Category: கட்டுரைகள்

கட்டுரைகள்

  • ***கொரோனாவுடன் எங்கள் அன்றாட இல்வாழ்க்கை

    ***கொரோனாவுடன் எங்கள் அன்றாட இல்வாழ்க்கை

    அவ்வைமகள்

    இன்று கொரோனா பற்றிப் பலப்பல தகவல்கள் ஒவ்வொரு நானோநொடிக்கும் வெளிவந்து கொண்டிருக்கும்போது இன்னொரு ரோதனையைத் தருவது நம் நோக்கமில்லை.

    இப்போது சுகாதாரத் தூய்மைப் பொருட்களும் பிற அத்தியாவசியப் பொருட்களும் எங்கும் கிடைக்காத ஒரு சூழலில் நாம் இருக்கிறோம். இந்நிலையில், தொற்று நம்மைத் தீண்டாத வகையில் தனிமனிதர்கள் தமது சுகாதாரத்தை –எப்படிப்  பாதுகாத்துக்கொள்வது அதுவும் வீட்டில் இருந்தபடியே, ஒவ்வொரு குடும்பமாக, சுகாதார நிலைப்பாட்டோடு – பாதுகாப்பாக இந்தக் காலக்கட்டத்தை எப்படிக் கடத்துவது என்பதே நம் நோக்கு.

    இங்குப் பேசப்படுவது தற்போது எங்கள் இருப்பிடத்தில் நாங்கள் பயன்பாட்டில் பின்பற்றி வருகிற ஓர் எளிமையான தினசரி வாழ்வியல் பயிற்சி. கொரோனாவினால் எங்களுக்கு எந்த இல்லலும் இதுவரை ஏற்படவில்லை. அதனால், எங்களுக்குக் கொரோனா தொற்று ஏற்படவே செய்யாது என்று கட்டியங்கூற வரவில்லை. இடர்ப்பாடுள்ள சூழலில், ஒவ்வொருவரும் தொற்றுக்குத் தோதாக, தூதாக மாறாது தம்மை பலப்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும் என்கிற விருப்பமே எமது உளச்சிந்தை.

    இங்குக் கூறப்படுவது மருத்துவ முறையன்று. நான் மருத்துவரும் அல்லள். இது ஒரு அனுபவப் பகிர்வு. நம் இந்தியர்களைப் போலவே, பாரம்பரிய பழக்கவழக்கங்களில் ஆழ்ந்த ஆர்வம் கொண்ட ஜமைக்கா, மெக்சிகோ, கரீபியன், ஆப்பிரிக்க அமெரிக்க இனத்தவர்கள் சேர்ந்து வாழும் ஒரு சமூகத்தில், இன்றைய  சூழலுக்கு இது பொருத்தமாய் இருக்கும் என அறிவார்ந்து எண்ணி, அந்த மனிதர்கள் என்ன செய்கிறார்கள் எனபதை அறியும் ஆவல் இருப்போருக்காக இது பகிரப்படுகிறது. விருப்பமிருப்பின்,  உங்கள் சூழ்நிலைக்கு ஏற்பத் தகவமைப்பு செய்துகொண்டு இவ்வாறான வாழ்வியல் வழிமுறையை நீங்களும் பின்பற்றலாம். இதனால் பாதகம் ஏதும் இல்லை.

    மேலும், இங்கு பேசப்படும் வழிமுறை ஏற்கனவே கொரோனா தொற்று ஏற்பட்டு மருத்துவக் கண்காணிப்பில் உள்ள நோயாளிகளுக்கானது இல்லை. தற்போது தொற்றில்லாமல் இருந்தபடி, தனக்குத் தொற்று ஏற்படாதவாறு தன்னைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள வேண்டும் என விழைவோருக்கு மட்டுமே. (அடிக் குறிப்பு 1 ஐப் படிக்கவும்). தொற்று வந்துவிட்டதென்றால் அரசுக்கு அறிவித்து, மருத்துவ உதவி நாடுவது வேண்டும்.

    காலை மற்றும் இரவுப் பல் துலக்கல்: இருக்கிற பல் பொடி அல்லது பல் பசை – அன்றேல் – உப்பு மற்றும் ஆப்ப சோடா கலந்த கலவை கொண்டு பல்துலக்கி – உப்புநீரால் தொண்டை வரை இறக்கிக் கொப்புளித்து வாய் – மற்றும் உள்நாக்கு – தொண்டைப் பகுதிகளை நன்கு சுத்திகரித்துக் கொண்டுவிட்டு – ஒரு ஸ்பூன் நல்லெண்ணெயை  வாயிலிட்டு நன்கு கொப்புளித்து – அந்த எண்ணெயை உமிழ்ந்துவிடுதல்.

    காலை மற்றும் இரவு பானம் (இயலுமெனில் காலை மற்றும் மாலை இடைவெளி நேரம் கூட): பாலில் சம அளவு நீர் சேர்த்து – அதில், பூண்டு (2) , இஞ்சி (1), ஏலக்காய் (0.5) , மஞ்சள் தூள் (2), மிளகுத்தூள் (0.25)  சேர்த்து நன்கு காய்ச்சி – அதனுடன் தேன் அல்லது, நாட்டுச் சர்க்கரை, அல்லது சர்க்கரை சேர்த்து – பொறுமையாய்த் தொண்டையில் பரவி இறங்குமாறு அவரவர் தாங்கு திறனுக்கேற்ற சூட்டுடன் பருகுதல் – இங்கே தந்துள்ள எண்கள் –எடை அளவின் விகிதாச்சாரம்.

    இவ்வாறு தயாரிக்கப்பட்ட பால் வெகு சுவையாய் – சிறந்த இனிய மணத்துடன் இருப்பதோடு, பார்க்கவும் வெகு ஜோராய் இருக்கும். அனைத்து வயதினரும் விரும்பிப் பருகக் கூடியது.

    சர்க்கரை வியாதி இருப்பவர்கள், இனிப்பு சேர்க்காமல் குடிக்கிறோம்– பால் விரும்பாதவர்கள் –அல்லது பால் கிடைக்கவில்லை என்பவர்கள் – பாலுக்கு பதில் வெறும்  நீரைப்  பயன்படுத்தியே இந்த பானத்தைத் தயார் செய்து கொள்கிறோம்.

    ஏலக்காய்க்குள்ள நுண்ணுயிர்க் கொல்லித் திறனை அறிய: https://www.sciencedirect.com/topics/food-science/cardamom

    உணவு: எந்த உணவையும் புதிதாகத் தயாரித்து உண்ணுகிறோம். மீந்து போகுமாறு சமைப்பதில்லை. ஒவ்வொரு நாளும் கண்டிப்பாய் ரசம் உண்டு; மோர் உண்டு. பெருங்காயம், பூண்டு, இஞ்சி, மிளகு, சீரகம், தணியா, வெந்தயம் சேர்க்க இயலாத எந்த உணவையும் தயாரிப்பதில்லை. தயிரைத் தவிர்க்கிறோம். தயிருக்குப் பதிலாக முறித்த மோரைப் பயன்படுத்துகிறோம். மோரில் நன்கு காய்ச்சிய இரும்புக் கரண்டிக் காம்பைத் தோய்த்து எடுத்துவிட்டு –  வெந்தயத் தூள், பெருங்காயத் தூள், நசுக்கிய இஞ்சி மற்றும் கருவேப்பிலை சேர்த்து மோரைப் பயன்படுத்துகிறோம். (எங்களுக்கு, பச்சை கருவேப்பிலை கிடைப்பது அரிது – காய்ந்த கருவேப்பிலையைத் தான் பயன்படுத்துகிறோம்). எங்களில் சிலர் (இந்தியர்கள்), ஒருபடி மேலே போய் – மஞ்சள் தூள் சேர்த்து – தாளித்தும் மோரைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.

    வீட்டில் கைகளைச் சுத்தம் செய்துகொள்ள: வீட்டில் இடையிடையே கையைச் சுத்தம் செய்துகொள்வதற்கென, கீழே குறிப்பிட்டுள்ளபடி தயார் செய்த கழுவு நீரை ஓர் அகலமான பாத்திரத்தில் வைத்துவிடுகிறோம் – குடும்பத்தில் இருப்பவர்கள் அனைவரும் – இதில் கை நனைத்து, கைகளை நீருக்குள்ளேயே நன்றாக அலசிக்கொள்கிறோம் பக்கத்தில் சுத்தமான பழைய பருத்தித் துணி – (வேட்டி அல்லது பழைய வாயில் சேலைகள் மிகவும் தோதானவை) கைக்குட்டைகளை வைத்திருக்கிறோம் – அக்கைக்குட்டைகளில்  கை துடைத்துக்கொள்ளச் சொல்கிறோம். துடைத்தபின் அந்தக் கைக்குட்டைகளை ஆப்ப சோடா கரைத்த நீரில் இட்டுவிட்டுச் செல்லுமாறு சொல்கிறோம் – ஒவ்வொரு நாளின் இறுதியிலும் இக்கைக்குட்டைகளைத் துவைத்து  உலர்த்தி – மீண்டும் பயன்பாட்டுக்கு எடுத்துக்கொள்கிறோம். இவ்வாறு செய்வதால், கைகள்  எப்போதும் தொற்று நீங்கி இருப்பதோடல்லாது, தோல் பாழாகாமல் – வறட்சித்தன்மை இன்றி, சுத்தமாய்ப் பளிச்சென்று மிருதுவாய் இருக்கிறது. ஒரு நாளைக்கு, மூன்று முறை இந்த நீரை மாற்றிக்கொள்கிறோம்.

    (இரண்டு லிட்டர் நீரை ஒரு புட்டியில் எடுத்துக்கொண்டு அதில் – அரை டீ ஸ்பூன் உப்பு, ஒரு டீ ஸ்பூன் ஆப்ப சோடா, அரை டீ ஸ்பூன் நல்லெண்ணெய், கால் டீ ஸ்பூன் பொடித்த இலவங்கம் சேர்த்து – புட்டியை மூடி – நன்கு குலுக்கிக் கரைத்துக் கொள்ளவும்). கிராம்புக்கு இருக்கிற நுண்ணுயிர்க்கொல்லித் திறனை அறிய: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3074903/

    மூக்கின் உட்சுவரில் பூச: விருப்பமுள்ளவர்கள், மூக்கின் உட்சுவரில் சுத்தமான நல்லெண்ணெய் ஒரே ஒரு இழை தடவிக்கொள்கிறோம். நல்லெண்ணெய்க்கு உள்ள நுண்ணுயிர்க் கொல்லித் திறனை அறிய:

    https://www.prohealth.com/library/discover-the-little-known-uses-of-sesame-oil-6750

    தொண்டையில் வெளிப்புறம் பூச: விருப்பமுள்ளவர்கள், கொத்துமல்லி, துளசி, கற்பூரவள்ளி, தும்பை – இவற்றில் ஏதேனும் ஒன்றின் இலையைப் பறித்துவந்து இரு கைகளுக்கிடையே அழுத்திக் கசக்கிப் பிழிய  வரும் சாற்றை, சிறிது சுண்ணாம்பு கலந்து – தொண்டையின்  வெளிப்புறம் தடவிக்கொள்கிறோம். எங்களுக்குச் சுண்ணாம்பு கிடைப்பது அரிது என்பதால், கால்சியம் மாத்திரையை  உரைகல்லில் இழைத்து – தேவையான சுண்ணாம்பை எடுத்துக்கொள்கிறோம் குழந்தைகளுக்கு – பெரியவர்களுக்கு என எல்லா வயதினருக்கும் ஏற்ற பூச்சு இது. இந்தப் பூச்சினால் எந்தக் கெட்ட வாசனையும் வராது. மாறாக, விறுவிறுப்பான சுகந்தம் தெரியும். இதைத் தினப்படியோ அல்லது ஒரு நாள் விட்டு ஒரு நாளோ செய்து கொள்ளலாம். (அடிக் குறிப்பு 2ஐப் படிக்கவும்). பச்சிலைச் சாற்றுக்குப் பதிலாக, மஞ்சள் பற்றும் போட்டுக்கொள்கிறார்கள்.

    மூக்கில் நுகர: விரலி மஞ்சளை – தீபத்தின் ஜ்வாலையில் காட்ட – அது கனன்று இலேசான மெல்லிய புகை  இழையை உருவாக்கும் – அப்புகையை ஒரே ஒரு விநாடி நுகர்வது ஒரு சிலரது பயிற்சியாக உள்ளது. காலை ஒரு முறை – மதியம் ஒரு முறை – இரவு ஒரு முறை நுகர்ந்தால் போதும், மேல் சுவாச மண்டலத் தொற்றுகளை விலக்குவதற்கு எளிமையான வழியாம். குறிப்பாக வீட்டை விட்டு வெளியே சென்று வரவேண்டியிருந்தால், வீட்டு வாசலிலேயே – இதைச் செய்துவிட்டு உள்ளே வருவது நலம் என்று அறிந்து கொண்டோம். ஆஸ்துமா உள்ளவர்கள் இதைச் செய்யவேண்டாம் என்று வலியுறுத்தப்படுகிறது.

    மூக்கு – வாய் மூடி: மூக்கு -வாய் மூடிகள் கிடைக்காத நிலையில், சன்னமான பருத்தித் துணியை (வேட்டி அல்லது பழைய வாயில் சேலைகள் மிகவும் தோதானவை) மஞ்சள் கலந்த நீரில் நனைத்து உலர்த்தி  – எங்களுக்குத் தேவையான மூக்கு -வாய் மூடிகளை நாங்களே உருவாக்கிக் கொள்கிறோம். எங்களுடைய சிறுவட்ட இயக்கங்களுக்கு இது தோதாக இருக்கிறது. மஞ்சளின் வாசம் ஒரு பிளஸ் பாயிண்ட் தான்.

    வீட்டிற்கு உள்ளும் வெளியும் ஆங்காங்கே:  பூண்டையும் வசம்பையும் தட்டி – டிஷ்யுவில் (பழைய வேட்டி அல்லது புடவைத் துண்டுகள் தோதானவை) தளர்ந்த சிறு சிறு மூட்டைகள் போல் செய்து வீட்டைச் சுற்றி ஆங்காங்கே வைத்துவிடுகிறோம். மூன்று நாளைக்கு ஒருமுறை  இதை மாற்றிக்கொள்கிறோம். (அடிக் குறிப்பு 3ஐப் படிக்கவும்). பூண்டு, வசம்பு இரண்டுமே ஒரு சிறந்த நுண்ணுயிர்க் கொல்லி மற்றும் பூச்சிக் கொல்லிகளாகும். வசம்பு, மருந்து எனும் நிலையைத் தாண்டி உணவாகப் பயன்படுத்தும் பிரபலத்துவம் இல்லாதது. வசம்பின் குணாதிசயங்களை அறிய: https://www.researchgate.net/publication/266372059_Acorus_calamus_An_overview

    நாள் முழுவதும் தீபம்: நல்லெண்ணெய் விட்டு தீபம் நாள் முழுக்க எரியுமாறு செய்கிறோம். காற்றைத் தூய்மை செய்ய நன்மை பயக்கும் வழி இது என்பது பெரியவர்களால் சொல்லப்பட்டிருக்கிற சேதி. (அறிவியல் ரீதியாகப் பார்த்தால், தீபத்தின் ஜ்வாலை ஒளி பிளாஸ்மாவாகும்; இது பரவு திறன் கொண்ட அயனிகளை உருவாக்குகிறது – இதனால் வீட்டினுள் காற்றுச் சலனம்  சன்னமாய் ஏற்படுவதால் எரியும் தீபம், காற்றைச் சுத்திகரிக்கும் தன்மை உடையதாகிறது.)

    தூபம்: எங்களுக்கு வீட்டில் புகை போடுவது இயலாது (புகை அலாரம் அடித்து ஊரைக்கூட்டி ரகளை பண்ணிவிடும்). எனவே அதிகப் புகை வராதவாறு, மிக இலேசான தூபம் ஒருநாள் விட்டு ஒரு நாள் – ஒரு முறை காலையும் ஒரு முறை மாலையும் போடுகிறோம்– வீட்டிற்கு உள்ளும் வெளியிலும்.

    ஐந்து வெள்ளைக் கடுகு, நாலு உலர்ந்த துளசி இல்லை –ஒரு சிட்டிகை வேப்பிலைத் தூள்   – ஒரு சிட்டிகை நீலகிரி இலைத்தூள், இவற்றைக் கலந்து வைத்துக்கொண்டு, இரண்டு பார்பிகியூ கரித்துண்டுகளை வைத்துக்கொண்டு துரிதமாக போடப்படும் தூபம் இது. (அடிக் குறிப்பு 4ஐப் படிக்கவும்). வெள்ளைக் கடுகு இல்லாமலும் இந்த தூபத்தைப் போடலாம். வெள்ளைக் கடுகின் மருத்துவக் குணங்களை அறிய: https://botanical.com/botanical/mgmh/m/mustar65.html

    தூபக் குப்பிகள்: மஞ்சள் தூளில் சிறிது வேப்பிலைத் தூள்   – மற்றும் நீலகிரி இலைத்தூள், சில சொட்டுகள் லாவண்டர் எண்ணெய் (நறுமணத்திற்காக) கலந்துப் பிசைந்து சிறு – சிறு கூம்புகள் (மஞ்சள் பிள்ளையார் செய்வது போல) செய்து, வீட்டிலேயே உலர்த்தி எடுத்துக்கொண்டு அவற்றைத் தினசரி தூபமாக ஏற்றி வருகிறோம்.

    யோகா: ஜிம், அதாவது உடற்பயிற்சிக் கூடத்தை நம்பியே வாழும் ஒரு வாழ்க்கைக்கு முட்டுக்கட்டை வந்துவிட்டதால் பைத்தியம் பிடித்தால் போல் இருக்கும் நிலை பலருக்கு. அதே நேரத்தில், தொற்றை – நோயை எதிர்ப்பதற்கும் வெளியே செல்லாமல் வீட்டுக்குள் இருப்பதால் நேரும் மந்த நிலையைப் போக்கவும்   – உடலுக்குச் சரியான பயிற்சி தந்தே ஆகவேண்டும். யோகா எனும் நம் பண்டையக் கலை, கருவிகள் சார்ந்த  உடற்பயிற்சிகளைக் காட்டிலும் எத்தனை உன்னதமானது என்று நமக்குப் புரியும்படியான தருணமிது. எனவே நாங்கள் யோகாவை தினசரிப் பயிற்சியாக ஆக்கிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

    தியானமும் பிரார்த்தனையும்: உலகு இன்று ஸ்தம்பித்து நிற்கிறது. இறையருள் இன்றி எதுவும் நடக்காது என்பதை எம் நட்பு வட்டத்தில், நாத்திகம் பேசி நாத்தழும்பு ஏறியவர்கள் கூட வாய்விட்டுச் சொல்லிவிட்டார்கள். இன்று, கிருமி நம் உடலில் புகுந்தாலும், அது நுரையீரலுக்குள் இறங்காமல், நம் மிடறிலேயே  நின்று விட்டதென்றால் எந்தப் பாதிப்புமில்லை என்பது தான் உண்மை. எனவே, நம் அனவருக்கும் திரு நீலகண்டனே துணை. அன்று நளிர் சுரம் வந்து மக்களை வாட்டியபோது, திருஞான சம்பந்தர் பாடித் தொழுத திருநீலகண்டப் பதிகம் நமக்கு அருள்கொடையாக வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்தப் பதிகம் தோன்றிய வரலாற்றை, அறிந்த அந்நொடியில், சமயப் பிணக்கின்றி அனைவருமே அதனைப் படிக்க ஒப்புக்கொண்டது இறைவனின் அருளே – மாலை ஆறு மணிவாக்கில் அனைவரது இல்லங்களிலும் அவரவர் படிப்பது அல்லது ஒலிப்பது (https://shaivam.org/thirumurai/first-thirumurai/1307/thirugnanasambandhar-thevaram-thiruneelakandam-avvinaik-kivvinai) என்று ஒரே நேரத்தில், கூட்டம் போடாமலேயே, கூட்டாகப் பிரார்த்திக்கிறோம். அதிகாலையில் யோகப் பயிற்சிக்கு முன்பு, யோக முத்திரைகளும், தியானமும், சூரிய நமஸ்காரமும் செய்கிறோம்.

    கொரோனாவைத் தாண்டிய பிரச்சனைக்கான ஆயத்தம்: பலபேர் வேலை இழந்திருக்கிறார்கள் – பல பேர் வேலை இழக்கக்கூடும் என்பதாகவும் அறிகிறோம்.  பசியும் ருசியும் வெவ்வேறானவை என்பது வெகு தெளிவாகவே புரிகிற காலமாய் இக்காலம் அமைந்திருக்கிறது. உணவுப் பொருட்கள் தட்டுப்பாடு தலைதூக்க ஆரம்பித்திருகிறது. பொருளாதாரப் பிரச்சனைகள் பகிரங்கமாய் வெடிக்க, அதிகக் காலம் பிடிக்காது என்றே தோன்றுகிறது. இதை உணர்ந்தவர்களாக, எல்லா அத்தியாவசியப் பொருட்களையும், மிகக்  குறிப்பாக, உணவுப் பொருட்களை வெகு எச்சரிக்கையோடு உபயோகப்படுத்துகிறோம். எந்த ஒரு பொருளையும் ஒரு துளியும் வீணடிப்பதில்லை என்ற உறுதியோடு செயல்படுகிறோம். மீடியாக்களில் கவனத்தைச் சிதறவிடாமல், இருக்கிற ஒவ்வொரு உணவுப் பொருளையும் – ஒவ்வொரு அத்தியாவசியப் பொருளையும் எப்படிப் பாதுகாத்து – அதன் உபயோக நாட்களை எவ்வாறு நீட்டிப்பது – என்பதான சிந்தனையில் –  செயலில் சிரத்தையுடன்  ஈடுபட்டிருக்கிறோம். கொத்துமல்லி, வெந்தயக்கீரை, புதினா, துளசி ஆகியனவற்றை  வீட்டிலேயே வளர்த்துக்கொள்ளும் முயற்சியும் இதில் அடக்கம். குழந்தைகளும் – பெற்றோர்களும் – உள்நாடு – வெளிநாடு என்று பிரிவாலும் – கொரோனாத் திகிலாலும் கலக்கமுற்றுக் கிடக்கிறார்கள். ஏழ்மையில் உள்ளோரின் நிலை பரிதாபகரமாக உள்ளது.  என்று தணியும் இந்தக்  கொரோனா பயம்? என்று உலகோர் அனைவரும் இறைஞ்சும் இவ்வேளையில், தனிமனிதப் பாதுகாப்பும் பலமும் இன்றியமையாத சக்திகளாகும் என்பதை  வலியுறுத்தத் தேவையில்லை.

    அடிக்குறிப்புகள்

    (1) நமக்கு முன்னே உள்ள பிரச்சனையை நாம் முதலில், புரிந்து கொள்ள வேண்டும்: நம்மைச் சுற்றி – நம்முடைய சூழலில் தொற்றுக் கிருமிகள் பரவுகின்றன – அவை நம்மையும் கட்டாயம் வந்தடையும் – அவ்வாறிருப்பினும், ஒவ்வொரு தனிமனிதரும் வைரசிடமிருந்து தன்னைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்பது தான்.

    இவ்வாறு தனிமனிதர்கள் தம்மைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள பொதுவான நெறிமுறைகளை – சட்டங்களை, அரசு அறிவித்திருகிறது – மக்கள் கூடுவது தவிர்க்கப்பட வேண்டும் – ஒருவருக்கொருவர் எட்டத்திலே நிற்கவேண்டும்  – முகத்தில் – கண்ணைத் தவிர, பிற ஓட்டைகளை மூடிக்கொள்ளவேண்டும் – சுத்தமாய் இருக்கவேண்டும் என்பதெல்லாம் நிச்சயம் கடைப்பிடிக்கப்பட வேண்டியவையே. அவற்றை அலட்சியம் செய்யக் கூடாது.

    அதே நேரத்தில், காற்றை ஊடகமாகக் கொண்டு வரும் ஒன்றை முழுதுமாய்க் கட்டுப்படுத்துவது என்பது அரிது – அதுவும் கிருமிகள், ஒன்றிரண்டாய்ப் பரவுவதில்லை – ஒரு இருமலில் சுமார் 3,000, எச்சிற்துளிகள் இருக்கும், 20,௦௦௦ வைரஸ்கள் இருக்கும்.  தும்மல், இருமலைக் காட்டிலும் கூடுதலான காட்டமுடையது .  தும்மலில் 4௦,௦௦௦ எச்சிற்துளிகள் இருக்கும்; இருமலின் வேகம் மணிக்கு சுமார் 80 கிலோமீட்டர்; தும்மலின் வேகம் மணிக்கு சுமார் 200 கிலோமீட்டர்.

    இருமும்போதும் தும்மும்போதும், வெகு நுண்ணிய துளிச் சிதறல்களாய்ச் சளியும் கிருமிகளும் கலந்த மிகப் பொடிதான் எச்சிற்துளிகள் நோயாளியின் வாயிலிருந்து வெளிவந்து காற்றில் கலப்பதால்,  காற்றில் அவை பலமாய் நிற்பவை. (சிறு துளிகளுக்கு வாழ்க்கை அதிகம்). தும்மல் துளிகளின் பலம், இருமல் துளிகளின் பலத்தைவிட அதிகம். ஏனெனில், தும்மல் துளிகள் இன்னமும் பொடிதானவை.

    ஒரு இருமல் அல்லது தும்மலுக்குப் பிறகு சுமார் ஒரு மணி நேரம், காற்றில் நிலைத்து மிதக்கும் தன்மை உடையவை  இந்த எச்சிற்துளிகள். எச்சிற்துளிகளின் பலத்தால் அவற்றில் உள்ள வைரஸ்களும் காற்றைப் பலமாய்ப் பிடித்துக்கொள்கின்றன

    எனவே நம்மீது தும்மல் அல்லது இருமல் நேரடியாகப் படவில்லை என்றாலும் கூட – அவை நம்மை வந்தடைந்து கொண்டிருக்கின்றன. மேலும் இந்த எச்சிற்துளிகள் பொருட்களின் மீது படியவல்லவை.

    ஆகையால், சூழலில் உள்ள பொருட்களை நாம் – தொடுதலினாலும் பரவுகிறதான ஒன்றாய் இந்நோய் இருக்கிறது.

    மேலும், வயதாதானலும் மற்றும் நோய் எதிர்ப்புத்திறன் குறைவாலும் பலவீனமானவர்களாக இருக்கிறவர்களையே அது குறிவைக்கிறது.  இந்நோய் மனிதர்களை, மரணமுறச் செய்யும் பொறிமுறை (mechanism) மிகுந்த நுட்பமானது – விபரீதமானது ஏனெனில், அது நுரையீரல்களைத் தாக்கி மூச்சினை  நிறுத்திச் சாகடிக்கிறது.

    (2) அமெரிக்காவில் உள்ளவர்கள், நாங்கள் தும்பைக்கு எங்கே போவது என்று கவலைப்படத் தேவையில்லை. இந்தியத் தும்பையை ஒத்த ஏன் இன்னமும் ஒருபடி மேலான தும்பை இங்கு இருக்கிறது. நம்மூர் தும்பையைப் போலவே, இது சர்வ சாதாரணமாக, கால்படாத இடங்களில் எங்கும், முளைத்துக் கிடக்கறது. இதற்கு “Heal All” அல்லது “Self-heal” என்று பெயர் – தமிழில் சொல்லவேண்டுமென்றால் – சர்வரோக நிவாரணி. இது ஒரு சிறு செடி – புல் பூண்டுகளோடு – இயல்பாய் விளைந்து – கொள்ளை  அழகோடு காணப்படுகிறது. ஊதா வண்ணத்தில் உள்ள இதன் மலர்கள் கண்கொள்ளாக் காட்சி – இதை அப்படியே பச்சையாக உண்ணமுடியும் என்று சொல்கிறார்கள்.

    இப்போது இதற்கு சீசன் – சொல்லப்போனால் – இந்த ஆண்டு – சீசனுக்கு முன்னாடியே இது வந்துவிட்டது. நம் கொரோனா போராட்டத்திற்கு ஒத்தாசை செய்ய விரும்புகிறாற்போல.

    பெரும்பாலான அமெரிக்கர்களுக்கு “Heal All” செடி பற்றித்  தெரியவில்லை. இதனைக் களை என்று நினைத்து அழித்துவிடுகிறார்கள். ஆனால் சில வர்த்தக நிறுவனங்கள் – “Heal All” பண்ணைகள் வைத்து இதிலிருந்து “Heal All” எண்ணெய் இறக்கி நல்ல விலைக்கு விற்று வருகிறார்கள்.

