Author: மலர் சபா

மலர் சபா

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

புகார்க்காண்டம்- 09.

கனாத்திறம் உரைத்த காதை

 

கோவலன் மதுரை சென்று பொருள் ஈட்ட எண்ணியுள்ள தனது கருத்தை வெளியிட்டு, விடியுமுன் கண்ணகியுடன் மதுரைக்குப் புறப்பட்டுச் செல்லுதல்

கோவலன் கண்ணகியிடம் கூறினன்:

சேயிழையே! நான் சொல்வது கேள்;

நீ குறிப்பிட்ட இச்சிலம்புதனை

முதல் எனக் கொண்டு

மிக்க புகழுடைய

மாடமதுரைக்குச் சென்று

வணிகம் செய்து

முன்பு நான் இழந்திட்ட பொருட்களையும்

தொலைத்திட்ட அணிகலன்களையும்

மீட்டெடுக்க முடிவு செய்துள்ளேன்.

 

இதழ்விரிந்த மலர்களையுடைய

மாலையணிந்தவளே..

நீயும் என்னுடம் புறப்படுவாயாக!

 

முற்பிறவியில் செய்திட்ட

ஊழ்வினை உருத்து வந்து

மதுரைக்குப் போகும்படி தூண்ட

அவ்வினையதன் ஏவல் மேற்கொண்டு

மறுதினம், காலைக் கதிரவன் உதித்து

வைகறை இருளை ஓட்டும் முன்பே

அவ்விருவரும் அங்கிருந்து புறப்பட்டனர்.

 

வெண்பா

மாதவி வசந்தமாலையிடம் கூறிய

“மாலை வாராராயின் காலை காண்போம்”

என்ற மொழியைக்

கண்ணகி கண்ட கனவது

பயனற்றதாக்கிவிட்டது.

ஊழ்வினை உருத்து வந்து

நெஞ்சைத் தூண்டி நிற்க

காலைக் கதிரவன் வைகறை இருளை விரட்டுமுன்னே

கண்ணகியுடன் புறப்பட்டுச் சென்றான் கோவலன்.

கனாத்திறம் உரைத்த காதை முற்றிற்று.

 

அடிப்படையாய் அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே: 74 – 83

http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram5.html

 

படத்துக்கு நன்றி:

http://www.hindustantimes.com/photos-news/Photos-World/venustransit/Article4-866678.aspx

மலர் சபா 

 

 

 

 

 

 

“புகார்க்காண்டம்- 09. கனாத்திறம் உரைத்த காதை”

 

கோவலன் வருகையும், அவன் நிகழ்ந்ததற்கு இரங்கிக் கூறுதலும்*

அப்போது அங்கே ஓடி வந்த

ஒரு பணிப்பெண் கூறினள்:

“நங்கையே!

பெருமையுடைய அரசன் போன்ற ஒருவர்

நம் வாயிலிடத்தே வந்து கொண்டிருக்கிறார்;

அவர் நம் கோவலன் தான்…”

 

விரைந்து வந்த கோவலனும்

கண்ணகியின் பெருமைவாய்ந்த

பள்ளியறையில் நுழைந்தான்.

தன் காதலியின் வருத்தமுற்ற முகமும்

வாட்டமுற்ற மேனியும் கண்டான்.

 

“வஞ்சமுடைய கொள்கையுடன்

பொய்மை பேசுபவளோடு

கூடி உறவாடியதால்

நம் குலத்தில் உள்ளோர் தேடித்தந்த

மலை போன்ற பெரிய

செல்வக்குவியலை எல்லாம் இழந்தேன்.

வறுமையுடையவன் ஆகிவிட்டேன்.

இச்செயல் யாவும் என்னை

நாண வைக்கிறதே”

எனக் கூறி வருந்தினான்.

 

*கண்ணகியின் விடை*

(மாதவிக்குக் கொடுக்கப் பொருள் *

*ஏதும் இல்லாததால்

வருந்துகிறான் கோவலன் என்றெண்ணிய)*

கண்ணகி,

தன் அழகிய ஒளி பொருந்திய முகத்தில்

புன்முறுவல் காட்டி,

“இன்னும் இரண்டு சிலம்புகள் உள்ளன;

அவற்றைப் பெற்றுக் கொள்ளுங்கள்”

எனக் கூறினாள்.

