Author: editor

  • இந்துமதியுடன் சில பொன்னான மணித்துளிகள்!

    இனிய சுதந்திரதின நல்வாழ்த்துக்கள் நண்பர்களே!

    independence-day-44a

    பிரபல எழுத்தாளர் திருமதி இந்துமதி அவர்களின் சிறப்பு நேர்காணல்

    பவள சங்கரி

    ‘பெண் எழுத்தாளர்களின் கதைகளைப் படிக்கும் அளவிற்கு பொறுமை இல்லை எனக்கு’, என்று பலர் பெருமையாக சொல்லிக்கொண்டிருந்த காலங்களில், ஆண், பெண் என்ற பாரபட்சம் இல்லாமல், இவர் எழுதிய சிறுகதைகளாகட்டும், தொடர்கதைகளாகட்டும் அனைத்தையும் விருப்பத்துடன் காத்திருந்து வாசித்தவர்களும் உண்டு. இன்றும் இவருடைய படைப்புகளுக்கென்று தனிப்பட்ட வாசகர்கள் இருக்கிறார்கள். நல்ல சமுதாய அக்கறையுடனான சிந்தனைகளை ஊக்குவிக்கும் இவருடைய பல படைப்புகள் தொலைக்காட்சித் தொடராகவும், திரைப்படமாகவும் வெளியிடப்பட்டுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. எழுத்தாளர் இந்துமதி அவர்கள் சுதந்திர தினத்திற்காக நம் வல்லமை இதழுக்கு அளித்த சிறப்பு நேர்காணல் இதோ:

    indu

    1. 66 ஆண்டுகால சுதந்திர தின நிறைவு விழாவை பெருமையுடன் கொண்டாடும் பாரத தேசத்தின் மக்களுக்கு அவர்களின் உரிமையை எடுத்துச் சொல்லி அதன் வழியாகக் கிடைத்த வளர்ச்சி என்று எழுத்துத் துறை ஆற்றிய சாதனை என எதனைக் குறிப்பிட விரும்புகிறீர்கள்?

    எழுத்துத் துறையில் நான் ஆற்றிய சாதனை என்று நான் குறிப்பிட விரும்புவது அன்பு மற்றும் மனித நேயம்! அறிவு என்பது நிச்சயம் அவசியத்தேவை. அன்போடு சேர்ந்த அறிவு உடையவர்களாக இருந்தால் சமீபத்தில் தில்லியில் ஒரு பெண்ணிற்கு நடந்த கொடுமை நிகழ்ந்திருக்காது. மண்ணில் பிறந்த அனைத்து உயிர்களையும் தம் உறவுகளைப் போன்று நேசிக்கும் மனோப்பக்குவம் இருந்திருக்குமேயானால் இது போன்ற சம்பவங்கள் நடக்காது. அறிவோட சேர்ந்த அன்பு இருந்தால் பெண் சிசுக்களுக்கு நெல் மணி போட்டு கொல்லும் நிலை வந்திருக்காது. நல்லதொரு பாரத சமுதாயம் என்றால் காந்தி கண்ட கனவு போல நடு இரவில் அத்துனை நகைகளையும் போட்டுக்கொண்டு ஒரு பெண் தனியாக நடந்து செல்லும் சுதந்திரம் வேண்டும் என்பதுதான். இன்று பாருங்கள் நகை கூட வேண்டாம், இரவு நேரங்களில் ஒரு பெண் தனியாக நடந்து போக முடியுமா…? அப்படி ஒரு சுதந்திரத்தைத்தாங்க நாம எதிர்பார்க்கிறோம். அன்பும், அறிவும் சேர்ந்த மனித நேயப் பண்புகள் வளர்ந்தால்தான் உண்மையான சுதந்திரத்தை நாம் அடைய முடியும்.

