Tag: செண்பக ஜெகதீசன்

  • குறளின் கதிர்களாய்…(427)

    குறளின் கதிர்களாய்…(427)

    செண்பக ஜெகதீசன்

    குறளின் கதிர்களாய்…(427)

    கொடுத்தலு மின்சொல்லு மாற்றி னடுக்கிய
    சுற்றத்தாற் சுற்றப் படும்.

    – திருக்குறள் -525 (சுற்றந்தழால்)

    புதுக் கவிதையில்

    உற்றர் உறவினர்க்கு
    உறுபொருள் கொடுத்துதவி.
    உபசரித்தே இன்சொல்
    உரைக்க வல்லவனானால்,
    ஒருவன்
    ஒன்றையொன்று தொடர்ந்த பல
    சுற்றங்களால்
    சூழப்படுவான்…!

    குறும்பாவில்

    சுற்றத்தார்ப்குப் பொருள் கொடுத்துதவி
    இன்சொல் இயம்பவல்ல ஒருவன் தொடர்ந்து
    மேலும்மேலும் சுற்றங்களால் சூழப்படுவான்…!

    மரபுக் கவிதையில்

    நாடும் சுற்ற மெல்லாமே
    நலமே பெறவே கொடுத்துதவி
    கூடும் வரையில் இன்சொல்லால்
    குறையா வகையில் உபசரித்தே
    பாடு படவே வல்லமையாம்
    பண்பு கொண்ட ஒருவன்தான்
    தேடும் சுற்றம் பலவற்றால்
    தெரிந்தே சூழப் படுவானே…!

    லிமரைக்கூ

    வந்திடும் உறவினர்க்குக் கொடுத்தே
    உதவி இன்சொலால் உபசரிக்க வல்லானைச்
    சூழும் சுற்றமெலாம் அடுத்தே…!

    கிராமிய பாணியில்

    பெருக்கணும் பெருக்கணும்
    ஒறவப் பெருக்கணும்,
    வேண்டிய ஒதவிசெஞ்சி
    ஒறவப் பெருக்கணும்..

    தேடிவாற ஒறவுகளுக்கு
    வேணுங்கிற ஒதவிசெஞ்சி,
    நல்லவார்த்த பேசி
    நல்லா ஒபசரிக்கத்
    தெரிஞ்சவன் கிட்ட
    அடுத்தடுத்து ஒறவுக்காரங்க
    வந்து சேருவாங்களே..

    அதால,
    பெருக்கணும் பெருக்கணும்
    ஒறவப் பெருக்கணும்,
    வேண்டிய ஒதவிசெஞ்சி
    ஒறவப் பெருக்கணும்…!

    Share
  • குறளின் கதிர்களாய்…(426)

    குறளின் கதிர்களாய்…(426)

    செண்பக ஜெகதீசன்

    குறளின் கதிர்களாய்…(426)

    செய்வானை நாடி வினைநாடிக் காலத்தோ
    டெய்த வுணர்ந்து செயல்.

    -திருக்குறள் – 516 (தெரிந்து வினையாடல் )

    புதுக் கவிதையில்

    செய்யும் செயலொன்றைச்
    செய்கிறவனின் தகுதியைச்;
    செவ்வனே அறிந்து,
    செயலின் தன்மையை நன்கறிந்து,
    செயல்பட தக்க காலத்தோடு
    பொருந்துமாறு எண்ணிச்
    செயல்பட விடவேண்டும்…!

    குறும்பாவில்

    செயலொன்றைச் செய்பவனை அவனது
    தகுதியறிந்து செயலின் தன்மையறிந்து பொருந்தும்
    காலமறிந்து செயல்பட விடவேண்டும்…!

    மரபுக் கவிதையில்

    செயல தொன்றைச் செய்யுமுன்னே
    செய்யு மொருவன் தகுதியுடன்
    செயலின் தன்மை யதனையுமே
    செம்மை யாக அறிந்தபின்னே
    பயனைப் பெறவே தக்கதாகப்
    பணியின் காலம் தனையறிந்தே
    செயலைத் தொடங்கி நன்முறையில்
    செய்ய அவனை விடுவாயே…!

    லிமரைக்கூ

    செய்பவன் தகுதி யுடனே
    செயலின் தன்மை ஆய்ந்தறிந்தே காலமறிந்தவனைச்
    செயவிடல் நமது கடனே…!

    கிராமிய பாணியில்

    செயல்படணும் செயல்படணும்
    தெரிஞ்சி செயல்படணும்,
    எல்லாத்தயும் நல்லமொறயில
    தெரிஞ்சி செயல்படணும்..

    ஓருசெயலச் செய்யப்போறவன்
    தகுதிய நல்லாத் தெரிஞ்சிக்கிட்டு,
    செயலோட தன்மய
    ஆராஞ்சறிஞ்ச பெறகு,
    செய்யப்போறது
    பொருத்மான காலந்தானாங்கிறத
    கண்டறிஞ்சி அப்புறமா
    அவனச் செயல்பட உடணும்..