 

அடிப்படையாய் அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே: 64 – 73

http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram5.html

 

படத்துக்கு நன்றி:

Kannagi’s Last Resort, Siruvachur

மலர் சபா

*புகார்க்காண்டம்- 09. கனாத்திறம் உரைத்த காதை*
**
*தேவந்தி கூறிய தேறுதல் உரை*
**
கண்ணகி மொழி கேட்ட
தேவந்தி கூறினாள்:

“பொன்னாலான வளையணிந்தவளே!
நீ உன் கணவனால்
வெறுக்கப்பட்டவள் அல்லள்;
நின் முற்பிறப்பில் நின் கணவனுக்காய்க்
காத்து நின்றிருக்க வேண்டிய
நோன்பு ஒன்றினைச்
செய்யத் தவறிவிட்டாய்!

அதன் காரணமாய்
இன்று அவனைப் பிரிந்திருக்கின்றாய்;
அக்குற்றம் இன்றே நீங்கி விடட்டும்;
காவிரி கடலுடன் கலக்கும்
சங்கமத் துறையில்
பூக்கள் மடலவிழ்க்கும்
நெய்தல் நிலக் கானலிடத்துச்
சோமகுண்டம் சூரியகுண்டம் என
இரு பொய்கைகள் உள்ளன.

அவற்றின் துறைகளில் மூழ்கியெழுந்து
மன்மதக்கோட்டம் சென்று காமதேவனை
வழிபடும் மகளிர்
இப்பிறவியில் தம் கணவனைப் பிரியாது
கூடி வாழ்ந்து இன்புற்று,
மறு பிறவியிலும் இன்பம் தரும் பூமியில் பிறந்து
கணவனுடன் இன்புற்று மகிழ்வர்.
எனவே நாம் இருவரும்
அங்கு ஒரு நாள் சென்று
நீராடி வருவோம்” என்றாள்.

*கண்ணகியின் மறுமொழி*

அது கேட்ட கண்ணகி,
“அத்தகைய செயல்
எமக்குப் பெருமை தருவதன்று”
எனக்கூறி மறுத்துவிட்டாள்.

அடிப்படையாய் அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே: 55 – 63
http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram5.html

மலர் சபா

தேவந்தி கண்ணகியிடம் சென்று ஆசி கூறுதல்

குறைவில்லாத நிறைந்த புகழையுடைய
தன் தோழி கண்ணகி
தன் கணவனைப் பிரிந்து வருந்துகிறாளே
என்று எண்ணிய தேவந்தி
கோயிலுக்குச் சென்று
அறுகு, சிறுபூளை மற்றும் நெல் தூவி வழிபட்டுக்
கண்ணகி தன் கணவனை
மீண்டும் பெற வேண்டினாள்.

பின் கண்ணகியிடம்
“நீ உன் கணவனைப் பெற்று வாழ்வாயாக”
எனக் கூறினாள்.

கண்ணகி தான் கண்ட கனாவினைத் தேவந்திக்கு உரைத்தல்

அது கேட்ட கண்ணகி
தேவந்தியிடம் கூறினாள்:
“செறிந்த வளையலை அணிந்தவளே!
நீ இங்ஙனம் கூறக்கேட்டு
ஆறுதல் அடைந்தாலும்
நான் கண்ட ஒரு கனவினால்
என் நெஞ்சம் என்ன நேருமோ
என்று பயமடைகிறது.

அந்தக் கனவு என்னவென்றால்…..
என் கணவர் என்னைக்
கைப்பிடித்து அழைத்துச்செல்ல
நாங்கள் இருவரும்
ஒரு பெரிய நகரம் புகுந்தோம்.
அங்ஙனம் புகுந்த் ஊரில் உள்ளவர்கள்
இடக்கூடாத பழியை எங்கள் மீது
இடுதேளாய் இட்டனர்.

அப்பழியின் காரணமாக
என் கணவன் கோவலனுக்கு
மிக்க தீங்கு ஒன்று ஏற்பட்டது என்று
ஊரார் கூறக்கேட்ட நானும்
அரசனின் அவை சென்று வழக்குரைத்தேன்.

