்.

23.04.1967 அன்று காஞ்சிபுரம் பச்சையப்பன் உயர்நிலைப்பள்ளி ஆண்டுவிழாவில் காமராசர் திருவுருவப் படத்தை திறந்து வைத்து அண்ணா ஆற்றிய உரையில், ” நான் அவரது படத்தை நான் திறக்கிறேன் என்றால் அவர் தமிழகத்துக்கு நன்மை என்பதற்காக.  அடக்கி ஒடுக்கப்பட்ட சமுதாயத்திலிருந்துதான் உன்னதானமான மனிதர்கள் தோன்றுவார்கள் என்று மூதறிஞர்கள் கூறியிருக்கிறார்கள்.

வைரம் என்பது நீண்ட நெடுங்காலத்துக்குப் பூமியின் அழுத்தத்தால், கீழே அடங்கி ஒடுங்கிக் கிடந்த கரித்துண்டுதான்.  அதுபோல் நெடுங்காலமாக அடக்கி ஒடுக்கப்பட்ட சமுதாயத்திலிருந்து தோன்றி வைர மணிகளில் ஒருவரே காமராசர்” எனப் போற்றிப் புகழ்ந்தார்.

தமிழ்நாடு காங்கிரசின் அப்போதைய நான்கு தூண்களாக இருந்த பெரியார், திரு.வி.க. சேலம் டாக்டர் வரதராஜுலு நாயுடு, சர்க்கரைச் செட்டியார் ஆகியோர் ராஜாஜியின் மேட்டுக்குடி அரசியல் பிடிக்காமல் காங்கிரசிலிருந்து விலகிய நிலையில், ராஜாஜியை எதிர்த்து கடைசி வரை காங்கிரசில் இருந்தவர் காமராசர்.  இதைக் கருத்தில் கொண்டே  தமிழ்த்தென்றல் திரு.வி.க.  “எங்கள் நான்கு பேரின் ஒரே உருவமாக நீங்கள் இருக்கிறீர்கள்.  ரொம்ப மகிழ்ச்சி” எனக் காமராசரைப் புகழ்ந்துரைத்தார்.

சென்னை மாநகராட்சியைக் கைப்பற்றிய தி.மு.க. காங்கிரஸ் கட்சியைச் சேர்ந்த காமராசருக்கு ஆளுயர வெண்கலச் சிலையை நிறுவியது.  இந்தச் சிலையை 09.10.1961-ல் அன்றைய பிரதமர் நேரு திறந்து வைத்தார்.  அவ்விழாவில், “உண்மையான தலைவன் என்பதற்கு எடுத்துக் காட்டத் தக்கதோர் உதாரணம்; மக்கள் மத்தியில் உருவானதோர் தலைவன்; தான் ஏற்றுக் கொண்டுள்ள பொறுப்பை நிறைவேற்றத்தக்க ஆற்றல் கொண்ட தலைவன்; செயலில் தன்னை மறந்து ஈடுபடும் தலைவன் சிலையைத் திறக்கிறேன்.

உயிரோடு இருப்பவர்களுக்குச் சிலை அமைப்பதை நான் விரும்புவதில்லை.  முறைந்த பின் மரியாதை செலுத்துவதே ஏற்றது என எண்ணுபவன் நான்.  ஆனால் காமராஜ் என் நண்பர் என்ற முறையிலும், அவர் மக்களிலிருந்து தோன்றிய மக்கள் தலைவர் என்ற முறையிலும் அவருக்கு விதிவிலக்கு  அளிப்பதே மாண்பு.

நாட்டில் குறைந்த (ஏழுபேர்) மந்திரிகளைக் கொண்டு இந்தியாவில் முன் உதாரணமான மாநிலமாக தமிழ்நாட்டை ஆக்கி, ஊழலற்ற ஆட்சி நடத்தினார்.  அதை கவுரவிக்கும் வகையில் அவரது சிலையைத் திறக்கிறேன்” என்றார்.

எம்.ஜி.ஆர். அவர்கள், “காமராசர் என் தலைவர்; அண்ணா என் வழிகாட்டி” என மொழிந்தார். கலைஞர் கருணாநிதி தன் எழுத்திலும் பேச்சிலும் காமராசரைப் பல வகைகளில் புகழ்ந்துரைத்துள்ளார்.  மேலும் காமராசர் பிறந்த நாளான ஜுலை 15-ஐ ‘கல்வி வளர்ச்சி நாள்’  என அறிவித்தார்.

காமராசர் தன்னுடைய தனிப் பெரும் செயல்களால்  மாற்று அரசியல் களத்தில் இருந்தவர்களும் மதிக்கத்தக்க வகையில் நடந்து கொண்டார்.  ‘குற்றம் இலனாய் குடிசெய்து வாழ்வானைச் சுற்றமாய்ச் சுற்றும் உலகு” என வள்ளுவப் பெருந்தகை கூறியது  கர்மவீரர் காமராசரையே குறிக்கும்.

கர்மவீரருக்கு நாம் செய்தன; செய்யத்தக்கன:

02.10.1977அன்று இம்மண்ணுலகை நீங்கிய கர்மவீரரரின்  நாட்டுத் தொண்டுக்கு மதிப்பளித்து இந்திய அரசு “பாரத ரத்னா” பட்டம் வழங்கியது. தமிழக அரசு விருதுநகர் இல்லத்தையும் சென்னை திருமலைப் பிள்ளை சாலையில் அவர் வாழ்ந்து வந்த இல்லத்தையும் அன்னாரின் நினைவு இல்லங்களாக ஆக்கியுள்ளது.  ஓவ்வொரு நாளும் பலரும் அங்கே சென்று அவர் வாழ்ந்த இடத்தையும் அவர் உபயோகப்படுத்திய பொருட்களையும் கண்டு வணங்கிச் செல்கின்றனர்.

மதுரைப் பல்கலைக் கழகம் இன்று “மதுரை காமராசர் பல்கலைக் கழகம்” என்று பெயர் மாற்றப் பெற்றுள்ளது.  கல்வித்  தொண்டாற்றிய காமராசருக்குத் தக்க நினைவுச் சின்னமாகும். சென்னை கிண்டியில் காமராசர் அடக்கம் செய்யப்பட்ட இடம் காமராசர் நினைவு ஆலயமாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

ஊருக்கு உழைத்தவனே உறங்குகிறாயோ

உழைத்தது போதுமென்று உறங்குகிறாயோ

ஊராருக்கு அழுதவனே உறங்குகிறாயோ

ஊராரை அழ வைத்து உறங்குகிறாயோ

நாடு பார்த்ததுண்டா இந்த நாடு பார்த்ததுண்டா

நாடு பார்த்ததுண்டா இந்த நாடு பார்த்ததுண்டா

தன் வீடு பார்க்காமல் வாழ்வு பார்க்காமல்

நாடு முன்னேற நாளும் உழைத்தவனை  (நாடு பார்த்ததுண்டா. . )

பள்ளி அறியாத பிள்ளை பல பேரின் முகத்தை பார்த்தானடா

அது ஊரு சுற்றாமல் சோறு தான் போட்டு படிக்க வைத்தானடா

மாடு பிடித்த கையில் ஏடு கொடுத்த மகராஜன் இவன்தானடா

ஊரு உலகெங்கும் தேடி பார்த்தாலும் ஈடு எவந்தானட

இத்தனை தவம் தான் என்று வருந்த வைக்கிறானே

திரும்ப வர வேண்டுமே எங்கள் கருப்பு காந்தி இவனே (நாடு பார்த்ததுண்டா. . )

பதவி இருந்தாலும் பதவி போனாலும் உதவி புரிவானடா

தனை பெற்ற தாயை விட பிறந்த நாடு தான் பெரிது என்பானடா

ஆற்று நீரையே அணைகள் கட்டியே தேக்க வைத்தானடா

கண்கள் ஊற்றும் நீரை தடுக்க இயலாமல் ஏங்க வைத்தானடா

வலிமை இருந்த போதும் மிக எளிமையோடு இருந்தான்

வெள்ளை உள்ளம் கொண்ட எங்கள் கருப்பு காந்தி இவனே(நாடு பார்த்ததுண்டா. . )

காமராஜருக்காக வாலி எழுதி இளையராஜா பாடிய பாடல் காமராசரின் இறுதி ஊர்வலத்தை நம் கண்முன்னே கொண்டு வந்து நிறுத்தும் காவியம்.

உன் பிரிவுக்குப் பின்

நாங்கள் வரங்கள் வாங்கிய தேவர்கள் அல்லர்.

சாபங்கள் சுமக்கும் சாதாரண மனிதர்கள்.

உன் பார்வை வெளிச்சம் படமுடியாததால்

எங்கள் வாழ்க்கை

பாழும் இருட்டில் படுத்திருக்கிறது.

என்னும் தமிழருவி மணியனின் இரங்கலும் எண்ணத்தக்கது.

சோலை  என்றால் பூத்து மணம் பரப்ப வேண்டும். தோட்டம் என்றால், காய்த்துக் கனி குலுங்க வேண்டும்.   தலைவனென்றால்.. மக்கள் பணி ஆற்ற வேண்டும் அந்த வகையில்,  எளிமை, அடக்கம், ஒழுக்கம், மனத்திட்பம், சிக்கனம், முயற்சி, ஊக்கம்,  வாய்மை,  நேர்மை,  நடுநிலைமை, துப்புரவு, உள அமைதி,  நிறையுடைமை, பணிவுடைமை என்பன போன்ற சான்றோர் போற்றும் பண்புகளை தன்னகத்தே கொண்டு குழந்தைகள் படிப்பதற்காகவும், மதிய உணவுக்காகவும் உலக நாடுகளிடம் கையேந்தி உதவிய கொடை வள்ளல் கர்மவீரர் காமராசர்.

பதினெண்கீழ்க்கணக்கு  நூல்களுள் ஒன்றான நாலடியார் அறிவிக்கிற,

இளையான் அடக்கம் அடக்கம் கிளைபொருள்

இல்லான் கொடையே கொடைப்பயன் – எல்லாம்

ஒறுக்கும் மதுகை உரனுடை யாளன்

பொறுக்கும் பொறையே பொறை. (நாலடியார் 65)

என்ற பாடல்  ஒருவர்,  இளமைக் காலத்தில் தங்களின் ஐந்து புலன்களுக்கும்  மிக எளிதாக அடிமைப்பட்டு விடுவர். அவரே முதியவராகும் பொழுது புலனடக்கம் என்பது எளிதாகின்றது. ஆனால், உண்மையான புலனடக்கம் என்பது ஒருவர் இளையவராக இருக்கும் பொழுது அடக்குவதே என்றும்,  கொடை என்பது  ஒருவரிடம் பொருள் குறைந்து இருக்கும் நிலையில், அவர் மற்றவருக்கு உதவி செய்வாரானால், அதுவே கொடை எனவும் விளக்குகின்றது இந்தப் பாடல்.

நிதியில்லை, அதனால் மதுக்கடைகளைத் திறந்து நிதி திரட்டுகிறோம் என அரசாட்சி நடத்தும் இன்றைய அவல நிலையை எண்ணி தலைகுனிய வேண்டியுள்ளது.

‘கர்மவீரர் காமராசர்’ என்ற தலைப்பில்  பேராசிரியர் சி.இலக்குவனார் நூலொன்றை எழுதியுள்ள நிலையில்,  ‘வல்லமை’ இணையதளம் நடத்தும் இக்கட்டுரையை, அவரைப் போற்றிப் புகழ்ந்து கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கிற அரசியல் தலைவர்கள் காமராசர் வாழ்ந்த நெறிகளிலிருந்து எங்ஙனம் பிறழ்ந்து தங்களின் செயல்பாடுகளை வகுத்துக் கொண்டுள்ளார்கள் என்ற கோணத்தில் அணுகுவோம்.

‘இந்தியாவே உன்னிடம் இருந்தது! ஆனால் உன் சட்டைப்பை காலியாகவே இருந்தது’ என்ற தலைப்பிலான கவிஞர் மேத்தாவின் கீழ்க்கண்ட வரிகளிலும் இந்த நெருப்புமழை பொழிவதைக் காணலாம்.

ஒரு தீர்க்கதரிசியை நேசிப்பதைப் போல் உன்னை நேசிக்கிறேன். உன்னால்தான் முடிந்தது தாயையும் பார்க்காமல் நாட்டைப் பார்ப்பதற்கு! உன் கையில் தராசு! இவர்கள் கையிலோ சூட்கேஸ்! நீ நினைத்திருந்தால் கரன்ஸி நோட்டுகளால் விருதுநகரில் இன்னொரு இமயமே எழுந்திருக்கும்!  (இந்தியாவே உன்னிடம் . . )

ஆலைகளை  நேசித்தவரிடையே நீ அபூர்வமானவன்! ஏழைகளை நேசித்தாய்! நீ லட்சுமியை அனுப்பி சரஸ்வதியை வரவழைத்தாய்.  இவர்களோ சரஸ்வதியையே லட்சுமியாக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆமாம். . நீ கல்விக்கண் திறந்தாய்! இவர்களோகல்விக் கடை திறந்தார்கள்! என்னால் கள்ளுக்கடை வைத்திருப்பவர்களை மன்னிக்க முடிகிறது. கல்விக்கடை வைத்திருப்பவர்களை மன்னிக்க முடியவில்லை

நிஜத்தைச் சொல்கிறேன் நேரு குடும்பத்தின் மீது நீ  பாசம் வைக்காதிருந்தால் இந்தியாவின் பரிமாணமே வேறு காந்திதான் நீயும். .  கருப்புக் காந்தி மகாத்மா காந்தியோ சிரிக்கும் நெருப்பு நீ சிரிக்கத் தெரியாத  நெருப்பு! அந்த நெருப்பு திரு நீறாகி விட்டது. உன் சாம்பலுக்கும் தணல் தகிக்கிறது.

பெரியாரின்  பல்கலைக்  கழகத்தில் பச்சைத் தமிழன் எனும் பட்டம் பெற்றவனே இன்று நீ இங்கிருந்தால் இங்கிருக்கும் காய்ந்த தமிழர்களைக் கண்டித்திருப்பாய்! இன உணர்வு தமிழனுக்கு இருந்திருந்தால் இந்தியாவின் ஸ்டாலினாய் இருந்திருக்க வேண்டியவன் நீ! நீ நாடியிருந்தால் ஒரு தமிழன் பிரதமராயிருக்க முடியும். நீதான். .  நாடா ராயிற்றே!

மணிமுடி உன்முன் வைக்கப்பட்டது. ஆனால் நீ காளிக்குத் தலையை வெட்டித் தந்த கபாலிகனாகவே காலத்தை முடித்தாய்! மறக்க முடியவில்லை மனது வலிக்கிறது! உன்னை  நினைக்கவும் முடியவில்லை நிஜம் நெஞ்சைக் கிழிக்கிறது!

பொதுவாழ்வில் நேர்மை, தனிவாழ்வில் தூய்மை, வார்த்தைகளில் வாய்மை இம்மூன்று பண்புகளையும் உள்ளடக்கிய இரசாயனக் கலவையில் உதித்தவன்தான் கர்மவீரர் காமராசர்  என்பார் தமிழருவி மணியன்.

மெய்வருத்தம் பாரார் பசிநோக்கார் கண்துஞ்சார்

எவ்வெவர் தீமையு மேற்கொள்ளார் – செவ்வி

அருமையும் பாரா ரவமதிப்புங் கொள்ளார்

கருமமே கண்ணா யினார் (நீதிநெறி விளக்கம்.53)

என்பதற்கொப்ப, தாம் எடுத்த பணியை, காரியத்தை எத்தனை தடைகள் வந்தாலும்  செவ்வனே செய்து முடிக்கிற தீரமிக்க ஆற்றலாளராய் விளங்கியதால்தான் காமராசர் கர்மவீரர் என்ற புகழுக்குரியவரானார்.

அத்தகு புகழுக்கும் சிறப்புக்கும் உரிய காமராசரின் வாழ்வியல் நெறிகள், தலைமைப் பண்புகள், தனி மனித மாண்புகள் என ஏராளமாய் உள்ளவற்றில்  சிலவற்றைச் சுட்டிக் காட்டுவது  வாழும் மக்களுக்கும், வருங்காலத் தலைமுறைக்கும் அறிமுகப்படுத்தியதாக அமையும் என்ற நோக்கில் காலம் உள்ள வரையும் நிலைத்து நிற்கும் மாமனிதரின் வாழ்வியலில் நுழைவோம்; அவர் வழி நடப்போம்;  இந்தியாவின் பெருமையை உலகில் நிலை நிறுத்துவோம்.

—————–

கட்டுரைக்கு உதவிய நூல்கள்:

1. காமராஜ் ஒரு சகாப்தம்

– ஏ.கோபண்ணா,  சூர்யா பப்ளிகேஷன்ஸ்,  ‘காமராஜ் பவன்’,  573, அண்ணா சாலை, தேனாம்பேட்டை, சென்னை-6  முதற்பதிப்பு ஜூலை 2003

2. காமராஜ் ஒரு சரித்திரம்

– முருக தனுஷ்கோடி,  பூம்புகார் பதிப்பகம்,  சென்னை-108  பதிப்பு 1975

3. காமராஜரும் கண்ணதாசனும்

– தமிழருவி மணியன், கற்பகம் புத்தகாலயம், 50/18, ராஜாபாதர் தெரு, தியாகராய நகர், சென்னை-17  பதிப்பு 2006.

4. காமராஜருடன் கால்நூற்றாண்டு

– உதவியாளர் வைரவன், ரமணா கம்யூனிகேஷன்ஸ், புதிய எண் 25/2, லட்சுமி காலனி, தியாகராய நகர், சென்னை-17  மூன்றாம் பதிப்பு 2013.

5. திருக்குறள்
6. நாட்டுக்கு உழைத்த நல்லவர் காமராஜ்

– சந்தான லக்ஷ்மி,  பழனியப்பா பிரதர்ஸ், சென்னை-14, முதற் பதிப்பு 14.11.1975.

7. நாலடியார்
8. நீதிநெறி விளக்கம்
9. பாரதிதாசன் கவிதைகள்
10. பாரதியார் கவிதைகள்
11. பெருந்தலைவர் காமராசர்

– பட்டத்தி மைந்தன், சீதை பதிப்பகம், 6/16, தோப்பு வெங்கடாசலம் தெரு, திருவல்லிக்கேணி, சென்னை-5,  முதற்பதிப்பு  திசம்பர் 2006.

2. பெருந்தலைவர் காமராஜ் நற்பணி டிரஸ்ட்டின் நான்காம் ஆண்டு மலர்.

–           62/2 பேரம்பாலு தெரு, பழைய வண்ணை, சென்னை-21.

3. காமராசர் குறித்த தமிழருவி மணியன்  அவர்களின் பேச்சு

              (https://www.youtube.com/watch?v=jloAIJBhvxE)

—கீதா மதிவாணன்.

நாடறிந்த ஒரு நல்லவரைப் பற்றி என்ன எழுதுவது? என்ன எழுதாமல் இதுவரை விட்டுப்போயிருக்கிறது? காமராஜர் என்னும் கம்பீரத் தோற்றத்துள் அடங்கிக் கிடந்த எண்ணற்ற ஆளுமைகளுள் எதைப்பற்றிப் பேசுவது? பெயரைக் கேட்ட மாத்திரத்திலேயே அவர்தம் புகழ்பாடும் நாவுகளிலிருந்து அன்னாரது தனிப்பட்ட குணநலன்கள் பற்றியும் அவருடைய தன்னிகரில்லா சேவையைப் பற்றியும் அறியமுடிகிறது. கட்சி பேதமற்று அனைவரும் அவர் ஆட்சியைப் போற்றுவதிலிருந்தே அம்மாமனிதரின் தீர்க்கமான அரசியல் வாழ்வைப் பற்றியும், ராஜதந்திர காய்நகர்த்தல்கள் பற்றியும் ஏராளமாய் அறியமுடிகிறது… இவற்றுள் எதைச்சொல்ல? எதை விட?

வெற்றுப்பேச்சும் வீராப்பும், போலி அலங்கார வார்த்தை ஜாலங்களும் அறியாத வெள்ளந்தி மனிதர் அவர். ஓட்டுகளைக் குறிவைத்து மக்களை மடமையாக்கும் வஞ்சகம் அறியாத மக்கள் தலைவர். தான் படிக்காத போதும் தலைமுறைகளைப் படிக்கவைத்த மாபெரும் கல்விப் புரட்சியாளர். குலக்கல்வித்திட்டத்தை ஒழித்து குடும்பங்கள்தோறும் அறிவொளியை ஏற்றிவைத்த அன்பின் சுவாலை. செவிக்குணவில்லாத போது வயிற்றுக்கும் சிறிது ஈயப்படும் என்றார் வள்ளுவர். அந்த சிறிதளவு உணவும் இல்லாமல் சோர்ந்துபோய்ச் சரியும் ஏழைக்குழந்தைகளுக்கு சோறு போட்டு நிமிர்த்திய தாயுள்ளம்.

1903 ஆம் ஆண்டு ஜூலைத்திங்கள் 15 ஆம் நாளில் தாங்கள் பெற்றெடுத்த தனயனுக்கு காமாட்சி என்று குலதெய்வத்தின் பெயரைச் சூட்டி மகிழ்ந்தனர் சிவகாமி அம்மாளும் குமாரசாமி அய்யாவும். பின்னாளில் நாடாளப்போகும் ஒரு உத்தமனைப் பெற்றிருக்கிறோம் என்று அந்த நாளில் அவர்கள் அறிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை என்றாலும் விளையும் பயிர் முளையிலேயே தெரியும் என்பதற்கிணங்க, சிறுவனாயிருந்த காலத்திலிருந்தே நேர்மையும், ஒழுக்கமும், சமயோசிதமும், சகாயகுணமும், பொறுமையும், நிதானமும், துணிவும், தேசபக்தியும் போட்டி போட்டுக்கொண்டு காமாட்சியிடத்தில் நிறைந்திருந்தன.

பேரனின்பால் பிரியமுள்ள பாட்டி, ‘காமாட்சி’ என்றழைக்க, தாய் ‘ராஜா’ என்றழைக்க, தந்தை ‘காமாட்சிராஜா’ என்றழைக்க… பின்னாளில் அனைவராலும் ‘காமராஜர்’ என்றழைக்கப்பட்டார். தந்தையோடு கல்வி போம் என்பது அவர்தம் வாழ்வில் உண்மையாகிப்போனது. காமராஜரின் தந்தை இறந்ததன் காரணமாக, குடும்பப்பொறுப்பை ஏற்கும் நிர்ப்பந்தம் அவரை ஆறாம் வகுப்போடு முடக்கியது. தாய்மாமன்மார் கடைகளில் வேலைபார்த்து குடும்பக் கடமையை ஆற்றினார். ஆனாலும் நாட்டுக்காற்ற வேண்டிய கடமை குறித்த எண்ணம் அவர் உள்ளத்துள் நீறு பூத்த நெருப்பாகக் கனன்றுகொண்டே இருந்தது.

சுதந்திரப்போராட்டக்கனல் நாடெங்கும் தீவிரமாய் தன் அக்னிச்சுவாலையை வீசிக்கொண்டிருக்க, அதில் ஈர்க்கப்பட்டு களத்தில் இறங்கினார் வாலிப வயதிலிருந்த காமராஜர். இளமைக்கனவுகளில் ஈடுபடும் வயதில் அவர் இலட்சியக்கனவில் ஈடுபட்டிருந்தார். அரசியல் அவரது முழுநேரப் பணியாகிப் போனது. கள்ளுக்கடை மறியல், நாக்பூர் கொடிப் போராட்டம், வெள்ளையனின் சிலையகற்றுப் போராட்டம், சைமன் கமிஷனுக்கு எதிர்ப்புப் போராட்டம் என்று நாடு தழுவிய பல போராட்டங்களில் கலந்துகொண்டார். பலவற்றை முன்னின்று நடத்தினார். பலமுறை கைதுசெய்யப்பட்டார்.

காமராஜர், தம் வாழ்நாளில் கிட்டத்தட்ட ஒன்பது ஆண்டுகளை சிறையில் கழித்தார். இன்றைய அரசியல்வாதிகளின் சிறைவாசம் போல அன்றைய அரசியல்கைதிகளின் சிறைவாசம் அத்தனை சொகுசானதன்று. அப்படியிருந்தும் தண்டனைக்காலத்தைக் குறைத்துக்கொள்ள அவர் எந்த முயற்சியும் எடுக்கவில்லை. எடுக்கப்பட்ட முயற்சிகளுக்கும் ஒத்துழைக்க மறுத்துவிட்டார். தன்னோடு கைதுசெய்யப்பட்டவர்கள் சிறையில் இருக்கையில் தான் மட்டும் வெளிவருவது அவர்களுக்கும் நாட்டுமக்களின் நம்பிக்கைக்கும் செய்யும் துரோகம் என்றார்.

பெற்ற தாயும் பிறந்த பொன்னாடும் நற்றவ வானினும் நனி சிறந்தனவே’ என்பார் பாரதி… ஆனால் காமராஜருக்கோ… பெற்ற தாயை விடவும் பிறந்த பொன்னாடே பெரிதெனத் தோன்றிற்று. அதனால்தான் தன் தாயை விட்டு விலகிவந்து தாய்நாடே கதியென்று கிடக்க அவரால் இயன்றிருக்கிறது. தாய்நாட்டின் மக்களின் உயர்வுக்காகவும் வளர்ச்சிக்காகவும் உயிரைக்கொடுத்துப் போராட முடிந்திருக்கிறது.

ஈன்ற பொழுதிற் பெரிதுவக்கும் தன்மகனைச் சான்றோன் எனக்கேட்ட தாய் என்னும் குறளை அவர் தாய் அறிந்திருப்பாரா, தெரியவில்லை. ஆனால் தன்னை வந்து காணவும், தன் கையால் ஒருவாய் சோறுண்ணவும் நேரமில்லாது, நாட்டுமக்களின் நலனையே தன் உயிர்மூச்சாய் எண்ணி இரவும் பகலும் பாடுபடும் மகனை எண்ணி நிச்சயம் பெருமைப்பட்டிருக்கும் அந்த தாயுள்ளம்.

மயில் ஆடுவதைக் கண்டு அது குளிரால் நடுங்குகிறதென்று நினைத்து, அது கேளாமலேயே தன் போர்வையை வழங்கினானாம் வள்ளல் பேகன். ஆனால் உண்மையிலேயே குளிரால் நடுங்கிய காமராஜரின் தாய், ஒரு போர்வை தேவைப்பட்டபோது அதைக்கூட அவர் தன் மகனிடம் கெஞ்சிக் கேட்டுத்தான் பெறமுடிந்திருக்கிறது. இது என்ன பெரிய செய்தியா என்று யாரும் கேட்கலாம். அப்போது காமராஜர் அவர்கள் தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சராய் இருந்தார் என்பதுதான் விசேடம். தான் மட்டுமல்லாது, தன்னைச் சார்ந்தவர்களுக்காகவும் எந்த சலுகையையும் அவர் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. ஒரு முதலமைச்சரின் தாயென்ற எண்ணம், அவருடைய தாய்க்கு ஒருநாளும் உண்டாகியிருக்க வாய்ப்பே இல்லை. பெற்றத் தாயையும் நாட்டிலுள்ள மற்றத் தாய்மார்களையும் ஒன்றாக மதித்தார். ஒன்றுபோலவே நடத்தினார். அவர்களுக்கில்லாத வசதியும் வாய்ப்பும் தன் தாய்க்கு மாத்திரம் தருவதை தேசத்துரோகமாகவே மனத்தில் எண்ணிய மகான் அவர். நாட்டுப் பிள்ளைகளையெல்லாம் தான் பெற்ற பிள்ளைகளாக எண்ணி மகிழ்ந்தார். அவர்களுடைய எதிர்கால வாழ்க்கைக்கு கல்வியென்னும் அடித்தளத்தை அமைக்க அயராது பாடுபட்டார்.

அரசியலின் அடிப்படிக்கட்டில் கால்வைத்தவன் கூட அமோகமாய் சம்பாதிக்கும்போது ஒரு முதலமைச்சராய் இருந்தும் அவர் எந்த ஆடம்பரத்தையும் நாடவில்லை என்பது எவ்வளவு பெரிய செய்தி. அது மட்டுமா? ஒரு முதலமைச்சருக்கு முன்னால் செல்லும் பாதுகாப்பு வாகனங்களைக் கூட மறுத்து, சிக்கன நடவடிக்கையை மேற்கொண்டவர் அந்த சீரிய மனிதர்.

முதலமைச்சர் பதவி என்பதை நாட்டு மக்களுக்கு சேவைசெய்யக் கிடைத்த ஒரு வாய்ப்பாக மட்டுமே எண்ணியவர் அவர். பதவிக்கும் பொருளுக்கும் புகழுக்கும் ஆசைப்படாத அவரது நெஞ்சம் ஏழை எளிய மக்களின் வளமான வாழ்வுக்காகவும் நாட்டின் நலனுக்காகவுமே பேராசைப்பட்டது. முதலமைச்சர் என்னும் பதவியைக் கொண்டு நாட்டை வளப்படுத்தும் பணியில் தன்னாலான எல்லா முயற்சிகளையும் மேற்கொண்டார். தேவை ஏற்பட்ட ஒருநாளில் அப்பதவியையும் துச்சமெனத் துறந்தார். முதலமைச்சராய் மட்டுமல்ல, பதவியில் இல்லாத ஒரு தொண்டனாகவும் பொதுமக்களுக்கு சேவை செய்யமுடியும் என்பதை செயலில் காட்டியவர். தன்னையே நாட்டுக்கு அர்ப்பணித்த தார்மீகத் தலைவர் அவர்.

தனிமனித வாழ்விலும் சரி, அரசியல் வாழ்விலும் சரி, கறை படியாத கரங்கள் காமராஜரின் கரங்கள்… தன்னிடம் இருப்பதையும் இல்லாதவர்க்கு தாரை வார்த்த செங்கரங்கள்… தன்னலம் பாராது, தனக்கென எதையும் ஒதுக்காது, பிறர்நலனே பெரிதென்று உழைத்தார்.

பிரச்சனைகளைக் கண்டு பயந்து ஒதுங்கிச் செல்வதால்தானே பிரச்சனைகள் பூதாகரமாய் உருவெடுக்கின்றன. அவற்றைத் துணிவுடன் எதிர்கொண்டு தேவையான முயற்சிகளை மேற்கொண்டு முளையிலேயே கிள்ளியெறிந்துவிடும் வண்ணம் தீர்வுகண்டுவிட்டால்? வாய்ச்சொல் வீரர்களாயிருப்பவர்களுக்கு மத்தியில் செயல்வீரராய்த் திகழ்ந்த காமராஜர் அதைத்தான் செய்தார். அதனால்தான் அவர்தம் அமைச்சர்களுக்கு சொன்னார், “பிரச்சனையை எதிர்கொள்ளுங்கள். அவை எவ்வளவு சிறியதாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை. அவற்றைத் தீர்ப்பதற்கான வழியைத் தேடுங்கள். “

பகைவனுக்கருள்வாய் – நன்னெஞ்சே பகைவனுக்கருள்வாய் என்ற பாரதியின் வாக்கை மெய்யாக்கிய நன்னெஞ்சு காமராஜருடையது. கட்சியில் அவருக்கெதிராக செயல்பட்டவர்களையும் தன் அமைச்சரவையில் இருத்தி அழகுபார்த்த பரந்த உள்ளம் அவருடையது. தொண்டர்களை அடிமைகள் போலெண்ணி தங்கள் ஆதாயத்துக்காக பயன்படுத்தும் அரசியலில் அவர்களை உண்மையான பாசத்தோடும் அக்கறையோடும் அணைத்து செயல்பட்டவர் காமராஜர். தொண்டர்களின் தலைவரான அவர், தன்னுடைய பண்பாலும் நன்னடத்தையாலும் கட்சியின் தலைவரானார்… கடமையின்மீதான சிரத்தையாலும் சீரிய செயல்திறத்தாலும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மக்கள் மனத்தில் நிறைந்தார்… கட்சிபேதமற்று மக்கள் அனைவரும் போற்றி வணங்கும் தனிப்பெருந்தலைவரானார்.

