Author: க. பாலசுப்பிரமணியன்

க. பாலசுப்பிரமணியன்

மூளையின் பாதிப்புகளும் கற்றலும்

கற்றலின் போது மூளையின் பல பாகங்கள் ஒருங்கிணைந்து செயல்படுகின்றன. பார்க்கின்ற ஒவ்வொரு வார்த்தையின் எழுத்துக் கூட்டங்களையும் அதனுள் அமர்ந்துள்ள கருத்துப் பரிமாணங்களையும் அலசி ஆராய்ந்து மூளை அதன் பொருளை எளிதாக நமக்கு கொடுக்கின்ற ஒரு செயல் விந்தையானது மட்டுமல்ல, அது மிகவும் துரிதமானது.  அதே போல் காதில் விழுகின்ற ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் அலசி ஆராய்ந்து அது எந்த மொழியைச் சார்ந்தது என்று அறிந்து அதற்க்கான பொருளை நமக்கு எடுத்துரைப்பதும் ஒரு விந்தையான செயல். உதாரணமாக. காதில் விழுகின்ற “மோர்” என்ற வார்த்தையை உள்வாங்கி அது தமிழ் சொற்களின் கூட்டமைப்பில் வந்ததா, அல்லது ஆங்கில சொற்கூட்டங்களில் பிறந்து வந்ததா அல்லது இந்தி மொழியின் சொற்றொடர் நடுவே வந்ததா என ஆராய்ந்து அதற்கான பொருளாக தமிழில் “பாலின் வழிவந்த ஒரு நீரான உணவையும் “, ஆங்கிலத்தில் “இன்னும்” என்ற பொருள் கொண்ட பரிமாணத்தையும், இந்தியில் “மயில் “என்று பறவையையும் பொருளாகாத் தருகிறது. மூன்று மொழிகளும் அறிந்த ஒருவருக்கு மூளை இடத்திற்கும் சம்பந்தத்திற்கும் தகுந்தவாறு சரியான பொருளைத் தருகிறது!

இப்படிப்பட்ட செயல்கள் ஒவ்வொரு மாணவனுக்கும் நடக்கும் விதமும் தனித்தனியானது. மாணவனுடைய கற்கின்ற சூழ்நிலைகள், அவனுடைய முன்னார்வம், முந்திய கற்றலின் அளவுப் பரிமாணங்கள் ஆகியவற்றைச் சார்ந்து இந்தக் கற்றலும் அதன் திறன்களும் வெளிப்படும். ஆகவே, ஒரு புத்தகத்தையோ அல்லது பாடத்தையோ ஒரு மாணவன் கற்கும் பொழுதும், தன் கற்றலை வெளிப்படுத்தும் பொழுதும் அதனை மற்ற மாணவர்களுடைய கற்றலோடு ஒப்பிடுதல் மிகவும் தவறானதாகவும் பயனற்றதாகவும் அமையும்.

ஒரு குழந்தைக்கு மூளையின் நரம்புகளில் தளர்ச்சிகள் ஏற்பாட்டிருந்தாலோ, அல்லது மூளையின் நரம்போட்டங்களின் வலைத்தளங்களில் பாதிப்புகள் இருந்தாலோ அல்லது மூளையின் ஏதாவது ஒரு பகுதிகளில் பாதிப்புகள் ஏற்பட்டிருந்தாலோ அது கற்றலின் பரிமாணங்களை பாதிக்க வாய்ப்புக்கள் உண்டு.

பொதுவாக எழுத்துக்களையும் எண்களையும் மாற்றி படிக்கும் தவறுகளை ஏற்படுத்தும் dyslexia (டிஸ்லெக்சியா) என்னும் கற்றல் சார்ந்த பாதிப்புகள், உருவங்களைத் தவறாகப்  புரிந்துகொண்டோ அல்லது வெளிப்படுத்தும் செயல்கள் dysgraphia (டிஸ்க்ராபியா) போன்ற பாதிப்புகள், மற்றும் கணிதத்தில் எண்களைத் தவறாக பயன்படுத்தும்  dyscalculia (டிஸ்கேல்குலியா) போன்ற பாதிப்புகள் இந்த மாதிரித் தளர்ச்சிகள் காரணமாக வர வாய்ப்புண்டு.