அதனால் அம்மன்னனுக்கும் ஊருக்கும்
நேர்ந்த தீங்கு ஒன்றும் உண்டு.
அது தீய கனவாதலால் அதைப்பற்றி
உன்னிடம் ஒன்றும் கூறமாட்டேன்.
அவ்வூருக்கு நேர்ந்த தீங்கு
நான் செய்த
குற்றத்தினால் உண்டானதுபோல் தெரிகின்றது;
இவ்வாறு குற்றம் புரிந்த பின்னும்
நானும் என் கணவரும் பெருநன்மை அடைந்தோம்.
அதைக் கேட்டால் உனக்குச் சிரிப்பு கூட வரலாம்…

அடிப்படையாய் அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே: 40 – 54
http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram26.html

படத்துக்கு நன்றி:
http://www.panoramio.com/photo/33347498

மலர் சபா

 

அங்ஙனம் தெய்வங்களை எல்லாம் வேண்டியவள்
பாசண்டச் சாத்தன் கோயிலை இறுதியில் அடைந்தனள் .
குழந்தை உயிர் மீண்டும் பெற வேண்டி நின்றனள்.
அப்போது,
பிறருடன் ஒப்பிட முடியாத அளவுக்கு
அழகான ஒரு பெண்ணாய்
அவள் முன் தோன்றினள்
சுடுகாட்டுப் பிணங்களை உண்ணும்
இடாகினிப் பேய்.

மாலதியிடம் இடாகினிப்பேய் பேசினள்;

குற்றமற்றவளே!
தவம் செய்தவர்க்கே தேவர்
நேரில் வந்து வரம் கொடுப்பர்.
உன் போன்றோர் முன்
ஒருபோதும் வரமாட்டார்.
இது பொய்யான வார்த்தை இல்லை;
உண்மையே!
உன் கையிலுள்ள இளங்குழந்தையைப்
பார்த்துவிட்டுத் தருகிறேன்.
என்றே கூறி அக்குழந்தையை வாங்கிக் கொண்டு
கரிய இருள் சூழ்ந்த சுடுகாட்டினுள் சென்று
அப்பிணத்தைத் தன் வாயில் போட்டுக் கொண்டனள் இடாகினிப்பேய்.

சாத்தன் மகவாய் வருதல்

துயருற்ற மாலதி
இடியோசை கேட்டுப் பதறி அகவும்
மயில் போலவே அழுதனள்.

அழுத அவள்மேல் இரக்கம்கொண்ட
பாசண்டச் சாத்தன்,

அம்மையே! அழவேண்டாம்.
நீ திரும்பிச் செல்லும் வழியில்
ஒரு மரத்தின் நிழலில்
இறந்த அக்குழந்தையை
உயிருடன் காண்பாய் எனகூறித்
தானே அக்குழந்தையாய் மாறி
குயில் பாடும் சோலையில்
ஒரு மரத்தடியில் கிடந்தான்.
அடிப்படையாய் அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே: 15 – 28

http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram25.html
http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram26.html

 

மலர் சபா

 

புகார்க்காண்டம் – 08. வேனில்காதை

திருமுகத்தைக் கோவலன் மறுத்த செய்தியை வசந்தமாலை மாதவிக்கு உரைத்தல்

அழகிய பொன் தோடு அணிந்த
அழகுமுகத்தை உடைய மாதவி
அழகிய தாழை மடலில்
வரைந்து அனுப்பிய திருமுகத்தைக்
கோவலன் வாங்க மறுத்தான்.
இதனை உரைக்க,
வாடிய மனதுடன்,
இதழ்விரி மாலையணிந்த மாதவியிடம்
விரைந்து சென்றனள் வசந்தமாலை.

மாதவி செயலற்ற உள்ளத்துடன் மலர் அமளியில்
கண் துயிலாது கிடத்தல்

இதைக்கேட்ட மாதவி
“சிறந்த அணிகலன்கள் அணிந்தவளே!
இம்மாலைப் பொழுதில் அவர் வருவார்;
வாராது போனாலும்
நாளைக் காலையில் அவரைக் காணலாம்”
எனக் கூறினாள்.
பின் செயலற்ற மனத்தோடு
தான் இருந்த மலர்ப்படுக்கையின் மீது
அழகிய மலர் போன்ற கண்களையுடைய அவள்
இமைகள் மூடாது வாடியே கிடந்தனள்.

வெண்பா

செந்தாமரை மலர்கள் விரிந்தன;
மாமரங்களில் தளிர்கள் அழகுடன் துளிர்த்தன;
அழகு பொருந்திய அசோகம் இதழ் விரித்தது;
இளவேனில் காலம் வந்துவிட்ட இவ்வேளையில்
அழகிய கண்களையுடைய
மாதவியின் மனம் கோவலனைப் பிரிந்ததால்
என்னவெல்லாம் துன்பறுமோ!

உலகில் ஊடிப் பிரிந்து
வாழும் உள்ளங்களே!
நீங்கள் எல்லாம் கூடி வாழுங்கள்!
இது மன்மதன் ஆணை!
என்று கூவி அறிவித்தன குயில்கள்.