மனிதனை சிந்திக்கவைக்காத எந்த விஷயமும் சமுதாயத்துக்குத் தேவையில்லை என்பது அவருடைய கருத்து. “கடவுள் இருக்கிறது, இல்லை என்பதைப் பற்றி எனக்கு எந்தக் கவலையும் இல்லை. செய்யும் காரியம் நல்ல காரியமாக இருந்தாலும் போதும். கோயில், சாமி என்று பணத்தை உண்டியலில் கொட்டுபவன், அந்தக் காசைக் கொண்டு சாலைவசதி செய்துதந்தால் என்ன? பள்ளிக்கூடம் கட்டினால் என்ன? மதம் மனிதனை பயமுறுத்தி வைத்திருக்கிறதே தவிர, தன்னம்பிக்கையை வளர்த்திருக்கிறதா?’ என்று கேள்விகளையெழுப்பி சிந்திக்கத் தூண்டுகிறார். அதனால்தான் பகுத்தறிவுப் பகலவன் பெரியாருக்கும் பிடித்தமான தலைவராகிப் போனார்.

விடுதலை பத்திரிகையில் எழுதிய தலையங்கம் ஒன்றில் பெரியார், “காமராசரைப் போன்ற தன்னலமற்ற ஒருவரை அரசியலில் இனி நாம் காணவே முடியாது. காமராசர் தமிழர்களுக்குக் கிடைத்த நிதி போன்றவர். அவரது ஆட்சி தமிழகத்தில் மேலும் நீடிக்கவும் அவருடைய ஆட்சிக்கு இடையூறு எதுவும் ஏற்படாமலும் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டியது தமிழ் மக்களின் தலையாய கடமையாகும்.” என்று எழுதியுள்ளார்.

காமராஜரை தென்னாட்டு காந்தி என்பார்கள். ஆனால் காந்திக்கும் இவருக்கும்தான் எவ்வளவு வேறுபாடு. வளரும்போது கோணலாய் வளர்ந்து பின் தானே நிமிர்ந்து நேராகி நின்று கிளைவிட்டுத் தழைத்த மரம் அது. இதுவோ… முளை விட்ட நாளிலிருந்தே நெஞ்சுநிமிர்த்தி நெடுநெடுவென்று நேர்வழியில் வளர்ந்து நின்று செழித்த மரம். எளிமையும் நேர்மையும் அவரிரு கண்கள்… சீரிய சிந்தனையும் செயல்பாடும் அவரிரு கரங்கள்… மக்கள் நலனே அவரது நாடித்துடிப்பு.

படிக்காதை மேதை என்று இவரைக் குறிப்பதும் சரியா என்று யோசித்துப் பார்க்கிறேன்… படிக்காதவர் என்று எதன் அடிப்படையில் சொல்லப்படுகிறார்? படிப்பு என்பது எதைக் குறிக்கிறது? பள்ளிப்படிப்பை மட்டும்தானா? வாழ்க்கைப் படிப்பைக் கற்றுத்தேர்ந்த வல்லான் அல்லவா அவர்? பள்ளிப்படிப்பை விட்டாலும் அன்றாடம் நூலகம் சென்று உலகநடப்பையும் நாட்டுநடப்பையும் வாசித்தறிந்துகொண்டாரே… உலகளவில் புகழ்பெற்ற அரசியல் ஆளுமைகளைப் பற்றியும், தங்கள் நாட்டு விடுதலைக்காக போராடிய அயல்நாட்டுத் தலைவர்களைப் பற்றியும் படித்தறிந்தாரே… அவையெல்லாம் படிப்பு என்னும் வரையறைக்குள் வாராதா என்ன? பள்ளிப்படிப்பை முடிக்காவிட்டாலும் வாழ்க்கைப் பாடத்தை முழுவதும் கற்றுத்தேர்ந்து முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவரன்றோ காமராஜர்?

தலைமைப் பண்புகளான நேர்மை, நாணயம், சேவை மனப்பான்மை, தியாகம், நம்பிக்கை, தெளிவு, திட்டமிடல், முடிவெடுத்தல், வழிநடத்தல், சூழ்நிலையை சாதுர்யமாகக் கையாளுதல், மற்றவர்களை தம் கருத்துக்கு இணங்கவைக்கும் தன்மை, மற்றவர் கருத்துக்கு மதிப்பளித்தல், எதிரிகளையும் மன்னிக்கும் பெருந்தன்மை, தோல்வியிலும் துவளாத மனம் போன்ற அனைத்துப் பண்புகளும் இயல்பிலேயே கைவரப் பெற்றவர் காமராஜர். ஒரு தலைவன் என்பவன் எப்படி இருக்கவேண்டும் என்பதற்கு, தானே ஒரு உதாரண புருஷனாய் வாழ்ந்துகாட்டியதால்தானே அவர் பெருந்தலைவர் காமராஜர் என்றழைக்கப்படுகிறார்.

அரைநூற்றாண்டுகால பொதுவாழ்க்கைக்குப் பிறகு, தன்னிகரற்ற அந்த தாயுள்ளம் அனைவரையும் அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தி மீளாத்துயிலில் ஆழ்ந்தது. 1975 அக்டோபர் மாதம் இரண்டாம் நாள் காமராஜர் நம்மைவிட்டு மறைந்தார். அவரது மறைவுக்கு நாடே துக்கம் அனுசரித்தது. கட்சிபேதமற்று அனைத்துத் தலைவர்களும் அன்னாரது மறைவுக்காய் வருந்தினார்கள். அவருக்கு முன்னும் பின்னும் எத்தனையோ தலைவர்கள் நாடாள வந்தார்கள்.. போனார்கள்… வாழ்கிறார்கள்… ஆனாலும் காமராஜரின் ஆட்சிக்காலம் மட்டுமே தமிழக வரலாற்றில் பொற்காலம் என்னும் பதிவுசெய்யத்தக்கப் பெருமை கொண்டது என்பது என்றும் எவராலும் மறுக்கமுடியாத உண்மை.

—ச.சசிகுமார்.

“ஏதாவது செய்யதான் நாமெல்லாம் இங்க இருக்கோம். இந்த கோட்டையில வந்து உக்காந்திருக்கோம்னேன்… முடியாதுன்னு சொல்ல ஆயிரம் காரணம் கண்டுபிடிக்கவா படிச்சிருக்கோம்? முடியும்னு சொல்ல ஒரு காரணம் கண்டுபிடிங்கன்னேன்…”

—முதலமைச்சரின் அறை அதிர்ந்தது. சில அதிகாரிகளும், அமைச்சர்களும் இருக்கைகளில் அமர்ந்திருக்க, சில நொடிகள் அசாத்திய அமைதி… மின்விசிறியின் சப்தம் மட்டும் சன்னமான இரைச்சலில் …

“Dead investment… பிரயோஜனம் இல்லாத திட்டம்னு எல்லாம் சொல்ல நம்மை மக்கள் தேர்ந்து எடுக்கலை… ஏதாவது செய்வோம்னு தான் மக்கள் காத்திருக்காங்க… உங்க பட்ஜெட்ல இதுக்கெல்லாம் பணமில்லேன்னாக்கூட இது நடக்கணும்… அதுக்குள்ள வழியைப் பாருங்க..”

—தண்ணீர் குடித்து விட்டு, கல்வி ஆலோசகர் நெ. து . சுந்தரவடிவேலு-வை அழைத்துக்கொண்டு, அறையிலிருந்து வெளியேறினார் முதல்வர். அதிகாரிகள் செய்வதறியாமல் எழுந்தனர். தத்தமக்குள் பேசிக்கொண்டு கலைந்தனர்.

சில வாரங்களுக்கு முன்…
1956 – நெல்லை அருகே , சேரன்மாதேவி… முதல்வரின் வாகனம், அதற்கான அடையாளங்கள் இன்றி எளிமையாக விரைந்துகொண்டிருக்கிறது. வெயிலடிக்கும் வறண்ட வெளியில் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக மேய்ந்துகொண்டிருக்கும் கால்நடைகள். தொலைவில் கையில் குச்சியுடன் மாடு மேய்த்துக் கொண்டிருக்கும் சிறுவன். கல்வி வள்ளல், முதல்வர் காமராசர் வண்டியை ஓரமாக நிறுத்தச் சொல்கிறார். காரிலிருந்து இறங்கி, மெல்ல அந்த சிறுவனை நோக்கி நடக்கிறார்… வெள்ளை கதராடை அனற்காற்றில் படபடக்கிறது… ஆளற்ற வெளியில் இரண்டு அதிகாரிகள் தொடர, முரட்டு காலணிகளின் கீழ் சருகுகளும், முட்களும் சரசரக்க… தமிழக முதல்வர் சிறுவனை நோக்கி நடக்கிறார். ஏதும் புரியாமல், அதிகாரிகள் ஓட்டமும் நடையுமாக.

“தம்பி… என்னப்பா பதினோரு மணி ஆகுது… பள்ளிக்கூடம் போகாம இங்க இருக்கே …” முதல்வர் கேட்க சிறுவனிடமிருந்து பதிலில்லை.

“தம்பி சொல்லுப்பா… பள்ளிக்கூடம் போகலையா?”

“ம்ம்… நீங்க யாரு…?” சிறுவன் கேட்க, சிரிக்கிற முதல்வர். அதிகாரிகள் அவனிடம் எதோ சொல்ல முயல, அமைதியாக இருக்கச் சொல்லி விட்டு தொடர்கிறார்.”

உன் கேள்விக்கு பதில் நான் சொல்றேன்… என் கேள்விக்கு பதில் சொல்லு தம்பி…”

சிறுவன் முதல்வரை மேலும் கீழும் பார்த்தவாறே,” அப்பா, அம்மா ரெண்டுவேரும் கூலி வேலைக்கு போயிருவாங்க… தங்கச்சி தம்பிய பாத்துக்கிடுவா… நான் காலையில மாட்டைப் பத்திக்கிட்டு வந்து, சாயங்காலம் போனாத் தான், நாங்க ரெண்டு வேளை சோறு திங்க முடியும்…”

“தம்பி… படிச்சா… வளர்ந்து நல்ல வேலைக்கு போயி, நல்லா இருக்கலாம்லா டே…” அவன் மொழியில் கேட்கிறார்.

“ஐயா, படிச்சா… நாளைக்கு நல்லா இருக்கலாம்… இன்னிக்கு பசிக்குமே…” சிறுவன்

“சரி தம்பி…பசிக்கு, சோறு போட்டா பள்ளிக்கூடம் போவியா?”

கண்களில் புரியாத சந்தேகத்துடன் சிறுவன் ,” நீங்க சோறு போடுவீங்களா?”

அன்று, சென்னை திரும்பும் வரை முதல்வர் மனதிலும், செவியிலும் அந்த சிறுவனின் கேள்வி தொடந்து ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. சில நாட்களுக்கு முன், பெருந்தல்மண் கல்விமேம்பாடு கூட்டத்திற்கு சென்று வந்த கல்வி ஆலோசகர் நெ.து.சுந்தரவடிவேலு மேலும் கொடுத்த தகவல்கள் முதல்வர் மனதை உலுக்கின. மதியவேளையில் பள்ளிப் பிள்ளைகள் பசிக் கொடுமையால், மயங்கி விழுந்த செய்தி அதிர்ச்சி அடையச் செய்தது. அவசர அவசரமாக அதிகாரிகளைக் கூட்டி, ஆலோசனை செய்து, பள்ளிகளில் மதிய உணவு வழங்குவதற்கான வழிமுறைகள் கேட்டால், “DEAD INVESTMENT” எனவும், நிதி நிலைமை அதற்கு இடம் கொடுக்கவில்லை எனவும் அடுக்கடுக்காக காரணங்கள்.

அறையில் இருந்து வெளியே வந்து முதல்வர் நெ. து .சு விடம், “இவங்க என்ன சொன்னாலும் நான் இந்த திட்டத்தை கண்டிப்பாக நிறைவேத்தத்தான் போறேன்னேன்… அரசு கஜானால பணம் இல்லைன்னாலும் இது நடக்கும்… வெளைச்சல்ல முதல் படி கடவுளுக்கும், ரெண்டாவது படி வேலைசெஞ்சவனுக்கும் அளந்து கொடுக்கும் வசதி உள்ளவங்க, மூணாவது படி நெல்லை படிக்கிற பிள்ளைகளுக்காக அளந்து கொடுங்கன்னு கேக்கப் போறேன்… நம்ம பிள்ளைங்க படிக்கணும்யா… படிக்கணும்… அவங்களுக்காக நான் ஊர், ஊரா… போயி… பிச்சைப் பாத்திரம் ஏந்தினா என்ன தப்புங்கிறேன்?”

— பிச்சைப் புகினும் கற்கை நன்றே… ஔவையின் வார்த்தைகளை அந்த தலைவன் படித்ததில்லை. உணர்ந்திருந்தது தான் ஆச்சர்யம். அன்று, அந்த அதிசயத் தலைவனின் வார்த்தைகளுக்கு, தமிழ் மாநிலம் கட்டுப்பட்டது. நாகலாபுரம் விவசாயப் பெருமக்கள் இசைந்து படியளக்க, பல் வேறு இடங்களில் இருந்தும், உதவித் தொகைகளும், உணவு தானியங்களும் வந்து நிறைய, ஒரு மாநில முதல்வரின் முயற்சியால், அரசு நிதியுதவி ஏதுமின்றி 1956 ஜூலை மாதத்தில் தொடங்கியது “மதிய உணவுத் திட்டம்”. ஏறத்தாழ பதின்மூன்று மாதங்கள் அரசு நிதியின்றி, தொடர்ந்த திட்டம். பிள்ளைகள் பள்ளிக்குச் செல்ல தடையாக இருந்த, பசி, பட்டினி… நீங்கி பள்ளிகளில் மாணவர்கள் கல்வியில் கவனம் செலுத்தத் தொடங்கினார்கள். 1957 அக்டோபர் மாதம் முதல் அரசு நிதியுதவியுடன் மதிய உணவுத் திட்டம் தொடரும் என அறிவிப்பு வந்தது.

கல்வி வள்ளல் காமராசர்… கர்ம வீரர் காமராசர்… கறுப்பு காந்தி காமராசர்… The King maker காமராசர்… இந்திரா காந்தி அம்மையார் அருகே, கால் மேல் கால் போட்டு கம்பீரமாக மேடையில் அமர்ந்து காட்சி தரும் இந்த மனிதரின் ஆளுமையின் வீச்சு என்ன?

பள்ளிப்படிப்பை முடிக்காத இந்த எளிய மனிதரிடம், பண்டித நேரு வந்து ஆலோசனை கேட்க அவசியப்படுத்தியது எது?

கோடு உயர்ந்து, குன்றம் தாழ்ந்து போன போதும், ராஜாஜி போன்ற பெரிய மேதைகளை மதித்தும், அதே சமயம் முரண்பட்டும், அரசியல்செய்யும் இவரின் பலம் என்ன விதமானது?

இந்திய விடுதலைக்காக, காந்தியடிகளின் உண்மைத்தொண்டனாக வாழ்வில் ஆறாண்டுகளுக்கு மேல் சிறைகளில் வாடி வெளிவந்த இந்த மனிதர் நாட்டிடத்தும், மக்களிடத்தும் கொண்ட பற்று எத்தகையது? “குணாளா… குலக்கொழுந்தே…” என எதிர்க்கட்சி பேரறிஞரையும் உருகி மடல் எழுத வைத்த நேர்மை எவ்வகை சார்ந்தது?

“காமராசர் ஆட்சி மீண்டும் மலர வாக்களியுங்கள்…” – ஒவ்வொரு ஐந்து வருட இடைவெளியிலும் தமிழ் கூறும் நல்லுலகின் மூலை , முடுக்கெல்லாம், தெருக்களிலெல்லாம்… வெவ்வேறு மேடைகளில், வெவ்வேறு குரல்களில் ஒலிக்கும் ஒரே வாக்கியம். இதற்காக இந்த மனிதர் செய்தது என்ன?

இவை தலைமுறைகள் தாண்டி தொடரும் கேள்விகள்.

காங்கிரஸ் கமிட்டி உறுப்பினர், அகில இந்திய காங்கிரஸ் கட்சித் தலைவர், பாராளுமன்ற உறுப்பினர், சட்டமன்ற உறுப்பினர், தமிழக முதல்வர்… இந்திய அரசியல் அரங்கில் இரண்டு பிரதமர்களை உருவாக்கிய மத்திய ஆட்சி பீடத்தின் ராஜ குரு… இத்தனையில் இவர் யார்? இத்தனை பதவிகளில், இத்தனை பொறுப்புக்களில், இத்தனை பெருமைகளில்… எது இன்று வரை இந்த மனிதரை எண்ணி எண்ணி வியக்க வைக்கிறது? “இது தான்” என அறுதியிட்டு, உறுதி பட பதில் சொல்லிவிட இயலாத கேள்வி.

◆ “வயதான காலம் நான் தனியா இங்கிருந்து என்ன ஐயா செய்ய… அங்க உன்னோட வந்து இருந்து, உனக்கு பொங்கி போட்டு, கொறைய காலத்தை கழிக்கலாம்னு நெனைக்கேன்! நீ சரின்னு சொன்னா, கெளம்பி வந்துருவேன்!” – மணமாகாமல் தனித்து இருக்கும் தன் மகன் மேலுள்ள அக்கறையில் தாய் சிவகாமி அம்மாள் தனது தள்ளாத வயதில் தயங்கித், தயங்கி கேட்க,”வேண்டாம்” -என மறுத்து விட்டார். “அம்மா நீ… அங்க வந்து என்னோட இருக்கது பத்தி பிரச்சனையில்லை… அப்புறம், உன்னைப் பாக்க வந்தேன்னு சொல்லி ஊர்ல இருந்து பத்து பேரு சொந்தக்காரன் வருவான்… தங்குவான்… முதலமைச்சருக்கு சொந்தம்னு ஊரெல்லாம் சொல்லுவான்… அதெல்லாம் சரிப்பட்டு வராதுன்னேன்… தவிர, நாம வாங்குற சம்பளத்துக்கும் அதெல்லாம் கட்டுப்படி ஆகாதுன்னேன்…” – சுற்றம் சூழ்ந்து, அதனால் நேர்மை கேள்விக்குள்ளக்கப் படுமோ? என்ற தூய எண்ணம்.

◆ தலைமைச் செயலகத்தில் ஒரு உயர் அதிகாரி, தனக்கு கீழ் வேலை செய்யும் ஒரு கடை நிலை ஊழியரை தொடந்து இழிவாக நடத்துவது முதல்வரின் கவனத்துக்கு வருகிறது. தனிப்பட்ட முறையில் உறுதி செய்து கொள்கிறார். ஒரு நாள் தனது அறைக்கு அந்த அதிகாரியை அழைக்கிறார். எதிரே இருக்கும் நாற்காலியில் அமரச் சொல்லுகிறார். முதல்வர் அவரது பணிகளைத் தொடர்கிறார். சற்று நேரத்தில் அந்த கடைநிலை ஊழியரை தனது அறைக்கு அழைத்து, அவரையும் இன்னொரு நாற்காலியில் அமரச் சொல்லி, மேசையில் இருக்கும் கோப்புக்களை பார்க்கத் தொடங்குகிறார். உயர் அதிகாரியும், கடை நிலை ஊழியரும் ஒன்றும் புரியாத குழப்பத்தில் ஒருமணி நேரத்திற்கு மேல் அருகருகே அமர்ந்து இருக்கிறார்கள். சற்று நேரம் கழித்து, “சரி… நீங்க போகலாம்…” என்று கடை நிலை ஊழியரை அனுப்பி விடுகிறார். அவர் போன பின்னர், உயர் அதிகாரியிடம், “என்ன ஆயிருச்சி?? ஒன்றரை மணி நேரம் பக்கத்துல, பக்கத்துல தானே உக்காந்து இருந்தீங்க… என்ன ஆயிருச்சி? போயி உங்க வேலைய நீங்க பாருங்க… அவரு வேலைய அவரு பார்ப்பாரு… புரிஞ்சிதா? நாம எல்லாம் செய்யிற வேலை நாட்டுக்கு தான் வெளங்குச்சா?… இதுல என்ன பெருசு… சிறுசு… மேலு? கீழு? -ன்னேன் ? போங்க!” – முதல்வர் முன்னால் வியர்த்து கொட்டிவாறு நின்றிருந்த உயர் அதிகாரி தன இருக்கைக்கு திரும்பினார். கடுமையற்ற, கண்டிப்பினால் தவறை திருத்துகிற லாவகம்.

◆ முதல்வர் மேசையில் குவிந்து கிடக்கும் மருத்துவ படிப்பு சேர்க்கைக்கான விண்ணப்பப் படிவங்கள். ஐம்பது மாணவர்களை அவர்களின் தகுதி அடிப்படையில் முதல்வர் தெரிந்தெடுத்து மருத்துவக் கல்விக்கென பரிந்துரைக்கலாம். ஐநூறு விண்ணப்பப் படிவங்கள், ஐம்பதை தேர்வு செய்ய வேண்டும். கல்வி அமைச்சரும், இதர செயலாளர்களும் அந்தப் பணியை செய்து உதவ முதல்வர் அறையில் காத்திருக்கிறார்கள்… முதல்வர் வந்து அமர்கிறார். சொல்கிறார்கள். “இப்ப முடிச்சு கையில கொடுத்துடுறேன்… ஐம்பது விண்ணப்பங்கள் தானே…” என்கிறார் முதல்வர். “ஐயா… மொத்தம் ஐநூறு … அதுல இருந்து ஐம்பது தெரிவு செய்யணும்…. நாங்க அவங்க மதிப்பெண் தகுதி, மற்ற விஷயங்களை எல்லாம் பார் த்து உங்ககிட்ட ஒரு நூறு விண்ணப்பங்கள் நாங்க கொடுக்கிறோம்…”

“அதெல்லாம் ஒண்ணும் வேண்டாம்… ஒரு அரை மணி நேரம் உக்காருங்க…” கல்வி வள்ளல் விண்ணப்ப படிவங்களை சரசரவென புரட்டுகிறார். தெரிவு செய்து கொடுக்கிறார். “எத்தனை ஆயிருக்கு? பாருங்க?” “ஐயா… அறுபத்து ஏழு ஆயிருக்கு … “

“சரி… அறுபத்து ஏழு பேருக்கும் சீட்டு குடுக்கணும்.. பார்த்து ஏற்பாடு செய்ங்க” – நாற்பத்தைந்தே நிமிடங்களில் வேலை முடிந்து அடுத்த வேலைக்கு போகிறார். கல்வியமைச்சரும், செயலாளர்களும், வியக்கிறார்கள். எந்த அடிப்படையில் தெரிந்தெடுத்தார் என விளங்காமல் குழம்புவதைப் புரிந்து கொண்டு,”
ஒண்ணுமில்லை… அந்த விண்ணப்பபடிவங்களில் எதுல, பெற்றோர் கையெழுத்து -ங்கிற பகுதியில விரல் ரேகைப் பதிவா கைநாட்டு இருந்ததோ அதை எல்லாம் எடுத்துக் கொடுத்தேன்… பெத்தவங்க எழுதப் படிக்கத் தெரியாம இருக்கும் குடும்பத்துக்கு, மருத்துவக் கல்வி போய்ச் சேரணும்… அது தான் முக்கியம்னேன்…” – முதல்வர் சொல்லச் சொல்ல, அனைவரும் வியந்து நின்றனர். தெளிவு… எது யாருக்குப் போய்ச் சேர வேண்டும் என்பதில் தெளிவு.

◆ மாநிலத்தின் நீர்ப்பாசன நிலை மற்றும் மேம்பாடு குறித்து ஆலோசனைக்கூட்டம் நடக்கிறது. மெத்தப் படித்த விற்பன்னர்கள் திட்டங்கள் குறித்து ஆங்கிலத் தமிழில் விளக்குகிறார்கள். ஒரு தகவல் ஆங்கிலத்தில் தவறாக விளக்கப்படுகிறது. முதல்வர் குறுக்கிடுகிறார்.” அந்த அணையின் கொள்ளளவு இன்னும் அதிகம். அதன் மூலம் பாசன வசதி கிடைக்கும் நிலஅளவு நீங்க சொன்னதை விட அதிகம்… சரி பாத்துட்டு சொல்லுங்க… தவறான தகவல் சொள்ளக்கூடாதுன்னேன்…” அந்த நீர் பாசனத்துறை விற்பன்னர் சரி பார்த்து திருத்திக் கொண்டு தவறுக்கு வருந்துகிறார்.

” பரவாயில்ல… விடுங்க… இனிமேல் சரியா தயார் பண்ணிட்டு வரணும்… எந்த ஆறு எங்க தோன்றி, எங்க கடலில் கலக்குது? அதுக்கு எத்தனை கிளை நதிகள் இருக்கு, குறுக்கே எத்தனை அணைகள் கட்டி இருக்கு? அதனுடைய கொள்ளளவு எத்தனை? அதன் மூலம் எந்த மாவட்டத்துக்கு, எத்தனை பரப்பளவு நிலத்துக்கு பாசன வசதி செய்யப்பட்டிருக்கு? எத்தனை மின்னுற்பத்தி நிலையங்கள் இருக்கு? எத்தனை வாய்க்கால்கள்? அதன் குறுக்கே எத்தனை பாலங்கள்? – எல்லாம் உங்களுக்கு தெரியணும்னேன்… எனக்கு மட்டும் தெரிஞ்சிருந்து பிரயோஜனம் இல்லை… பூகோளம் தெரியாத எனக்கு அதைப் பற்றி தெரிஞ்சி என்ன பிரயோஜனம்? உங்களுக்கு தெரியணும்… படிச்சவங்களுக்கு விவரம் தெரிஞ்சாத் தான் மக்களுக்கு பிரயோஜனமா இருக்கும்னேன்…” படிக்காத மேதை சொல்லச் சொல்ல, படித்தோர் கூட்டம் தலையசைத்து ஆமோதித்தது. மக்கள் நலன் குறித்தே, மனதாலும், அறிவாலும், உடலாலும், உணர்வாலும், உயிராலும் செயல்பட்ட கர்ம வீரர்.

தனிமனித வாழ்வின் ஒழுக்கம் மற்றும், விழுமியங்களை மகாத்மா காந்தியிடமிருந்தும், நாட்டு முன்னேற்றம் குறித்த, நவீன சிந்தனை, செயலாக்கங்களை பண்டித நேருவிடமிருந்தும், அரசியல் பயிற்சியினை தீரர் சத்தியமூர்த்தியிடமிருந்தும் கற்று, மூவரின் சரிவிகிதக் கலவையாக வாழ்ந்த காமராசர் எனும் மாபெரும் மனிதர் எண்ண, எண்ண … வியக்க வைக்கும் பேரதிசயம். காமராசர் எனும் அதிசய மனிதரின் வரலாறு, எந்த அரசியல் கட்சியின் வரலாற்றோடும் இணைத்துப் பார்க்க இயலாத தனி வரலாறு. தாமரை இல்லை நீர்த்துளி போல் எவற்றுடனும் ஒட்டாத தனிப்பெரும் வாழ்க்கை. பதவியில் இருந்தாலும், இல்லாவிடினும், மக்களுக்காக, மக்கள் வாழ்வின் மேம்பாட்டுக்காக, மக்களின் கல்விக்காக, கணந்தோறும், உழைத்து, உருகிய உன்னதத் தலைவர். தன்னுடன் பணியாற்றிய அத்துணை அமைச்சர்களையும் தனது நேர்மையாலும், அறத்தாலும், நெறியாலும் ஆழமாக பாதித்த பேராளுமை. கக்கன், வி ராமையா, லூர்து அம்மாள் சைமன்… என எளிமையாய் மக்களுக்கென வாழ்ந்து, மறைந்த அதிசய அந்நாளைய அமைச்சர்கள், இந்நாளில் நமக்கு வேற்று கிரக வாசிகளைப் போல் தெரிவது தான் வேதனை. மாற்று அரசியல் நிலைப்பாடு கொண்ட தந்தை பெரியார் “பச்சைத் தமிழர் ” என மனமுவந்து கொண்டாடியதும், எனது சமூக சம நீதி கொள்கைகளை செயல்படுத்துவது காமராசர் தான் என நெகிழ்ந்ததும் வலிமையான வரலாற்று பதிவுகள்.

மணவாழ்வு துறந்து, துணை துறந்து, பற்று அத்தனையும் துறந்து துறவியென வாழ்ந்து மறைந்த மாமனிதரை மொத்த தமிழ் கூறும் நல்லுலகின் மனங்களெல்லாம் தமது இல்லத்து இனிய உறவென ஏற்றுக்கொண்டு அன்றும், இன்றும், என்றும் போற்றுகின்றன. தனது தோழர் ஜீவா விடம் காமராசர் 1950 -வருட நாட்களில் நாட்டு விடுதலை குறித்தும், இன்னும் நாடு பயணிக்க வேண்டிய தூரம் குறித்தும் பேசிக்கொண்டு இருக்கையில், ” ஜீவா… சோறு பொங்கி தயாரா இருக்கு… எல்லாம் வயிறாரச் சாப்பிடணும்… என்ன ஒண்ணு ?? பரிமாறும் போது பாத்து கவனமா… சிந்தாம பரிமாறணும் … வீணாப் போயிறக் கூடாது… நெருப்புல நெறைய, நெறைய்ய… கட்டைகள் வெந்துருக்கு… ” கண்களில் கண்ணீர் துளிகளோடு சொல்லியிருப்பதாக வாசித்தது நினைவுகளில் அலையடித்துக் கொண்டிருந்தது.

சிந்தாமல் பரிமாறப் பட்டிருக்கிறதா? எழுபதாண்டுகள் நிறைவடைய இன்னும் சில ஆண்டுகளே இருக்கும் தருணத்தில்… கேள்விகள். “இந்தியாவின் வல்லரசு” குறித்து கனவுகளும், குரல்களும்… நாடெங்கும் ஒலிக்கும் தருணத்தில், வாங்கிய விடுதலை வகையாய் பயன் கொள்ளப்பட்டிருக்கிறதா? சகலமும் அரசியலாக்கப்பட்டு, வாக்குகளாக மாற்ற எத்தனை, எத்தனை கூச்சல்கள், குழப்பங்கள்… கூத்துக்கள். நல்லரசே பெருங்கனவாக இருக்க வல்லரசு இங்கே சாத்தியமா?

அத்துவான வறண்ட வெளியில், வெயிலின், அனற் காற்றில், மாடு மேய்க்கும் சிறுவனாக கர்மவீரர் வரவுக்காக கேள்வியுடன் காத்திருப்பதாக உணர்ந்தேன். தூரத்தில் நெடிதுயர்ந்த உருவம், வெள்ளை உடை அவரே தான்… நெருங்கி வர, வர, எனது இதயத் துடிப்பு துரிதமானது… “ஐயா” தொண்டை அடைக்க அழைத்தேன்.

“சொல்லுங்க தம்பி…”

“ஐயா… உங்களிடம் ஒரு கேள்வி… கேக்கலாமா… “

புன்னகையுடன், கேட்கலாம் என்று தலையசைக்கிறார்.

“ஐயா… சில சிக்கலான, பதில் சொல்ல தயக்கமான கேள்விகளுக்கும், கோரிக்கைகளுக்கும் “ஆகட்டும்… பார்க்கலாம்” என சொல்லி கடந்துவிடுவீர்கள் என கேள்விப்பட்டு இருக்கிறேன்… எனது கேள்விக்கு தயவு செய்து அந்த பதிலை சொல்ல வேண்டாம்… என தாழ்மையுடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன்…”

” ம் … கேளுங்க தம்பி…”

தயக்கத்துடன் கேட்கிறேன், “ஐயா… வாங்கிய விடுதலையே இன்னும் வகையாக பகிர்ந்தளிக்கப் படாத இன்றைய நிலையில், இந்தியாவில் நல்லரசு என்பதே நனவாகாத நிலையில்… ஐயா…வல்லரசு என்பது சாத்தியமா?”

கண்களைப் பார்த்து சிரித்தார்.
“பார்க்கட்டும் … ஆகலாம்….”

“ஐயா… என்ன?”