    அமெரிக்காவில், கற்பூரவள்ளி இல்லை என்று எண்ணாதீர்கள். மெக்சிகன் மின்ட் என்ற பெயரிலும் விக்ஸ் பிளான்ட்  என்ற பெயரிலும் கற்பூரவள்ளி இங்கு கிடைகிறது. விதை அல்லது துண்டங்கள் (cuttings) வாங்கி நாமே வீட்டில் தொட்டிகளில் வளர்க்க முடியும்.

    (3) வசம்பு (Sweet Flag) அமெரிக்காவிலும் இருக்கிறது. வசம்புக் கன்றுகள் கூட சில நர்சரிகளில் விற்கப்படுகின்றன.

    நம்மூர் வசம்பு (Acorus calamus)  மற்றும் அமெரிக்காவின் வசம்பு இரண்டுமே இங்கு உள்ளன. அமரிக்க வசம்பு (Acorusamericanus) நம்மூர் வசம்பைப் போலவே இருப்பினும் தாவரவியல் ரீதியாக இது வசம்புக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த இன்னோர் உறுப்பினர் அவ்வளவே (வசம்பை, யுரேசிய  வெள்ளையர்கள், அமெரிக்காவில் புகுத்தியதாக வரலாறு). இங்குள்ள பாரம்பரியம் மிக்க வெள்ளையர்கள் பலரும், மருத்துவப் பயன்பாட்டுக்கும் அழகுக்கும் என வசம்புச் செடிகளை வீட்டில் வளர்க்கிறார்கள். (ஆனால், அமரிக்காவின் USDA, உணவுப் பொருட்களில் வசம்பைச் சேர்ப்பதைத் தடை செய்துள்ளது).

    (4) வெள்ளைக் கடுகு விதைகள் இங்கே கிடைக்கின்றன. இங்கு இது வெள்ளைப் பனிக் கடுகு என்று அழைக்கப்படுகின்றது. பார்ப்பதற்கு நம்மூர் வெள்ளைக் கடுகு போலவே இருக்கிறது.

    அமெரிக்காவில்  வேப்பமரங்கள் உண்டு என்றாலும் – எல்லா மாநிலங்களிலும் அவை வளரா. புளோரிடா, டெக்ஸாஸ், அரிஸோனா, கலிபோர்னியா, போன்ற சாதகமான தட்பவெப்பச் சூழ்நிலைகள் உள்ள மாநிலங்களில் – சில இடங்களில் வேப்ப மரங்கள் – வேப்பமரப் பண்ணைகள் உள்ளன என்று அறிகிறோம். வேப்ப மரங்களை வளர்க்க அமெரிக்காவில் தடையில்லை என்றாலும், வேம்புக்குத் தேவையான தட்பவெப்ப நிலை இல்லாததாலும்  – வேம்பினால் வணிக இலாபமும் இல்லை என்பதாலும்  அமெரிக்கர்கள் வேப்பமரத்தைப் பயிரிடுவதில் நாட்டம் காட்டுவதில்லை. இப்போதுள்ள சில வேப்பமரங்கள் அல்லது வேப்பம்பண்ணைகள், பெரும்பாலும் இந்திய ஆர்வலர்களால் வந்தவை என்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது. அமரிக்காவில், யூகலிப்டஸ் மரங்கள் உண்டு என்றாலும், வெகு பரவலாக எல்லோராலும் வளர்க்கப்படும் மரமாக அல்லது சாலை நெடுகிலும் காணப்படும் மரமாக, சர்வஜனக் காட்சியாக எல்லார் வீடுகளிலும் எல்லா மாநிலங்களிலேயும் இதைக் காண முடிவதில்லை.

    நான் உலர்ந்த வேப்பிலையையும் வேப்பிலைத் தூளையும், மற்றும் யூகலிப்டஸ் இலைத் தூளையும் ஆன்லைனில் மட்டுமே வாங்கிப் பயன்படுத்தி வருகிறேன்.

    Share
  • கண்கண்ட தெய்வங்கள்

    கண்கண்ட தெய்வங்கள்

    மகாதேவ ஐயர் ஜெயராமசர்மா

    கொரனோ வந்து கோரமாய்த் தாண்டவம் ஆடி, பல உயிர்களைப் பறித்தபடி இருக்கிறது. ஒருவரை ஒருவர் பார்க்கவோ பேசவோ கைகுலுக்கவோ முடியாத நிலையைக் கொரனோ ஏற்படுத்திவிட்டது. உறவுகள் பிரிவுகள் ஆகிவிட்டன. கூடினால் ஆபத்து! குலவினால் ஆபத்து! நினைக்கவே இருள் எம்மைச் சூழந்த உணர்வே எழுகிறது.

    இந்த நிலையில் வைத்தியர்களும் தாதியர்களும் எப்படி இருக்கிறார்கள் என்றால் மண்மீது வந்த மருத்துவ தெய்வங்களாய் மாறியிருக்கிறார்கள் என்று தான் கொள்ள வேண்டும். சாதாரண வேளையில் மருத்துவம் பார்ப்பதைவிட தற்போதுள்ள நிலையில் மருத்துவம் பார்ப்பதும் கம்பியில் நடப்பது போல் என்றுதான் சொல்லவேண்டும். கொரோனா தொற்றியவர்களைப் பராமரிக்கும் மருத்துவர்களே கொரோனாவுக்கு இலக்காகி உயிரை இழக்கும் நிலைகூட நேர்கிறது. அதனால் தற்போது மருத்துவர்கள் கம்பியில்தான் நடக்கிறார்கள்.

    வைத்தியர்களும் தாதியர்களும் வானத்திலிருந்து வந்து குதித்தவர்கள் அல்லர். அவர்களும் எங்களை ஒத்தவர்களே. அவர்களுக்கும் குடும்பம் இருக்கிறது. அன்பான கணவன், ஆசையான குழந்தை, அன்பான மனைவி அணைத்திடக் குழந்தை, அப்பா, அம்மா, சகோதரங்கள் என்று உறவுகளால் பிணைக்கப்பட்டே அவர்களும் இருக்கிறார்கள். அப்படி அவர்கள் இருக்கிறார்கள் என்பதை நாம் மறந்தே விடுகிறோம். வைத்தியசாலை சென்றால் அது எந்த நேரமானாலும் எம்மைக் கவனித்துப் பராமரிக்கும் கடமை அவர்களுக்கு உண்டு என்பதை மட்டுமே நாமெல்லோரும் நினைவில் வைத்தபடியே இருக்கிறோமே தவிர – அவர்களும் மனிதர்களே அவர்களுக்கும் களைப்பு இருக்கும், அவர்களுள்ளும் பல நினைப்புகள் ஓடும் என்பதையெல்லாம் எவருமே எண்ணுவதே இல்லை. வைத்தியத்துக்குப் போய்விட்டால் சுகமாக்கி அனுப்புவது அவர்களது கடமை மட்டுமே என்றுதான் எண்ணுகிறோம். அப்படி நினைப்பதற்கு நாம் ஒருவரல்லர். எம்மைப் போல் பலரும் அங்கு வந்து நிற்கிறார்கள். அவர்கள் அனைவரையும் முகங்கோணாமல் சினங்காட்டாமல் பசியை நித்திரையை மறந்து மருத்துவர்கள் தாதியர்கள் வேலை செய்யவில்லை, சேவையாற்றுகிறார்கள் என்பதை எம்மில் பலரும் நினைத்துக்கூடப் பார்ப்பதே இல்லை.

    இரத்தமும், சதையும், மரணமும், ஓலமும் அவர்களின் நாளாந்த வாழ்க்கை ஆகிவிட்டது. அவர்கள் படுக்கைக்குப் போனாலும் அவர்கள் கனவில்கூட ஓலமிட்டு நிற்பவரும், மரணவாயில் நிற்பவரும்தான் வந்துநிற்பார்கள். கார் இருந்தும், நல்ல வீடிருந்தும், நல்ல படுக்கை இருந்தும், அவர்களுக்கு நல்ல நித்திரைதான் வந்திடுமா? ஒருகணம் நாம் நினைத்துத்தான் பார்த்ததுண்டா?

    நாளாந்தம் இதுதான் அவர்களது நிலை. ஆனால் இப்போது இந்த நிலை இன்னும் மோசமாகிவிட்டது . இதுவரை நாளும் பணிக்குச் சென்றால் பணி முடிந்தபின்னர் வீடு வந்திடலாம். சிறிது பொழுதாவது குடும்பத்துடன் இருந்திடலாம். ஆனால் கொரோனாவின் கோரத்தால் மருத்துவர்களோ தாதிகளோ மருத்துவமனையிலேயே இருக்கும் நிலை உருவாகிவிட்டது.

    பணிகூட இப்போது பயமாகிவிட்டது. தொற்றிவிடும் எனும் பயத்தால் எட்ட நிற்கும் நிலை. தொற்றிவிடும் எனும் பயத்தால் தொடமுடியா நிலை. பெற்ற பிள்ளை வீட்டில். பெற்றவரும் வீட்டில். கட்டிய கணவனும் வீட்டில். தொட்டிலிலும் ஒரு பிள்ளை. பால் கொடுக்கத் தாயில்லை. பார்க்கத் துடிக்கும் பிள்ளைக்கு அம்மாவைப் பார்க்கவே முடியாத நிலை.

    மூன்று பிள்ளைகளின் தாயான மருத்துவர் பிள்ளைகளைக் கட்டி அணைத்து முத்தமிட்டுப் பிரிய விருப்பின்றி மருத்துவமனை செல்கின்றாள். சென்றவள் வீட்டுக்கு வரமுடியா நிலை. சின்னக் குழந்தைகள் அம்மாவைக் காணாது அடம் பிடிக்கின்றன. அப்பாவினால் அம்மாவை அணுகமுடியாத நிலை. கைப்பேசியில் கதைக்கிறார்கள். காணொலியில் பிள்ளைகளுக்கு முத்தம் இடுகிறாள். இரண்டு வாரத்தின் பின் காணொலியில் முத்தமிட்ட தாய், காணாமலே போய்விடுகிறாள். கட்டிய கணவன் கதறி அழுகிறான். மருத்துவ மாது மனிதம் காக்க தெய்வமாகிறாள்.!

    இங்கிலாந்தில் இருதய அறுவை சிகிச்சை நிபுணராகக் கடமையாற்றியவர் இரண்டு பிள்ளைகளின் தந்தை. அர்ப்பணிப்புடன் பணியாற்றிய மருத்துவர். சக மருத்துவர்களால் பெரிதும் மதிக்கப்பட்டவர். மருத்துவமனையிலேயே மனைவியைக் குழந்தையைத் தவிக்கவிட்டு மரணத்தை தழுவுகின்றார். இந்தியரானவர் இங்கிலாந்து சென்று மருத்துவத்தில் பெரும்புலமை பெற்றார். மருத்துவத்துக்குத் தன்னையே கொடுத்தும் விட்டார். மாடிமனை வீடிருந்தும் அவர் குடும்பத்தையே பார்க்காமலேயே பணியிலேயே பலியாகிவிட்டார்.

    வீடுசென்றால் மனைவிக்கும் குழந்தைக்கும் தொற்று பரவிடும் என்பதால் தனது வாகனத்தையே வீடாக்கி அதிலேயே தங்கி நோயாளரைக் கவனித்து வருகிறார் என்னும் செய்தியைப் பார்க்கும்பொழுது அவரை வணங்காமல் இருக்கத்தான் முடியுமா? மனைவியுடன் குழந்தையுடன் கைப்பேசியில் மட்டுமே தொடர்பில் இருக்கும் அவரும் எங்களைப் போல் ஒருவர்தானே!

    வருகிறேன் என்று சொல்லி விடைபெற்ற மருத்துவர், திரும்பி வரவேயில்லை. இரண்டு வயதுக் குழந்தையைக் காணொலி வாயிலாகக் கண்டு தனது அன்பு முத்தத்தை அளிக்கிறாள் அந்த மருத்துவ மாது. தாயைக் கண்ட குழந்தை அழுகிறது. அழுகை தாங்கமுடியாக் கணவன் குழந்தையுடன் மருத்துவமனை செல்கிறான். மனைவியோ பக்கம் வரமுடியாமல் தூரவே நிற்கிறாள். தாயைக் கண்ட மழலை, தவித்து அழுகிறது. தாயும் தவிக்கிறாள். அழுகிறாள். பார்த்திருக்கும் ஏனைய பணியாட்களும் அழுகிறார்கள். கணவன் கலங்கிய கண்களுடன் அழுங்குழந்தையுடன்! இதுதான் மருத்துவர்களின் நிலை! அழுகையை ஓரங்கட்டிவிட்டு தனது பணியில் இறங்கிவிடுகிறாள் அவள். இது இறை நிலை அல்லவா? விருப்பை வெறுப்பை வெளிக்காட்டா நிலை! பற்றற்ற நிலை!

    தன் கையால் உணவு கொடுத்து தயாளமாய் தடவிக் கொடுத்த பலரின் மரணத்தைக் கண்டு தாதியர்களால் தாங்க இயலவில்லை. பேசியபடி வந்தவர்கள் பேசாமலே ஆகிவிடுதலைக் காணும் தாதியர்கள் எப்படி இருப்பார்கள்? மருத்துவர்கள் சேவை ஒருவிதம் தாதியர்கள் சேவை இன்னொரு விதம். “மக்கள் சேவை மகேசன் சேவை” இதைத்தான் மருத்துவர்களிடமும் தாதியரிடம் காணுகிறோம்.

    மகான்களின் வழியில் செல்லும் மருத்துவர்களும் தாதிகளும் மண்ணுலகில் இன்று “கண்கண்ட தெய்வம்” ஆகின்றார்.

    விதண்டாவாதம் பேசுவதும், விஷமத்தனமாய்க் கருத்துகளைப் பதிவிடுவதும் குறைசொல்லி நிறைவடைவதும், நாட்டுநிலை புரியாமல் செயற்படுவதும் சமூக அக்கறையின்மையினையே காட்டும். வீட்டுக்கே வரமுடியாமல் நாட்டினைக் காத்திட தம் வாழ்வினையே அர்ப்பணிக்கும் மருத்துவர்களையும் தாதியர்களையும் வணங்கவே வேண்டும். “மானிட உருவில் பூமிக்கு வந்த தெய்வங்களே”  இவர்கள் என்பதை யாவரும் மனத்தில் இருத்த வேண்டும்.

    Share
  • இறையியல் சிந்தனைகள் – ஸ்டீவ் ஜாப்ஸும் வள்ளலாரும் – 13

    இறையியல் சிந்தனைகள் – ஸ்டீவ் ஜாப்ஸும் வள்ளலாரும் – 13

    அவ்வைமகள்

    13. ஆயத்தச் சிந்தையும் புரட்சிப் பிரசவமும்

    புரட்சிகள் எவ்வாறு உருவாகின்றன என்று நாம் சிந்தித்து வரும் இத்தருணத்தில், புரட்சிக்குண்டான காரணங்கள், சமுதாயத்தில் எல்லோரும் அறியும்படியாக், பொத்தம்பொதுவில் நடக்கிறபோது – ஏன் ஒருவர் – ஒரே ஒருவர் புரட்சியாளனாக ஆகிறார் என்று ஒரு வினா வருகின்றது.

    புரட்சியும் அறிவியல் கண்டுபிடிப்பும் ஒன்றே போன்றவை. புரட்சியைப் போன்றே, அறிவியல் கண்டுபிடிப்பு ஒன்று நிகழவேண்டுமேன்றால் அதற்கு, பல்முகக் காரணங்கள் இருக்கவேண்டும் (அரசியல், பொருளாதார, சமூகக் காரணங்கள்); புறத்தே இருந்து வரும் ஊக்குவிப்பான்களும் வேண்டும். இவை அனைத்தும் எல்லாத் தருணங்களிலும் எவருக்கும் கிடைக்கப்பெறுவதாகத்தான் இந்த உலகம் இயங்கி வருகிறது. ஆனால் ஒரே ஒருவர் தான் புரட்சிகரமான அறிவியல் கண்டுபிடிப்பை நிகழ்த்துகிறார்.

    இது இவ்வாறு நடப்பதன் காரணம் என்னவென்று நோக்கினால், தயார் நிலைச் சிந்தையோடு (prepared mind) எவரொருவர் இருக்கிறாரோ அவர் மட்டுமே அந்த அறிவியல் கண்டுபிடிப்பை நிகழ்த்துகிறார் என்பது புரியும்.

    தயார் நிலைச் சிந்தையை விளக்குவதற்கு. சர் ஐசக் நியூட்டனை ஒரு எடுத்துக் காட்டாகக் கொள்வோம். என்றைக்கு ஆப்பிள்  மரங்கள், இந்த பூமியில் உருவாகினவோ அன்றிலிருந்தே ஆப்பிள் பழங்கள் மரத்திலிருந்து கீழே விழுந்து கொண்டு தான் இருந்தன.  ஆனால், தன் முன்னே மரத்திலிருந்து ஆப்பிள் விழுகையில், இப்பழம் ஏன் மேலே செல்லாமல் கீழே விழவேண்டும்? என்கிற முதல் வினாவை – உலகில் யாரெவரும் எழுப்பாத முதல் வினாவை நியூட்டன் எழுப்புகிறான். அந்த வினாதான் புரட்சியின் பொறி – அந்தப்பொறி தான் – அவனை மாபெரும் அறிவியல் புரட்சி ஒன்றை நிகழ்த்தவைக்கிறது. இன்று நியூட்டன் அறிவியலில் ஒரு சகாப்தம்.

    நியூட்டனைப்போன்றே நம்மவரான சர் சி.வி. ராமன், மத்தியதரைக்கடலில் பயணம் செய்யும்போது தன கண்முன் தோற்றம் தந்து கொண்டிருந்த, வானமும் கடலும்  ஏன் நீல வண்ணத்தில் இருக்கின்றன என்று வினவினார். வானம் என்பது வெகு இயல்பாக எப்போதும் எல்லோருக்கும் நீலவண்ணத்தில் தான் காட்சியுறுகிறது ஆனால் அது வினவவேண்டிய விடயமாக. ஆய்வு செய்யவேண்டிய விடயமாக சி. வி. ராமனுக்கு மட்டுமே புலப்பட்டது; அதனால் அவன் மாபெரும் அறிவியல் புரட்சியை நிகழ்த்துகிறவனாயினான். இன்று நியூட்டனைப் போன்றே சி. வி. ராமனும் அறிவியலில் ஒரு சகாப்தம்.

    தன்னைச்சுற்றி நிகழும் நிகழ்வுகளினால் உந்தப்பட்டு, அந்நிகழ்வுகளின் மூலமாய் நிற்கும் ஆதியை சரிவர அறியும் முகமாக, அதுகாறும் வேறு எவரும் கேட்காத முதல் கேள்வியை ஒருவர் எழுப்புகிறார் என்றால், அவருக்கு ஆங்கே, ஆயத்த உள்ளம் – தயார் நிலைச் சிந்தை – Prepared Mind – வாய்க்கப்பெற்றிருந்தது என்று பொருள்.

    சரி, ஒருவர் தயார் நிலைச் சிந்தையைப் பெற வேண்டுமென்றால்  அதற்கு என்ன தேவை என்று கேட்க வேண்டும் போல் தோன்றுகிறது அல்லவா?

    பாண்டித்யம்  அதாவது  ஆழ்ந்த அறிவும் அதனோடு  தம்மைச் சுற்றி நடப்பவற்றைக் காணுகிற இயல்பும், சமூக நேசமும், எளிமையான எண்ணப்போக்கும் ஆகிய நான்முகத் திறன் ஒரே நேரத்தில் தேவை.

    புரட்சி விளைக்கப் போகிற துறை எதுவோ அல்லது உபதுறை எதுவோ அல்லது அத்துறையைச் சார்ந்த சித்தாந்தம் எதுவோ அதிலே மிகவும் ஆழ்ந்து நிறைந்த பாண்டித்யம் ஒருவருக்கு இருக்கிறபோது அவர் ஒரு உண்மையான, சமூகநேசனாக இருக்கிற வகையில், அவருக்கு வாய்க்கப் பெற்றிருக்கிற பாண்டித்யத்தின் நாடிநரம்புகளை மீட்டிக் கிளர்த்துவிடும்படியான  சம்பவம் ஒன்று அவரது சூழலில் நடக்கிறபோது, அக்கணம், அவருள் தடையின்றி, எளியதாய், அனாயாசமாய்க் கிளம்புவதுதான் புரட்சியின் பொறி.

    பொறி கிளம்பியது என்றால் உடனே புரட்சி விளைந்துவிடும் என்று பொருள் இல்லை. நான் ஏற்கனவே கூறியதைப்போல, துரிதப்புரட்சிகள் நிலைத்தவையகா!

    பொருட்கள் உற்பத்தியில், Idea to Product என்கிற வாசகம் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிற வாசகம். எண்ணம் செயல்  ஆகிய இரண்டும் தொடர்புடையவை என்றாலும், அவை இருவேறு துருவங்களைப் போன்று எட்டித் தொலைவில்  நிற்பவை. ஒரு எண்ணமானது  செயல் எனும் நிலையை அடைய நிறையப் பாடுபடவேண்டும் – அதற்கு, நிறைய காலம் பிடிக்கும். பட்டுபூச்சியின் வாழ்க்கைச் சுழலில் நடக்கும் உருமாற்ற நிகழ்வுகளைப் போல – பலபடி நிலைகளை எண்ணம் கடந்து சென்றாக வேண்டும். அப்போதுதான் அது  தேவையான பரிமாணங்களையும், பலத்தையும், ஆற்றலுடன் விரைந்தெழும், உத்வேகத்தைப் பெற்றதாய், வெளிக்கிளம்ப முடியும்.

    புரட்சிகள் உருவெடுக்கத் தேவைப்படும், இவ்வாறான காலத்தேவையை, புரட்சிக் கருநிலைக் காலம்  அல்லது புரட்சிக் கர்ப்பக் காலம் (gestation Period of revolution) எனலாம்.

    இந்தக்கட்டுரைத் தொடரின் கதாநாயகர்களான வள்ளலாரும் ஸ்டீவ் ஜாப்சும் இவ்வாறேதான் புரட்சிக் கர்ப்பக் காலத்தினை அனுபவித்து வெளி வந்தவர்கள். அவர்களது புரட்சிகள் நிலைத்தவையாய் நின்றமைக்கு, அவர்கள் மனப்பூர்வமாய் ஏற்றுக்கொண்ட இயற்கையான புரட்சிப் பிரசவமே காரணம்.

    சமயத்தில் பாண்டித்யம் இருந்தமையால், தன்னைச் சுற்றி, சமயம் தொட்டு சம்பவங்கள் நிகழ்ந்த வாக்கில், என் மக்களுக்காய் நான் எளிமையாய் என்ன செய்வது என்ற தீவிர சிந்தையில்  மனமும் உடலும் நெகிழ்ந்து,  வள்ளலார்  சமயப் புரட்சிக் கருவுருகிறார்.

    கணினித் துறையில் பாண்டித்யம் இருந்தமையால், தன்னைச் சுற்றி, கணினி தொட்டு சம்பவங்கள் நிகழ்ந்த வாக்கில், என் மக்களுக்காய் நான் எளிமையாய் என்ன செய்வது என்ற தீவிர சிந்தையில்  மனமும் உடலும் நெகிழ்ந்து,  ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ்  தொழிற்நுட்பப் புரட்சிக் கருவுருகிறார். துறை வேறு, கால கட்டம் வேறு என்றாலும், புரட்சியின் கட்டுமானத்தில் இவ்விருப் புரட்சிகளுக்கும் வேறுபாடு இல்லை.

    சரி, புரட்சியாளர்களின் வாழ்நாளிலேயே, அவர்களது புரட்சி உச்ச நிலை வளர்ச்சியைக் கண்டுவிடுகிறதா என்று கேட்போமேயானால், இல்லை என்று தான் கூற முடியும். பல புரட்சியாளர்களின் புரட்சி அவர்கள் கண்முன்னாலேயே, தரைமட்டமாய் வீழ்வதுண்டு. சில புரட்சியாளர்களின் புரட்சி அவர்கள் வாழும்போது வளர்ந்து, அவர்கள் மறைவுக்குப்பின் ஆல்போல் தழைத்து அருகுபோல் வேரூன்றி நிற்பன.

    நியூட்டனுக்கும் ராமனுக்கும் இதே நிலைதான் – நியூட்டனின் புவியீர்ப்புக் கொள்கை விதியை ஒரு பரிசோதனையாகச் செய்து நிரூபணம் செய்ய 111 வருடங்கள் ஆயின; இது நியூட்டன் இறந்து 71 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு. ராமனின் ராமன் விளைவை ஒரு வணிகக் கருவியாக (Raman Spectrometer) உருவாக்கி வெளியிட 27 வருடங்கள் ஆயின. ஆனால் இந்தக்  கருவி, ராமனின் மறைவுக்குப் பிறகு, பல வளர்ச்சி நிலைகளைக் கடந்து இன்று சிறப்பான மேம்பட்டக் கருவியாக புழக்கத்தில் இருக்கிறது. ராமன் தனது கண்டுபிடிப்பினாலான முதல் நிலைக் கருவியைத் தானே காணும் பேறு  பெற்றார். நியூட்டனுக்கு  அந்த பாக்கியம் இல்லாமல் போனது.

    வள்ளலார் பற்றியும், ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் பற்றியும், தற்காலத்தில் நாம் நித்ர்சனமாக அறியும் உண்மைகளை வைத்து அளவிடும்போது, ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ், வள்ளலார் இருவருமே உலகிற்கு, நிலைத்தப் புரட்சியை அளித்தவர்களே என்று இப்போது நம்மால் உறுதியாகக் கூற முடியும்.

    (மேலும் பேசுவோம்)

    Share
  • எழுவகைப் பெண்கள் – 13

    எழுவகைப் பெண்கள் – 13

    அவ்வைமகள்

    தென்னிந்தியத் தலைமுடிக்காய் ஆலாய்ப் பறக்கும் உலகம்

    பெண்களின் உடல்நலம் குறித்து நானும் அந்த ராணுவ அதிகாரியும் தொடர்ந்து செய்து வரும் உரையாடலில் அடுத்த பகுதியாக அமைவது பெண்களின் தலை முடி.

    அவர் சொன்னார்: எங்கள் அமெரிக்கப் பெண்களுக்கு மிகப் பெரிய பிரச்சினை இருக்கிறது – அதுதான் தலைமுடிப் பிரச்சினை. முடிப் பராமரிப்புப் பொருட்களுக்காகவும் முடிப் பராமரிப்புச் சேவைக்காகவும் அவர்கள் அதிகப் பணம் செலவிடுகிறார்கள். அதிக நேரம் செலவிடுகிறார்கள். இருப்பினும் சரியான தலைமுடி ஆரோக்கியத்தையோ அல்லது உண்மையான பராமரிப்புச் சேவையையோ அவர்கள் அடைந்ததான நிறைவு அவர்களுக்கு ஏற்படுவதில்லை. எங்கள் பெண்கள் தலைமுடிக்காகச் செலவிடும் பணம் கொஞ்சநஞ்சமல்ல. ஆண்டுக்கு பில்லியன் கணக்கில் போகிறது. நீங்களே வலை தளத்தில் சென்று  பார்க்கலாம். நான் சொல்வது அத்தனையும் உண்மை! தலைமுடிப் பொருட்கள் என்கிற மாபெரும் வணிகத்துறை அமெரிக்கப் பெண்களை வைத்தே எழுந்து கொடிகட்டிப் பறந்து கொண்டிருக்கிறது.

    வேலைக்குப் போய் சம்பாதிக்கும் பணத்தில் முக்கால்வாசி தலைமுடிக்கே போனதென்றால் இந்தக் குடும்பங்களின் வாழ்வாதாரம் என்னவாகும்?  இந்தப் பரிதாப நிலை எனக்கு மிகப்பெரிய வருத்தத்தை உண்டாக்குக்கிறது என்றவர் மேலும் தொடர்ந்தார்.

    இந்நிலையில் நான் இன்னொன்றையும் அறிந்து கொண்டேன். உலகில் தென்னிந்தியத் தலைமுடிக்கு ஏகப்பட்ட கிராக்கி – டிமாண்ட் இருக்கிறது. எத்தனை பணம் கொடுத்தும் உங்கள் தலைமுடியை வாங்கிச் சிகையலங்காரம் செய்து கொள்ள உலகமே துடிக்கிறது என்றறிந்தேன் என்றார்.

    பொதுவாகவே உங்கள் பெண்களின் தலைமுடி கருப்பழகுடன் நீளமாக, அடர்த்தியாக, ஆரோக்கியமாக இருக்கும் என்பது பொதுவான கருத்து. இதற்கு ஜெனிடிக் காரணங்கள் உண்டா அல்லது பராமரிப்பின் இரகசியம் தான் காரணமா?

    ஜெனிடிக் அதாவது மரபு சார் ரீதியாகப் பார்க்கிறபோது, எம் இன மக்களின் தலைமுடி கருப்பு நிறத்தில் சுருளற்று நேரிழைகளாக இருக்கும். முடி அடர்த்தியில் உலகில் நாங்கள் இரண்டாவதுதான் – வெள்ளையர்கள் தான் அடர்த்தியில் முதலிடம்.