இந்த பாதிப்புகளை சிறிய வயதில் கண்டுபிடுத்து சீர்படுத்த பல்வேறு முயற்சிகள் எடுக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த பாதிப்புகள் இருப்பவர்களில் பல பேர்கள் வாழ்க்கையில் சிறப்பான நிலையையும் புகழையும் அடைந்துள்ளனர். இந்த பாதிப்புக்களை பொதுவாக ஒரு நோயாகவோ அல்லது இயலாமையாகவோ கல்வியாளர்கள் கருதுவதில்லை. இவைகளை  சிறிய கற்றல் விதிமுறைகளை மாற்றி அமைப்பதன் மூலம் சீர் படுத்த முடியும். ஐன்ஸ்டீன், ஹென்றி போர்ட், வால்ட் டிஸ்னி, ரிச்சர்ட் பர்டன் போன்று வாழ்க்கைப் பாதையில் சாதனைகளைப் படைத்தவர்கள் இது போன்ற பாதிப்புக்களைச் சமாளித்து வாழ்க்கையில் வெற்றிநடை போட்டவர்கள்.

மூளையின் வடிவமைப்பில் சில கடுமையான பாதிப்புகள் ஏற்படுத்தப்பட்டவர்களிலும் வெற்றிநடை போட்டவர்கள் பலர் உண்டு.

1951ஆம் ஆண்டு பிறந்த கிம் பீக் என்றவருக்கு மூளையில் கார்ப்ஸ் காலசோம் (CORPUS CALLASOM) என்ற பகுதியில் பாதிப்பு ஏற்பட்டிருந்தது. இந்தப் பகுதி வலது மூளையின் செயல்களையம் இடது மூளையின் செயல்களையும் ஒருங்கிணைத்து செயல்படுகின்றது. அதே போல் மூளையில்  (CEREBELLUM)என்னும் பகுதியும் பாதிக்கப் பட்டிருந்தது. ஆகவே இளம் வயதில் பள்ளிகளில் இவரால் மற்றவர்களுக்கு இணையாக படிக்க முடியவில்லை. மேலும் இவர் புத்தகங்களைப் பார்க்கும் விதமும் விந்தையாக இருந்தது. ஆகவே இவர் பல பள்ளிகளிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டார்

ஒருநாள் இவர் புத்தகங்களைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த நேரத்தில் தற்செயலாக கவனித்த இவர் தந்தை இவர் தன் இரண்டு கண்களால் புத்தகத்தின் இரண்டு பக்கங்களைத் தனித்தனியாகப் பார்ப்பதை கவனித்தார். மூளையில் ஏற்பட்ட பாதிப்பின் காரணமாக இவரது இரண்டு கண்களும் ஒருங்கிணையாததால் இரு கண்களும் தனித்தனியாக செயல்பட்டன. ஆனால்  இவர் தான் படித்த இரண்டு பக்கங்களின் கருத்துக்களையும் தெள்ளத் தெளிவாக வெளிப்படுத்தியது மட்டுமின்றி அவற்றை சில வினாடிகளிலேயே தனது நினைவுக்குள் கொண்டுவந்தார். இவருடைய இந்தத் திறனைக் கண்டு அதை வளர்க்க இவர் தந்தை அருகிலுள்ள ஒரு நூலகத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். காலப்போக்கில் கிம் பீக் அங்குள்ள 12000 புத்தகங்களைப்  படித்து முடித்தது மட்டுமின்றி அவற்றிலுள்ள கருத்துகளையும் தெள்ளத் தெளிவாக விளக்கினார். இவரை மையக்கருத்தாக வைத்து வந்த “Rain Tree “என்ற ஆங்கிலப் படம் ஆஸ்கார் விருதையும் பெற்றது. ஆகவே மூளையில்  ஒரு பகுதியில் பாதிப்புகள் இருந்தாலும் மற்ற பகுதிகள் மூலமாக சிறப்பான கற்றலை பெற முடியும் என்பது மூளை நரம்பியல் வல்லுநர்கள் கருத்து.