    2. உலகில் உள்ள பல்வேறு நாடுகளில் வாழும் தமிழ் மக்களின் மொழி வளர்ச்சிக்கும், நாட்டுப் பற்றுக்கும் தமிழ் மொழி இலக்கியங்கள் உறுதுணையாக இருந்தது என்ற காரணக்கூறுகளைப் பற்றி தாங்கள் கூற விரும்புவது:

    நிச்சயமாகங்க.. வெளி நாட்டில் வாழும் தமிழர்களும் சரி, ஈழத்தில் வாழும் சுத்தமான தமிழைச் சுவாசிக்கும், தமிழர்களும் சரி இன்றுவரை தமிழ் கூறும் நூல் வழியாகத்தான் தம் மொழியை வளர்த்துக்கொள்கிறார்கள். பத்திரிக்கைகள் அல்லது புத்தகங்கள் மூலமாகவோ தொலைக்காட்சி மூலமாகவோ மொழி சென்று அடைகிறதென்றால் அது எழுத்தின் மூலமாக மட்டுமே சாத்தியமாகும். ஒரு நாட்டின் மொழி வளர்ச்சிக்கு நல்ல எழுத்துக்கள் அவசியமாகிறது. கற்கால மனிதர்களிலிருந்து அத்தனை மனிதர்களின் நாகரீக வளர்ச்சிக்கும் எழுத்து முக்கிய அங்கம் வகிக்கிறது. முதன் முதலில் காகிதம் கண்டுபிடித்து, எழுத்தைக் கண்டுபிடித்து எழுத ஆரம்பித்தபோதுதான் நாகரீகம் வளர ஆரம்பித்திருக்கிறது. உலகில் உள்ள அத்துனை மனிதர்களிடையேயும் மனித நேயத்தையும், அன்பையும், அறிவையும் கொண்டு சேர்ப்பது நல்ல எழுத்துக்கள் மட்டுமே. எழுத்தால்தான் பயனடைகிறார்கள், அதனால்தான் ஒருவருடன் ஒருவர் பின்னிப்பிணைகிறார்கள் என்றால் அது மிகையாகாது.

    3. நாட்டின் பல இடங்களில் நடைபெறும் புத்தகத் திருவிழாக்கள் மூலமாக பெருகிவரும் புத்தக வாசகர்களுக்கு தங்களின் செய்திகள் என்னவாக இருக்கும்?me indhu

    வாசியுங்கள். வாசிப்பதை நேசியுங்கள்! இப்ப எதுக்காகங்க என்னை வந்து பேட்டி காணறீங்க? நான் ஒரு எழுத்தாளர், என் எழுத்துக்களை நீங்க வாசித்திருப்பதாலும் என்னை இன்று சந்திக்க வருகிறீர்கள். அதற்கு காரணம் என்ன.. என்னுடைய நல்ல வாசிப்பு. என்னுடைய வாசிப்பு மட்டுமே என்னை நல்ல ஒரு எழுத்தாளராக பண்படுத்தியிருக்கிறது. நல்ல நூல்களைத் தேர்ந்தெடுத்து வாசியுங்கள். ஒரு ஆதி சங்கரர், ஒரு புத்தர் மட்டுமே தோன்றியிருக்கிறார்கள். நம் குழந்தைகளை டாக்டராக்க வேண்டும், தொலைத்தொடர்புத்துறை, பொறியியல் வல்லுநராக்க வேண்டும் என்று , ஆசைப்படுகிறோமே தவிர அவர்களுக்கு நல்ல புத்தகங்கள் வாசிக்கும் பழக்கத்தை ஏற்படுத்தத் தவறிவிடுகிறோம். அன்று எங்கள் பள்ளிப்பருவ காலங்கள் நீதி போதனை வகுப்பு என்று இருந்தது. அது இப்போது இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. அத்துனைப் பெரிய எருமை மாடுகள் ஒரு பெண்ணிடம் அத்துனை மோசமாக நடந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். ஒழுங்காக நீதி போதனை வகுப்பில் நான்கு நல்ல செய்திகள் காதில் போட்டு வைத்தால், ஓரளவிற்காவது மனதை பக்குவப்படுத்தும். பள்ளியில் கற்றுத் தராத அந்த நல்லதொரு பாடத்தை பெற்றோராவது தங்கள் குழந்தைகளுக்கு கற்றுத்தர கட்டாயம் நேரம் ஒதுக்க வேண்டும். ஓடி, ஓடி சம்பாதித்து குழந்தைகளுக்கு பணத்தை மட்டும் சம்பாதித்து வைக்கும் பெற்றோர் அவர்களுக்கு நல்ல பண்பை ஊட்டி வளர்க்கத் தவறிவிடுகிறார்கள். ஒரு குழந்தை பொறுமை உள்ளவனாக, அமைதி உள்ளவனாக, தைரியம் உள்ளவனாக வளர வேண்டும் என்றால் அவனுக்கு நல்ல போதனைகளை வழங்குங்கள்., மனப்பாடம் செய்து எழுதி மதிப்பெண் வாங்க வைப்பது மட்டும் படிப்பு ஆகாது, அவன் சமுதாயத்தில் நல்லதொரு குடிமகனாக வளர நல்ல போதனைகளை ஊட்டி வளர்க்க வேண்டும். சிந்தியுங்கள் பெற்றோர்களே.. அதற்கு நீங்கள் முதலில் நல்ல நூல்களை வாசிக்க வேண்டும்.