    அதால
    செயல்படணும் செயல்படணும்
    தெரிஞ்சி செயல்படணும்,
    எல்லாத்தயும் நல்லமொறயில
    தெரிஞ்சி செயல்படணும்…!

    Share
  • குறளின் கதிர்களாய்…(425)

    குறளின் கதிர்களாய்…(425)

    செண்பக ஜெகதீசன்

    குறளின் கதிர்களாய்…(425)

    குணனாடிக் குற்றமு நாடி யவற்றுள்
    மிகைநாடி மிக்க கொளல்.

    -திருக்குறள் – 504 (தெரிந்து தெளிதல் )

    புதுக் கவிதையில்

    ஒருவனுடைய குணங்களை
    ஆராய்ந்தறிவதுடன்
    அவனது குற்றங்களையும்
    ஆராய்ந்தறிந்து
    அவற்றில் மிகுதியானது எதுவெனக்
    கண்டறிந்து
    அதன் அடிப்படையில்
    குணத்தால் உயர்தவனுக்கே
    அரசில்
    பொறுப்புகள் வழங்கவேண்டும்…!

    குறும்பாவில்

    குணநலன்களை அறிவதுடன் ஒருவனது
    குற்றங்களையும் ஆராய்ந்தறிந்தே அவற்றில் மிகுதிகொண்டு
    அவனைத் தேர்வு செய்யவேண்டும்…!

    மரபுக் கவிதையில்

    ஒருவன் குணத்தை ஆராய்ந்தே
    உதவாத் தீய குற்றங்கள்
    இருப்பை ஆராய்ந் தறிந்தேதான்
    இவற்றில் மிகுதி எதிலென்றே
    கருத்தில் கொண்டே உயர்வினையே
    கண்டே யதனால் அன்னவன்தான்
    பொருந்தும் தகுதி யுடையோனாய்ப்
    புரிந்தே தேர்வு செய்வாரே…!

    லிமரைக்கூ

    குணத்தை அறிவதுடன் சேர்த்து
    ஒருவனின் குற்றங்களையும் ஆராய்ந்து தேர்ந்திடு
    அவற்றில் உயர்வைப் பார்த்து…!

    கிராமிய பாணியில்

    தெரிஞ்செடுக்கணும் தெரிஞ்செடுக்கணும்
    நல்லது கெட்டத
    நல்லமொறயில
    தெளிவா ஆராஞ்சி
    தெரிஞ்செடுக்கணும் தெரிஞ்செடுக்கணும்..

    ஒருத்தனோட கொணத்த
    நல்லா அறிஞ்சி அதோட
    அவனோட குத்தங்களயும்
    ஆராஞ்சறிஞ்சி
    அதுல ஒசத்தி
    எதுங்கிறத கண்டறிஞ்சி
    ஒசந்த கொணத்தவச்சி
    ராசாங்க பதவிக்கெல்லாம்
    தெளிவோட அவனத்
    தெரிஞ்செடுக்கணும்..

    தெரிஞ்சிக்கோ,
    தெரிஞ்செடுக்கணும் தெரிஞ்செடுக்கணும்
    நல்லது கெட்டத
    நல்லமொறயில
    தெளிவா ஆராஞ்சி
    தெரிஞ்செடுக்கணும் தெரிஞ்செடுக்கணும்…!

    Share
  • குறளின் கதிர்களாய்…(424)

    குறளின் கதிர்களாய்…(424)

    செண்பக ஜெகதீசன்

    குறளின் கதிர்களாய்…(424)

    நன்றாற்ற லுள்ளுந் தவறுண் டவரவர்
    பண்பறிந் தாற்றாக் கடை.

    -திருக்குறள் – 469 (தெரிந்து செயல்வகை)

    புதுக் கவிதையில்…

    அவரவர் தகுதியை
    ஆராய்ந்தறிந்து
    அவரவர் தகுதிக்கேற்றவாறு
    செயல்படாதபோது,
    அரசியலார்
    நல்லனவற்றைச் செய்வதிலும்
    தவறு ஏற்பட்டுவிடும்…!

    குறும்பாவில்…

    அவரவர் இயல்பினை நன்கறிந்து
    அவர்களுக்குப் பொருந்துமாறு செய்யாவிடில் அரசியலார்
    நன்மைசெய்வதிலும் தவறு ஏற்படும்…!

    மரபுக் கவிதையில்…

    அவரவ ரியல்பை ஆய்ந்தறிந்தே
    அவர்க்கது பொருந்தும் வகையதனைத்
    தவறிடா தறிந்தே செய்திடவே
    தவறிடின் தவறு வந்திடுமே,
    எவர்க்குமே நன்மை செய்திடத்தான்
    எடுத்திடும் நல்ல செயல்களிலே
    தவறுகள் நடக்கும் வாய்ப்பினையே
    தந்திடும் நல்ல அரசினிலே…!

