வல்லமை

Category: பொது

  • என் ஜன்னலுக்கு அப்பால் – இரண்டு சம்பவங்கள்

    என் ஜன்னலுக்கு அப்பால் – இரண்டு சம்பவங்கள்

    பாஸ்கர்

    சம்பவம் ஒன்று – இரண்டு வருடங்களுக்கு முன் நான், கொரோனா காலத்தில் சில இடங்களுக்கு உணவு கொடுக்கச் சென்றேன். அப்போது. ஒரு நண்பகல் கபாலி கோவிலில் வாயிலில் ஒருவரிடம் உணவைக் கொடுத்து, பின்னர் புகைப்படம் எடுக்க முனைந்தேன். அவர் உடனேயே என்னிடம் உணவைக் கொடுத்துவிட்டு, இந்தப் புகைப்படம் எல்லாம் வேண்டாம் எனச் சொல்லிவிட்டார். அவரிடம் நான் எனக்கு வந்த நிதியை உபயோகப்படுத்தியதற்கு நிரூபணம் செய்வதற்கு இது தேவை என்பதைக் கடைசி வரை புரிய வைக்க முடியவில்லை. அவரின் தன்மானம் இதில் பழுதுபட்டு இருக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொண்டு அவரிடம் வணக்கம் சொல்லிவிட்டு நகர்ந்துவிட்டேன். அவர் மேல் எனக்குக் கோபம் இல்லை. அவரின் உயரிய தன்மானம் எனக்கு நிச்சயம் இருக்க வாய்ப்பில்லை. அவரின் செய்கை எனக்கு அவரைப் பெரிய மனிதராக காட்டியது.

    சம்பவம் இரண்டு – அதே நாளில் வடக்கு மாட வீதியில் ஒருவரைப் பார்த்து உணவைக் கொடுக்க முற்பட்டபோது அவர், நான் இப்போது தான் சாப்பிட்டு முடித்தேன் எனச் சொல்லிவிட்டு இதை வேறு யாருக்காவது கொடுக்க முடியுமா எனக் கேட்டார். அவரிடம் இதனை இரவுக்கு வைத்துக்கொள்ளலாம் எனச் சொன்ன போது அவர் சொன்னார்.

    “இப்படிச் சேர்த்து வைக்க ஆரம்பித்தால், நாளை யார் வருவார் என இங்கேயே உட்கார்ந்து விடுவேன். தினமும் நீ வருவியா என எதிர்பார்ப்பேன். எனக்குத்தான் இதனால் கஷ்டம். இப்ப பசியில்லை, எனக்கு வேண்டாம். பசியோடு இருப்பவனிடம் கொடு” எனச் சொல்லி விட்டார்.

    தர்மம் என்ற விஷயம் சுலபம் என்றாலும் இது போல நிகழ்வுகள் எல்லாம் பாடங்கள்.

    அவருக்கு அப்போது பசியில்லை என்ற ஒரு வரியே அவரை ஒரு சிங்கம் போலக் காட்டியது. தர்மம் கேட்பவர்கள் நம்மைப் போன்றவர்கள். அவர்களைத் தரம் பிரிக்கக் கூடாது. அவர்களின் உயரிய குணங்கள் பெருமையான விஷயம்.

    அன்று அந்த இருவரும் எனக்கு ஞான தர்மம் செய்தனர். பொருளற்று இடமற்று எங்கோ தூங்கி, எங்கோ உண்டு உறங்கும் இவர்கள் மேன்மையானவர்கள். தர்மம் கேட்பவரின் கண்களைப் பாருங்கள். உங்கள் கைகள் தன்னிச்சையாய் தர்மம் செய்யும். செய்ய வேண்டும்.

    யாசிப்பவர்கள் வாழ்க. அவர்களுக்கு உதவுவோரும் வாழ்க.

    Share
  • என் ஜன்னலுக்கு அப்பால் – காக்கை குருவி எங்கள் ஜாதி

    என் ஜன்னலுக்கு அப்பால் – காக்கை குருவி எங்கள் ஜாதி

    பாஸ்கர்

    காலை எழுந்தவுடன் சமையல் அறை திறக்கும் சப்தம் கேட்டவுடன் ஒரு காகம் வந்து அமரும். அதற்காகவே கொஞ்சம் சப்தம் கேட்கும்படி கதவைத் திறப்பேன். வந்தவுடன் அது என்னைப் பார்க்கும். நான் அதனைப் பார்ப்பேன். இது நேற்று வந்த ஒன்றா, இது வேறா என எப்படிப் புரிந்துகொள்வது? நமக்குத் தான் பெயர், ராசி, எல்லாம். அவை எங்கு இருந்தாலும் அதற்கு ஒரே பெயர் தான் – இருக்கும் சிறு உணவு அல்லது ஏதாவது பலகாரம். ஒன்றை ஓரத்தில் வைத்தவுடன் அது மெல்ல தத்தி, பின்னோக்கி சென்று நான் உணவிட வசதியாக நகர்ந்து கொள்ளும். சில சமயம் இது நேற்று வந்த ஒன்று தான் எனத் தோன்றும்.

    உணவு வைத்தவுடன் தனது உறவுகளை அழைக்கும். அடுத்த நிமிடம் இரண்டு வந்து சேரும். சில சமயம் இந்தக் கூட்டத்தில் புறா அல்லது மைனா வந்து விடும். எந்தப் பிரிவினையும் இன்றி அதனதன் உணவுக் கடமையை முடித்துவிட்டுப் பறந்து போகும்.

    பறவைகள் ஞானிகள். அவசியம் என்றால்தான் கூட்டமாய்ப் பறத்தல் நிகழும். மற்ற நேரமெல்லாம் தனிமை. சில பறவைகள் ஒரு கிளையில் உட்கார்ந்தால் கிட்டதட்ட அரை மணி நேரம் இடத்தை விட்டு நகராது. பலமான காற்று அடித்தால் கூட அது கிளையில் ஆடிக்கொண்டு இருக்கும். ஒரு தியான நிலை.

    அது போலவே உணவு விஷயத்திலும். ஏதோ ஒரு சமயம் தான் கொஞ்சம் சண்டை அவைகளுக்குள் வரும். பெரும்பாலும் அவை ஒற்றுமையின் சின்னம். அருகருகே அமர்ந்து அன்பு சொல்லும். சில சமயம் உணவு ஊட்டும். சில முறை உணவு போடாத நாளில் என் மனைவி அலுவலகம் செல்லும்போது தலைக்கு மேல் பறந்து ஒரு நினைவூட்டல் செய்யும்.