    ஆனால் எங்கள்  மண்டை மிகுந்த எண்ணெய்ப் பசையோடு இருக்கும் – முடி வெகு அடர்த்தியாக இல்லையென்றாலும் நல்ல அடர்த்தி இருக்கும். வெய்யிலில் இருந்து மண்டையைக் காப்பாற்றுவதற்காக இயற்கை செய்திருக்கிற ஏற்பாடுகள்தாம்  இவை இரண்டுமே.

    அதே போன்று  கருப்பு நிறமும், வெய்யிலின் கொடை தான். எங்கள் முடியில் மெலனின் நிறமி செரிந்திருப்பதால் தான் கரு நிறம். மெலனின் நிறமிகளில் இரண்டு வகை  உண்டு: யூமெலனின் (eumelanin) மற்றும் பியூமெலனின் (phaeomelanin).

    யூமெலனின் ஆழ்ந்த கருப்பில் உள்ள நிறமி. பியூமெலனின் வெளுத்த கருப்பில் உள்ளது. எங்கள் முடியில், யூமெலனின் அதிகம் இருப்பதால் ஆழ்ந்த கருவண்ணம் கொண்ட முடியாக அது தெரிகிறது. வெய்யில் பிரதேசங்களில் யூமெலனின் தோலிலும் முடியிலும் செறிந்து இருப்பது இயற்கையின் அற்புதமான ஏற்பாடு. எங்களுக்கெல்லாம் தோல் புற்றுநோய் வராது என்பதற்கும் எங்கள் தோலில் யூமெலனின் செரிந்திருப்பதுதான் காரணம்.

    மேலும் எங்களுடைய தலைமுடியின் மயிர் ஒவ்வொன்றும் வட்ட அச்சில் சீராக உருவாகி ஒரு குழல் போல இருக்கும்.

    எங்கள் முடிக்கு சுருள் தன்மை கிடையாது. நேர் மயிரிழைகளான அமைப்பு அதற்கு இருப்பதால், நீளவாக்கில் தங்குதடையின்றி அது அழகாய் அது வளர்கிறது.

    ஆனால், முடியின் ஆரோக்கியமும் நீளமும், அடர்த்தியும் பெரும்பாலும் பராமரிப்பில் தான் உள்ளது.

    உலகின் மிக உறுதியான தலைமுடி எங்களுடையது. எந்தவித சிகை அலங்காரத்துக்கும் எங்கள் தலைமுடி நெளிந்து வளைந்து ஒத்தாசை கொடுக்கும். மேலும், இழுப்புதிறன் அதிகம் உள்ளதால் வெகு சிக்கலான  முடிச்சுகள் – பின்னல்கள் என ஏகப்பட்ட தொந்தரவுகளையும் அது தாங்கி நிற்கும். அறுந்து போகாது – பிடுங்கிக்கொண்டு வராது. மேலும் எங்களது தலைமுடி எல்லா வண்ணங்களையும் அனாயாசமாய் ஏற்றுக்கொள்ளும். உலக மார்க்கெட்டில், தென்னிந்திய முடிக்கு உள்ள கிராக்கிக்கும் போட்டிக்கும் இதுதான் காரணம் என்றேன்.

    ஓ அப்படியா? பராமரிப்பில் தான் உங்கள் முடிவளத்தை நீங்கள் காத்துக் கொள்ளுகிறீர்கள் என்று சொல்லலாமா?

    ஆம்! எங்கள் முடி பராமரிப்பு முறைகள்  மிகவும் பழமையானவை என்பதோடல்லாது மிகவும் அறிவியல் பூர்வமானவை என்று தொடர்ந்தேன்.

    வாரம் இரண்டு நாள் தலைக்கு எண்ணெய் தேய்த்துக் குளிக்கவேண்டும் என்பது கட்டாய நியதி, என்று நான் சொல்லிமுடிக்கும் போதே குறுக்கிட்டார்.

    ஏற்கனவே எண்ணெய்த்தலை – அதற்கு எண்ணைத் தேய்த்துக் குளிப்பதா? இது சுத்த முட்டாள்தனம் – இதைப் போய் அறிவியல் முறை என்கிறீர்களே – என்றார்.

    இதை நான் பின்னர் விளக்க இருந்தேன் – உங்கள் கேள்வி இதனை முதலிலேயே விளக்க வைக்கிறது – மிக்க நன்றி என்று சொல்லிவிட்டுத் தொடர்ந்தேன்.

    முதலில், மண்டையில் எண்ணெய்ப் பசை எதனால் வருகிறது என்று பார்ப்போம். செபம் (sebum) எனப்படும் ஒரு பிசின் போன்ற கொழுப்பினை, நம் மண்டையின் புறத்தோல் (scalp) ஓயாமல் சுரந்து கொண்டே இருக்கிறது. செபச் சுரப்பிகள் தலை முதல் கால் வரை உடலின் மேல்தோல் முழுவதும்  இருக்கின்றன. ஆனால் சுரக்கப்படுகின்ற செபம் உடல் உறுப்புக்கு ஏற்றார் போல் கொஞ்சம் வித்தியாசப் படுகிறது. மண்டையில், முகத்தில், கழுத்தில், கைகளில், கால்களில் சுரக்கும் செபத்தின் தன்மைகள் வெவ்வேறாய் இருக்கும். உறுப்பின் பயன்பாடு, சுற்றுச்சூழலுக்கு அவ்வுறுப்பு இலக்காகும் காலம் – அதன் தீவிரம் ஆகியனவற்றைப் பொறுத்து செபம் மாறுபடுகிறது.

    பொதுவாக, செபம் இலேசான மஞ்சள் வண்ணத்தில் உள்ளதொரு பிசினாகும். மண்டையில் சுரக்கும் செபத்தில் என்னென்ன இருக்கின்றன என்று பார்த்தால்:

    • த்ரிக்ளிசரைட் – திடப்பொருள்
    • கொழுப்பு அமிலங்கள் – திடப்பொருள்
    • கொலச்டரால் எஸ்டர்கள் – கூழ்மப் பொருள்
    • கொலச்டரால் – திடப்பொருள்
    • மெழுகு – திடகாத்திரம் இல்லாத திடப்பொருள்
    • ஸ்குவாலீன் எனப்படும் ஒரு சிறப்பு எண்ணெய்

    செபத்தின் பிசின் தன்மைக்கு இந்தக் கலவையின் கூட்டுப் பண்பே காரணம். செபம் என்பது மண்டையையும் முடியின் வேர்க்கால்களையும் உயவுத் தன்மையோடு (lubrication) ஈரப்பதத்தில் வைத்துக் காப்பதற்காக சுரக்கப்படுவது.

    மண்டையின் உள்வெப்பச்சூடு, வெய்யில் மற்றும் வெளிக்காற்றின் தாக்கம் ஆகியனவற்றை எதிர்த்து மண்டையில் சுரக்கும் செபம் ஓயாமல் போராடுகிறது. அதன் விளைவாக, செபம், ஓயாமல் உலர்ந்து வறண்டு போய், கெட்டித்துப் பாளம் பாளமாய் மண்டையின் மீது படிக்கிறது. இவ்வாறு மண்டியில் அது உலர்ந்து படியும்போது, வேர்க்கால்களை இறுகிப்  பிடித்து அமுக்குகிறது. பழைய செபம் மேலே உறைந்து வேர்க்கால்களை அடைத்து நிற்பதால், புதிய செபம் வெளியே வர முடியாமல் உள்ளிருந்து விசையுடன் மயிர்க்காலை வெளித்தள்ளி, தான் வெளிவர எத்தனிக்கிறது. ஏற்கனவே தன்மீது செபம் உறைந்ததால் நெளியமுடியாது விறைத்து நிற்கிற மயிர்க்கால் உள்ளிருந்து வெளிப்புறம் ஒரு அழுத்தமும், வெளியிலிருந்து உட்புறம் ஒரு அழுத்தமும் என்கிறதான இருமுனை அழுத்தத்தை அடைவதால், வேர்க்கால் தளர்ந்து – கழன்று – முடி உதிர  ஆரம்பிக்கிறது.

    எனவே, உறைந்து போகும் செபத்தை வெளியேற்றுவது என்பது முக்கியமாகிறது.

    நம்மைப்போலவே விலங்குகள் பலவற்றுக்கும் செபம் சுரக்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக, பறவைகளுக்கு நம்மைப்போலவே தாராளமாக செபம் சுரக்கிறது அவற்றின் இறகுகளின் வேர்க்கால்களில்.  பறவைகள், தம்  அலகால் தம்  இறகை அடியிலிருந்து வெளியீடாகக் கோதிக் கோதி, செபத்தை இளக்கி, இளகிய செபத்தை  தம் சிறகின் மீது தீற்றி தீற்றி இறகின் வேர்க்கால்களை பராமரிப்பதைப் பார்த்திருப்பீர்கள். இவ்வாறு கோதி விட்டவுடன் அவற்றின் இறகுகள் பளபளப்பு ஏறி மின்னுவதைப் பார்த்திருப்பீர்கள். அந்த மினுமினுப்பு, அவற்றின் மீது படும் சூரிய ஒளியை எதிரொளித்து விடுகின்றன. பறவைகள் வெட்ட வெளியில் சதா இருப்பினும் அவை பாதிப்பு இன்றி இருப்பதன் காரணம் செபம் தரும் பாதுகாப்பு தான்.

    பறவைகளைப் போலல்லாமல் மனிதனுடைய செபம் கொஞ்சம் பிரச்சனைக் குரியதான விடயமாகும்.

    தட்டையான மண்டை உச்சியும், பெருத்தத் தலையுமாக நிமிர்ந்து நிற்க்கக் கூடிய ஒரே விலங்கு மனிதன் எனபதும் அவனுடைய இயக்கங்கள் பிற விலங்குகளை விட வேகத்தில் குறைவு என்பதாலும் – அவனுக்கு வெப்பத்தில் வியர்க்கும் கூடுதல் தகவமைப்பு உள்ளது என்பதாலும் சிக்கல்கள் விளைகின்றன.

    அதனால்,  செபம் கெட்டியாவதும் வியர்வையுடன் சேர்ந்து, அது கசண்டாகி மண்டையில் படிந்து உலர்வதும் வெகு துரிதமாக நடந்துவிடுகிறது – கூடவே மனிதனுக்கு நாள்தோறும் நடக்கும் வளர்சிதை மாற்றத்தால் விலகும் இறந்த செல்களும் இக்கசண்டோடு சேர்ந்து இன்னமும் கெட்டிப் படுகின்றன.

    எனவே, உறைந்து போகும் செபத்தை நீக்கி, மண்டையையும் மயிர்க்கால்களையும் தொடர்ந்து சுத்தமாய் வைக்க வேண்டிய நித்திய கடப்பாடு மனிதனுக்கு உள்ளது. அன்றேல், அவனுக்கு மண்டையின் ஆரோக்கியமும் – முடியின் ஆரோக்கியமும் கெட்டுப்போகும்.

    இங்கு எண்ணெய்க் குளியல் எவ்வாறு உதவுகிறது என்று பார்ப்போம். செபத்தில் உள்ள கொழுப்புப் பொருட்கள் யாவும் பூரிதத் தன்மை (saturated) உள்ளவை – விரைவில் ஆவியாகி மண்டையை விட்டு வெளியேறி விடாமல் இருப்பதற்கான இயற்கை ஏற்பாடு இது.

    எனவே நாம் ஒரு சவால் நிறைந்த செபத்தை மண்டையில் சுரக்கிறோம்.  இங்கு தான் சில எண்ணெய்களின் ஆற்றல் பற்றிய அறிவு மிக முக்கியமாகிறது. திட மற்றும் கூழ்மக் கொழுப்புகளைக் கரைக்கும் ஆற்றல் சில எண்ணெய்களுக்கு உண்டு. அவற்றுள் ஒரு சில எண்ணெய்களுக்குள் மட்டுமே நம் தலையில் பயன்படுத்தக் கூடிய தகுதிகள் உண்டு அவை: நல்லெண்ணெய், தேங்காய் எண்ணெய், விளக்கெண்ணெய், ஆலிவ் எண்ணெய், இந்த நான்கு எண்ணெய்களுக்குள் இரண்டு எண்ணெய்கள் கொஞ்சம் பழசானால் காரல் (rancidity) எடுப்பவை: ஆலிவ் எண்ணெய் மற்று தேங்காய் எண்ணெய்.

    விளக்கெண்ணெய், அதிக அடர்த்தி உடையது எனவே முழுதாய்த் தனியே தலைக்குப் பயன்படுத்தமுடியாது. ஆக, ஒரு எண்ணெய் மட்டுமே தலைக்கு வைக்க, மிகச்சிறந்த பயன்பாட்டுத் தகுதிகள் உடைத்ததாய்  இருக்கிறது; அந்த எண்ணெய் தான் நல்லெண்ணெய்; நல்ல எண்ணெய் என்பதால் இதற்கு நல்லெண்ணெய் என்று பெயர்.

    தலையில் பயன்படுத்தும் படியான கூடுதல் தனிச்சிறப்பும்  நல்லெண்ணெய்க்கு உண்டு. அது என்னவென்றால், தலையில் சுரக்கும் செபத்தில் இருக்கிற அதே முக்கியப் பொருட்களான த்ரிக்ளிசரைட் மற்றும் கொழுப்பு அமிலங்களை, நல்லெண்ணெய், திரவ நிலையில் வைத்திருக்கிறது – அதுவும் மிக அதிகமான அளவில். மேலும்,  நல்லெண்ணெயிலே, வைட்டமின் K  தாராளமாக இருக்கிறது. இதனால், கொழுப்புத் தன்மை உடைய செபத்தைக் கரைத்தெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்ட – ஒரு நேசனாய், நல்லெண்ணெய் விளங்குகிறது.

    இருப்பினும் நல்லெண்ணெயை நாங்கள் தலைக்குளியலுக்கு அப்படியே பயன்படுத்துவதில்லை இஞ்சி, மிளகு, கைக்குத்தல் அரிசி சேர்த்துக் காய்ச்சி, அந்த எண்ணெயை, இளஞ்சூட்டில் தலையில் அழுத்திப் பரபரவெனத் தேய்த்து – எண்ணெய் மயிர்க்கால்களில் இறங்குமுகமாக, ஒரு வாத்தியத்தைத் தட்டுவது போல் லயத்தோடு தட்டி – ஒருமணிநேரம் ஊறிய பின்பு – கவனமாகத் தயாரிகப்பட்ட சிகைகாய்ப் பொடிபோட்டுக் குளித்து எழுவது வழக்கம்.

    இவ்வாறான எண்ணெய்க் குளியலின் போது, தலைக்கு எண்ணெய் வைத்தபின் உடல் முழுவதும் இடு பொருட்கள சேர்க்காத தனி நல்லெண்ணெய், தடவி, உடல் தோல் – தசையை நன்கு உருவிவிடுவார்கள்.

    இவ்வாறாக, தலையும் – உடலும் ஏகமாக ஒரு மணி நேரம் எண்ணையில் ஊறிக் குளிப்பதுதான்  எண்ணெய்க் குளியல்.

    வாரம்  இருமுறை எனும்போது – ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் தனிதனி நாட்கள், பெண்களுக்கு செவ்வாய் மற்றும் வெள்ளி. ஆண்களுக்கு புதன் மற்றும் சனி.

    இது என்ன புதுப் புதிராய் இருகிறதே – ஆணையும் பெண்ணையும் குளியலில் கூட வேறு வேறாய்ப் பார்க்கிறீர்களே – ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் தனித் தனி நாட்களா – உண்மையாகவா சொல்லுகிறீர்கள்? என்றார்.

    ஆமாம், ஆணின் உடல் – பெண்ணின் உடல் ஆகியன உட்ற்கூற்றிலும் – வளர்சிதை மாற்ற  வேகத்திலும், உடலின் வெப்ப உற்பத்தியிலும் வேறுபட்டவை என்பதால் அவர்கள் இருவருக்கும் பொருத்தமான கோள் அமைப்பு கொண்ட நாட்கள் தெரிவு செய்யப்பட்டன என்றேன்.

    வெகு சுவாரசியமாய் இருக்கிறது – தலைமுடி விஷயத்தில், நான் உங்களிடம் நிறைய கேட்க வேண்டியதிருக்கிறது என்றார்.

    தொடர்ந்து பேசுவோமே என்றேன்.

                                                     (மேலும் பேசுவோம்)

    Share
  • தமிழகம் போற்றவேண்டிய பெருந்தகை! 

    தமிழகம் போற்றவேண்டிய பெருந்தகை! 

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    கொங்குமண்டலத்தின் கிழக்கு எல்லையாக அமைந்துள்ள சேலம் மாநகரம் மாங்கனிக்கு மட்டும் பெயர்பெற்றதன்று; மூதறிஞர் இராஜகோபாலாசாரியார், சீர்திருத்தவாதி விஜயராகவாசாரியார், விடுதலைப் போராட்ட வீரர் வரதராஜுலு நாயுடு போன்ற உயர்ந்த தலைவர்களைத் தந்த வகையிலும் பெயர்பெற்றது. ஆனால் இவர்களெல்லாம் இந்திய அரசியல் வானில் ஒளிவீசுவதற்கு முன்பே செந்தமிழ் நாட்டின் புகழ், இந்திய அரசியலில் ஒளிர்வதற்கும், நம் பழந்தமிழ் நூல்கள் புத்துயிர் பெற்று மிளிர்வதற்கும் மூலகாரணமாய்த் திகழ்ந்தவர் சேலம் தந்த செம்மலான இராமசாமி முதலியார் ஆவார்.

    செப்டம்பர் 6, 1852-இல் சேலத்தில் பிறந்தவர் இவர். இவருடைய தந்தையாரான கோபாலசாமி முதலியார் சேலத்தில் செல்வாக்கு மிக்க நிலக்கிழாராக விளங்கியவர்; அத்தோடு தாசில்தாராய்ப் பணியாற்றிப் புகழ் ஈட்டியவர்.

    இவ்வாறு கல்வியும் செல்வமும் கொலுவீற்றிருக்கும் குடியில் தோன்றிய இராமசாமியார்,  தம் ஆறாம் அகவையிலேயே கல்வியின் பொருட்டுச் சென்னை மாநகர்க்கு அனுப்பப்பட்டார். சென்னையில் கதிர்வேலு உவாத்தியாயர் என்பவரிடம் ஆரம்பக் கல்வி பயின்ற இராமசாமி முதலியார், பின்பு சென்னை உயர்நிலைப்பள்ளியில் சேர்ந்து கல்வி பயின்றார். மெட்ரிகுலேசன் தேர்வில் சிறந்த முறையில் தேர்ச்சிபெற்று மாநில அரசின் உதவித்தொகையைப் பெற்றார்.

    1871-ஆம் ஆண்டு இளங்கலைப் படிப்பில் மாநிலத்திலேயே முதல் மாணாக்கராய்த் தேர்ச்சி பெற்றார். பின்னர் வரலாற்றையும் தத்துவத்தையும் முதன்மைப் பாடங்களாகத் தெரிவுசெய்து தம் மேற்படிப்பைத் தொடர்ந்த அவர், 1873-இல் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார். அதனைத் தொடர்ந்து 1875-இல் சட்டத்தில் இளங்கலை பயின்று அதிலும் மாநிலத்தின் முதல் மாணாக்கராய்த் தேர்ந்தார். 1876-இல் தம்மை வழக்கறிஞராகப் பதிவுசெய்துகொண்டு சேலத்தில் தொழில்புரியத் தொடங்கினார். வழக்கறிஞர் பணியில் மிகத் திறமையானவராக விளங்கியபோதும், நீதியை நிலைநாட்டும் நீதியரசராகப் பணியாற்றவேண்டும் எனும் அவா அவருக்கு இருந்ததை அறிந்த சேலம் மாவட்ட நீதிபதி, அதற்கான தகுதியும் திறமையும் நல்லொழுக்கமும் உடையவர் இராமசாமி முதலியார் என அரசாங்கத்துக்குப் பரிந்துரைக் கடிதம் எழுதினார். அதன்பயனாய்த் திருச்சி மாவட்ட முன்சீபாய் (munsif) 1877-இல் நியமனம் பெற்றார் இராமசாமி முதலியார்.

    நெடுநுகத்துப் பகலாணிபோல நடுநிலை வழுவாது நல்ல தீர்ப்புகளை வழங்கிப் புகழ்பெற்றார். நீதியரசர் பதவியை அவர் விரும்பியே ஏற்றிருந்த போதிலும் மக்கள் தொண்டில் தம்மை முழுமையாக ஈடுபடுத்திக்கொள்ள வேண்டும் எனும் ஆவல் அவரிடம் அதிகமாய் இருந்ததால் அரசாங்க அலுவல் அவருக்குச் சரிப்பட்டு வரவில்லை. எனவே 1882-இல் நீதிபதிப் பதவியை விட்டு விலகினார். சென்னைக்குச் சென்று தனிப்பட்ட முறையில் வழக்கறிஞராகத் தொழில் செய்தார். அப்போது வெளிப்பட்ட அவருடைய அறிவின் ஆற்றலும் ஒழுக்கச் சிறப்பும் அனைத்து அறிஞர்களாலும் பாராட்டப்பெற்றன. நீதித் தொழிலை பொருளீட்ட மட்டுமே உதவும் நிதித் தொழிலாக அவர் மேற்கொள்ளவில்லை. மனித குலத்தை மேம்படுத்தவும் சீர்திருத்தவும் கிடைத்த நல்வாய்ப்பாகவே அதனை எண்ணினார்.

    லா ஜர்னல் (law journal) என்ற பத்திரிகையை ஆரம்பித்து 1891 வரை அதன் தலைமை ஆசிரியராகத் திகழ்ந்தார். அந்நாளில் பச்சையப்பர் அறநிலையத்திலும் (Pachaiyappa’s Trust Board) சென்னைப் பல்கலைக்கழத்திலும் உறுப்பினராய் விளங்கி இராமசாமியார் ஆற்றிய தொண்டுகள் கல்வித்துறையாளர் போற்றுதற்குரியன.

    சட்டத்தைத் தொழிலாகக் கொண்டிருந்தபோதிலும், தமிழ்மீதும் தமிழிலக்கியத்தின்மீதும் இராமசாமி முதலியார் கொண்டிருந்த காதல் மட்டற்றது. அதனைப் பழந்தமிழ் நூல்கள் பலவற்றைத் தேடிப் பதிப்பித்தவரும் தமிழ்த்தாத்தா என்று நம்மால் கொண்டாடப்படுபவருமான  உ.வே.சா.வின் மொழிகளிலேயே அறிந்துகொள்வது பொருத்தமாய் இருக்கும்.

    உ.வே.சா. அவர்கள் தாம் எழுதிய தன்வரலாற்று நூலான (autobiography) ”என் சரித்திரம்” என்ற நூலில் சேலம் இராமசாமி முதலியாரைப் பற்றி குறிப்பிட்டிருக்கும் செய்திகளாவன:

    ”கும்பகோணம் கல்லூரியில் வேலை பார்த்துக்கொண்டும் ஓய்வுநேரங்களில் மாணவர்களுக்குப் பாடம் சொல்லிக்கொண்டும் நான் இருந்தவேளையில் அரியலூரிலிருந்து இராமசாமி முதலியார் என்பவர் கும்பகோணத்துக்கு முன்சீப்பாக வந்துசேர்ந்தார். அவருடைய நட்பினால் தமிழிலக்கியத்தின் விரிவை நான் அறியமுடிந்தது. தண்டமிழ் நூல்களில் பொதிந்துகிடந்த இன்தமிழ் இன்பத்தை நான் மாந்தி மகிழ்ந்ததோடு, பிறரும் அறிந்து இன்புறச் செய்யும் நற்பேறு எனக்கு வாய்த்தது.

    கும்பகோணத்துக்குப் பெரிய அறிஞர்கள் உயர்பதவிகளில் இருப்போர் யாரேனும் புதிதாக வந்தால் திருவாவடுதுறை மடத்தின் சார்பாக அவர்களைச் சென்றுபார்த்து குருபூஜை முதலிய விசேட நாட்களுக்கு மடத்துக்கு வரவேண்டும் என்று அழைப்பது வழக்கம். அவ்வாறு திருவாவடுதுறை மடத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் ஆதீன கர்த்தர் சுப்பிரமணிய தேசிகரின் விருப்பப்படி இராமசாமி முதலியாரைச் சந்தித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.

    இராமசாமி முதலியார் திருவாவடுதுறை மடத்தின் பழம்பெருமை உணர்ந்தவராதலின், மடத்து நிர்வாகத்தைப் பற்றி விசாரித்ததோடு நில்லாமல் மடத்தில் தமிழ்க் கல்வி எப்படி இருக்கிறது யார் யார் வித்வான்களாக இருக்கிறார்கள் என்றும் விசாரித்திருக்கின்றார்.

    அப்போது மடத்துச் செயலாளரான சிவசுப்பிரமணியப் பிள்ளை, மடத்திலே படித்த மாணாக்கருள் ஒருவராகிய சாமிநாதையர் என்பவரே கும்பகோணம் அரசுக் கல்லூரியில் தமிழ்ப் பண்டிதராய்ப் பணியாற்றுகிறார் என்று  சொல்லியிருக்கிறார். மடத்தைச் சார்ந்த வித்வான்களைப் பற்றியெல்லாம் இராமசாமி முதலியார் ஆர்வத்தோடு விசாரித்ததை அறிந்த சுப்பிரமணிய தேசிகர், ”நீங்கள் ஒருமுறை இராமசாமி முதலியாரை நேரில் சென்று பார்த்துப் பேசிவிடுங்கள்!” என்று அவரைக் காணச்சென்றபோது என்னிடம் கூறினார்.

    தேசிகரின் விருப்பப்படி இராமசாமி முதலியாரைச் சென்று சந்தித்தேன். ”நீங்கள் யாரிடம் பாடம் கேட்டீர்கள்?” என்று என்னைக் கேட்டார் முதலியார். ”மகாவித்வான் மீனாட்சி சுந்தரம் பிள்ளையவர்களிடம் பாடம் கேட்டேன்” என்றேன் நான். மகாவித்வான் பேரைக் கேட்டவுடன் அவர் முகத்தில் மலர்ச்சி ஏற்படும் என்று எதிர்பார்த்திருந்த எனக்கு, அவரிடம் எந்த மாற்றமும் ஏற்படாதது ஏமாற்றத்தையே தந்தது.

    முதலியாரோ கேள்வி கேட்பதையும் நிறுத்தவில்லை. ”என்னென்ன பாடம் கேட்டிருக்கிறீர்கள்?” என்று அடுத்த கேள்விக்கணையை எனைநோக்கி வீசினார். நான் கற்ற அந்தாதிகள், கலம்பகங்கள், கோவை நூல்கள், உலாக்கள் என்று அனைத்தையும் அடுக்கினேன்.

    ”இதெல்லாம் படித்து என்ன பிரயோஜனம்?” என்று அவர்  கேட்கவே நான் மிகவும் வருத்தமுற்று, இவர் இங்கிலீசு படித்து அதில் மோகங்கொண்டவராய் இருக்கலாம்; அதனால்தான் இப்படிச் சொல்கிறார் என்று எண்ணிக்கொண்டேன்.

    அவரைத் திருப்திப்படுத்தும் நோக்கில், ”கம்பராமாயணம் முழுவதும் இரண்டு மூன்று முறை படித்திருக்கிறேன். பிள்ளையவர்களிடமும் சில காண்டங்கள் பாடம் கேட்டிருக்கிறேன்” என்றேன்.

    ”இந்தப் பிற்காலத்து நூல்களெல்லாம் படித்தது சரிதான். பழைய நூல்களில் ஏதாவது படித்ததுண்டா?” என்று அவர் தொடர்ந்து கேட்கவும், கம்பராமாயணம் பழைய நூல்தானே இவர் வேறு எதைக் கேட்கிறார் என்று சிந்தித்து, ”நான் சொன்னவற்றிலேயே பல பழைய நூல்கள் இருக்கின்றனவே” என்று மறுமொழி கூறினேன்.

    ”அவைகளுக்கெல்லாம் மூலமான நூல்களைப் படித்திருக்கிறீர்களா?” என்று அவர் வினவியபோதுதான் ”இவரிடம் ஏதோ சரக்கு இருக்கின்றது” என்று நான் புரிந்துகொண்டு, ”நீங்கள் எந்த நூல்களைச் சொல்லுகிறீர்கள்?” என்று தெரியவில்லையே என்றேன்.

    ”சீவக சிந்தாமணி படித்திருக்கிறீர்களா? மணிமேகலை, சிலப்பதிகாரம் படித்திருக்கிறீர்களா?” என்று அவர் கேட்கவே நான் திகைத்துப் போனேன். அவர் சொன்ன நூல்களை நான் படித்ததில்லை; ஏன்… என் ஆசிரியர் மகாவித்வானே அவற்றையெல்லாம்  படித்ததில்லை. எனவே அவரிடம்,  

    “புத்தகம் கிடைக்கவில்லை; கிடைத்தால் அவற்றையும் என்னால் படித்துவிட முடியும்” என்று கம்பீரமாகச் சொன்னேன்.