    லிமரைக்கூ…

    செயல்படணும் தகுதியை அறிந்தே,
    தவறின் தவறும் அரசின் நன்மைதரும்
    செயல்களும் தடைபட்டு முறிந்தே…!

    கிராமிய பாணியில்…

    செயல்படணும் செயல்படணும்
    தெரிஞ்சி செயல்படணும்,
    எதயும் நல்லாத்
    தெரிஞ்சி செயல்படணும்..

    அவரவர் கொணத்த நல்லா
    ஆராஞ்சறிஞ்சி
    அதுக்குத் தக்க செயல்படணும்,
    அப்புடி இல்லண்ணா ராசாங்கத்தில
    மக்களுக்கு
    நல்லது செய்யிறதிலயும்
    தவறு நடந்திடுமே..

    அதால
    செயல்படணும் செயல்படணும்
    தெரிஞ்சி செயல்படணும்,
    எதயும் நல்லாத்
    தெரிஞ்சி செயல்படணும்…!

    Share
  • குறளின் கதிர்களாய்…(423)

    குறளின் கதிர்களாய்…(423)

    செண்பக ஜெகதீசன்

    குறளின் கதிர்களாய்…(423)

    தக்கா ரினத்தனாய்த் தானொழுக வல்லானைச்
    செற்றார் செயக்கிடந்த தில்.

    -திருக்குறள் – 446 (பெரியாரைத் துணைக்கோடல்)

    புதுக் கவிதையில்…

    தகுதி வாய்ந்த
    பெரியோரின்
    துணையாம் கூட்டத்தில்
    தானிருந்து ஒழுகும்
    வல்லமையுள்ள அரசனுக்குத்
    தொல்லைதரும் பகைவரால் வரும்
    தீங்கு எதுவுமில்லை…!

    குறும்பாவில்…

    தக்க பெரியோரின் பக்கதுணைக்
    கூட்டமாயிருந்து ஒழுகவல்ல அரசனுக்குப் பகைவர்
    தந்திடும் தீங்கெதுவும் இல்லையே…!

    மரபுக் கவிதையில்…

    தகுதி மிக்கப் பெரியோரைத்
    தக்க துணையாய்க் கொண்டேதான்
    மிகுதி யுள்ள கூட்டமதாய்
    மிஞ்சும் வகையில் ஒழுகவல்ல
    தகுதி யுள்ள மன்னனுக்குத்
    தாக்கும் பகைவர் தன்னாலே
    வெகுவாய் தாக்கும் தீங்காக
    வேறே யெதுவும் வாராதே…!

    லிமரைக்கூ…

    தக்க பெரியோர்துணைக் கூட்டம்
    கொள்ள வல்ல மன்னவனுக்கு வராதே
    பகைவர் தீங்கினால் வாட்டம்…!

    கிராமிய பாணியில்…

    தொணவேணும் தொணவேணும்
    பெரியவங்க தொணவேணும்,
    வெவரம் தெரிஞ்ச
    பெரியவங்க தொணவேணும்..

    தகுதியுள்ள பெரியவங்களத்
    தனக்குத் தொணயான
    கூட்டமா வச்சிக்கிற
    தெறமயுள்ள ராசாவுக்கு,
    எதிராளிகளால
    எந்தத் தீமயும்
    எப்பவுமே வராதே..

    அதால
    தொணவேணும் தொணவேணும்
    பெரியவங்க தொணவேணும்,
    வெவரம் தெரிஞ்ச
    பெரியவங்க தொணவேணும்…!

    Share
  • குறளின் கதிர்களாய்…(422)

    குறளின் கதிர்களாய்…(422)

    செண்பக ஜெகதீசன்

    குறளின் கதிர்களாய்…(422)

    வியவற்க வெஞ்ஞான்றுந் தன்னை நயவற்க
    நன்றி பயவா வினை.

    -திருக்குறள் – 439 (குற்றங்கடிதல்)

    புதுக் கவிதையில்…

    அனைத்திலும் மேன்மையுற்றே
    அரசன் உயர்நிலை பெறுங்காலத்தும்
    அவன்
    தன்னைத்தான் உயர்வாகத்
    தற்செருக்கால் எண்ணக்கூடாது,
    நாட்டிற்கும் தனக்கும்
    நன்மைதராச் செயல்கள் செய்ய
    நினைவில்கூட விரும்பக்கூடாது…!

    குறும்பாவில்…

    தன்நிலை உயர்ந்த போதிலும்
    எக்காலத்தும் அரசன் தற்செருக்கில் இருக்கக்கூடாது,
    நன்மைதராச் செயல்செய்ய விரும்பலாகாது…!

    மரபுக் கவிதையில்…

    நாட்டைக் காக்கும் அரசனவன்
    நானே எல்லாம் என்றேதான்
    வாட்ட மில்லா உயர்வினிலும்
    வஞ்சச் செருக்கால் எண்ணவேண்டாம்,
    நாட்டு நன்மை யுடனேதான்
    நன்றாய்த் தனக்கும் நன்மைதராக்
    கேட்டை மட்டும் தருஞ்செயலைக்
    கேடாய் எண்ணிச் செய்யாதே…!