“பார்க்கட்டும்… ஆகலாம்னேன்…”

“புரியலீங்க ஐயா”

“தம்பி… புரியலியா… பதவிப் பொறுப்பில் இருக்கவங்க மட்டுமில்லாம, மக்களும் கூட , ஒவ்வொருத்தரும் அவருக்கான வேலையை நியாயமா, நேர்மையா, உண்மையா, முழு மனசோடு , பார்க்கட்டும்… நீங்க எதிர்பார்க்கிற மாதிரி இந்தியா சீக்கிரம் நல்லரசு ஆகும்… வல்லரசும் ஆகலாம்”
“பார்க்கட்டும் … ஆகலாம்… “

அர்த்தம் புரிந்த மாதிரி இருந்தது. திடுக்கென விழித்துக்கொண்டேன். விடியற் காலை இரண்டு மணி வரை விழித்திருந்து கர்மவீரர் காமராசர் பற்றி எழுதியதன் விளைவு … கனவிலும் கர்மவீரர். எனது உடல் முழுதும் வியர்த்திருந்தது.

எழுந்து தண்ணீர் குடித்து கடிகாரம் பார்த்தேன்… நான்கு மணி.

“”பார்க்கட்டும் … ஆகலாம்… “””பார்க்கட்டும் … ஆகலாம்… ” செவிகளில் எதிரொலித்துக்கொண்டு இருந்தது.

“ஆக வேண்டியதை, பார்க்க வேண்டும்…”

அன்று, அதன் பின்னர் தூக்கமில்லை.

— ஸ்வேதா மீரா கோபால்.

கனவு மெய்ப்பட வேண்டும் …

அந்தச் சிவகாமி மகனிடம் போய் செய்தி சொல்பவர் எவருமுண்டோ? புகழுரைகள் கண்டு மயங்காத சிந்தனையாளரைப் பற்றி இங்கே அனைவரும் புகழ்ந்து எழுதும் கட்டுரைகளை அவரிடம் ஒப்படைக்க இறைவா நீயே ஒரு நல்லவழியைக் காட்டிவிடு…

பட்டியை நகராக்கி விருதுகள் பல பெற்ற மாமனிதனைப் பற்றி எழுதுவது சுலபமல்லவே… இப்படியும் ஒருவர் வாழ முடியுமோ என்ற ஆச்சரியக்குறிக்குச் சொந்தமான தமிழன்னையின் செல்லப்பிள்ளை… இமாலய சாதனைகள் பல இவர் ஆற்றிய பொழுதும் அனைத்தையும் வார்த்தைகளால் வர்ணிக்க முடியாதன்றோ? கர்மவீரர் காமராசர் பற்றி எழுதுவதில் எதை எடுப்பது, எதை விடுப்பது என்று சற்றே குழம்பியிருக்கிறேன்!

கருப்பு காந்தி என்று போற்றப்படும் காந்தியவாதி; சூழ்நிலைக் காரணமாக தன்னால் பள்ளிக்கல்வி கற்க இயலவில்லையே, ஆனால் தன் நாட்டு மக்கள் அனைவரும் கல்வியறிவுப் பெற்றவர்களாக திகழ வேண்டும் என்று பெரிதளவில் முனைந்த “கல்வியாளர்”; ஆம், பட்டித்தொட்டிகளிலெல்லாம் கல்விச்சாலைகளும் தொழிற்கூடங்களும் நிறுவியவர்…

ஒருமுறை மாடு மேய்க்கும் சிறுவன் ஒருவனிடம் ஏன் பள்ளிக்குச் செல்லவில்லை என்று முதலமைச்சர் காமராசர் வினவ, அதற்கு அச்சிறுவன் கஞ்சிக்கே வழியில்லை என்று கேட்பவர் யார் என்று கூட அறியாமல் கூறிவிடுகிறான். நமது பெருந்தலைவரும் “கஞ்சி கிடைத்தால் பள்ளிக்குச் செல்வாயா…?” என்கிறார். ஆம், என்று அச்சிறுவன் பதிலளிக்கவே, தமிழ்நாட்டில் அறியாமை நீங்கி அனைவரும் கல்வி கற்கத் திட்டங்கள் தீட்டுகிறார் கர்மவீரர்.

ஏழை, எளியவர், தாழ்ந்தவர் என்று எந்த பாகுபாடுமின்றி அனைவரும் கட்டாயம் கல்வி கற்க வேண்டும் என்று அவர் வகுத்த இலவச மதிய உணவு மற்றும் சீருடைத் திட்டம் உலக வரலாற்றில் சிறந்த மைல்கற்களில் ஒன்றாகும். கல்வி கற்பிக்கவும் ஆசிரியர்கள் வேண்டும் அல்லவா? அதற்காக ஆசிரியர்கள் நலன் கருதி இவர் அமைத்த மூன்று நலன் திட்டம் ஆசியக் கண்டத்தில் முதல்முறை அமுலுக்கு வந்த திட்டமாகும். அதுமட்டுமல்லாது தமிழகத்தில் பல நூலகங்களையும் தோற்றுவித்தவர்.

காமத்திற்கு அப்பாற்பட்ட மகாராஜா இவர். சமுதாய மேம்பாட்டிற்காகத் தொண்டாற்றியதால் தனக்கென்று குடும்பம், சொத்து என்று எதுவும் அமைத்துக் கொள்ளவில்லை. அவரது சொத்து ஒரு சில கதராடைகளும் சில நூல்களும் மட்டும் தான். முதலமைச்சராய் பதவி வகுத்தக் காலத்தில் தன் தாய்க்குக் கூட சலுகைகளும் சௌகரியங்களும் செய்யாத அபூர்வ மனிதர். தேசநலனுக்காகவே உழைத்து தன் சுகங்களை முற்றிலும் துறந்த தியாகி. இன்று இவரைப் போன்ற ஒரு தலைவரைக் காண முடியுமோ?

தொழிற்சாலைகளின் வளர்ச்சி, விவசாயத்தில் பசுமை, அணைக்கட்டுகள் அமைத்து நீர்நிலைகளை அதிகரித்தது என்று மேலும் மேலும் அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம் இந்த சரித்திரநாயகனின் சாதனைகளை… நேர்மையான நோக்குடன் உண்மையாகவே தன் மாநிலத்தின் வளர்ச்சிக்காக சுமார் ஒன்பது ஆண்டுகள் (1954- 1963) முதலமைச்சராகப் பதவி வகுத்த காலத்தில், மற்ற அமைச்சர்களையும் அரவணைத்துச் சென்றதால் இவரது திட்டங்களுக்கு மக்களின் ஆதரவும் அமோக வெற்றியும் கிடைத்தது. இவரது ஆட்சியின் பொழுது தமிழகம் இந்தியாவிலேயே முதல் மாநிலமாக விளங்கியது. கர்மவீரரின் ஆட்சி தமிழகத்தின் பொற்காலம் ஆகும்.

அரசன் எவ்வழியோ அமைச்சர்கள் அவ்வழி என்ற கூற்றுக்கு ஒப்ப இவரது அமைச்சர்களும் எளிமையாகவும் நேர்மையாகவும் வாழ முன்னோடியாய் வாழ்ந்துகாட்டிய உதாரணப் புருஷர். தனக்கு எதிராகப் போட்டியிட்ட கட்சிக்காரர்களையும் நண்பர்களாக்கி அவர்களுடன் சேர்ந்து நாட்டிற்காக உழைத்த உத்தமர். எதிரும் புதிருமாயிருக்கும் இன்றையத் தலைவர்கள் நாட்டு முன்னேற்றத்திற்காக ஒற்றுமையாய் வாழ இவரிடமிருந்து கற்க வேண்டியப் பாடமிது. பிற தலைவர்களுடன் கருத்து வேறுபாடு கொண்ட பொழுதும் அவர்களைப் பற்றி அவதூறுகள் தானும் பரப்பாமல் மற்றவர்களையும் பரப்பவிடாமல் செய்த பெருந்தலைவர்.

விடுதலைப் போராட்டத்தின் போது கிடைத்த சிறைவாசத்தில்கூட ஆங்கிலம் மற்றும் பல பிற மொழிகளைக் கற்று நேர நிர்ணயம் செய்த நிர்வாகி. தமிழ் வடிவம் தட்டச்சில் மேண்மையடைய பாடுபட்டவர். பத்தரிக்கைக்காரர்களின் தோழர். ஒருமுறை பத்தரிக்கைக்காரர் ஒருவர் பல கோணங்களில் இவரைப் படம்பிடிக்க, என்ன செய்தாலும் தன் முகமோ அல்லது நிறமோ மாறப்போவதில்லை. இருக்கும் முகம் தானே வரப்போகிறது என்று நகைச்சுவையுடன் பதிலளித்த நகைச்சுவையாளர். சோவியத் நாடுகளுக்குக் கூட வேட்டி சட்டை அணிந்த எளிமையானவர். கடும்குளிரில் தாக்குப்பிடிக்க அதிகபட்சம் சால்வை அணிந்தவர்!

இவ்வாறு எத்தனையோ சம்பவங்கள் அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம். இவரது உயர்ந்த நெறிகளைப்பற்றிக் கூற…லாவகமாக இரண்டு பிரதமர்களை உருவாக்கிய “கிங்மேக்கர்”; காமராசர் திட்டம்( கே பிளான்) மூலம் தானே முதலில் பதவி விலகிப் பிற மூத்த தலைவர்களுக்கு எடுத்துக்காட்டாய்த் திகழ்ந்த உத்தமர்.

வெறும் வார்த்தைகளால் அல்லாது செயல்களால் துணிந்து அற்புதங்கள் ஆற்றிய செயல்வீரர்.

பிறந்த பொழுதிலே காமாட்சி என்று பெயர் சூட்டப்பட்டு, பிறகு, தன் தாய்க்கு ராசாவாகி, இல்லை… இல்லை… ஒட்டுமொத்த தமிழர்களின் முடிசூடா மன்னராகி, காமராசராகிய சக்கரவர்த்தியே, நீவீர் மீண்டும் பிறக்க வேண்டும் எம் அன்னைத் தமிழ்நாட்டினிலே. பல இயற்கை வளங்களிலிருந்தும் மின்சாரம் அபிவிருத்தியடையவும், நம் மாநிலத்தில் காவிரி பாய்ந்தோடவும், மேன்மேலும் தொழில் வளர்ச்சியடையவும், சாலைகள் சீராகவும், பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் முதலீடுகள் பெருகவும், சுத்தமான, சுதந்திரக்காற்றை சுவாசிக்கவும், கல்வி, கலை அனைத்தும் வளரவும், எல்லாவற்றிற்கும் மேல் கல்வியறிவுடன் பண்பும் நிறைந்த மனிதர்களாய்த் தமிழர்கள் திகழ, நமது மாநிலம் மீண்டும் முதலிடம் பெற்று நம் நாட்டிற்காக மட்டும் அல்லாமல் இவ்வுலகிற்கே வழிகாட்டியாக அமையத் தமிழனாய் இன்றேப் பிறந்திடுவீர் நம் தமிழ்நாட்டிலே.

விருதுப்பட்டி போல் எத்தனையோ பட்டிகள் நகரமாவதற்குக் காத்துக்கொண்டிருக்கிறது, மீண்டும் தங்கள் வருகைக்காக. அமைதிப்பூக்கள் வளர்த்து மற்றுமொரு வசந்தகாலம் தமிழ்நாட்டில் உலவ இன்றே வாரீர். உம் வருகைக்காகத் துடித்துக் காத்துக்கொண்டிருக்கும் தமிழர்கள் நாங்கள் என்ற இந்தச் செய்தியை அந்தச் சிவகாமி மகனிடம் போய் செய்தி ( தூது) சொல்பவர் எவருமுண்டோ, எவ்வழியுண்டோ, இறைவா காட்டிவிடு விரைவில்.

—சி. உமா சுகிதா.

முன்னுரை:
சுயநலமின்றி, நேர்மையுடன் நெறி தவறாமல் நாட்டுக்காகப் பணியாற்றியவர்கள் மறைந்துவிட்டாலும், ஈடு இணையற்ற தலைவர்களாக மக்கள் மனதில் வாழ்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். இப்படிப்பட்டவர்களில், “பெருந்தலைவர்” என்று மக்கள் தங்கள் இதயங்களில் வைத்துத் துதிக்கும் தலைவர்தான் கர்ம வீரர் காமராசர்!

பிறப்பும் சிறப்பும்:
ஏழைக் குடும்பத்தில் பிறந்தாலும் அயராத உழைப்பால் தூய்மையான தொண்டால் ஒரு மனிதன் வான் போல் உயர முடியும் என்பதை உலகத்துக்கு நிரூபித்துக் காட்டியவர்! “நாட்டு நலனே எனது நலன்” என்று கருதி காந்தி வழியில் அரும்பாடுபட்ட காமராசர், தான் கொண்ட கொள்கைகளைப் பரிசு சுகத்திற்காகப் பறிகொடுக்காத உத்தமர். இவர் 15.07.1908 ஆண்டு பிறந்தார்.

பள்ளிப் படிப்பிற்கு முற்றுப்புள்ளி:
5 வயதில் காமராசர் தொடக்கப் பள்ளிக் கூடத்தில் சேர்க்கப்பட்டார். அந்தப் பள்ளிக்கூடத்தை நடத்தி வந்த வேலாயுதம் என்பவர் மிகவும் கண்டிப்பானவர். அவரிடம் காமராசரால் கல்வி கற்க முடியவில்லை. பின்னர், காமராசர் “ஏனாதினாத நாயனார் வித்தியாசாலா” என்ற பள்ளிக் கூடத்தில் சேர்க்கப்பட்டார். இந்தப் பள்ளியில் தமிழ் எழுத்துக்களைப் படிக்கவும், எழுதவும் காமராசர் கற்றுக்கொண்டார். அடுத்த ஆண்டே, காமராசரை, ‘சத்திரிய விருத்தாச்சலா” என்ற பள்ளியில் சேர்த்தனர்.

அந்தப் பள்ளியில் காமராசர் சேர்ந்து ஒரு ஆண்டு கூட ஆகவில்லை, அப்பொழுதுதான் காமராசரின் குடும்பத்தையே நிலைகுலையச் செய்த அந்தச் சம்பவம் நடந்தது. ஒரு நாள் காமராசரின் தந்தை குமாரசாமிக்கு தலைவலி ஏற்பட்டது. அவர் வீட்டிற்குச் சென்று படுத்தார். மறுநாள் எழ முடியவில்லை, குமாரசாமி இறந்து விட்டார். அப்பொழுது காமராசருக்கு 6 வயது, அவர் தங்கை நாகம்மாளுக்கு 4 வயது.

சின்னஞ் சிறுவரான காமராசர் வழக்கம்போல் பள்ளிக்குச் சென்று வந்தார். அவரது மாமா கருப்பையா அந்த ஊரின் நாட்டாமைக்காரராவார். அதனால், அவருக்கு மரியாதை இருந்தது. மாமா நாட்டாமைக்காரன் என்பதனால், கோவில், பள்ளிக்கூடம் போன்ற இடங்களில் அவருக்குத் தனி சலுகை இருந்தது. இதுவே, காமராசரின் படிப்பைச் சீரழித்தது. இளமைப் பருவத்திற்கே உரிய வீர விளையாட்டுக்களில் அவரது எண்ணம் சென்றது. இதைக் கண்ட காமராசரின் மாமா கருப்பையா தமது ஜவுளிக்கடையில் வைத்துக்கொண்டார். பின்னாளில் லட்சக்கணக்கான ஏழைக் குழந்தைகளின் கல்விக் கண்ணைத் திறந்த காமராசரின் பள்ளிப் படிப்புக்கு அப்பொழுது முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்பட்டது.

நெஞ்சில் வளர்ந்த நாட்டுப்பற்று:
இந்தச் சமயத்தில் தான் முதல் உலகப்போர் தொடங்கியது. போர் செய்திகளையும் அறிந்து கொள்ளும் ஆர்வம் சிறுவன் காமராசருக்கு ஏற்பட்டது. போர் செய்திகளைப் படிக்கும்போதே இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தில் உள்ள கருத்துக்களைப் பற்றியும் படிக்கத் தொடங்கினார். அப்பொழுதுதான் மெல்ல மெல்ல அவரது நெஞ்சில் நாட்டுப் பற்று வளரத் தொடங்கியது. காங்கிரஸ் கட்சியினர் நடத்தியப் பொதுக்கூட்டங்களுக்கும் செல்லத் தொடங்கினார்

விருதுநகரில், நடந்த பொதுக்கூட்டத்தில், டாக்டர் வரதராஜூலு உணர்ச்சி போங்க உருக்கமாக ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலையைக் கண்டித்துப் பேசினார். இந்தப் பேச்சைக் கேட்ட காமராசர் விடுதலை வேட்கைக்கொண்டு போராட்டத்தில் ஈடுபட்டு ஆங்கிலேயே ஆட்சிக்கு முடிவு கட்ட தீர்மானித்தார். இதைத் தொடர்ந்து, காங்கிரசே கட்சியின் தொண்டரானார். அப்பொழுது அவருக்கு வயது 16.

காமராசர் காங்கிரஸில் சேர்ந்து அவரது உறவினர்களுக்குப் பிடிக்கவில்லை. இதைத் தொடர்ந்து, காமராசரின் மாமா கருப்பையா, காமராசரைத் திருவனந்தபுரத்திற்கு அனுப்பி வைத்தார். அங்கு காமராசரின் இன்னொரு மாமா காசி நாராயணன் மரக்கடை வைத்து இருந்தார். “வீர சுதந்திரம் வேண்டி நின்றார்… பின்னர் வேறொன்று கொள்வாரோ?” என்று பாரதி பாடியது போல் காமராசரின் மனம் மாறவில்லை. கேரளா மாநிலம் வைக்கத்தில் நடந்த சத்தியாகிரக போராட்டத்தில் காமராசர் கலந்து கொண்டார். இதை அறிந்த கருப்பையா காமராசர் எங்கிருந்தாலும் பொதுத் தொண்டில் ஈடுபடத்தான் செய்வார் என்பதைத் தெரிந்து கொண்டு அவரை விருது நகருக்கே அழைத்துக்கொண்டார். இதன் பின்னர், அரசியலில் தீவிரமாக ஈடுபடத் தொடங்கினார் காமராசர். அப்பொழுது காந்தி வெள்ளையருக்கு எதிராக ஒத்துழையாமை இயக்கத்தை அறிவித்தார். இந்த நேரத்தில் காங்கிரஸ் கட்சி தேர்தலில் போட்டியிட்டு அமைச்சரவை அமைக்க வேண்டும் என்று ஒரு தரப்பினரும்,தேர்தலில் போட்டியிடக்கூடாது என்று இன்னொரு தரப்பினரும் கூறி வந்தனர்.

கல்விக்கண் திறந்தவரின் வாழ்க்கைப் பாதை:
◆ 1903 ஜூலை 15ந் தேதி விருதுநகரில் எளியக் குடும்பத்தில் பிறந்தார் காமராசர். அவரது தந்தை குமாரசாமி நாடார், தாய் சிவகாமி அம்மாள்.

◆ 1908 -ம் ஆண்டு காமராசர் திண்ணைப் பள்ளிக்கூடத்தில் சேர்க்கப் பட்டார். 1909ல் இவரது தந்தை குமாரசாமி நாடார் காலமானார்.

◆ 1919 – ஏப்ரல் மாதம் ரவுலெட் சட்டத்தை எதிர்த்து காந்தியடிகள் விடுத்த அழைப்பை ஏற்றுக் காங்கிரஸின் முழுநேர ஊழியர் ஆனார்.

◆ 1923 – மதுரையில் நடந்த கள்ளுக்கடை மறியலில் ஈடுபட்டார். நகர்புரி கொடி போராட்டத்தில் பங்கு பெற்றார்.

◆ 925 – கடலூரில் இருந்து தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

◆ 1926 – சத்தியமூர்த்தி – ஸ்ரீனிவாச அய்யங்கார் ஆகியோருடன் தேர்தல் பணி புரிந்தார்.

◆ 1930 – வேதாரணியத்தில் நடைபெற்ற உப்பு சத்தியாகிரகத்தில் கலந்து கொண்டு இரண்டாண்டு அலியூர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.

◆ 1931 – காந்தி இர்வின் ஒப்பந்தம் காரணமாக காமராசர் விடுதலை செய்யப்பட்டார். ராமநாதபுரத்தில் இருந்து சென்னை மாகாண காங்கிரஸ் செயற்குழுவிற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

◆ 1933 – சதி வழக்கில் காமராசர் சிறைக்கு அனுப்பப்பட்டு குற்றம் நிரூபிக்கப்படாததால் விடுதலை செய்யப்பட்டார்.

◆ 1934 – காமராசரின் கடும் உழைப்பால் பொதுத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் பெருவாரியான வாக்குகள் பெற்று வெற்றி பெற்றது.

◆ 1936 – காங்கிரஸ் கமிட்டி தேர்தல் காரைக்குடியில் நடந்தது. சத்தியமூர்த்தி தலைவராகவும் காமராசர் செயலாளராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்கள்.

◆ 1937 – சட்டமன்ற பொதுத்தேர்தலில் காமராசர் விருது நகரில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். விருதுநகர் நகராட்சி மன்றத் தேர்தலில் 7வது வார்டில் போட்டியிட்டு வென்றார்.

◆ 1948 -ம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் சிறையில் இருந்து விடுதலையானார். ஒரு நாள் மட்டும் நகராட்சிக் கூட்டத்தில் கலந்துகொண்ட பிறகு, தீவிர கட்சிப் பணிக்காக நகராட்சித் தலைவர் பதவியை ராஜிநாமா செய்தார்.

◆ 1942 -ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் போராட்டத்தில் கைது செய்யப்பட்டு அமராவதி சிறையில் இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்த பின்னர் பிறகு வேலூர் சிறைக்கு மாற்றப்பட்டார்.

◆ 1945 – விடுதலை ஆனார்.

◆ 1946 – மே மாதம் 16ஆம் தேதி தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி தலைவராக மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

◆ 1947 – ஆகஸ்ட் 15ஆம் நாள் இந்தியா விடுதலைப் பெற்றது. பண்டிதர் நேருவின் தலைமையில் இடைக்கால அரசு உருவானது. அகில இந்திய காங்கிரஸ் கமிட்டி உறுப்பினர் ஆனார்.

◆ 1948 – மூன்றாவது முறையாகத் தமிழ் நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி தலைவர் ஆனார்.

◆ 1950 – நான்காவது முறையாகத் தமிழ் நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி தலைவர் ஆனார்.

◆ 1952 – மூதறிஞர் ராஜாஜி முதல் அமைச்சர் ஆவதற்கு காமராசர் ஒத்துழைப்பு நல்கினார்.

◆ 1952 – ஐந்தாவது முறையாகத் தமிழ் நாடு காங்கிரஸ் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

◆ 1954 – 13ம் தேதி சென்னை மாநிலத்தின் முதல் அமைச்சர் ஆனார்.

◆ 1955 – ராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில் புயலாலும் மழையாலும் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளை நேரில் பார்த்து நிவாரண உதவிகளைச் செய்தார்.

◆ 1956 – ஏழைக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த குழந்தைகள் படிப்பதற்கான பள்ளியில் இலவச மதிய உணவுத் திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தினார்.

◆ 1961 – அக்டோபர் 9ஆம் தேதி சென்னை மாநகராட்சி உருவாக்கிய காமராசர் திருவுருவச் சிலையை பிரதமர் நேரு திறந்து வைத்தார்.

◆ 1963 – எல்லோருக்கும் இலவசக் கல்வித் திட்டத்தை அமுல்படுத்தினார். அக்டோபர் 2ஆம் தேதி காமராசர் திட்டத்தின்படி இளைஞர்களுக்கு வழிவிடும் நோக்கத்தில் முதல் அமைச்சர் பதவியை ராஜிநாமா செய்தார்.

◆ 1964 – அனைத்திந்திய காங்கிரஸ் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

◆ 1971 – பொதுத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் கட்சி தோல்வி அடைந்தது ஆனாலும் காமராசர் வெற்றி பெற்று எம்.பி. ஆனார்.

◆ 1972 – காமராசருக்கு தாமிரப் பத்திர விருது வழங்கப்பட்டது.

◆ 1975 – எளியக் குடும்பத்தில் பிறந்து விடுதலைப் போராட்டத் தொண்டனாக வாழ்க்கையைத் தொடங்கி தன்னலமற்ற உழைப்பால் தியாகத்தால் மக்கள் தலைவராக உயர்ந்து கோடான கோடி இதயங்களில் குடிகொண்ட காமராசர், 1975 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 2ஆம் தேதி மறைவு எய்தினார். அன்றைய தினம் அண்ணல் காந்தியடிகள் பிறந்த தினம் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

எதிலும் வேகம்:
விருதுநகரில் உள்ள ஒரு பள்ளிக்கூடக் கொட்டகை தீப்பிடித்து எரிந்தது. புதிய கொட்டகை போடுவதற்காக வேம்பர் நாடார் என்பவற்றின் தலைமையில் ஊரில் உள்ள 20 முக்கியஸ்தர்கள் காமராசரை சந்திக்கச் சென்னை வந்தனர். இதைத் தெரிவித்த இரண்டு தரப்புக்குப் பொதுவான நண்பரிடம், ” இவங்க ஆளுக்கு கொஞ்சம் பணம் போட்டாலே கொட்டகை போட்டிருக்கலாமே, இத்தனை பேர் மெட்ராசுக்கு வந்து போகிற செலவு, தாங்கும் செலவு, ஊர் சுற்றிப் பார்க்கிற செலவு, இதெல்லாம் வீண்தானே.. என்று சத்தம் போட்டுவிட்டு, ‘அவங்களைக் கூப்பிடு.. என்றார்.. நண்பர் வெளியே போய் பார்த்தால், ஒருவர் கூட காணவில்லை.

“சரி. நான் பார்த்துக்கிறேன்” நீ வீட்டுக்குப் போ என்றார் காமராசர்!

சென்னை வந்த முக்கியஸ்தர்கள் ஊர் திரும்புவதற்குள் பள்ளிக்கூடத்திற்குக் கொட்டகை போடப்பட்டிருந்தது, அதுதான் காமராசர்.

நேருவுக்கு கோபமூட்டிய குறட்டைச் சத்தம்:
1927 ஆம் ஆண்டு சென்னையில் காங்கிரஸ் மாநாடு நடந்தது. இதில் கலந்து கொள்ள நேரு சென்னை வந்திருந்தார். மாநாடு முடிந்ததும் சத்திய மூர்த்தியின் வீட்டில் தங்கினார். இரவு நேரத்தில் நேருவின் ஆழ்ந்த தூக்கத்தை பலத்த குறட்டை ஒலி ஒன்று இடையூறு செய்தது. தூக்கம் கலைந்த கோபத்தில் எழுந்த நேரு அவர்கள் தனது அறையில் இருந்து எட்டிப்பார்த்தார். அங்கே காங்கிரஸ் தொண்டர் ஒருவர் தன்னை மறந்த நிலையில் உறங்கிக் கொண்டிருந்தார்.

உரத்த குரலில் சத்திய மூர்த்தியை அழைத்த நேரு “இந்த மனிதன் விடும் குறட்டைச் சத்தத்தால் என்னால் தூங்க முடியவில்லை. தயவு செய்து இந்த மனிதரைச் சென்னை நகருக்கு அப்பால் கொண்டுபோய் விட்டு விடுங்கள்” என்று கோபமாக கூறினார். நேருவின் கோபத்துக்கு ஆளான அந்தக் குறட்டை விட்ட நபர் காமராசர்!

ஏழைப் பங்காளன் காமராசர் படுத்துறங்கிய இடம் சத்திய மூர்த்தி இல்லத்தின் மாடிப்படிகளின் கீழ்ப் பகுதிதான்.

அன்று குறட்டைஒலிக்காக காமராசர் மீது கோபம் கொண்ட நேரு பின்னர் காலத்தின் கட்டாயத்தால் மக்கள் தலைவர், காமராசரைக் கௌரவிக்க வேண்டியவரானார்.

உயிர் பிரிந்தது:
காமராசர் உயிர் பிரியும்போது அருகே இருந்தவர் அவர்தாம் உதவியாளர் வைரவன். தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் அலுவலகத்தைச் சார்ந்து எப்போதும் பெருந்தலைவருக்கு பணிவிடை செய்துவந்தவரான சாரங்கராசன், ராமபத்ரன் ஆகியவர்களே. அக்டோபர் 2ஆம் தேதி 1975 ஆம் ஆண்டு பிற்பகல் 3.10 மணிக்கு காமராசர் உயிர் பிரிந்தது.

டாக்டர்கள் வந்து தெரிவிக்கும் வரையில் காமராசர் உயிர் போனது எவருக்கும் தெரியாது. காரணம் மல்லார்ந்து படுத்திருந்த அவர் உடல் தோற்றத்திலோ.. முகத்திலோ எந்த வித்தியாசமும் காணமுடியவில்லை. தூங்குவது போலவே அவரது முகம் காணப்பட்டது.

ஒளி விளக்கு:
இளவயது முதலே நாட்டுப்பற்று, அர்ப்பணிப்பு கொண்ட புனிதன் காமராசர், நாட்டுக்காகச் சிறையில் செலவிட்ட நாட்கள் மட்டும் 3000த்திற்கும் மேல்.

“பந்தம் வந்தால் பாசம் வரும்! பாசம் வந்தால் தேசப்பணி பாதிக்கும்!” என்று கருதிய அவர் திருமணமே செய்து கொள்ளாமல் நாடே என் வீடு என்று நாட்டுக்காகத் தன்னையே அர்ப்பணித்தார். பாரத மக்களுக்கு வழிகாட்டும் ஒளி விளக்காய் விளங்கியவர்.

முடிவுரை:
இவ்வாறு கர்மவீரர் காமராசர் எனப் போற்றப்படும் இந்தக் கறுப்புத் தங்கம், பாரத ரத்னா உள்ளிட்ட விருதுகளையும் பெற்றுள்ளார். இவரது நாட்டுப்பற்றை நாமும் பின்பற்றி பிறரையும் நல்வழிப் படுத்த வேண்டும்…

சி. உமா சுகிதா
8ஆம் வகுப்பு “பி” பிரிவு.
அரசு மகளிர் மேல்நிலைப்பள்ளி, சாயல்குடி.

—ஞா.கலையரசி

“முழந்துண்டு சட்டைக்கும் முதலில்லாத் தொழிலாளி
பழநிமலை ஆண்டிக்குப் பக்கத்திலே குடியிருப்போன்
பொன்னில்லான் பொருளில்லான் புகழன்றி வசையில்லான்
இல்லாளும் இல்லான் இல்லையெனும் ஏக்கமிலான்
அரசியலைக் காதலுக்கே அர்ப்பணித்தார் மத்தியிலே
காதலையே அரசியலிற்குக் கரைத்துவிட்ட கங்கையவன்!”

ஆயிரம் சொற்களில் பெருந்தலைவர் காமராசரைப் பற்றி நாம் சொல்ல நினைப்பதை, ஆறே வரிகளில் அற்புதச் சொல்லோவியமாகத் தீட்டியிருக்கிறார் கவியரசர் கண்ணதாசன்.

காமராசரின் பற்பல சாதனைகளில், முதலில் என்னைக் கவர்ந்தது, பொதுவாழ்வில் அவர் கடைபிடித்த நேர்மையும், கண்ணியமும், எளிமையும் தான்.  ஒரு தடவை பதவியிலிருந்தாலே பத்துத் தலைமுறைகளுக்குச் சொத்து சேர்க்கும், இன்றைய அரசியல்வாதிகளோடு  ஒப்பிடும் போது, இவர் இமயமாக ஜொலிக்கிறார்!

இன்றைய காலக்கட்டத்தில், மக்களின் நன்மதிப்பைப் பெற்று எளிதாக ஆட்சியைப் பிடிக்க நினைக்கும் அரசியல் கட்சிகள் அனைத்துமே,  காமராசர் பொற்கால ஆட்சியைக் மீண்டும் கொண்டு வருவோம் என்று கூசாமல் புளுகுமூட்டைகளை அவிழ்த்தவண்ணமிருக்கின்றன.  இவரின் பெயரை உச்சரிக்கக் கூட இன்றைய அரசியல்வாதிகளுக்கு அருகதையில்லை என்பது தான் வேதனையான உண்மை!

விருதுநகரில் வசதியில்லாக் குடும்பத்தில் பிறந்த காமராசர், தம் விதியை நொந்தவாறு குருட்டு அதிர்ஷ்டத்தை எதிர்பார்த்துக் காலத்தை ஓட்டியிருந்தாரென்றால், இன்று நாடு புகழும் தலைவர் நமக்குக் கிடைத்திருக்க வாய்ப்பில்லை.