    பறவைகளின் குரல் ஒரு தொடர்வண்டி போல. இங்கு ஒன்று கத்தி அடங்கினால் அதற்கு ஒரு எசப்பாட்டு உடனேயே வரும். அந்தத் திக்கை நோக்கினால் வேறு ஒரு குரல் கேட்கும். அதனைப் பின்தொடர்ந்தால் அது வேறு ஒரு பறவையின் இடத்துக்கு இட்டுப் போகும்.. இதற்காக அல்லாடுவது ஒரு பெரிய சந்தோஷம். எந்தப் பறவை, என்ன குரல், என்ன நிறம் என்பதெல்லாம் இரண்டாம் பட்சம். எனக்குப் பறவைகள் வேண்டும். அதற்கு உணவிட வேண்டும். இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு புறாக்கூட்டம் ஒன்று இது போல என்னைக் கவர்ந்தது. இப்போது முன் பின் தெரியாத பறவைகள் இங்கு .

    இப்போது இந்தப் பின்னிரவில் அவை எங்கு இருக்கின்றன என்பதை அறியேன்? ஒரு சப்தம் இல்லை. மரங்கள் ஆட்டத்தை நிறுத்தி நேரமாகிறது. அடர் இருட்டு. எங்கே இருக்கிறார்கள், எனது தினசரி காலை விருந்தினர்கள்? நம்மைப் போல அது அடுத்த நாள் பொழுதுக்குத் திட்டம் போடுமா என்ன?

    அவை சுதந்திரப் பறவைகள். சிறையை அறியாத ஒன்று? விடுதலையைத் தாண்டி அதற்கு ஒன்றும் தெரியாது. உயிர் வாழக் கொஞ்சம் போராட்டம். அவ்வளவு தான். பறவைகள் உலகம் மர்மம் அற்றது. சூசகம் இல்லாத ஒன்று. என்னை அது சிநேகிதன் ஆகச் சேர்த்துக்கொண்டதே பெரிய விஷயம்.

    எனக்கு அதன் நட்பு வேண்டும். ஒரு நாள் ஒரு பறவை எனது தோளில் அமர்ந்துகொள்ள நான் நடந்து செல்ல வேண்டும். இது தான் எனக்கும் அதற்கும் உள்ள உடன்பாடு. என் தோள் தயார். யார் வரப்போகிறார்கள் என்ற மர்மம் எனக்கு விலகவில்லை. ஒரு வேளை இரண்டு தோள்களுக்கும் வருமோ?

    Share
  • என் ஜன்னல்களுக்கு அப்பால்

    என் ஜன்னல்களுக்கு அப்பால்

    பாஸ்கர்

    எனது தெருவில் தினசரி கிரிக்கெட் ஆடும் ஒரு குழு உண்டு. குழு என்றால் அது சிறுவர்கள் குழு அல்ல. எல்லோரும் கிட்டதட்ட  கல்லூரிப் படிப்பை முடித்தவர்கள். சிலர் வேலைக்கும் செல்கின்றனர்.

    தினசரி மாலை சுமார் ஆறு பேர் அல்லது இன்னும் அதிகமாகவும் சில சமயம் விளையாட வருவார்கள். ஆக்ரோஷமான இளமை பொங்கும் விளையாட்டுப் பிரியர்கள் அவர்கள். வெறித்தனமான ஆட்டம் ஆடும்போது தெருவே அதிரும். இதை நான் தள்ளி நின்று ரசிப்பேன். பந்து பட்டு விடும் என்ற பயம் மற்றும் நின்று கொண்டே பார்க்க வலுவான கால்கள் இல்லை.

    சில சமயம் அவர்களை தள்ளி நின்று ஆடச் சொல்லி உபதேசம் செய்வேன். அப்போதைக்குக் கேட்பார்கள். அடுத்த நாள் பழைய இடத்தில் தான் விளையாடுவார்கள். அவ்வளவு தான் எனக்கு மரியாதை என்று நான் ஏதும் சொல்ல மாட்டேன்.

    நான் வீட்டை விட்டு வெளியே வரும்போதும் போகும்போதும் எனக்கு அடுக்ககத்தின் கதவுகளைத் திறந்து விடுவார்கள். வயசுக்கு மரியாதை எனப் பெருமைப்பட்டுக் கொள்வேன்.

    சில சமயம் நான் இரவு நேரம் திரும்பும்போது பெரிய கற்களை சாலையில் பார்ப்பேன். இவர்கள் நினைவு வரும். முடிந்த வரை அவற்றை ஓரமாகப் போட்டுவிடுவேன். அவர்களைக் கோபிக்க மாட்டேன். முதலில் எனக்கு உரிமை இல்லை. அடுத்து என்னை நான் இதற்காக வருத்தப்படுத்தி கொள்வது என்னைப் பாதிக்கிறது.

    சில சமயம் எல்லாவற்றிலும் விலகி இருப்பது பெரிய நன்மை. தள்ளி நிற்கும்போது போது தான் புத்தி கொஞ்சம் தெளிவாகிறது. சென்ற வாரம் இரவு  திரும்பும்போது பாதாள சாக்கடைக்கு ஏற்படுத்தி இருந்த சிறு சிறு ஓட்டைகள் கற்களை கொண்டு மூடப்பட்டு இருந்தன. மழை பெய்தால் நீர் உள்ளே இறங்காதே என எண்ணி எல்லாக் கற்களையும் எடுத்தேன்.

    சட்டென இதனை யார் செய்து இருப்பார்கள்  என யோசிக்கையில் இவர்கள் நினைவு வந்தது. பந்து உள்ளே செல்ல கூடாது என்ற முன்னேற்பாட்டில் செய்யப்பட்ட ஒன்று இது. அவர்களின் புத்திசாலித்தனம் இப்போது தெரிந்தது. அவர்களை இப்போது தான் புரிந்து கொண்டு இருக்கிறேன். ஒரு ரைடிஸ்ட்  சிந்தனையில் பார்வை பழுதாக வாய்ப்புண்டு என்பதற்கு இந்தச் சம்பவமே சாட்சி.

    எளிமையாக ஒரு விஷயத்தை அணுக வேண்டும் என்பதற்கு இவர்கள் எனக்கு மறைமுகமாக உதவி இருக்கிறார்கள். இதை எழுதும்போது அவுட் என சப்தம் கேட்கிறது. எனக்குள்ளே நான் சிரித்துக்கொண்டேன். அது பேரானந்தம்.

    Share
  • ‘விலை’நிலங்கள் – நெருங்கி வரும் ஆபத்து

    ‘விலை’நிலங்கள் – நெருங்கி வரும் ஆபத்து

    சித்திரை சிங்கர் 

    கிராமங்களுக்கு அழகு சேர்ப்பவை அங்குள்ள வயல்களும் வரப்புகளும் மட்டுமே. அப்படிப்பட்ட விளைநிலங்களை விலை நிலங்களாக்கும் முயற்சி, கிராமப்புறங்களிலும் தொடங்கி உள்ளதை நாம் அறிவோம்.