    அப்போதுதான் இராமசாமி முதலியாரின் முகத்தில் மகிழ்ச்சியின் அறிகுறி தென்பட்டது. ”நான் புத்தகம் தருகிறேன்; தந்தால் படித்து எனக்குப் பாடம் சொல்வீர்களா?” என்று கேட்டார்.

    ”நிச்சயமாக” என்றேன் நான்.

    “அடுத்த வாரம் வாருங்கள். நான் சிந்தாமணியை எடுத்துவைக்கிறேன்” என்றார். அவ்வாறே நான் அடுத்த ஞாயிற்றுக்கிழமை அவர் வீட்டுக்குச் சென்றேன்.

    அவர் தம்மிடம் இருந்த சிந்தமாணிக் கடிதப் பிரதியை என்னிடம் கொடுத்தார்.

    பிறகு அந்தப் பிரதி தமக்குக் கிடைத்த வரலாற்றைச் சொல்லத் தொடங்கினார்…

    “எனக்குச் சிந்தாமணி முதலிய பழைய நூல்களைப் படிக்கவேண்டும் என்று ஆசை; எனினும் அவற்றின் ஏட்டுச் சுவடியைப் பெறுவது அவ்வளவு எளிதாக இல்லை. திருநெல்வேலி பக்கத்திலுள்ள கவிராயர்கள் வீட்டில் அவை கிடைக்கலாம் என எண்ணி என்னுடைய நண்பரும் ஸ்ரீவைகுண்டத்தில் முன்சீபாக இருந்தவருமான ஏ. இராமச்சந்திர ஐயரிடம்  இதுகுறித்துச் சொல்லியிருந்தேன்.

    ஒருசமயம் ஸ்ரீவைகுண்டத்துக்கு அருகிலுள்ள ஊரைச் சேர்ந்த கவிராயர் குடும்பத்தவரான ஒருவர் வழக்கு ஒன்றிற்கு என் நண்பர் இராமச்சந்திர ஐயரிடம் சாட்சியாக வந்தார். அவரை என் நண்பர் விசாரித்தபோது, அவருடைய பரம்பரையைச் சேர்ந்த கவிராயர்கள் பல நூல்கள் இயற்றியிருக்கிறார்கள் என்பது தெரியவந்தது. வழக்கு முடிந்ததும் என் நண்பர் அவரைத் தனியே அழைத்துச் சென்று அவர் வீட்டில் பழைய ஏட்டுச்சுவடிகள் இருக்கின்றனவா என்று விசாரித்தபோது அவர் இருக்கின்றன என்று மறுமொழி சொல்லவே, சிந்தாமணிப் பிரதி இருந்தால் தேடி எடுத்துவந்து கொடுக்கவும் என்று சொல்லியிருக்கின்றார் என் நண்பர். அதிகாரமுள்ள பதவியில் இருந்ததனால் என் நண்பரின் முயற்சி பலித்தது. அந்தக் கவிராயர் சீவக சிந்தாமணி பிரதியைக் கொண்டுவந்து கொடுத்தார். அதிலிருந்து காகிதத்தில் பிரதி எடுத்த புத்தகம் இது” என்று சொல்லிப் புத்தகத்தை என்னிடம் கொடுத்த இராமசாமி முதலியார்,

    ”இந்தப் புத்தகம் மிகச்சிறந்த புத்தகம்; கம்பராமாயணத்தின் காப்பிய அமைப்புக்கெல்லாம் இந்தக் காப்பியமே வழிகாட்டி. இதைப் படித்துப் பொருள் செய்து கொண்டு எனக்குப் பாடம் சொல்வீர்களானால் நம் இருவருக்குமே இன்பம் உண்டாகும்” என்றார். அதைக் கேட்ட நான், ”இதைப் படித்துப் பார்த்துவிட்டு வருகிறேன்” என்று உற்சாகமாகக் கூறிவிட்டு இராமசாமி முதலியாரிடமிருந்து விடைபெற்றேன்.

    நச்சினார்க்கினியர் உரையுடன் கூடிய சிந்தாமணிப் பிரதியை படித்துச்  சிறிது நாளில் இராமசாமி முதலியாருக்குப் பாடம் சொல்லத் தொடங்கினேன். படிக்கப் படிக்கச் சீவக சிந்தாமணி மீது எனக்கு மிகுந்த ஈடுபாடு ஏற்பட்டுவிட்டது. அநபாயச் சோழரைக் கவர்ந்த காப்பியமாகச் சிந்தாமணி இருந்ததில் வியப்பில்லை என்று எண்ணிக் கொண்டேன்.

    இதற்கிடையில் முதலியார், தம் முன்சீப் வேலையை விட்டுவிட்டுச் சென்னைக்குச் சென்று வழக்கறிஞராக இருக்கலாமெனக் கிளம்பினார். அப்போது என்னிடம், ”சிந்தாமணியின் அருமையை இப்போது நீங்கள் உணர்ந்திருக்கிறீர்கள். இந்த அருமையான காப்பியம் படிப்பாரற்றுப் போகாமல் இதனைப் பாதுகாக்க வேண்டும். அச்சிட்டு இதனை வெளிப்படுத்த வேண்டும்” என்று கேட்டுக்கொண்டார்.

    சென்னைக்குப் போகுமுன் சிலப்பதிகாரப் பிரதியை என்னிடம் கொடுத்துச் சென்றார். சென்னைக்குச் சென்ற பிறகு நான் கேட்டுக்கொண்டதற்கிணங்க தம்மிடம் இருந்த மணிமேகலைப் பிரதியையும் அனுப்பினார்.

    கடுமையாக உழைத்துச் சிந்தாமணியை அச்சிட்டு முடித்து பைண்டு செய்யப்பட்ட அதன் பிரதியை எடுத்துக்கொண்டு முதலியாரிடம் சென்றேன். அவரிடம் புத்தகத்தைக் காட்டியபோது அவரடைந்த இன்பம் இவ்வளவென்று சொல்லமுடியாது.

    ”அரிய பெரிய செயலை மேற்கொண்டு நிறைவேற்றிவிட்டீர்கள். இனி, சிலப்பதிகாரம் முதலியவற்றையும் இவ்வாறே அச்சிட்டுப் பூர்த்திசெய்யவேண்டும்” என்று என்னைக் கேட்டுக்கொண்டார்.”

    என உணர்ச்சியும் உயிரோட்டமுமாக இராமசாமி முதலியாரைப் பற்றி ’என் சரித்திரம்’ நூலில் உவேசா அவர்கள் பதிவு செய்திருக்கும் இந்தச் செய்திகள் இராமசாமி முதலியாரின் அளவிடற்கரிய தமிழ்ப்பற்றையும் அவருடைய பெருந்தகைமையையும் உணர்த்தி நம்மை மெய்சிலிர்க்க வைக்கின்றன.

    இலக்கியத்துறைக்கு அரும்பணிகள் ஆற்றிய இராமசாமி முதலியார் அரசியல் துறையிலும் சாதனைகள் பல நிகழ்த்தியவர். முதன்முதலாக அவர் அரசியல் உலகில் அடியெடுத்து வைத்தது 1882-ஆம் ஆண்டில். அந்த ஆண்டில் சென்னை நிர்வாக சபையிலிருந்து ஓய்வுபெற்ற வெள்ளையரான D F கார்மைக்கல் (D.F. Carmichael) என்பவருக்கு நம் மக்கள்  நினைவுச்சின்னம் எழுப்ப முயன்றபோது, ”நம் நாட்டை அடிமைப்படுத்தி ஆளவந்த வெள்ளையருக்கு  நினைவுச்சின்னமா?” என்று அதைப் பலமாக எதிர்த்துக் கிளர்ச்சி செய்தவர் இராமசாமி முதலியார்.

    இராமசாமியாரின் அரசியல் வாழ்வில் மணிமுடியாகத் திகழ்ந்தது அவருடைய இங்கிலாந்துப் பயணம். 19-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் தங்கள் விடுதலை வேட்கையை இங்கிலாந்து மக்களிடம் எடுத்துச் சொல்ல விரும்பிய இந்திய தேசியவாதிகள், அதற்குத் தேசபக்தியும் நாவன்மையும் மிக்க மூன்று பேரை இந்தியாவிலிருந்து தேர்ந்தெடுத்தனர். அவர்களுள் ஒருவரே சென்னையின் பிரதிநிதியாகச் சென்ற இராமசாமி முதலியார். இந்தியாவின் தணியாத விடுதலை வேட்கையை இங்கிலாந்து சென்று அங்குள்ள மக்களுக்கு எடுத்துரைத்த முதல் தமிழர் இராமசாமி முதலியாரே என்பதைத் தமிழர்களாகிய நாம் அறிந்துகொள்ளவேண்டியது அவசியம்.

    முதலியாரின் எழுச்சிமிகு ஆங்கில உரைகளும், அவருடைய கம்பீரத் தோற்றமும் இங்கிலாந்து மக்களைப் பெரிதும் கவர்ந்தன. தம் இங்கிலாந்துப் பயணத்தை வெற்றிகரமாக முடித்துக்கொண்டு தமிழகத்தின் தலைநகருக்கு அவர் திரும்பியபோது சென்னைக் கடற்கரையில் மக்கள் அலைகடலெனத் திரண்டுவந்து அவரை வரவேற்று வாழ்த்தினர்.

    தேசிய உணர்ச்சி மிக்கவரான இராமசாமி முதலியார், காங்கிரஸ் மகாசபையைத் தொடக்க காலத்தில் பேணிவளர்த்த பெருமக்களுள் ஒருவர் என்பது நம்மில் பலரும் அறியாதது.  சென்னை நகர நிர்வாகக் குழுவில் உறுப்பினராய் இருந்து அவராற்றிய அரும்பணிகள் அளவிடற்கரியன.

    அளப்பரிய தமிழ்ப்பற்றும் தாய்நாட்டுப்பற்றும் கொண்டவராய்த் திகழ்ந்து தமிழுலகிற்கும் இந்தியத் திருநாட்டுக்கும் கைம்மாறு செய்யவியலாத் தொண்டுகள் புரிந்த இராமசாமி முதலியாரைத் தமிழ்மக்கள் விரும்பியதுபோலவே காலனும் விரும்பினான் போலிருக்கின்றது. அதனால்தான் அந்தச் செந்தமிழரை அவருடைய நாற்பதாம் அகவையிலேயே தன்னிடம் அழைத்துக்கொண்டு விட்டான்.

    முதலியாரின் அகால மரணமறிந்து துடிதுடித்துப் போனோர் பலர். அவர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர் உ.வே.சா. தம்முடைய தாளமுடியாத் துக்கத்தை – துயரத்தை வெளிப்படுத்தும் வகையில் சில இரங்கற் பாக்களை எழுதியிருக்கின்றார் அவர். அவற்றில் ஒன்று:

    ”ஊர்க்குழைப்பான் போனானென்று  உலைவாரும் போனான்இப்
    பார்க்குழைப்பான் என்று பதைப்பாரும் தமிழெனும்முந்
    நீர்க்குழைப்பான் என்றுருகி நிற்பாருமாய்க் கலங்க
    ஆர்க்குழைப்பான் சென்றாய் அளியுடைய அண்ணலே!”

    வாழ்ந்த காலம் சிலவாயினும் அதற்குள் செயற்கரிய செயல்கள் பலவற்றைச் செய்துமுடித்த சாதனையாளர் தமிழ்ப் பெரியாரான சேலம் இராமசாமி முதலியார்.

    தமிழுக்குப் பெரிதாக எதனையும் செய்யாத அரசியல் தலைவர்களுக்கெல்லாம் தெருவுக்குத் தெரு சிலைவைத்துத் தலைவணங்கும் நாம், பழந்தமிழைத் தமிழ்த் தாத்தாவுக்கே அறிமுகம் செய்துவைத்து, அந்நூல்களை அழிந்துபடாமல் காத்த அருந்தமிழரான சேலம் இராமசாமி முதலியாரை முற்றாக மறந்துபோனது வேதனைக்குரியது. இனியேனும் அவருடைய அருமையை உணர்ந்து நாம் போற்றவேண்டும்! உண்மையான அந்தத் தமிழ்த் தொண்டருக்கு நினைவுமண்டபம் எழுப்பிக் கொண்டாட வேண்டும்!

    *****

    கட்டுரைக்குத் துணைசெய்தவை:

    1. இருபெருந்தலைவர் – ந. சஞ்சீவி எம்.ஏ., பாரி நிலையம், 59 பிராட்வே, சென்னை 1.
    2. என் சரித்திரம் – மகாமகோபாத்தியாய டாக்டர் உ.வே.சாமிநாதையர்
    3. https://en.wikipedia.org/wiki/Salem_Ramaswami_Mudaliar

    Share
  • சுவடி கூறும் தமிழறி மடந்தை கதை

    சுவடி கூறும் தமிழறி மடந்தை கதை

    -முனைவர் சு. சத்தியா
    உதவிப்பேராசிரியர்
    தமிழ்த்துறை
    பான் செக்கர்ஸ் மகளிர் கல்லூரி
    தஞ்சாவூர்.

    *****

    கதை என்பது ஏதாவது ஒன்றினை விரித்துக் கூறுவதாகும். பழங்காலத்திலிருந்து இன்றுவரை நம் மக்களிடையே கதை சொல்லும் வழக்கம் இருந்த வண்ணமாகவே உள்ளது. பாட்டி கதை முதல் கட்டபொம்மன் கதை வரை எண்ணற்ற கதைகளை நம் தமிழர் கூறுவதில் கைதேர்ந்தவர்கள் என்றால் மிகையாகாது! அவ்வகையில் நம் இலக்கியங்கள் கதை வரலாறாக அமைந்துள்ளமையும் குறிப்பிடத்தக்கதாகும். நம் பழந்தமிழ் இலக்கியங்கள் அனைத்துக்கும் அடிச்சுவடே சுவடிதான் என்பது நாம் அனைவரும் அறிந்த ஒன்றே!

    தமிழ்ச் சுவடியியல் வரலாற்றினை ஆராய்ந்தோமென்றால் இலக்கண இலக்கியத்தின் உயிர் நாடியாய்ச் சுவடிகள் இருந்துள்ளதையும் அவையே நம் தமிழ்மொழியின் பெருமையையும் தமிழரின் பண்பாட்டினையும் நிலைநிறுத்தியுள்ளதையும் அறியமுடியும். சுவடிகள் இலக்கணம், இலக்கியம், மருத்துவம், சோதிடம், வானியல், எண்கணிதம் என்று பல்வேறு பிரிவுகளிலும் நமக்குச் செய்திகள் தந்தபோதிலும் கதை சொல்லவும் தவறவில்லை என்பதை மெய்ப்பிக்கும் வகையில் இக்கட்டுரை அமைகிறது.

    காப்புடன் தொடங்கும் கதை

        சண்பகமே வீசுந் தமிழறிவாளன் பேரில்
        பண்புடனே செந்தமிழைப் பாடுதற்கு –  என்புவியில்
        வேளைவிழித் தெரித்த வித்தகனார் பெற்றெடுத்த
        காளை மதக்களிறே காப்பு!

    என்ற காப்புச் செய்யுளுடன் இக்கதை வரலாறு தொடங்குகிறது.

    தமிழறி மடந்தை கதை –  வரலாறு

     முன்னொரு காலத்தில் அளகாபுரி என்னும் நகரத்தினை அளகேஸ்வரன் என்னும் மன்னன் சிறப்புடன் ஆட்சி செய்து வந்தான். அவனுக்கு ஏழாங்குழலாள் எனும் அழகிய மகள் பிறக்கிறாள். கல்வி கேள்விகளில் வல்லவளாக வளர்ந்து வருகிறாள். இன்னொரு புறத்தில் பாடலிபுத்திரத்தின் அதிபதியான பத்திரகிரி என்ற மன்னனுக்கு சந்தனகுமாரன்  என்ற அழகிய மகன் இருக்கிறான். படிப்பிலே ஆர்வமில்லாதவன் தந்தையுடன் சண்டையிட்டு வீட்டைவிட்டு வெளியேறுகிறான். கண்கண்ட தேசம் எல்லாம் சுற்றி அதன் அழகினைக் கண்டு இரசித்து வந்தவன் வழியில் அளகாபுரியினை வந்தடைகிறான். அவ்வேளையில் தோழியருடன் பந்து விளையாடிக் கொண்டிருந்த ஏழாங்குழலாளினைக் கண்டு மனத்தைப்  பறிக்கொடுக்கிறான். அவளும் இவன் அழகில் மயங்கிப் பார்வையாலே இருவரும் காதல் கொண்டனர். அரசகுமாரியோ வித்தைகள் கற்றவளாதலால் தன் காதில் அணிந்திருந்த ஓலையில்  கை நகத்தினால்  சாவடிக்கு இரவு வருமாறு செய்தியினைக் கீறி அதைச் சந்தனகுமாரன் முன்பு எவரும் அறியா வண்ணம் தூக்கிப் போடுகிறாள்.

     எழுதப் படிக்கவே தெரியாத சந்தனகுமாரன் அதனைக் கையில் எடுத்து ஒன்றும் புரியாமல் விழித்துக்கொண்டே சாவடி முன்பு படுத்துக்கிடந்த குஷ்டரோகியிடம் காட்டுகிறான். வஞ்சகனான குஷ்டரோகன் சூழ்ச்சியால் அரசகுமாரியை அடைய விரும்பி, இந்நகரின் மன்னன் தங்களை எங்கு கண்டாலும் கொன்றுவிடுமாறு ஆணையிட்டுள்ளார். அதனால், இந்நகரினைவிட்டு தாங்கள் வெளியேறிவிடுங்கள்  என்று தவறாகப் படித்துக் காட்டினான். இதனைக் கேட்ட அரசகுமாரனுக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை. தான் தவறு ஏதும் செய்யவில்லையே!. ஏன்? இவ்வாறு என்று தனக்குள் பேசிக்கொண்டு அவ்வூரினைவிட்டு வெளியேறுகிறான்.

     அன்றிரவு அரசகுமாரி தான் ஓலையில் குறிப்பிட்டப்படி சாவடிக்கு வருகிறாள். அரசகுமாரன் தான் கூறியபடி வந்துள்ளான் என்று எண்ணி அங்கிருந்த குஷ்டரோகியைக் கட்டியணைத்து முத்தமிடுகிறாள். அவன் மீதுள்ள இரத்தமும் சீழும் அரசகுமாரியின் உடல் முழுவதும் பட்டு ஈரமாகிவிடுகிறது. நாற்றம் தாங்காது உண்மையறிந்த அரசகுமாரி தான் ஏமாந்ததை அறிந்து அவமானம் தாங்காமல் தன் உயிரையே மாய்த்துக் கொள்கிறாள். இதனைக் கேள்வியுற்ற சந்தனகுமாரனும் தற்கொலை செய்துகொள்கிறான். இதன்பிறகு இருவரும் பேயாக உருவெடுத்து அலைகின்ற வேளையில் ஒளவையின் ஆசியினால், இருவரும் மீண்டும் மறுபிறவி எடுக்கின்றனர்.

    ஏழாங்குழலாள் தமிழறி மடந்தையாகவும் சந்தனகுமாரன் விறகுத் தலையனாகவும் பிறக்கின்றனர். தமிழறிமடந்தை தன் தமிழ்ப்புலமை மீது கொண்ட ஆணவத்தை அடக்க விறகுத் தலையன் நக்கீரரின் உதவியை நாடுகிறான். நக்கீரருக்கும் தமிழறி மடந்தைக்கும் நடக்கும் வாத உரையில் இறுதியில் நக்கீரர் வெற்றி பெறுகிறார். இருவரும் தங்கள் பிறப்பினை எண்ணி மீண்டும் ஒன்று சேர்வதாக இக்கதை நிறைவுறுகிறது.

    தமிழறி மடந்தை –  நக்கீரரின் வாத உரை

     வெண்பா   

    பாய்ச்சி மறித்திடுவார் பாதமே நான்குடையார்
      வாய்ச்ச கனல்புகுந்து வாழ்ந்திருப்பார் – வீச்சிப்
      படைவரா தார்தங்களுக் குப்பாரின்மேற் காணா
      அடைமாவு மல்ல வது.

    என்று தமிழறிவாள் கூறியதற்கு நக்கீரர்,

    வெண்பா

      தங்கைபல வைச்சடியிற் கால்களொரு நான்குளதாம்
      பைம்போர்க்கள மேறிப்பாய்ச் சுதலா –  லெம்பெரிய
      மாவல்ல நல்லமாக் காலேமா நிலமன்
      பூவலருங் கோதாய் பொருள்.

    என்று கூறியபின்,மேலும் தமிழறிவாள்,

     சந்தவிருத்தம்

    அங்காடி கொள்ளப் போயானை கண்டேன்
      அணிநகர மன்றினிலே சேனை கண்டேன்
      கொங்காளு முத்தரசர் தம்மைக் கண்டேன்
      கொடிக்கரும் பெரிமாவுங் கூடக் கண்டேன்
      அங்கொருவ ரெதிர்நின்று வெட்டக் கண்டேன்
      அதுகண்டுயான் றலையைத் தாழ்த்த லுற்றேன்
      இங்கிதனை யின்னதென் றியம்பு வோர்க்கே
      எதிரில்லை யிப்புவிக்கு ளென்றவாறே

    என்று கூறியதைக் கேட்ட நக்கீரர்,

     சந்தவிருத்தம்

     எதிராங்க மன்றினிலே யேறக் கண்டேன்
     எழுத்தரிய தேமாவு மனிதர் கண்டேன்
     அதிராங்க மாயிருவ ராடக் கண்டேன்
     அவ்விருவ ரெதிர்நின்று வெட்டக் கண்டேன்
     சதுரங்க மிதுகாணும் வேறொன் றல்ல
     தார்குழலே தீதலையைத் தாழ்த்த லேனோ
     விதிரரங்க முடையதொரு மானே கேளாய்
     வீணருக்கும் வேந்தருக்கும் வேலைதானே

    என்று கூறுகிறார். இவ்வாறு இருவருக்கும் வாதம் மேன்மேலும் பாடல் வழியில் வினா விடையாகத் தொடர்கிறது. இறுதியில் விறகுத் தலையனாக வேடமிட்டிருந்த நக்கீரர் வெற்றியடைகிறார்.

    கதை நுட்பம்

    இக்கதையில் கைளாப்பட்டுள்ள செய்யுள் நடையும் உரைநடையும் படிப்பவருக்கு விருந்தளிப்பதோடு, தமிழ்ச்சங்கப் புலவர் நக்கீரர், கரிகாற் சோழப்பெருவளத்தான், ஒளவையார், பாண்டிய மன்னர் என்று பல்வேறு கதாபாத்திரங்கள் வலம்வருவது இக்கதைக்கு மணிமகுடமாகிறது. பழந்தமிழ்ச் சொற்கள் விரவிவருவது இக்கதைக்கு மேலும் வலுச்சேர்க்கிறது.

    இக்கதையினைப் படிப்பவர் தமிழின் சிறப்பினையும் தமிழரின் கதை நுட்பத்தையும் அறிவர். பழைய சொல்வளத்தையும் ஆராய முயல்வர்.

    *****

    பார்வை நூல்:

    தமிழறி மடந்தை கதை, பதிப்பாசிரியர் மணி. மாறன், தமிழ்ப் பண்டிதர், சரசுவதி மகால் நூலகம் மற்றும் ஆய்வு மையம், தஞ்சாவூர், 2013.

     

    Share
  • இறையியல் சிந்தனைகள் – ஸ்டீவ் ஜாப்ஸும் வள்ளலாரும் – 12

    இறையியல் சிந்தனைகள் – ஸ்டீவ் ஜாப்ஸும் வள்ளலாரும் – 12

    அவ்வைமகள்

    (பேராகிப் பேருக்கோர் பொருத்தமாகி)

    சமயம் எனும் உயர் அறிவியலை விவாதித்த பின், சமயத்திலும், அறிவியலிலும் புரட்சிகள் முளைப்பதன் தன்மையைக் காணுதல் பொருத்தமானதாகும்.

    சமுதாயத்தில் புரட்சிகள் உருவாகுவதற்கு, பல்வேறு காரணங்கள் உண்டு என்பது அறிஞர்களின் பொதுக்கூற்று [1]. இத்தகு காரணங்களை, பொதுவாக, பொருளாதார மற்றும் அரசியல் காரணங்கள் என்று இருவகையாகக்  கூறு படுத்தி, அவர்கள் அலசுவது வழக்கம். எனினும், பொருளாதார, அரசியல் காரணங்களைக் காட்டிலும், ஒரு புரட்சிக்கு, சமூகத் தீர்மானிகள்  (Social Determinants) தாம் மிகுந்த வலிமையான காரணங்களாக இருக்கின்றன என்பது ஒரு சார் அறிஞர்களின் கோட்பாடு (Theory).  அதே நேரத்தில், அறிஞர்களில் மற்றொரு சாரார் முன்வைப்பது, யாதெனில். பொருளாதார, அரசியல், மற்றும் சமூகத் தீர்மானிகள் ஆகிய இவை மூன்றையும் தாண்டி, தேசத்திற்கு வெளியே இருந்து வரும் புறக்காரணிகள் (External Factors)  தாம் ஒரு புரட்சியை உருவாக்குகின்றன என்பதே.

    இவ்வாறு வகுத்தும் பகுத்தும் பற்பல அறிஞர்கள் காட்டியுள்ள புரட்சிக்கான பல்வேறு காரணங்களை அலசி ஆராய்ந்துவிட்டு, அவற்றைச் சற்றே நெறிப்படுத்தி, புரட்சியின் முதன்மைக் காரணங்கள் இவைதாம் என  அறிஞர்கள் கீழ்க்கண்டவற்றைப் பட்டியலிடுகிறார்கள்:

    • வீரியம் குறைந்த பொருளாதார வளர்ச்சி (Mid-level Economic Development)
    • சுயமான குடியாட்சி அல்லாமல் வாழுதல் (Nondemocratic Regime)
    • அரசின் திறனற்ற தன்மை (State Ineffectiveness)

    தேசத்திற்கு அப்பாலிருந்து வருகிற புறக்காரணிகள் பற்றி அறிஞர்கள் பேசுவது யாதெனில், அவை புரட்சிக்கு முதன்மைக் காரணிகளாக அமைவதில்லை என்றாலும் புரட்சியைத் தூண்டுவதில் வெகுவலிமையான துருப்பாய் – பொறியாய் விளங்குகின்றன என்பதே.

    சமூகப் புரட்சிகள் பற்றி ஆய்வு செய்யும் அறிஞர்கள் இவ்வாறு வழங்கியிருக்கிற சாராம்சத்தை நம் மொழியில், எளிமையாக, நமக்கு நாமே ஒரு விளக்கமாக அளிப்போமேயானால்,

    தாம் வாழும் தேசத்துக்கு அப்பாலிருந்து வரும் புறக்காரணிகள், மனித சிந்தனையைத் தூண்டிவிட, அத்தூண்டுதல் தரும் உத்வேகத்தில், புதியதோர் வெளிச்சம் பிறக்க, அவ்வெளிச்சத்தில், தன் சமூகத்தை பீடித்துள்ள வீரியம் குறைந்த பொருளாதார வளர்ச்சியும், தம் மக்கள், சுயமான குடியாட்சி அல்லாமல் வாழும் அவதியும், தம்மை ஆளுகின்றவனின் ஆட்சியின் திறனற்ற போக்கும், ஒருவருக்கு அறிவுப் பூர்வமாயும், உணர்வுப் பூர்வமாயும் புலப்படும்போது, அங்கே  புரட்சி உருவாகிறது.

    என்று கொள்ளலாம்.

    வள்ளலாரை, ஒரு புரட்சியாளர் என்று நம்மில் அனைவரும் கருதுகிற வேளையில், வள்ளலார், புரட்சியை வித்திடுவதற்கு ஏதுவாக மேற்கண்ட சூழல்கள் ஏதேனும் இருந்தனவா என்று இப்போது கேட்கத் தோன்றுகிறது அல்லவா?