அதிகம் படிக்கவில்லையாயினும், மாபெரும் கட்சியில் அடிமட்டத் தொண்டனாக சேர்ந்து தம் அயராத உழைப்பினாலும், அசாத்திய திறமையாலும், தூய்மையான தொண்டினாலும் கட்சியின் தலைமைப் பொறுப்பை அடைந்ததோடு, இந்தியாவின் பிரதம மந்திரிகளை நியமிக்கும் ‘கிங் மேக்கர்,’ அளவுக்கு உயர்ந்தார் என்றால் அது எவ்வளவு பெரிய இமாலய சாதனை?  இவருடைய சாதனைகள் அனைத்துமே வரலாற்று முக்கியத்துவம் பெற்றவை.

ஒரு நல்ல தலைவருக்கு இருக்க வேண்டிய அத்தனை குணாதிசயங்களும் இவரிடம் இருந்தன.  ஏழைக் குடும்பத்தில் பிறந்து வளர்ந்தமையால், கீழ்த்தட்டு மக்களின் வாழ்வாதாரப் பிரச்சினைகளை, அனுபவ பூர்வமாக உணர்ந்திருந்தார்.

தொலைநோக்கு பார்வை இவரிடத்தில் இருந்ததால், குறுகிய கால அரசியல் நோக்கில் வெறும் வாக்கு வங்கிக்காகச் செயல்படாமல், சமுதாயத்தில் அடிமட்டத்தில் உழலும் மாந்தரின் வாழ்வுத் தரத்தை முன்னேற்ற, நீண்ட காலத் திட்டங்கள் தீட்டினார்.

மக்களின் அடிப்படை பிரச்சினையான வறுமையைப் போக்கிட, நோய் நாடி நோய் முதல் நாடினார்.  தற்குறிகளாகத் திரியும் குழந்தைகளின் கல்விக் கண்ணைத் திறந்து விட்டால், ஒளிமயமான எதிர்காலம் அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் எனச் சிந்தித்தார்.  மேற்கத்திய நாடுகளுக்கு இணையாக அறிவு சார்ந்த, திறன் வாய்ந்த சமுதாயம் உருவாகக் கல்வி அவசியம் தேவை என்பது இவருக்குத் தெரிந்திருந்தது.

சமுதாயம் மேம்பாடு அடையவும், தரமான குடிமக்கள் உருவாகவும் கல்வி மிக முக்கியம் என்பதால் தானே வள்ளுவர் கல்வி, கல்லாமை என இரு அதிகாரங்கள் ஒதுக்கிக் கல்வியின் அவசியத்தை வலியுறுத்தியிருக்கிறார்?

ஒருமைக்கண் தான்கற்ற கல்வி ஒருவற்கு

எழுமையும் ஏமாப் புடைத்து

என்று ஒரு தலைமுறையில் பெறும் கல்வியானது, ஏழேழு தலைமுறைக்கும் பாதுகாப்பாக அமையும் என்று சொல்லிக் கற்பதை வலியுறுத்தும் வள்ளுவர், கல்லாமை என்ற அதிகாரத்தில்

உளரென்னும் மாத்திரைய ரல்லால் பயவாக்

களரனையர் கல்லா தவர்.

எனக் கல்லாதவரைக் களர் நிலத்துக்கு அல்லவா ஒப்பிடுகிறார்?

மீன் தருவதற்குப் பதில் மீன் பிடிக்க கற்றுக்கொடு என்கிறது சீனப் பழமொழி!

பள்ளிப்படிப்பை அரைகுறையாக நிறுத்திவிட்ட போதிலும்,  கல்வியின் இன்றியமையாமையை நன்கு உணர்ந்திருந்தார் காமராசர்.  அரசியல் இலாபங்களுக்காக இலவசங்களை வாரியிறைத்து, நாளிதழ்களில் முழுப்பக்க  விளம்பரங்கள் மூலம் சுயதம்பட்டம் அடித்து, அடுத்த தேர்தலில் வெற்றி வாய்ப்பை உறுதிசெய்து கொள்ளும்,  இன்றைய  தலைவர்கள் போல, இவர் எண்ணினாரில்லை!

மாறாக இளந்தலைமுறை கல்வி கற்று நம் சமுதாயம் மேம்பட வேண்டும் என்ற உயரிய நோக்கில், கல்வியை ஏழை, பணக்காரர் என்ற பேதமின்றி அனைவருக்கும் கிடைக்க வேண்டி, முனைப்புடன் செயலாற்றினார்.

பசியால் அவதிப்படும் குழந்தைகள் படிப்பில் கவனம் செலுத்துவது கடினம்;  பள்ளியிலேயே சத்துணவு கொடுத்தால், பட்டினிக் கொடுமையால் அவதிப்படும் மக்கள், மதிய வேளை சாப்பாட்டுக்காகவாவது தங்கள் குழந்தைகளைத் தவறாமல் பள்ளிக் கூடத்துக்கு அனுப்புவார்கள் என்ற இவர் நம்பிக்கை பொய்க்கவில்லை!.

இவர் ஆணைப்படி கிராமங்கள் தோறும் ஆயிரக்கணக்கான கல்விக்கூடங்கள் திறக்கப்பட்டன; பள்ளிகளில் மதிய வேளையில் குழந்தைகளுக்குச் சத்துணவு வழங்கப்பட்டது;   எல்லாக் குழந்தைகளுக்கும்  கல்வி கிடைத்தாக வேண்டும் என்ற உயரிய நோக்கத்தில் பள்ளியிறுதி வரை கட்டணமில்லாக் கல்வி அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.  பள்ளிகளில் ஏழை, பணக்காரர் வேறுபாட்டைப் போக்கும் விதத்தில் சீருடை வழக்கம் அமுலுக்கு வந்தது.

திறக்கப்பட்ட ஆயிரக் கணக்கான பள்ளிகளுக்குக் கல்வி போதிக்கப் பயிற்சி பெற்ற ஆசிரியர் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டது. படித்து விட்டு வேலை யில்லாமல் இருப்பவர்களை, ஓராசிரியர் பள்ளிகளுக்கு ஆசிரியராக நியமித்து விடலாம் என்று இதற்கும் தீர்வு சொன்ன காமராசர், ‘அ, ஆ’ ‘அம்மா,’ ‘அப்பா’ என்று சொல்லிக் கொடுக்க பயிற்சி ஆசிரியராத் தேவை என்றும் கேட்டாராம்!  இம்முடிவினால் வேலையில்லாப் பட்டதாரிகள் பலருக்கு வேலை கிடைத்தது!

உள்ளூர் மக்களின் உதவியையும், நன்கொடைகளையும் பெற்று அந்தந்த ஊர்ப் பள்ளிக்கூடங்களின் நிலைமையைச் சீராக்கும் பள்ளிச் சீரமைப்பு இயக்கம், தமிழ்நாட்டில் தோன்றி, அதன் புகழ் இந்தியா முழுமைக்கும் பரவிற்று.

தலைவர் காமராசரால் வேலூரில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட பள்ளிச் சீரமைப்பு மாநாட்டிற்கு வருகை தந்த ஜனாதிபதி ராஜேந்திர பிரசாத் அவர்கள், நாட்டின் வளர்ச்சித் திட்டங்களில் மக்களை ஈடுபடுத்தும் முயற்சியில் தமிழகக் கல்வித்துறை சிறப்பான வெற்றி பெற்றிருப்பதாக  மனந்திறந்து பாராட்டினார்.

அன்று காமராசர் மட்டும் தமிழகமெங்கும் பள்ளிக் கூடங்கள் திறந்து ஏழைகளுக்கு எட்டாக்கனியாக இருந்த கல்வியை இலவசமாக்கிக் கல்விக் கண்ணைத் திறந்திருக்காவிட்டால்,  இன்று நாம், மாடு தான் மேய்த்துக் கொண்டிருப்போம்!  அதில் சந்தேகமேயில்லை.  எனவே இவ்வுலகம் உள்ளளவும், தமிழ்ச் சமூகம் இவருக்கு நன்றிக்கடன் பட்டிருக்கின்றது!

அக்காலத்தில் உயர்நிலைப் பள்ளிகளில் பணியாற்றிய ஆசிரியர்கள் சில ஆயிரம் பேருக்கு மட்டுமே, ஓய்வூதியம் கிடைத்தது. மற்றவர்களுக்கு பிராவிடண்ட் நிதி மட்டுமே கிடைத்தது.  காமராசர் இதனை மாற்றி எல்லா ஆசிரியர்களுக்கும், ஓய்வூதியம் கிடைக்க ஏற்பாடு செய்தார்.

இவர் தமிழக முதல்வராகயிருந்த ஒன்பது ஆண்டுகளில் (1954 -1963) தமிழகம் தொழிற் துறையிலும் முன்னணி மாநிலமாகத் திகழ்ந்தது.  திருச்சி பாய்லர் தொழிற்சாலை, பெரம்பூர் ரயில்பெட்டி தொழிற்சாலை, நெய்வேலி நிலக்கரி தொழிற்சாலை உள்ளிட்ட பல பெரிய தொழிற்சாலைகள், இவர் முயற்சியால் தமிழகத்திற்குக் கொண்டு வரப்பட்டு ஏராளமானோர்க்கு வேலை வாய்ப்பு கிட்டியது.

வேளாண் துறையிலும் இவர் செய்த சாதனைகள் அளப்பரியது.  மணி முத்தாறு, வைகை, ஆழியாறு போன்ற அணைத் திட்டங்கள் இவர் காலத்தில் தான் நிறைவேற்றப்பட்டன.   இவரின் திறமையான ஆட்சியில் தமிழகம் எல்லாத் துறைகளிலும் முன்னேற்றம் பெற்று விளங்கியதால், இந்தியாவிலேயே மிகச் சிறந்த முறையில் நிர்வகிக்கப்படும் மாநிலம் தமிழ்நாடு என்று பாராட்டினாராம் நேரு.

மூத்த தலைவர்கள் பதவியிலிருந்து விலகி கட்சிப் பணிகளில் ஈடுபட வேண்டும்; காங்கிரஸ் இயக்கத்தை வலுப்படுத்த வேண்டும் என்ற திட்டத்தை உருவாக்கினார் காமராசர்.  இதை கே.பிளான் (காமராசர் திட்டம்) என்றழைத்தார்கள்.  எல்லோருக்கும் முன் மாதிரியாக தமிழக முதல்வராக இருந்த காமராசர் தாமே பதவியிலிருந்து விலகி திரு.கே.பக்தவச்சலத்தை முதல்வர் பதவியில் அமர்த்தினார்.

பதவி ஆசை இவரிடம் துளியும் இல்லை என்பதை நினைக்கும் போது இப்படியும் ஒரு தலைவர் தமிழ்நாட்டில் இருந்தாரா என வியக்கிறேன்!   பார்வை முழுதும் மங்கி, நடக்க முடியாமல் தள்ளாடும் வயதிலும், நாற்காலியை விடாப்பிடியாகப் பிடித்துக் கொண்டு பதவியில் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் இன்றைய அரசியல்வாதிகள் எங்கே? அவர் எங்கே?

1963 ஆம் ஆண்டு புவனேஸ்வரில் கூடிய காங்கிரஸ் மாநாட்டில் காமராசர் காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.  பிரதமர் நேருஜி மரணமடைந்த போது, அடுத்த பிரதமரைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் காங்கிரஸ் கட்சிக்குள் பெருங் குழப்பம் நிலவியது அப்போது லால் பகதூர் சாஸ்திரி பெயரைப் பிரதமர் பதவிக்கு முன் மொழிந்தவர் காமராசரே.

குறுகிய காலத்தில் சாஸ்திரி அகால மரணமடைந்த வேளையில்  “நேருவின் மகளே வருக; நிலையான ஆட்சி தருக!” என இந்திரா காந்தியைப் பிரதமர் ஆக்கியதும் இவரே.

காமராசர் நினைத்திருந்தால் நாட்டின் பிரதமராக ஆகியிருக்க முடியும்.  ஆனால் அவர் பதவியைத் துச்சமாக மதித்தார்.  மூத்த தலைவர்கள் இளைஞர்களுக்கு வழி விட்டு அவர்களுக்கு வழிகாட்டியாயிருப்பதுடன்  கட்சியை வலுப்படுத்தி நாட்டு நலப்பணி செய்யவும் வேண்டும் என்பது அவர் கொள்கையாக இருந்தது.  ஜனநாயகத்தின் மேல் அவருக்கிருந்த பற்றும் இளைஞர்களின் மேல் அவருக்கிருந்த நம்பிக்கையும் அளவிடற்கரியது.  ஆனால் இன்றைய ஜனநாயகமோ, கிழடு தட்டி கம்பூன்றிய அரசியல்வாதிகளின் கையில் சிக்கி அப்பா, பையன் பேரன் எனப் பரம்பரை சொத்தாகிவிட்டது.

ஒருமுறை தெரு முனையிலிருக்கும் குடிநீர்க் குழாயை தம் வீட்டருகே அமைத்துத் தரும்படி சகோதரி கேட்டபோது “அது அரசு அமைத்த குழாய் அனைவருக்கும் பொதுவானது; அதை நம் வீட்டருகே அமைக்க எந்தச் சட்டமுமில்லை; எனவே அங்குப் போய்த் தண்ணீர் பிடித்துக்கொள்,” என்று சொல்லிவிட்டாராம் தலைவர்.

அரசு இயந்திரத்தைத் தமக்காகவோ, தம் நெருங்கிய உறவுகளுக்காகவோ துஷ்பிரயோகம் செய்யாமல், இறுதி மூச்சு உள்ளவரை சொத்தென்று சில கதர் வேட்டி சட்டைகள், நூறு ரூபாய்க்கும் குறைவான பணம், வாடகை வீடு என்று வாழ்ந்து மறைந்த பெருந்தலைவர் காமராசரின் தன்னலமற்ற தொண்டைப் போற்றிப் பாராட்ட வார்த்தைகளில்லை!

எங்கும் எதிலும் லஞ்ச ஊழல் லாவண்யங்கள் புரையோடிப் போய்க் கிடக்கும் இச்சமூகத்தில், பொன்னுக்கோ பொருளுக்கோ ஆசைப்படாமல் கடைசிவரை நேர்மையைக் கடைபிடித்து, தமக்கென வாழாமல் பிறர்க்கென வாழ்ந்து அரும்பெரும் சாதனைகள் நிகழ்த்தி வரலாறு படைத்தார் என்பதால் தான், இவர் மறைந்து ஏறக்குறைய நாற்பது ஆண்டுகள் ஆகியும் தமிழகம் கர்ம வீரர் காமராசர் என்ற பெயரை அடிக்கடி உச்சரிக்கின்றது.

“இருந்தாலும் மறைந்தாலும் பேர் சொல்ல வேண்டும்

இவர் போல யாரென்று ஊர் சொல்ல வேண்டும்”   என்ற கவிஞர் வாலி அவர்களின் பாடல் வரிகளுக்கு இலக்கணமாய்த் திகழ்கிறார் கர்ம வீரர் காமராசர்.

–தஞ்சை வெ.கோபாலன்.

பெருந்தலைவர் காமராஜ் பற்றி எத்தனை எழுதினாலும் மனம் முழுத் திருப்தி அடையவில்லை. மேலும் மேலும் அவரைப் பற்றிச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கவே மனம் விரும்புகிறது. அவரைப் பற்றி நாம் என்ன சொல்கிறோம் என்பதுகூட அத்தனை முக்கியமில்லை. அவருடைய தாய் சிவகாமி அம்மையார் என்ன சொல்லியிருக்கிறார் என்பதைப் பார்ப்போமா? “நான் ஒரு மாணிக்கத்தைப் பெற்றேன், இப்போ உலகத்தில் உள்ள எல்லா மாணிக்கங்களும் என்னைப் பார்க்க வர்றாங்க”. இப்படி அவர் சொன்ன செய்தியை சென்னையிலிருந்து வெளிவரும் வாராந்தரி ராணி எனும் பத்திரிகை வெளியிட்டது.

இவரைப் பற்றிய ஒரு சிறு அறிமுகம் கூட தமிழ் மக்களுக்குத் தேவையில்லை. கைக்குழந்தை முதல் புலன்கள் அடங்கிய முதுபெருங் கிழவர் வரை இவர் பெருமையை அறிந்தவர்தாம். எனினும் சொல்லவேண்டிய செய்தியைச் சொன்னால்தானே நாம் அவரைப் பற்றி என்ன தெரிந்து வைத்திருக்கிறோம் என்பது தெரியும்.

இவர் தனக்கென வாழாதவர்; பிறருக்காக மக்களோடு மக்களாய், ஏழைகளின் பிரதிநிதியாய் உயர்ந்த பீடத்தில் இருந்துகொண்டு அரியபல உதவிகளைச் செய்து கொடுத்தவர். தாய் நாட்டில் வறுமையை ஒழித்திட தன்னால் இயன்றதனைத்தையும் செய்துவிடத் துடித்தவர். சொத்து சுகம் எதுவுமின்றி, நேர்மையே முதலாய் வைத்து, சுயநலம் எனும் தீங்கை நீக்கி, துறவிபோல் வாழ்ந்தவர். தாய் தங்கை முதலானவர் இருந்தும், அவர்களோடு வாழ்ந்தால், அவர்களுக்கு ஏதோ உதவியை இவர் செய்துவிட்டார் என்று பிறர் பேச வாய்ப்பின்றி தனித்து வாழ்ந்த பெருந்தகை. எளிமையின் இருப்பிடம். பதவிக்குத் தேவையான பாதுகாப்புக் கருதி காவல்துறை வாகனம் முன்னால் சங்கொலி எழுப்பிக்கொண்டு சென்றதைப் பார்த்து, “இது என்ன செத்த பின்னல்ல சங்கூதுவாங்க, இப்போ எதுக்கு எனக்குச் சங்கு ஊதறீங்க” என்று பாமரத்தனமாய்ச் சொல்லி தனக்கு ஆடம்பரம் தேவையில்லை என்பதைப் புரியவைத்தவர்.

படித்தவர்களால்தான் அரசியல் நுட்பமும், ஆட்சி முறையில் வல்லமையும் கொண்டு நிர்வாகம் நடத்த முடியுமா என்ன? இவரால் அரசு நிர்வாகத்தை நடத்த முடியுமா என்ற சந்தேக நிழல் சிலர் மனதில் ஊடாடுவதைக் கண்டு, தன்னால் எதுவும் முடியும் என்று துணிந்து நிர்வாகப் பொறுப்பை 1954இல் ஏற்றுக்கொண்டு சிறப்புற செயல்படுத்திக் காட்டிய செயல் வீரர். பொருளாதார அறிவும், பொது அறிவும், சட்டங்கள் மனிதனின் தேவைகளுக்காகத்தானே தவிர, சட்டங்களுக்கு உட்பட்டு மனிதனுடைய தேவைகளை மாற்றிக்கொள்வது பேதைமை என்பதை நிரூபித்துக் காட்டிய மேதை அவர்.

தான் படிக்கவில்லை, தாய் நாட்டின் அடிமைத் தளையை உடைத்தெறிய வாழ்க்கையை அர்ப்பணித்து விட்டோம், இனி சுதந்திரம் பெற்ற தாய்த் திருநாட்டில் கல்வி அறிவு இல்லாத தலைமுறை இருக்கக்கூடாது என்பதில் தனித்த அக்கறை காட்டி இலவசக் கல்வி, மதிய உணவு, அதிக பள்ளிகள் என்று கல்வித்துறைக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்து வந்த படிக்காத மேதை அவர். கல்வி கற்க வறுமை ஒரு தடைக்கல்லாக இருக்கக்கூடாது என்பதில் அதிக அக்கறை காட்டியவர். அதனால் தான் அவரைக் கர்மவீரர் என்று அடைமொழியிட்டு அழைக்க முடிகிறது.

ஆண்டுகள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகப் பிறந்து கொண்டிருந்தாலும், நூற்றுப்பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பிறந்த 1903 எனும் ஆண்டுக்கு மட்டும் தனிச் சிறப்பு உண்டு. அந்த ஆண்டு ஜூலை மாதம் 15ஆம் நாள்தான் அந்தத் தங்கத் தலைவர் பிறந்தார். பிறந்தவர் அனைவருமே தங்களை அப்படித்தான் அழைத்துக் கொள்வர் என்றாலும், அதற்காகச் சுவரொட்டிகள் அடித்து சுவரைக் கெடுக்காதவர். தன் பிறந்த நாள் என்பதற்காக ஆங்கில பாணியில் ‘கேக்’ வெட்டி தனது மாபெரும் குடும்பத்து உறுப்பினர்களுக்கெல்லாம் ஊட்டி உல்லாசம் அனுபவித்தவர் அல்ல அவர். பிறர் சொல்லித்தான் அவர் பிறந்த நாளை ஒவ்வோராண்டும் அவரே அறிந்து கொண்டார்.

அவருடைய 16ஆம் அகவை, 1919ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலப் பேரரசு ரவுலட் சட்டம் என்பதாக ஒரு அடக்குமுறைச் சட்டத்தை அறிமுகம் செய்து வைத்தது. இதனை எதிர்த்து காந்தியடிகள் போராட முடிவு செய்தபோதே, தமிழகத்துக் கருப்பு காந்தி என அறியப்பட்ட கர்மவீரரும் போராட்டக் களத்தில் குதித்து விட்டார். ஆம்! தனது 16ஆம் வயதில். அதே ஆண்டில் பஞ்சாபில் ஜாலியன்வாலாபாக் என்னுமிடத்தில் ஜெனரல் டயர் என்பான் செய்த படுகொலை மக்கள் உள்ளங்களை எரிமலையாக ஆக்கியது. இவ்விரு போராட்டங்களிலும் முன்னிலை வகித்தவர் பெருந்தலைவர்.

இவருடைய அரசியல் பிரவேசம் இவரைத் தடம் மாறச் செய்துவிடுமோ என்று அஞ்சி இவரைத் திருவனந்தபுரத்தில் உறவினர் வியாபாரத் தலத்தில் கொண்டு போய்ச் சேர்த்தார்கள். அக்னியை வெளியே தெரியாமல் காகிதத்தில் ஒளித்து வைத்தால் தெரியாமல் இருக்குமா? புயலைக் கூண்டுக்குள் அடைத்தால் அடைந்து கிடக்குமா? சுதந்திர தேவியின் பரிபூரண கடாட்சம் கிடைத்த பின் நம் தலைவரைக் கட்டித்தான் போட முடியுமா? தமிழக அரசியலில் இந்தியச் சுதந்திரப் போரை நடத்துவதற்காகப் பராசக்தி படைத்த இந்தப் புனிதர் அரசியல் வானில் பிரகாசிக்கத் தொடங்கினார்.

விடிந்தால் புதுப்புதுப் போராட்டங்கள். ஒவ்வொரு நாளும் போராட்டம். ஆண்டுக்கு ஆண்டு போராட்டம். 1923இல் நாகபுரி நகரில் கொடிப் போராட்டம். நம் இந்தியக் கொடியை ஏந்தி நடமாடக்கூடாது எனும் அநியாயச் சட்டத்தை எதிர்த்துப் போர். கள் குடித்து மதிமயங்கிக் கிடக்கும் ஏழை உழைப்பாளர்களின் வாழ்வை உயர்த்திடக் கள்ளுக்கடை முன்பு மறியல் செய்து போராட்டம். ஜெனரல் நீல் என்பான் சிப்பாய் கலகத்தின் போது இந்தியச் சிப்பாய்களைப் பறவைகளைச் சுடுவது போல சுட்டுக் கொன்ற கொடியவனுக்குச் சென்னை நகரின் மத்தியில் ஒரு சிலை. பொறுக்க முடியுமா இந்த அநியாயத்தை. அந்தச் சிலையை அகற்ற ஒரு போராட்டம். இந்தியர்களுக்கு அள்ளிக் கொடுக்கவென்று அளவெடுக்க வந்த சைமன் கமிஷன் முன்பாக “சைமனே திரும்பிப் போ” என்றொரு போராட்டம். இங்கிலாந்திலிருந்து கொண்டு வந்த உப்பை அதிக விலைக்கு விற்பதற்காக, இந்தியக் கடற்கரையில் எடுக்கப்படும் நாட்டு உப்புக்கும் வரிவிதித்த ஆங்கிலேயர்களின் சதியை முறியடிக்க காந்தியடிகளார் 1930இல் மேற்கொண்ட தண்டி யாத்திரையின் எதிரொலியாகத் தமிழகத்தில் உப்பு சத்தியாக்கிரகப் போராட்டம். 1932இல் சட்ட மறுப்புப் போராட்டம். இப்படி வாழ்க்கையே போராட்டக் களமாக மாறிவிட்டதே.

எல்லோருக்கும் குழந்தைப் பருவம், மாணவப் பருவம், இளமைப் பருவம், நடுவயதில் நிதிதேடி உழைக்கும் பருவம், வயது மூத்ததும் பிறருக்கு வழிகாட்டி அறிவூட்டும் பருவம், எல்லாம் முடிந்தபின் சந்தடியின்றி வம்பு தும்பு இல்லாமல் தானுண்டு தன் வாழ்வுண்டு என்றிருக்கும் வானப்பிரஸ்த ஆசிரமம், தேவைப்பட்டால் துறவு என்று நம் பெரியோர் வகுத்த பாதையில், இளமை தாண்டியதுமே ஊருக்கு உழைத்திடல் யோகம் என்று வாழ்ந்தவர் தலைவர். அதிலும் கடைசி ஆசிரம வாழ்க்கையை மேற்கொண்டவர் இப்புவியில் வேறு யாரேனும் உண்டா? ஐயகோ! இவரைப் பார்த்துத்தான் ஏதோவொரு திரைப்பட நடிகையோடு இணைத்துப் பேசினர், நாக்கில் நரம்பில்லாதோர். தனக்கென பத்து ரூபாய்கூட வைத்துக் கொள்ளாத இவரை, தாய்க்கு நூறு ரூபாய் மட்டுமே அனுப்பி வந்த இவரைப் பார்த்து ஐதராபாத் வங்கியில் கோடி கோடியாய் பணத்தைக் கொட்டி வைத்திருப்பவர் என்று நாக்கூசாமல் சொன்னார்களே, தாங்குமா இந்த நாடு? இரும்பினால் ஆன கோட்டை மீது காற்றில் வரும் குப்பைக் கூளங்கள் மோதுவதைப் போன்ற இந்த வசைகள் என்ன செய்துவிடும்? காலம் பதில் சொல்லி விட்டதே, இவர் உலகம் போற்றும் உத்தமர் என்று, பிறகு யாருடைய சான்றிதழ் வேண்டும் இவரைப் போற்றி வணங்கிட.

ஆலமரம் போல ஓங்கி வளர்ந்த ஒரு தேசியக் கட்சியின் தமிழ்நாட்டுத் தலைவர். இன்று நேற்று மட்டுமா? இல்லை. 1942 தொடங்கி அவரே ஒப்பற்ற தலைவர். பதவி கேட்டு பரிதவித்தாரா? ஆதரவுக்கு ஆள் தேடிச் சென்றாரா? இல்லையே. குருநாதர் தீரர் சத்தியமூர்த்தி சொன்னார், உன்னையே கட்சித் தலைமைக்கு நிறுத்துவேன், வென்று காட்டுவேன் என்று, அதன்படி அவரல்லவா சாதித்துக் காட்டினார். பதவி ஆசை என்பதில் மனம் ஒட்டாமல், விளாம்பழத்து ஓடு போலத் தனித்து தியாக வாழ்வல்லவா வாழ்ந்து காட்டினார். 1942 ஆகஸ்ட்டில் பம்பாய் காங்கிரஸ் “வெள்ளையனை வெளியேறச்” சொன்னது. தலைவர் தன் பங்கை சாங்கோ பாங்கமாகச் செய்து முடித்துத் தானே வலிய காவல்துறை அதிகாரிகளை அழைத்துக் கைதான செய்தியை என் முதல் கட்டுரையில் கொடுத்து விட்டேன்.

சில செய்திகளை ஊரறியச் சொல்லக்கூடாது என்பர். ஏன் சொல்லக்கூடாது, அது உண்மை என்றால். தமிழ் நாட்டில் ராஜாஜிக்கும் காமராஜருக்கும் பனிப்போர் இருந்தது என்று காலம் காலமாய்ச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் இவ்விருவரின் கருத்து வேற்றுமைகளை இன்றைய எடைக்கல்லைக் கொண்டு அளந்து பார்க்கிறார்கள். இவ்விருவருக்கிடையே இறுகிக்கிடந்த பாசப்பிணைப்பு எத்தகையது என்பதை என் முதல் கட்டுரை சொல்லும். இன்னொன்றும் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்கள். அதைச் சொன்னவர்கள் தேசிய இயக்கத்துக்கு எதிர் வரிசையில் இருந்தவர்கள். ராஜாஜி பிராமண ஆதரவாளர் என்றும் காமராஜர் பிராமண எதிரி என்றும். இது உண்மைக்கு நேர் மாறான பச்சைப் பொய் என்பதைப் பல நேரங்களில் பலரும் சொல்லி வந்திருக்கின்றனர். ராஜாஜி எந்தக் காலத்திலும் தன்னை ஒரு பிராமணனாகவும், பிராமணர்களுக்கு உதவுபவராகவும் காட்டிக் கொண்டதில்லை. காமராஜர் பிராமண எதிரியாகவும் இருந்ததில்லை. எனினும் ஆதாயம் நாடி இப்படியொரு அபாண்டம் அவர் மீது திணிக்கப்பட்டது. அது உண்மையாயின் அவர் பிராமணரான தீரர் சத்தியமூர்த்தியைத் தன் குருவாக எப்படி ஏற்றுக் கொண்டிருக்க முடியும்? ஆர். வெங்கட்டராமனைத் தன் நம்பிக்கைக்குரிய உதவியாளராக எப்படி வைத்துக் கொண்டிருக்க முடியும்? இன்னும் எண்ணற்ற பல சான்றுகளை அள்ளிக் கொட்ட முடியும், தேவையில்லை, தீ சுடும் என்பதற்கு ஆதாரம் தேவையா என்ன? மற்றவர்களுடைய அரிப்புக்காக அவரை, பச்சைத் தமிழன், கருப்புத் தமிழன், சிவப்புத் தமிழன் என்றெல்லாம் கொண்டாடியிருக்கலாமே தவிர, அவர் எந்தக் காலத்திலும் பச்சையாவோ, கருப்பாகவே, சிவப்பாகவே தன்னை முன்னிலைப் படுத்திக் கொள்ளவில்லை. மாறாக நாடு, மக்கள், நல்வாழ்வு என்றுதான் நாளெல்லாம் சிந்தித்து வந்திருக்கிறார் என்பதை உணர்ந்தாலே போதும், அவரைப் புரிந்து கொண்டதாகும்.

அவர் சாதனைகளுக்கு முடிவு கிடையாது. எனினும் நிறைவாக ஒன்றைச் சொல்லி முடித்தால்தான் அவரைப் பற்றி சொன்ன மனச் சாந்தி உண்டாகும். அதுதான் “காமராஜ் திட்டம்”. எல்லோரும் சுதந்திர இந்தியாவில் பதவி பதவி என்று அலைந்து கொண்டிருந்த நேரத்தில், அதிலும் காங்கிரஸ் கட்சி நாடு முழுவதற்கும் ஆளும் கட்சியாக இருந்த போழ்து ஆற்றோடு போகிற தண்ணீரை, ஐயா குடி, அம்மா குடி என்று பங்கு போட்டுக்கொண்டு அனுபவித்த காலத்தில் இவர் தன்னிடம் இருந்த பதவியையும் விட்டுவிட்டுக் கட்சிப் பணிக்குப் போகிறேன், மற்றவர்களும் அப்படிப் போகட்டும் என்று சொல்லி பதவி வேட்டைக்கு ஒரு முற்றுப்புள்ளி வைக்க நினைத்தார். பிரதமர் பண்டித ஜவஹர்லால் நேரு திகைத்துப் போனார். இப்படியொரு எண்ணம் உருவாகி, அதனை அமல்படுத்தத் தன்னையே முதல் ஆளாகவும் கொண்டு வந்து நிறுத்திய பெருந்தலைவரை நாவாரப் புகழ்ந்தார். விளைவு, தலைவர் உட்பட வெகு சிலரே பதவி விலகினர், ஆண்டாண்டு காலமாக மனித மனத்தில் வேரூன்றிக்கிடக்கும் பதவி மோகம் அத்தனை சீக்கிரம் விட்டு விலகிவிடுமா என்ன? எனினும் காமராஜ் திட்டம் என்பது வரலாற்றில் இடம் பெற்றுவிட்ட அரியதொரு தியாகத் திட்டம் என்பதில் ஐயமில்லை.