    வறண்ட பூமி காரணமாக விளை நிலங்கள் “விலை” நிலங்களாக மாற்றுவது ஒரு புறம் என்றாலும் பல இடங்களில் நில உரிமையாளர்களின் சரியான பராமரிப்பு இல்லாமலேயே..! இன்னும் மனம் திறந்து சொன்னால் விவசாயிகளின் வாரிசுகள் பணி நிமித்தமாக வெளி மாநிலங்கள், வெளிநாடுகளுக்குச் சென்றுவிடுவதால் விவசாயத்தையும் தங்கள் குடும்பத்தையும் கவனிக்க யாரும் இல்லாத காரணத்தால் விளைநிலங்களை “விலை” நிலங்களாக மாற்றிக்கொண்டிருக்கின்றனர்.

    நாட்டின் பாதுகாப்பு கருதி ராணுவத்திற்கு இளைஞர்களை அரசாங்கம் திரட்டுகிறது. விவசாயிகளின் நலன் காக்க விளைநிலங்களின் நலன் காக்க, ஒவ்வொரு விவசாயக் குடும்பத்தில் இருந்தும் ஒருவர் கண்டிப்பாக விவசாயப் பயிற்சி பெற வேண்டும் என்ற அறிவிப்பை மத்திய அரசு சட்டமாக இயற்ற வேண்டும். மேலும் நாட்டில் விவசாயக் கல்விமுறையை ஊக்குவிக்கச் சிறப்புச் சலுகைகளை வழங்க அரசு முன் வர வேண்டும்.

    இத்தகு மாற்றங்களுக்கு உதவிட, விவசாயிகள் தங்கள் குடும்பங்களைச் சார்ந்த வாரிசுகள் அல்லது குடும்ப உறுப்பினர்களில் ஒருவரைக் கண்டிப்பாக விவசாயம் சார்ந்த  நடைமுறைகளைக் கற்றுக்கொள்ள விவசாய நிகழ்வுகளை அறிந்துகொள்ள முன் நிறுத்துதல் முக்கியம்.

    நாட்டின் பாதுகாப்புக்கு விவசாய நிலங்கள் “விலை நிலங்களாக” மாறாமல் இருப்பதும் முக்கியம்.

    Share
  • Online Rummies

    Online Rummies

    Baskar Seshadri

    The committee appointed by the state govt. on the banning of online games has to seriously work and submit the report, because earlier the Case was not handled properly and the Judge made it clear that the ban cannot be enforced since such games are in existence all over the world in India and in Tamilnadu too.

    When the game is a subject of intelligence or of chances is unsure at this stage was the contention of the court to reject the proposal last time. Hope this time the report has to be made more strongly citing all the mental agonies of the families are undergoing after the tragedy that had struck all these few years.

    Moreover the impact of the disturbance the young minds undergo is the second one apart from the monetary loss and the way in which the said victim had explored the ways to find money.

    Am sure there should be a strong connection to this victim of these games and those who collect Usury Interest.

    The govt. had moved on a right direction though its bit late. Let’s Hope the courts concerned see this issue as a serious problem and order to enforce the ban.

    An Interim stay is also an ideal one before the final order.

    Can you believe that thirty People had committed suicide so far these years because of the loss they had undergone?

    Share

  • No Complaints, But only Compliments

    Baskar Seshadri

    This morning around 4.30 am I was just returning back to home in Mandaveli after a coffee.

    Near R K Nagar I saw an auto and a young girl. It was well lit.

    The driver told he could not drop her because of some problem in the vehicle.

    I just thought I can drop the girl to the main road so that she can get an auto. But since she had a huge luggage she could not do that. Or she might have felt uneasy to travel with a stranger.

    When I found that I could do nothing I just asked her and the driver to wait over there a while. I came to main road near Spencer and after few minutes I was able to stop an auto-man and told him to drop her.

    So nice he was there to oblige and in next one minute he reached the girl and picked her to drop near Madhya Kailash where she has to board a bus to go out of station.

    She said thanks but only the two drivers deserve that. The one who remained with her with the stranded auto and the one who ferried her.

    Real Good Samaritans.

    Share
  • தலையான பாடம்

    தலையான பாடம்

    பாஸ்கர்

    படபடவென இருக்கும் மூளை அமைப்பில் நிதானம் இல்லாமல் இருப்பதன் பலன் ஒன்றைச் சென்ற வாரம் அனுபவித்தேன். தலைமுடி இப்படி வெள்ளையாக இருக்கிறதே என்று ரொம்ப நாளாக யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

    தொலைக்காட்சியில் பார்த்த விளம்பரம் நினைவுக்கு வர, பக்கத்தில் உள்ள சிகை அலங்காரக் கடைக்குச் சென்று கலரிங் பற்றிச் சொல்ல, அந்த இந்திக்காரப் பையன் என்ன புரிந்துகொண்டான் எனத் தெரியவில்லை. ஒரு அரை மணிக்குப் பொம்மையைத் திருகுவது போல எனது தலையைத் திருப்பி, கருப்பு வண்ணத்தைத் தலை முடியில் கொண்டு வந்தான்.

    கண்ணாடியில் பார்த்த போது எனக்கு அது பிடிக்காமல் போக, எனது அவசரத்தை நினைத்து வருத்தப்பட்டேன். இளமை முகத்தை மீண்டும் கொண்டு வர நினைக்கும் இந்தப் புத்தி, ஒரு அங்கீகாரப் பரபரப்பு. நானும் மற்றவர்களுக்கு ஈடு எனச் சொல்ல நினைக்கும் மனம், மஹா பைத்தியக்காரப் புத்தியின் உச்சம்.

    கிட்டத்தட்ட ஒரு மூன்று வாரம் கழித்து இப்போது பார்த்தால், முடியெல்லாம் கொட்டி முன்னை விட மோசமாகப் போய்விட்டது . இனி ஒன்றும் செய்வதற்கு இல்லை எனத் தீர்மானம் செய்தேன். இனி இது போல ஒரு அவசரத் தன்மை கலந்த செய்கையைச் செய்யக் கூடாது எனப் புரிந்து கொண்டேன். இந்த விஷயம் புத்திக்கு உறைக்க இவ்வளவு வருடங்கள் தேவைப்பட்டு இருக்கின்றன என்பதை நினைத்துப் பெரும் வருத்தம் வேறு.

    பேருக்கும் புகழுக்கும், ஒரு பிம்பத்திற்கு அலையும் புத்தி இப்படித்தான் இட்டுக்கொண்டு செல்லும். அந்தக் கடைக்காரப் பையன் கருப்பு மசியை என் தலையில் கொட்டினாலும் அது என் முகத்தில் கொட்டியதாக இப்போது உணர்கிறேன்.

    வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு செயலிலும் ஒரு பாடம் இருக்கிறது. அதை உள்சென்று உணர்வதில் ஒரு பயம் இரூக்கிறது. பொய் பிம்பம் அப்படியே வேடம் கலையாமல் இருக்க என்ன ஒரு முஸ்தீபான வாழ்க்கை இது. இந்தத் தலையான பாடத்தைக் கற்றுக்கொண்ட பின், முகக்கண்ணாடியைக் கொஞ்ச நாட்களாக பார்ப்பது இல்லை. இப்போது வாழ்வில் வேஷம் போடுவது பற்றிக் கவலை இல்லை. அது கலையாமல் இருக்க வேண்டுமே என்பது தான் பெரும் கவலை.