மாதவி பாடிய கானல்வரி கேட்டு
ஊடி நிற்கும் கோவலனே!
உன்னோடு எப்போதும் கூடிக் கலந்திருந்த
அவளின் அழகிய முகத்தை
இந்த இளவேனில் பொழுதில்
நினைவு கூர்ந்து காண்பாயாக!

(வேனில் காதை முற்றிற்று.
அடுத்து வருவது கனாத் திறம் உரைத்த காதை)

அடிப்படையாய் அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே: 111 – 126
http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram25.html

படத்துக்கு நன்றி:
https://www.facebook.com/PaintingsLover

மலர் சபா

முன்பு ஒரு முறை
யான் அவளைப் பிரிந்து வாழ்ந்தபோது
பிரிவாற்றாமையால்
மிக்க வருந்துபவள் போல் காண்பித்து
எனது உறவினர் முன்
தான் மிகவும் துயரப்படுபவள் போல் பாவித்து
துயரங்களை எல்லாம்
ஆராய்ந்து கூறுபவளாய் நடிப்பாளே..
வசந்தமாலையே!
இதுதான் அவள் நடித்த தேர்ச்சிவரி.

வண்டுகள் வந்து ஊதிப் பூக்கவைக்கும்
பூங்கோதையை உடைய அவள்
மாலைப் பொழுதினில்
காம நோயால் வருந்துபவள் போல் காண்பித்து
கண்ணில் படுகின்ற சுற்றத்தாரிடம்
தம் துன்பத்தைக் கூறி
அவர்கள் அனுதாபத்தைப் பெற நடிப்பாளே…
வசந்தமாலையே!
இதுதான் அவள் நடித்த காட்சிவரி.

பிரிவுத்துயர் தாங்காமல்
காமநோயுற்றவள் போல
அடுத்து அடுத்துப்
பொய் மயக்கம் கொண்டு
என் சுற்றாத்தாரிடம் தன் துயர்
எடுத்து எடுத்துக் கூறி நடிப்பாளே..
வசந்தமாலையே!
இதுதான் அவள் நடித்த எடுத்துக்கோள்வரி

ஆயிழையே,
அவள் ஒரு ஆடல் மகள் ஆதலால்
இங்ஙனம் இயல்பாய் அவள் நடித்த நடிப்புகள்
அவள் கலைக்குப் பெருமை சேர்ப்பதேயாகும்!
என்றெல்லாம் இகழ்ந்து கூறிய கோவலன்
மாதவி அவள் கடிதம் பெற மறுத்துவிட்டனன்.

அடிப்படையாய் அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே: 101 – 110
http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram25.html

படத்துக்கு நன்றி:
http://cheapestinindia.com/price/raja-ravi-varma-painting-title-radha-waiting-for-krishna-in-kunjavan-723379

மலர் சபா

 

வசந்தமாலை, கடைவீதியில் கோவலனைக் கண்டு மாதவி எழுதிய திருமுகத்தைச் சேர்த்தல்

அங்ஙனம் மாதவி கொடுத்த
மாலையைக் கையில் வாங்கிய
வேல் போன்ற செவ்வரி மேவிய
நீண்ட கண்களை உடைய வசந்தமாலை,
கோவலனைத் தேடிச் சென்று
கூலங்கள் செறிந்திருந்த வீதியில்
அவனைக் கண்டு
அக்கடிதத்தை அவனிடம் கொடுத்தாள்.

கோவலன் மாதவியின் திருமுகத்தை மறுத்தல்

வசந்தமாலை தந்த கடிதத்தை
வாங்க மறுத்த கோவலன்
பின்வருமாறு கூறலானான்.

நெற்றியில் திலகமும்
அதன் மேல் கூந்தலும்
புருவம் எனச் சிறிய கரிய வில்லும்
கண்கள் எனக் குவளை மலரும்
மூக்கு எனக் குமிழ் மலரும்
வாய் எனக் கொவ்வைக் கனியும்
உறுப்புகளாகக் கொண்டு….

என் மேல் காதல் கொண்டவள் போல்
மதர்த்த எண்ணத்தோடு
என் முன்னே அன்றொரு நாள்
இங்ஙனம் தோன்றி நடித்தாளே மாதவி..
வசந்த மாலையே!
இதுதான் அவள் நடித்த கண்கூடு வரி.