தொடருவோம்

க. பாலசுப்பிரமணியன்

பார்வையும் பொருளும்

கற்றலில் மூளை எப்படிப்பட்ட விந்தையான செயல்களை மிகவும் எளிதாகவும் துல்லியமாகவும் ஓவ்வொருவருக்கும் தனிப்பட்ட  முறையிலும் செய்கின்றது என்பதை அறிந்தால் இதற்குப் பின் இருக்கும் சக்தியின் வளமையை நாம் கணிக்கவே முடியாது.!

நாம் ஏதாவது ஒரு பொருளைப் பார்த்ததும் அந்தப் பொருளின் பரிமாணங்களையும் அதன் தேவைகளையும் அதன் தாக்கங்களையும் அதனுடன் சம்பந்தப்பட்ட உணர்வுகளையும் மூளை நமக்கு ஒரு நொடியின் மிகச்சிறிய விழுக்காட்டில் அள்ளித்தருகிறது. ஆனால் நாம் பார்க்கும் பொருளின் உண்மையான பதிவு நமக்கு கிடைக்கிறதா என்றால் “அது கிடைப்பதில்லை” என இந்தத் துறையைச் சார்ந்த விஞ்ஞானிகள் கூறுகின்றனர். ஒரு பொருளை நாம் பார்க்கும் பொழுது அதன் பரிமாணங்கள், நிறம் மற்றும் அதனுடன் சம்பந்தப்பட்ட கண்ணுக்குத் தெரியக்கூடிய உள்ளீட்டுக்கள் அனைத்தும் நமது கண்கள் வழியே கண் திரைகளில் விழுந்து மின் அதிர்வுகளாக மாறி மூளையின் பல இடங்களுக்குச் செல்கின்றது.

விஞ்ஞானிகளின் ஆராய்ச்சியின் படி இது மூளையின் கிட்டத்தட்ட முப்பது விழி சார்ந்த இடங்களுக்குச் சென்று பதிவாகி மீண்டும் ஒருங்கிணைந்து முந்திய அறிவுப் பதிவுகளுடன் ஒப்பிடப்பட்டு பொருள் அறியப்பட்டு அதனுடன் இணைந்த உணர்வுக் கலவைகளுடன் நமக்குத் திரும்பி வரும்பொழுது – ‘பார்த்த பொருள் இப்படி இருக்கிறது ‘ என்ற ஒரு கருத்துடன் கிடைக்கின்றது. ஆகவே மூளை நமக்குத் திருப்பித் தருவது பார்த்த பொருளின் ஒரு உருவாக்கமே தவிர அதன் உண்மையான வடிவம் இல்லை. இதுவே பார்ப்பதற்கும் அறிவதற்கும் உள்ள வித்தியாசம் .: என அறிஞர்கள் உரைக்கின்றனர். (Seeing is not knowing) ‘EYES ARE NOT UNIQUE TO US. BUT VISION DOES NOT OCCUR IN THE EYE. IT OCCURS IN THE BRAIN’ என்று கூறுகின்றார் மூளை அறிவியல் வல்லுநர் முனைவர். வீ. எஸ். ராமச்சந்திரன்.