    Share
  • ஆச்சரியத்தில் அசத்திய சலூன்காரர்

    ஆச்சரியத்தில் அசத்திய சலூன்காரர்

    எம்.எஸ். லெட்சுமணன்
    காரைக்குடி

    ஒரு நாளைக்கு  எவ்வளவு நேரம் வேலை பார்க்கிறேன்? எவ்வளவு மணி நேரம் ஓய்வில் இருக்கின்றேன்? கணக்கிட்டு தன்னை சரிப்படுத்தி கொள்ளும் பணியாளரின் செயல் என்னை வியப்பில் ஆழ்த்திய அனுபவம்.

    காரைக்குடி – ஒரு வேலைக்கும், அடுத்த வேலைக்கும் எவ்வளவு நேரம் எடுத்துக் கொள்கிறோம்? ஒரு நாளில் எவ்வளவு நேரம் ஓய்வாக இருக்கிறோம் என கணக்கிட்டு வேலைபார்க்கும் சலூன்காரர் சிதம்பரம் என்னை ஆச்சரியத்தில்அசத்தினார்.

    சிவகங்கை மாவட்டம் காரைக்குடி  அருகே உள்ள ஸ்ரீராம் நகரில் சலூன் கடையில் வேலை பார்ப்பவர் சிதம்பரம். சமீபகாலமாக அந்த கடைக்கு வாடிக்கையாளராக சென்று வருகின்றேன். இந்த முறை செல்லும் பொழுது வரும் வாடிக்கையாளர்கள் நோட்டில் எவ்வளவு பணம் கொடுத்துள்ளார்கள் என்பதை எழுதினார். பணம் தானே எழுதுகிறார் என்று நான் நினைத்தேன்.

    பிறகு கேட்டேன் நீங்கள் தானே கடை நடத்துகிறீர்கள்? பின்பு ஏன் பணத்தை நோட்டு போட்டு எழுதுகிறீர்கள் என்று கேட்டேன். அதற்கு சிதம்பரம் சொன்ன பதில்தான் என்னை ஆச்சரியத்தில் அசத்தியது:

    “நான் சம்பளத்திற்கு தான் இந்த கடையில் வேலை பார்க்கிறேன்.  எனது முதலாளி இரண்டு கடைகள் வைத்துள்ளார். ஆனால் என்னை இந்த கடையில் என்னை தொழிலாளி போல் நடத்தாமல், சக நண்பராக நடத்தும் அவருக்கு நேர்மையாக நடக்க வேண்டும் என்கிற நோக்கில் எத்தனை நபர்கள் வந்தாலும் அந்தக் கணக்கை நோட்டில் குறித்து விடுவேன். அது போக ஒரு வேலை முடிந்து அடுத்த வேலை ஆரம்பித்து அந்த வேலை முடிவதற்கு எவ்வளவு நேரம் ஆகிறது என்பதையும் நானே நோட்டில் குறித்து கொள்வேன். என்னுடைய கை சரியான வேகத்தில் செயல்படுகிறதா அல்லது ஒருவேலை பார்த்தவுடன் மெதுவாக ஆகிவிடுகிறது என்பது போன்று நானே அறிந்து கொள்வேன். சில நபர்கள் வரும் பொழுது மிக எளிதாக பாதி முடியை கட் செய்தால் போதும் என்று கூறிவிட்டு சென்று விடுவார்கள். அது போக ஒரு நாளைக்கு எவ்வளவு நேரம் நான் வாங்கும் சம்பளத்திற்கு ஓய்வாக இருக்கிறேன்?  எவ்வளவு நேரம் வேலை பார்க்கிறேன் என்கிற தகவலையும் நோட்டில் குறிப்பதன் மூலம் நான் அறிந்து கொள்வேன். எனது முதலாளியும் என்னை முழுவதுமாக நம்பி இந்த கடையை ஒப்படைத்திருக்கிறார். 14 வயது முதல் சவரத் தொழில் ஈடுபட்டு வருகின்றேன். இப்பொழுது எனக்கு வயது 34. எனது அனுபவத்தில் எனது பணியை நானே நேசிக்கின்றேன். என்று கூறி என்னை வியப்பில் ஆழ்த்தினார்.”

    நண்பர்களே எத்தனையோ இடங்களுக்கு நாம் செல்கின்றோம். நம்முடைய பணி எவ்வளவு நேரம் வேலை பார்த்தோம் என்பதை  சலூன் கடையில் பணியாற்றுபவர் குறித்தது எனக்கு மிகுந்த ஆச்சரியத்தையும், புதிய அனுபவத்தையும் ஏற்படுத்தியது. அதனை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்வோம் என்கிற நோக்கில் தான் இந்த தகவலை இங்கே குறிப்பிடுகின்றேன். தனது முதலாளிக்கு நேர்மையானவராகவும், தனது மனசாட்சிக்கு நேர்மையானவராகவும் செயல்பட வேண்டும் என்கிற நோக்கில் செயல்படும் சிதம்பரத்தின் செயல்பாடு பாராட்டுக்குரியது.

    அன்னாருக்கு வாழ்த்து தெரிவிக்க மொபைல் எண்: 99412 24289

    Share
  • குழந்தைகளை வாங்க போங்க என்று அழைக்கணுமா?

    குழந்தைகளை வாங்க போங்க என்று அழைக்கணுமா?

    குழந்தைகளை வாங்க போங்க என்று அழைக்க வேண்டுமா? அப்படி அழைத்தால்தான் குழந்தைகள் மரியாதை கற்றுக்கொள்வார்களா? சுதா மாதவன் கேள்விக்குப் பதில் அளிக்கிறார் நிர்மலா ராகவன். பார்த்துப் பயன்பெறுங்கள். உங்கள் நண்பர்களுக்கும் பகிருங்கள். உங்களுக்கு வேறு கேள்விகள் இருந்தால் கேளுங்கள்.

    (அண்ணாகண்ணன் யூடியூப் அலைவரிசையில் இணைய, இங்கே சொடுக்குங்கள் : http://www.youtube.com/subscription_center?add_user=Annakannan)

     

    Share
  • சங்கர மடம் போட்ட சோறு

    சங்கர மடம் போட்ட சோறு

    பாஸ்கர்

    அது சுமார் எழுபதுகளின் தொடக்கம். எங்கள் குடும்பத்தில் வறுமை நர்த்தனம் ஆடிய நேரம். என் தந்தைக்குச் சின்ன அரசாங்க வருமானம். முழி பிதுங்கி நின்ற நேரம். ஐந்து பேரைக் கொண்ட குடும்பம். சின்ன வாடகை வீடு. கடைசி வரை பரிதாபம் காட்டாத வீட்டுக்காரர். காலையில் என்ன உண்டு பள்ளிக்குச் சென்றேன் என்றே நினைவில்லை. ஆனால்  எனக்கு மதியச் சாப்பாடு பள்ளியில் தான். கொஞ்சநாள் மனம் கூசி உண்டேன். சின்ன வயது வேறு. அவமானம் பெரிதாகத் தெரியவில்லை.