    என்னோட வீட்டில் என் பையனுக்கு தீபாவளி, பொங்கல் என்றால் அவனுக்காக நாங்கள் ஒதுக்கும் பணத்தில் பெரும் பகுதியை அவன் புத்தகம் வாங்கத்தான் செலவு செய்வான். குழந்தைகளுக்குப் பிறந்தநாள் என்றால் கேக் வெட்டுகிறோம், தோரணம் கட்டுகிறோம். ஆனால் நல்ல புத்தகங்கள் வாங்கிக் கொடுக்கத் தயங்குகிறோம். என் மகனுக்கு பண்டிகை என்றால் கொண்டாட்டமே புத்தகங்கள் வாங்குவதுதான். அதுதான் அவனுக்குப் பண்டிகை, பாயசம், பட்டாசு, புதுத்துணி என அனைத்துமே. சில காலம் முன்புகூட, தாத்தா, பாட்டிகள் குழந்தைகளுக்கு, இராமாயணம், மகாபாரதம், அரிச்சந்திரன் கதைகள் என பலதும் சொல்வார்கள். ஆனால் இந்தக் காலத்தில் அதுவும் குறைந்துவிட்டது. இப்போது எந்த வீட்டில் தாத்தா பாட்டிகள் இருக்காங்க.. இன்று உடைந்துபோன குடும்பங்கள்தான் அதிகமாக இருக்கிறது. நகரத்தில் வாழும் இன்றைய குழந்தைகளுக்கு மாடு என்றால் என்னன்னு தெரிவதில்லை. பாக்கெட் பால் மட்டுமே தெரிகிறது. கடைக்குச் சென்று துணி வாங்க செலவிடும் நேரம்கூட குழந்தைகளுக்காக இன்று பல பெற்றோர் செலவிட முடிவதில்லை. இன்று அனைவரும் ஒரு பணம் சம்பாதிக்கும் இயந்திரங்களாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறோம். குழந்தைகளுக்கு நாம் அன்பையும், பண்பையும் வளர்க்கத் தவறுகிறோம். பணம் சேர்த்து வைத்தால் மட்டும் போதும் என்று நினைக்கிறோம். நம் நாடு விவசாயத்திலும், ஆன்மீகத்திலும் செழித்த ஒரு நாடு. கத்தியைத் தூக்கும் நாடு அல்ல. ஆனால் இன்றைய குழந்தைகளின் போக்கு மிகவும் அதிர்ச்சிகரமாகவே இருக்கிறது. பகிர்தல் என்ற பண்பாடே சுத்தமாக இல்லாமல் போகிறது. நா. பார்த்தசாரதி மூலமாக என்னுள் விதைத்த விதைகள், ஒரு பூரணி மூலமாக, ஒரு அரவிந்தன் மூலமாக நல்ல பண்பாட்டை விதைத்தது. வண்ணதாசன் என்ற ஒரு மென்மையான எழுத்தாளர். பூவைக் காட்டிலும் மென்மையான எழுத்துக்கள் அவருடையது. இன்று குழந்தைகள் மற்றவர்களிடம் வம்பு செய்தால் அவர்களைக் கண்டிக்க வேண்டிய நாமே காப்பாற்ற நினைக்கிறோம். பின்பு எங்கிருந்து நல்ல பண்பாட்டை அவனுக்குள் விதைக்க முடியும்? ஒரு விசயத்தைப் பல கோணங்களில் நாம் பார்க்க முடியும். கண்ணாடியில் தெரியும் பிம்பம் போலத்தான் அது.

