Blog

-நிலவளம் கு.கதிரவன்

முன்னுரை :-

நாம் ஏன் பாரம்பரிய விழாக்களையும், விடுமுறைக் கால கொண்டாட்டங்களையும், பண்டிகைகளையும் கொண்டாடுகிறோம்? அவைகள் நமக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருகிறதா? இது என்ன கேள்வி என்கிறீர்களா? ஆம். இதுபோன்ற கொண்டாட்டங்களை நாம் பெரிதும் விரும்புகிறோம். அவைகள் நமக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது. என்று கூறுகிறார்கள் மானுடவியல் ஆராய்ச்சியாளர்கள். இதைச் சொல்ல எதற்கு ஆராய்ச்சி? என்று நீங்கள் நினைப்பது புரிகிறது.  இதை நான் சொல்லவில்லை.  அமெரிக்கப் பல்கலைக் கழக ஆய்வாளர்கள் சொல்கின்றனர்.  அப்பாடா. ஒரு பிரச்சினை விட்டது.  அமெரிக்கா என்றால் அனைவரும் நம்பிவிடுவார்கள்.

ஆம். மக்களே. நாம் ஏன் பாரம்பரிய விழாக்களையும், மதச் சம்பிரதாயமான விழாக்கள், விடுமுறைக் காலக்கொண்டாட்டங்களை கொண்டாடுகிறோம்? என்பதற்கான காரணங்களையும், அக் கொண்டாட்டங்கள் தரும் மகிழ்ச்சியினையும் ஆராய்ந்து நமக்கு அளித்துள்ளார்கள் அமெரிக்க பல்கலைக் கழக மானுடவியல் பேராசிரியர்கள்.  விரிவாக கீழே காண்போம்.

சடங்குகளும், விழாக்களும் :-

விழாக்கள், கொண்டாட்டங்கள் என்பது பற்றிய எண்ணமே பெரும்பாலான மக்களின் முகங்களில் புன்னகையை அளித்து, இனிமையான எதிர்பார்ப்பு மற்றும் ஏக்க உணர்வுகளைத் தருகிறது.  காரணம் கொண்டாட்டத்தின் போது நடக்கும் கேளிக்கைகள், சிறப்பு உணவுகள் அனைத்தையும் அனுபவிக்கலாம்.

பொதுவாகச் சடங்குகள் மற்றும் விழாக்கள், அது மத விடுமுறை தினங்களில் கொண்டாடப்படும் விழாக்கள் அல்லது பிறந்தநாள்,திருமணம், போன்ற தனிப்பட்ட விழாக்களாகட்டும் அவைகள் நம் வாழ்வில் முக்கியமான தருணங்களாகவும் அமைந்து, மறக்க முடியாத பதிவுகளாக அமைந்துவிடுவதாகச் சிலர் கூறுவதைக் காணலாம்.

இத்தகைய கொண்டாட்டங்கள் உணர்ச்சிப் போட்டிகளுடன் வெடித்தாலும், மிகப் பெரும்பாலும் இது பொதுவான நிகழ்வு போன்று இல்லாமல், ஒரு கட்டமைப்புடன், ஈடுபாட்டுடன் மிகவும் ஒழுங்கமைவுடன் அமைவதால் நமது நினைவுகளில் இத்தகைய இனிமையான தருணங்கள் நீடித்த நினைவுகளாக அமைந்துவிடுகின்றன. மேலும் அத்தகைய சிறப்பு நிகழ்வுகளை நாம் நினைவில் வைத்திருப்பதை மதிப்புடையதாகவும் ஆக்குகிறது.

உண்மையில் குடும்ப விழாக்களுக்கு மதிப்புமிக்க பல காரணங்கள் உள்ளன.  பல்வேறு மனநல நன்மைகளை வழங்கமுடியும் என்று ஆராய்ச்சி கூறுகிறது.  நம்மை நாமே அனுபவிக்க உதவுகிறது. அன்புக்குரியவர்களோடும், உறவினர்களோடும் இணைந்து கொண்டாடுவதால் குறுகிய காலஅளவில் கூட நமது கடினமான காலத்திலிருந்தும், மகிழ்ச்சியற்ற மனநிலையிலிருந்தும் விடுபட முடிகிறது.