    அறிவு வளரத் தன்மானம் முறுக்கேறும் போல். என்னை யாரும் இந்தச் சூழல்களுக்காக ஒதுக்கவில்லை. நல்ல மனிதர்கள் நடமாடிய அந்த மயிலாப்பூர் ஆபிரகாம் தெரு  குந்துமணி பங்களா எங்கள் எல்லோரையும் அரவணைத்துக் கொண்டது. மாலையில் எங்கள் உணவகம் சங்கர மடம். அங்குக் கிடைக்கும் சோற்றுக்கு நான் பலமுறை நின்றதுண்டு. வீடு சொன்னது . நான் செய்தேன்.

    அப்படி ஒரு நாள் நான் மிகவும் பயந்த இரவு. ஏழு மணிதான் இருக்கும்.  இந்தியா  பாகிஸ்தான்  போர்  மூண்ட நேரம். ஊரடங்கு அமலில் இருந்த சமயம். செய்திகளில் சொன்னது போல், எல்லா விளக்குளும் அணைக்கப்பட்டு ஊரே இருள். அப்போது கலங்கரை விளக்கம் நீதிமன்றம் உள்ளே. அதுவும் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டது. மிக வேகமாக ஒரு விமானம் மேலே செல்ல, நான் வாழ்வில் பயந்த நேரம் அது. நான் பயந்த அந்த இடம் சங்கர மடம். சித்திரைக் குளம் பக்கம்.

    இப்போதும் அந்த வழியாகச் செல்லும்போதெல்லாம் எனக்கு அந்த  வறுமை நாட்கள் உள்ளே புகும். உண்மையான வறியவன் எந்த உயர்விலும் தனது ஏழ்மையை மனசளவில்  விடமாட்டான் என்றே நினைக்கிறேன். வறுமை கொடியது என்பது ஒன்று. வளர்ந்த நிலையில்  ஒருவர் அதனை மறக்க முயல்வது அதனை விடக் கொடியது. மனத்தில் கர்வமும் திமிரும் ஓடும் போது அந்தச் சோற்றுக்காக வரிசையில் நின்ற நாட்கள் வந்து போகும்.

    இதைப் பதிவிட அவமானம், அசிங்கம் இல்லை. ஒரு வேளை, கஷ்டப்படும் மக்களுக்குச் சின்ன உபகாரமாவது செய்ய வேண்டும் என்ற எனது எண்ணம் இங்கு தான் விதைந்து எழும்பி இருக்க கூடும். இந்த ஊரடங்கு இருட்டில் சில சமயம் இரவில் பயணிக்கும்போது அண்மையில் பல சமயம் இந்த விஷயம் நினைவுக்கு வந்தது.

    என் உடம்பில் ஓடும் உதிரம், கொஞ்சம் கொடுத்தது சங்கர மடம். அன்றைக்குச் சங்கராலயம்.

    சென்ற வாரம் நண்பர் ரமேஷ் என் இல்லம் வந்து என்னிடம், இது சங்கர மடம் பொங்கல், சாப்பிடுங்கோங்கோண்ணா என்று சொன்னார்.

    அவரின் அன்பு, நெகிழ்ச்சி எல்லாம் சேர்ந்து நினைவுகளில் தள்ள, இப்போது மனம் விம்முகிறது. வாழ்க்கையில் அழுகை பெரிய வரம். அதுவும் தனிமையில் அழும்போது மனம் சுத்தமாகிறது. என் வெப்பம் என்னை மேம்படுத்தட்டும்.

    Share
  • Safety Tips During the Seasonal Rains

    Safety Tips During the Seasonal Rains

    Baskar Seshadri 

    Please ensure dry hands before switching on any gadgets particularly Lights and Fans

    Please wear rubber slippers when you switch on Geysers.

    Avoid Ironing in the House during this period

    Inverter users have to restrict usage only to Lights as Power Disruption may get extended sometimes in some Areas as the reason is Regional Specific.

    Store Potable water

    Please avoid jogging and walking for few Days

    Let children wear Thick Dresses and socks if needed be.

    Please Ensure that rain water do not get stagnated on the Terrace.

    Frequently remove the water from the plant pots as it may lead to seepage at a later stage.

    Please stay in Touch With Family whenever and wherever you are since they may not be able to Get Connected with you.

    Pregnant Women – Please be careful and watch your Movements and be very slow in actions .Engage Assistance if needed be wherever you Move.

    Charge Mobile Regularly and if needed have a spare Battery.

    Keep candles and Matchsticks handy

    Rains are the boon for our life and plants. Let’s Welcome it now and always

    Share
  • Indira Gandhi

    Indira Gandhi

    Baskar Seshadri

    When I was working in a Private company in Nungambakkam our accountant came to me and expressed a news which was shocking and I was not too sure whether it was correct.

    It was in 1984 October and I had joined that company only in September. My work was to fetch coffee and go to bank and come to do sundry works for a meagre pay of Rs 275/pm. The matter is not about the Money or employment.

    This news is different and to confirm the news of the accountant I came out from the office Near josier Street in Nungambakkam and pedaled towards Gemini.

    The situation was chaotic and there were unrest here and there. There were fearful places allover and the news was confirmed that Indira Gandhi fell to the Bullets by her own security Guards on the fateful day of October 31. Had a strong opposition towards opposition since I was a serious reader of Thuglak and it remained for long the way till the death of Indira. She had done lots of Blunders from the days of Emergency and had done favoritism to many known people a typical approach any Powerful Politician could always do.

    The Allahabad Judgement came as a jolt and ended her Big Political aspiration and the Emergency was to scuttle the opposition. All had come to an end on that morning of October 30th When she was about to start her day in the palatial House of Prime Minister.

    Beant Singh with his accomplice shot her at the Point blank range and even before she could be rushed to AIIMS She was pronounced dead. The death was more of a shock since it was at PB Range. Finally she won all her opposition and enemies in and out with her death.

    It was a cowardice act, the world can never forget. She was a tall leader with grit quicky and Energetic throughout. But other attitudes took her to a fathom. The Blue star operation was all the basic fact for this end to come at an age of 67 . The trigger at Golden temple ended in a Trigger at her own residence.