    லிமரைக்கூ…

    தானுயர்வெனத் தற்செருக்கு பண்ணாதே
    தன்நிலை உயர்ந்தபோதும், நாட்டுக்கும் நன்மை
    தராச்செயலை விரும்பிச்செய்ய எண்ணாதே…!

    கிராமிய பாணியில்…

    வேண்டாம் வேண்டாம்
    தானுங்கிற தற்பெரும,
    வேண்டவே வேண்டாம்
    நாட்டுக்குக் கேடுசெய்ய நெனைப்பே..

    தன்னோட நெலயில
    ஒசந்த நேரத்திலயும்
    ஒருநாளும் வேண்டாம் ராசாவுக்கு
    தானுங்கிற கெறுவம்,
    நாட்டுக்கும் தனக்கும்
    நன்மதராத செயலெதயும் செய்ய
    நெனைக்கக்கூட வேண்டாமே..

    அதால
    வேண்டாம் வேண்டாம்
    தானுங்கிற தற்பெரும,
    வேண்டவே வேண்டாம்
    நாட்டுக்குக் கேடுசெய்ய நெனைப்பே…!

    Share
  • குறளின் கதிர்களாய்…(421)

    குறளின் கதிர்களாய்…(421)

    செண்பக ஜெகதீசன்

    குறளின் கதிர்களாய்…(421)

    அஞ்சுவ தஞ்சாமை பேதைமை யஞ்சுவ
    தஞ்ச லறிவார் தொழில்.

    -திருக்குறள் -428(அறிவுடைமை)

    புதுக் கவிதையில்…

    அகில வாழ்வில்
    அஞ்சிடத்தக்க தீயசெயலைச்
    செய்ய
    அஞ்சாமலிருப்பது
    அறிவற்ற மூடச்செயலாகும்,
    அத் தீய செயலை
    அஞ்சிச் செய்யாமல் விடுவது
    அறிவுடையோர் செயலாகும்…!

    குறும்பாவில்…

    அஞ்சவேண்டியதற்கு அஞ்சாமல் செய்வது
    அறிவில்லா பேதைகளின் செயலே, அதற்கஞ்சி
    அதனைச் செய்யார் அறிவுடையோர்…!

    மரபுக் கவிதையில்…

    செய்யத் தகாத தீச்செயலைச்
    சிறிதும் அஞ்சா வகையினிலே
    செய்யத் துணிந்தே அறிவிலாதே
    செயலில் வீழ்வர் அறிவிலாதார்,
    உய்யும் வகையை யறிந்துள்ள
    உயர்ந்த அறிவைக் கொண்டோர்கள்
    செய்யார் ரதனை அஞ்சியேதான்
    செயாமல் விட்டு விடுவாரே…!

    லிமரைக்கூ…

    அஞ்சிடாமல் செய்தே உய்யார்
    அறிவிலாதார், தீயதென அறிந்தஞ்சி அறிவுடையோர்
    அச்செயலை எப்போதும் செய்யார்…!

    கிராமிய பாணியில்…

    அறிவொடம அறிவொடம
    அதுதான் அறிவொடம,
    பயப்படவேண்டியதுக்குப் பயந்து
    பாத்துச்செய்யிறதுதான் அறிவொடம..

    ஆபத்து வருமுண்ணு
    அஞ்சாம கெட்டதச் செய்யிறவன்
    அறிவில்லாத முட்டாளுதான்,
    தீங்குதான் தருமுண்ணு அறிஞ்சி
    அதுக்குப் பயந்து
    அதச் செய்யாம இருக்கவந்தான்
    அறிவு உள்ளவன்..

    தெரிஞ்சிக்கோ
    அறிவொடம அறிவொடம
    அதுதான் அறிவொடம,
    பயப்படவேண்டியதுக்குப் பயந்து
    பாத்துச்செய்யிறதுதான் அறிவொடம…!

    Share
  • குறளின் கதிர்களாய்…(420)

    குறளின் கதிர்களாய்…(420)

    செண்பக ஜெகதீசன்

    குறளின் கதிர்களாய்…(420)

    யாதனின் யாதனி னீங்கியா னோத
    லதனி னதனி னிலன்.

    -திருக்குறள் – 341 (துறவு)

    புதுக் கவிதையில்…

    வையத்து வாழ்வில்
    எந்தெந்தப் பொருள்மீது
    வைத்திருக்கும் பற்றினை
    உண்மையிலே துறந்த
    ஒருவனுக்கு,
    அந்தந்தப் பொருட்களால் வரும்
    துன்பமேதும் வருவதில்லை…!

    குறும்பாவில்…

    எந்தப் பொருள்மீதுள்ள பற்றை
    எவன் துறந்துலகில் வாழ்கிறானே அவனுக்கு
    அந்தப்பொருளால் வருந்துன்பம் இல்லை…!