முடிவில் இன்னொரு முக்கிய செய்தியையும் சொல்லித்தான் தீரவேண்டும். பள்ளிக்கல்வி அதிகம் இல்லாதவர் பெருந்தலைவர் என்று சொல்வதுண்டு. ஆனால் நெருக்கமானவர்களுக்கு மட்டுமே தெரிந்த ஒரு உண்மை என்ன தெரியுமா? தலைவரின் ஆங்கில அறிவு அனைவரையும் திகைப்பில் ஆழ்த்தக் கூடியது. ஒரேயொரு மாதிரி மட்டும் இங்கு சொல்கிறேன். லால் பகதூர் சாஸ்திரி பிரதமராக இருந்த போது இலங்கைக்குச் சென்று அவர்களோடு ஒரு ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டு திரும்பியிருந்தார். சென்னையில் ராஜ்பவனில் நிருபர்கள் அவரைச் சந்தித்துக் கேள்விகள் கேட்டனர். ஒருவர் கேட்டார், “இப்போது நீங்கள் செய்துகொண்டிருக்கிற ஒப்பந்தத்தை தொடர்ந்து பதவிக்கு வரும் ஆட்சியாளர்கள் மதித்து நடப்பார்களா?” என்றார். அப்போது அருகில் இருந்த பெருந்தலைவர் ஆங்கிலத்தில் சொன்னார்:

“Don’t go and print any such suggestions in the paper. This is an agreement signed by two Democratic Governments. Just as any Democratic Government in India would honour this agreement, the successive Governments in Ceylon will also honour this agreement. That is the principle involved in it.”

பெருந்தலைவர், ஏழைப்பங்காளன் என்றெல்லாம் அழைக்கப்பட்ட அந்தத் தலைவரைப் பற்றி பத்திரிகையாளர் “சோ” எழுதிய வரிகளைச் சொல்லி இந்தக் கட்டுரையை நிறைவு செய்கிறேன்.

“விளம்பரத்தைத் துரத்திக்கொண்டு ஓடும் அரசியல் வாதிகளிடையே, விளம்பரம் தன்னைத் தேடி வந்தபோதும், அதைத் துரத்தி அடிக்கும் அரசியல்வாதியாகக் காமராஜர் வாழ்ந்தார்”.

வாழ்க பெருந்தலைவர் காமராஜ் புகழ்!

—ஜியாவுத்தீன்.

முன்னுரை:
கர்மவீரரைப் பற்றித் துவங்கும் முன் சமீபத்தில் மறைந்த நமது அன்பின் ஏபிஜே அப்துல் கலாம் அவர்களைப் பற்றிக்குறிப்பிடுவது இங்குப் பொருத்தமாக இருக்கும் என்று எண்ணுகிறேன். அவர் குடியரசுத் தலைவராக இருந்தபோதுகடைப்பிடித்த நேர்மையும், அரசு இயந்திரத்தைத் தனக்காகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளாததும், தன் குடும்பத்தினருக்கானசெலவுகளையும், வசதிகளையும், அரசாங்கக் கணக்கில் சேர்க்காமல், சொந்தப் பணத்தில் செலவு செய்ததையும், தன்பதவியைப் பயன்படுத்தி சொத்தோ லாபமோ அடையாததும், எந்தச் சூழ்நிலையிலும் தன் பதவியை தவறாகப்பயன்படுத்தாததும் என்று 5 வருடங்கள் பதவியில் இருந்தபோது அவர் நடந்துகொண்ட விதம் பற்றி சிலாகித்துப்பேசுகிறோம். பெருமைக்குரிய விஷயம், மனதுக்கு நிறைவான விஷயம். எனக்குத் தெரிந்து சமீப காலங்களில் இப்படிஉதாரணமாய் யாரும் வாழ்ந்ததாக நினைவிலில்லை. அதனால்தான் அப்துல் கலாம் ஐயா அவர்களை இந்தியா மட்டுமின்றிஅண்டை நாடுகளும் பெருமையுடன் கொண்டாடுகின்றன.

ஐந்து வருடப் பதவியில் அப்துல் கலாம் அவர்கள் நடந்து கொண்டதுபோல், தன் வாழ்நாள் முழுதும் பன்மடங்கு உயர்வாகநடந்து கொண்டவரே நம் அன்புக்குரிய கர்மவீரர். அவரது வாழ்க்கையைப் பாடமாகவும், வழிகாட்டுதலாகவும் ஏற்றுக்கொண்டுதான் அப்துல் கலாம் அவர்கள் தன் வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொண்டார் என்றுதான் எண்ணத் தோன்றுகிறது.மனித இன வரலாற்றில் மறையாமல் இடம்பிடித்தோர் எல்லோரது வாழ்வும் எத்தனை முறை படித்தாலும், கேட்டாலும்,நாம் இன்றைய அன்றாட வாழ்வில் கடைப்பிடிக்க முடியாததாக இருப்பதால்தான், அவர்கள் மாண்பு கொண்டவர்களாக,மகாத்மாக்களாக, மனிதரில் மாணிக்கங்களாக, மறையாப் புகழ் கொண்டவர்களாக வரலாற்றுப் பக்கங்களில் இடம்பிடித்து,மறையாமல் மக்கள் மனங்களில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். நபிகள் நாயகம், இயேசு பிரான், புத்தன், மகாத்மா காந்திஎன்கிற வரிசையில், கர்ம வீரரின் வாழ்க்கையும் நாம் எளிதில் கடைப்பிடிக்க முடியாத ஒரு வாழ்க்கையாக இருந்ததேஅவர் ஒரு மகோன்னத மனிதர் என்பதற்கு அத்தாட்சி. அவரின் வாழ்க்கையைப் பாடமாக போதித்தும் யாராலும் அவர் போல்நடந்துகொள்ள முடியவில்லை, முடியவும் முடியாது. அந்த அளவுக்கு எட்டாத உயரத்தில் இருக்கும் ஒரு மாபெரும்மனிதரைப் பற்றி, 1000 வார்த்தைகளில் கட்டுரை என்பது, கவியரசரின் வார்த்தைகளில் ‘கங்கை வெள்ளம் சங்குக்குள்ளேஅடங்கிவிடாது’ என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.

என் வாழ்வின் துரதிர்ஷ்டம்:
அந்த மாமனிதரைப் பார்க்க என் வாழ்வில் வாய்த்த ஒரே ஒரு சந்தர்ப்பத்தைத் தவறவிட்டதை இன்றும் எனக்கு நேர்ந்த ஒருசாபமாக எண்ணிக்குமைந்து கொண்டுள்ளேன். ஆம்! 1973 அல்லது 74ம் வருடம் ஒருமுறை சேலம் மாவட்டம் மேட்டூர்அருகே ஒரு கிராமத்தில், அவரது பொதுக்கூட்டம் நடைபெறுவதாக இருந்தது. என் தந்தையுடன் 7 மணி அளவுக்குச் சென்றுகாத்திருந்தோம், அப்போதிருந்த போக்குவரத்து வசதிகளால் தலைவர்கள் தாமதமாக வர நேர்வதைத் தவிர்க்க முடியாதவிதிக்கு, கர்மவீரரும் விலக்கல்ல. இரவு 9.30 மணிவரை அவர் வராததால், என் தந்தை இரவு நேரப்பணிக்கு 10மணிக்குப்போக வேண்டி இருந்ததால், அதற்கு மேலும் காத்திருக்க முடியாமல் கனத்த மனதுடன் வீடு திரும்பினோம். மறுநாள்காலை தன் தந்தையுடன் சென்றிருந்த என் நண்பன் காமராசரைப் பார்த்தேன் என்று சொன்னபோது, பொறாமைஊற்றெடுத்தது உண்மை. அதன்பின் அவனிடம் நான் கேட்ட கேள்விகளால், அவன் கோபமுற்று, ‘டேய், அவர் வந்தாரு,பேசுனாரு, பாத்தேன், கேட்டேன், அவ்வளவுதான், இதுக்கு ஏண்டா இத்தனைக் கேள்வி கேக்குறே?’ என்றான். அந்தமாமனிதரைப் பார்க்கும் வாய்ப்பை நான் இழக்க ஏதோ ஒரு சாபம்தான் காரணம் என்று இன்றும் என் மனதில் ஒரு ஆதங்கம்உண்டு. அந்த அளவுக்கு என்னுடைய 9வது வயதிலேயே காமராசர் என்னுடைய மனதில் நல்ல இடம் பிடித்திருந்தார்.துரதிர்ஷ்டவசமாக அதன்பிறகு அவரைப் பார்க்கும் வாய்ப்பு கிட்டாமலே போனது.

எனக்கு நடிகர் திலகம் சிவாஜியை மிகவும் பிடிக்கும், சிவாஜிக்கு காமராசரைப் பிடிக்கும், அதனால் எனக்கும் காமராசரைப்பிடிக்கத் துவங்கியது. அப்போது பத்திரிகைகளில் வந்த செய்திகளால் அவரைப்பற்றி ஓரளவுக்குப் படித்து அறிந்திருந்தேன்.அதன்பின், பல சந்தர்ப்பங்களில் கேள்வி ஞானத்தினாலும், பத்திரிகைகள் வாயிலாகவும், பலரது அனுபவப் பகிர்வுகளாலும்,காமராசரைப் பற்றி அறிந்த ஒவ்வொரு தகவலும் உள்ளத்தில் ஆழப் பதிந்து அவரது உருவை மிகப் பிரம்மாண்டமாய்ப் பதியவைத்துள்ளன என்றால் மிகையில்லை. காமராசருடன் எப்போதும் சிவாஜி இருந்ததாலேயே, சிவாஜியை இன்னும்அதிகமாகப் பிடித்தது என்பதும் உண்மையே. ஆனால், அத்தகைய ஒரு மனிதரின் அருகாமையில் இருந்தும் சிவாஜிஅவர்கள் சரியான அரசியல் பாடத்தைக் கற்றுக் கொள்ளாதது, ஒரு வகையில் ஏமாற்றமே.

தங்கத் தலைவர்:
காமராசரைப் பற்றி, இனி யாரும் புதிதாக எதுவும் கண்டுபிடித்தோ, அறிந்தோ, அகழ்வாராய்ச்சி செய்தோ, விசாரித்தோஎதுவும் சொல்லிவிடப் போவதில்லை. அவரது வாழ்க்கை ஒரு திறந்த புத்தகம். அவரது தாயார் தொடங்கி, அவரதுஉறவுகள், நண்பர்கள், அவரது இறுதித்தருணம் வரை உடனிருந்த உதவியாளர், அவரைப் பின்தொடர்ந்து சென்றுஅறிந்திருந்த பத்திரிகைகள், அவருடன் தொடர்பிலிருந்த தலைவர்கள், அவருடன் நட்பு பாராட்டிய நல்ல உள்ளங்கள்,அவரால் பயன்பெற்ற பாமர மக்கள் என்று அனைவரும் அவரைப் பற்றி அனைத்தையும் சொல்லிவிட்டார்கள். இங்கே நாம்செய்ய வேண்டியது, அவர் எந்த அளவுக்கு நம் மனதில் நிறைந்துள்ளார், என்ன விதமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளார்,அவரின் நினைவைப் போற்றும் வகையில் என்ன செய்ய முடியும், அவரது வாழ்வில் நிகழ்ந்த சுவாரஸ்யமான நிகழ்ச்சிகள்என்ன என்று அசைபோடுவதுதான் நம்மால் முடியும். ஒரு ஜனரஞ்சகமான திரைப்படம் போல, அவரைப்பற்றி அறிகிறசெய்திகள் அனைத்துமே ஆச்சரியமான விஷயங்களே! இப்படிக்கூட ஒரு மனிதர் சிந்திக்க முடியுமா? கேள்வி கேட்கமுடியுமா? தாழ்ந்துபோக முடியுமா? தாக்கம் ஏற்படுத்த முடியுமா? விட்டுக்கொடுக்க முடியுமா? விடை காணமுடியுமா?வீரியமாய் செயலாற்ற முடியுமா? வீடு வீடாகத் தன் பெயரைத் தானே அறியாமல் பதிக்க முடியுமா? மக்கள் மனங்களை தன்செய்கைகளால் நிரப்ப முடியுமா? ஏழைகளின் வீடுகளில் நீக்கமற நிறைந்து நீங்காப் புகழ் பெற முடியுமா? என்றுகேள்விகளாய் நம் மனதைத் துளைக்கும் அந்த உத்தம மனிதரின் வாழ்க்கை எண்ணிப் பார்க்க முடியா உயரத்தில்நட்சத்திரமாய் அவரை ஜொலிக்க வைத்துக் கொண்டிருக்கிறது.

மனிதருள் மாணிக்கம்:
இன்றைய மலிவான அரசியல் களத்தில் மாமனிதர்களாய்த் தங்களை நிலைநிறுத்திக் கொள்ள சுயவிளம்பரங்களாலும்,கையூட்டுக் கொடுத்து காவடி தூக்க வைத்தும், தன் கட்சிக்காரர்களைக் கொண்டு புகழ்மாலையைப் பாமாலையாக்கித்துதிபாடவைத்தும், அரசு செலவில் அன்றாடம் தன் பெயரைப் பிரபலமாக்கியும் முயற்சி செய்யும் நவீன ‘மகாத்மா’க்களுக்குநடுவே கர்மவீரர் ஒரு பிரகாசமான சூரியனாய் நிலைகொண்டுள்ளார் என்பதும் உண்மை. காந்தியடிகள், பதவியில்இல்லாமல் தன் வாழ்க்கையை எளிமையாக்கிக் கொண்டவர். அதில் வியப்பில்லை. அது அவரது வாழ்க்கையின் இயல்பாகமாறிப் போனது. ஆனால், பதவி கிடைத்தும் தன் எளிமையில் எந்த மாற்றமும் இல்லாமல் இருப்பதும், அப்பதவியினால்கிடைக்கக் கூடிய பலன்களில் அணுவளவும் அனுபவிக்காமல் மறுப்பதும் அதனினும் உயர்ந்த பண்பாகும். வாய்ப்புகளேகிட்டாத ஒருவன் தவறே செய்யவில்லை என்று சொல்வதைவிட, வாய்ப்புகள் கிட்டியும் தவறு செய்யாமல் மனதைக்கட்டுப்படுத்துபவன் மனிதரில் மாணிக்கம் ஆவான். அந்த வகையில், கர்மவீரர் அவர்கள் நிச்சயம் ஒரு ‘மனிதருள்மாணிக்கம்தான்!’.

படிக்காத மேதை:
படிக்காத மேதை என்று அவரைச் சொல்கிறோம். ஆம்! அவர் பள்ளிப் படிப்பைப் படிக்காத பேதைதான், ஆனால் அனைத்துமக்களின் மனங்களையும் படித்த மாமேதை! அவர் அரசியலைப் படித்தார், ஏழை மக்கள், பணக்கார மக்கள், நடுத்தர மக்கள்என்று அனைத்துத் தரப்பு மக்களின் வாழ்க்கையைப் படித்தார். நம் தேசத்தின் வலிமை என்ன, பலவீனங்கள் என்ன, தேவைஎன்ன, தேவையற்றவை என்ன, செய்ய வேண்டியது என்ன, செய்யக்கூடாதது என்ன, தேடவேண்டியது என்ன, தேடாமல்இருக்க வேண்டியது என்ன, பார்க்க வேண்டியது என்ன, பார்க்கக் கூடாதது என்ன என்று எத்தனையோ விஷயங்களைப்படித்து ‘படிக்காத மேதை’யாகத் திகழ்ந்தார். பள்ளிப்படிப்பைத் தொடர முடியாமல் போனதால்தான் நமக்கு ஒரு கர்மவீரர்கிடைத்தார். அவர் தொடர்ந்து படித்திருந்தால், நமக்கு இப்படி ஒரு மாமேதை கிடைத்திருப்பாரா என்பது சந்தேகமே!

அவர் ஏழைப்பங்காளன்தான், பணக்காரர்கள் எப்படி ஏழைகளின் பங்குகளைப் பிடுங்குகிறார்கள் என்பதை உணர்ந்ததால்,ஏழைப் பங்காளனாக இருந்து அவர்களுக்குரிய பங்குகளை சேதாரமின்றிப் பெற்றுத்தந்தார். அவர் காமராச நாடார், ஆயினும்அவர் பதவிகளை நாடார் என்று பாராட்டப் பட்டார். எந்தப் பதவிக்கும் அவர் விருப்பப்பட்டதில்லை, காரணம் அனைத்துப்பதவிகளும் அவருடன் ஒட்டிக்கொள்ள விரும்பின. அவர் பதவிகளைத் துறந்தார், காரணம் அவற்றால் வரும் சுகங்களைமறந்தார், மறுத்தார். எந்தப் பதவிக்கும் உரிய பணி செய்யாமல் அப்பதவியில் ஒட்டிக் கொண்டிருக்க அவர்விரும்பியதில்லை. காரணம், அப்படி அப்பதவியில் ஒட்டிக் கொண்டிருந்தால், அதற்குரிய மரியாதை தன்னோடு ஒட்டாதுஎன்று தெரிந்து வைத்திருந்தார். இன்று பதவியை பதவி என்று சொல்லாமல், பொறுப்பு என்றுதான் சொல்கிறோம் என்றுயார் யாரோ பேசுகிறார்கள், இதை தன் வாழ்நாளில் வாழ்ந்து காட்டியவர் கர்மவீரர் என்றால் மிகையில்லை. ஆம்! அவர்பதவிகளை பதவியாக எண்ணாமல், அது மக்களுக்கு ஆற்ற வேண்டிய பணிகளை நிறைவேற்றக் கிடைத்த ஒருவாய்ப்பாகத்தான் எண்ணினார். மக்கள் பணியும், தேசப் பணியும் தன் கடமைகள் என்று எண்ணியதால்தான், அந்தமாமனிதர் திருமணம்கூட செய்து கொள்ளாமல் நாட்டு நலனே தன் நலன் என்று இறுதிமூச்சுவரை வாழ்ந்து மறைந்தார்.

சிவகாமியின் செல்வன்:
கர்மவீரர் அவர்கள் ‘சிவகாமியின் செல்வன்’ என்று போற்றப்படுகிறார். ஆயினும் அந்த சிவகாமிக்கேகூட எந்தச் சலுகையும்காட்டாதவர் என்பது, இறைவன் அவருக்குப் பிரத்தியேகமாகப் படைத்து வழங்கிய இணையில்லாத இரும்பு இதயத்தின்இயல்பான கட்டுப்பாடேயன்றி வேறென்ன? தன் அன்புக்குரிய ஒரு தாய், மாநில முதல்வராயிருக்கிற தன் மகனிடம்போர்வை ஒன்றும், மின்விசிறி ஒன்றும் கேட்க, போர்வை தேவையெனில், மின்விசிறி தேவையில்லை, மின்விசிறிதேவையெனில் போர்வை தேவையில்லை. என்னால் ஏதாவது ஒன்றைத்தான் வாங்கித் தர முடியும், எது வேண்டும் என்றுமுடிவு செய்து சொல் என்று தாய்க்கே பதில் சொன்ன அந்த மனவலிமை, இப்புவியில் வேறு யாரிடமாவதுகண்டிருக்கிறோமா? அன்னை தண்ணீர் சுமந்து வர சிரமப்படுகிறார் என்று பஞ்சாயத்துக் குழாயை அவர் வீட்டு வாசலில்பதிக்கச் சொல்லி பரிந்துரைக்கச் சொன்ன உறவினரிடம், என் தாய்க்கு மட்டும் என்ன விதிவிலக்கு? அது என்வேலையில்லை, வேண்டுமானால் பஞ்சாயத்துத் தலைவரிடம் விண்ணப்பித்துப் பாருங்கள் என்று சொன்ன நேர்மை,இன்று எந்த ஒரு தலைவனுக்காவது உண்டா? இவையெல்லாமே அந்தச் சிவகாமியின் செல்வனுக்கு மட்டுமே உண்டு!அதனால்தான், மக்களுக்கு அருகே போவதே பாவம் என்றும், பயம் என்றும், தேவையற்றது என்றும் எண்ணுகிற பேடித்தலைவர்களுக்கிடையே, மக்களோடு மக்களாக நெருங்கிப் பழகி, அவர்களது தேவையென்ன, எதிர்பார்ப்பு என்ன என்பதைப்புரிந்துகொண்டு, அதற்கேற்ப திட்டங்கள் வகுக்க அவரால் முடிந்தது. அதன் வெளிப்பாடாகத்தான், சாத்தனூர் என்றும்,கிருட்டிணகிரி அணை என்றும், பள்ளிகளாகவும், சத்துணவாகவும், தொழிற்சாலைகளாகவும், தொழிற்பேட்டைகளாகவும்இன்னும் பலவாறாக அவர் பெயரைப் பறைசாற்றும் பல நினைவுத் தூண்களை தமிழகமெங்கும் காண்கிறோம்.

இந்திய அளவில் அரசியல் நெருக்கடிகள் ஏற்பட்டபோது, சரியான அணுகுமுறை, ஆலோசனை என்று அவற்றைத் தீர்க்கும்திறன் பெற்றிருந்தார். அரசியலில் வெற்றிடம் ஏற்பட்டபோது, அங்கே யாரைப் பொருத்த வேண்டும் என்பதைத்துல்லியமாகக் கணித்தார். இந்திய உயர்பதவிகள் அவரைத் தேடிவந்த போதும், நேர்வழியிலோ, குறுக்கு வழியிலோஅவற்றை தனக்கு சாதகமாக மாற்றிக்கொள்ளாமல், பெருந்தன்மையாக மற்றவருக்கு விட்டுக் கொடுத்தார். அதனால்தான்,அகில இந்தியாவின் ஒரே ‘கிங் மேக்கர்‘ என்று புகழப்படுகிறார். பள்ளிக்கு வராத சிறுவர்களைக் கட்டாயப்படுத்தாமல்,அவர்கள் வராததற்குக் காரணம் என்ன என்று ஆராய்ந்ததால்தான், மதிய உணவுத் திட்டம் வந்தது. பள்ளிக்குப் படிக்கபிள்ளைகள் வந்தார்கள். நீராதாரத்தைப் பெருக்க வேண்டும் என்று அணைகள் கட்டியதால்தான், விவசாயிகளின் வாழ்க்கைசெழிப்படைந்தது. தொழிற்சாலைகளை உருவாக்கியதால், தொழில் வளர்ச்சி பெருகியது, இளைஞர்களுக்கு வேலைவாய்ப்புகள் உருவாயின.

தமிழனின் நன்றியுணர்ச்சி:
இத்தனையும் செய்தும் அந்த மாமனிதரையே தேர்தலில் தோற்கடித்தோமே, அதுதான் சராசரித் தமிழனின் ‘மாண்பு’!தனித்தன்மை! நன்றியுணர்ச்சி! இத்தனை நல்லவைகளைச் செய்த அந்த மனிதரைத் தோற்கடிக்குமளவு, அவர் செய்த தவறுஎன்ன? இன்றும் யாராலும் பதில் சொல்ல முடியாத கேள்வி, வரலாற்றுக்கே விடை தெரியாத வற்றாத கேள்வி! தமிழர்வரலாற்றில் அழிக்க முடியாத வடுவாய்ப் பதிந்துள்ள அருவருப்பான அரசியல் பக்கங்கள்!

இயேசுவை சிலுவையில் அறைந்ததும், நபிகள் நாயகம் மீது குப்பை வாரிப் போட்டதும் போல, மாமனிதர்களை, மனிதகுலம் நயவஞ்சகம் செய்தது என்ற நியதிக்கேற்ப, காமராசரையும் தோற்கடித்தோம். பதவியைத் தந்தவரையே, அவசரநிலைப் பிரகடனம் மூலம் மனம் நோகச் செய்து, அந்த மன உளைச்சலே அவரது உயிரைக் காவு வாங்கவும் வைத்தோம்என்பது வரலாற்றில் பதிந்து போன களங்கமான பக்கங்கள்! இன்றும் ஆளும் கட்சிகளும், ஆள நினைக்கும் கட்சிகளும், ஏன்,காமராசருக்கு எதிராக அரசியல் செய்த கட்சிகளும்கூட ‘காமராசர் ஆட்சி’யைக் கொண்டு வருவோம் என்றுசொல்வதிலேயே தெரியவில்லையா, அவரது ஆட்சி எப்படி இருந்தது என்று. அப்படிக் குறைசொல்லவே முடியாத அளவுஆட்சி நடத்தியதாக யாரையுமே குறிப்பிட்டுச் சொல்ல முடியாது. ‘காமராசர் ஆட்சி’யைக் கொண்டு வருவோம் என்றுசொல்பவர்கள் யாருமே அவரின் வாழ்வைப் பின்பற்றி, ஒரு சதவீதம் அளவேனும் நடந்து கொள்கிறார்களா என்றால்,இல்லை என்றுதான் சொல்ல வேண்டி வரும்! இனி ஒரு ஆட்சி, காமராசர் ஆட்சிபோல் வர வாய்ப்பே இல்லை என்பது,மறுக்க முடியாத ஏக்கமான உண்மை.

முடிவுரை:
பதவி கிடைத்தவுடன், விரைவாகப் பணம் பண்ணி, பார்க்கும் இடங்களெல்லாம் தன் பெயரில் மாற்றி, கட்டிடங்களும்,கடைகளும், தொழில்களும் துவங்கி, தனக்கும் தனக்குப் பிறகு தன் சந்ததியினரும் மகிழ்ந்திருக்கவும், தன் உறவினர்கள்,நண்பர்கள் பெயர்களிலெல்லாம் சொத்து சேர்க்கவும் வாய்ப்பிருக்கும் அரசியலில், ஆலாய்ப் பறக்கும் நிகழ்காலஅரசியல்வாதிகள்/அதிகாரிகள், மக்களுக்கு நல்லது செய்தால், இறுதியில் ஒரு பாழடைந்த வீட்டை நினைவிடமாகவும்,படித்த பள்ளிக்கு பெயராகவும், ஏதோ ஒரு தெருவுக்குப் பெயராகவும், தன் சாதி போராட ஒரு காரணியாகவும் மட்டுமேஇருக்க முடியும் என்கிற உண்மையை உளமார உணர்ந்திருப்பதால்தானோ, காமராசர் போல யாருமே மாறமுயற்சிப்பதில்லை என்று தோன்றுகிறது.

தன் பிள்ளைகூட தன் பெயரைக் காப்பாற்றாமல் போகக் கூடும் என்பதை முன்கூட்டியே உணர்ந்ததினால்தானோ,அம்மாமனிதர் தன் சந்ததியை வளர்க்காமல் விட்டுப் போனார்? நல்ல மனிதர்களுக்கெல்லாம் நேரடி வாரிசுகள் இல்லாதுபோவதே, அவர்கள் உன்னதமான மனிதர்கள் என்று உலகுக்கு உணர்த்த இறைவன் செய்யும் ஏற்பாடுதான் போலும்.

‘தோன்றிற் புகழொடு தோன்றுக – அஃதிலார்
தோன்றலின் தோன்றாமை நன்று’

‘நம் பிறப்பு ஒரு சம்பவமாக இருக்கலாம், ஆனால் நம் இறப்பு ஒரு சரித்திரமாக இருக்க வேண்டும்’

என்று சொன்ன அப்துல் கலாம் அவர்களின் வாக்குக்கேற்ப, எங்கோ ஒரு கிராமத்தில் சிவகாமி அம்மாளின் மகன் என்று ஒருசம்பவமாகத் தோன்றிய காமராசர் என்பவர், கர்மவீரர் என்னும் குறியீட்டால், சாதனைகள் புரிந்து சரித்திரமாக மாறிஇன்றும் புகழுடன் திகழ்கிறார் என்றால், அவர் ஒரு ‘தங்கத் தலைவன், கர்மவீரன்’தான் என்பதில் ஐயமும் தோன்றுமோ?

சிறந்த நிர்வாகத்தாலும், புத்திக்கூர்மையாலும், நேர்மையாலும், எளிமையாலும், தனித்துவமிக்க அணுகுமுறையாலும்,அனுபவங்களாலும், தன் வாழ்வில் நடைபோட்ட விதத்தாலும் தன் புகழை நம்முள் விட்டுப்போனது, கர்மவீரரின் சாதனை!அவரின் ஆட்சி யார்மூலமாவது மீண்டும் வராதா என்று அனுதினம் ஏங்க வைப்பதே இன்றைய ஆட்சியாளர்களின்,அரசியல்வாதிகளின், அதிகாரிகளின் சாதனை! நமக்கு நேர்ந்த வேதனை! இதுவும் நாம் வாங்கிவந்த வரமென்று உணர்ந்து, அம்மாமனிதனின் நினைவுகளை நெஞ்சில் சுமந்துகொண்டே வாழ்க்கைப் பாதையில் நடைபோடுவோம்!

வாழ்க கர்மவீரர் காமராசர்! வளர்க அவரது புகழ்!

—திருக்குவளை மீ.லதா.

தமிழ்நாட்டின் தலைமகன்
இந்தியாவின் பெருந்தலைவன்
பிள்ளை மனம் கொண்ட தங்கமகன்
கம்பீர நடை கொண்ட சிங்கமகன்
செல்வம் சேர்க்காத செல்வமகன்
ஏழைகளின் செல்ல மகன்
சாதனைகளின் சரித்திர நாயகன்…
எங்கள் கல்விக்கண் திறந்த
ஐயா உங்கள் பாதம் பணிகிறோம்

தந்தை பெரியார் அவர்களால் தமிழ் நாட்டின் இரட்சகர் என்று அழைக்கப்பட்ட கல்வி வள்ளல் பெருந்தலைவர் காமராசர். நூற்றுப் பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன் மிகச் சாதாரண குடும்பத்தில் பிறந்து ஆறாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே கல்வி பயின்று, தம் கடுமையான உழைப்பால் அகில இந்தியத் தலைவர் என்ற அளவுக்கு உயர்ந்த காமராசர் பெயரால், கால் நூற்றாண்டுக்கு முன் டெல்லியில் ஓர் அறக்கட்டளை தொடங்கப்பட்டது.

அதன் காரணம் என்னவென்று கேட்டபோது இந்தியாவில் ஒருவர் அகில இந்தியத் தலைமைப் பொறுப்புக்கு வரவேண்டுமென்றால் அவர் முதலில் மேல்சாதிக்காரராக, குறிப்பாகப் பார்ப்பனராக இருக்க வேண்டும். ஒரு பாரம்பரியமிக்கக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவராக இருக்க வேண்டும். அவர் மேல்நாட்டுப் படிப்புப் படித்திருக்க வேண்டும். அடுத்தபடியாக அவர் வடநாட்டுக்காரராக இருக்க வேண்டும். அதிலும் இந்திக்காரராக இருக்க வேண்டும். அதைவிட முக்கியமாக அவர் சிவப்பு நிறத்தவராகப் பார்ப்பதற்குக் கவர்ச்சிகரமாக இருக்க வேண்டும். இந்த ஆறு அடையாளங்களில் ஒன்று கூட இல்லாமல் ஓர் அகில இந்தியத் தலைவராக வந்தார் என்றால் அது காமராசர் ஒருவர்தான் என்று பதில் சொன்னார்கள்.

கறுப்புக் காந்தி என்றழைக்கப்பட்ட காமராசர்தான் இந்தியாவின் முதல் பிரதம மந்திரியாக இருந்த ஜவகர்லால் நேரு மறைந்தபோது லால்பகதூர் சாஸ்திரியை ஏகமானதாகத் தேர்வு செய்தவர். அவரது திறமையை, பெருமையை உலகமே பாராட்டியது.