    Her Bold decision to curb the violence ended in a tragedy when she lost her life. In fact she exercised her best powers after winning in 1980.  Violence is not in the weapon but in the of People who hold it

    Share
  • Please follow few tips for all our welfare

    Please follow few tips for all our welfare

    Baskar Seshadri

    Please avoid long hours of shopping

    Make Purchases Locally and avoid travel

    Spend not more than one Hour or so

    Go well with Mask and hold sanitizer on Hand

    Avoid Group shopping

    Avoid Joints if possible and Cool Drinks

    Make a quicky buy and rush back

    Avoid Public Transport

    Don’t stay long out.

    If Not vaccinated avoid outing

    Wear Gloves if you can

    Filter Visitors of all Kinds in Premises

    —————————————–

    Let’s Drive Covid Out soon

    Share
  • Let’s be safe

    Let’s be safe

    Baskar Seshadri

    Someone who called on my mobile yesterday used one of my Facebook Friend’s name and said he had wrongly transferred some money to my account and he wished to get it Refunded.

    I checked all these two days and found no such credit in my account.

    Since the money he said was big and my balance was low i did not attempt to transfer the fund or Gpay the same. Plus He was too friendly and well-mannered on Phone and made me believe that he was genuine. Since i am convalescing on some ailment i was too low and that had saved me in not being Proactive to send the money even a bit.

    How hard it today to earn a rupee and how coolly the conman are on the Prowl all over?

    Let’s be Safe

    Share
  • இந்தியாவின் ஏவுகணை நாயகன்

    இந்தியாவின் ஏவுகணை நாயகன்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    ஆர்ப்பரிக்கும் இயல்புகொண்ட கடலும் அமைதியாய்த் தவழும் அதிசயபுரியாம் இராமேசுவரத்தில், எளிய இசுலாமியக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஜைனுலாப்தீன் ஆஷியம்மா இணையருக்கு  மகனாய் அக்டோபர் 15, 1931இல் பிறந்தவர் அவுல் பகீர் ஜைனுலாப்தீன் அப்துல் கலாம் (Avul Pakir Jainulabdeen Abdul Kalam) எனும் இயற்பெயர்கொண்ட  ஆ.ப.ஜெ. அப்துல் கலாம் அவர்கள்.

    இராமேசுவரத்திலுள்ள தொடக்கப்பள்ளியில் தமது பள்ளிப்படிப்பைத் தொடங்கிய அவர் குடும்பத்தின் வறிய சூழல் காரணமாய்ப் பள்ளி நேரம் தவிர்த்த பிறநேரங்களில் செய்தித்தாள் விநியோகிக்கும் பணியையும் மேற்கொண்டுவந்தார்.

    பள்ளிக் கல்விக்குப் பின் திருச்சிராப்பள்ளி தூய வளனார் கல்லூரியில் (St. Joseph’s College) சேர்ந்து 1954ஆம் ஆண்டு இயற்பியலில் இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றார். எனினும் இயற்பியல் துறையில் அவருக்கு அதிக நாட்டமிருக்கவில்லை. பின்பு 1955இல் சென்னையிலுள்ள எம்.ஐ.டியில் விண்வெளிப் பொறியியல் (aerospace engineering) படிப்பில் சேர்ந்தார்; 1960இல் அத்துறையில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்று, பாதுகாப்பு ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டு அமைப்பான DRDOவில் (The Defense Research and Development Organisation) வானூர்தியில் மேம்பாடு செய்யும் (Aeronautical Development Establishment) பிரிவில் முதன்மை அறிவியலாளராய்ப் பணியில் சேர்ந்தார். இந்திய இராணுவத்துக்காகச் சிறிய ஹெலிகாப்டர் வகையைச் சேர்ந்த கவிகை ஊர்தியை (hovercraft) அப்போது வடிவமைத்துக் கொடுத்து தம் பணியைத் தொடங்கினார் கலாம் .

    புகழ்பெற்ற விண்வெளி அறிவியலாளரான டாக்டர் விக்ரம் சாராபாய் (Dr. Vikram Ambalal Sarabhai) தலைமையின் கீழ், கேரளாவில் உருவாக்கப்பட்ட இராக்கெட் ஏவு மையத்தில் (Equatorial Rocket Launching Station) விண்வெளி ஆய்வுக்காக அமைக்கப்பட்ட இந்திய தேசிய விண்வெளி ஆராய்ச்சிக் குழுவிலும் (INCOSPAR) உறுப்பினராய்க் கலாம் இருந்தார்.

    1963இலிருந்து 1971 வரையிலான அந்தக் காலக்கட்டத்தில் டாக்டர் சாராபாயோடு தாம் பணிபுரிந்த காலத்தை ஓர் அற்புதமான அனுபவம் என்று குறிப்பிடும் கலாம், அது குறித்து விவரிக்கும்போது…

    ”திருவனந்தபுரம் விண்வெளி மையத்தில் ஓர் இளம் பொறியாளராகக் கலவைப் பொருட்கள் தொழில்நுட்பம் (composite technology), வெடிபொருள்களை உருவாக்கும் முறைகள் (explosive systems), இராக்கெட் தொழில்நுட்ப முறைகள் (rocket engineering systems) என்று எனக்கான பணி இலக்குகளில் ஈடுபட்டிருந்த நான், டாக்டர் விக்ரம் சாராபாயிடமிருந்து அபாரமான ஆற்றலை உள்வாங்கிக்கொண்டேன். தொழில்நுட்பக் களத்தில் பிஞ்சுக்குழந்தையாக இந்தியா தத்தித் தவழ்ந்துகொண்டிருந்த அச்சமயத்தில், சொந்தமாகவே செயற்கைக்கோள் ஏவுகலங்களை (rockets) தயாரிப்பது பற்றிக் கனவுகண்டவர் டாக்டர் விக்ரம் சாராபாய். அந்த அளவுக்கு இந்திய அறிவியல் சமுதாயத்தின்மீது அவருக்கு நம்பிக்கை இருந்தது” என்று நெகிழ்ச்சியோடு குறிப்பிடுகின்றார்.

    1969ஆம் ஆண்டு, இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிறுவனத்திற்கு (ISRO) மாற்றப்பட்ட கலாம், அங்கு இந்தியாவின் முதல் உள்நாட்டு செயற்கைக்கோள் செலுத்தி வாகனம் (SLV-3) திட்டத்தின் இயக்குநர் ஆனார். இந்த வாகனம், உரோகிணி செயற்கைக்கோளைப் புவிச்சுற்றின் அருகே 1980ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதத்தில் வெற்றிகரமாய் ஏவியது. இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் கலாம் பணிபுரிந்த காலத்தில் அவர் நிகழ்த்திய மிகப்பெரிய சாதனையாக இது கருதப்பட்டது.

    அவருடைய இந்தச் சாதனையைப் பாராட்டி மத்திய அரசு அவருக்கு பத்ம பூஷண் விருதினை 1981இல் அளித்துப் பெருமைப்படுத்தியது.