    4. தங்களைக் கவர்ந்த வரலாற்று நாயகியர்?

    எனக்கு பொன்னியின் செல்வனில் பூங்குழலி நிரம்பப் பிடிக்கும். நந்தினி, குந்தவையைவிட அந்த பாத்திரப்படைப்பின் வீரம், துணிச்சல், விவேகம் எல்லாம் ஒரு பெண்ணிற்கு அவசியம்.

    5. தமிழ்நாடு அரசு கடந்த பல ஆண்டுகளாக தமிழ் புத்தகங்களை பொது நூலகங்களுக்கு வாங்குவதிலை என்ற படைப்பாளிகளின் ஆதங்கத்துடன் தாங்கள் ஒத்துப் போகிறீர்களா?

    எனக்குத் தெரியாது. தெரியாத விசயம் பற்றி நான் பேச விரும்பவில்லை.

    6. படைப்புகளை வைத்து ஆண் எழுத்தாளர் அல்லது பெண் எழுத்தாளர் படைப்பு என்று வேறுபடுத்தி பார்க்க முடிவது நல்லதா, அது தேவையா, அல்லது அது தவிர்க்கப்பட வேண்டியதா?

    இந்த உங்களுடைய கேள்வியில் வேறுபடுகிறேன் நான். எழுத்தில் பாகுபாடு இல்லை. உதாரணமாக கவிஞர் வைரமுத்து அவர்கள் எழுதிய ‘கருவாச்சி காவியத்தில்’ ஒரு பெண்ணின் அத்தனை துன்பங்களையும், துயரங்களையும் அனுபவித்து வடித்திருப்பார். குறிப்பாக பிரசவ வேதனையின் நுண்ணிய வலிகளைக் கூட அழகாகச் சொல்லியிருப்பார். நான் அதை வாசித்தபோது சந்தேகப்பட்டு இது வைரமுத்து எழுதியதா அல்லது பொன்மணி எழுதியதா என்று போன் செய்து கேட்டேன் என்றால் பாருங்கள். தில்லியில் எங்கேயோ ஒரு சீக்கிய இளைஞனுக்கு நேர்ந்த துன்பத்தை இந்து நாளிதழில் படித்து அது எனக்குள் ஏற்படுத்திய பாதிப்புதான், சிறந்த சிறுகதை என்று விருதைப் பெற்ற ‘குருத்து’. எந்த ஒரு விசயமும் நமக்கு நேரடி அனுபவம் இருந்தால் மட்டுமே அதைப்பற்றி எழுத முடியும் என்பதில்லை. அதை நாம் உள் வாங்கும் திறமையில்தான் இருக்கிறது அந்த எழுத்து. இதில் ஆணெண்ன அல்லது பெண்ணென்ன? உடலுக்குள் இருக்கும் இருதயம், இரத்தம், மூளை, மனம் இவற்றிலெல்லாம் ஏது பேதம்? எழுத்திற்கு ஆண் உணர்ச்சி, பெண் உணர்ச்சி என்ற பேதமும் இல்லை. அவரவர்களை பாதித்த விசயங்கள் பற்றி அப்படியே எழுதுகிறோம். இதில் வேறு எந்த வேறுபாடும் எனக்குத் தோன்றவில்லை.

    நல்ல எழுத்துக்கள் சமுதாய மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவது உண்மை என்றாலும், ஒன்று மட்டும் சத்தியம். அது பட்டுக்கோட்டையார் எழுதியது போல, ‘திருடனாய்ப் பார்த்து திருந்தாவிட்டால் திருட்டை ஒழிக்க முடியாது!’ தி.ஜானகிராமன் ’அன்பே, ஆரமுதே’வில் சொல்வார், ‘மொடமொடன்னு கஞ்சி போட்டு நீ கட்டிக்கிட்டு வர காட்டன் சேலையிலேயே என்னை மருட்டறே’. இதில் உடையில் இல்லை விரைப்பு. அந்த பாத்திரப்படைப்பில் அல்லவா இருக்கிறது. இதுதான் ரோல் மாடல்! அதுதான் இன்றைய தேவையே தவிர, மற்றபடி எழுத்தில் பேதங்கள் இல்லை என்பதே என்னுடைய கருத்து.