கவலையை விட்டொழிக்கும் வழிமுறை :-

நமது தினசரி வாழ்க்கையானது அழுத்தம் நிறைந்ததாகவும், நிச்சயமற்றதாகவும் உள்ளது.  நாம் சரியாக என்ன செய்ய வேண்டுமென்றால், ஒரு சிறப்பான நேரத்தில் ஒரு செயலைச் செய்து முடித்துள்ள காலம், அதற்கான வழிமுறை, அமைப்பு, கட்டுப்பாடு இகைளைத் திட்டமிட்டு அமைத்துக் கொண்டோமேயானால் வாழ்க்கை நீடித்த, நிலைத்த தன்மைக்கு வசதியாகிறது.

விடுமுறை மரபு சார்ந்த கொண்டாட்டங்கள், சடங்குகள் வழியாக நமக்கு வாழ்த்துதல்கள் நிறையக் கிடைக்கின்றன.  தொடர்ந்து இத்தகைய கொண்டாட்டங்களை திரும்பத் திரும்ப நிகழ்த்தும்போது, நமது கவலைகளை விட்டொழிக்கும் நம்பிக்கையுள்ள இடமாக இந்த உலகம் மாறுவதாக ஆய்வகச் சோதனையின் மூலம் ஆய்வாளர்கள் அறிந்துள்ளனர்.

விழாக்கள் என்பது ஆண்டு முழுவதும் மற்ற நேரங்களில் கூட நடக்கின்றன.  ஆனால் ஒரு குடும்ப விழாவாகட்டும் அல்லது விடுமுறைக்  காலத்தில் நண்பர்களோடு இணைந்த விழாக்களாகட்டும் இத்தகைய நெருங்கிய நண்பர்கள் உறவினர்கள் இணைந்த விழாக்கள் மட்டுமே அவர்களை அர்த்தமுள்ளவர்களாக்குகின்றன.  காரணம் குறிப்பிட்ட இத்தகைய விழாக்களுக்கு மட்டுமே அதிகமான மக்கள் வருட இறுதி நாட்களிலோ அல்லது தேவையான நேரத்திலோ ஒன்று கூடுகின்றனர்.  இதற்காக மக்கள் தூரமான இடங்களில் இருந்து கூட ஒன்று கூடுகின்றனர்.  இதனால் அவர்களுடைய கவலைகளை மறக்கின்றனர். இத்தகைய தருணங்கள் மிகவும் மதிப்புமிக்கதாகவும், மதிப்புமிக்க குடும்ப மரபுகளை மீண்டும் இணைக்க ஒரு வாய்ப்பாகவும் உதவுகிறது.

சந்தோஷமான குழு உணவு முறை : –

ஒரு விழா என்றால் உணவு சிறப்பிடம் பெறுவது இயல்பான ஒன்று.  அதிலும் குடும்ப விழா என்றால் சொல்லவே தேவையில்லை.  விழாவிற்கு வந்துள்ள பெண்கள் ஒன்றாகச் சமையல் அறையில் கூடி, பல மணி நேரம் செலவழித்து உணவு தயாரித்து, தயாரித்த உணவினை ஒன்றாக அமர்ந்து உண்டு களிக்கிறோம்.  இத்தகைய குழுவாகச் சேர்ந்து உணவு தயாரித்து உண்ணும் முறையானது, ”வேட்டைச் சமூகத்தின் நமது முதல் மனிதர்கள், தங்கள் வேட்டைகளை நெருப்பிலிட்டு வறுத்தெடுக்க ஒன்றாகக் கூடியதாகவும், இத்தகைய முறைமையே நம் இனங்களில் சமையல் என்ற ஒரு வரையறுக்கும் பண்புகளில் ஒன்றாக உள்ளது” என ஆய்வாளர் கூறுகிறார்.

இத்தகைய குழு உணவு உட்கொள்ளும்போது பல சம்பவங்களை நினைவுபடுத்திக் கொண்டும், நமது மூதாதையர்களைப் பழைய சம்பவங்களோடு இணைத்து நினைவுபடுத்திக் கொண்டும் உண்கின்றபோது, பினைப்புக்கான வழிகள் மென்மையாகிறது.  சமூகத்தோடு நம்மை அடையாளப்படுத்திக் கொள்கிறோம்.