    1974இல் மேற்கொள்ளப்பட்ட இந்தியாவின் முதல்அணு ஆயுதச் சோதனையான புன்னகைக்கும் புத்தர் (Smiling Buddha) திட்டத்தைக் காண்பதற்காக ராஜா ராமண்ணா எனும் இயற்பியல் அறிஞரால் DRDOவின் பிரதிநிதியாக அழைக்கப்பட்டார் கலாம்.

    அக்னி ஏவுகணை, கண்டம்விட்டுக் கண்டம் பாயும் ஏவுகணையான ப்ரித்வி போன்றவற்றை உருவாக்கும் திட்டங்களில் அப்துல் கலாம் தலைமைப் பங்கு வகித்தார்.  அதனால் ‘இந்திய ஏவுகணையின் தந்தை’ என்ற சிறப்பை அவர் பெற்றார். எனினும் இவற்றுக்கான பொருட்செலவு, காலவிரயம் குறித்து  அப்போது சில விமர்சனங்களும் எழவே செய்தன.

    1990ஆம் ஆண்டில் பத்ம விபூஷன் விருதையும் இந்திய அரசு அவருக்கு வழங்கிக் கௌரவித்தது.

    1992ஆம் ஆண்டு ஜூலை முதல் 1999ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் வரை பிரதமரின் தலைமை அறிவியல் ஆலோசகராகவும், பாதுகாப்பு ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டு அமைப்பான DRDOவின் செயலாளராகவும் திகழ்ந்தார் அப்துல் கலாம். 1998 மே மாதத்தில் நிகழ்ந்த பொக்ரான் (Pokhran-II) அணுகுண்டுச் சோதனைகளில் அரசியல் ரீதியாகவும் தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும் கலாமின் பங்களிப்பு இருந்தது. அதன் முதன்மைத் திட்ட ஒருங்கிணைப்பாளராக இயற்பியல் அறிஞர் ஆர். சிதம்பரத்தோடு இணைந்து பணியாற்றினார் அவர். நாட்டின் உயர்மட்ட அணு அறிவியலாளராக ஊடகங்களால் அப்போது அடையாளப்படுத்தப்பட்டார் டாக்டர் கலாம். எனினும் அந்தத் திட்டத்தின்மீதும் சில விமர்சனங்கள் வைக்கப்பட்டன. அவற்றைக் கலாமும், சிதம்பரமும் திட்டவட்டமாக மறுத்தனர்.

    1998ஆம் ஆண்டு இதயவியல் நிபுணர் சோம ராஜு (B. Somaraju) என்பவரோடு இணைந்து இதய இரத்தக் குழாய்களில் பொருத்துவதற்கான கொரோனரி ஸ்டெண்ட் ஒன்றைக் கலாம் உருவாக்கினார். அது கலாம்-ராஜு ஸ்டெண்ட் (Kalam-Raju Stent) என்று அழைக்கப்பட்டது. இவ்விருவரும் இணைந்து 2012ஆம் ஆண்டு, காலநிலை மாறுபாடுகளால் பழுதடையாத கைக்கணினி (tablet) ஒன்றைக் கிராமப்புறங்களின் மருத்துவப் பயன்பாட்டுக்காக உருவாக்கினர்; அதன்பெயர் கலாம்-ராஜு கைக்கணினி (Kalam-Raju Tablet) என்பதாகும்.

    2002ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற இந்தியக் குடியரசுத் தலைவர் தேர்தலில் வெற்றி பெற்று, இந்தியாவின் 11ஆவது குடியரசு தலைவராக 2002 ஜூலை 25ஆம் நாள் பதவியேற்றார் கலாம்.

    திரு. ஆர். வெங்கட்ராமனுக்குப் பிறகுத் தமிழர் ஒருவர் குடியரசுத் தலைவர் ஆகிறார் என்ற வகையில் தமிழர்களுக்கு அது பெருமிதத்தைத் தந்தது.

    அதற்கு முன்னதாகவே கலாம் அவர்கள் மத்திய அரசால் பாரத் ரத்னா விருது வழங்கிச் சிறப்பிக்கப்பட்டிருந்தார். சர்வபள்ளி இராதாகிருஷ்ணன், ஜாகிர் ஹுசைன் எனும் இரு இந்தியக் குடியரசுத் தலைவர்களைத் தொடர்ந்து, இந்தியாவின் மிக உயரிய விருதான ’பாரத் ரத்னா’ விருதை வென்ற மூன்றாவது குடியரசுத் தலைவர் கலாமே ஆவார். அத்தோடு, குடியரசுத் தலைவர் பதவியை ஏற்ற முதல் அறிவியலாளர் எனும் பெருமையும் அவரையே சாரும். 2007ஆம் ஆண்டு வரை ஐந்து ஆண்டுகள் குடியரசுத் தலைவராகப் பதவி வகித்த கலாமை “மக்களின் ஜனாதிபதி” என்று அனைவரும் அன்போடு அழைத்தனர்.

    2007ஆம் ஆண்டு குடியரசுத் தலைவர் தேர்தலில் மீண்டும் போட்டியிட நினைத்த கலாம், பிறகு சில காரணங்களால் அந்தத் தேர்தலில் போட்டியிட விரும்பாமல் விலகினார். ஆனால் அதன் பின்னரும் கல்விசார்ந்த தம் பணிகளுக்கு அவர் ஓய்வளிக்கவில்லை.

    ஷில்லாங்க், அகமதாபாத், இந்தோர் ஆகிய இடங்களிலுள்ள இந்திய மேலாண்மைக் கல்வி நிறுவனங்களில் (Indian Institute of Management) வருகைப் பேராசிரியராகப் பணிபுரிந்தார். திருவனந்தபுரத்திலுள்ள இந்திய விண்வெளி அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தில் வேந்தராகவும், சென்னை அண்ணா பல்கலைக்கழகத்தின் விண்வெளிப் பொறியியல்துறைப் பேராசிரியராகவும், மேலும் பல கல்விக்கழகங்களில் சிறப்புநிலைப் பேராசிரியராகவும் பணிபுரிந்த பெருமைக்குரியவர் டாக்டர் கலாம்.

    இவ்வாறு இந்திய இளைஞர்களோடு தொடர்ச்சியாக உரையாடுவது, அவர்களுக்குப் பாடம் நடத்துவது போன்றவற்றில் இறுதிவரை தணியாத தாகமும் விருப்பமும் கொண்டவராகவே விளங்கினார் அவர்.

    ‘அக்கினிச் சிறகுகள்’ என்ற பெயரில் தமிழிலும், Wings of Fire என்ற பெயரில் ஆங்கிலத்திலும் வெளியான அவருடைய தன்வரலாற்று நூலானது (Autobiography) இளைஞர்களுக்குத் தன்னம்பிக்கை அளிக்கும் நூலாக இன்றும் விளங்கிவருகின்றது. இவையல்லாமல் இந்தியா 2020, எழுச்சி தீபங்கள், எனது வானின் ஞானச் சுடர்கள், ஊக்கமூட்டும் யோசனைகள் போன்ற பல நூல்களைப் படைத்துள்ளார் கலாம்.