“The brain creates symbolic descriptions. It does not re-create the original image, but represents the various features and aspects of the image in totally new terms – not with squiggles of ink, of course, but in its own alphabet of nerve impulses. These symbolic encodings are created partly in your retina itself, but mostly in your brain.Once there, they are parceled and transformed and combined in the extensive network of visual brain areas that eventually let you recognize the objects.” (Source: Tell- Tale Brain; Dr. V.S. Ramachandra )

மூளை பார்க்கப்பட்ட பொருளின் அடையாள வர்ணனைகளை மட்டும் உருவாக்குகின்றது. அது நிஜமான படத்தை தருவதில்லை. அது நிஜத்தின் பலவிதப்பட்ட பரிமாணங்களையும் அமைப்புகளையும் உருவாக்கி தன்னுடைய நரம்புத் தூண்டுதல்கள் வழியாக ஒரு புதிய மொழியாக அறிமுகப் படுத்துகிறது. இந்த அடையாள வர்ணனைகள் ஒரு பகுதி விழித்திரையிலேயே உருவாகிவிடுகிறது. ஆனால் மிகுதியான பகுதிகள் மூளையில் தான் உருவாகின்றது. அங்கே அந்த நரம்புத் தூண்டுதல்கள் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு, மாற்றியமைக்கப்பட்டு பரவலான கருத்தாக உருவாக்கப்பட்டு விழியின் வலைத்தளங்களில் பதிவு செய்யப்பட்டு நமக்கு அறிந்துகொள்ள பொருளாக தரப்படுகின்றது.

இத்தனை வேலைகள் நடப்பதற்கு மூளை எடுத்துக்கொள்ளும் நேரம் ஒரு இமையசைவின் நேரத்தில் பல்லாயிரம் பகுதிகளில் ஒரு சிறிய விழுக்காடு ஆகும். என்னே இயற்கையின் விந்தை.. !

இத்தனையும் நடக்கும் பொழுது மூளையில் உள்ள அமிக்டாலா AMYGDALE என்ற பகுதி அந்தப்பொருளுக்கான உணர்வுகளையும் நமக்கு இணைத்தே வழங்குகின்றது. ஆகவேதான் ஒரு பொருளைப் பார்க்கும் பொழுது அதனுடன் இணைந்த வியப்பு, அருவருப்பு, கோபம், துயரம், ஆச்சரியம் போன்ற பலவித உணர்வுகளும் நமக்கு உள்ளிருந்து கிடைக்கின்றன. ஆகவே கற்றல் ஒரு உணர்வு பூர்வமான செயல்.

பார்த்த பொருளுக்கான கருத்தை மூளை எவ்வாறு உருவாக்குகின்றது என்பதைத் தொடர்ந்து பார்ப்போம்

(தொடரும்)

க. பாலசுப்பிரமணியன்

மொழி கற்றலில் சில பார்வைகள்

மொழி கற்றலைப் பற்றிய பலவிதமான ஆராய்ச்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. மெரஸினிச் என்ற மூளை நரம்பியல் விஞ்ஞானி இதைப்பற்றிய கருத்து தெரிவிக்கையில் கூறுவதாவது: “வளரும் பருவத்தில்   எட்டு வயது முதல் மூளையில் மொழிகள் கற்பதற்கான  முக்கிய பகுதி (critical Area ) தயாராகிறது. இந்தப் பருவத்தில் மொழிகள்  ஒன்றோ, இரண்டோ அல்லது இதை விட அதிகமாக மொழிகளோ கற்பதற்கு மூளையின் அந்தப் பகுதி  மிகவும்  பயனுள்ளதாக அமைகின்றது. எல்லா மொழிகளும் அதன் உச்சரிப்புகளும் அந்த ஒரே இடத்தில் பதிவு பெறுகின்றன. இதனால் அந்த வயதில் எல்லா மொழிகளும் அநேகமாக அவைகளுக்கு உள்ள இயற்கையான ஒலிகள் மற்றும் உச்சரிப்புக்களுடனேயே வெளிப்படுகின்றன.” இந்த வயது வரம்புக்கு அப்பால் கற்கப்படும் மொழிகள் தாய்மொழி போலவோ அல்லது கற்கப்படும்  முதல் மொழிபோலவோ எளிதாக கற்கப்படுவதில்லை. மற்றும் அவைகளின் உச்சரிப்புகள் பொதுவாக முதல் மொழி போலவோ அல்லது அதைப் பொதுவாக பேசுபவர்கள் உச்சரிப்புப் போலவோ அமைவதில்லை.