    இதுபற்றி சிந்திப்போம்:

    வள்ளலார் வாழ்ந்த காலம்: அக்டோபர் 5, 1823 – சனவரி 30, 1874

    நமது வரலாற்றை ஒரு பின் நோக்குப் பார்வையாகப் பார்க்கிறபோது, வள்ளளார் பிறந்த ஆண்டே ஒரு பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஆண்டு என அறிகிறோம் [2]. அதையடுத்து, அவர் ஐம்பத்தியொரு ஆண்டுகள் வாழ்ந்த முழு வாழ்க்கையின்  காலமானது, இந்தியாவின் வரலாற்றில் மிகுந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்த காலகட்டம் என்பதும் புலனாகிறது [3]. அக்ககாலக் கட்டத்தின் நிகழ்வுகளை (குறிப்பாக அவர் சென்னையை விட்டு வெளியேறிய காலகட்டம் – 1858 – வரை) இங்கே கீழே பட்டியலிடுகிறேன்:

    • அனுபவமின்மைக்கும் தற்குறித்தன்மைக்கும் பெயர்போன பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் கவர்னர் ஜெனரலாக, ஆம்ஹெர்ஸ்ட், 1823 ஆகஸ்ட் 1 அன்று பதவியேற்று, முதல் பர்மியப்போர் எனப்படும் முதலாவது பர்மாச் சண்டைக்கு வித்திடுகிறார்.
    • 1824 நவம்பர் 1, 2 தேதிகளில் பாரக்பூர் கிளர்ச்சி வெடிக்கிறது.

    முதலாம் பர்மாச் சண்டையில் சென்று போரிடுமாறு இந்திய சிப்பாய்கள் பணிக்கப்பட்டு, போர்க்கப்பல்களில் ஏறிப்போய் பர்மா சென்று போர்புரிய உத்தரவிடப்படுகிறது. “இது அதர்மம்” என்று இந்தியச் சிப்பாய்கள் மறுக்க, அவர்களது மறுப்பினை  ஏற்க மறுத்த ப்ரிட்டிஷ் இராணுவ அதிகாரிகள், இந்தியச் சிப்பாய்கள், கட்டாயம் பர்மா சென்று போர் புரிந்துதான் ஆக வேண்டும் என்று கட்டளையிடுகிறது.  இதன் விளைவாக எழுந்தது தான், இந்திய சிப்பாய்களின் பாரக்பூர் கிளர்ச்சி. பிரிட்டிஷ் இராணுவம், கிளர்ச்சியாளர்கள்  மீது பீரங்கி தாக்குதல் நிகழ்த்த, அதில் 180 இந்தியச் சிப்பாய்கள் சுட்டுப்பொசுக்கப்பட்டார்கள். அடுத்து, 12 பேர் தூக்கிலடப்பட்டனர். சிப்பாய்த் தலைமையில் இருத்த அனைத்து இந்தியர்களையும் நீக்கிவிட்டு அவர்களுக்குப் பதிலாக ஆங்கிலேயர்களே நியமிக்கப்படுகிறார்கள்.

    • பிரிட்டிஷ் இந்திய வரலாற்றிலேயே மிக நீண்ட காலம் நடந்த சண்டை முதல் பர்மியப்போர். வீரர்கள், போர்க்கருவிகள் என மனித இழப்பும் பொருள் இழப்புமாக மிகப்பெரிய அளவு நட்டத்தை இரு நாடுகளுமே சந்தித்தன. முதல் பர்மியப் போரின் இறுதியிலே மிகபெரிய பொருளாதார வீழ்ச்சியை பிரிட்டிஷ் இந்தியா சந்தித்து அதனால் அக்காலக் கட்டத்தில், பஞ்சம், பட்டினி, நோய்கள், என்  இந்திய மக்கள் அவதிப்பட்டதை நாம் அறிகிறோம்.
    • பணம் சம்பாதிப்பதுதான் எம் கொள்கை, என்கிறதான் கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் தலைமை, ஆம்ஹெர்ஸ்ட் ஏற்படுத்திய மனித நட்டம், பொருள் நட்டம், போராயுத நட்டம், பண நட்டம் என எல்லா நட்டத்தையும்  கூட்டிப்பார்த்துவிட்டு, “தலைமைப் பொறுப்புக்கு லாயக்கற்றவன்” என்று முடிவு கட்டி, அவரை, 1828 ஆம் ஆண்டு, பிப்ரவரி மாதம் 13,ஆம் நாள் பதவியிலிருந்து விலக்க, அவர், பிரிட்டனுக்குத் திரும்பிபோக ஆணையிடப்பட்டு வெளியேற்றப்படுகிறார்.
    • 1835 ல், மெக்காலேவின் பரிந்துரையின் பேரில் ஆங்கிலக் கல்விச் சட்டம் அமுலுக்கு வருகிறது. இந்தியாவின் பாரம்பரிய கல்வி முறைகள் பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டு, மேற்கத்தியப் பாடங்களை, இந்தியர்கள் ஆங்கிலத்தின் மூலம் படிக்க ஏற்பாடாகிறது. இந்தியமொழிகளின் வாயிலாகக் கல்வி பயிலுவதற்கு மானியங்கள் வெகுவாகக் குறைக்கப்படுகின்றன அல்லது மறுக்கப்படுகின்றன. இந்தியப்பாரம்பரிய முறையில், நடந்து வந்த கல்விக்கூடங்கள் (ஒரு சிலவற்றைத் தவிர) இனி இயங்கலாகாது என்று அறிவிக்கப்படுகிறது. வெளி நாட்டிலிருந்து கிறித்துவ மத அமைப்புகள இந்தியாவில் கல்வி கூடங்கள் அமைக்க, ஊக்கம் அளிக்கப்படுகிறது (இதில் நம்மவரான ராஜா ராம் மோகன் ராய்க்கு பெரும் பங்கு உண்டு) [4].
    • டல்ஹசி பிரபுவின் அவகாசியிலிக் கொள்கை (1848 லிருந்து

    1856 வரை) அமுலுக்கு வந்து சதாரா, ஜெய்பூர், சம்பல்பூர், நாக்பூர், சான்சி, தஞ்சாவூர், உதய்பூர் ஆகிய மன்னர் சமஸ்தானங்களை பிரிட்டிஷ் அரசு அபகரித்துக் கொண்டது

    • முடிந்ததது போல் தெரிந்த பர்மாச் சண்டை, இரண்டாம் பர்மாச் சண்டையாக வெடிக்கிறது (Apr 5, 1852 – Jan 20, 1853).
    • 1857 ஆம் ஆண்டு, மார்ச் மாதம் 29, மங்கள் பாண்டே எனும் இந்தியச் சிப்பாய், பாரக்பூரில் நிகழ்த்தியதோர் துணிச்சலான களேபரத்தால், அதனைத் தொடர்ந்து அவன் ஏப்ரல் 8, 1887ல் தூக்கிலடப்பட்டுக் கொல்லப்பட்டதும், நாடு முழுவதும் அதிர்ச்சியும் கலக்கமும் ஏற்படுகின்றன.
    • 1857 மே மாதம் 10 ஆம் நாள் வெடித்த சிப்பாய்க் கலகம் – நாடு முழுவதும் பரவுகிறது.
    • மே 31, 1857 ல்,சென்னை திருவல்லிக்கேணியில் முஸ்லிம்கள் கூடி, ஹைதராபாத் நிஜாமின் அழைப்பை ஏற்று,  பிரிட்டிஷுக்கு எதிராக, புனிதப்போர் நடத்த அறைகூவல் விடுக்கிறார்கள்.
    • 1858 ஜூன் 20 ஆம் நாள் சிப்பாய்க் கலகத்தை, குவாலியரில். பிரிட்டிஷ் இராணுவம் வெற்றிகொள்ள அதனால் இந்திய மக்களுக்கு ஏற்பட்ட தோல்வி, அவமானம், கெடுபிடிகள், கொடூரச்செயல்கள் என இந்திய தேசம் படாத பாடுபடுகிறது.
    • 1858 ஆகஸ்ட் 2 ஆம் நாள், இந்திய அரசாங்கச் சட்டம் (Government of India Act) அரங்கேறுகிறது இதன் படி, இந்தியா, கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியின் ஆளுகையிலிருந்து நீக்கப்பட்டு, இங்கிலாந்தில் உள்ள British Crown எனப்படும் உச்சபட்ச ஆட்சி அமைப்பின் நேரடிப் பொறுப்பில் கொண்டுவரப்படுகிறது. சிப்பாய்க் கல்கத்தால் ஏற்பட்ட பின்விளைவு இது. இந்தியாவில், இன்னமும் கெடுபிடித்தன்மையின் கடினத்தை அதிகரிப்பதற்கான முதன்மை ஏற்பாடு இது.

    இந்நிலையில் தான் வள்ளலார், சென்னையிலிருந்து இடமாற்றம் செய்துகொண்டு சிதம்பரம் சென்று, அங்கிருந்து கருங்குழிக்குச் சென்று அங்கு 9 ஆண்டுகள் வாழ்ந்திருந்தாவாறு  இருந்த நிலையில், அவரது சமரச வேத சன்மார்க்க சங்கம் முதலான பணிகள் தொடர்கின்றன.

    மேலே வரிசைப்படுத்தியிருக்கிற 12 இத்யாதிகளையும் உற்று நோக்கினால், வள்ளலாரின் புரட்சிக்கு, அரசியல், பொருளாதாரக் காரணங்களோடு சமூகத் தீர்மானிகளும், புறக் காரணிகளும்  அமையப்பெற்றன என்பது புலனாகின்றது. (வெளிப்படையாக இருப்பதால், எந்தெந்த இத்யாதிகள் எவ்வெவை என வகைப்படுத்தத் தேவையில்லை).

    புரட்சிக்கு வித்தாக அமைவதான அனைத்து அம்சங்களும் ஒருவரது சிந்தையிலே, இறங்கி, அங்கே அவை ஒன்றுடன் ஒன்று உறவு கொண்டு சங்கமித்து  புதியதோர் பரிணாமத்துடன் முளையாய் வீறிடும் தருணம்,  அந்தப் புரட்சி எவ்வகையான புரட்சியாய் அமையும் என்பது புரட்சியாளனின் தனித்துவ குணாதிசயங்களைப் பொறுத்தது என்பதோடு அவன(ள)து இலக்கு எது என்பதையும் அவன(ள)து தீர்க்கதரிசனத் திறனையும் பொறுத்தே  அமைகிறது.

    புரட்சியாளனின் குணாதிசயங்களைப் பற்றிப் பேசுகிறவர்கள், பொதுவாக, கீழ்க்காணுபவற்றைக் குறிப்பிடுவார்கள்:

    • சுயநம்பிக்கை
    • விடாப்பிடித்தனம்
    • கொள்கை வெறி
    • சினம்
    • அச்சமின்மை
    • தீவிரம்

    ஆனால், வெறும் முப்பத்தி ஒன்பது ஆண்டுகள் மட்டுமே வாழ்ந்து போயின, (சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட) கொரில்லாப் போராளியும், ஆர்ஜன்டின மார்க்சிஸ்ட் தீவிரனும். கியூபப் புரட்சியின் வேந்தனுமான ஏர்நெசஸ்டோ கேவேரா (Ernesto Guevera) [5] சொல்லுவான்: “ஒரு புரட்சியாளனுக்கு வேண்டிய  ஒன்றே ஒன்று அன்பு எனும் உணர்வு தான். இந்தப்பண்பு இல்லாத எவரையும் ஒரு உண்மையான புரட்சியாளனாக எண்ணவும் முடியாது!” என்று. (“At the risk of seeming ridiculous, let me say that the true revolutionary is guided by a great feeling of love. It is impossible to think of a true revolutionary lacking in this quality”)  [6].

    கேவேரா சும்மா அல்பசொல்பமானவன் அல்லன். “கொரில்லாத் தலைவன் தானே!” என்று எவரும் அவனை மூர்க்கன் என்று மட்டமாய் எடை போட்டுவிட முடியாது – அவன் மெத்தப் படித்தவன் – ஒரு மருத்துவன் – ஒரு எழுத்தாளன் – ஒரு ராஜதந்திரி – ராணுவக் கோட்பாளன் (Military Theorist).

    சரி, உண்மையான புரட்சியாளனுக்கு, அன்பு உணர்வு எனும் பண்பு  இருக்கவேண்டும் என்பது இன்றியமையாதது என்றால், வள்ளலாருக்கு, இந்தப் பண்பு இருந்ததா என்ற வினாவை நாம் எழுப்பத் தேவையில்லை ஏனெனில் அவரது, ஜீவகாருண்யத்தினை  உலகே அறியும். சென்னையை விட்டுத்  தான் ஏன் வெளியேறினார் என்று வெளிப்படுத்தும்  வள்ளலாரின்  “பிள்ளைப் பெரு விண்ணப்பம்” (ஆறாம் திருமுறை) இப்புரட்சியாளனினின் புரட்சியை உருவாக்கி, வழிநடத்தியது அவனுக்குள் ஊறி விளைந்திருந்த அன்பு உணர்வு என்னும் பண்பு மட்டுமே எனபதை எவருக்குமே வெளிப்படையாகத் தெரிவிக்கிறது. இப்பாடல் வரிகளைக் இக்கட்டுரைக்குக் கீழே காண்க:

    அன்பு என்றால் உலப்பிலா அன்பு கொண்டவர் சிதம்பரம் ராமலிங்கம். எல்லா உயிருமாய்த் தழைத்து, பிழைத்தவையல்லையாய்  நிற்கும் அனைத்தின் மீதும் இராமலிங்கன்  கொண்ட அந்த உலப்பிலா அன்பினால் தான், “அடிகளார்” என்றதான  அந்த சிறு வித்து “வள்ளலார்” என்கிற ஆன்மீகப் புரட்சியாளனாக வெகு இயல்பாய் வீறிட்டது.

    புரட்சி இயல் அறிஞர்கள், புரட்சிகளின் தன்மையை இரண்டு விதமாகப் பிரிக்கிறார்கள் [1]: துரிதப் புரட்சி, திட்டமிட்ட புரட்சி என்று.

    துரிதப் புரட்சிகள் – அவ்வப்போது அடிக்கடி நிகழ்பவை. திட்டமிட்ட புரட்சிகள் எப்போதோ நடப்பவை. துரிதப் புரட்சிகள் உணர்வுகளையும் உணர்ச்சிகளையும்  மூலதனமாய் வைத்து எழுபவை – இவற்றிற்கு அறிவும் விவேகமும் தேவை என்றாலும், பெரும்பாலும், உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்பில் வேகவேகமாக நடத்தப்படுவதால், அறிவும் விவேகமும் முழுமையாகப் பயன்படுத்தப் படாததாலும், பின்விளைவுகளைப் பற்றிய போதிய அனுமானமும் அளவீடும் இல்லாது போவதால் – பெரும்பாலும் அவை, தோல்வியையேத் தழுவுவன. சொல்லப்போனால், துரிதப் புரட்சிகளை நடத்துவது சுலபம்.

    வள்ளளார் பிறப்பதற்குக் கொஞ்சம் முன் (1802) நடந்த வேலூர்க் கலகம், அவர் பிறந்த பின் நடந்த பாரக்பூர் கலகங்கள், சிப்பாய்க் கலகம் ஆகியனவெல்லாம் வெகு சிறப்பாகத் திட்டமிட இயலாத காரணத்தால் எதிர்ப்பார்த்த வெற்றியைத் தராமல் தோற்றுப் போயின. அது போன்றே ராஜா ராம் மோகன் ராயின் புரட்சிகரமான நடவடிக்கைகள், குறுகிய கால நோக்கில், முழுமையான ஆலோசனையின்றி, உடனடி சுயலாப நோக்கினைக் குறிவைத்து – செய்யப்பட்டதால், நாட்டிற்கு, இடர்பாடாகவே முடிந்திருந்த  நிலையினையும் அன்று வள்ளலார் தனது சிந்தையில் ஆய்வு செய்திருக்க  வேண்டும் என்றே நினைக்கத் தோன்றுகிறது. எனவே தான், வள்ளலார், நீண்ட நெடிய கால அவகாசம் எடுத்துக் கொண்டு,  சரியான காலம் கனியும் வரைக் காத்திருந்து பருவத்தே புரட்சிப் பயிர் விளைக்கவேண்டியதாயிற்று என்பதாக உணர்கிறோம்.

    வேலூர்க் கலகம், பாரக்பூர் கலகங்கள், சிப்பாய்க் கலகம், இவையாவற்றிலுமே இருந்தது ஒரே ஒரு அடிப்படைக் காரணம் தான். இந்தியமண்ணில் அன்று வாழ்ந்து கொண்டிருந்த இந்துக்கள் மற்றும் முஸ்லிம்களின் மத உணர்வைக் கொச்சைப் படுத்தியும், புண்படுத்தியும், மதத்திற்குப் புறம்பான நடவடிகைகளில் இந்தியச் சிப்பாய்கள் ஈடுபடுமாறு அவர்களை வற்புறுத்தியும் ப்ரிட்டிஷார் நடந்து வந்தனர் என்பதாலும், கிறித்துவ மதத்தைப் பரப்புமுகமான செயல்களில் அவர்கள ஈடுபட்டனர் என்பதாலும் தான் இக்கலகங்கள் எழுந்தவையே.

    இக்கலகங்களை உற்று நோக்குங்கால், மதம் என்கிற அதி அற்புதமான நுண்மை, ஒரு சமூகக் கலாச்சாரப் பெட்டகம் என்பதை அறியா அதிகாரப் போக்கு அங்கே தெரிந்தது.

    மதத்திலே, தெய்வம் மட்டுமில்லை, தேசமும், மொழியும், இலக்கியங்களும், ஆடல்-பாடல்-ஓவியம் – சிற்பம் முதலான கலைகளும், மனிதர்களின் பழக்கவழக்கங்களும், மண்ணும், நதிகளும், காடும், மலையும், ஆகாயமும், காற்றும், மூச்சும், நம்பிக்கையும், உறவும், சுற்றமும், நட்பும், உடையும் உணவும், அணிகலன்களும், அணியாகக் கலன்களும், அலங்காரமும், புழக்கும் பொருட்களும் கூட உண்டு என்கிற உண்மையை அறியாத அல்லது ஏற்றுகொள்ள மறுத்த எஜமானத்தனம் தெரிந்தது. ஆனால் அந்த எஜமானனுக்கு, பராக்ரம பலம் இருந்தது, சேனை இருந்தது, துப்பாக்கித் தோட்டாக்கள் இருந்தன, ஆட்சி அதிகாரம் இருந்தது.

    “நான் நினைப்பதை நான்  நடத்தியாக வேண்டும் – நீ வெறும்  அடிமைதானே – சொல்வதைச் செய் – அன்றேல்  உன் வாழ்வு என் வசம் தானே – செத்துத் தொலை!” என்கிற ராட்சதம் இருந்தது. சொல்லொணாக் கொடூர நிலையில் இருந்தது இந்தியா. இத்தகைய நிலையில், இடம், பொருள், ஏவல் என எல்லாவற்றையும் சரிவரத் தயார் செய்து கொள்ளாமல் எதனையும் செய்யமுடியாது என்கிற சூழல்.

    இடனறிதலில் வள்ளுவர் கூறுவார்:

    முரண்சேர்ந்த மொய்ம்பி னவர்க்கும்  அரண்சேர்ந்தாம்
    ஆக்கம் பலவுந் தரும்

    பகைவர்களிடையே வாழும்போது, நாம் நினைத்த காரியத்தை வெற்றிகரமாகச் செய்யவேண்டுமென்றால் அதற்குச் சரியான, பாதுகாப்பான, இடத்தைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்பது இக்குறளின் எளிமையான பொருள்.

    1858 ல், பிரிட்டிஷ் மகுடம் (British Crown) என்ற உச்ச பட்ச பிரிட்டிஷ் ஆளுகையின் கீழ், இந்தியா வரவும், விக்டோரியா மகாராணியின் ஆட்சி தொடங்கவும், சென்னையின் புனித ஜார்ஜ் கோட்டை வெகு மும்முரமாகிறது. கூடுதல் இராணுவப் பொறுப்புக்களை இக்கோட்டையில் வைத்து நடத்தும்படியாகிறது. சென்னையில், சாலைகள், பாலங்கள், குடியிருப்புகள் உள்ளிட்டப்  பல்வேறு நிலைகளில் பல்வேறு மாற்றங்கள் கொண்டுவரப்படுகின்றன. 1852-53ன், இரண்டாவது பர்மியப்போரின் அனுபவத்தின் அடிப்படையில், சென்னைத் துறைமுகம் விரிவாக்கத் திட்டம் தீட்டப்பட்டு, பணிகள் துவங்குகின்றன. பிரிட்டிஷ் மகுடத்தின் நேரடிப் பார்வையில் வந்த பிறகு, ப்ரிட்டிஷரரின் மிகமுக்கியமான தலைமைப் பீடங்களுள் ஒன்றானது சென்னை என்பதால், மிக அதிகமான அளவு இராணுவப் படைகள் சென்னையில் நிறுத்தப்படுகின்றன. அத்தனை இராணுவ வீரர்களுக்கும், இராணுவ அதிகாரிகளுக்குமான குடியிருப்பு, அவர்களது உல்லாச நடவடிக்கைகளுக்கான தலங்கள் என புனித ஜார்ஜ் கோட்டையைச் சுற்றியும், துறைமுகத்தைச் சுற்றியும் உள்ள இடங்களும், முதல் கடற்கரைச் சாலை  (First Line Beach) மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள இடங்களும் வெகு அளவில் பிரிட்டிஷாரின் நடமாட்டப் பகுதிகளாகின்றன.

    வள்ளலார் அப்போது சென்னையில் வாழ்ந்துவந்த ஏழு கிணறு, வீராசாமி பிள்ளைத் தெரு இருந்தது (இருப்பது) இந்தப் பகுதியில்தான். கந்த கோட்டம் இருந்ததும் (இருப்பதும்) இப்பகுதியில் தான்.

    சிப்பாய்க் கலகத்தின் போதுகூட அமைதியாகவே காணப்பட்டது சென்னை என்று வரலாற்று ஏடுகளிலே அறிகிறோம். “தருமமிகு சென்னை” என்று வள்ளலாரே வாயரப்புகழ்ந்த சென்னை தானே!. ஆனால், பிரிட்டிஷ் மகுடத்தின் நேரடிப் பார்வையில் வந்த வகையில்,  இப்போது, சென்னை, அளப்பிலா அந்நிய ஆரவாரத்தோடும், ஒருவித கெடுடுபிடியோடும் மாறிவிட்டதை  அறிகிறோம்.

    எனவே தான், தனது திட்டமிட்டப் புரட்சிக்கு, சரியான இடத்தை தேர்ந்தெடுத்து நடத்தவேண்டிய தேவை இருப்பதை உணர்ந்தவராக. அன்றைய நிலையில், பிரிட்டிஷாரின் ஓயாதத் தொந்தரவுகள் நிரம்பி வழிந்த சென்னையைக் காட்டிலும், வேறு இடத்தில் தனது  புரட்சியை விளைவிக்க. வள்ளலார் புறப்பட்டிருக்கவேண்டும்  என்றே நம்மால் காணமுடிகிறது.

                                                                                  (மேலும் பேசுவோம்)

    குறிப்புகள்

    “பிள்ளைப் பெரு விண்ணப்பம்” (ஆறாம் திருமுறை).

    http://www.thiruarutpa.org/thirumurai/v/T248/tm/pillaip_peru_vinnappam

    1. உரத்தொரு வருக்கங் கொருவர் பேசியபோ துள்ளகம் நடுங்கினேன் பலகால்
      கரத்தினால் உரத்துக் கதவுதட் டியபோ தையவோ கலங்கினேன் கருத்தில்
      புரத்திலே அம்மா அப்பனே ஐயோ எனப்பிறர் புகன்றசொல் புகுந்தே
      தரத்தில்என் உளத்தைக் கலக்கிய கலக்கம் தந்தைநீ அறிந்தது தானே.
    2. மண்ணினீள் நடையில் வந்தவெந் துயரை மதித்துளம் வருந்திய பிறர்தம்
      கண்ணினீர் விடக்கண் டையவோ நானும் கண்ணினீர் விட்டுளங் கவன்றேன்
      நண்ணிநின் றொருவர் அசப்பிலேஎன்னை அழைத்தபோ தடியனேன் எண்ணா
      தெண்ணியா துற்ற தோஎனக் கலங்கி ஏன்எனல் மறந்தனன் எந்தாய்.
    3. தேட்டிலே மிகுந்த சென்னையில் இருந்தால் சிலுகுறும்219 என்றுளம் பயந்தே
      நாட்டிலே சிறிய ஊர்ப்புறங் களிலே நண்ணினேன் ஊர்ப்புறம் அடுத்த
      காட்டிலே பருக்கைக் கல்லிலே புன்செய்க் களத்திலே திரிந்துற்ற இளைப்பை
      ஏட்டிலே எழுத முடியுமோ இவைகள் எந்தைநீ அறிந்தது தானே.
    4. என்புடை வந்தார் தம்முகம் நோக்கி என்கொலோ என்கொலோ இவர்தாம்
      துன்புடை யவரோ இன்புடை யவரோ சொல்லுவ தென்னையோ என்றே
      வன்புடை மனது கலங்கிஅங் கவரை வாஎனல் மறந்தனன் எந்தாய்
      அன்புடையவரைக் கண்டபோ தெல்லாம் என்கொலோ என்றயர்ந் தேனே.
    5. காணுறு பசுக்கள் கன்றுக ளாதி கதறிய போதெலாம் பயந்தேன்
      ஏணுறு மாடு முதல்பல விருகம்221 இளைத்தவை கண்டுளம் இளைத்தேன்
      கோணுறு கோழி முதல்பல பறவை கூவுதல் கேட்டுளங் குலைந்தேன்
      வீணுறு கொடியர் கையிலே வாளை விதிர்த்தல்கண் டென்என வெருண்டேன்.
    6. பிதிர்ந்தமண் உடம்பை மறைத்திட வலியார் பின்முன்நோக் காதுமேல் நோக்கி
      அதிர்ந்திட நடந்த போதெலாம் பயந்தேன் அவர்புகன் றிட்டதீ மொழிகள்
      பொதிந்திரு செவியில் புகுந்தொறும் பயந்தேன் புண்ணியா நின்துதி எனும்ஓர்
      முதிர்ந்ததீங் கனியைக் கண்டிலேன் வேர்த்து முறிந்தகாய் கண்டுளம் தளர்ந்தேன்.
    7. வாடிய பயிரைக் கண்டபோ தெல்லாம் வாடினேன் பசியினால் இளைத்தே
      வீடுதோ றிரந்தும் பசியறா தயர்ந்த வெற்றரைக் கண்டுளம் பதைத்தேன்
      நீடிய பிணியால் வருந்துகின் றோர்என் நேர்உறக் கண்டுளந் துடித்தேன்
      ஈடின்மானிகளாய் ஏழைக ளாய்நெஞ் சிளைத்தவர் தமைக்கண்டே இளைத்தேன்

    [1] Gizachew Tiruneh (2014). Social Revolutions: Their Causes, Patterns, and Phases   https://doi.org/10.1177/2158244014548845

    [2] Ernest Guevara https://en.wikipedia.org/wiki/Che_Guevara

    [3] P.N. Chopra, B.N. Puri, M.N, Das, and A.C. Pradan (2003). A Comprehensive History of India; Sterling Publishers.

    [4] Poonam Upadhyaya Social, Political, Economic, and Educational Ideas of Raja Rammohun Roy

    [5]  “Socialism and Man in Cuba” Archived 2008-03-23 at the Wayback Machine A letter to Carlos Quijano, editor of Marcha, a weekly newspaper published in Montevideo, Uruguay; published as “From Algiers, for Marcha: The Cuban Revolution Today” by Che Guevara on March 12, 1965

    [6] Guevara, Che. “Socialism and man in Cuba”. www.marxists.org. Archived from the original on 10 August 2017. Retrieved 6 May2018.

    Share
  • பன்மொழிப் புலவர் மு.ச. சிவம் – வாழ்வும் பணியும் ஓர் ஆய்வு

    பன்மொழிப் புலவர் மு.ச. சிவம் – வாழ்வும் பணியும் ஓர் ஆய்வு

    முனைவர் சு. சத்தியா,
    உதவிப் பேராசிரியர்,
    தமிழ்த் துறை,
    பான்செக்கர்ஸ் மகளிர் கல்லூரி,  தஞ்சாவூர்.

    **********

    சங்க காலத்திலிருந்து இன்றுவரை எண்ணற்ற புலவர்கள் தோன்றித் தமிழின் பெருமையையும் தமிழனின் வாழ்வியலையும் அவர்தம் படைப்புகள்வழிப் பறைசாற்றி வருகின்றனர். அவர்களுள் வாழ்ந்தவர் கோடி மறைந்தவர் கோடி மக்கள் மனத்தில் நிற்பவர் யார்? என்றால் குறிப்பிட்ட நபர்களைத்தாம் நம்மால் சொல்ல முடியும். அக்குறிப்பிட்ட நபர்களுள் தமிழுக்காகத் தம் வாழ்நாளையே அர்ப்பணித்த பெருமைக்குரியவர்தாம் பன்மொழிப் புலவர் மு.ச. சிவம். இவர்தம் வாழ்வையும் தமிழ் வளர்ச்சிக்காக இவர் ஆற்றிய பணிகளையும் வெளிக்கொணர்வதாக இக்கட்டுரை அமைகிறது.