அனைத்து கலாசாரங்களிலும் விழாக்கள் உண்டு.  இத்தகைய கலாசாரங்களிலும் உணவு என்பதும், அதை தயாரிக்கும் முறையானதும் சடங்குகளை மையப்படுத்தியே வருகின்றன. உதாரணத்திற்கு யூத பாரம்பரியத்தில் குறிப்பிட்ட உணவானது (கோஷர்) ஜேவிஷ் விதிப்படி தேவைக்கு உரியதை மட்டும்தான் தேர்வுசெய்து தயாரிக்க வேண்டும் எனக் கட்டளையிடுகிறது.  மத்தியக் கிழக்கு மற்றும் இந்தியாவின் பகுதிகளில் வலது கை மட்டுமே உண்பதற்கு பயன்படுத்த வேண்டும். பல ஐரோப்பிய நாடுகளில் ஏழு வருடங்கள் மோசமான பாலினத்தைத் தவிர்ப்பதற்காக ஒரு சிற்றுண்டி செய்யும்போது கண்களை மூட வேண்டியது அவசியம்.

நிச்சயமாகச் சிறப்புச் சந்தர்ப்பங்களில் நமக்குச் சிறப்பு உணவு தேவைப்படுகிறது.  எனவே பெரும்பாலான கலாசாரங்கள் மிகச் சிறந்த, முக்கிய உணவு வகைகளை மிக முக்கியமான விடுமுறை நாட்களில் பராமரிக்கின்றன.  உதாரணமாக மொரிஷீயஸ் நாட்டில் தமிழ் இந்துக்கள் தைப்பூச காவடித் திருவிழாவின் முடிவில் ஏழு வகையான காய்கறிப் பதார்த்தங்களுடன் கூடிய உணவை பரிமாறிக் கொள்கின்றனர்.  கிரீஸ் குடும்பங்களில் குழுவாகக்கூடி ஓர் இளம் ஆட்டிறைச்சியை முழுதாக கம்பியில் செருகிச் சில இரகசியப் பொருட்களைச் சேர்த்து தீயில் வறுத்து, பரிமாறுகின்றனர்.  இவைகளை நம்மால் வெறும் சமையலாகப் பார்க்க முடியவில்லை. அதையும் தாண்டி இதில் மிகப் பெரிய உளவியலும் உள்ளது.

ஆராய்ச்சி முடிவுகளின்படி, ஓர் உணவிற்கு முன் ஒரு சடங்கைச் செய்வது உணவு அனுபவத்தை மேம்படுத்துவதாகவும், வெறும் வெற்று கேரட் துண்டுகள் கூட சுவையுடன் இருப்பதாகத் தோன்றும் என ஆய்வு தெரிவிக்கிறது.  மற்ற ஆய்வுகள் உணவுத் தயாரிப்பில் பங்கேற்கும்போது, அவர்கள் உணவை அதிகம் அனுபவிக்கிறார்கள் என்றும், உணவை தயாரிப்பதற்காக நேரத்தை செலவழித்து, உண்டு இன்னும் அதை அதிகமாகப் பாராட்டுகிறார்கள் என்றும், இது நல்ல உணவைத் தயாரித்தல் மற்றும் உண்ணுதல் அனுபவத்தை தருவதாகக் கூறுகிறது.

பகிர்தலில் அக்கறை காட்டுதல் : –

நமது குடும்ப விழாக்களிலும், நண்பர்களோடு கூடிய விடுமுறை நாள் விழாக்களிலும் பரிசுகளை வழங்குவதும், பெற்றுக் கொள்வதும் பொதுவான ஒன்றாகும்.  ஒரு சில பகுத்தறிவு முற்போக்குவாதிகள் இந்நடைமுறையை வளமான நோக்கத்திலும், சிலர் இது அர்த்தமற்றது, வீண் எனக் கருதலாம்.  ஆனால் இந்தப் பரிமாற்றங்களின் முக்கியத்துவத்தை நாம் குறைத்து மதிப்பிடக் கூடாது. பல சமூகச் சடங்குகள் மற்றும் விழாக்களில் இந் நடைமுறை சமூக உறவுகளைப் பராமரிப்பதில் முக்கியப்பங்கு வகிப்பதாக மானுடவியல் அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள்.