இதற்கான காரணத்தை விளக்கும் நிபுணர்கள் கருத்து இதோ :

“Language Development has a critical period that begins in infancy and ends between eight years and puberty. After the critical period closes, a person’s ability to learn a second language without an accent is limited. In fact, second languages learned after the critical period are not processed in the same part of the brain as is the native language.”

இதற்குக் காரணம் கற்றுக்கொள்ளப்படும் வளரும் பருவத்திற்குப் பின்   இரண்டாவது மொழி கற்றுக்கொள்ளும் பொழுது அந்தக் கற்றல் முதல் மொழி பதிவு செய்யப்பட்ட இடத்தில் இல்லாமல் வேறு பகுதியில் பதிவு ஆகின்றது.  ஆகவே முதல் மொழி எவ்வளவு சரளமாகப் பேசப்படுகின்றதோ அது போல் இரண்டாவது மொழி பேசப்படுவதில்லை. இதைப்பற்றிய கருத்துக்களை வெளியிடும் Dr நார்மன் டொய்ட்ஜ் என்பவர் கூறுவதாவது ”   If two languages are learned at the same time, during the critical period, both get a foothold. Brain scans, show that in a bilingual child all the sounds of its two languages share a single map, a library of sounds from both the languages.”

ஆனால் சில நேரங்களில் நாம் இதற்கு சில விதி விலக்குகளையும்  பார்க்கலாம்.

மூளையின் மாறும் மற்றும் விரிவாக்கம் ( Neuro Plasticity ) பற்றிய ஆராய்ச்சிகள் அதிகப்படியான கற்றலுக்கு  மூளை தயாராக இருக்கிறது என்பதையும், வளர்ச்சியின் பின் பருவத்தில் கற்கப்படும் மொழிகள் எவ்வாறு சூழ்நிலைகள் மற்றும்  மாறுபட்ட முறைகள் மூலமாக முதல் மொழியைப்போல் கற்றுக்கொள்ள முடியும் என்பதையும் விளக்குகின்றன. ஆனால் இதற்கு அதிக அளவிலான முயற்சியும் நேரமும் தேவைப்படும். இந்த விதமான கற்றல்  இயற்கையான கற்றலிலிருந்து சற்றே மாறுபட்டு இருக்க வாய்ப்பு உண்டு. ஆகவே இளமைப் பருவத்தில் மொழிகளைக் கற்றலும் அவைகளின்  பேசும் எழுதும் திறன்களை வளர்த்தலும் அவசியம் என்பது தெள்ளத் தெளிவாக விளங்குகின்றது.

ஒருவேளை வளரும் பருவத்தில் அதிகமான மொழிகளைக் கற்றுக்கொள்ளாவிட்டால் மூளையின் சார்ந்த பகுதிகள் காலியாகவோ அல்லது வேலையற்றதாகவோ இருப்பதில்லை என்பதும் ஆராய்ச்சிகள் மூலமாக விளங்குகின்றன. அந்தப் பகுதி முதல் மொழியின் வளத்தையும் திறன்களையும் மேலும் வளர்ப்பதற்கும் போற்றுவதற்கும் உதவியாக அமைகின்றது. இந்த ஆராய்ச்சிகளின் அடிப்படையில் மூளை நரம்பியல் மற்றும் கற்றல் பற்றிய ஆராய்ச்சி வல்லுநர்கள்  நமக்குச் சொல்லும் மந்திரமாவது ” பயன்படுத்து அல்லது இழந்துவிடு ” (Use it or Lose it). ஆகவே மூளையைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்துதல் அவசியமாகின்றது.