    பிறப்பும் வாழ்வும்

    சேலம் மாவட்டம் திருச்செங்கோடு வட்டத்திலுள்ள உஞ்சனைக் கவுண்டம் பாளையம் கிராமத்தில் 1936இல் நெசவுத்தொழிலாளியான முருகேசன், பொன்னம்மாள் தம்பதிக்கு மகனாகப் பிறந்தவர்தாம் மு.ச.சிவம் எனும் சதாசிவம் ஆவார். சிறுவயதிலிருந்தே தந்தையுடன் இணைந்து நெசவுத்தொழிலை செய்துகொண்டே திண்ணைப் பள்ளியில் ஐந்தாம் வகுப்புவரை படித்தார். பிறகு, அருகில் உள்ள உலகப்பம்பாளையம் நடுநிலைப்பள்ளியில் ஆறு முதல் எட்டாம் வகுப்புவரை பயின்றார். “விளையும் பயிர் முளையிலேயே தெரியும்” என்பதற்கு ஏற்ப, ஆறாம் வகுப்புப் படிக்கும்போதே 11-ஆம் வகுப்புத் தமிழ்ப்பாடத்திலுள்ள கம்பராமாயணம், திருக்குறள், நளவெண்பா முதலியவற்றைப் படித்து தமிழின்மீது அளவில்லாத காதல் கொண்டார். மேலும் திருச்செங்கோட்டிலுள்ள உயர்நிலைப் பள்ளிக்கு மிதிவண்டியிலேயே சென்று படிப்பினைத் தொடர்ந்தார். இரவு வெகுநேரம்வரை தறிக்குழியில் மிதிப்பலகை ஓட்டித் தந்தை நெய்யும் நெசவுத்தொழிலுக்கு உறுதுணையாய் இருந்துள்ளார். தறி நெய்யும்போது பக்கத்திலேயே புத்தகத்தை வைத்துப் படித்து வந்துள்ளார். மனப்பாடப் பகுதிகளைத் தாளிலே எழுதிவைத்து மிதிவண்டியில் பள்ளிக்குச் செல்லும்போதும் திரும்பும்போதும் படித்த வண்ணமாக இருந்துள்ளார்.

    இத்தகு விடாமுயற்சியால் 1952இல் நடைபெற்ற பள்ளி இறுதித்தேர்வில் 77 விழுக்காடு எடுத்து முதல் மதிப்பெண் பெற்று பெற்றோருக்குப் பெருமை சேர்த்துள்ளார். இவ்வளவு மதிப்பெண் பெற்றவருக்கு மேல்படிப்பினைத் தொடரமுடியாத வறுமைநிலை! பெற்றோரோ தவித்தனர். என்ன? செய்வதென்ற இனம்புரியாத வேளையில், உறவினர்களின் உதவியால் மேல்படிப்பினைத் தொடர வாய்ப்புக் கிடைத்தது. தன்னுடன் உயர்நிலைப்பள்ளியில் படித்த முன்னாள் மாணவர் க.ர.கந்தசாமி அவர்கள் உதவியால் இலயோலாக் கல்லூரியில் கணிதப்பிரிவைச் சிறப்புப் பாடமாக எடுத்து பயின்றுள்ளார். கணக்கு இவரை முழுவதும் வணங்கியது. தமிழோ இவரை முழுதும் ஆட்கொண்டது. ஓய்வு நேரங்களில் தமிழ் நூல்களைப் பயின்றவர் உள்ளத்தைக் குறுந்தொகை கொள்ளைகொண்டது. இடைநிலைத்தேர்வு முடிந்ததும் தமிழ்மேல் உள்ள அளவில்லாத காதலால் தமிழ்த்துறையில் தடம்பதித்தார்.

     தமிழ்த்தேடல்

    1953இல் இலயோலாவில் படிக்கும்போதே விடுப்பு எடுத்துவிட்டு பச்சையப்பன் கல்லூரியின் தமிழ்ப்பேராசிரியர் டாக்டர் மு. வரதராசனார் வகுப்புக்குச் சென்று அவரது அனுமதி பெற்றுப் பாடம் கேட்டுள்ளார். தம் நண்பரின் உதவியால் மு.வ. அவர்களின் அனுமதியுடன் அவரை ஒருநாள் ஆசானாக ஏற்று அகநானூற்றுப் பாடத்தைக் கேட்டு மகிழ்ந்ததோடு நில்லாமல் தன்னையே தமிழுக்கு அர்ப்பணித்தார். கவிஞர் மரிய விசுவாசம் தொகுத்த “முயற்சியின் வழிகாட்டி மு.வ.” என்ற நூலில் “என் ஒரு நாள் பேராசிரியர்” என்ற தலைப்பில் மு.ச.சிவம் அவர்கள் சில பாடல்களை எழுதியுள்ளார். பேராசிரியர் அன்பழகன் அவர்கள் வகுப்பில் சென்று பாடம் கேட்டுள்ளார். இத்தகு விடாத்தேடலால் தமிழில் முதல் வகுப்பில் தேர்ச்சியும் பெற்றார். எதிர்பாராத விதமாகத் திரு.வி.க. அவர்களைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பினைப் பெற்றது இவர் வாழ்வில் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தது.

    பிறகு அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் மூன்றாண்டுகள் தமிழ்த்துறையில் படிக்கத் தொடங்கினார். அங்குதான் பல்துறை வித்தகரானார். அனைத்துத் துறைக்கும் சென்று மாலைதோறும்   நடைபெறும் சிறப்புக் கூட்டங்களில் பங்கேற்று பல்துறை அறிவையும் வளர்க்கலானார். ஆர்வமுடன் வடமொழித் துறைக்குச் சென்று சிறப்புச் சொற்பொழிவுகளைக் கேட்டவர். திராவிடர் கழகத் தலைவர் கி.வீரமணி அவர்களுடன் ஓராண்டு ஆங்கில வகுப்பில் படித்த பெருமைக்குரியவர். அவ்வப்போது நடைபெறும் பெரியாரின் சொற்பொழிவினை ஆர்வமுடன் கேட்டு மகிழ்ந்தவர்.

    உந்துதல் சக்தியாக அமைந்தவை       

    காரைக்குடி கம்பன் அடிப்பொடி சா.கணேசன், தமிழாராய்ச்சி நிறுவன இயக்குநர் முனைவர் ச.வே.சுப்பிரமணியம், தென்மொழி ஆசிரியர் பாவலரேறு பெருஞ்சித்திரனார், மொழிஞாயிறு தேவநேயப் பாவாணர், திருக்குறளார் வீ. முனுசாமி போன்றோரின் உரைகள் இவரின் தமிழ் வளர்ச்சிப் பணிகளுக்கு உந்துசக்தியாக இருந்தன.

    பரிசும் பாராட்டும்

    1954-இல் இராமலிங்க அடிகளாரின் திருவருட்பாவைப் பற்றிய ஆய்வுக் கட்டுரையைப் படித்து பாராட்டினைப் பெற்றார்.

     1955-1956 இரண்டு ஆண்டுகளிலும் தொடர்ந்து டாக்டர் ஆர்.கே. சண்முகம் செட்டியார் ஆராய்ச்சிப் பரிசினைப் பெற்றார். மேலும், திருக்குறள் அமைச்சியல், மணிமேகலை எனும் தலைப்புகளில் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எழுதிப் பாராட்டினைப் பெற்றார்.

     1955-இல் குறுந்தொகை விளக்கம் என்ற நூலைத் திறனாய்வு செய்து எழுதிய கட்டுரைப் போட்டியில் மகாவித்துவான் ஆர். இராகவையங்கார் ஆராய்ச்சிப் பரிசினை வென்றார். அதே ஆண்டில் நடைபெற்ற திருக்குறள் போட்டியில் தங்கப் பதக்கம் வென்றார்.

    1956-ஆம் ஆண்டில் திருச்சி சிந்தனைக் குழுவினர் நடத்திய திருவள்ளுவர் உருவக் காட்சிப் போட்டியில் நூறு பக்கத்துக்குமேல் ஆய்வுக் கட்டுரை எழுதி முதல் பரிசு 100 ரூபாயும் ஒரு சவரன் தங்கப் பதக்கமும் பெற்றார்.

    இவ்வாறு படிக்கும்போதும் பணியாற்றும்போதும் பல்வேறு பரிசுகளையும் பாராட்டுகளையும் பெற்ற பெருமைக்குரியவர் ஆனார்.

    புகழ் பெற்ற நண்பர்களுடனான தொடர்பு

    குமரிஅனந்தன், தமிழறிஞர் ச.அகத்தியலிங்கம், வேலூர் வேலம்மையார் போன்றோருடன் படித்த பெருமைக்குரியவர். கவிஞர் சிற்பி பாலசுப்பிரமணியம், தமிழ்ப் பேராசிரியர் பெ.வரதராசன், டாக்டர் சோ.ந. கந்தசாமி போன்றோரிடம் தோழமை கொண்டவர்.

    மு.ச.சிவத்தின் பொன்மொழி

    “படியாத நாளெல்லாம் பிறவாநாளே”
    “படியாமல் ஒருநாளும் படுக்கவேண்டா”

    ஒரு நாளில் 24 மணிநேரம்தான் இருக்கிறது என்று வருத்தமுற்றவர். 1959-இல் திருமணம் செய்து கொண்டவர். குடும்பத்தைவிடப் புத்தகமே உலகம் என்று கல்விசார் நிலைக்கே முதலிடம் கொடுத்து வாழ்ந்துள்ளார்.

    ஆசிரியர்! நூலகர்! பன்மொழிப் புலவர்!

    கோவை அரசினர் கலைக்கல்லூரியில் ஓராண்டு ஆசிரியராகப் பணியாற்றியுள்ளார். நூல் பசி! அறிவு பசி! என்று வாழ்ந்தவருக்குச்  சென்னைக் கீழ்திசைச் சுவடி நூலகத்தில் நூலகர் பணி கிடைக்கவே மகிழ்வோடு பணியாற்றிட முனைந்தார். வேலை பார்த்துக்கொண்டே மாலை நேரங்களில் பிரெங்சு, இந்தி, வடமொழி, தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம் முதலிய மொழிகளைக் கற்றுத் தேர்வு எழுதி தேர்ச்சியும் பெற்றார்.

     பதிப்பும் அகராதித் தொகுப்பும்

    சைவசித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகத்தில் பதிப்பாசிரியராகப் பணியில் சேர்ந்து பதிப்பித்தல், அச்சுப்பிழை திருத்தல், கட்டுரைகள், நூல்கள் எழுதுதல், அகராதிகள் தொகுத்தல், மொழிபெயர்த்தல் போன்றவற்றைக் கற்றுக்கொண்டதோடு நில்லாமல் செயலாக்கப்படுத்தவும் முனைந்தார்.

     “A SHORT  ACCOUNT  OF  SANGAM  LITERATURE”  எனும் ஆங்கில நூலினை 1961இல் எழுதி வெளியிட்டுள்ளார். இருபது ஆண்டுகளாக அகராதிப் பணியில் தம்மை முழுதும் அர்ப்பணித்துப் பல்வேறு அகராதி நூல்களைத் தொகுத்து வெளியிட்ட பெருமைக்குரியவர். அவை,

    1. அடுக்குமொழி அகராதி
    2. ஒலிக்குறிப்பு அகராதி
    3. ஒருபொருட் பன்மொழி அகராதி
    4. ஐம்பொறி அகராதி
    5. கருத்துக்களஞ்சியம்
    6. மன அகராதி
    7. பல பொருள் அகராதி
    8;. காரணப்பெயர் அகராதி
    9. பெண்மைச்செல்வம்
    10. பெண்ணோவியம்
    11. எதுகை இன்பம்
    12. அழகுத்தொடர் அகராதி
    13. தமிழின் அழகுகள்
    14. நயமொழி அகராதி
    15. அகப்பொருள் அகராதி
    16. இலக்கியச் சொல்லகராதி
    17. இலக்கியச் சொற்றொடர் அகராதி
    18. உவமை அகராதி
    19. உருவக அகராதி
    20. தொடர் அகராதி

    இவ்வாறு 150க்கும் மேற்பட்ட நூல்களை இயற்றித் தமிழுக்கும் தமிழனுக்கும் பெரும் புகழினைத் தேடித்தந்துள்ளார்.

    வெளிநாட்டவரின் பாராட்டு

    1972இல் அமெரிக்கக் கவிஞர் எட்வர்டு லூடர்சு  தலைமையில் ஐத்ராபாத் அமெரிக்க ஆய்வுக்கழகத்தில் நடந்த கருத்தரங்கில் வால்ட் விட்மனின் கவிதைச் சிறப்பினை ஒருமணி நேரம் ஆங்கிலத்தில் சொற்பொழிவாற்றிய பெருமைக்குரிய மாண்பாளர். மேலும், யுகோஸ்லோவியா நாட்டுத் தமிழறிஞர் கமில் சுவலபில் இவரது அகராதித் தொகுப்பினைப் பார்த்துப் பாராட்டியுள்ளார். அதுமட்டுமல்லாது, எண்ணற்ற ஆங்கில நூல்கள், 25க்கும் மேற்பட்ட ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளை ஆங்கிலத்திலும் தமிழிலும் எழுதிப் பல்வேறு அறிஞர்களின் பாராட்டுக்களையும் பெற்றுள்ளார்.

    “இலக்கியங்களை உணருவதற்குக் கருவியாக இருப்பதுடன் தானே இலக்கியமாகத் திகழும் சிறப்பினைப் பெற்றது அகராதி” என்பதை உலகுக்கு உணர்த்தியவர் மு.ச.சிவம் என்றால் மிகையாகாது! இவரது படைப்புகள் ஆய்வு மாணவர்களுக்கு ஆய்வுக்குரிய களமாகும். இவரது ஒவ்வொரு படைப்பினையும்  தனி ஆய்வுத் தலைப்பாகக் கொண்டு ஆய்வு செய்யலாம். மேலும் இன்றைய இளைய சமுதாயத்திற்கு இவரது படைப்புகள் ஒரு வழிகாட்டியாய் அமையும் என்பது திண்ணமே!

    *****

    பார்வை நூல் 

    பன்மொழிப் புலவர் மு.ச.சிவம் வாழ்க்கைக் குறிப்புகளும் தமிழுக்குச் செய்த ஆக்கப் பணிகளும், புலவர் இரா. வடிவேலன், முத்துநாராயணன் அச்சகம், ஈரோடு, முதற்பதிப்பு 1980.

     

    Share
  • எனது முதல் ரத்த தானம்

    எனது முதல் ரத்த தானம்

    சாமிநாதன் ராம்பிரகாஷ்

    நான் தனியார் மருத்துவமனையில் பணியாற்றிக்கொண்டிருந்த காலம் அது. அப்போது எனக்கு ரத்த தானம் என்றால் என்னவென்றே தெரியாது. என்னுடைய வேலை, டெலிபோன் ஆப்பரேட்டர். அதாவது வருகின்ற தொலைபேசி அழைப்புகளை ஏற்பது, பதில் சொல்வது.

    நான் சென்னை பல்கலைக்கழகத்தில் பிபிஏ இரண்டாம் ஆண்டு அஞ்சல் வழியில் படித்துக்கொண்டிருந்தேன். என்னுடைய உடனடி மேலாளர் டான்பாஸ்கோ, எனக்காகவே ஒரு மாதம் முழுவதும் இரவுப் பணி (நைட் டூட்டி) போட்டுவிட்டார். ஏனென்றால் அப்போதுதான் நான் ஓரளவாவது வரவிருக்கும் தேர்விற்குப் படிக்க முடியும் என்று.

    ஆனால் இரண்டு வாரம் கழித்துச் சிற்சில உடல் உபாதைகள் வர ஆரம்பித்தன. நல்ல நீண்ட உறக்கத்தின் அருமை, அப்போதுதான் எனக்கு நன்றாகப் புரிந்தது…!

    இப்படி இருக்கையில் ஒருநாள், இரவுப் பணி செய்துகொண்டிருக்கும் போது… ரத்த வங்கியில் பணியாற்றும் சகோதரி, எனக்கு அருகில் நின்றுகொண்டு ஓர் உதவி என்று செய்கையால் கூறினார். நான் தொலைபேசி இணைப்புகளைத் துண்டித்துவிட்டு, என்ன என்று சாவகாசமாகக் கேட்டேன். ஒரு 18 வயதுச் சிறுவன் அடிபட்டுக் கிடக்கிறான். அவனுக்கு உடனே ரத்தம் தேவை என்றார்.

    நான் இதற்கு முன் இரத்தம் கொடுத்ததில்லை என்று சற்று பதற.. ஒரு பிரச்சனையும் இல்லை பிரதர். ஒன்னும் ஆகாது. பயப்பட வேண்டாம் என்று கூறி என்னுடைய இரத்தப் பிரிவைக் கேட்டார். நான் ஓ பாசிடிவ் என்று கூறியவுடன், அவர்கள் முகத்தில் அப்படி ஒரு சந்தோஷம். ரொம்ப தேங்க்ஸ் பிரதர் என்று கூறிவிட்டு, என்னுடைய HODக்கும் அவரே போன் செய்து இந்த மாதிரி விஷயத்தை எடுத்துக் கூறினார்.

    எனது HODயும் உடனே எனக்கு போன் செய்து… ராம்பிரகாஷ் நீங்க போய் ரத்தம் கொடுத்துட்டு வாங்க. ஒன்னும் பிரச்சினை இல்ல என்று சொல்லிட்டார். எனக்கு இரட்டிப்பு சந்தோஷம். வேலையும் பார்க்க வேண்டாம். நல்லா நிம்மதியாகத் தூங்கி ரெஸ்ட் எடுத்து ஓப்பி அடிச்சு விட்டு… காலை வீட்டுக்கு போயி… இன்னும் நல்லா தூங்கி எழுந்து நல்லா படிச்சுவிடலாம் அப்படின்னு என்னுடைய மனம் குறுக்குப் புத்தியில் பயங்கர வேகமாக வேலை செய்தது.

    முதலில் என்னுடைய ரத்த மாதிரி பரிசோதிக்கப்பட்டது. பிறகு ரத்தம் கொடுப்பதற்கு ஏற்றது தானா எனப் பார்க்கும் (இந்த ஹீமோகுளோபின் போன்ற) அடிப்படைப் பரிசோதனைகள் செய்யப்பட்டன. பிறகு, என்னைப் படுக்க வைத்து, கையில் ஒரு ஸ்மைலி பந்தைக் கொடுத்துவிட்டார்கள். எனக்கு என்ன நடக்கிறது என்றே புரியவில்லை. ரத்தம் எடுக்கும் போது மிக மிக மெலிதாக ஒரு வலி தெரிந்தது. அவ்வளவுதான…

    அதற்கப்புறம் 350 மில்லி உடம்பிலிருந்து போனது எனக்குத் தெரியவே இல்லை. மிகவும் பதற்றத்துடன்தான் இருந்தேன். ஆனால் ரத்தம் கொடுத்துவிட்டு, நான் நினைத்தது எதுவுமே நடக்கவில்லை.

    மிக மிகச் சுறுசுறுப்பாக உணர்ந்தேன். சற்று நேரம் தூங்கலாம் என்று நினைத்ததெல்லாம் நடக்கவே இல்லை. மிகவும் சுறுசுறுப்பாகவும் இருந்தேன். அப்படி ஒரு எனர்ஜி எனக்குள் வந்தது!

    அவர்கள் கொடுத்த ஜூஸ், பிஸ்கட் எல்லாம் சைக்காலஜி ஆறுதல் தான் என்பது நன்றாகப் புரிந்தது. அன்று முதல் வருடத்திற்கு இரண்டு முறை ரத்தம் கொடுத்து வருகிறேன்.

    நாம் கொடுக்கும் ரத்தம், கண்டிப்பாக மற்றவர்களுக்குப் பயன்படும். அதை அவர்கள் மூன்றாகப் பிரித்து, தேவையானதைக் கொடுத்துவிடுவார்கள். அதுமட்டுமல்லாமல் நமக்கும் மிகுந்த பலனளிக்கக் கூடியது.

    அதனால் வருடத்திற்கு ஒரு முறையாவது ரத்த தானம் செய்வோம். நாமும் ஆரோக்கியமாக இருந்து, நம்மால் பிறருக்குக் கிடைக்கும் உதவியை நினைத்துப் பெருமிதம் அடைவோம்.

    Share
  • எல்லீசர் என்னும் நல்லறிஞர்!

    எல்லீசர் என்னும் நல்லறிஞர்!

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    கிறித்தவ மதத்தைப் பரப்பவும், வாணிகம் செய்யவும் ஐரோப்பாவிலிருந்து இந்தியாவுக்கு வந்த மேனாட்டார் மெல்ல மெல்ல இந்தியாவையே தங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்ததும், அதனால் அடிமைத்தளையில் சிக்கிய இந்தியா பல்லாண்டுகாலப் போராட்டத்துக்குப் பின்பே விடுதலைக் காற்றைச் சுவாசித்ததும் நாமறிந்தவையே. அந்நியரிடம் நாம் அடிமைப்பட்டதில் நமக்குப் பெருமை ஏதுமில்லை என்றபோதும், அவர்கள் ஆட்சியில்தான் சில நல்ல சமூக மாற்றங்களை இந்தியா சந்தித்தது என்பதையும் மறுப்பதற்கில்லை.

    ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட கல்விமுறை, அனைவருக்கும் பொதுவான மருத்துவ வசதிகள் போன்றவை வெள்ளையர் ஆட்சியின் கொடைகள். அச்சு எந்திரத்தின் வருகையும்கூட அவர்களால் நமக்கு ஏற்பட்ட நன்மையே. அதன்பயனாய்க் கிறித்தவ மதபோதனை நூல்கள் மட்டுமல்லாது,  ஓலைச்சுவடிகளிலே கவனிப்பாரற்று உறங்கிக் கிடந்த பல பழந்தமிழ் நூல்களும் புத்துயிர்பெற்று அச்சுவாகனமேறி தமிழ்கூறு நல்லுலகுக்குப் புத்தொளி ஊட்டின எனில் மிகையில்லை.

    மதபோதகர்களேயன்றி ஆங்கிலேய அரசில் அதிகாரிகளாகப் பணியாற்றிய வெள்ளையர்களும் நம் தமிழை ஆர்வத்தோடு கற்று  தமிழ்த்தொண்டாற்றிய வியத்தகு செயல்களும் தமிழ்மண்ணில் நிகழ்ந்திருக்கின்றன. அவர்களில் குறிப்பிடத்தக்க ஒருவர்தாம் பிரான்சிஸ் வைட் எல்லிஸ் (Francis Whyte Ellis) எனும் ஆங்கிலேய அதிகாரி. அவரது தமிழ்ப்பணிகள் குறித்துச் சிந்திப்பதே இக்கட்டுரையின் நோக்கம்.

    1777-இல் இங்கிலாந்தில் பிறந்த பிரான்சிஸ் வைட் எல்லிஸ், எப்பொருளையும் ஆய்ந்து மெய்ப்பொருள் காண்பதில் ஆர்வமுடையவர்.  ஆங்கில நாட்டு அரசியலாளர்கள் அவரைச் சென்னை நிலவரி மன்றத்தின் செயலாளராக (secretary of revenue board) முதலில் நியமித்தனர். எட்டு ஆண்டுகள் அப்பணியில் இருந்தார் எல்லிஸ். அப்போது நிலவுரிமை குறித்த விவரங்களையெல்லாம் தெளிவுறக் கற்ற அவர், நிலவுடைமையாளருக்குரிய உரிமைகள், கடமைகள் முதலியவற்றைச் சென்னை அரசியலாளர்களுக்குத் தெளிவுற உணர்த்தினார். ’மிராசு முறை’ குறித்து அவரெழுதிய நூல் இன்றும் ஆதார நூலாகக் கொள்ளப்படுகின்றது.

    படிப்படியாகத் தம் பதவிகளில் உயர்ந்த எல்லிஸ், பத்தாண்டுகள் சென்னையின் கலெக்டராகப் பணியாற்றியிருக்கிறார். இந்திய மொழிகளைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் எனும் ஆவல் அப்போது அவருக்கு ஏற்படவே, நல்லாசிரியர்களின் துணையோடு வடமொழியும் தென்மொழியும் பயின்றார். தென்னக மொழிகளில் தமிழின் செம்மையும் தொன்மையும் அவரைப் பெரிதும் கவரவே சென்னையின் சிறந்த தமிழ்ப்புலவர்களாக அப்போது திகழ்ந்துவந்த சாமிநாதப் பிள்ளை, இராமச்சந்திரக் கவிராயர் ஆகியோரின் உதவியோடு ஏட்டுச்சுவடிகளில் இருந்த தமிழ்நூல்களையெல்லாம் ஆர்வத்தோடு கற்றார்.

    தமிழ்பால் கொண்ட ஈடுபாட்டால் எல்லிஸ் என்ற தம் பெயரை ’எல்லீசன்’ என்று மாற்றிக்கொண்டார் என்பதை அறியும்போது நமக்கு வியப்பு ஏற்படுகின்றது.

    வள்ளுவப் பேராசானின் திருக்குறளை அச்சேற்றிய முன்னோடிகளில் ஒருவராகவும் எல்லீசர் திகழ்கின்றார். ஆம், ஜார்ஜ் ஹேரிங்டன் (George Harrington) என்ற வெள்ளைக்கார அதிகாரியிடம் சமையற்காரராகப் பணியாற்றிய அயோத்திதாச பண்டிதரின் பாட்டனாரான கந்தப்பன் என்பவர் தம்மிடம் ஓலைச்சுவடிகளாக இருந்த திருக்குறளையும், நாலடியாரையும், அருந்தமிழ்ச் சுவடிகளைச் சேகரிப்பதிலும் பாதுகாப்பதிலும் ஆர்வமுடைய, எல்லீசரிடம் தந்திருக்கின்றார்.

    ஓலைச்சுவடியில் இருந்த வள்ளுவத்தைக் கற்று அதில் உள்ளம் பறிகொடுத்த எல்லீசர், பழந்தமிழின் பண்புகளைப் பளிங்குபோல் காட்டும் திருக்குறளை மேனாட்டாரும் அறிந்து பயனுறவேண்டும் என்று விரும்பி அதற்கு ஆங்கிலத்தில் விளக்கமான விரிவுரை ஒன்று எழுதத் தொடங்கினார். ஆனால் அப்பணி முற்றுப்பெறாது போயிற்று. அறத்துப்பாலின் சில அதிகாரங்களுக்கு மட்டுமே அவர் வரைந்திருந்த அவ்வுரையில் புறநானூறு, நாலடியார், சீவக சிந்தாமணி, பாரதம், பிரபுலிங்கலீலை முதலான பல தமிழ் நூல்களின் பாடல்களை அவர் எடுத்தாண்டிருப்பது அவரின் ஆழங்காற்பட்ட தமிழ்புலமைக்குச் சான்றாகின்றது.

    எல்லீசர் வெளியிட்ட குறள் பதிப்பிலும் சில குறைகள் இல்லாமல் இல்லை. அவற்றை அயோத்திதாச பண்டிதரே வெளிப்படுத்தியிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது. திருக்குறள், நாலடியார் ஓலைப் பிரதிகள் அச்சில் வந்தபொழுது அறத்துப்பாலிலுள்ள சில குறட்பாக்களைப் பொருட்பாலில் சேர்த்தும், சில குறட்பாக்களின் சொற்களை தம் விருப்பத்திற்கிணங்க எல்லீசர் மாற்றியும் வெளியிட்டிருந்ததைக் கண்ட அயோத்திதாச பண்டிதரின் பாட்டனார், இவ்வாறு மாற்றங்கள் செய்தது ஏன் என்று எல்லீசருக்குக் கடிதம் எழுதிக் கேட்டதற்கு மறுமொழி ஏதும் அவரிடமிருந்து வரவில்லை என்கிறார் பண்டிதர்.

    ”தக்கார் தகவிலர் என்பது அவரவர்
    எச்சத்தாற் காணப் படும்”
    என்ற குறட்பாவின் இரண்டாவது அடியை எதுகை நோக்கி ’மக்களால் காணப்படும்’ என்று எல்லீசர் மாற்றியதாகவும் அதற்கு அப்போதே தமிழறிஞர்களிடமிருந்து கண்டனம் எழுந்ததாகவும் ஒரு செவிவழிச் செய்தி உண்டு.

    அயோத்திதாச பண்டிதர் கூறும் கருத்தை இச்செய்தியோடு ஒப்பவைத்துப் பார்க்கும்போது, எல்லீசர் தம் விருப்பப்படி இவ்வாறு சில திருத்தங்கள் செய்திருப்பது உண்மையாகவே இருக்கக்கூடும் என்றே தோன்றுகின்றது. இவற்றை ஆதாரபூர்வமாக  உறுதிப்படுத்த எல்லீசரின் திருக்குறள் உரை நமக்குத் தேவை.