இத்தகைய விழாக்களில் பரிசுப் பொருளாகவோ அல்லது பணமாகவோ பெற்று வழங்கும் இந்த அமைப்பானது மிகத் திறமையாகவும், துல்லியமாகவும் பராமரிக்கப்படுவதாகவும், தங்களுடைய பணம் மறு சுழற்சி செய்யப்படுவதாகவும், இத்தகைய பரிசுகளை வழங்குவதிலும், பெற்றுக் கொள்வதிலும் ஒரு திருப்தி ஏற்படுவதாக மக்கள் கூறுவதாகவும் மானுடவியலாளர்கள் கூறுகின்றனர்.

விழாக்கள் குடும்பத்தை வலுப்படுத்துகிறது : –

குடும்பத்தில் நடத்தப்படும் சடங்குகள் மற்றும் விழாக்கள் குடும்ப உறவுகளை பராமரித்து வலுப்படுத்துவதில் மிக முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.  உண்மையில் மிக தூரத்தில் நம்மிடமிருந்து விலகி வாழும் உறவுகள், நண்பர்கள் ஆகியோர் நடத்தப்படும் வழக்களுக்காக ஒன்று கூடும்போது அவர்களுக்கிடையே பிணைப்பும், பந்தமும் வலுவடைகிறது.  பசைபோல் ஒட்டி வைத்திருக்க உதவுகிறது.

சடங்கு மற்றும் விடுமுறைகால விழாக்களில் கலந்து கொள்வது என்பது, ஒரு சக்தி வாய்ந்த குழு உறுப்பினர் என்ற அடையாளத்தை தனக்குத் தருவதாகவும், தவிர, பல்வேறு பழக்கவழக்கங்களைக் கொண்ட குழுக் கொண்டாட்டங்களில் கலந்து கொள்ளும்போது தனக்குத் தாராள மனநிலை உணர்வைத் தருவதாகவும் அமெரிக்காவின் கனக்டிகட் மானுடவியல் பேராசிரியர் டிமிட்ரிஸ் சைகலாடஸ் கூறுகிறார்.

இத்தகைய கொண்டாட்டங்கள் குழந்தைகளுக்கு மிகவும் முக்கியம்.  குழுச் சடங்குகளில் பங்கேற்கும் பிள்ளைகள் சக குழந்தைகளுடன் மிக வலுவாக இணைகின்றனர்.  கூடுதலாக இவ்விழாக்களால் ஏற்படும் நேரிய எண்ணங்களால், குழந்தைகளும் அத்தகைய நேரிய நினைவுகளுனேயே தொடர்புபடுத்திக் கொள்வதாக ஆராய்ச்சி காட்டுகிறது.

குடும்ப விழாக்களில் நடைபெறும் உரையாடல்கள், அரசியல் வம்படிப் பேச்சுகள், சச்சரவுகள் கூட குடும்ப இணக்கத்திற்கான செய்முறையாகவே பார்க்கப்படுகிறது.  மாறாக ஒட்டுமொத்த அனுபவங்களை இது கெடுக்கச் சாத்தியமில்லை.  தவிரவும் கடந்த அனுபவங்களை நாம் மதிப்பீடு செய்யும்போது, சிறந்த தருணங்களையும், கடைசித் தருணங்களையும் நினைவுபடுத்துகிறோம்.  மாறாக எல்லாவற்றுக்கும் குறைவான கவனத்தையே செலுத்துகிறோம் என்று கூறுகிறார் நோபல் பரிசு பெற்ற ஆய்வாளர் கான்மேன்.

முடிவுரை :-

சங்க காலத்திலிருந்தே கொண்டாட்டம் என்பது நம் வாழ்வியலோடு இணைந்த ஒன்றாகும்.  குடும்பக் கொண்டாட்டங்களில் இருந்தே நமது நினைவுகளில் பெரும்பாலும் மகிழ்ச்சியாகவும், வேடிக்கையாகவும், அக் கொண்டாட்டங்களின் வழியாக நல்ல உணவும், பெறக்கூடிய, வழங்கக் கூடிய பரிசுகளும் இப்படியாக நம் மனத்தில் பசுமையாகப் பதிந்து விடுகிறது.  எனவே கொண்டாட்டங்கள் இல்லாமல் வாழ்க்கை இல்லை.  அந்தக் கொண்டாட்டங்களின் வழியாகக் குடும்பங்களின் கட்டமைப்பை வலுப்படுத்துவோம். வாருங்கள் அடுத்த கொண்டாட்டத்திற்காக, அடுத்த விடுமுறை தினத்தை எதிர்பார்த்து காத்திருப்போம்.