    Share
  • ஈரோடு புத்தகத் திருவிழாவில் ஐம்பெரும் தேவியரின் அணிவகுப்பு!

    பவள சங்கரி

    DSC00600

    ‘பத்தோடு பதினொன்று அத்தோடு இது ஒன்று’ என்று வழமையானதொரு நிகழ்வாக இராமல் ஒவ்வொரு ஆண்டும் அரங்க அமைப்பில் தொடங்கி, கூடுதலான எண்ணிக்கையிலான புத்தக விற்பனை மற்றும் பல்வேறு துறை சார்ந்த அறிஞர்கள், பிரபலங்களின் சந்திப்பு என மென்மேலும் மெருகேறிக்கொண்டே போகும் ஈரோடு புத்தகத் திருவிழாவின் இந்த 2013ம் ஆண்டில் ஒரு மாபெரும் வரலாற்று நிகழ்ச்சியாக, சென்ற 12-08-2013ல், அற்புதமான பெண் படைப்பாளிகள் ஐவர் ஒருங்கே அலங்கரிக்கும் அற்புத மேடையை அமைத்துக் கொடுத்திருக்கும் ஈரோடு மக்கள் சிந்தனைப் பேரவையின் மகத்தான சாதனை பாராட்டிற்குரியது. ‘பெண்கள் நாட்டின் கண்கள்’ என்று நிரூபிக்கும் வகையில் இந்தப் பெண்கள் ஐவரும் தம் எண்ணற்ற படைப்புகள் மூலம் சமுதாயத்தில் பெரும் மறுமலர்ச்சியையும், விழிப்புணர்வையும் ஏற்படுத்தியவர்கள். இப்பேர்ப்பட்ட பிரம்மாண்ட நிகழ்ச்சிக்கு தலைமை ஏற்றிருந்தவர் மற்றொரு பெண் சாதனையாளரான, எம்.பி. என். நாச்சிமுத்து பொறியியல் கல்லூரியின் தாளாளரும், மறைந்த மாபெரும் மனிதரான திரு சுத்தானந்தம் அவர்களின் துணைவியாருமான திருமதி வசந்தா சுத்தானந்தம் அவர்கள். தம்முடைய தலைமை உரையில் புத்தக வாசிப்பின் அருமை குறித்தும், புத்தகப்பிரியரான தம் கணவரின் நினைவுகள் குறித்தும் தங்கள் இல்லத்தில் அவர் சேமித்து வைத்திருக்கும் பல்வேறு இலக்கிய நூல்கள் நிறைந்த நூலகம் குறித்தும் சுவைபட விளக்கினார். ஐம்பெரும் தேவியரின் அறிமுகங்களை வெகு நேர்த்தியாக, மிகச் சிறப்பான முறையில் தமக்கே உரிய நாவன்மையுடன் நிகழ்த்தியிருந்தார், நிகழ்ச்சியின் அமைப்பாளரும், மக்கள் சிந்தனைப் பேரவையின் தலைவருமான திரு ஸ்டாலின் குணசேகரன் அவர்கள். நிகழ்ச்சிக்கு முன்னிலை வகித்து இரத்தினச் சுருக்கமாக, அழகாகச் சிறு உரை நிகழ்த்தியவர் யாழி நிறுவனங்களின் தலைவர், திருமதி.எழிலரசி மதிவாணன் அவர்கள்.

    jyothi

    முதலில் பேசிய மாபெரும் எழுத்தாளரான, அறுநூறுக்கும் மேற்பட்ட சிறுகதைகள், நாவல்கள், நாடகங்கள் என்று எழுத்தே தன் மூச்சு எனத்தம் வாழ்வோடு பின்னிப் பிணைந்தது எழுத்து மட்டுமே என்று வாழ்பவர். காலங்கடந்து நிற்கும் அரியதொரு பொக்கிஷமான, சிதம்பரம் அண்ணாமலைச் செட்டியார் பரிசும், விருதும் பெற்ற , 900 பக்கங்கள் கொண்ட சிறந்த சுதந்திர எண்ணங்களைச் சுமந்து வந்திருக்கும் ‘மணிக்கொடி‘ என்ற புதினத்தை தன் வாழ்நாளின் சாதனையாகக் கொண்டு படைத்தவர். வெகு அழகாக, நகைச்சுவை உணர்வுடன், எந்த மேடை அலங்கார வார்த்தைகளும் இல்லாமல் வெகு இயல்பாக நம் வீட்டுப் பெண்மணி போல, காலத்தின் அருமை கருதி மிகச் சுருக்கமாகப் பேசிச் சென்றார், நம் ஜோதிர்லதா கிரிஜா அம்மையார் அவர்கள்.