    விமரிசனத்துக்குரிய இவைபோன்ற சில செயல்களை எல்லீசர் செய்திருந்தாலும், குறள்மீது அவர் கொண்டிருந்த பற்று அளப்பரியது என்பதை விளக்கும் வகையில் இரு அரிய கல்வெட்டுகள் கிடைத்துள்ளன. சென்னை நகரில் 1818-இல் கடும் குடிநீர் பஞ்சம் ஏற்பட்டவேளையில் அப்போதைய  சென்னைக் கலெக்டராகப் பணியில் இருந்த  எல்லீசர், பெருமுயற்சி செய்து நகரின் 27 இடங்களில் குடிநீர்க் கிணறுகளைத் தோண்ட ஏற்பாடுகள் செய்திருக்கின்றார். அக்கிணறுகளில் ஒன்று இராயப்பேட்டை பெரியபாளையத்தம்மன் கோயிலில் இன்றும் உள்ளது. அக்கிணற்றின் கைப்பிடிச் சுவரில் பதிக்கப்பட்டிருந்த ஒரு கல்லில், 1818-ஆம் ஆண்டில் ஒரு நீண்ட கல்வெட்டை வெட்டியிருக்கின்றார் எல்லீசர். அக்கல்வெட்டு இப்பொழுது தமிழ்நாடு தொல்லியல் துறையின் மதுரை அருங்காட்சியகத்தில் உள்ளது.

    ”….சயங்கொண்ட தொண்டிய சாணுறு நாடெனும்
    ஆழியில் இழைத்த வழகுறு மாமணி
    குணகடல் முதலாகக் குடகடலளவு
    நெடுநிலந்தாழ நிமிர்ந்திடு சென்னப்
    பட்டணத்து எல்லீசன் என்பவன் யானே
    பண்டார காரிய பாரம் சுமக்கையில்
    புலவர்கள் பெருமான் மயிலையம்பதியான்
    தெய்வப் புலமை திருவள்ளுவனார்
    திருக்குறள்தன்னில் திருவுளம் பற்றிய
    “இருபுனலும் வாய்ந்த மலையும் வருபுனலும்
    வல்லரணும் நாட்டிற் குறுப்பு”
    என்பதின் பொருளை என்னுள் ஆய்ந்து…”
    என்று செல்கின்றது அக்கல்வெட்டு.

    அதே காலகட்டத்தில் எல்லீசர் சென்னப்பட்டணத்துப் பண்டார காரியங்களைப் பார்க்கும் பாரத்தையும் தாங்கியிருந்தமையை இதன்மூலம் அறியமுடிகின்றது.

    மற்றொரு கல்வெட்டு திண்டுக்கல் நகரில் உள்ள எல்லீசரின் கல்லறையின் மீது பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. அதில்,

     “எல்லீசன் என்னும் இயற்பெயருடையோன்”
    ‘….திருவள்ளுவப் பெயர்த் தெய்வம் செப்பி
    அருள்குறள் நூலுள் அறப்பாலினுக்குத்
    தங்குபல நூலுதாரணக் கடலைப் பெய்து
    இங்கி லீசுதனில் இணங்க மொழிபெயர்த்தோன்….
    ‘

    என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

    இதன்வாயிலாய் திருக்குறளின் அறத்துப்பாலுக்கு எல்லீசர் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு செய்த செயல் உறுதிப்படுகின்றது.

    அத்தோடு, தம் பொறுப்பிலிருந்த அரசாங்கத் தங்க சாலையில் திருவள்ளுவரின் உருவத்தை வெள்ளை அரசாங்கத்தின் பெரிய தங்க நாணயமான இரட்டை வராகனில் பொறித்த பெருமைக்குரியவராகவும் எல்லீசர் திகழ்ந்திருக்கின்றார் என்ற செய்தியை கல்வெட்டாய்வாளர் ஐராவதம் மகாதேவன் அவர்கள் கண்டு சொல்லியிருக்கின்றார்.

    அந்த நாணயத்தில் ஒரு சமண முனிவராகத் தலையில் குடையுடன் காட்சிதருகின்றார் வள்ளுவர்.

    தமிழில் செய்யுள் இயற்றும் அளவுக்கு எல்லீசருக்குப் பயிற்சி இருந்தது என்பதற்கு மேற்கண்ட கல்வெட்டுச் செய்திகளே தக்க சான்றுகளாகத் திகழ்கின்றன. இவையல்லாமல் ’நமசிவாயம்’ என்ற ஐந்தெழுத்து மந்திரம் பற்றி எல்லீசர் ஐந்து பாடல்கள் இயற்றியிருப்பதாகக் குறிப்பிடுகின்ற சொல்லின் செல்வர் ரா.பி. சேதுப்பிள்ளை அவர்கள், எல்லீசர் இயற்றிய பாடலையும் அதன் பொருளையும் நமக்கு அறியத் தருகின்றார்.

    ”சிற்றிறைவர் இவ்வுலகுள் சிறியோரின் சிறுபொருளில்
    வற்றிறையை வாங்குவரே வல்லமையும் மகிழ்ச்சியுள்ள
    பற்றிறைவன் நீ திறையை வாங்காயே ஆனதினால்
    சொற்றிறையை விட்டு உட்டிறையைச் சொரிவேனே நமசிவாய”

    என்பது அப்பாடல்.

    இதன் பொருள்: சர்வ வல்லமையுள்ள தெய்வமே! பேரானந்த வடிவாயப் பெருமானே! பரந்த உலமெல்லாம் பற்றியாளும் பரமனே! இம்மண்ணுலகத்தை ஆளும் சிற்றரசர்கள் தம் குடிகளைக் கண்டித்தும் தண்டித்தும் வரிப்பணம் (திறை) வாங்குவர். ஆனால் அரசர்க்கெல்லாம் அரசனாக விளங்கும் நீயோ ஒன்றையும் திறையாகப் பெறுதல் இல்லை. ஆதலால் வாக்காலே திறையளக்கும் வழக்கத்தைவிட்டு, என் உள்ளத்தில் ஊறி எழுகின்ற அன்பினையே உன் திருவடியில் காணிக்கையாய்ச் சொரிகின்றேன்.”

    தென்னிந்திய மொழிகளையும் பிற இந்திய மொழிகளையும் ஆங்கிலேய நிர்வாக அதிகாரிகளுக்குப் பயிற்றுவிப்பதற்காக 1812-இல் புனித ஜார்ஜ் கோட்டைக் கல்லூரியை (the College of Fort St. George) நிறுவினார் எல்லீசர். ‘சென்னைக் கல்விச் சங்கம்’ என்று தமிழில் அறியப்பட்ட அக்கல்லூரியே எல்லீசரின் மொழி ஆய்வுகளுக்குக் களமாக விளங்கிற்று.

    1814-ஆம் ஆண்டிலேயே தெலுங்கு மொழியானது தமிழின் ‘உடன்பிறப்பு’ (sister language) என்று குறிப்பிட்டிருக்கிறார் எல்லீசர். 1816-இல் காம்பெல் (Alexandar Duncan Campbell) எழுதிய தெலுங்கு இலக்கண நூலுக்கு முன்னுரையாக எல்லீசர் எழுதிய விரிவான ஆய்வுரையில், தெலுங்குக்கும் சமஸ்கிருதத்திற்கும் குடி உறவில்லை என்பதையும், தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம், துளு முதலானவை திராவிட மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவை என்றும், வெறும் சொற்கள் அளவிலான கொள்வினையே சமஸ்கிருதத்துடன் அவற்றுக்கு உண்டு என்பதையும் நிறுவிக் காட்டியிருக்கின்றார்.

    1856-இல் கால்டுவெல் (Robert Caldwell) எழுதி வெளியிட்ட ‘திராவிட மொழிகளின் ஒப்பிலக்கணம்’ (A Comparative Grammar of the Dravidian or South-Indian family of languages) என்ற ஆய்வு நூலுக்கு நாற்பதாண்டுகளுக்கு முன்னரே, 1816-இல், திராவிட மொழிகளின் தொன்மையை, வடமொழிச் சார்பில்லா அவற்றின் தனித்தன்மையை முதன்முதலில் அறிந்து வெளிப்படுத்தியவர் எல்லீசரே என்பது தமிழறிஞர் உலகம் அறிய வேண்டிய அரிய செய்தியாகும். எல்லீசரின் இந்தக் கருத்தாக்கமே கால்டுவெல்லின் நூலில் முழு மலர்ச்சியும் விரிவும் கொள்கின்றது.

    தமிழ் மொழியின் செம்மையையும் தொன்மையையும் குறித்துப் பல ஆராய்ச்சிக் குறிப்புகள் எழுதி வைத்திருந்தார் எல்லீசர். எனினும் அவற்றை முறையாக வகுத்தும் தொகுத்தும் நூல் வடிவத்தில் எழுதுமுன் முத்தமிழ் வளர்த்த மதுரை மாநகரைக் கண்ணாரக் கண்டுவர விரும்பி அலுவலகத்தில் விடுப்புப்பெற்று மதுரைக்குச் சென்றார். அங்குக் கலெக்டராயிருந்த ‘பெற்றி’ (Rous Petrie) என்பவருடைய மாளிகையில் விருந்தினராய்த் தங்கி மதுரை மாநகரைச் சுற்றிப் பார்த்தார்.

    ”புலவர் நாவில் பொருந்திய பூங்கொடி
    வையை என்ற பொய்யாக் குலக்கொடி”
    (சிலம்பு -புறஞ்சேரி இறுத்த காதை: 169-170)

    என்று இளங்கோவடிகள் பாராட்டிய வையை ஆற்றின் கரையில் அமைந்த அழகிய நகரம் இதுவன்றோ என்று விம்மிதமுற்றார்.  இங்ஙனம் மதுரையம்பதியைக் கண்டு புதியதோர் ஊக்கமுற்ற எல்லீசர் ஒருநாள் இராமநாதபுரத்தைக் காணச் சென்றார். அங்குத் தாயுமானவர் சமாதி அடைந்த இடத்தைக் கண்டு நெஞ்சுருகி நின்றார். பின்பு அவ்வூரில் காணத்தக்க இடங்களையெல்லாம் கண்டு நண்பகலில் தம் இருப்பிடம் திரும்பி உணவருந்தினார். அவ்வுணவில் கலந்திருந்த நஞ்சால் துயருற்று உயிர் துறந்தார் என்ற செய்தி நம் இதயத்தைப் பிளப்பதாய் இருக்கின்றது.

    சென்னையிலும் மதுரையிலும் இருந்த அவர் உடைமைகளை அரசாங்கத்தார் நியமித்த அதிகாரி ஒருவர் ஏலமிட்டார். மதுரைக் கலெக்டர் பெற்றியின் பங்களாவில் எல்லீசரின் ஆராய்ச்சிக் குறிப்பமைந்த பொதிகள் ஓர் அறையில் குவிந்திருந்தன. அத்தமிழ்ப் பொதிகளை அரசாங்க அதிகாரி ஏலம் கூறினார். இதில் வேதனை யாதெனில்… பாண்டியர் தமிழ்வளர்த்த அப்பழம்பதியில் அத்தமிழ்ப் பொதிகளைத் தீண்டுவார் யாருமில்லை. பெற்றியின் பங்களாவில் எடுப்பாரும் படிப்பாருமின்றி அவலமாய்க் கிடந்த எல்லீசரின் ஆராய்ச்சித் தாள்களை பெற்றியின் பணியாட்கள் பலநாள் அடுப்பெரித்துக் காலி செய்தனாராம்.

    ”யாரறிவார் தமிழருமை யென்கின் றேன்என்
    அறிவீனம் அன்றோஉன் மதுரை மூதூர்
    நீரறியும் நெருப்பறியும்…”
    என்ற பரஞ்சோதி முனிவரின் வாக்கு எல்லீசர் விஷயத்தில் மெய்யானது வருந்தத்தக்கதே!

    ஓர் ஆங்கிலேயர் நம் தாய்த்தமிழைப் பெரிதும் நேசித்து அருந்தொண்டுகள் பல புரிந்திருக்கின்றார். மேலும் பல தொண்டுகள் புரிய வேண்டும் எனும் ஆவல் கொண்டிருந்த வேளையில் எதிர்பாராதவிதமாக அகால மரணமடைந்தார் என்பதை அறியும்போது அவரது தமிழார்வம் குறித்து மகிழ்ச்சியும், அவல மரணம் குறித்து வருத்தமும் ஒருங்கே ஏற்படுகின்றன. அந்த நல்லறிஞரை, சென்னை மக்களுக்குத் தொண்டாற்றிய சிறந்த மாவட்ட ஆட்சியரை என்றும் நெஞ்சில்நிறுத்திப் போற்றுவோம்!

    **********

    கட்டுரைக்குத் துணைநின்றவை:

    1. https://en.wikipedia.org/wiki/Francis_Whyte_Ellis

    2. http://www.varalaaru.com/design/article.aspx?ArticleID=539

    3. கிருஸ்துவத் தமிழ்த் தொண்டர் – ரா.பி. சேதுப்பிள்ளை, பி.ஏ., பி.எல்., எஸ்.ஆர். சுப்பிரமணியப் பிள்ளை பப்ளிஷர்ஸ் – திருநெல்வேலி.

    4. http://www.varalaaru.com/design/article.aspx?ArticleID=539

     

    Share
  • நூல் அறிமுகம் – ‘ஈழத்துச் சிறுகதைக் களஞ்சியம் – 1950 வரை’ (தொகுதி 01)

    நூல் அறிமுகம் – ‘ஈழத்துச் சிறுகதைக் களஞ்சியம் – 1950 வரை’ (தொகுதி 01)

    எம். ரிஷான் ஷெரீப்
    mrishansh@gmail.com

    ‘ஈழத்துச் சிறுகதைக் களஞ்சியம் – 1950 வரை (தொகுதி 01)’ எனும் தொகுப்பை அண்மையில் கிடைக்கப் பெற்றேன். மிகவும் அருமையானதும், காத்திரமானதும், கனதியானதுமான ஒரு தொகுப்பு நூல் இது.

    ஈழ இலக்கியவாதிகள் சி.ரமேஷ், கு.றஜீபன், சு.ஸ்ரீகுமரன் (இயல்வாணன்), இ.இராஜேஸ்கண்ணன் ஆகிய நால்வர் ஒன்றிணைந்து ஏழு தசாப்தங்களுக்கு முந்தைய ஈழச் சிறுகதைகளைத் தேடிச் சேகரித்து, ஒரு முழுமையான தொகுப்பாக்கித் தந்திருக்கிறார்கள். இலங்கைத் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் ஒரு பொக்கிஷமான இத் தொகுப்பை வடக்கு மாகாணத்தின் ‘பண்பாட்டலுவல்கள் திணைக்களம், கல்வி, பண்பாட்டலுவல்கள், விளையாட்டுத் துறை மற்றும் இளைஞர் விவகார அமைச்சு’ வெளியிட்டிருக்கிறது.

    இத்தொகுப்புக்கான நீண்ட பதிப்புரையை தொகுப்பாளர்களில் ஒருவரான கவிஞர் சி. ரமேஷ் எழுதியிருக்கிறார். தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ள ஒவ்வொரு சிறுகதைகள் குறித்தும், சிறுகதையாசிரியர்கள் குறித்தும் ஆழமான திறனாய்வுப் பார்வையில் மிகுந்த தேடலுடனும், அர்ப்பணிப்புடனும் ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு இக் கட்டுரை எழுதப்பட்டிருக்கிறது.

    இலங்கையில் ஏழு தசாப்தங்களுக்கு முன்பிருந்த மக்களின் வாழ்வியலையும், பாரம்பரியத்தையும் அந்த மண் வாசனையோடு பிரதிபலிக்கும் இச் சிறுகதைத் தொகுப்பு அனைவரும் வாசிக்க வேண்டியதும், பொக்கிஷமாகப் பாதுகாக்கப்பட வேண்டியதுமான ஒரு வரலாற்று ஆவணம் ஆகும். ஆயிரத்து நாற்பத்தெட்டுப் பக்கங்களைக் கொண்டுள்ள பாரியதும், அரியதுமான இச் சிறுகதைத் தொகுப்பு நூலை எமக்கும், வருங்கால சந்ததியினருக்குமாக அளித்துள்ள சி. ரமேஷ், கு. றஜீபன், சு. ஸ்ரீகுமரன் (இயல்வாணன்), இ. இராஜேஸ்கண்ணன் ஆகியோருக்கு மனமார்ந்த நன்றியும், பாராட்டுகளும் என்றென்றும் உரித்தாகும்.

    Share
  • ஒரு சதம் மட்டும் பத்தாது (A Century is not enough) – சவுரவ் கங்குலியின் சுயசரிதம்!

    ஒரு சதம் மட்டும் பத்தாது (A Century is not enough) – சவுரவ் கங்குலியின் சுயசரிதம்!

    சாமிநாதன் ராம்பிரகாஷ்

    சவுரவ் கங்குலி! கிட்டத்தட்ட 2008ஆம் ஆண்டே கிரிக்கெட்டில் இருந்து ஓய்வுபெற்றார். ஆனால் இன்றளவும் அவரை மறக்காத ஒரு பெரும் ரசிகர் பட்டாளமே உண்டு.

    “சச்சினின் சுயசரிதம் அவரின் வளர்ச்சியைப் பேசும். தோனியின் சுயசரிதம் அவரின் முன்னேற்றத்தை மட்டுமே பேசும். ஆனால் கங்குலியின் சரிதமோ, ஒட்டுமொத்த இந்திய அணியின் முன்னேற்றத்தையும் பேசும்“ – வீரேந்திர சேவாக்.

    “கங்குலி என்பது சாதாரண பெயர் அல்ல, அது ஒரு சென்சேஷன்! “ – கபில்தேவ்.

    “கங்குலி போன்ற ஓர், உயிர்ப்பான வெற்றியை மட்டுமே தேடும் கேப்டன் உங்கள் எதிரணியில் இருந்தால் அவரை மதித்தே ஆவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை” – ஸ்டீவ் வாக்.

    “இங்கு இன்னொரு சச்சின் கூட வரலாம் ஆனால் ஒரே ஒரு கங்குலி தான்” – சச்சின் டெண்டுல்கர்.

    இப்படி அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம். 1992ஆம் ஆண்டிலேயே இந்திய அணியின் ஆஸ்திரேலியா சுற்றுப்பயணத்தில் இடம்பெற்றார். ஆனால் கங்குலிக்கு வாய்ப்பு குறைவாகவே அமைந்தது. அதையும் சரியாகப் பயன்படுத்திக்கொள்ள முடியவில்லை. இந்திய அணியும் தோல்வியுற்றது. கங்குலி அணியில் இருந்து நீக்கப்பெற்றார் .

    அதன் பிறகு 1996ஆம் ஆண்டு தான் இங்கிலாந்துத் தொடரில் மீண்டும் அணியில் இடம் பெற்றார் . அந்த இடைப்பட்ட ஆண்டுகளை அவர் விவரித்த விதம், நேர்மறையான அணுகுமுறை, சாவல்களை எதிர்கொண்டது, ஏமாற்றம் அடைந்தது என அனைத்துமே வாழ்க்கைப் பாடமாக அமைந்துள்ளது.

    சாதாரணமாகவே கங்குலி எதற்கும் அஞ்சாமல் பேசுபவர், அதுவும் அவருடைய சுய சரிதம்… அவருக்கே உரிய தொனியில், கம்பீரத்துடன் அவரே நமக்கு அருகில் அமர்ந்து பேசுவது போல அமைந்துள்ளது. மைதானங்களை வர்ணிப்பது, வீரர்களுடனான உரையாடல், சொற்போர்கள் எனப் புத்தகம் மிகவும் சுவாரஸ்யமாக நகர்கிறது.

    இங்கிலாந்துத் தொடரில் சதங்களை அடித்தாலும், இந்திய அணியில் அவரின் இடத்தைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள அவர் பட்ட பாடுகள், பந்துவீச்சால் தப்பிய தருணங்கள், விமர்சனங்கள், நெருக்கடிகள் என அவரே கூறி இருப்பது ஒரு புது வித அனுபவம்.

    “நான் விளையாடும் போது, எனது இடம் நிரந்தரமா என்கிற கேள்வி ஓடிக்கொண்டே இருக்கும். அது சில நேரங்களில் எனது ஆட்டத்தையும் பாதித்தது. எனவே நான் கேப்டன் ஆனவுடன் எனது அணியின் புதிய வீரர்களுக்கு அத்தகைய உறுதியை அளித்தேன். அதன் விளைவாக, எந்த நெருக்கடியும் இல்லாமல் அவர்களின் இயல்பான ஆட்டத்தை வெளிப்படுத்தினர் வெற்றியும் பெற்றனர் “ – கங்குலி.

    இதைப் போன்ற எண்ணற்ற சுவாரசிய தகவல்களை இப்புத்தகத்தில் அடுக்கியுள்ளார். தசரா துர்கா பூஜை சமயத்தில் அவரின் ஓய்வு அறிவிப்பு வெளிவந்தது. அதை அவர் விவரித்த விதம் கவித்துவம்.

    கிரிக்கெட் பிடித்தால் கங்குலியை ரசிக்காமல் இருந்திருக்க வாய்ப்பே இல்லை!

    இப்புத்தகத்தை எனது பிறந்த நாள் பரிசாக அளித்த என் மனைவிக்கும் தம்பிக்கும் எப்படி நன்றி சொல்வதென்றே தெரியவில்லை!  மட்டற்ற மகிழ்ச்சி!!

    Share
  • சிலம்பொலி பரப்பிய செம்மல்!

    சிலம்பொலி பரப்பிய செம்மல்!

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    ”நெஞ்சையள்ளும் சிலப்பதிகாரம் என்றோர் மணியாரம் படைத்த தமிழ்நாடு” என்று சிலம்பின் பெருமையைப் புலப்படுத்தினார் மகாகவி பாரதி.

    சிலப்பதிகாரத்தை நினைக்கும்போதே இரண்டு சான்றோர்களின் பெயர்களும் உடனே நம் நினைவுக்கு வரும். அவர்களில் ஒருவர், சிலம்புச் செல்வர் ம.பொ.சிவஞானம் அவர்கள். மற்றொருவர், சிலம்பொலி சு. செல்லப்பன் அவர்கள். இவ்விருவரில் இரண்டாமவரான சிலம்பொலி செல்லப்பனாரின் வாழ்க்கையையும் தமிழுக்கு அவர் ஆற்றியிருக்கும் அரும்பணிகளையும் கருதுவதே இக்கட்டுரையின் நோக்கம்.

    தம்முடைய 22ஆம் அகவை தொடங்கி தாம் மண்ணுலகை விட்டகன்ற 91ஆம் அகவை வரை தமிழுக்காகத் தளராமல் உழைத்தவர்  செல்லப்பனார்.  நாமக்கல் மாவட்டம் சிவியாம்பாளையத்தில் 1928ஆம் ஆண்டு, செப்டம்பர் திங்கள் 24-ஆம் நாள் சுப்பராயன், பழனியம்மாள் இணையருக்கு மகனாய்ப் பிறந்தார் அவர். கணிதத்தில் பட்டம்பெற்றுக் கணித ஆசிரியராகத் தமது பணியைத் தொடங்கியவர், தமிழிலக்கியங்கள்மீது கொண்ட தணியாத காதலால், தமிழில் முனைவர்ப் பட்டம் பெற்றார்.

    கவிதையைப் பற்றிக் குறிப்பிடும் ஆங்கிலக் கவிஞரான வில்லியம் வேர்ட்ஸ்வொர்த் , “Poetry is the spontaneous overflow of powerful feelings” என்பார். ”மடைதிறந்த வெள்ளமென உள்ளத்து உணர்வுகளைச் சொற்களில் பாய்ச்சுவதே கவிதை” என்று கவிதைக்கு வேர்ட்ஸ்வொர்த் வகுத்தளித்த இலக்கணத்தைத் தம் சொற்பொழிவுகளிலும் சாத்தியமாக்கிக் காட்டியவர் செல்லப்பனார்.

    சிலப்பதிகாரம் எனும் தலைப்பில் 1953ஆம் ஆண்டு இராசிபுரம் இலக்கிய மன்ற விழாவில் செல்லப்பனார் ஆற்றிய பொழிவைக் கேட்டுப் பெரிதுவந்த சிறந்த தமிழறிஞரும் வழக்குரைஞரும் தம் பேச்சுத்திறத்தால் ’சொல்லின் செல்வர்’ எனும் பட்டம் பெற்றவருமான  ரா.பி. சேதுப்பிள்ளை அவர்கள் ’சிலம்பொலி’ என்னும் சிறப்புப் பெயரை செல்லப்பனாருக்குச் சூட்டி மகிழ்ந்தார்.

    சிலப்பதிகாரம் பற்றி முழுமையாய் ஆய்வுசெய்து ’சிலம்பொலி’ என்னும் தலைப்பில் 1975இல் ஆய்வு நூல் ஒன்றை வெளியிட்டார் செல்லப்பனார்.

    சிலம்புச் செல்வர் ம.பொ.சி. அவர்கள் இந்நூலுக்கு அளித்துள்ள முன்னுரையில்,

    ”கண்ணகி காப்பியம் தமிழினத்தின் தேசியச் சொத்து. அதை மக்கள் மத்தியில் பரப்ப அயராது பாடுபட்டுவரும் சிலம்பொலி செல்லப்பனாருக்கு என் வாழ்த்துகள். அன்பிலும் பண்பிலும் சிறந்தவராதலால் சிலம்பு பற்றிய இவரது பேச்சிலும் எழுத்திலும் அவை எதிரொலிக்கின்றன” என்று குறிப்பிட்டுப் பாராட்டியிருக்கின்றார்.

    கலைஞர் கருணாநிதி அவர்கள் அளித்த பாராட்டுரையில்,

    “அவர் இந்நூலை வெளியிட்ட பிறகு சிலம்பொலி செல்லப்பனாக ஆனவர் அல்லர்; அவர் சிலம்பொலி செல்லப்பனாகவே இருந்த காரணத்தால்தான் அவர் எழுதிய நூலுக்குச் சிலம்பொலி என்ற பெயர் வந்திருக்கிறது. இந்த நல்ல எழுத்தாளர், நல்ல ஆற்றலாளர், நல்ல தமிழ் வல்லுநர் வாழ்க வாழ்க என வாழ்த்துகிறேன்” எனக் குறிப்பிட்டிருக்கின்றார்.

    இளங்கோ அடிகள் அருளிய சிலப்பதிகாரம் மூலமும் தெளிவுரையும்,  சிலப்பதிகாரச் சிந்தனைகள், பெருங்குணத்துக் கண்ணகி ஆகியவை சிலம்பு குறித்துச் செல்லப்பனார் எழுதிய பிற நூல்களாகும்.

    மணிமேகலை தெளிவுரை என்ற தலைப்பில் மணிமேகலைக் காப்பியம் முழுமைக்கும் அருமையானதொரு தெளிவுரையை எழுதி வெளியிட்டுள்ள செல்லப்பனார், நல்ல குறுந்தொகையில் நானிலம், மலர்நீட்டம் (திருக்குறள் ஆய்வுக்கட்டுரைகள்), காப்பியக் கம்பரும் புரட்சிக் கவிஞரும், பெருங்கதை ஆராய்ச்சி, நெஞ்சை அள்ளும் சீறா (நான்கு தொகுதிகள்), மூன்றும் நான்கும் (திரிகடுகம் , நான்மணிக்கடிகை தெளிவுரை) உள்ளிட்ட ஆராய்ச்சி நூல்களை எழுதியுள்ளார்.

    1990-ஆம் ஆண்டு வடசென்னைத் தமிழ் வளர்ச்சிப் பேரவையின் சார்பில் பத்துப்பாட்டு நூல்களையும் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களையும் 18 கூட்டங்களில் தொடர் சொற்பொழிவுகளாக நிகழ்த்தியுள்ளார். இத்தொடர் சொற்பொழிவுகளிலிருந்து பத்துப்பாட்டு பற்றிய பேச்சுக்கள் தனியே தொகுக்கப்பட்டு, ‘சங்க இலக்கியத் தேன்’ என்ற தலைப்பில் மூன்று அரிய நூல்கள் வெளியிடப்பட்டுள்ளன.

    இந்த நூலுக்குப் பேராசிரியர் க. அன்பழகன் அவர்கள் அளித்துள்ள ஆய்வுரையில்,

    “இந்த நூலை முற்றும் படித்துச் சுவைத்த நான், சிலம்பொலியாரின் தேமதுர நயம் காட்டும் உரையை அவர் நிகழ்த்திக் கேட்பதுபோலவே உணர்ந்து மகிழ்ந்தேன். சுருங்கச் சொல்வதெனில், இவ்விரிவுரை ஒவ்வொன்றும், கொற்கை வெண்முத்துகளைத் தங்கத் தாம்பாளத்தில் கொட்டிவைத்துப் பரிசளித்தது போன்றும், இனிய மாதுளையின் செந்நிற மணிகளை வெள்ளித் தட்டில் நிரப்பி உண்ணத் தந்தது போன்றும் உளம் மகிழ்வித்தது.