-ர. நித்யா

முன்னுரை

திருவருட்பயன் = திரு+அருள்+பயன் எனப் பொருள் கொள்வர். இறைவனின் திருவருளால் அடையும் பயனை விவரிக்கும் நூலாகும். ஆணவம், கன்மம், மாயை ஆகியவற்றின் விரிவான விளக்கமே திருவருட்பயனில் விளக்கப்பட்டுள்ளது. திருவருளால் உயிர்க்கு உண்டாகும் ஆன்ம தரிசனம், ஆன்ம சக்தி, ஆன்ம லாபம் என்ற மூன்றையுமே அதன் பயன் என்கிறார் சிவப்பிரகாசர். சிவப்பிரகாசத்தில் உள்ள இவ்விரு தலைப்புக்களையும் இணைத்தால் கிடைப்பது திருவருட்பயன் என்று பெயர். அதனையே இந்நூலுக்கு பெயராக சூட்டினார் ஆசிரியர். சிவப்பிரகாசத்தில் ஞானவாய்மையும் அதன் பயனும் ஆகிய இரண்டையும் சுருக்கமாகவும் செறிவாகவும் கூறிச் சென்ற ஆசிரியர் திருவருட்பயனில் அவற்றிற்கென ஐந்து அதிகாரங்களை நூலில் பகிர்ந்தளித்து விரிவாக விளக்கியுள்ளார். அருளதுநிலை, அருளுருநிலை,அறியும் நெறி, உயிர் விளக்கம், இன்புறும் நிலை என்ற அந்த அதிகாரங்களில் திருவருளின் இயல்பையும், திருவருளால் உயிர் அடையும் பயனையும் படிப்படியாக இனிமையான முறையில் விளக்கியுள்ளார். நூல் முழுவதையும் குறள் வெண்பா யாப்பினாலே அமைத்துள்ளார். அதிகாரத்திற்குப் பத்துக் குறள்களாகப் பத்து அதிகாரங்களை ஆக்கியுள்ளார். ‘சிவநெறித்திருக்குறள்’என்று சொல்லுமாறு இந்நூலை செய்துள்ளார் ஆசிரியர் உமாபதி சிவாசாரியார் அவர்கள்.

                “தெள்ளுசீர்ப்புலமை வள்ளுவன் தனக்கோர்
நற்றுணை  உடைத்தெனக்    கற்றவர்களிப்ப
அருட்பயன்   என்னா  அதற்கொரு    நாமந்
தெருட்படப்   புணைந்து   செந்தமிழ்  யாப்பில்
குறளடி வெள்ளை   ஒரு நூறு    இயம்பினன்.” (சி.பா)

 என வரும் சிறப்புப்பாயிரம் பகுதியில் தெய்வப் புலமைத் திருவள்ளுவருக்கு ஒரு நல்ல துணை வாய்த்தது

தனிமனித நடத்தைக் கூறுகள்

தனிமனிதனின் செயல்பாடுகளில் நடத்தைகள் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. தனிமனிதனுடைய எண்ணங்கள் நடத்தைகளாகின்றன. எனவே, தனி மனிதனின் எண்ணங்களையும், நடத்தைகளையும் சமூகத்திற்கு வளம் சேர்க்கும் வகையில் மேம்படுத்த வேண்டியது அவசியமாகிறது. மேம்பட்ட எண்ணங்களும், நடத்தைகளும் தனிமனிதனின் உயர்நிலையை அடையாளம் காண உதவுகின்றன. திருவருட்பயன் நூல் முழுவதும் ஆராய்ந்தால் எண்ணற்ற தனிமனித நடத்தைக் கூறுகள் உள்ளன. ஆயினும் இக்கட்டுரையில் தனிமனிதனின் நடத்தைகளில் மிக இன்றியமையாதவைகளான ஒருமைப்பாடு, நன்னடத்தை ,அறியாமையை அகற்றல் போன்ற ஆகிய கூறுகள் எடுத்துரைக்கப்படுகின்றன.