    மரபுக் கவிதையில்…

    வாழ்விது தன்னில் எப்பொருளில்
    வைத்திடும் பற்றில் முழுதுமாக
    ஆழ்ந்திடா வகையில் எவனொருவன்
    அதனையே துறந்து பற்றின்றி
    வாழ்ந்திடும் வாழ்வி லவனுக்கே
    வருவதே யில்லை அப்பொருளால்
    வீழ்த்திடும் துன்பம் வேறெதுவும்
    வேதனை தரவே வாராதே…!

    லிமரைக்கூ…

    பற்றைத் துறந்தான் பொருளில்,
    அவனுக் கப்பொருளால் அவதியே வராதே
    ஆட்டிடும் துன்ப இருளில்…!

    கிராமிய பாணியில்…

    துன்பமில்ல துன்பமில்ல
    வாழ்க்கயில துன்பமில்ல,
    ஒலகத்துப் பொருள்களுல
    ஆசயத் தொறந்தவனுக்கு
    துன்பமில்ல துன்பமில்ல..

    எந்த எந்த பொருள்மீது
    ஒருத்தன் பற்றுதல் இல்லாம
    தொறவு வாழ்க்க வாழுறானோ
    அவனுக்கு
    அந்தப் பொருளால
    எந்தத் துன்பமும் வராதே..

    தெரிஞ்சிக்கோ,
    துன்பமில்ல துன்பமில்ல
    வாழ்க்கயில துன்பமில்ல,
    ஒலகத்துப் பொருள்களுல
    ஆசயத் தொறந்தவனுக்கு
    துன்பமில்ல துன்பமில்ல…!

    Share
  • குறளின் கதிர்களாய்…(419)

    குறளின் கதிர்களாய்…(419)

    செண்பக ஜெகதீசன்

    குறளின் கதிர்களாய்…(419)

    நாச்செற்று விக்குண்மேல் வாராமு னல்வினை
    மேற்சென்று செய்யப் படும்.

    -திருக்குறள் – 335 (நிலையாமை)

    புதுக் கவிதையில்…

    வாய்ப் பேச்சடங்கி
    விக்கல் மேலெழ
    உடலில் உயிர்பிரிதல்
    எப்போதும் நடக்கலாம்,
    அதற்குள் வாழ்வில்
    நல்ல செயல்களை
    விரைவாய்ச்
    செய்து முடித்திடவேண்டும்…!

    குறும்பாவில்…

    நிலையிலா உலக வாழ்வில்
    பேச்சடங்கி விக்கல் மேலெழுமுன் விரைவாக
    நல்ல செயல்களைச் செய்திடவேண்டும்…!

    மரபுக் கவிதையில்…

    நிலையே யில்லா உலகினிலே
    நிலையைப் பெறவே புவிவாழ்வில்
    அலைக்கும் நாவும் அடங்கியேதான்
    அசைக்கும் விக்கல் மேலெழுந்தே
    தலைதான் வீழ்ந்தே உயிர்போமுன்
    தரணி போற்றும் நற்செயல்கள்
    நிலைக்கச் செய்ய வேண்டுமெனும்
    நினைப்பில் செய்வாய் விரைவுடனே…!

    லிமரைக்கூ…

    நாவீழ விக்க லுடனே
    உயிர்போமுன் நிலைத்து நிற்கும் நல்லன
    செய்திடல் நமது கடனே…!

    கிராமிய பாணியில்…

    நெலயில்ல நெலயில்ல
    ஒலகத்து வாழ்க்க
    நெலயே யில்ல..

    நெலயில்லாத ஒடம்புல
    நாக்கு அடங்கி
    விக்கலெடுத்து
    உயிரு போறதுக்குமுன்னால
    நல்ல செயலுகள
    நாமளும்
    ஒடனே செய்யணுமே..

    தெரிஞ்சிக்கோ,
    நெலயில்ல நெலயில்ல
    ஒலகத்து வாழ்க்க
    நெலயே யில்ல…!

    Share
  • குறளின் கதிர்களாய்…(418)

    குறளின் கதிர்களாய்…(418)

    செண்பக ஜெகதீசன்

    குறளின் கதிர்களாய்…(418)

    செய்யாமற் செற்றார்க்கு மின்னாத செய்தபி
    னுய்யா விழுமந் தரும்.

    -திருக்குறள் -313(இன்னா செய்யாமை)

    புதுக் கவிதையில்…

    தாம் தீமையேதும்
    செய்யாத நிலையில்,
    தமக்குத் தீங்குசெய்வோர் மீது
    சினந்து எதிர்த்துத்
    தீங்கு செய்யும்
    துறவறத்தார் தமக்கு,
    தீங்கதுவே மீளமுடியாத்
    துன்பத்தையே தந்திடும்…!

    குறும்பாவில்…

    தீமையேதும் செய்யாதபோதும் தீமைசெய்வோரை
    எதிர்த்துத்துத் தீங்குசெய்யும் துறந்தார்க்குத் தீங்கதுவே
    மீளவியலாத் துன்பத்தைத் தந்திடுமே…!