    இளைஞர்களே எதிர்கால இந்தியாவின் நம்பிக்கை நட்சத்திரங்கள். அவர்கள், ஜே.ஆர்.டி. டாட்டா, விக்ரம் சாராபாய், சதீஷ் தவான் போன்றோரை ஒத்த அறிவாற்றலும், தொலைநோக்குச் சிந்தனையும் கொண்டோராய் இருத்தல் அவசியம் என்று தம்முடைய ‘எழுச்சி தீபங்கள்’ என்ற நூலில் குறிப்பிடும் கலாம், தொழில்நுட்பத்தில் நாம் தொலைநோக்கோடு முன்னேறுகின்ற அதேவேளையில், நம் ஆன்மிக முன்னேற்றத்தையும் விட்டுவிடலாகாது என்று அழுத்தமாகக் கூறுவது ஆன்மிகத்தையும் அறிவியலையும் பிரித்து எண்ணாமல் இரண்டையும் தம் வாழ்வின் இரு கண்களாக அவர் கருதியமையை நமக்குப் புலப்படுத்துகின்றது.

    இந்தியா 2020 என்ற நூலில் இந்தியா அறிவிலே வல்லரசு நாடாகவும், வளர்ந்த நாடாகவும், 2020ஆம் ஆண்டிற்குள் மாறுவதற்குரிய மாதிரித் திட்டத்தை அவர் தெரிவித்திருந்தார்.

    வாழ்வில் உயர இளைஞர்கள் ஒழுக்கமாக இருக்க வேண்டியது மிக அவசியம் என அப்துல் கலாம் வலியுறுத்தினார். மைசூரில் நடந்த விழாவொன்றில் அவர் பேசுகையில், ‘‘இந்தியாவில் உள்ள ஒவ்வோர் இளைஞனுக்கும் கட்டாயம் 2 ஆண்டுகள் ராணுவப் பயிற்சி அளிக்க வேண்டும். அப்போதுதான் மாணவர்களுக்கு ஒழுக்கம் ஒரு பாடமாக இல்லாமல், வாழ்க்கை முறையாகவே மாறும்” என்று குறிப்பிட்டார்.

    அப்துல் கலாம் அவர்களின் பேச்சிலும் எழுத்திலும் மிளிர்ந்த அனுபவம் செறிந்த பொன்மொழிகள் பல. அவை இன்றைய இளைஞர்களும் அறிந்து பயன்கொள்ளத் தக்கவை.

    சான்றுகளாகச் சில…

    • கனவென்பது நம் உறக்கத்தில் வருவதன்று; நம்மை உறங்கவிடாமல் செய்வது!
    • யாருக்காகவும் உங்களுடைய தனித்தன்மையை மாற்றிக்கொள்ளாதீர்கள்; ஏனெனில், இவ்வுலகிற்கான உங்கள் பங்களிப்பை உங்களைவிடவும் திறம்பட வேறுயாரும் செய்துவிடமுடியாது.
    • உங்கள் கைரேகையைப் பார்த்து உங்கள் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்காதீர்கள்! ஏனென்றால் கையே இல்லாதவனுக்குக் கூட எதிர்காலம் உண்டு.

    அனைவருக்கும் பிடித்த அவரின் பொன்மொழி ஒன்று இருக்கிறது, அதுதான்…“உன் பிறப்பு ஒரு சம்பவமாக இருக்கலாம்; ஆனால் உன் இறப்பு ஒரு சரித்திரமாக இருக்கவேண்டும்” என்பது.

    தம் வாழ்க்கையில் திருமணமே செய்துகொள்ளாமல் மிகுந்த கட்டுப்பாட்டோடு வாழ்ந்த கலாம் அவர்கள், சாதி மதம் இனம் மொழி போன்ற வேறுபாடுகளையெல்லாம் கடந்த உன்னத மனிதராய்த் திகழ்ந்தார். இராமாயணம் பைபிள் பகவத்கீதை குரான் என்று அனைத்து நூல்களையும் மதக் காழ்ப்பின்றிப் படித்துப் பின்பற்றும் பக்குவம் அவரிடமிருந்தது.

    மென்மையான மனமும் மேன்மையான குணங்களும் கொண்டிருந்த அவருக்கு நுண்கலைகளிலும் நல்ல ஈடுபாடிருந்தது. வீணை இசைப்பதிலும் அவர் தேர்ச்சிபெற்றிருந்தார்.

    2015ஆம் ஆண்டு ஜூலை 27ஆம் நாள் மேகாலயா மாநிலத் தலைநகரான ஷில்லாங்கில் இந்திய மேலாண்மைக் கல்வி நிறுவனத்தில் (IIM) மாணவர்களிடையே அவர் ஆர்வத்தோடு உரையாற்றிக் கொண்டிருந்த மாலை வேளையில் திடீரென்று மயங்கிவிழுந்தார். அருகிலிருந்த தனியார் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்ட அவர் சிகிச்சை பலனின்றி மாரடைப்பால் காலமானார்.

    கலாம் அவர்களின் பிறந்தநாளான அக்டோபர் 15, இளைஞர்களின் எழுச்சி நாளாகத் தமிழகத்தில் கடைப்பிடிக்கப்படும்; அதற்கு வலுவூட்டும் வகையில் டாக்டர் ஏ.பி.ஜே. அப்துல் கலாம் விருது’ ஒவ்வோராண்டும் சுதந்தர தினத்தன்று வழங்கப்படும் என்று 2015ஆம் ஆண்டு அறிவித்தார் அப்போதைய தமிழக முதல்வரான ஜெ. ஜெயலலிதா அவர்கள்.

    அப்துல் கலாம் குறிப்பிட்டதுபோல அவர் பிறப்பு ஒரு சம்பவமாக இருந்தபோதிலும் இறக்கும்போது ஒருசரித்திர நாயகனாகத்தான் அவர் இறந்தார்.

    எளிய குடும்பத்தில் பிறந்து, அறிவியல் கல்வியால் சிறந்து, ஏவுகணை நாயகனாய் உயர்ந்து, குடியரசுத் தலைவராய்ச் சிகரம் தொட்டவர் டாக்டர் அப்துல் கலாம். அவருடைய அறிவுரைகளையும் வாழ்வியல் முறைகளையும் அறிந்து பின்பற்றினால் நாமும் நம் வாழ்வில் வெற்றிச் சிகரத்தை எட்டிப் பிடிக்கலாம்.

    *****

    கட்டுரைக்குத் துணைசெய்தவை:

    1. https://en.wikipedia.org/wiki/A._P._J._Abdul_Kalam
    2. https://ta.wikipedia.org/wiki/ஆ._ப._ஜெ._அப்துல்_கலாம்
    3. http://www.abdulkalam.com/kalam/theme/jsp/oath/oath.jsp

     

    Share