எல்லோரும் ஓர்குலம்

உள்ளம் மேம்பாடு அடைய வேண்டுமெனில், எல்லோரும் ஓர் குலம் என்னும் எண்ணத்தை மனதில் விதைக்க வேண்டும்.  இதனை உணர்ந்த அறிஞர் ரஸ்கின்,” ஒருவனுக்குத் தன்னைத் தவிர வேறு எது சொந்தம், அவன் வேறு எதை அனுபவித்து ஆனந்தம் காண முடியும் என்பதும், வாழ்வது முக்கியம் என்று கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்” என்கிறார். இதனை உணர்ந்து சமுதாயத்தைத் தம் சொந்தம் என்று கருத வேண்டும். இதனை,

                அகர உயிர்போல் அறிவாகி எங்கும்
நிகரில் இறை நிற்கும் நிறைந்து.       (கு.எண்: 1)

இக்குறள் வெண்பாவின் பொருளானது, பதிப் பொருள் தனக்கு ஒப்பாக வேறு ஒரு பொருளும் இல்லாதது. அது பேரறிவாய் எங்கும் நீக்கமின்றி  நிறைந்து  நிற்கும். அகரமாகிய உயிரெழுத்து மற்றைய எல்லாப் பொருட்களிலும் இயைந்து  நிற்பதுபோலப் பதிப் பொருள் பிற எல்லாப் பொருட்களிலும் வேற்றுமையின்றி கலந்து நின்று அவற்றை  இயக்கும். எனவே பதியாகிய  இறையே உலகிற்கு முதல் என்பது விளங்கும்.

மனிதனும் உலகில் யாரிடமும் வேற்றுமை பாராட்டாமல் பழக வேண்டும். ஏனெனில் அகரமாகிய உயிரெழுத்து எல்லாப் பொருட்களிலும் வேற்றுமையின்றி கலந்து நின்று அவற்றை இயக்கும். அது போலத் தனிமனிதன்  வேற்றுமை பாரட்டாமல் அனைவரிடமும் பழகி தன் ஆளுமைத் தன்மையால், அனைவரையும் வழிநடத்த வேண்டும் என்பதையே இப்பாடல் வலியுறுத்துகிறது.

நன்னடத்தை 

உள்ள மேம்பாட்டில் நன்னடத்தை முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றது. ஆளுமையை உணர்வதற்கு முதலில் தன்னை நன்றாகப் புரிந்திருக்க வேண்டும். தனது பிரச்சனைகள் என்ன என்பதைத் தெளிவாக உணர்ந்திருக்க வேண்டும். ஒன்றையோ, ஒருவரையோ அணுகும் முன் அதைப்பற்றிய அல்லது அவரைப் பற்றிய சகல தகவல்களைத் தெரிந்திருப்பது அவசியம். “சிக்கலான சூழ்நிலையிலும் உங்களிடம் உள்ள தகவலையும் அதிகாரத்தையும் பயன்படுத்திப் பிறர் நடத்தையை மாற்றி அமைப்பதுதான் உங்கள் வேலையிலும் சரி தனிப்பட்ட வாழ்க்கையிலும் சரி, சதா நீங்கள் இதைத்தான் செய்ய வேண்டும்”4 என்னும் கருத்தைக் கொண்டு நன்னடத்தையை மேம்படுத்தலாம். இருப்பினும், திருவருட்பயனில்,

 பெருமைக்கும்  நுண்மைக்கும்  பேரட்கும்  பேற்றின்
அருமைக்கும்  ஒப்பின்மை  யான் (கு.எண் : 3)

இக்குறள் வெண்பாவின் கருத்தானது, எல்லாவற்றிலும் பெரிய பொருளாய்  நிற்கும் தன்மையில் அவனை ஒப்பார் இல்லை. எல்லாப் பொருளிலும் உட்கலந்து நிறைந்து நிற்கும் நுண்மையில் அவனை ஒப்பார் இல்லை. எல்லா உயிர்களிடத்திலும் கொண்டிருக்கும் மாறாத பெருங்கருணைத் திறத்தில் அவனைப் பெறுவதற்கு அரியனாய் நிற்கும் நிலையிலும் ஒப்பார் இல்லாதவனே. இவ்வாறு பெருமை, நுண்மை, பேரருள், பெறுவதற்கு அருமை ஆகிய இந்நான்கு திறத்திலும் தனக்கு ஒப்பாக வேறொன்று இல்லாத சிறப்பினை உடையவன் இறைவன். இறைவன் உலகிற்கு தலைவன் என்பதும் , அவனே அனைத்து இயக்கத்திற்கும் முதல் என்பதும் இச்செய்யுளில் உணர்த்தப்பட்டது.