அன்றைக்கு 16 ஆயிரம் மக்கள் மட்டுமே வசித்து வந்த விருதுநகரில் மேகவர்ணம் என்ற பிரிவினரைச் சேர்ந்த பிரபல வியாபாரியான குமாரசாமி நாடார் – சிவகாமி அம்மையாருக்கு 1903-ஆம் ஆண்டு ஜூலை 15 ஆம் நாள் காமராசர் பிறந்தார். அங்கே சத்திரிய வித்தியா சாலை என்ற பள்ளியில் அவர் 6-ஆம் வயதில் சேர்க்கப்பட்டார். இந்தப் பள்ளிக் கூடத்திற்கு ஒவ்வொரு மாணவரும் ஒவ்வொரு கைப்பிடி அரிசி கொண்டு போய் கொடுக்கவேண்டும். ஆதலால் இப்பள்ளி பிடியரிசிப் பள்ளிக்கூடம் என்று அழைக்கப்பட்டது. காமராசரின் 12-ஆம் வயதிலேயே அவரது தந்தையார் எதிர்பாராது முடிவெய்திய காரணத்தால் அவரது பள்ளி செல்லும் வாய்ப்பு நிறுத்தப்பட்டது.

1920-ஆம் ஆண்டு, காந்தி அறை கூவல் விடுத்த ஒத்துழையாமைப் போராட்டத்தின்போது காமராசர் அதை ஏற்று, போராட்டத்தில் பங்குகொண்டார். விருதுநகரில் மட்டுமன்றி சுற்று வட்டார கிராமங்கள் எல்லாவற்றுக்கும் நடந்தே சென்றுதான் பிரச்சாரம் செய்தார். ஒரு முறை 60 கிலோ மீட்டர் சுற்றி மதுரைக்கு நடந்து சென்று கட்சிப் பணியாற்றி விட்டுத் திரும்பி வந்தார்.

1924-ஆம் ஆண்டு, தந்தை பெரியார் கேரள மாநிலம் வைக்கத்தில் நடத்திய போராட்டத்தில் ஒரு தொண்டராக காமராசர் விருதுநகரிலிருந்து சென்று வந்தார்.
காங்கிரஸ் தலைவராக 1940-இல் காமராசர் வெற்றி பெற்றார். அப்போது அவரைத் தேசத்துரோகி எனக் குற்றம் சாட்டி பிரிட்டிஷ் அரசு கைது செய்து சிறையில் அடைத்தது.

1941-ஆம் ஆண்டு, அவர் சிறையில் இருந்தபோதே விருதுநகர் நகராட்சித் தலைவ ராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். சிறையிலிருந்து விடு தலையாகி வெளியே வந்து நகராட்சித் தலைவர் என்ற முறையில் கூட்டத்தை நடத்தி விட்டுப் பின் அந்தப் பதவியை ராஜிநாமா செய்துவிட்டார். இந்தப் பதவியில் இருந்தால் காங்கிரஸ் கட்சியின் இதர கட மைகளையெல்லாம் கவனித்துச் செய்ய முடியாது என்ற காரணத்தால்தான் அப்பதவியிலிருந்து விலகினேன் என்று அவர் சொன்னார். அதுபோலவே பொதுத்தொண்டு செய்பவருக்குத் திருமணம் ஒரு தொல்லை என்று முடிவு செய்து திருமணத்தைத் தவிர்த்து கடைசிவரை பிரமச்சாரியாகவே வாழ்ந்து தொண்டாற்றினார்.

காமராஜரின் தமிழகம் இந்தியாவின் மற்ற மாநிலங்களுக்கு முன்னோடியாய் இருக்கிறது என்று முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் பாபு ராஜேந்திர பிரசாத் சொல்லி இருக்கிறார்.

காமராசர் பற்றிய குறிப்பு:
காமராஜருக்குக் கோபம் வந்து விட்டால் அவ்வளவுதான், திட்டித் தீர்த்து விடுவார். ஆனால் அந்தக் கோபம் மறுநிமிடமே பனி கட்டி போல கரைந்து மறைந்து விடும்.

தமிழ்நாட்டில் எந்த ஊர் பற்றி பேசினாலும், அந்த ஊரில் உள்ள தியாகி பெயர் மற்றும் விபரங்களை துல்லியமாகச் சொல்லி ஆச்சரியப்படுத்துவார்.

தனது பாட்டி இறுதிச் சடங்கில் கலந்து கொண்ட காமராஜர் தோளில் துண்டு போடப்பட்டது. அன்று முதல் காமராஜர் தன் தோளில் துண்டை போட்டுக் கொள்ளும் பழக்கத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டார்.

கதர்த்துண்டுகள் அணிவித்தால் காமராஜர் மிக, மிக மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக் கொள்வார். ஏனெனில் அந்தக் கதர்த்துண்டுகள் அனைத்தையும் பால மந்திர் என்ற ஆதரவற்றோர் இல்லத்துக்குக் கொடுத்து விடுவார்.

1966-ம் ஆண்டு ஜெய்ப்பூரில் நடந்த காங்கிரஸ் மாநாட்டில் பேசிய காமராஜர், “மக்களுக்குக் குறைந்த விலையில் பொருட்களை வழங்கும் தொழில்களை நிறையத் தொடங்க வேண்டும்” என்றார். இந்த உரைதான் இந்திய பொருளாதார துறையில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியது.

பெருந்தலைவரை எல்லாரும் காமராஜர் என்று அழைத்து வந்த நிலையில் தந்தை பெரியார்தான் மேடைகள்தோறும் “காமராசர்” என்று கூறி நல்ல தமிழில் அழைக்க வைத்தார்.

காமராஜருக்கு “பச்சைத்தமிழன்” என்ற பெயரை சூட்டியவர் ஈ.வெ.ரா.பெரியார்.

பிரதமர் நேரு, காமராஜரை பொதுக் கூட்டங்களில் பேசும் போதெல்லாம், “மக்கள் தலைவர்” என்றே கூறினார்.

தமிழ்நாட்டில் காமராஜரின் காலடி தடம் படாத கிராமமே இல்லை என்று சொல்லும் அளவுக்கு அவர் எல்லாக் கிராமங்களுக்கும் சென்றுள்ளார். இதனால்தான் தமிழ்நாட்டின் பூகோளம் அவருக்கு அத்துப்படியாக இருந்தது.

காமராஜர் திட்டத்தின் கீழ் காமராஜரே முதன் முதலாக தாமாக முன் வந்து 2.10.1963ல் முதல் அமைச்சர் பதவியை ராஜிநாமா செய்தார்.

காங்கிரஸ் கட்சியை மிக, மிகக் கடுமையாக எதிர்த்து வந்தவர் ராமசாமி படையாச்சி, அவரையும் காமராஜர் தன் மந்திரி சபையில் சேர்த்துக் கொண்ட போது எல்லோரும் ஆச்சரியப்பட்டனர்.

சட்டத்தைக் காரணம் காட்டி எந்த ஒரு மக்கள் நலத் திட்டத்தையும் கிடப்பில் போட காமராஜர் அனுமதித்ததே இல்லை. “மக்களுக்காகத்தான் சட்டமே தவிரச் சட்டத்துக்காக மக்கள் இல்லை” என்று அவர் அடிக்கடி அதிகாரிகளிடம் கூறுவதுண்டு.

தவறு என்று தெரிந்தால் அதைத் தட்டி கேட்கக் காமராஜர் ஒரு போதும் தயங்கியதே இல்லை. மகாத்மா காந்தி, தீரர் சத்தியமூர்த்தி உள்படப் பலர் காமராஜரின் இந்தத் துணிச்சலால் தங்கள் முடிவை மாற்றியது குறிப்பிடத்தக்கது.

காமராஜர் எப்போதும் “முக்கால் கை” வைத்த கதர்ச் சட்டையும், 4 முழு வேட்டியையும் அணிவதையே விரும்பினார்.

காமராஜர் அவர்கள் திருநெல்வேலி மக்கள் மீது அளவு கடந்த பாசம் வைத்திருந்தார்

காமராஜரின் எளிமை நேருவால் போற்றப்பட்டிருக்கிறது. ‘எனக்குத் தெரிந்து இவருடைய சட்டைப் பையில் பணம் இருந்ததில்லை’ என்று நேரு குறிப்பிட்டதுண்டு.

காமராஜர் நாளிதழ்களை படிக்கும் போது எந்த ஊரில் என்ன பிரச்சினை உள்ளது என்பதை உன்னிப்பாகப் படிப்பார். பிறகு அந்த ஊர்களுக்குச் செல்ல நேரிடும் போது, அந்தப் பிரச்சினை பற்றி மக்களுடன் விவாதிப்பார்.

காமராஜர் ஒரு தடவை தன் பிரத்தியேக பெட்டிக்குள், இன்சைடு ஆப்பிரிக்கா, என்ட்ஸ் அண்ட் மீன்ஸ், டைம், நியூஸ்வீக் ஆகிய ஆங்கில இதழ்களை வைத்திருப்பதைக் கண்டு எழுத்தாளர் சாவி ஆச்சரியப்பட்டார்.

காமராஜரின் தன்மானம்:
காமராஜர் நாகர்கோவில் தொகுதியில் எம்.பி.யாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு டெல்லியில் தங்கி இருந்தபோது, அமெரிக்க அதிபர் நிக்சன் இந்தியா வந்தார். காமராஜரைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டு, அவரைச் சந்திக்க விரும்பினார். ஆனால் காமராஜர் சந்திக்க மறுத்து விட்டார். உடனே உதவியாளர் அதிர்ச்சி அடைந்து, ”உலகமே பெருமைப்படும் அமெரிக்க அதிபரே உங்களைப் பார்க்க விரும்பும் போது…” என்று இழுத்தார். அதற்குக் காமராஜர் நிதானமாகப் பதில் சொன்னார், ”அவரு பெரிய ஆளா இருக்கலாம்ன்னேன். யார் இல்லைன்னது? நம்ம ஊர் அண்ணாதுரை அமெரிக்கா போனாரு, இதே நிக்சனை பார்க்க விரும்பினாரு. ஆனா இந்த நிக்சன் பார்க்க முடியாதுன்னு சொல்லிட்டாருன்னேன். நம்ம ஊர்க்காரரைப் பார்க்க விருப்பமில்லாதவரை நாம ஏன் பார்க்கணும்னேன்?” என்றார்

விவசாயிகள் பெரும்பங்கு நம்பிக்கொண்டிருக்கும் பாசனத்திட்டங்கள் காமராஜ் உருவாக்கியவை!
அவர் ஆட்சி ஏற்றபோது தமிழகத்தில் இருந்தது 3 சர்க்கரைத் தொழிற்சாலைகள்.
அவர் ஆட்சி விட்டு இறங்கிய போது 14!!!

இன்னும் சொல்லவோ?
159 நூல் நூற்பு ஆலைகள்
4 சைக்கிள் தொழிற்சாலைகள்
6 உரத் தொழிற்சாலைகள்
21 தோல் பதனிடும் தொழிற்சாலைகள்
2 சோடா உற்பத்தித் தொழிற்சாலைகள்
ரப்பர் தொழிற்சாலை
காகிதத் தொழிற்சாலை
அலுமினிய உற்பத்தித் தொழிற்சாலை
கிண்டி, விருதுநகர், அம்பத்தூர், ராணிப்பேட்டை, மதுரை, மார்த்தாண்டம், ஈரோடு, காட்பாடி, தஞ்சாவூர், திருச்சி…என்று தமிழகத்தில் 20 தொழிற்பேட்டைகள் உருவாக்கினார்.
(பட்டியலில் இன்னும் சில விடுபட்டுள்ளன)

மனசாட்சியோடு கொஞ்சம் சிந்தித்துப் பாருங்கள் தோழர்களே!
காமராஜ் ஆட்சி புரிந்தது 9 ஆண்டுகள்தான்!

அவர் 9 ஆண்டுகள் ஆட்சிக் காலத்தில் செய்த இந்தச் சாதனைகளில்…
எதைச் சொல்ல எதைச் சொல்லாமல் போக. பக்கங்கள் பத்தவில்லை இவர் பெருமை பேச. இவர் வாழ்ந்த மண்ணில் வாழ்கிறேன் என்றபெருமையில் திளைக்கிறேன்.

– எஸ். நித்யலக்ஷ்மி.

“கர்ம வீரர்” என அன்பாக அழைக்கப்பட்ட காமராஜர், 1903 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 15 அன்று, இந்நாளில் விருதுநகராக வளர்ந்திருக்கும் அன்றைய திருநெல்வேலி மாவட்டம் விருதுப்பட்டியில் குமாரசாமி நாடார், சிவகாமி அம்மாள் தம்பதிக்கு மகனாகப் பிறந்தார்.

கடமை வீரர் என்று புகழப்பட்ட காமராசரின் பிறந்த தினம், “கல்வி வளர்ச்சி தினமாக” கடைபிடிக்கப்படுகிறது. கலைஞர் கருணாநிதி தனது சென்ற ஆட்சிக்காலத்தில் காமராஜர் பிறந்த தினத்தை கல்வி வளர்ச்சி தினமாக அறிவித்து பள்ளிகள் தோறும் கொண்டாட வைத்தார். தமிழகத்தில் ஏழைகளும் கல்விபயில காமராஜர் ஆற்றிய பணிக்கு மிகச்சரியான புகழாரம் அது.
காமராசர் …
1914: ஆறாம் வகுப்புடன் பள்ளிசெல்வதை நிறுத்திக் கொண்டார்.
1919: ரவுலட் சட்டத்தை எதிர்த்து காந்திஜியின் அழைப்பை ஏற்று, காங்கிரசின் முழு நேர ஊழியரானார்.

1920: ஒத்துழையாமை இயக்கத்திலும் பங்கு கொண்டார். திருமண பேச்சை தாயார் தொடங்கிய போது மணம் செய்து கொள்ள மறுத்துவிட்டார்.
1922: சாத்தூர் தாலுகா, காங்கிரஸ் மாநாட்டில் வரவேற்புச் செயலாளராக பணியாற்றினார்.
1923: நாகபுரி கொடி போராட்டத்தில் பங்கு கொண்டார். மதுரை கள்ளுக்கடை மறியலில் ஈடுபட்டார்.
1925: கடலூரிலிருந்து தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
1927: சென்னையில் கர்னல் நீல் சிலையை அகற்றும் போராட்டத்தை நடத்த காந்திஜியிடம் அனுமதி பெற்றார். (போராட்டம் நடப்பதற்குள் நீல் சிலையை அரசே அகற்றியது)
1928: சைமன் குழுவை எதிர்த்து மதுரையில் காமராஜர் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டார்.

1930: வேதாரண்யத்தில் நடந்த உப்புச் சத்தியாக்கிரகத்தில் கலந்து கொண்டதால், இரண்டு ஆண்டு அலிப்பூர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.
1932: போலீஸ் ஸ்டேஷன் மீது வெடிகுண்டு வீசியதாகச் சதி வழக்கு, காமராஜர் மீது சுமத்தப்பட்டது. குற்றம் நிரூபிக்கப்படாததால் விடுவிக்கப்பட்டார்.
1933: பிரிட்டனில் நடந்த வட்டமேஜை மாநாடு தோல்வியுற்றதால், நாடெங்கும் கிளர்ச்சி ஏற்பட்டது. பல தலைவர்கள் கைது செய்யப்பட்டனர். காமராஜரும் ஓராண்டு சிறைத் தண்டனை பெற்றார்.
1934 : காமராஜர் உழைப்பால், பொதுத்தேர்தலில் காங்கிரஸ் பெருவாரியான வாக்குகள் பெற்று வென்றது.
1935: டிச.28ம் தேதி காங்கிரஸ் பொன்விழா விருதுநகரில் காமராஜர் தலைமையில் கொண்டாடப்பட்டது.
1936: காரைக்குடியில் நடந்த காங்கிரஸ் கமிட்டித் தேர்தலில் சத்தியமூர்த்தி தலைவராகவும், காமராஜர் செயலாளராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்.
1937: சட்டசபை தேர்தலில் சாத்தூர் தொகுதியில் காங்கிரஸ் சார்பாக போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். விருதுநகர் நகராட்சி மன்றத்தேர்தலில் 7வது வார்டில் போட்டியிட்டு வென்றார். நகராட்சித் தலைவராகும்படி பலர் வேண்டியும் மறுத்து விட்டார்.

1940: தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் தலைவர் தேர்தலில் வென்றார்.
1941: யுத்த நிதிக்குப் பணம் தரவேண்டாம் என மக்களிடையே பிரசாரம் செய்ததால், பிரிட்டிஷாரால் கைது செய்யப்பட்டு வேலூர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். சிறையில் இருக்கும் போதே மே 31ல் விருதுநகர் நகராட்சி தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
1942: ஆகஸ்ட் போராட்டத்தில் கைது செய்யப்பட்டு, அமராவதி சிறைச்சாலையில் இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்த பிறகு, வேலூர் சிறைக்கு மாற்றப்பட்டார்.
1945: இரண்டாவது உலகப்போரில் பிரிட்டிஷார் வெற்றி பெற்றதால், காமராஜர் விடுதலை செய்யப்பட்டார்.
1946: தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார். அதே ஆண்டு சென்னை சட்டசபைக்கும் தேர்ந்தெடுக் கப்பட்டார்.
1947: ஆக.15: சுதந்திரம் கிடைத்ததும் அகில இந்திய காங்கிரஸ் கமிட்டி உறுப்பினரானார்.

1954: குலக்கல்வி திட்ட எதிர்ப்பு காரணமாக ராஜாஜி முதல்வர் பதவியை ராஜிநாமா செய்யவும், சட்டசபை கட்சி தலைவராக காமராஜர் போட்டியிட்டு வென்றார்.
1954: ஏப்ரல்13 இல் காமராஜர் முதல்வரானார்.
1956: மொழிவாரி மாநில பிரிவினையின்படி தமிழகம் உருவாவதற்கு ஆதரவு தெரிவித்தார். பள்ளிகளில் இலவச மதிய உணவுத் திட்டத்தை அறிமுகம் செய்தார்.
1957: பொதுத்தேர்தலில் போட்டியிட்டு, வென்று, இரண்டாவது முறையாக முதல்வரானார்.

1960: ஏழைக் குழந்தைகளுக்கு 11ம் வகுப்பு வரை இலவச கல்வி அளிப்பதற்கு ஆணையிட்டார்.
1962: பொதுத்தேர்தலில் வெற்றி பெற்று, மூன்றாவது முறையாக முதல்வரானார்.
1963: எல்லோருக்கும் இலவசக்கல்வி திட்டத்தை அமல்படுத்தினார். பின் பதவியை ராஜினாமா செய்தார்.
1964: அனைத்திந்திய காங்கிரஸ் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
1966: இந்திரா பிரதமர் ஆவதற்கு, காமராஜர் பெரும் முயற்சி செய்தார்.
1967: பொதுத்தேர்தலில் காமராஜர் தோல்வி.
1969: நாகர்கோவில் பார்லிமெண்ட் இடைத்தேர்தலில் காமராஜர் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். தாயார் சிவகாமி அம்மையார் மறைவு.

1971: பொதுத்தேர்தலில் காங்கிரஸ் தோல்வி. பார்லிமெண்ட் உறுப்பினராக காமராஜர் தேர்வு.

எத்தனை எத்தனைத் திட்டங்கள் !!!!!!

மணிமுத்தாறு அணை, அமராவதி அணை, வாலையார் அணை, ஆரணியாறு அணை, மங்கலம் அணை, வீடூர் அணை, கிருட்டிணகிரி அணை, மேல்கட்டளைக் கால்வாய், புள்ளம்பாடி கால்வாய், சாத்தனூர் அணை, கோமுகி அணை, பரம்பிக்குளம் – ஆளியாறு அணை, கீழ் பவானித் திட்டம், மேட்டூர் கால்வாய் திட்டம் இப்படியாய் எத்தனை எத்தனை அணைகள் காமராசர் ஆட்சியில் அமைக்கப்பட்டன. எத்தனை ஆயிரம் ஏக்கர் நிலங்கள் பாசனவசதி பெற்றன. வேளாண்மை செழித்திட காமராசர் ஆற்றிய பணிகள்.

திருச்சி பெல் தொழிற்சாலை, பெரம்பூர் ரயில் பெட்டி உற்பத்தி சாலை, மேட்டூர் காகித ஆலை, ஆவடி ராணுவ டாங்கித் தொழிற்சாலை, இந்துஸ்தான் ஃபோட்டோ ஃபிலிம் தொழிற்சாலை, குன்னூர், கிண்டி இந்துஸ்தான் டெலி பிரிண்டர்ஸ், நெய்வேலி பழுப்பு நிலக்கரித் திட்டம், திருச்சி துப்பாக்கித் தொழிற்சாலை, இப்படியாய் இன்னும் ஏராளமான சர்க்கரை ஆலைகள், சிமெண்ட் ஆலைகள், பல்வேறு தொழிற்சாலைகள் தலைவர் காமராசரின் ஆட்சியின் சாதனைகளாக மலர்ந்தன.

மின்வாரியம் அமைத்து மின் உற்பத்தி, விநியோகம், பராமரிப்பு எனச் செயல்படுத்தி மாநில அரசின் கட்டுப்பாட்டில் செயல்பட வைத்தார். நீர்மின்திட்டங்கள், அனல்மின் திட்டங்கள், அணுமின் திட்டங்கள் பலகாமராசர் ஆட்சிக் காலத்தில் செயல் படுத்தப் பட்டு கிராமப்புற மக்கள் மின்னொளி பெறக் காரணமான காமராசருக்கு 1975 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 2ஆம் தேதி எதிர்பாராமல் உடல் வியர்த்தது, டாக்டர் வருவதற்குள் உயிர் பிரிந்தது, ஒளி மறைந்தது.

— ஜெயஸ்ரீ ஷங்கர்.

பகைவர்களும் மதிக்கும் பண்பாளரான காமராசரின் தலைமையில் தமிழகம் கண்ட வெற்றிகரமான நல்லாட்சி ‘பொற்குடத்தில்’ வைத்துப் பாதுகாப்பதைப் போல இணையத்தில் கல்மேல் எழுத்துக்களாக காலத்துக்கும் மாறாமல் இருக்குமாறு பதிவுகளாகி உள்ளன. ஆடம்பரமில்லா எளியவாழ்கை வாழ்ந்தவரை வெறும் ஆயிரம் வார்த்தைகளுக்குள் எளிமையாகவே எழுதத்தான் இயலுமா?

விருதுப்பட்டியில் குமாரசாமி நாடார்,சிவகாமி அம்மாள் தம்பதியர்க்கு, ஜூலை 15-ஆம் தேதி 1903 ஆம் ஆண்டில் உதித்த ‘வரலாற்று நாயகன்’. தன் தமிழகத்திற்குத் தாரை வார்த்துக் கொடுக்கவென்றே, ‘சிப்பிக்கு- நித்திலமாக, குலதெய்வம் அன்னை ‘காமாட்சி’யின் அருளால் ‘காமராசர்’ வந்து பிறந்திருக்கிறார் என்று அந்த அன்னை சிவகாமியம்மாள் அப்போது நினைத்திருக்க மாட்டார்.

ஆறாம் வகுப்பிற்கு மேல் தன்னால் படிக்கமுடியாமல் போயிற்றே என்கின்ற தீராத வருத்தம் அவரது ஆழ்மனத்தை வாட்டியது. அதனாலேயே உலக விஷயங்களைக் கற்றுக்கொள்ளத் தவறாமல், ஓய்வு நேரங்களில் பற்பல பத்திரிகைச் செய்திகளைப் படித்து நாட்டு நடப்பை நன்கு அறிந்திருந்தார். இளவயதில் அவர் கேட்ட பொதுக்கூட்டங்களே பிற்காலத்தில் அவரை சுதந்திரப் போராட்ட வீரராக மாற்றியது,

அந்நியர்களின் ஆட்சியில் இந்தியா அடிமைபட்டுக் கிடந்த காலகட்டம். ‘வந்தேமாதரம்’ ஒன்றே வீரர்களின் சுவாசமாக, உயிரின் வேதமந்திரமாகக் கொண்ட சுதந்திரப்போராட்ட இயக்கங்களில் காமராசரும் கலந்துகொண்டு காந்தியத்தைப் பரப்பினார்.

ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலை பற்றிய செய்தி அறிந்தவர், மனம் கலங்கினார். தனது அரசியல் வழிகாட்டியாக தலைவர் ‘சத்தியமூர்த்தி’யின் தொண்டராகி காங்கிரஸ் பேரியக்க உறுப்பினராகி முழுநேர தேசப்பணிக்குத் தன்னையே அர்ப்பணித்தார். கள்ளுக்கடை மறியல்,அந்நியத்துணிகள் பகிஷ்காரம், கொடிப் போராட்டம், சைமன் கமிஷன் எதிர்ப்பு என பல போராட்டங்களில் கலந்து கொண்டு கிட்டத்தட்ட ஒன்பதரை ஆண்டுகள் சிறைவாசம் பெற்றார்.

சிறையிலிருந்த நேரங்களில் , மனத்தையும் அறிவையும் மேன்மையுறச் செய்யும் பல இலக்கிய நூல்களையும் பல மொழிகளையும் கற்றுத் தேர்ந்தார். அன்னபட்சி முத்தை உண்பதைப்போல் காமராசர் தான் படித்த இலக்கியங்களில் வாழ்வியல் வழிமுறைகளை விழுங்கி அதை வழுவாது வாழ்விலும் கடைபிடித்தார்.

இந்தியா விடுதலை அடைவதற்கு முன்பே, சத்தியமூர்த்தி அவர்கள் இறந்துவிட்டதால், காமராசர் இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு, முதலில் தலைவர் சத்தியமூர்த்தி வீட்டிற்குச் சென்று தேசியக்கொடியை ஏற்றினார்.

பல சோதனைகளையும் வேதனைகளையும் கடந்து தான் நமக்கு விடுதலைக் கிடைத்ததென்பதை தனது சொந்த அனுபவத்தால் கண்ட காமராசர், சுதந்திரத்தின் அருமையை நன்கு உணர்ந்தவர் ,அதைப் பேணிக் காக்க வழிவகுத்தார்.

“ஒன்றைச் செய்ய விரும்புகிறபோது அதை செய்வதற்காகவே இருக்கிறோம் என எண்ண வேண்டும்” எனும் தொலைநோக்குச் சிந்தனையோடு காமராசர் திருமணமே செய்து கொள்ளாமல் நாட்டுக்காக தன்னையே அர்ப்பணித்தார்.

அன்பு, கருணை, உண்மை, நேர்மை, பொறுமை, சமயோசிதம், விவேகம், நியாயம், துணிவு, தியாகம் என்ற மனிதாபிமான நற்பண்புகள் நிறைந்தவராகத் திகழ்ந்தார். காலத்தை உயிர் போல மதித்தவர். நேரம் வீணாகக் கூடாது, காசு விரயமாக்கக் கூடாது என்ற கொள்கைகளைக் கொண்டவர்.

அண்ணல் காந்தியடிகளின் ‘செய் அல்லது செத்து மடி’ எனும் தாரக மந்திரத்தையும், தனக்குப் பிடித்த பாரதியாரின் கனவை நனவாக்கவும் , திருக்குறளின் அறத்தையும், தாகூர் அவர்களின் வீரத்தையும், விவேகானந்தரின் விவேகத்தையும், ஔவையார், நாலடியாரில் நல்லன எல்லாமுமாக காமராசரின் மனசாட்சி மேலோங்கி ஆட்சிபுரிந்ததால் தமிழகத்தில் அவரது ஆட்சி ‘பொற்கால ஆட்சியாக’ அமையப் பெற்றது.

காமராசர் தமிழக முதலமைச்சராக பதவி ஏற்பதற்கு முன், தலைவர் சத்தியமூர்த்தியின் வீட்டுக்குச் சென்று அவருடைய படத்திற்கு மாலை அணிவித்து வணங்கி, தன்னுடைய பணியைத் தொடர்ந்தார். அவர் , தன்னுடைய அமைச்சரவையை மிகவும் வித்தியாசமாகவும் வியக்கும்படியும்,தன்னை எதிர்த்து போட்டியிட்டவர்களையே அமைச்சராக்கினார்.

கடுமையான உழைப்பே மக்களை வறுமையில் இருந்து மீட்கும் என்றும் சமதர்ம சமுதாயம் மலர, கல்வியும், உழைப்புமே கண்கள் போன்றது எனவும் தீர்மானித்தார்.

பொருளாதாரத்தில் பின்தங்கியிருந்த தமிழகத்தை உயர்த்த அவருக்கு ஏராளமான வாய்ப்புகளும் காத்திருந்தது. அதைச் சரியாக பயன்படுத்திக் கொண்டு தான் கொண்ட கொள்கையில் வெற்றி பெற அயராது உழைத்தார். நேர்மையும் எளிமையும் அவரைக் கவசமாகவே காத்தது.

தன்னலமற்ற தலைவர் காமராசருக்கு பின்தங்கியவர்கள் , ஏழைகள் , படிக்காத பாமரர்களின் மேல் அளவு கடந்த பாசம் கொண்டவர். அந்த அன்பை வார்த்தைகளில் சொல்லாமல் செயலில் காட்டினார். இலவசத் திட்டங்கள் எதையும் ஏழைகளுக்கு கொடுக்காமல் அவர்கள் குடும்பம் மற்றும் சமூகம் முன்னேற என்ன வழியோ அதை தனது ஆட்சியில் செய்தார்.

முதல்வரான பின்னர், தன்னுடைய முதல் பணியாக ராஜாஜி கொண்டுவந்த குலக்கல்வித் திட்டத்தினை கைவிட்டு, அவரால் மூடப்பட்ட 6000 பள்ளிகளைத் திறந்தார் . மேலும், 17000த்திற்கும் மேற்பட்ட பள்ளிகளைத் திறந்தோடு மட்டுமல்லாமல், பள்ளிக்குழந்தைகளுக்கு “இலவச மதிய உணவு திட்டத்தினை” ஏற்படுத்தி, இலவச சீருடையும் கொடுத்து,ஏழை எளிய மக்களின் கல்வியில் பெரும் முன்னேற்றத்தினை ஏற்படுத்தினார். இந்திய அரசியலில் தலைசிறந்த பணியாகக் கருதப்பட்ட இந்தத் திட்டம், உலக அளவில் பாராட்டப்படும் திட்டமாகவும் அமைந்தது.

குஜராத் பல்கலைக் கழகம் கல்வித்துறையில் செயற்கரிய சாதனைகள் செய்தமைக்காக “டாக்டர்” பட்டம் தர காமராசரைத் தேடி வந்தார்கள்.
” டாக்டர் பட்டமா? எனக்கா? என்ன பெரிய சாதனை செஞ்சுட்டேன்னு இந்த முடிவெடுத்தீங்க. நாட்டில் எத்தனையோ விஞ்ஞானிகள், மேதாவிகள் இருக்கிறாங்க… அவுங்களை தேடிப்புடுச்சு இந்த பட்டத்தை குடுங்க. எனக்கு வேண்டாம்… நான் ஒத்துக்கொள்ளவே மாட்டேன்… போய்வாங்க” என்று சொல்லி அனுப்பிவிட்டார். டாக்டர்.ஐன்ஸ்டீன் ” இப்படிப்பட்ட ஒரு மாமனிதர் இந்த நிலவுலகத்தில் ஊனோடும் உதிரத்தோடும் உலவினார் என்பதை வருங்காலச் சந்ததியினர் நம்பவே மறுப்பர்” என்றார்.

“இருக்கு, இல்லைங்கிறதைப்பத்தி எனக்கு எந்தக்கவலையும் கிடையாதுன்னேன். நாம செய்றது நல்ல காரியமா இருந்தா போதும். பக்தனா இருக்கறதைவிட யோக்கியனா இருக்கணும். அயோக்கியத்தனம் ஆயிரம் பண்ணிகிட்டு கோயிலுக்குக் கும்பாபிஷேகம் பண்ணிட்டா சரியாப்போச்சா…?” அடுத்த மனுஷன் நல்லாருக்கணும்கிறது தான் வழிபாடு. ஏழைகளுக்கு நம்மாலான உதவிகளைச் செய்யணும்கிறது தான் பிரார்த்தனை. இதுல நாம சரியா இருந்தா… தெய்வம்னு ஒண்ணு இருந்தா அது நம்மள வாழ்த்தும்னேன்…!” அதுதான் அவரது இறை நம்பிக்கை.

“வடக்கு வாழ்கிறது! தெற்கு தேய்கிறது” என்று தி.மு.கழகத்தினர் பிரசாரம் செய்தனர். அதிலும் உண்மை இருப்பதை காமராஜரும் உணர்ந்துகொண்டார். எனவே, தமிழ்நாட்டில் பெரிய தொழிற்சாலைகளையும், அணைகளையும் அமைக்க வேண்டும் என்று முடிவு எடுத்தார். மத்திய அரசிடம் வற்புறுத்தி, ஐந்தாண்டு திட்டங்களில் தமிழகத்திற்கு அதற்கான நிதியை ஒதுக்கும்படி செய்தார்.