கூந்தல் என மேகத்தைச் சுமந்து
அதன் சுமை தாங்காமல் வருந்தி
ஒளியைப் பொழியும்
மதி போன்ற முகம் தன்னில்
கண்கள் எனக் கயல்மீன்கள்
உலாவித் திரிகின்ற
தம் அழகை வெளிப்படுத்தி
தேன் செறிந்த தன் பவள வாயைத் திறந்து
ஒளியைத் தருகின்ற இளமுத்து போன்ற
புன்னகையைக் காட்டி

நான் ‘வா’ என்றழைத்தால் வந்தும்
‘போ’ என்று சொன்னபோது சென்றும்
உண்மையாய் இருப்பவள் போல் நடப்பாளே..
அந்தக் கரிய நெடுங்கண்ணி..
வசந்தமாலையே!
இதுதான் அவள் நடித்த காண்வரி.

அடிப்படையாய் அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே: 72 – 77
http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram24.html

படத்துக்கு நன்றி
http://dinamani.com/weekly_supplements

 

 

மலர் சபா
மாதவி கோவலனுக்குத் திருமுகம் வரைந்து வசந்த மாலையிடம் கொடுத்து அனுப்புதல்

“உலகில் உள்ள நிலைபெற்ற
உயிர்கள் எல்லாம்
தம் மனதை மகிழ்விக்கும் துணையோடு
புணர வைக்க வல்லவன் மன்மதன்.

இனிய இளவேனில் இளவரசன் என்பதனால்
அரசன் போல் எதையும்
நெறிப்படச் செய்வான் அல்லன்.

அந்த இளவலுக்குத் துணையாய்
மாலையாம் பொழுததனில்
யானையின் பிடரியில் ஏறி வருகின்ற
திங்கள் செல்வனும்
நடுநிலைமை உடையவன் அல்லன்.

புணர்ந்து மகிழ்ந்த காதலர் ஊடல் கொண்டு
சற்றே தம்முள் இடைவெளி கொண்டிருப்பினும்,
தகுந்த காரணம் கொண்டு
பிரிந்து சென்ற காதலர்
தம் துணைதான் மறந்து வாராதிருப்பினும்,
நறும்பூக்களால் செய்த அம்புகள் கொண்டு
தனித்து வாழ்பவரைத் தாக்கி நிற்பது
மன்மதனுக்கு வாடிக்கையான செயலேயன்றிப்
புதுமையான செயல் ஆகாது.
இதனைத் தாங்கள் அறிந்து
எமக்கு அருள்வீரே” என்றேதான் எழுதினள் மாதவி.

அடிப்படையாய் அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே: 56 – 63
http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram24.html

படத்துக்கு நன்றி

http://tamilarivom.blogspot.in/

மலர் சபா

 

புகார்க்காண்டம் – 08. வேனில் காதை

மாதவி கோவலனுக்குத் திருமுகம் வரைந்து வசந்த மாலையிடம் கொடுத்து அனுப்புதல்

சற்று முன் அங்ஙனம்
மயங்கி நின்ற மாதவி
மணம் பொருந்திய மலரம்புகளினால்
பெரு நிலம் முழுதும்
தனிச்செங்கோல் செலுத்தி ஆளும்
மன்மதன் அவன் ஆணையால் வருந்தி,
ஒரு திசை மட்டுமல்லாது
உலகமே தொழுது வணங்கி வேண்டும்
அவனது அழைப்பின் அறைகூவலைக்
கடிதம் ஒன்றின் வாயிலாகக்
கோவலனுக்கு அனுப்பத் துணிந்தனள்.

செண்பகம், குருக்கத்தி, பச்சிலை, பித்திகை
வெண்மல்லிகை, மெல்லிதழ் செங்கழுநீர்
இக்தனை நறுமண மலர்களுடன்
சற்றே மாறுபட்ட மணமுடைய
முற்றிய தாழையையும் வைத்துத் தொடுக்கப்பட்ட
தன் கழுத்தில் அணிந்திருந்த
மாலையதனில் இருந்து
வெண்தாழை மடல் ஒன்றை
ஆராய்ந்து எடுத்தனள்.

அத் தாழை மடலைத்
தாள் எனக் கொண்டு
அதனருகில் இருந்த பித்திகை அரும்பொன்றை
எழுத்தாணி எனக் கொண்டு
அதனைக் கொழுவிய
செம்பஞ்சுக் குழம்பில் தோய்த்துக்
கடிதம் எழுதவே தொடங்கினள்.

அடிப்படையாய் அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே: 45 – 55
http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram24.html

படத்துக்கு நன்றி

http://dinamani.com/weekly_supplements/tamil_mani/2013/05/article1575464.ece