மேலும் மொழிகளைக் கற்றுக்கொள்ளும் பொழுது விழிகளால் பார்த்துக் கற்றுக்கொள்ளும் திறன் படைத்த  மாணவர்களை விட  கேட்டுக் கற்றுக்கொள்ளும் மாணவர்கள் வேகமாகவும் திறம்படவும் கற்றுக்கொள்கிறார்கள் என்று  கருதப்படுகின்றது. ஆகவேதான் மொழி கற்றலில்  ஆசிரியர்களின் பேசும் திறன் மற்றும் உரையாடும் திறன், விளக்கும் திறன், கற்பனைகளைத் தீண்டிவிடும் தூண்டிவிடும் திறன் ஆகியவை  சிறப்புக்கு பெருமளவில் பயனுள்ளதாக  அமைகின்றன.

சிறிய வகுப்புகள் முதல் முதுநிலைக் கல்வி வரையிலான மொழி வகுப்புகள் ஆர்வத்தை உண்டுபண்ணுவதாகவும் மொழி அறிவினை (Linguistic Intelligence) வளர்ப்பதாகவும் அமைதல் அவசியம்.

தொடரும்..

க. பாலசுப்பிரமணியன்

மொழி கற்றலும் கண்ணாடி நியூரான்களும்

குழந்தை பிறந்து சில வாரங்களிலிருந்தே தாய் அந்தக் குழந்தையின் வளர்ச்சிப் பாதையின் முறைகளையும் வடிவங்களையும் நுணுக்கமாகவும் துல்லியமாகவும் கவனிக்கத் தொடங்குகின்றாள். இந்த கவனிப்பு குழந்தையின் பிற்காலக் கற்றலுக்கு மிக அவசியமானதாகக் கருதப்படுகின்றது. ஒரு குழந்தையின் கண்களின் விழிகள் எப்படிச் செல்கின்றன, அதன் பார்வைகள் எல்லாப் பக்கமும் செல்கின்றனவா என்றெல்லாம் கவனித்தல் அவசியம். மேலும் அருகில் இருந்து வரும் ஒளி அலைகளுக்கு அந்தக் குழந்தையின் மறுமொழிகள் (Responses) எவ்வாறு இருக்கின்றன என்றெல்லாம் கவனித்தல் அவசியம்.

மூளை ஆராய்ச்சியில் அறியப்பட்ட ஒரு முக்கிய தகவல் – மூளையில் உள்ள “கண்ணாடி நியூரான்களைப் (Mirror Neurons) பற்றியது தான். குழந்தைகளின் மொழி அறிதலிலும் ஆராய்ச்சியிலும் இவைகளின் பங்கு மகத்தானவை. “முகம் பார்த்துச் சிரித்தல் “போலவே “முகம் பார்த்துக் கற்றலும் ஒரு அற்புதமான செயல். குழந்தையைக் கைகளில் ஏந்திய தாய், குழந்தையின் முகம் பார்த்து “அம்மா’   அப்பா மாமா தாத்தா என்று சொல்லும் பொழுது அந்தத் தாயின் முக அசைவுகளும் ஒலி அலைகளும் ஒருங்கிணைந்து குழந்தையின்  மூளையில் உள்ள கண்ணாடி நியூரான்களை செயல்படுத்தி அந்த அசைவுகளையும் ஒலி அதிர்வுகளையும் பிரதிபலிக்கச் செய்வதாக ஆராய்ச்சிகள் தெரிவிக்கின்றன. ஆகவே மொழி கற்றலில் தாய் தந்தை மற்றும் ஆசிரியர்களின் நேரடி உறவுகளும்” (individual relationships) உயிரோட்டங்களும்(live interactions)அதிகமான பாதிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன..