காமராசர் கல்வித் துறையில் மட்டுமல்லாமல், தொழில்துறை, நீர்பாசனத் திட்டங்கள், மின் திட்டங்கள் போன்றவற்றிலும் முன்னேற்றத்தை ஏற்படுத்தினார். தமிழகத்தில் தொழில்துறைகளை வளர்ப்பதை குறிக்கோளாகக் கொண்டு, பல்வேறு நடவடிக்கைகளை செயல்படுத்தி வேலை வாய்ப்பை உயர்த்தினார்.

‘நெய்வேலி நிலக்கரித் திட்டம்’, ‘பெரம்பூர் ரயில் பெட்டி தொழிற்சாலை’, ‘திருச்சி பாரத் ஹெவி எலக்ட்ரிக்கல்ஸ்’, ‘கல்பாக்கம் அணு மின்நிலையம்’, ‘ஊட்டி கச்சா ஃபிலிம் தொழிற்சாலை’, ‘கிண்டி டெலிபிரிண்டர் தொழிற்சாலை’, ‘மேட்டூர் காகிதத் தொழிற்சாலை’, ‘சேலம் இரும்பு உருக்கு ஆலை’, ‘பாரத மிகு மின் நிறுவனம்’, ‘இரயில் பெட்டித் தொழிற்சாலை’, ‘நிலக்கரி புகைப்படச் சுருள் தொழிற்சாலை’ என மேலும் பல தொழிற்சாலைகள் காமராஜரால் உருவாக்கப்பட்டன. இதைத் தவிர, ‘மேட்டூர் கால்வாய்த்திட்டம்’, ‘பவானி திட்டம்’, ‘காவேரி டெல்டா வடிகால் அபிவிருத்தி திட்டம்’, ‘மணிமுத்தாறு, அமராவதி, வைகை, சாத்தனூர், கிருஷ்ணகிரி, ஆரணியாறு போன்ற நீர்பாசன திட்டங்களையும்’ ஏற்படுத்தினார். காமராசர் ஆட்சியின் இறுதியில், தமிழகம் தொழில் வளத்தில் இரண்டாம் இடத்தைப் பிடித்தது.

தமிழ்நாட்டின் இரட்சகர், கல்வி வள்ளல் என்று தந்தை பெரியாரால் பாராட்டப் பட்ட பெருந்தலைவர் காமராசர், மக்களாட்சியின் மாண்பிற்குச் சிறந்த எடுத்துக் காட்டாக விளங்கினார். தமிழகத்தில் பஞ்சம் இல்லையெனும் அன்னக்கொடியை பறக்கவைத்தார் பெருந்தலைவர்.

‘முதல்வர் இட ஒதுக்கீடு’ என்ற பிரிவில் மருத்துவ கல்லூரியில் 5 இடங்களுக்கு 50க்கும் மேற்பட்ட விண்ணப்பங்கள் வந்திருந்த நிலையில், பெற்றோர் கையெழுத்து இருந்த இடத்தில ‘கைநாட்டு’ வைத்திருந்த விண்ணப்பங்களை தேர்வுசெய்து படிக்காத பாமரர்களின் பிள்ளைகள் மருத்துவம் படித்து முன்னேறட்டும், அப்போதுதான் எதிர்காலத்தில் அவர்களின் வாரிசுகள் படிப்பறிவு பெறுவர். இதுபோல் ஒவ்வொரு குடும்பமும் முன்னேறினால் நாடே முன்னேறும் என்றார்.

மூன்று முறை தமிழக முதலமைச்சராக தேர்தெடுக்கப்பட்ட காமராசர் அவர்கள், பதவியை விட தேசப்பணியும், கட்சிப்பணியுமே முக்கியம் என கருதி “கே-ப்ளான் ” எனப்படும் திட்டத்தினை” கொண்டுவந்தார். அதன்படி, கட்சியின் மூத்த தலைவர்கள் பதவிகளை, இளைஞர்களிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, கட்சிப் பணியாற்ற வேண்டும் என்பதே நோக்கமாகும். அதன் பேரில் முதலமைச்சர் பதவியைத் துறந்த காமராசர் பொறுப்பினை பக்தவத்சலத்திடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, தில்லிக்குச் சென்றார்.

பிரதமர் நேரு,உயிரோடு இருப்பவர்களின் சிலையைத் திறந்து வைப்பது சரியல்ல என்ற கருத்தைக் கொண்டிருந்தாலும்,பெருஞ்சாதனையாளரைப் பொறுத்தமட்டில், விதிவிலகில்லை என்பதால் , காமராசரின் சிலையைத் திறந்து வைக்கிறேன்’ என்று காமராசரைப் புகழ்ந்தார். விழாவில் காமராசரும் கலந்துகொண்டார்.

ஒன்பதரை ஆண்டுகள் முதலமைச்சராகச் விளங்கிய காமராசர், அப்பதவியைத் புளியம்பழம் ஓட்டில் ஒட்டாதது போல் உதறிவிட்டார். நேரு மறைந்தபோது, லால்பகதூர் சாஸ்திரியை பிரதமராக்கி அவரும் மறைந்தபோது, திருமதி இந்திராகாந்தியை பிரதமராக்கி, ‘கிங் மேக்கர்’ என்ற பெருமையடைந்தார்.

காமராசர் ரஷியப் பயணத்தின் போது மாஸ்கோ வரவேற்பில்,பாரதியின் ‘ஆகா வென்றெழுந்துது பார் யுகப் புரட்சி’ என்ற பாடலைப் பாடி ரஷிய மக்களின் பாராட்டுக்களைப் பெற்றார்.

இந்திய காங்கிரசு தலைவர்களுள்ளே, சிறந்த இராஜதந்திரி காமராசர் என்று பாரதம் முழுவதும் பாராட்டும் புகழ்நிலைக்கு உயர்ந்த முதல் தமிழர் காமராசரே ஆவார்.

“எந்த நேரத்திலும் எந்த நிலையுலும் நான் ஒரு ஏழை இந்தியனாகவே இருக்க விரும்புகிறேன்” என்று கூறி அதன்படி ஆடம்பரம் இல்லா எளியவாழ்க்கை வாழ்ந்தவர் காமராசர். கர்மவீரர், புடம்போட்ட தங்கமல்ல.தன்னைத்தானே பட்டை தீட்டிக்கொண்ட நல்வைரம்.

தமிழகத்தில் ‘கள்ளுக்கடை’யைக் கண்ட காமராசர் கண்ணீர் விட்டழுதார், நாடு இப்படி நாசமாப்போச்சே என்று மனமுடைந்தார்.

.உண்மையை உரக்கப் பேசியவர், 1975 ஆம் ஆண்டு காந்தி ஜெயந்தியன்று காமராசர் என்கின்ற பெரும் தூண் தான் வந்த வேலை முடிந்ததென்று எண்ணித்தானோ , இறுதியாக ‘விளக்கை அணைத்துவிட்டுப் போ’ என்று சொல்லிப் படுக்கையில் சாய்ந்தவர் பின்பு எழுந்திருக்கவேயில்லை.

இந்திய அரசின் மிக உயரிய விருதான “பாரத ரத்னா” விருது மத்திய அரசால் அவரது அழியாத ஆன்மாவுக்கு வழங்கப்பட்டது.

காமராசரின் கொள்கைகளைப் பின்பற்றியே அவருக்கு நிகரான டாக்டர். அப்துல்கலாம் சமீபத்தில் நம்மை மீளாத்துயரில் ஆழ்த்தி மறைந்தார்.

இப்போது தமிழகத் தராசு தனது இரண்டு தட்டுக்களையும் இழந்த சோகத்தில், நீதிமுள்ளும் சாயுமோ?

இளையசமுதாயமே, இவர்களைப் படித்தாவது வாழப்பழகுங்கள்..!

 

–சுமதி ராஜசேகரன். 

முன்னுரை:

பண்டித ஜவஹர்லால் நேரு புகழ்ந்தது: காமராசரின் ஆட்சியில் பெரிய திட்டங்களிலும் சரி, அன்றாட அரசாங்க நிர்வாகத்திலும் சரி, ஊழலே இல்லை. காமராசரின் நிர்வாகத் திறமைக்கு இது ஓர் உதாரணம் !

என்றும் …

மத்திய மந்திரி நந்தா புகழ்ந்த உரை: எல்லா மாநிலங்களுக்கும் மத்திய அரசு முன்னேற்ற மானிய நிதி வழங்குகிறது. இருப்பினும் அதை முறையாகப் பயன்படுத்தி தமிழகத்தை வளர்ச்சி காணச் செய்தவர் காமராசர். “

என்றும் …

குடியரசுத் தலைவர் பாபு ராஜேந்திர பிரசாத் புகழ்ந்துரைத்தது: காமராசர் தமிழக முதலமைச்சர் பதவி வகித்துக் கொண்டிருக்கும் இக்காலத்தில் தமிழகம் இந்தியாவின் மற்ற மாநிலங்களுக்கு முன்னோடியாகத் திகழ்கிறது. கல்வியிலும் தொழில்துறையிலும் மற்ற மாநிலங்கள் தமிழகத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும். “

இப்படியெல்லாம் புகழப்பட்ட காமராஜரின் நிர்வாகத் திறமையினால் தமிழ்நாடு இந்திய அளவில் மட்டுமல்லாமல் உலக அளவிலும் காமராசருக்கு அழைப்பு விடுத்த பெருமையின் வழி உணரலாம்.

1976 -ஆம் ஆண்டு மத்திய அரசு காமராசரின் பெயரில் ” பாரத ரத்னா ” விருது வழங்கியது.

“ஜனநாயகமும், சோஷலிசமுமே நமது உயிர் மூச்சாகும்” என்று சொற்பொழிவாற்றிய இடம் புவனேஸ்வரம். ‘காலா காந்தி’ என்று இந்தியிலும் கறுப்பு காந்தி தமிழிலும் அழைக்கப்பட்ட நமது விருதுநகர் காமராசரின் தொண்டினையும், எளிமையையும் படிக்கும்போது புரிகிறது… கட்டுரையில் எழுதமுடியாத எண்ணற்றப் பணிகளை…சிந்தனைகளை…

காமராஜர் சென்ற நாடுகளிலுள்ள நாளிதழ்கள் எல்லாம் காமராஜரின் எளிமையையும், தன்னலம் கருதாத தொண்டினைப் பற்றியும் புகழுரைகள் எழுதின என்றெல்லாம் புகழப்பட்ட காமராசர் சென்ற வெளிநாட்டுப்பயணம் 1966 -ஆம் வருடம். அவரின் கால் பதிந்த, தமிழ் பேசிய நாடுகளைப் பற்றியெல்லாம் சொல்லிவிட்டு பிறகு அவரின் வாழ்க்கையைப் புரட்டிப் பார்க்கலாம் என்றே எனக்குத் தோன்றியது.

காமராசரின் தொண்டின் கடைசி சில வருடங்கள் என்றாலும் அவையெல்லாம் அவரின் எளிமையின் வடிவத்தையும், சிந்தனைச் சொற்களையும், கல்வி, விவசாயம்,தொழில்துறை என்று கர்மவீரரின் சாதனைகள் பல நாடுகளுக்கும் தெரிந்து அழைப்புக்கள் விடுத்த வண்ணம் இருந்தனவாம்.

அழைப்பு வந்த நாடுகள் + சென்று பேசிய நாடுகள்:
ரஷ்யாவின் பிரதமர் கொசிஜின் அழைத்தார். 1966 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 22 ஆம் நாள் மாஸ்கோ சென்றார். ரஷ்யாவின் குளிரிலும் தன் எளிமை உடையில் சென்ற காமராஜரை வியப்பாகப் பார்த்தனராம் ரஷ்யா மக்கள்.
◆ லெனின் உடலுக்கு அஞ்சலி செலுத்தினார்
◆ மாஸ்கோ நகர மேயருடன் அந்நகர் மக்களின் பிரச்சனைகள் பற்றிக் கேட்டு அறிந்தார்
◆ சோவியத் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் பிரதம காரியதரிசி பிரஸ்நோவைச் சந்தித்துப் பேசினார்
◆ 1966 , ஜூலை 31-ஆம் நாளில் காலையில் ‘மாஸ்கோ வானொலியில் ‘ உரை நிகழ்த்தினார்
◆ கிழக்கு ஜெர்மனி சென்றார். அங்குள்ளத் தலைவர்களையும் சந்தித்துப் பேசினார்
◆ செக்கொஸ்லோவோக்கியா பயணம் செய்தார். அங்குள்ள இந்தியர்கள் சிறப்பான வரவேற்பு தந்தனர்
◆ ஐரோப்பிய நாடுகளான ஹங்கேரி, பல்கேரியா, யுகோஸ்லோவியா போன்ற நாடுகளுக்கு சுற்றுப் பயணம் செய்தார்
◆ பிறகு ரோம் நாட்டிற்கும் சென்றுவிட்டு ஆகஸ்ட் 15- 1966 இந்தியா திரும்பினார்

இப்படிப்பட்ட பெருமைமிகு காமராசரின் சிறுவயதும், இளவயதும், அரசியல் பிரவேசமும் நாம் அனைவரும் அறிந்ததென்றாலும் அவரின் பிறந்தநாள் கொண்டாடும் ஒவ்வொருவருடம் ஜூலை பதினைந்தாம் நாளும் நாம் ஒவ்வொருவரும் ஏனோ அவரின் மாதிரியாக வாழும் ஒரு அரசியல்வாதி வேண்டும் என்றே நினைக்கிறோம் என்றால் மிகையுமில்லை, பொய்யுமில்லை, போலித்தனமும் இல்லை.

எளிமை மிகு மனிதர்கள் மிகச் சிலரே. மனிதர்கள் ஆடம்பரம் என்ற வலைக்குள் அகப்படும் மீனாகிப் போனதால் இன்று எளிமைமிகுந்த அரசியல்வாதி யார் என்று தேடிக்கொண்டிருக்கிறோம்.

மக்கள் பணியில் இன்றைய காலகட்டத்தில் அது சாத்தியமா என்றாலும் அன்றைய நாளில் வாழ்ந்து மறைந்த கர்மவீரர், எளிமை காமராசர் என்று அடையாளம் காணப்பட்ட அவர் தானே முன்னுதாரணமாக மனக்கண்முன் தோன்றுகிறார். காந்தியை நாம் கோட் போன்ற நவநாகரிக உடையில் பார்த்திருக்கிறோம். ஆனால் காமராசர் அரசியல் நுழையவே எளிமை என்ற பேராயுதம் தன்னுள்ளே கொண்டிருந்தவரல்லவா?

பிறப்பும் இளமையும் என்று கொண்டால் ‘ஏழைகளின் ஏந்தல்’, கல்வி வள்ளல் என்றும் பெயர் பெரும் அளவு ஏழை, எளிமை, தன் படிப்பு நின்றுவிட்டாலும் தமிழ்நாட்டு மக்களின் கல்விக்கு அடிப்படைத் தேவையை ஒரு சிறுவனிடம் கேட்டு அதன்வழி சிந்தித்து செயல்வழிப்படுத்தி வெற்றியும் கண்டவர்.

ஜூலை 15 , 1903-ஆம் ஆண்டு பிறந்த அந்தக் கறுப்புக் குழந்தைதான் பின்னாளில் ‘ தமிழகத்தின் பொற்காலம் ‘ என்று நல்லாட்சி தந்து ‘ கறுப்புத் தங்கம் காமராசர் ‘ என்ற பெயரும் பெற்றவர்.

சமதர்மம் என்பதைத் தனது பள்ளிப்படிப்பின் போதே உணர்த்தியவர். ஒருமுறை அவர் படித்த பள்ளியில் ஒரு அணா வாங்கி பிள்ளையார் சதுர்த்தி கொண்டாடியபோது பிரசாதம் தருவதில் அதிகம் பெறாமல் குறைவாகக் கிடைத்ததைப் பற்றி பாட்டி கேட்டபோது ‘எல்லா மாணவர்களிடமும் ஒரே மாதிரி காசு வாங்கினோம் ; எல்லோருக்கும் சமமாகப் பிரசாதம் தரவேண்டும் என்று ஆசிரியருக்கு இருக்கவேண்டும்,’ என்று “நியாயத்தின் பக்கம் நிற்பவன்” என்ற உணர்வுடன் தன்னுடைய ஐந்து வயதிலேயே புரியவைத்தவர்.

காமராசரின் 6-வது வயதிலேயே தாத்தாவை இழந்து அதே வருடத்திலேயே தந்தை குமாரசாமியும் இறந்த சோகம் வருமானத்திற்கு சிவகாமி அம்மாள் , காமராசரின் தங்கை நாகம்மையாருடன் கலங்கி நிற்கும் நிலை ஏற்பட்டது. சமயோசிதப் புத்தியினால் தெருவில் யானையின் துரத்துதலால் ஓடிக்கொண்டிருந்த மக்களைக் காப்பாற்றியவர் சிறுவயது காமராசர். யானைப் பாகன் கொண்டுவர மறந்த கால் சங்கிலியை கோவிலுக்குச் சென்று எடுத்துவந்து ஓடும் யானையின் முன்னே வீசிய புத்திசாலி காமராசர். அந்தச் சிந்தனையின் வழிதான் அவரின் அரசியல் பிரவேசத்தில் பல இக்கட்டான நேரங்களில் பிரச்சினைகளைத் தீர்த்து வைத்தார்.

காந்திஜி 1921 -ஆம் ஆண்டு மதுரைக்கு வந்தார். காமராசர் படிப்பை நிறுத்திவிட்டு மளிகைக் கடையில் வேலை செய்ததாலும் வந்தே மாதரம் என்ற முழக்கங்களும், மேடையில் பேசுபவர்களின் மூலம் பத்திரிக்கைச் செய்திகளாலும் ஈர்க்கப்பட்டார். காங்கிரஸ் கூட்டத்தில் மதுரை வக்கீல் ஜார்ஜ் ஜோசப், சாலவாடி ஐயர், மதுரை சுந்தரம் பிள்ளை, மதுரை லெட்சுமண பிள்ளை ஆகியோர் பஞ்சாப் படுகொலையை பற்றிப் பேசியதும் காமராஜர் தேசிய காங்கிரசில் பற்றுக் கொண்டார்.

1931-இல் ஜனவரி 1-ம் நாள் காங்கிரஸ் ஊர்வலம் நடைபெற்றது. திருப்பூர் குமரன் கதராடை அணிந்து ‘வந்தே மாதரம்’ என்று கொடியேந்தி கொடியைக் காப்பாற்றியபடியே மண்டை உடைந்து ரத்தம் வழிந்து உயிர் துறந்தார். தேசியக் கொடியை நழுவிடாமல் காத்த செயல் மெய்சிலிர்த்தார் காமராசர்.

சிறைவாசம் சென்ற அனுபவமும் காமராசருக்கு பொதுவாழ்வில் இரண்டு, மூன்று முறை நிகழ்ந்தது. முதல்முறையாக 1930ல் 31-ல் தமிழகத்தில் உப்புச் சத்தியாகிரகம் இராஜாஜி தலைமையில் நடைபெற்றது. தண்டியில் நடைபெற்ற போராட்டத்தில் காந்தியடிகள் தலைமையேற்றார். பொதுவாழ்வில் நுழைந்த காமராஜர் அனுபவித்த முதல் சிறைவாசம் தமிழகத்தில் உப்புச்சத்தியாகிரகம் போராட்டத்தில் நடந்தது. காந்தி-இர்வின் ஒப்பந்தம் ஏற்பட்ட பின்னர் 1931 மார்ச் பன்னிரெண்டாம் நாள் காமராசர் விடுதலையானார் தன் சகாக்களோடு. காமராசரின் பாட்டி பார்வதி அம்மாள் அவர் விடுதலை அடைந்த இரண்டொரு நாளில் உயிர் துறந்தார்.

இரண்டாவது முறையாக காமராசர் கைதாகும் படியான ஒரு சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. வெலிங்டன் பிரபு , காந்திஜியையும் 4.6.1932 அன்று கைது செய்தது. காந்திஜியைக் கைது செய்ததால் ஆங்கிலேய காவல்துறையினர் 144 தடை உத்தரவைப் பிறப்பித்தது. இராஜாஜியும், சத்தியமூர்த்தியும் கைது செய்யப்பட்டனர். இதையறிந்து விருதுநகரில் கண்டன ஊர்வலம் நடத்தினார். காமராசர் கைது செய்யப்பட்டு சிவகாசி நீதிமன்றத்தில் கொண்டுசெல்லப்பட்டு ஒரு ஆண்டு சிறைவாசம் அனுபவித்தார்.

காமராசர் நிரபராதி என்று நிரூபிக்கும் வகையில் ஆங்கிலேயரிடம் வாதாடி வெற்றியும் பெற்றதில் தீரர் சத்தியமூர்த்தி, மற்றும் ஜார்ஜ் ஜோசப் இருவருக்கும் பங்கு உண்டு. இரண்டாவது முறையாகக் கைது செய்த ஆங்கிலேயர்கள் கர்மவீரரை வேலூர் சிறைச்சாலைக்கு மாற்றியபோது அங்கு பகத்சிங் அவர்களின் நண்பர்கள் ஜெயதேவ் கழரையும், கமல்நாத் திவாரியையும் சந்தித்துப் பேசினார். இதனால் காமராசர் ஒரு தீவிரவாதி போல சித்தரிக்கப்பட்டு பழியைப் போட்டது. மேலும் 1933 , உதகமண்டலத்திற்கு வந்த வங்காள ஆளுநராக இருந்த சர்.ஜான் ஆண்டர்சன் அவர்களை சுட்டுக் கொள்ள முயன்றார்கள் என்று கே . அருணாசலமும், காமராசரும் என்ற அபாண்டப் பழி விழுந்தது. அது மட்டுமல்லாமல் ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூர், விருதுநகர் காவல் நிலையங்களில் வெடிகுண்டு வீச முற்பட்டதாகக் காமராஜர் மீது வேறொரு பழியை சுமத்தினார்கள். அந்தப் பழியில் இருந்து காமராசர் நிரபராதி என்று நிரூபிக்கப்பட்டது. ஆனால் காமராசரின் சொத்துக்கள் எல்லாம் செலவழிந்தன என்பதும் உண்மை. இரண்டாம் உலகப் போரின் போதும் அறப்போராட்டத்தில் ஈடுபட்டதால் (1940) முன்னெச்செரிக்கையாக கைது செய்யப்பட்டார். பின்னர் 1942 சிறையிலிருந்து விடுதலை செய்யப்பட்டார்.

தமிழகக் காங்கிரஸ் தலைவர்:
விருதுநகர் நகரமன்றத் தேர்தல் நடந்ததில் 1936 ஆம் ஆண்டு காங்கிரஸ் கமிட்டித் தலைவர் தேர்தல் நடந்தது. காமராஜர் ஏழாவது வார்டில் வெற்றிபெற்றார். வெற்றி பெற்றாலும் நகரமன்றத் தலைவர் பொறுப்பை ஏற்கவில்லை. 1936-ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அவர் காமராஜரைக் கட்சியின் செயலாளராக அறிவிக்கப் பட்டார். 1941 – இல் சிறையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்ட பின்னர் விருதுநகர் நகரமன்றத் தலைவராக காமராஜர் ஏகமனதாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

கிராம முன்னேற்றம்:
‘கிராமங்களின் முன்னேற்றமே ஒரு நாட்டின் முன்னேற்றமாக இருக்க முடியும் !’ என்று மகாத்மா காந்தியடிகள் கூறினார். காந்திய வழியில் சென்ற காமராசர் அக்கருத்தை முதல் கொள்கையாகக் கடைபிடித்தார். நேருவின் ஆலோசனைப்படி 1954-ஆம் ஆண்டு காமராஜர் சட்டசபைத் தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார்.
வெற்றிபெற்றபின் காமராசரைப் பற்றி நேரு கூறியது :
காமராஜர் கல்வி பயின்றவரோ, அல்லது நிர்வாக அனுபவம் வாய்ந்தவரோ என்பது பற்றி கவலைப்படாமல் மக்களாட்சியின் மகத்துவத்தையும், மக்கள் சக்தியின் வலிமையையும் உணர்ந்திருத்த நேருவின் தீர்க்கமான சிந்தனையால் காமராசர் தமிழகத்தின் முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றுக் கொண்டார்.

தனது அமைச்சரவையில் எந்தவித உட்பூசல்களும் உருவாகக் கூடாது; அமைதியான முறையில் நாட்டுப் பணிகளைச் செய்ய வேண்டும் என்று காமராசர் தனது அமைச்சரவையை அமைத்தார்.

காமராசரின் பொற்கால ஆட்சி:
1954 -ல் பதவியேற்ற பின் 1943-ல் துவங்கிய கடுமையான வறட்சியை நீக்க ( ஆறு ஆண்டுகள் – வறட்சி ) காமராசர் மேற்கொண்ட திட்டங்கள் :
◆ தமிழகத்தில் உணவு உற்பத்தியைப் பெருக்குதல்
◆ வறுமையை அகற்றுதல்
◆ அடிப்படை ஆதாரங்களைப் பெருக்குதல்
◆ கல்வியறிவு, ஏழைகளுக்கான நல்ல பல திட்டங்கள்
◆ உழைப்பிற்கு ஏற்ற ஊதியம்
◆ ஒருவர் மற்றவரைச் சுரண்டாமை

“நமது நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்கான முக்கியக் கொள்கையாக வறுமையை ஒழிப்பது, கல்வி இல்லாதவர்களுக்குக் கல்வி, நம் நாட்டின் செல்வத்தைப் பெருக்க வேண்டும்; அது அனைவருக்கும் பயன்படும் வகையில் பகிர்ந்தளிக்கப்பட வேண்டும் ” என்று காமராசர் கூறினார். சுமார் ஒன்பதரை ஆண்டுகள் தமிழ்நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்காகத் தான் கொண்ட கொள்கைகளை முறையாகக் கடைபிடித்தார். மிகப் பெரிய சாதனைகள் படைத்து மிகப் பெரும் புகழைப் பெற்றார். காமராசரின் ஆட்சிக் காலம் “தமிழகத்தின் பொற்காலம்” என்று அனைத்து மக்களாலும் போற்றப்பட்டது.

வளர்ச்சித் திட்டங்கள்:
◆ இயற்கையாக நீரைத் தடுத்து , அவற்றை விவசாயத்திற்குப் பயன்படுத்துவதில் அக்கறை காட்டினார்
◆ 1957-ஆம் ஆண்டு உள்ளாட்சி சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டது
◆ தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு இடஒதிக்கீடு, விவசாயம், கால்நடை வளர்ச்சி , கிராம கைத் தொழில்கள், பெண்கள், குழந்தைகளுக்கான சமூக நலத் திட்டங்கள், கல்வி போன்ற அரும்பணிகள் துவங்கப்பட்டன
◆ கதர் மற்றும் கிராமத் தொழில் வாரியத்தின் உதவியுடன் பல கிராமக் கைத்தொழில்கள் உருவாக்கப்பட்டன
◆ தமிழகத்தில் கூட்டுறவு சங்கங்களை அமைத்தார். கூட்டுறவுச் சங்கங்களே இல்லையென்ற நிலையைக் கொண்டுவந்தார்
◆ கூட்டுறவுச் சங்கங்களின் மூலம் ஏழை விவசாயிகளுக்குக் கடன் வழங்குதல், போன்ற நல்ல திட்டங்கள் அமலுக்கு வந்தன
◆ நெசவுத் தொழில் ஆயிரக்கணக்கான மக்களின் முக்கியத் தொழிலாக இருப்பதைக் கண்டார். அதனால் பல திட்டங்கள் தீட்டினார்
◆ “ஜமீன் ” ஒழிப்புச் சட்டம் விரிவடைந்தது. ” நில உச்ச வரம்பு சட்டம்” இவர் ஆட்சியில்தான் கொண்டுவரப்பட்டது. ஏழைகளுக்கு நிலங்கள் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டன.

காமராசரின் காலத்தில் கட்டப்பட்ட அணைகளும், நீர்ப்பாசனத் திட்டங்களும், அளப்பரிய பணிகளும் :
◆ கீழ்பவானி, மணிமுத்தாறு, காவிரி டெல்டா, ஆரணியாறு, வைகை அணை, புள்ளம்பாடி அணை, வீடூர் அணை, பரம்பிக்குளம், ஆளியாறு அணை, கட்டளை மேல்நிலைக் கால்வாய்த் திட்டம், நொய்யாறு அணை போன்றவை ஆகும்
◆ கிணறு வெட்டக் கடன் வழங்கப்பட்டது
◆ மின்சார பம்புசெட்டுகள், ஆயில் இஞ்சின்கள் வாங்கவும் கடன்கள் வழங்கப்பட்டன
◆ தமிழகத்தில் 1600 குளங்கள் சீரமைக்கப்பட்டன. இதனால் சுமார் ஒன்றரை லட்சம் ஏக்கர் நிலப்பரப்பு நீர்ப்பாசன வசதி பெற்றது.

கல்வியில் மறுமலர்ச்சி செய்த காமராசர் :
“தானத்தில் சிறந்த தானம் கல்வி தானம்” என்று சான்றோர் உரைப்பர். தமிழகத்தில் காமராஜர் ஆட்சியில் தான் ‘கல்வி மறுமலர்ச்சி’ ஏற்பட்டது.

பள்ளிக்கூடங்களின் எண்ணிக்கையை அதிகப் படுத்துவது, கூடுதலாக புதிய ஆசிரியர்களை நியமிப்பது. ஆசிரியர்களுக்குப் பயிற்சி தருவது என்று திட்டங்கள் தீட்டினார்.
◆ ஒருமைல் தொலைவிற்குள் பள்ளிக்கூடங்கள் இருக்குமாறு, பள்ளிகளைத் திறந்தனர்.
◆ பள்ளிக்கானக் கட்டிடம், பொருள்கள் முதலியவற்றைச் செல்வந்தர்களே தர முன்வந்தனர். காமராஜர் முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றுக் கொண்ட ஒரு ஆண்டிற்குள் (1954-55) தமிழகத்தில் சுமார் 3000 பள்ளிக்கூடங்கள் திறக்கப்பட்டன.
◆ காமராசரின் திட்டங்கள் ஒவ்வொன்றும் உண்மை நிலையைக் கண்ட பின்பே கொண்டுவந்த திட்டங்கள். இந்திராகாந்தி அவர்களே காமராசரிடம் பேசவேண்டும் என்கிற அளவுக்கு வளமான சிந்தனையும், திட்டங்களும் தருபவர்.
◆ ஆனாலும் சுற்றுப்பயணத்தின் மூலமும் வறுமையைக் கண்டு கல்விக்கும் வயிற்றுக்கும் உணவுக்கும் உள்ள இடைவெளியை நிரப்பத் தான் பயின்ற ‘பிடி அரிசி’ திட்டத்தின் மகிமையையும், கல்வி என்றால் அதற்கும் உடைக்கும் சம்பந்தம் உண்டு என்ற சமயோசிதப் பண்பால் வேற்றுமையின்றி ‘சீருடைக் கல்வித் திட்டத்தை ‘ அறிவித்தவர். சீருடை வந்த பிறகு சீருடையால் பேதங்கள் களையப்பட்டது உண்மை. பள்ளிக்கூடத்துக்குப் போனா பசி தீருமா ? என்ற கேள்வியில் ‘மதிய உணவுத் திட்டம்’ ஏற்பட்டது.
◆ எல்லா ஏழைகளும் படிக்கணும் “அவர்களுக்குத் தான் தேசம்” என்று ஆணித்தரமாகக் காமராஜர் கூறினார்
◆ ஆசிரியர்களின் ஊதியத்தையும் உயர்த்தினார். ஆசிரியர்களின் குழந்தைகளுக்கு இலவசக் கல்வி கிடைக்க ஏற்பாடு செய்தார்
◆ அரசு ஊழியர்களின் குழந்தைகளுக்குக் கல்விக் கட்டணத்தில் சலுகைகள் தந்தார்

1966 -ஆம் ஆண்டில் காமராசருக்கு அமைச்சர் பொறுப்பு வந்தபோதும் மறுத்துவிட்டு கட்சிப்பணி மட்டும் செய்தார். 1967-ஆம் ஆண்டு சட்டமன்றத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் தோல்வியுற்றதற்கு இராஜாஜிக்கும், காமராசருக்கும் இடையே ஏற்பட்ட கருத்து வேறுபாடும் காரணம். எனவே தோல்வியின் காரணமாகத் தலைவர் பதவியிலிருந்து விலகினார்.