    மரபுக் கவிதையில்…

    சற்றும் தீமை செயாதபோதும்
    சார்ந்தே இடரைத் தருந்தீயோர்
    பெற்றே வருந்திக் கலங்கிடவே
    பெரிதாய்த் தீங்கு செய்கின்ற
    முற்றும் துறந்த பெரியோர்க்கே
    முயன்றே செய்யும் தீங்கதுவே
    சற்றும் மீள வழியிலாத
    சதியாம் துன்பம் தந்திடுமே…!

    லிமரைக்கூ…

    தீமைசெயாமலே செய்வார் தீங்கு,
    அவரொறுக்கத் தீமைசெயும் துறவோர் தமக்கே
    அளவிலாக் கேடுவருமே ஆங்கு…!

    கிராமிய பாணியில்…

    செய்யாத செய்யாத
    கெடுதல் செய்யாத,
    அடுத்தவங்களுக்கு ஒருநாளும்
    கெடுதல் செய்யாத..

    ஒருத்தருக்கும் தீமசெய்யாதபோதும்
    நமக்குக் கெடுதல் செய்றவங்களுக்கும்
    கெடுதல் செய்யாம
    இருக்கிறதே ஒசந்த கொணம்,
    அப்புடியில்லாமக் கெடுதல் செய்யிறவன்
    தொறவியாயிருந்தாலும்,
    அவனுக்கு அந்தக் கெடுதலால
    மீளமுடியாத துன்பந்தான் வருமே..

    அதால
    செய்யாத செய்யாத
    கெடுதல் செய்யாத,
    அடுத்தவங்களுக்கு ஒருநாளும்
    கெடுதல் செய்யாத…!

    Share
  • குறளின் கதிர்களாய்…(418)

    குறளின் கதிர்களாய்…(418)

    செண்பக ஜெகதீசன்

    குறளின் கதிர்களாய்…(418)

    செய்யாமற் செற்றார்க்கு மின்னாத செய்தபி
    னுய்யா விழுமந் தரும்.

    – திருக்குறள் – 313 (இன்னா செய்யாமை)

    புதுக் கவிதையில்…

    தாம் தீமையேதும்
    செய்யாத நிiiயில்,
    தமக்குத் தீங்குசெய்வோர் மீது
    சினந்து எதிர்த்துத்
    தீங்கு செய்யும்
    துறவறத்தார் தமக்கு,
    தீங்கதுவே மீளமுடியாத்
    துன்பத்தையே தந்திடும்…!

    குறும்பாவில்…

    தீமையேதும் செய்யாதபோதும் தீமைசெய்வோரை
    எதிர்த்துத்துத் தீங்குசெய்யும் துறந்தார்க்குத் தீங்கதுவே
    மீளவியலாத் துன்பத்தைத் தந்திடுமே…!

    மரபுக் கவிதையில்…

    சற்றும் தீமை செயாதபோதும்
    சார்ந்தே இடரைத் தருந்தீயோர்
    பெற்றே வருந்திக் கலங்கிடவே
    பெரிதாய்த் தீங்கு செய்கின்ற
    முற்றும் துறந்த பெரியோர்க்கே
    முயன்றே செய்யும் தீங்கதுவே
    சற்றும் மீள வழியிலாத
    சதியாம் துன்பம் தந்திடுமே…!

    லிமரைக்கூ…

    தீமைசெயாமலே செய்வார் தீங்கு,
    அவரொறுக்கத் தீமைசெயும் துறவோர் தமக்கே
    அளவிலாக் கேடுவருமே ஆங்கு…!

    கிராமிய பாணியில்…

    செய்யாத செய்யாத
    கெடுதல் செய்யாத,
    அடுத்தவங்களுக்கு ஒருநாளும்
    கெடுதல் செய்யாத..

    ஒருத்தருக்கும் தீமசெய்யாதபோதும்
    நமக்குக் கெடுதல் செய்றவங்களுக்கும்
    கெடுதல் செய்யாம
    இருக்கிறதே ஒசந்த கொணம்,
    அப்புடியில்லாமக் கெடுதல் செய்யிறவன்
    தொறவியாயிருந்தாலும்,
    அவனுக்கு அந்தக் கெடுதலால
    மீளமுடியாத துன்பந்தான் வருமே..

    அதால
    செய்யாத செய்யாத
    கெடுதல் செய்யாத,
    அடுத்தவங்களுக்கு ஒருநாளும்
    கெடுதல் செய்யாத…!

    Share
  • குறளின் கதிர்களாய்…(417)

    குறளின் கதிர்களாய்…(417)

    செண்பக ஜெகதீசன்

    மறத்தல் வெகுளியை யார்மாட்டுந் தீய
    பிறத்த லதனான் வரும்.

    – திருக்குறள் – 303 (வெகுளாமை)

    புதுக் கவிதையில்…

    மண்ணில்
    மனிதனுக்கு வரும்
    மாறாத தீவினைகளெல்லாம்
    அவனது
    மாறாத கோபத்தால்தான்..