மொழி பேசும் திறன்கள், உச்சரிப்புக்கள், சொல்லாண்மை போன்ற பல வல்லமைகளை வளர்ப்பதிலும் பேணுவதிலும் இந்தக் கண்ணாடி நியூரான்களின் பங்கு முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகின்ற்து. இதன் காரணமாகத்தான் பல மாநிலங்களில் மொழிகள் பேசும் வடிவங்கள் அந்த நிலத்தின் சமூகப் பண்பாக வெளிப்படுகின்றது. இந்தக் கண்ணாடி நியூரான்கள் ஒரு சமூகத்தின் பொதுவான பண்புகளையும் கலாச்சாரங்களையும் வளர்ப்பதில் பொறுப்பேற்கின்றன என்று “சமூக நுண்ணறிவு “(social Intelligence)  பற்றிய தன்  ஆராய்ச்சியின் அடிப்படையில் முனைவர் டேனியல் கோல்மான் ( Daniel Goleman)  கூறுகின்றார்

தாயிடமிருந்து மொழியைக் கற்றுக்கொள்ளும் குழந்தைகள் பொதுவாக “மாமா, தாத்தா. பாப்பா” போன்ற வார்த்தைகளை எளிதாகவும் துரிதமாகவும் கற்றுக்கொள்ளுவது மட்டுமின்றி அந்த வார்த்தைகளை மீண்டும் மீண்டும் திருப்பிச் சொல்ல முயற்சிப்பதைக் காணலாம். இந்த மொழி கற்றல் பற்றிய ஆராய்ச்சியில் பல மொழிகளைத் தாய் மொழியாகக் கொண்டுள்ள நாடுகளிலுள்ள குழந்தைகளிடம் ஆராய்ச்சி செய்த மூளை நரம்பியல் விஞ்ஞானி மெர்ஸினிச் (Merzenich )  என்பவர் பொதுவாக மெய்யெழுத்தும் உயிரெழுத்தும் சேர்ந்த சொற்களை எளிதாகவும் விருப்பத்துடனும் கற்பது மட்டுமின்றி அவைகள் திருப்பிச் சொல்லப் பழகுவதில் இந்தக் கண்ணாடி நியூரான்களின் பங்கினை சிறப்பித்துக் கூறியிருக்கின்றார்.

அது மட்டுமல்ல.. எந்தக் குழந்தைகளுக்கு சிறு வயதில் தாய் தந்தையாரின் நேர்பார்வையிலோ அல்லது குடும்பத்தினரின் நேர்பார்வையிலோ மொழி கற்றுக்கொள்ள குறைந்த நேரமோ அல்லது வாய்ப்போ கிடைக்கின்றதோ அந்தக் குழந்தைகளின் மொழித் திறன்கள் மற்ற குழந்தைகளின் மொழித் திறன்களை விட சற்றே குறைவாக இருப்பதாகவும் அறியப்பட்டுள்ளது. இதன் பொருள் அவர்களுக்கு அந்த மொழித் திறன் மற்றும் வல்லமை பின்பு வாராது என்பதல்ல. அதன் வளர்ச்சிக்கு அதிக முயற்சிகள் தேவைப் படும் என்பதுவே.

மேலும் “கண்களைப் பார்த்துப்” பேசுதல் குழந்தையின் மன இருக்கங்களைத் தளர்த்துவதற்குப் பேருதவியாக இருக்கின்றது. “மன இறுக்கத்தால் “( Autism ) பாதிக்கப்பட்ட பல குழந்தைகளிடம் மேற்கொண்ட ஆராய்ச்சியின் போது இந்தக் குழந்தைகளின் மூளையில் கண்ணடி நியூரான்களின் செயல்பாடுகள் குறைவாக இருப்பதாக ஆராய்ச்சிகள் தெரிவிக்கின்றன.. அவர்களுடைய, மற்றவர்களோடு “கண்பார்த்துப் ” பேசும் திறனும் ஆர்வமும் அதிக அளவில் பாதிக்கப் பட்டதாகவும் அறியப்படுகின்றது.

கண்களுக்கு கிடைக்கும் ஒளி அலைகளும் காதுகளில் விழுகின்ற ஒலி  அதிர்வுகளும் எவ்வாறு இணைந்து செயல்பட்டு மூளையில்  கருத்தோவியங்களை உருவாக்குகின்றன என்பதைத் தொடர்ந்து பார்ப்போம்.

தொடரும் ..