    அடுத்து பேசிய திருமதி விமலா ரமணி அவர்கள். இவருடைய படைப்புகளின் எண்ணிக்கைகளை திரு ஸ்டாலின் அவர்கள் பட்டியலிட்ட போது இது எப்படி சாத்தியம் என்று மிக ஆச்சரியமாக இருந்தது. கற்பனை ஊற்றெடுத்து ஓடிக்கொண்டிருப்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது. சின்னச் சின்ன கதைகளுடன், பல மேற்கோள்களுடன் மிக அழகான மேடைப்பேச்சும் அளித்து சபையோரை வெகு எளிதாக தம் புறம் இழுத்துவிட்டார். இவருடைய பேச்சில் என்னை மிகவும் கவர்ந்தது, கவிஞர் அப்துல் ரகுமான் சொன்ன மேற்கோளான, “புத்தகம் வெறும் காகிதம்தான். ஆனால், அதைப் படிக்க படிக்க ஆயுதமாக மாறும்” என்பதும், ‘success’ என்ற ஆங்கில வார்த்தைக்கான விளக்கமும்.நல்ல சமுதாய சிந்தனைகள் வளர வேண்டுமென்றால் நல்ல புத்தகங்களைத் தேடிப் படிக்க வேண்டும். எழுத்து என்பது ஒரு அக்னி போல, ஒரு டாக்டர் மகன் டாக்டர் ஆவது போலவும், வக்கீல் மகன் வக்கீல் ஆவது போலவும். ஒரு நடிகை மகள் நடிகை ஆவது போலவும்., ஒரு எழுத்தாளர் மகனோ அல்லது மகளோ எழுத்தாளராகி விட முடியாது. எழுத்தாளரின் வாரிசு என்பதாலேயே ஒருவர் எழுத்தாளர் ஆகிவிட முடியாது, அதற்கு சிந்தனை அவசியம். சிந்திக்கும் திறமை இருந்தால் மட்டுமே அவன் எழுத்தாளர் ஆக முடியும் என்றும் ஆணித்தரமாகக் கூறியதுதான்!

    அடுத்து வந்த அற்புதமான கவிஞர், இரா.மீனாட்சி அவர்கள், சாகித்ய அகாடமி விருதின் குழு உறுப்பினராக இருந்தவர், கவிக்கோ என்ற பட்டம் பெற்றவர், சிறந்த கவிஞர், படைப்பாளி என்பதையும் மீறி, தான் ஒரு சிறந்த மனிதாபிமானி என்பதையும் நிரூபிக்கும் வகையில் பாண்டிச்சேரி ஆரோவில் குழந்தைகள் காப்பகத்தின் ‘அக்கா’ என்று போற்றப்படும் அன்பு நெஞ்சம் கொண்டவர். தம் உரை முழுவதையும் அழகான கவிதை நடையிலேயே வழங்கியவர். பழம்பெரும் படைப்பாளிகளின் கீர்த்தியை வெகு நேர்த்தியாக கவிச்சரமாகக் கோர்த்து, அற்புதமாக வழங்கியது குறிப்பிடத்தக்கது.