தோல்வி : 1971-ஆம் ஆண்டு நாடாளுமன்றத்திற்கும், தமிழக சட்டமன்றத்திற்கும் தேர்தல் நடைபெற்றது. இராஜாஜியின் சுதந்திரா கட்சியும், காமராசரின் ஸ்தாபனக் காங்கிரஸ் இணைந்து கொண்டன. இந்திரா காங்கிரசும் தி.மு.க. வுடன் கூட்டணி வைத்தது. தமிழகத்தில் தி.மு.க. வெற்றிபெற்றது.

பெ. சீனிவாசன் என்ற தி.மு.க இளைஞரிடம் 1285 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் தோல்வியுற்றார். ஆனால் அந்த இளைஞர் காமராசர் ஏற்படுத்திய பள்ளியில் படித்த மாணவர். இதனைப் பாராட்டி வைக்கம் வீரர் பெரியார் அவர்கள் ‘போஸ்டர் ‘ ஒட்டியதாகவும் கூறுவார். அண்ணா, காமராசரின் தோல்வியை எதிர்பார்க்கவில்லை.

முடிவுரை:
காமராசர் காங்கிரஸ் கமிட்டித் தலைவர் பதவியில் இருந்து விலகினார். அரசியல் ரீதியாகக் காமராஜர் மீது மதிப்பும் மரியாதையும் கொண்டிருந்தார்கள் என்பது உண்மை. அப்போது திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தோடு இணைந்து செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்த எம்.ஜி.ஆர் “காமராசர் எனக்குத் தலைவர்; அண்ணா எனக்கு வழிகாட்டி !” என்று கூறினார். இந்திரா காந்தியும் காமராசர் மீது வைத்திருந்த மரியாதையை குறைத்துக் கொள்ளவில்லை.

தொடர்ந்த பயணம், ஓயாத உழைப்பு போன்ற பல காரணங்களால் காமராசரின் உடல்நிலை பாதிக்கப்பட்டது. ஜூலை 15, 1975 காமராசரின் எழுபத்திரண்டாவது பிறந்த நாள் வந்தது. எளிமையாகக் கொண்டாடினார். இந்திரா காந்தி வாழ்த்து அனுப்பியிருந்தார்.

அக்டோபர் 2-ஆம் நாள் காந்தி ஜெயந்தி. காலையில் எழுந்த காமராஜர் நாளிதழ்கள் அனைத்தையும் படித்தார். கிருபாளனி கைது செய்யப்பட்டதையும், கைது செய்யப்பட்ட தலைவர்கள் அனைவரும் விடுதலைச் செய்யப்படவில்லை என்பதையும் அறிந்தார். உடல்நிலை மிகவும் பலவீனப்பட்டுவிட்டது.

“தமிழகம் தவமிருந்து பெற்ற தங்கத் தலைவர் காமராசர் இவ்வுலகை விட்டுச் சென்று விட்டார்.” வானொலி மூலம் அனைவருக்கும் தெரிவிக்கப்பட்டது. சென்னை கிண்டியில் உள்ள காந்தி மண்டபத்திற்கு அருகே உரிய மரியாதையுடன் மழையிலும் காமராசரது இறுதிச் சடங்கிற்கு ஏற்பாடுகளைச் செய்தார் கருணாநிதி. பிரதமர் இந்திரா காந்தி காமராசரின் இறுதிச் சடங்கிற்கு வந்தார். தங்கள் மனத்துயரைக் கட்டுப்படுத்தாமல் பல தலைவர்களும் வாய்விட்டு அழுதனர். காமராசர் நினைவு மண்டபம் தமிழக அரசால் கட்டப்பட்டது. கன்னியாகுமரியிலும் நினைவு மண்டபம் எழுப்பப்பட்டது.

நல்லாட்சி நாயகரின் நினைவாகச் சென்னை தியாகராய நகர் வீடு ‘நினைவு இல்லமாக ‘ மாற்றப்பட்டது.

— சித்ரப்ரியங்கா பாலசுப்பிரமணியன்.

“படித்ததினால் அறிவு பெற்றோர் ஆயிரம் உண்டு
பாடம் படிக்காத மேதைகளும் பாரினில் உண்டு”

என்னும் கவிஞர் கண்ணதாசன் வரிகளுக்கு உகந்தவரான நம் படிக்காத மேதை காமராஜர் பற்றி எழுதுவதற்கான வாய்ப்பு பெற்றதில் நான் அகம் மகிழ்கிறேன். காமராஜர் அவர்கள் இராமநாதபுரம் மாவட்டம் விருதுப்பட்டி என்னும் ஊரில், 1903 ஆம் ஆண்டு ஜூலைத் திங்கள் 15 ஆம் நாள் அவதரித்தார். தந்தையார் குமாரசாமி நாடார் விருதுப்பட்டியில் தேங்காய் மொத்த வியாபாரம் செய்து வந்தார், தாயார் சிவகாமி அம்மாள். அவரின் தங்கை நாகம்மாள்.

அவருக்குக் குலதெய்வமான காமாட்சியின் பெயர் முதலில் சூட்டப்பட்டது. பின்னர் அன்னை சிவகாமி அம்மாள் ராஜா என அவரைச் செல்லமாக அழைக்க, இரண்டும் சேர்த்து காமராஜர் என்றே நாளடைவில் அழைக்கப்படலானார்.

காமராஜர் அவர்கள் இளம் வயதிலேயே தந்தையை இழந்து தவித்தார்.”தந்தையோடு கல்வி போம்” என்பதற்கு ஏற்ப தந்தை மறைவுக்குப் பின் கற்பதைக் கைவிட்டு, தொழிலில் கவனம் செலுத்தத் தொடங்கினார். தன் மாமா இருவரின் துணிக்கடை மற்றும் மரக்கடையி்ல் சிறிது காலம் வேலை பார்த்தார். மேலும் பொதுக்கூட்டங்களில் கலந்து கொண்டதனால், சுதந்திரப் போராட்ட வீரராகத் திகழ நாளடைவில் அதுவே வித்திட்டது.

பின்னர் அவர் சத்தியமூர்த்தி அவர்தம் தொண்டனாகி, பல்வேறு போராட்டங்களில் ஈடுபட்டு சிறை சென்றார். கள்ளுக்கடை மறியல், அந்நியத் துணி எரிப்பு, உப்புச் சத்தியாகிரகம், சைமன் கமிஷன் முதலியன முக்கியம் வாய்ந்தவை. முதன் முதலில் 1952 ஆண்டு நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் சாத்தூர் தொகுதியில் வென்று, தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டியின் தலைவரானார். மேலும் 1954 ஆம் ஆண்டு, தலைவர் பதவியைத் துறந்து தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சராக ஆனார். நேர்வழியில் அரசியலில் நுழைந்து ஆட்சி நடத்திய நேர்மையான மனிதர் நம் காமராஜர்.

முதலமைச்சராக இருந்த போது இலவசக் கல்வி திட்டம், மதிய உணவுத் திட்டம் ஆகியவை ஏற்படுத்திக் கொடுத்து, ஏழை எளிய மக்கள் நல்வாழ்விற்குப் பெரிதும் துணை புரிந்தார். “தனி ஒரு மனிதனுக்கு உணவில்லை எனில் ஜகத்தினை அழித்திடுவோம்” எனும் நிலை மாற்றி அனைவர்க்கும் உணவளித்தவர் நம் ஐயா அவர்கள்.

காமராஜரின் கல்வித் திட்டங்கள் இனிதே நிறைவேற அந்நாள் பள்ளிக் கல்வி இயக்குநர் திரு.நெ.து.சுந்தர வடிவேலுவும், தொழிற் திட்டங்கள் நிறைவேற அந்நாள் தொழில் அமைச்சர் திரு.ஆர்.வெங்கட்ராமன் ஆகியோர் பெரிதும் துணை புரிந்தனர். 1957ஆம் ஆண்டு பொதுத் தேர்தலில் வென்று, ஒன்பது ஆண்டுகள் முதலமைச்சராக இருந்து, தன்னால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட “கே பிளான்” மூலம் பதவியை துறந்து, மீண்டும் அகில இந்திய காங்கிரஸ் தலைவரானார்.

காமராஜர் ஆட்சிக் காலம் தமிழகத்தின் பொற்காலமாக விளங்கியது. எட்டாக் கனியாக இருந்த கல்வி ஏழை, பணக்காரன்; உயர்ந்தவர், தாழ்ந்தவர் என அனைவர்க்கும் பாகுபாடின்றிக் கிடைத்ததால் அவரைக் “கல்விக் கண் திறந்த காமராஜர்” என அழைத்து மகிழ்ந்தனர்.

“ஏட்டையும் பெண்கள் தொடுவது தீமையென்று
என்று எண்ணி இருந்தவர் மாய்ந்து விட்டார்
வீட்டுக்குள்ளே பெண்ணைப் பூட்டி வைப்போம்
என்ற விந்தை மனிதர் தலை கவிழ்ந்தார்”

என்னும் முண்டாக் கவிஞன் வரிகளுக்கு உயிரளித்து, பெண் கல்வி வளர்ச்சியை அதிகப்படுத்தி, பெண்மையைப் பெருமைப் படுத்தியவர் நம் காமராஜர். கைநாட்டாய் இருந்த மக்கள் தாங்கள் பெற்ற கல்வியால், கையெழுத்திடும் நிலைக்கு உயர்ந்ததும் அவர் காலத்தில் தான். மேலும் அவரின் மதிய உணவுத் திட்டம் மூலம் ஏழை எளிய குழந்தைகட்கு வயிராற உணவும் கிடைத்தது. இலவச சீருடைத் திட்டத்தின் மூலம் அனைத்து மாணவர்களிடையே வேற்றுமை உணர்வு நீங்கி, ஒற்றுமை உணர்வு மேலோங்கச் செய்த பேராளர் நம் கல்வித் தந்தை. “கல்வி சிறந்த தமிழ்நாடு” எனத் தமிழ்நாட்டின் கல்வி நிலையை உயர்த்திய பெருமை நம் காமராஜர் அவரையே சாரும்.

தமிழகம் எங்கும் பல பள்ளிகள் திறக்கப்பட்டும், பயிற்சி ஆசிரியர் பற்றாக்குறை இருப்பினும் ஓராசிரியர் பள்ளிகள் பல நிறுவினார். அந்தப் பள்ளியில் நியமித்த ஆசிரியர்களுக்கே பின்னர் அரசு செலவில் பயிற்சி அளிக்க ஏற்பாடு செய்தார். இத்திட்டத்திற்கு அன்றைய பள்ளிக் கல்வி இயக்குநர் திரு.நெ.து.சுந்தரவடிவேலு பெரிதும் துணையாய் இருந்தார். பிள்ளைகள் மட்டுமின்றி பெரியவர், வயதானோர் கல்வி பயில முதியோர் கல்வித் திட்டமும் தொடங்கப் பட்டது.

மதிய உணவுத் திட்டம் நிறுவப்பட்ட போது பெரும்பாலும் பணக்காரர்களிடம் இருந்தே நன்கொடை வசூலித்து செயல்படுத்தப் பட்டது. அது பின்னர் அரசு செலவிலேயே நடைமுறைக்கு வந்தது. இந்தப் பெருமை காமராஜர் அவரையே சாரும். மேலும் தன் கல்வி சேவைக்காக நேருவாலும், பெரியாராலும் புகழப் பட்டவர்.

அவர் முதலமைச்சராய் இருந்த போது 471 உயர் நிலைப் பள்ளிகள் 1361 உயர் நிலைப் பள்ளிகளாகவும், 8 ஆக இருநத கல்லூரிகள் 17 ஆகவும், மேலும் 3 தொழிற் பயிற்சி கல்லூரிகள் வந்தது. இவை அவர் ஆட்சிக் காலத்தில் மக்களுக்குக் கிடைத்த வரங்களாகும். கல்விக்காக 15 கோடியே 68 லட்சம் ஒதுக்கப்பட்டு, 34 லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட மாணவ மாணவியர் பயன் பெற்றதும் இவர் ஆட்சிக் காலத்தில் தான். மேலும் மாவட்டம் தோறும் நூலகங்கள் அமைத்தார். பாடப் புத்தகங்கள் தமிழில் அச்சிடப் பட்டு வெளி வந்ததும் இவர் ஆட்சியில் தான்.

மனித நேயத்திற்கு இன்னொரு பெயர் காமராஜர் அவர்கள். காந்தியடிகளைப் போல அமைதியான வாழ்க்கை வாழ்ந்ததால் “தென்னாட்டுக் காந்தி” என அன்போடு அழைக்கப்பட்டார். காமராஜர் பிறந்தநாள் ஜூலை 15 , சாதாரண தினம் அல்ல. பல நூற்றாண்டின் நினைவுகளைத் தரும் இனிய நாளாகும்.

தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி தலைவர் பதவியை ராஜினமா செய்து பின்னர் கட்சிக்காரர்கள், நேரு அவர்கள் வற்புறுத்தலுக்கு இணங்க முதலமைச்சர் ஆனார். கட்சிக்காரர்கள், நண்பர்கள், சட்ட மன்ற உறுப்பினர்கள் தம் பதவியில் தலையிடக் கூடாது என்றும், பர்மிட், கோட்டா, காண்டிராக்டிற்காக தன்னிடம் வரக் கூடாது என்னும் நிபந்தனை விதித்தார். கட்சிப் பணத்தைக் குடும்ப செலவிற்குப் பயன்படுத்தாது நேர்மையைக் கடைபிடித்தார் காமராஜர் அவர்கள்.

இந்திய நாட்டைத் தன் நாடாகவும், இந்திய மக்களை தன் உடன்பிறந்த சகோதர சகோதரிகளாகவும் அவர் நினைத்து வந்தார். திருமணம் செய்யாது, தன்னை நாட்டிற்காக அர்ப்பணித்து வாழ்ந்து வந்தார். நம் அனைவர் கல்விக் கண் திறந்த தந்தை. அரசின் தொழிற்பேட்டைகள் அருகே தொழில் தொடங்க வசதிகள் உருவாக்கித் தந்து, விவசாயத்துக்காக அணைக்கட்டுக்கள் பல அமைய வழி வகுத்துக் கொடுத்தார்.

அவர் ஆட்சிக் காலத்தில் நீர் வளம், நில வளம் மற்றும் மின்சார வளம் மிகுந்ததாகத் தமிழ்நாடு திகழ்ந்தது.மேலும் திருச்சி BHEL நிறுவனம், ஊட்டி இந்துஸ்தான் ஃபோட்டோ தொழிற்சாலை, பெரம்பூர் ரெயில் பெட்டி தொழிற்சாலை, ஆவடி டாங்க் தொழிற்சாலை, சேலம் ஸ்டீல் தொழிற்சாலை போன்ற பெருமை வாய்ந்த மேலும் பல்வேறு தொழிற்சாலைகள் உருவாக்கப் பட்டன.மேலும் பல கோடி ரூபாய் பணம் ஒதுக்கப்பட்டு, 4 மின்திட்டங்கள், 15 அணைக்கட்டுகள், 35 தொழிற்சாலைகள் அமைக்கப்பட்டன.

அரசியலில் கிங் மேக்கராக இருந்து நேருவுக்குப் பின் சாஸ்திரி, அதன் பின் இந்திரா காந்தி எனப் பதவி ஏற்க, காங்கிரஸ் கட்சித் தலைவராக இருந்து, அதில் உரிமை எடுத்து சாதித்துக் காட்டியவர் காமராஜர். அந்த நேரத்தில் தான் 20 அம்ச திட்டங்கள், வங்கிகள் தேசிய மயமாக்கும் திட்டம் கொண்டு வரப்பட்டன. பின் தேர்தலில் தி.மு.க வென்று அண்ணா பதவிக்கு வந்த போது, அரசியலில் ஏற்பட்ட பல மனக்கசப்புகள் காரணமாக, “நேருவின் மகளே வருக, நிலையான ஆட்சி தருக” எனத் தி.மு.க இந்திராவை ஆதரித்த போதும் அவர் ஒதுங்கிக் கொள்ள முடிவு செய்தார்.

பெருந்தலைவர் காமராஜர் பேச்சாற்றலில் சிறந்தவர். “ஆகட்டும் பார்க்கலாமின்னேன்” என எதற்கும் அஞ்சாது பதிலளிப்பதே அதற்குச் சிறந்த முத்தாய்ப்பாகும். மேலும், “கற்றலிற் கேட்டல் நன்றே” எனக் கேள்வி ஞானத்தில் சிறந்து விளங்கினார். கன்னியாகுமரி முதல் காஷ்மீர் வரை உள்ளது இந்தியா. இந்திய நாட்டின் ஒரு பகுதி தமிழ்நாடு. எனவே இந்தியா நன்றாக இருந்ததால் தான் தமிழ்நாடு நன்றாய் இருக்கும், தமிழன் நன்றாய் இருப்பான் என்பதை வலியுறுத்தியவர்.

கடவுளுக்குத் தேங்காய் உடைத்து, பூ மாலை சார்த்தி, எல்லாம் அவன் பார்த்துக் கொள்வான் என எண்ணாது, ஒவ்வொருவரும் நாடு முன்னேற்றம், மக்கள் முன்னேற்றம் எனச் செயலில் சாதித்துக் காட்ட வேண்டும் எனச் சொன்னவர் நம் கருப்பு காந்தி காமராஜர். மக்களுக்காக, மக்களில் ஒருவராகவே வாழ்ந்து நாடு முன்னேற்றம் காண உறுதுணையாய் இருந்தவர் நம் காமராஜர்.

நம் கல்விக் கண் திறந்த தந்தை, ஏழைப் பங்காளன், கருப்பு காந்தி, கர்ம வீரர், பாரத ரத்னா காமராஜரை இறைவன் தம்மிடம் அழைத்துக் கொண்ட நாள்,1975 ஆம் ஆண்டு காந்தியடிகள் பிறந்த நாளான அக்டோபர் 2 ஆகும். சற்று உடல் நலக் குறைவால் அவதிப்பட்டு வந்த அவர் அன்று மதியம் சட்டக் கல்லூரி மாணவர்கள் சிலரை சந்தித்த பின்னர் ஓய்வெடுக்க அறைக்குச் சென்றார்.

உணவு அருந்திய பின்னர் அறைக்குள் சென்ற போதும் அவருக்கு வியர்த்துக் கொட்டியது. உதவியாளர் வைரவன் தான் எப்போதும் அவர் உடன் இருப்பார். அவர் ஒன்றுமில்லை என அமைதிப்படுத்தினார். பின்னர் அவர் உடம்பு வியர்க்கவே பதறிப் போய் காமராஜர் உடம்பைத் துடைத்து விட்டார். மருத்துவரை அழைக்கவா என அவரிடம் கேட்டார். அதற்கு அவர் தனக்கு எப்போதும் பார்க்கும் டாக்டர் சௌரிராஜனுக்கு போன் செய்து தரக் கேட்டார். தான் மணி அடித்தால் உள்ளே வருமாறும், விளக்கை அணைத்து விட்டுச் செல்லக் கூறினார்

டாக்டர் சௌரிராஜன் காமராஜர் நிலை கேள்விப் பட்டு விரைந்தார். உள்ளே நுழைந்த அவர் சலனமே இல்லாமல் தலைக்கு முட்டுக் கொடுத்து படுத்துக் கொண்டிருந்தவரை பரிசோதித்து, பலனின்றி கதறி அழுதார். மேலும் இரண்டு டாக்டர்கள் பரிசோதித்த பின் பலனில்லாமல் போகவே, அவர் மறைவு அதிகாரப் பூர்வமாக மாலை 3.20 மணிக்கு அறிவிக்கப்பட்டது.

காந்தியத்தின் அடுத்த தூண் நாட்டு மக்கள் அனைவரையும் பெருந்துயரில் ஆழ்த்தி விட்டு மண்ணில் சரிந்தது. ஆம் காமராஜர் அக்டோபர் 2 ம் நாள் 1975 அன்று மறைந்தார். அன்று மாலை 6.30 மணிக்கு அவர் பூத உடல் இராஜாஜி பவனில் அஞ்சலிக்காக வைக்கப்பட்டது. மறுநாள் வெள்ளிக்கிழமை விடுமுறை அறிவிக்கப்பட்டு, ஒரு வாரம் துக்கம் அனுஷ்டிக்கப் பட்டது. தலைவனை இழந்த துயர் தாளாது பல பேர் மாரடைப்பாலும், இறுதி ஊர்வலம் காண வந்த போது விபத்திலும் உயிரிழந்தனர். மேலும் அப்போது தமிழக முதல்வராயிருந்த மு.கருணாநிதி, அமைச்சர் திண்டிவனம் ராமமூர்த்தி அவர்களால் தலைவருக்கு நினைவு மண்டபம் எழுப்ப முடிவு செய்யப்பட்டது.

பெருந்தலைவர் காமராஜருக்கு நினைவிடம் சர்தார் வல்லபாய் பட்டேல் சாலை, கிண்டியில் 6.04 ஏக்கர் மொத்தப் பரப்பளவில் அமைக்கப் பட்டது. மார்பளவு சிலை ஆனது அமைக்கப்பட்டு , 14 பிப்ரவரி 1976 ஆம் ஆண்டு அரசுடைமை ஆக்கப்பட்டது.

“சீராட்டும் தாய் தவிர சொந்தமென்று ஏதுமில்லை” எனக் கவியரசர் கண்ணதாசன் காமராசர் தாலாட்டில் பாடியுள்ளார். காமராஜர் அதற்கேற்ப எளிமையான மனிதர். படிக்காத மேதை காமராஜர் வாழ்க்கை இன்றைய தலைமுறையினருக்குப் பாடமாக அமைகிறது. எல்லாத் தலைமுறையினருக்கும் பாடமாக அமையும் என்றால் மிகையாகாது.

— பி. தமிழ்முகில் நீலமேகம்.

படித்ததினால் அறிவு பெற்றோர் ஆயிரம் உண்டு – பாடம்
படிக்காத மேதைகளும் பாரினில் உண்டு !
என்ற கவியரசர் கண்ணதாசன் அவர்களின் பாடல் வரிகளுக்கு கனகச்சிதமாக பொருந்தக் கூடியவர் நமது பெருந்தலைவர் காமராசர் அவர்கள். இவர்தம் ஆட்சிக் காலத்தில் தமிழகம் கல்வியில் அபார வளர்ச்சி பெற்றமையால் இவர் “கல்விக்கண் திறந்த காமராசர்” என்று பெருமையுடன் அழைக்கப் படுகிறார். தனது ஆட்சிக் காலத்தில் கல்விக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்த காமராசர் அவர்கள் படித்தது ஆறாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே. இவரது கல்வி குறித்த விபரம் கீழ்வருமாறு:
◆ 1908 ம் ஆண்டு திண்ணைப் பள்ளியிலும் ஏனாதி நாயனார் வித்தியாலயத்திலும் கல்வி பயின்றார்.
◆ 1909 ம் ஆண்டு சத்திரிய வித்தியசாலாவில் கல்வி.
◆ 1914 ம் ஆண்டு ஆறாம் வகுப்பு படிக்கையில் கல்வியை நிறுத்திக் கொண்டார்.
காமராசர் அவர்கள் பல்கலைக்கழகத்தில் படிக்காத போதும், தன் நாடு, தன் மக்கள் குறித்து அறிய வேண்டியவை அனைத்தையும் நன்றாகவே அறிந்திருந்தார். இதனால் தான் காமராசர் அவர்கள் படிக்காத மேதை என்றழைக்கப் படுகிறார்.

கேடில் விழுச்செல்வம் கல்வி யொருவற்கு
மாடல்ல மற்றை யவை.
என்ற திருவள்ளுவரின் குறளுக்கு இணங்க, கல்விச் செல்வமே எத்தனைக் காலமானாலும் அழியாத செல்வம் என்பதை நன்குணர்ந்த காமராசர் அவர்கள், அச்செல்வத்தை ஏழைச் சிறார்களும் பெற்று வாழ்வில் முன்னேற வேண்டும் என்று பேராவல் கொண்டார். அதற்கான காமராசரின் திட்டம் தான் இலவச கல்வித் திட்டம்.

இவருக்கு முந்தைய ஆட்சியில் மூடப்பட்ட ஆறாயிரம் பள்ளிகளை மீண்டும் திறந்தார். அது தவிர, மேலும் பனிரெண்டாயிரம் பள்ளிகள் புதிதாக திறக்கப்பட்டன. சிறார்கள் மூன்று மைல் தூரத்திற்கு மேல் நடக்க விடாது, மூன்று மைல் தூரத்திற்கு ஒரு பள்ளி அமைக்கப்பட்டது. ஏற்கனவே இருக்கும் பள்ளிகளில், தேவையான புதிய வசதிகள் செய்யப்பட்டன. பதினோராம் வகுப்பு வரை மாணவர்களுக்கு இலவச கல்வி வழங்கப்பட்டது.

சுவர் இருந்தால் தானே சித்திரம் வரைய முடியும்? வயிறு காய்ந்திருந்தால் படிப்பது எப்படி? இதனால், காமராசர் அவர்கள் இலவச மதிய உணவுத் திட்டத்தை ஏற்படுத்தினார். பிள்ளைகட்கு உணவுடன் கல்வி வழங்க, பகல் உணவுக்கு வரி போடவும் தயங்கமாட்டேன் என்றவர் காமராசர். இந்த மதிய உணவுத் திட்டத்திற்காக எனது மற்ற பணிகளையும் கூட ஒதுக்கி விட்டு, ஊர் ஊராகச் சென்று பிச்சை எடுக்கவும் தயங்க மாட்டேன் என்றார். பள்ளியில் மதிய உணவுத் திட்டத்தினை உலகெங்கிலும் முதன் முறையாகத் தமிழகத்தில் 1957 ம் ஆண்டு நடைமுறைக்குக் கொண்டுவந்தவர் நம் காமராசர் அவர்கள். இத் திட்ட த்திற்கான உதவி “Care of USA” அமைப்பினரால் வழங்கப்பட்டது.

பள்ளிகளில் சீருடை முறையை அமல் படுத்தியவரும் காமராசர் அவர்கள் தாம். இளம் மனங்களில் சாதி மத பேதங்களை களைந்திட இத்திட்டத்தை அறிவித்து செயல் படுத்தினார்.

ஆங்கிலேயரின் ஆட்சிக் காலத்தில் ஏழு சதவிகிதமாக இருந்த கல்வி கற்றோர் விகிதம், காமராசர் அவர்களின் ஆட்சிக் காலத்தில் 37 சதவிகிதமாக உயர்ந்தது. பள்ளிகளின் எண்ணிக்கையை மட்டுமுயர்த்தினால் போதாது. கல்வியும் தரமானதாக இருத்தல் வேண்டும். இதற்காகப் பள்ளி வேலை நாட்களும் அதிகரிக்கப் பட்டன. இவரது ஆட்சிக் காலத்தில் உருவானது தான் சென்னையிலுள்ள இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகம் (Indian Institute of Technology (IIT), Madras). மருத்துவம், பொறியியல், விவசாயப் பட்டயப் படிப்பிற்கான கல்வி உதவித் தொகைகள் கிடைக்க வழிவகை செய்தார். இதனால் இக்கல்லூரிகளில் மாணவர் சேர்க்கை எண்ணிக்கை அதிகரித்தது. இது தவிர உடற்கல்வி கல்லூரிகள், ஆசிரியர் பயிற்சி பள்ளிகள், கல்லூரிகளும் ஆரம்பிக்கப் பட்டன.

கல்வியறிவுடன் பொது அறிவையும் விழிப்புணர்வையும் மாணவர்கள் மட்டுமன்றி பொது மக்களும் வளர்த்துக் கொள்ள ஏதுவாக, கல்விக்கு அளித்த முக்கியத்துவத்தை நூலகங்களுக்கும் வழங்க ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. தங்களது ஊர்களில் நூலகம் அமைக்க இடம், பொருட்கள், புத்தகங்கள் வழங்கி உதவ மக்கள் ஊக்கப்படுத்தப்பட்டனர். இதன் காரணமாக, 638 பொது நூலகங்களும், 12 மாவட்ட மைய நூலகங்களும் திறக்கப்பட்டன. இத்திட்டம் ஆரம்பிக்கக் காரணமாக இருந்தவரும் காமராசர் அவர்களே.

காமராசரின் குந்தா அணைக்கட்டு திட்டத்தின் சிறப்பையும், அதில் காமராசர் ஐயா அவர்களின் பங்கினையும், பாமர மக்களும் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் விளக்கத் திரைப்படமாக எடுக்க ஓர் அதிகாரி கருத்து கூற, அதற்கு ஆகும் மூன்று இலட்ச ரூபாய் செலவில், பத்து ஊர்களில் பள்ளிக்கூடம் கட்டி பிள்ளைகட்கு கல்வி வழங்கிடலாம். அரசின் கடமையை, தனிப்பட்ட மனிதனான தனது பெயரில், தானே செய்ததாக ஏன் சொல்ல வேண்டுமெனக் கடிந்து கொண்டவர் காமராசர் அவர்கள்.

காமராசரின் அனுபவ அறிவு எத்துனையோ பட்டப்படிப்பு படித்தவர்களை விட மேலானது. அவர் பல்கலைக்கழகங்களில் படித்ததில்லை. ஆனால், அவருக்குப் பூகோளம் தெரியும். வெறும் கோடுகளால் எல்லைகளை நிர்ணயித்து, புள்ளிகளால் இடங்களைக் குறிப்பது பூகோளமாகாது என்பது காமராசர் அவர்களின் கருத்து. மக்கள், அவர்களது வாழ்விடம், அவர்தம் வாழ்வாதாரம், அவர்தம் தொழில்முறை இவையனைத்தும்தான் தலைவர் காமராசர் அவர்களைப் பொறுத்தவரை பூகோளம்.

தமிழகத்தில் கால்நடைகளின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கப் பிரதமர் நேரு அவர்கள் கேட்டுக் கொண்டதற்கிணங்க, அமைச்சர் பக்தவத்சலம் மற்றும் அதிகாரிகளிடம் பேச்சுவார்த்தை நடத்திய காமராசர், ஆண்டுக்கு அறுபது என்ற எண்ணிக்கையில் படித்து முடிக்கும் கால்நடை மருத்துவ மாணவர்களை மட்டும் கொண்டு இத்திட்டத்தைச் செயல்படுத்த இயலாதென்பதால், பள்ளி இறுதி தேர்ச்சி பெற்ற மாணவர்கட்கு ஓராண்டு கால்நடை அபிவிருத்தி பயிற்சி வழங்கும் திட்டம் அறிவித்தார்.

இதற்கான மையங்கள் தமிழகத்தில் ஓசூர், ஒரத்தநாடு, புதுக்கோட்டை, செட்டிநாடு, அபிஷேகப்பட்டி ஆகிய இடங்களில், கால்நடைப் பண்ணைகளில் கால்நடை அறிவியலின் அடிப்படைகளைப் பயிற்சிகளோடு சொல்லிக் கொடுக்க புதிய படிப்புகள் ஆரம்பிக்கப் பட்டன. கால்நடை பராமரிப்பு, அவற்றின் உடற்கூற்றியல், உடலியல், சுகாதாரம், கால்நடைகளைக் கையாளுதல், நுண்ணுயிரியல் எனக் கால்நடைகள் குறித்த பல்வேறு பொருள்களில் பயிற்சி அளிக்கப்பட்டு, கால்நடை ஆய்வாளர்கள் உருவாக்கப்பட்டு, கிராமங்களில் நியமிக்கப் பட்டனர்.

கல்வி வளர்ச்சிக்குத் தனது மேலான பங்களிப்பை வழங்கியுள்ள இம் மாமனிதர் கல்விக் கண் திறந்தவர் என்பதில் ஐயமேதுமில்லை. தமிழகத்தின் கல்வி வளர்ச்சிக்கு முன்னோடியாய் விளங்கிய இவர்தம் தன்னலமற்ற சேவையின் பயனை இன்றளவும் நாம் அடைந்து வருகிறோம் என்பதே நிதர்சனமான உண்மை. அவர்தம் பாதம் பணிந்து போற்றுவோம்.