    உண்மை யிதனை
    உளத்தில் கொண்டே
    யாரிடத்திலும்
    கோபம் கொள்ளும்
    கொடுஞ் செயலை
    மறந்திட வேண்டும்…!

    குறும்பாவில்…

    யாரிடமும் சினம்கொளாது மறந்திடவேண்டும்,
    மனிதனுக்கு வரும் தீவினைகளெல்லாம் அவனது
    கோபத்தினால்தான் என்பதை உணர்ந்தே…!

    மரபுக் கவிதையில்…

    மண்ணில் மனிதன் பெறுகின்ற
    மலையைப் போன்ற தீவினைகள்
    எண்ணில் பலவாய் வருவதெலாம்
    ஏறு மவன்தன் சினத்தாலே,
    உண்மை யிதனை உணர்தேதான்
    உலகி லுள்ள யெவருடனும்
    கண்மண் தெரியாக் கோபத்தைக்
    கைவிட் டுடனே மறப்பாயே…!

    லிமரைக்கூ…

    யாரிடமும் கொளாதே சினமதை,
    மனிதனுக்குத் தீவினையெல்லாம் வருவது சினத்தாலே
    என்பதுணர்ந்தே அடக்கிவை மனமதை…!

    கிராமிய பாணியில்…

    கொள்ளாத கொள்ளாத
    கோவம் கொள்ளாத,
    யாருகிட்டயும் எப்பவுமே
    கோவம் கொள்ளாத..

    ஒலகத்தில உள்ள
    மனுசனுக்கு வாற
    கெடுதலெல்லாம் அவனோட
    கோவத்தால வாறதுதான்,
    அத நல்லா ஒணர்ந்து
    யாருமேலயும் கோவப்படுறத
    உட்டுப்புட்டு
    அத மறந்துடணும்..

    அதால
    கொள்ளாத கொள்ளாத
    கோவம் கொள்ளாத,
    யாருகிட்டயும் எப்பவுமே
    கோவம் கொள்ளாத…!

    Share
  • குறளின் கதிர்களாய்…(416)

    குறளின் கதிர்களாய்…(416)

    செண்பக ஜெகதீசன்

    குறளின் கதிர்களாய்…(416)

    உரைப்பா ருரைப்பவை யெல்லா மிரப்பார்க்கொன்
    றீவார்மே னிற்கும் புகழ்.

    -திருக்குறள் – 232 (புகழ்)

    புதுக் கவிதையில்…

    பாரில் பலரும்
    பேசும் பேச்செல்லாம்
    பாடும் பாட்டெல்லாம்
    இல்லையென வந்து
    இரப்பவர்க் கெல்லாம்
    இல்லையெனாது
    வேண்டியதை
    ஈவதால் ஈட்டும் புகழேயாகும்…!

    குறும்பாவில்…

    பேச்சிலும் பாட்டிலும் சொல்வதெல்லாம்,
    இல்லையென வந்தே இரப்போர்க்கு வேண்டியதை
    ஈவதால் பெற்றிடும் புகழேயாகும்…!

    மரபுக் கவிதையில்…

    சொல்லும் சொல்லா லுரைப்பதுவும்
    சோராப் பாட்டில் படிப்பதுவும்
    எல்லாம் பிறரைப் புகழ்ந்துரைக்கும்
    ஏற்ற உண்மைச் செய்திகளே,
    இல்லை யென்றே வறுமையுடன்
    இரப்போர்க் கெல்லாம் ஈவதிலே
    வெல்லும் புகழே உலகோர்கள்
    வேண்டிப் புகழும் சேதியாமே…!

    லிமரைக்கூ…

    பேச்சு பாட்டிலெல்லாம் சொல்வதே,
    இல்லையென இரப்பவர்க்கு இல்லை யெனாது
    ஈவதனால் புகழை வெல்வதே…!

    கிராமிய பாணியில்…

    பேர்வாங்கணும் பேர்வாங்கணும்
    ஒலகோர் புகழப் பேர்வாங்கணும்..

    ஒலகத்தில உள்ளவங்க
    ஒசத்திப் பேசுறதும்
    பாட்டுல பாடுறதும் எல்லாமே
    இல்லண்ணு வந்து எரக்கிறவங்களுக்கு
    இல்லண்ணு சொல்லாம
    வேண்டுமட்டும் குடுக்கதுனால
    வருற புகழோட சேதிதானே..

    அதால
    பேர்வாங்கணும் பேர்வாங்கணும்
    ஒலகோர் புகழப் பேர்வாங்கணும்…!

    Share
  • குறளின் கதிர்களாய்…(415)

    குறளின் கதிர்களாய்…(415)

    செண்பக ஜெகதீசன்

    குறளின் கதிர்களாய்…(415)

    மறந்தும் பிறன்கேடு சூழற்க சூழி
    னறஞ்சூழுஞ் சூழ்ந்தவன் கேடு.