    இந்நூலைப் படித்தபோது, பல கல் தொலைவு பயணம் செய்து மேடையேறி உரையாற்ற முற்படும் புலவனுக்கு நறுமண முல்லையால் தொடுத்ததொரு மாலை அணிவித்தது போன்றும், கடுங்கோடையின் வெப்பத்தால் களைப்புற்ற ஒருவனுக்குக் குளிர் இளநீரில் நுங்கினைப் பெய்துவைத்துத் தேனும் கலந்து பருகிடத் தந்தது போன்றும் உணர்ந்தேன்; உவகையுற்றேன்.

    சிலம்பொலி செல்லப்பன் சொலல்வல்லன்; சோர்விலன்; அஞ்சான் என்ற குறளுக்கு இலக்கணமாகத் திகழ்கிறார்.” என்று குறிப்பிட்டுச் சிலம்பொலி செல்லப்பனாரைப் பெரிதும் புகழ்கின்றார்.

    சென்னை ஒய்.எம்.சி.ஏ. பட்டிமண்டபத்தில் மணிமேகலை என்ற தலைப்பில் பதினெட்டு பொழிவுகளைப் பதினெட்டு மாதங்கள் தொடர் சொற்பொழிவுகளாக நிகழ்த்தியிருக்கின்றார் செல்லப்பனார்.

    ஐம்பெரும் காப்பியங்களுள் ஒன்றான சீவக சிந்தாமணி குறித்து, வடசென்னைத் தமிழ் வளர்ச்சிப் பேரவையில் ஓராண்டுக் காலம் பதினைந்து பொழிவுகள் நடாத்தியிருக்கின்றார்.

    இராமாயணம், மகாபாரதம் போன்ற இதிகாசங்களையும், கந்தபுராணம் திருவிளையாடற்புராணம் போன்ற புராண நூல்களையுமே அறிஞர் பெருமக்கள் தொடர் பொழிவுகளாக நிகழ்த்திவந்த அன்றைய காலச்சூழலில், ஐம்பெருங்காப்பியங்கள், சிற்றிலக்கியங்கள், கிறித்தவ இலக்கியமான தேம்பாவணி, இசுலாமிய இலக்கியமான சீறாப்புராணம், புலவர் குழந்தையின் இராவண காவியம், பாவேந்தர் பாரதிதாசன் கவிதைகள் போன்றவற்றையெல்லாம் தொடர்சொற்பொழிவுகளாகச் செல்லப்பனார் ஆற்றியிருப்பது, சாதி மதங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட அவருடைய இலக்கிய ஈடுபாட்டையும், மக்களுக்கு அதிகம் அறிமுகமில்லாத இலக்கியச் செல்வங்களை அவர்களிடம் கொண்டுசேர்ப்பதில் அவருக்கிருந்த அளவற்ற ஆர்வத்தையும் அங்கை நெல்லியெனப் புலப்படுத்துவன.

    இவையல்லாது நூற்றுக்கணக்கான மாநாடுகளிலும், கருத்தரங்குகளிலும் கலந்துகொண்டு பேருரையாற்றிய பெருந்தகையாளர் சிலம்பொலி செல்லப்பனார். சென்னையில் நடைபெற்ற இரண்டாம் உலகத் தமிழ் மாநாடு, மதுரையில் நடைபெற்ற ஐந்தாம் உலகத் தமிழ் மாநாடு, கோவையில் நடைபெற்ற உலகச் செம்மொழித் தமிழ் மாநாடு ஆகிய மூன்று மாநாடுகளின் சிறப்பு மலர்களைத் தயாரிக்கும் பொறுப்பினை ஏற்று அப்பணிகளைச் செவ்வனே செய்து முடித்த செம்மல் அவர்.

    பிற அறிஞர்களின் நூல்களுக்குச் சிலம்பொலியார் எழுதிய ஆய்வு அணிந்துரைகளின் எண்ணிக்கை மட்டுமே ஆயிரத்துக்கு மேற்பட்டதாகும். தமிழகத்தில் இவரிடம் அணிந்துரை வாங்காத நூலாசிரியர்களே மிகவும் குறைவு என்று சொல்லிவிடலாம்.

    மன்னராட்சி காலத்தில் போர்க்களத்தில் ஆயிரம் யானைகளைக் கொன்ற வீரனைப் பாராட்டிப் பரணி பாடுவார்கள்.

    ஆனை ஆயிரம் அமரிடை வென்ற
    மானவனுக்கு வகுப்பது பரணி (இலக்கண விளக்கம்: 839)

    அதுபோல் ஆயிரம் நூல்களுக்குமேல் அணிந்துரை வழங்கிச் சாதனை படைத்துள்ள செல்லப்பனார் மீதும் நாம் புதியதோர் பரணி பாடலாம்.

    இவ் அணிந்துரைகள் ’சிலம்பொலியார் அணிந்துரைகள்’ எனும் பெயரில் ஆறு தொகுதிகளாக வெளிவந்திருக்கின்றன. செய்திக் கருவூலமாக, கருத்துக் களஞ்சியமாக இவை திகழ்கின்றன எனில் மிகையில்லை.

    சான்றாக, குழந்தைக் கவிஞர் என்று போற்றப்பட்ட அழ. வள்ளியப்பா அவர்கள் எழுதிய ’சிரிக்கும் பூக்கள்’ எனும் குழந்தைகளுக்கான கவிதை நூலுக்கு செல்லப்பனார் எழுதிய அணிந்துரையின் ஒரு பகுதியினைக் காண்போம்.

    ”குழந்தை இலக்கியம் இருபதாம் நூற்றாண்டுத் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் ஒரு புதுவரவு. அவ்வாறாயின், தமிழில் இதற்கு முன்னர்க் குழந்தை இலக்கியம் இருந்ததில்லையா? தொல்காப்பியம் ‘பிசி’ என்னும் ஓர் இலக்கிய வகையைக் குறிப்பிடுகிறது.

    ’பிசி’ என்பது விடுகதை. விடுகதை சிறுவர்களுக்குரியது. எனவே, சங்க காலத்திற்கு முன்பிருந்தே குழந்தைப் பாடல்கள் இருந்தன என்பர் ஆய்வாளர். விடுகதைகள் குழந்தைகட்கு விருப்பமூட்டுவன என்றாலும் அவை குழந்தைகட்கே உரியன என்று கூறமுடியாது.

    கிபி 12-ஆம் நூற்றாண்டளவில் ஔவையார் ஆத்திசூடி, கொன்றைவேந்தன், மூதுரை, நல்வழி என்ற நூல்களையும், அதிவீரராம பாண்டியர் வெற்றிவேற்கை எனும் நூலையும் பாடியுள்ளனர். 18ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் தோன்றிய உலகநாதர் உலகநீதியைப் பாடினார். இவை குழந்தைகட்குக் கற்பித்து வரப்படுகின்றன என்றாலும், இன்று நாம் கண்டுவரும் குழந்தை இலக்கிய வகையில் இவை அடங்குமெனக் கூறுதற்கில்லை.

    குழந்தைகட்கே உரிய, குழந்தைகள் பாடியும் ஆடியும் பயன்கொள்ளத்தக்க கவிதைகள் இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில்தாம் எழுந்தன. கவிமணி தேசிகவிநாயகம் பிள்ளையவர்கள் கி.பி. 1901-இல் குழந்தைகட்கெனத் தனித்த கவிதைகளை எழுதினார். அவர் ஆசிரியராயிருந்தமையால், மேனாட்டில் இருந்ததுபோன்ற தனித்த குழந்தைக் கவிதைகள் தமிழில் இல்லையென்ற குறையை உணர்ந்து, அக்குறை நீங்கும்வண்ணம் அருமையான பாடல்களை இயற்றினார்.

    இருபதாம் நூற்றாண்டின் இடைப்பகுதியிலிருந்துதான் பாடநூல்கள் அல்லாத குழந்தைகட்கென்றே தனியாக எழுதப்பட்ட பாடல் நூல்கள் வெளிவரலாயின. இவ்வகையில் முன்னோடியாக விளங்கியவர் அழ. வள்ளியப்பா அவர்களே!

    அவர் எழுதிய குழந்தைக் கவிதைகள் அடங்கிய ’மலரும் உள்ளம்’ முதற்றொகுதி 1954இல் வெளிவந்தது. 1961இல் ’மலரும் உள்ளம்’ இரண்டாந்தொகுதி வெளிவந்தது. இன்று நூற்றுக்கணக்கானோர் அவர் நடையைத் தம் நடையாகவும், அவர் உத்தியைத் தம் உத்தியாகவும் கைக்கொண்டு கவிதைகள் எழுதிவருகின்றனர்.

    ஊரென்றால் ’உறையூர்’, பூவென்றால் ’தாமரை’ என்பதுபோல, குழந்தைக் கவிஞர் என்றாலே அஃது ’அழ. வள்ளியப்பா’வைக் குறிப்பதாகவே அமைந்துவிட்டது. கவிமணி குழந்தை இலக்கியத்திற்கு வித்திட்டார். ஆனால் முளைத்து வளர்ந்துள்ள குழந்தைக் கவிதையெனும் ஆலின் அடிமரமாகவும், ஆணிவேராகவும் இருப்பவர் அழ. வள்ளியப்பாவே ஆவார்.”

    இவ்வாறு குழந்தை இலக்கியத்தின் தோற்றம், வளர்ச்சி, அதில் குழந்தைக் கவிஞர் அழ. வள்ளியப்பாவின் பங்கு என்று ஓர் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையாக நீண்டு செல்கின்றது, மலரும் உள்ளம் நூலுக்குச் செல்லப்பனார் வழங்கியிருக்கும் அணிந்துரை.

    இந்த அணிந்துரைத் தொகுதிகள், தமிழக அரசின் சிறந்த அணிந்துரை இலக்கிய நூல்களாகத் தெரிவு செய்யப்பட்டுப் பரிசு பெற்றுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது.

    பட்டங்கள் பல செல்லப்பனாரின் புலமைக்குச் சான்றாய் அவரை வந்தடைந்தன. செந்தமிழ் அருவி, செந்தமிழ்க் களஞ்சியம், குறள்நெறிக் காவலர், இலக்கியச் செல்வர், சிந்தனைச் செல்வர், தமிழ்நலக் காவலர் என்பன அவற்றில் சில. பாவேந்தர் விருது, கம்பர் விருது, கலைஞர் விருது, தமிழ் வாகைச்செம்மல் விருது, தமிழ்ச் சான்றோர் விருது என ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட விருதுகள் அன்னாருக்கு வழங்கப்பட்டமையால் பெருமையுற்றன.

    தமிழில் எந்தத் தலைப்பில் பேசச் சொன்னாலும் எவ்விதக் குறிப்புகளும் கையில் இல்லாமல், கேட்டார்ப் பிணிக்கும் தகையவாய், நெடுநேரம் திறம்படப் பேசுவதில் வல்லவர் செல்லப்பனார். தமிழகத்தில் மட்டுமன்றி அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து, ஆஸ்திரேலியா, மலேசியா, சிங்கப்பூர், இலங்கை, மொரீசியசு, ஐக்கிய அரபு நாடுகள் எனப் பல்வேறு நாடுகளுக்கும் பயணித்துத் தேமதுரத் தமிழோசையை உலகமெலாம் பரப்பி மகாகவி பாரதியின் கனவை நனவாக்கிய பெருமகனார் அவர்.

    தமிழைப் பிழையின்றி எழுதவேண்டும் என்பதிலும் மிகுந்த ஆர்வமும் கவனமும் கொண்டவரான செல்லப்பனார், தினமணி நாளேட்டில் ஏதேனும் சொற்குற்றம் கண்டவிடத்தும், பொருட்குற்றம் கண்டவிடத்தும், நக்கீரராய் மாறி, தொலைபேசியில் அப்பத்திரிகையின் ஆசிரியர்களை அழைத்து, அதனைச் சுட்டிக்காட்டித் திருத்தும் மாண்பாளர் என்பதைத் தினமணி, அவரது மறைவையொட்டி வெளியிட்ட இரங்கற் கட்டுரையில், நன்றியோடு நினைவுகூர்ந்திருக்கின்றது.

    சிலம்பைப் பட்டிதொட்டியெங்கும் பரப்பும் நோக்கத்துடன் ‘சிலப்பதிகார அறக்கட்டளை’ என்னும் அமைப்பை 2014-ஆம் ஆண்டு நிறுவினார் செல்லப்பனார். சிலப்பதிகார மாநாடுகள், கருத்தரங்குகள், கூட்டங்கள் முதலியவற்றை நடத்துவது, சிலப்பதிகாரத்தின் புகழைப் பரப்புவோர்க்கு ஆண்டுதோறும் ‘இளங்கோ விருது’ வழங்கிச் சிறப்பிப்பது போன்றவை இவ் அறக்கட்டளையின் முக்கியச் செயற்பாடுகள் ஆகும்.

    தரமிகு பேச்சாலும் திறமிகு எழுத்தாலும் அன்னைத் தமிழுக்கு அணிசெய்த உயர்தமிழரான சிலம்பொலி செல்லப்பனாரையும் அவருடைய அருந்தமிழ்ப் பணிகளையும் என்றும் போற்றுதல் நம் கடன்.

    *****

    http://silambolichellappan.com/page4.php

    https://ta.wikipedia.org/wiki/சிலம்பொலி_செல்லப்பன்

    https://www.dinamani.com/weekly-supplements/tamilmani/ 2019/apr/07/ இந்த-வாரம்-கலாரசிகன் -3128451.html

    http://www.tamilvu.org/library/nationalized/pdf/82-a.zhavalliyappa/seerikkumpookkal.pdf

    Share
  • பசுமரத்தாணி

    பசுமரத்தாணி

    பாஸ்கர் சேஷாத்ரி

    நான் கிட்டத்தட்ட ஆறு வயதில் அந்தப் பள்ளியில் சேர்ந்தேன். அறுபதுகளின் ஆரம்பத்தில் மயிலாப்பூரில் தொடக்கப் பள்ளிகள் பெரிதாக இல்லை. அப்போது கூட இந்த கான்வென்ட் மோகம் உண்டு. இருந்த சில பள்ளிகளில் இது தான் குறைவான கட்டணம். மாசம் பத்து ருபாய். அப்போதைய அதன் பெயர், மாண்டிசோரி ஸ்கூல். சோலையப்பன் தெரு பிரபலமாக இது ஒரு காரணம். அந்தக் காலத்திலேயே சறுக்கு மரம், சீசா போன்ற விளையாட்டு விஷயங்களும் உண்டு . இடமும் கொஞ்சம் பெரிது. நிறையக் கூரை வேய்ந்த இடம். கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்ச் செலவு செய்து, நார்க்கூரை செய்தார்கள் . அப்போது அது தான் பிரபலம், குறைந்த கட்டணம் .

    மிஸ் டீச்சர்களின் ஆதிக்கம் ஆரம்பித்த காலம். எந்த வசதியான குழந்தை கூட பயப்படும் இடம் ஸ்கூல் டீச்சர் தான்- எல்லோரையும் அங்கு அப்போது துரத்தியது ஆங்கில மோகம்தான் . மாண்டிசோரி என்றால் ஒரு கௌரவம். ஒரு அரை நிஜார். ஏதோ ஒரு சட்டை. என்னவோ ஒரு படிப்பு. வீட்டை விட்டுத் துரத்த, இந்தப் பள்ளி ஓர் உபாயம். படிப்பெல்லாம் ஒரு சாக்கு. இரு பாலர்க்கும் பொதுவான பள்ளி. அந்தப் பள்ளியின் மகிமை சில வருடங்களுக்குப் பின், நான் வேறு பள்ளியில் சேர்ந்த பின் தான் தெரிந்தது. 

    எல்லாம் விளையாட்டுக் காலங்கள். எப்படித்தான் இந்த விளையாட்டுகள் எல்லாம் ஒரு பொதுவான விஷயமாய் இருந்தன என்ற ஆச்சரியம் பல வருடங்களுக்குப் பின் வந்தது. சுதந்திர உலகம் எல்லோரையும் ஒரு சிருஷ்டிகர்த்தாவாக மாற்றி வருகிறது. இதில் பெரிதான இடம், பள்ளிகளுக்கு உண்டு. எந்த மக்கு மாணவனுக்கும் ஒரு பள்ளியின் நினைவுகள் இனிமை தான். எனக்கும்தான். ஒரு புகார் கிடையாது. ஒரு விவகாரம் கிடையாது. எல்லாம் இனிமையான நாட்கள்.

    அஞ்சு வருஷ படிப்பு.பள்ளி மாறும்போது கூட வேதனை எதுவும் பற்றிக்கொள்ளவில்லை. ஆனால் நினைவுகள் பின்னாளில் தொற்றி அதற்கு உருவம் கொடுத்துச் சலனம் கொடுத்தது. சீருடை எல்லாம் பின்னால் தான் வந்தது. யாரையும் கூட்டிச் செல்ல எந்த வாகனமும் இல்லை . இரண்டு சைக்கிள் வந்தால் அதிகம் . பணக்காரக் குழந்தைகள் மிஞ்சிப் போனால் கை ரிக்க்ஷாவில் வரும்

    வாழ்வில் எல்லாவற்றையும் கைகோர்த்து ரசித்த காலங்கள் அவை. முப்பது வருடங்களுக்குப் பின், குமுதம் பத்திரிகையில் பரிசு கிடைத்த என் கவிதைக்கு பின் புலம் இந்த நினைவுதான் .இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு இந்த பள்ளியை மூடப் போகிறார்கள் என்ற செய்தி அறிந்த போது கொஞ்சம் வயிறு பிசைந்தது. நேரில் போய்ப் பார்த்தேன் வகுப்பறைகள் கொஞ்சம் தான் மாறிப் போய் இருந்தன ..

    .சரோஜாவும் ஆஷாவும் ராம்சாயும் பாச்சாவும் என் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து இருந்தார்கள். அந்தக் கண்களோடு வந்துவிட்டேன்.

     

    —

    Share
  • மன்னாரில் நாடாளுமன்றத் தேர்தல்

    மன்னாரில் நாடாளுமன்றத் தேர்தல்

    மறவன்புலவு க. சச்சிதானந்தன்

    மன்னார் மாவட்டச் சைவ மக்களுக்குச் சைவ வேட்பாளர் ஒருவர் தருக

    1. நானாட்டான் பிரிவில் அருவி ஆற்றங்கரையில் பாழடைந்த சைவக் கோயிலுக்கு அருகில் சட்டத்தை மீறித் தூண் அமைத்து மரியாளுக்கு உருவச்சிலையை திடீரெனச் சாலையோரத்தில் உருவாக்கியுள்ளார்கள். சைவ மக்கள் வாக்குகளைப் பெற்ற ததேகூ நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எவரும் தலையிடவில்லை.

    2.   திருக்கேதீச்சரக் கற் கோயிலை உடைத்து மன்னார்க் கோட்டையையும் ஊர்காவற்துறைக் கடல் கோட்டையையும் கட்டிய போர்த்துக்கேயர் காலம் தொடக்கம் நேற்று அருவி ஆற்றங் கரையில் மரியாள் சிலையை வைத்த காலம் வரை மன்னார் மாவட்டம் முழுவதையும் கத்தோலிக்க மயமாக்கும் முயற்சியில் வெற்றிபெற்றே வருகின்றனர். சைவ மக்கள் வாக்குகளைப் பெற்ற ததேகூ நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எவரும் தலையிடவில்லை.

    3. திருக்கேதீச்சரம் கோயில் வாயிலில் மாந்தைச் சந்தியில் 1964 வைத்தியநாதன் – எமிலினியாசுப்பிள்ளை உடன்பாட்டை மீறி 2010 தொடக்கம் உலூர்தம்மாள் தேவாலயத்தைக் கட்டினர். சைவர்களின் மனத்தில் ஆறாப் புண் தந்ததே இந்த நிகழ்வு. சிங்களவர் ஒப்பந்தங்களை மீறுகிறார்கள் என ஆயர் இராயப்பு மதகுரு இம்மானுவேல் போன்றோர் செனீவா உள்ளிட்ட உலக அரங்குகளில் கூறுவர். மன்னாரில் ஆயரே உடன்பாடுகளை அப்பட்டமாக மீறுவர். சைவ மக்கள் வாக்குகளைப் பெற்ற ததேகூ நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எவரும் தலையிடவில்லை.

    4.   கட்டையடம்பன் அரசுப் பள்ளியில் கத்தோலிக்க அருள் நங்கை முதல்வராக இருந்து கொண்டு சைவப் பிள்ளைகள் நெற்றியில் நீறும் பொட்டும் அணியக்கூடாது பூ வைக்கக்கூடாது என்று அராஜகமாக ஆணையிட்டார். பின் கல்வி வலயத்தார் தலையிட்டனர். சைவ மக்கள் வாக்குகளைப் பெற்ற ததேகூ நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எவரும் தலையிடவில்லை.

    5. மூன்றாம் பிட்டியில் நான்கு ஆண்டுகள் தொடர்ச்சியாக உங்கள் ஆதரவுடன் கத்தோலிக்க பாதிரியார் ஒருவர் அம்மன் கோயிலுக்குச் செல்லும் பாதையை மறித்து முள்கம்பி வேலி அமைத்தார். சைவ மக்கள் வாக்குகளைப் பெற்ற ததேகூ நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எவரும் தலையிடவில்லை. சைவ அன்பர் தலையிட்டு நான்கே நாள்களில் பாதையைத் திறந்தார்.

    6. முழுக்க முழுக்கச் சைவர்கள் வாழும் வெள்ளாங்குளம் கிராமத்தில் தேவன்பிட்டிக் கத்தோலிக்கர் எட்டு அடி உயரச் சிலுவையை நிறுவினர். பின்னர் வெள்ளாங்குளம் வந்தனர், சைவக் கோயில்களைத் தாக்கினர். சைவ மக்கள் வாக்குகளைப் பெற்ற ததேகூ நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எவரும் தலையிடவில்லை. களத்துக்கு வந்தவர், சைவருக்கு ஆறுதல் கூறியவர் சைவ அன்பரும் தமிழகச் சைவ அன்பர்களுமே.

    7.   வண்ணான்குளம் கிராமத்தில் பெரும்பான்மையாகச் சைவர்கள் வாழும் அவ்வூரில் சைவர்கள் செல்லும் கோயில்களின் பெயர்ப் பலகையை அகற்றினர் கிறித்தவர். சைவ மக்கள் வாக்குகளைப் பெற்ற ததேகூ நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எவரும் தலையிடவில்லை.

    8. சிலாவத்துறையில் புதுக்குடியிருப்பில் அரச காணியில் எவ்வித உரிமமும் இன்றிக் கத்தோலிக்கக் கோயில் ஒன்றைப் பாதிரியார் கட்டியதும் அல்லாமல் அங்கு வாழ்கின்ற சைவர்களை மிரட்டுவதற்குக் கத்தோலிக்கர்களை அழைத்துச்சென்றாரே காணொளி ஆதாரம் உண்டே. சைவர்களைக்கு ஆறுதல் சொல்ல யார் வந்தார்கள்? சைவ மக்கள் வாக்குகளைப் பெற்ற ததேகூ நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எவரும் தலையிடவில்லை.

    9.   அரசின் நிதி பெற்று, எந்த அநுமதியும் பெறாமல் சிலாவத்துறையில் புதுக்குடியிருப்பில் அந்தத் தேவாலயத்தையும் சைவர்களுக்காக ஒதுக்கிய நிலப் பகுதியையும் இணைத்து மதில் கட்டக் கத்தோலிக்கர் முயன்றபோது தடுக்கச் சைவ மக்கள் வாக்குகளைப் பெற்ற ததேகூ நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எவரும் தலையிடவில்லை.

    10. ஆள்காட்டிவெளி, தள்ளாடி என சைவக் கிராமங்களில் பிள்ளையார் கோயில்களை உடைப்பதும், சைவர்கள் மீளக் கட்டியதை மீண்டும் உடைப்பதுமாக மதவெறியர் நல்லிணக்கத்தைக் குலைக்க முற்படுகையில் சைவ மக்கள் வாக்குகளைப் பெற்ற ததேகூ நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எவரும் தலையிடவில்லை.

    11. சைவர்களின் நந்திக்கொடியைக் காலால் மிதித்தார்கள். மகாசிவராத்திரிக்கான வளைவை உடைத்தார்கள். வன்னித் தேர்தல் மாவட்ட நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எவரும் கண்டிக்கவிலலை, நாடாளுமன்றத்தில் கண்டனம் தெரிவிக்கவில்லை. உடைத்த குண்டர்களுக்கு மறைமுகமாக அளித்த ஆதரவும் தமிழர் தேசியக் கூட்டமைப்பைச் சேர்ந்தவர் அவர்களைப் பிணையில் எடுத்த சோக நிகழ்வும் மன்னார் மாவட்டச் சைவர்களை, உங்களுக்கு வாக்களித்த சைவர்களைத் துயரத்தில் சோகத்தில் துன்பத்தில் மீறாத அழுகையில் ஆழ்த்தியுள்ளது. சைவ மக்கள் வாக்குகளைப் பெற்ற ததேகூ நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எவரும் தலையிடவில்லை.

    12. தலைமன்னாரில் சைவர்களின் எதிர்ப்பை மீறி சாலை வாயிலில் கத்தோலிக்க வளைவு கட்ட முயன்றார்கள். சைவ மக்கள் வாக்குகளைப் பெற்ற ததேகூ நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எவரும் தலையிடவில்லை. வழக்கு நீதிமன்றத்தில்.

    13. திருக்கேதீச்சர சைவச் சின்ன வளைவு ஏ32 வாயிலில் கிறித்தவ அடையாளச் சிலை ஒன்றை வைத்துள்ளார்கள். சைவர்களை அவமதிக்கிறார்கள். சைவ மக்கள் வாக்குகளைப் பெற்ற ததேகூ நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எவரும் தலையிடவில்லை.

    14. கற்கடந்த குளம் கற்குளம் எனப் பல ஊர்களில் சைவர்கள் கணிசமாக வாழ்ந்தாலும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் நிதி பெற்று ஏ32 சந்திப்புச் சாலைகளில் கிறித்தவச் சின்ன வளைவுகள் கட்டி உள்ளார்களே. சைவ மக்கள் வாக்குகளைப் பெற்ற ததேகூ நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எவரும் தலையிடவில்லை.

    15. செட்டியார்மகன், அருகிலுள்ள கிராமம். 100 சைவக் குடிகள். நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஆபிரகாம் சுமந்திரன் துணைத்தலைவராக உள்ள மெதடிஸ்த திருச்சபையினர் 70 குடிகள் வரை மதம் மாற்றி உள்ளனர். செபக் கூடங்களை அமைத்தனர். சைவக் கோயில்களை இடித்தனர். சைவ மக்கள் வாக்குகளைப் பெற்ற ததேகூ நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எவரும் தலையிடவில்லை.

    16. கத்தோலிக்கரும் முகமதியரும் மன்னார் மாவட்டச் சைவர்களைக் குறிவைத்து மதம் மாற்றுகிறார்கள். சைவர்கள் தமக்காகப் பேச, குரல் கொடுக்கத் தலைமை இன்றித் தவிக்கிறார்கள்.

    17. வெற்றி பெற்றபின் உங்களுக்கு வாக்களித்து வெற்றி பெறச் செய்த மன்னார் மாவட்டச் சைவர்களுக்குத் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் இழைத்து வரும் கொடுமைகளை அநீதிகளை குற்றங்களை தீமைகளை சைவ வாக்காளர் இப்பொழுது அடுக்கடுக்காகச் சொல்கிறார்கள். என் செய்தோம் என் செய்தோம் என உங்களுக்கு வாக்களித்த தம் தவறை உணர்ந்து தலையில் அடித்து அழுகிறார்கள்.

    18. மன்னார் மாவட்டச் சைவ மக்களுக்குத் தலைவராகச் சைவர் நலம் காக்கும் சைவ சமயத்தவர் நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்தால் சைவர்களுக்கு எதிரான இந்தக் கொடுமைகள் குறையும். சைவர்களின் எதிர்ப்புக் குரல் வலுவடையும்.

    19. எனவே தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பினர் மன்னாரைச் சேர்ந்த சைவர் நலம் பேணும் சைவ சமயத்தவரான கட்சி உறுப்பினர் ஒருவரை 2020 நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் வேட்பாளராக நிறுத்துக. அவ்வாறு அமையாத பட்சத்தில் கடந்த நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் தமிழர் தேசியக் கூட்டமைப்பு வேட்பாளருக்கு வாக்களித்து என் செய்தோம் என் செய்தோம் என வாக்களித்த தம் தவறை உணர்ந்து தலையில் அடித்து அழுவோர் தமக்குத் தலைமை தாங்கித் தம் துயர் தீர்க்கும் மன்னார் மாவட்டச் சைவர் ஒருவருக்கே வாக்களிப்பர்

    Share