பெருமை, நுண்மை, பேரருள், பெறுவதற்கு அருமை ஆகிய இந் நான்கு திறத்திலும் தனக்கு ஒப்பாக வேறொன்றும் இல்லாத இறைவனைப் போல, ஆளுமைத் தன்மை உடைய ஒருவனுக்கு நிகராக ஒன்றும் இல்லை. அன்பிலே சிறந்தது தாயன்பு , ஈடு இணையற்றது என்பர். அவளது அன்பின் நிலையும் ஓரொரு சமயம் மாறி விடுவதைப் பார்க்கலாம். ஆயின், ஆளுமைத் தன்மை உடையவன் சிறந்த நடத்தையில் மாறாத் தன்மை உடையவனவாக இருக்க வேண்டும். சிக்மண்ட் பிராய்டு அவர்கள் இக்கருத்தையே ஒடிபஸ் மனநிலை என்று உளவியல் பாங்கில் விளக்குகிறார்.

அறியாமை அகற்றல்

மனிதன் தனக்குப் புறவயமாக உலகம் என்ற ஒன்றைப் பார்ப்பதோ, இறைவனை வெளியே தேடி அடைய முயற்சி செய்வதோ அவன் அறியாமையைத்தான் காட்டும். ஒவ்வொரு மனிதனும் தனித்தனி உலகம் என்பதை உணர்தல் வேண்டும். “மனிதன் இறைவனைத்தான் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான். ஆனால், அதை அறிய முடியாதிருக்கிறான்.. குற்றம் மனத்தில்தான் உள்ளதே தவிர உலகப்பொருளில் இல்லை. உலகப் பொருளை பரம்பொருளாகப் பார்க்க தன்னைத் தயார் செய்து கொள்ளுவதற்குப் பெயர்தான் அறியாமை நீக்கம்”5  என ரா.நடராஜன் கூறியுள்ள கருத்தை மனதிற் கொள்வோம். ஒருவனின் ஆளுமையில், அறியாமை அகற்றுதலை,

          ஆக்கி எவையும் அளித்துஆசுடன் அடங்கப்
போக்கும்  அவன்போகாப் புகல்.         (கு.எண் : 4)

 இக்குறள் வெண்பாவில், இறைவன் உயிர்களிடம் உள்ள ஆணவ மலமாகிய அழுக்கினை நீக்க வேண்டிய அவ்வுயிர்களும் உடம்பும். ஐம்பொறி முதலிய கருவிகளும், உலகும் உலகிலுள்ள நுகர்ச்சிப் பொருள்களும் ஆகிய எல்லாவற்றையும் படைத்துக் கொடுக்கின்றான். உயிர்கள் குறித்த காலம் வரை அவற்றோடு பொருந்தி வாழும்படியாக அவற்றை நிலை நிறுத்திக் காக்கின்றான். பின், ஆணவமலம் நீங்கும் நிலையை அடையும் காலத்தில் அம் மலத்தோடு சேர்ந்து, தான் படைத்துக் காத்த உடம்பு முதலிய பொருள்களையும் ஒரு சேரப் போக்கி உயிரைத் தூயதாக்குகின்றான். இப்பேருதவியைச் செய்யும் இறைவனே உயிர்களுக்கு நீங்காத புகலிடம் ஆவான்.

தலைமைப் பண்பு கொண்ட மனிதன் தனு, புவனம், கரணம், போகம் ஆகிய எல்லாவற்றையும்  பொருந்தி வாழ வேண்டும். மூலமாகிய ஆணவத்தை நீக்கும் பொருட்டே உயிரோடு உடம்பு முதலியவற்றைக் கூட்டுவிக்கின்றான். இறைவன் உடம்பு, தனு முதலிய கருவிகள் கரணம் எனப்படும். இந்த உலகு புவனம் என குறிக்கப்படும். உலகிலுள்ள நுகர்ச்சிப் பொருட்கள் போகம் எனப்படும்.   உயிர்களிடத்தில் இயற்கையாகவே ஆணவ மலம் என்ற குற்றம் உள்ளது. உயிர் என்று உண்டோ அன்றே அதனிடத்தில் இந்தக் குற்றமும் உடனாகச் சேர்ந்து இருத்தலினால் “சகச மலம்” எனச் சொல்லப்படும். ஆடையில் உள்ள அழுக்கு அதன் வெண்மையை மறைப்பது போல உயிர்களிலுள்ள ஆணவ மலமாகிய அழுக்கு அதன் அறிவை மறைத்து நிற்கிறது. அம் மறைப்பினால் உயிர்க்கு அறியாமை உண்டாகிறது. அறியாமையினால் வருவது துன்பமே ஆகும். மனிதன் தன்   அறியாமையை அகற்ற வேண்டும். அதற்கு  ஆணவம் என்ற இருளை  நீக்க வேண்டும் என்பதே இப்பாடலில் மறைமுகமாக கூறப்படும் கருத்தாகும்.