    -திருக்குறள் – 204 (தீவினையச்சம்)

    புதுக் கவிதையில்…

    மறந்தும் ஒருவன்
    பிறர்க்குத் தீமை செய்ய
    நினைக்கக் கூடாது,
    நினைத்தால்
    அவனுக்குக் கேடு வருமாறு
    அறக்கடவுளே எண்ணும்…!

    குறும்பாவில்…

    பிறர்க்குக் கேடுசெய்ய ஒருவன்
    மறந்தும் நினைத்தால், அவனுக்கும் கேடுவர
    அறக்கடவுள் நினைத்துவிடும்…!

    மரபுக் கவிதையில்…

    அடுத்தவ னொருவன் அல்லலுற
    ஆங்கொரு மனிதன் மறந்தேனும்
    கெடுதலை நினைத்தல் கூடாதே,
    கேடதை யொருவன் நினைத்துவிட்டால்
    அடுத்ததாய் வருமே அழிவதுதான்,
    அறதமதன் கடவுன் தன்மனதில்
    எடுத்திடும் எண்ண மவனுக்கே
    ஏகமாய்த் தீமை வந்திடவே…!

    லிமரைக்கூ…

    நினைக்காதே மறந்தும் கூட,
    அடுத்தவர்க்குக் கேடு, அறக்கடவுளே கேடுதரும்
    அங்ஙனம் நினைப்பவன் வாட…!

    கிராமிய பாணியில்…

    பயப்படணும் பயப்படணும்
    உண்மயிலே பயப்படணும்,
    பெறருக்குக் கெடுதல்செய்ய
    பயப்படணும் பயப்படணும்..

    நெனைக்காத நெனைக்காத
    மறந்துகூட நெனைக்காத,
    அத்தவங்களுக்குக் கேடுசெய்ய
    அணுவளவும் நெனைக்காத,
    அப்புடி நெனைக்கவனுக்கு
    அதிகமாக் கெடுதல்வர
    அந்ந
    அறக்கடவுளே நெனச்சிடுமே..

    அதால
    பயப்படணும் பயப்படணும்
    உண்மயிலே பயப்படணும்,
    பெறருக்குக் கெடுதல்செய்ய
    பயப்படணும் பயப்படணும்…!

    Share
  • குறளின் கதிர்களாய்…(414)

    குறளின் கதிர்களாய்…(414)

    செண்பக ஜெகதீசன்

    குறளின் கதிர்களாய்…(414)

    அறனழீஇ யல்லவை செய்தலின் தீதே
    புறனழீஇப் பொய்த்து நகை.

    – திருக்குறள் -182 (;புறங்கூறாமை)

    புதுக் கவிதையில்…

    அறமென்பதே இல்லையென
    அடித்துப் பேசி
    அறமிலாத் தீயவைகளைச்
    செய்வதைக் காட்டிலும்,
    ஒருவரைக்
    காணாத இடத்தில்
    பழித்துக் கூறியும்
    கண்முன்னே காணும்போது
    பொய்யாக முகம்மலர்ந்து
    புகழ்ந்து பேசுதல்
    பெருங் கேடாகும்…!

    குறும்பாவில்…

    காணதபோது ஒருவரைப் பழித்துப்பேசி
    காணும்போது புன்னகையுடன் புகழ்ந்திடுதல், அறமில்லையென்றே
    தீயவை செய்தலைவிடக் கொடிதே…!

    மரபுக் கவிதையில்…

    அறமா மொன்றே யில்லையென
    அடித்துப் பேசி முரணாக
    அறமே யில்லாத் தீயவற்றை
    அடுத்துச் செய்யும் அற்பமான
    முறையே யிலாத செயலைவிட
    முன்னா லில்லா ஒருவரையே
    குறைத்துப் பேசி கண்முன்னே
    குழைந்து புகழ்தல் கொடிதாமே…!

    லிமரைக்கூ…

    இல்லை அறமே என்றே
    பேசியே தீதுசெய்தலைவிட புறங்கூறி நேரில்புகழ்தல்
    கொடியதாய் அழிக்கும் நின்றே…!

    கிராமிய பாணியில்…

    சொல்லாத சொல்லாத
    பொறஞ்சொல்லு சொல்லாத,
    அடுத்தவரக் கெடுத்து
    பொறஞ்சொல்லு சொல்லாத..

    அறமுண்ணு ஒண்ணுமில்லண்ணு
    அடிச்சிப் பேசிக்கிட்டே
    கெட்டத செய்யிறதவிட,
    ஆளு இல்லாதப்போ
    ஒருத்தரப்பத்தி
    அவதூறாப் பேசி
    மொகத்துக்கு நேரே
    ஒசத்தியா பேசுறது
    அதிகமாக் கேடுதான் தரும்..

    அதால
    சொல்லாத சொல்லாத
    பொறஞ்சொல்லு சொல்லாத,
    அடுத்தவரக் கெடுத்து
    பொறஞ்சொல்லு சொல்லாத…!

    Share