        இருளான தன்றி இலது எவையும் ஏகப்
பொருளாகி நிற்கும் பொருள்.                (கு.எண்: 22)

எனும் குறட்பாவில், உலகத்திலுள்ள பல வகைப்பட்ட பொருள்களையும் அவைகளுடைய தன்மை தோன்றாதபடியும், அவை யாவும் தானேயாய்த் தோன்றும்படியும், மறைந்து நிற்கும் பொருள் இருளையன்றி வேறில்லை.

இரவு நேரத்தில் படித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். திடீரென்று விளக்குகள் அணைகின்றன. எங்கும் ஒரேயிருள். பக்கத்தில் உள்ள பொருள் கூடத் தெரியவில்லை. மெழுகுவர்த்தியைத் தேடலாம் என்று எழுகிறோம். சில அடி தூரம் நடந்திருப்போம். அங்குள்ள சுவரில் தெரியாமல் முட்டிக் கொள்கிறோம். வழியில் ஒரு நாற்காலி கிடக்கிறது. அது நமக்குத் தெரியவில்லை. அது நம் காலை இடறிக் காயப்படுத்துகிறது. அதையும் தாண்டிச் செல்லும் போது கீழே கிடந்த கயிற்றின் மீது காலை வைக்கிறோம். என்னவோ, ஏதோ என்ற பதைப்புடன் தாவிக் குதிக்கிறோம். நல்ல வேளையாக அப்பொழுது விளக்குகள் எரியத் தொடங்குகின்றன. அந்த விளக்கொளியில் கீழே கிடந்தது கயிறுதான் என்பதைத் தெரிந்து கொண்டு ஆறுதல் அடைகிறோம். இந்த நிகழ்ச்சியில் சுவர் சுவராக தெரியவில்லை. நாற்காலி நாற்காலியாகத் தோன்றவில்லை. கயிறு கயிறாகத் தோன்றவில்லை.  மனம் ஒரு கற்பனைக் குதிரை போன்றது. அது தன் விருப்பம் போல எண்ணங்களையும் ஆசைகளையும் நினைத்துக் கொண்டே இருக்கின்றது. நிறைவேறாத ஆசைகள் அவனது அடிமனத்தில் சென்று தங்குகின்றன. அடி மனத்தில் உள்ளவைகளை ஒருவன் எப்பொழுதும், தன் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வைத்துக் கொள்ள முடியாது. அதனை அறியாமலே சில சமயம் வேற்றுருக் கொண்டு வெளிவர முயல்கின்றது.

முடிவுரை

சைவசித்தாந்த நூல்களில் சிவநெறித் திருக்குறள் என்றும் போற்றப்படும் திருவருட்பயனில் தனிமனிதத் தலைமைப் பண்புகளில் சிறந்த சில பண்புகளை  இனங்கண்டு , அவற்றை வெளிக்கொணரும் வகையில் இக் கட்டுரை அமைந்துள்ளது.

***********

குறிப்புகள்

ஆ.ஆனந்தராசன்      திருவருட்பயன்                       நர்மதா பதிப்பகம்,10 நானா  தெரு,   ஆதமங்கலம். முதற்பதிப்பு 2010

திரு.க.வெள்ளைவாரணன் திருவருட்பயன்                                23, கனகசபைநகர், சிதம்பரம்                                                             முதற்பதிப்பு 1965

*****

கட்டுரையாளர்
முனைவர் பட்ட ஆய்வாளர்
அரசு கலைக் கல்லூரி
கோயம்புத்தூர்