    ‘தரையில் இறங்கும் விமானம்’ தந்த தவப்புதல்வி எழுத்தாளர் திருமதி இந்துமதி இவர்தான் என்பது அவருடைய ஒவ்வொரு வார்த்தையிலும், செய்கையிலும் பிரதிபலித்தது. இயற்கையோடு ஒன்றிய எண்ணங்களைச் சுமந்து, வாழ்க்கையை மிக அழகாக இரசிக்கும் வல்லமை பெற்றவர் என்பதையும் அவர்தம் உரையின் மூலம் எளிதாக விளங்கிக் கொள்ள முடிந்தது. வாசிக்கும் வழமையே தம் மூச்சாகக் கொண்டு வாழ்பவர் என்பதைத் தம் பேச்சின் மூலம் வெகு இயல்பாக உணர்த்தியவர். ஒரு குழந்தைக்கு பாட்டி, தாத்தாவின் அருகண்மை எந்த அளவிற்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்பதை அற்புதமாகத் தம் பாட்டியின் நினைவலைகளுடன் பகிர்ந்து கொண்டார். தன்னைப்போலவே தன் மகனும் சிறந்த புத்தகப் பிரியர் என்பதை மிகப்பெருமையான ஒரு தாயாக தலை நிமிர்ந்து கொண்டாடிய விதம் அருமை. நல்ல சமுதாயச் சிந்தனையாளர் என்பதை வார்த்தைக்கு வார்த்தை நிரூபித்தார், இந்த மிகச் சிறந்த படைப்பாளியான இந்துமதி அவர்கள்.

    DSC00566

    இறுதியாக அத்துனைப் பேரையும் பேச்சு மூச்சின்றி கட்டிப்போடச் செய்தவர், உலகறிந்த மிகப்பெரும் படைப்பாளியான திருமதி சிவசங்கரி அவர்கள். வ.உ.சி. பூங்கா மைதானத்தின் பிரம்மாண்ட கூட்டத்தைக் கண்ட சிவசங்கரி அவர்கள் மிகவும் பிரம்மித்துப் போனார்கள். இந்தியா மட்டும் அல்லாமல் வெளிநாடுகளில் நடந்த பல்வேறு புத்தக விழாவிலும் பங்கேற்று இருந்தாலும், இங்கு கூடியிருக்கும் கூட்டத்தைப்போல இதுவரை எங்கும் பார்த்தது இல்லை என்றும் “உங்களை எழுத்தாளராகிய நான் தலைவணங்கி பாராட்டுகிறேன்” என்றும் உணர்வுப்பூர்வமாகப் பேசினார். ஈரோடு புத்தகத் திருவிழாவில் அப்துல்கலாம் அவர்களின் பேச்சு பற்றியும் மிக வியந்து பாராட்டினார். இவருடைய மிக நீண்ட சாதனைப்பட்டியல் அனைவரும் அறிந்ததே. ஆனாலும் அவர்தம் வாழ்நாள் சாதனையாக எண்ணி, மகிழ்ந்திருப்பது, அவருடைய 16 ஆண்டுகால முழுமையான உழைப்பான, இந்திய மொழிகளின் பாலங்களாக அமைந்ததுதான். 47 நாட்கள் என்ற அவருடைய புதினம் ஏற்படுத்திய தாக்கம் குறித்து அவரே பேசியது சுவையாக இருந்தது. இத்தனை ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் அவருடைய இந்த நாவலை , ஒரு கல்லூரிக் கருத்தரங்கில் வைத்து மாணவர்களின் மத்தியில் ஆய்வு செய்தது குறித்து அவர் சொன்ன தகவல்கள் குறிப்பிடத்தக்கவை. இன்றைய காலகட்டத்திலும் மிகப்பொருத்தமாக இருக்கக்கூடியது. அவருடைய ‘ஒரு மனிதனின் கதை’ என்ற புதினம் மனதை விட்டும் என்றும் அகலாத ஒரு சிறந்த சமுதாய அக்கறையுடனானது என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

    மிகச் சிறந்த இந்த சமகால எழுத்தாளர்களுடன் கலந்து உரையாடியதில் உள்ளம் பூரித்ததும் உண்மை. எத்துனைப் பிரபலமாக இருந்தாலும், மிக எளிமையாகவும், அன்புடனும், மனித நேயத்துடனும் பழகுவதிலும் உள்ளம் நெகிழச் செய்தார்கள்.

    Share
  • வல்லமை வாழ்த்தி வழியனுப்புகிறது!

    திரு இசைக்கவி ரமணன் அவர்களின் அமெரிக்கா/கனடா நாட்டு இலக்கியப் பயணம் சிறப்புற வல்லமையின் மனம் நிறைந்த வாழ்த்துக்கள்.

    Invitation Aug 6

    வணக்கம்!

    நாளை இரவு அமெரிக்கா/கனடா நோக்கிச் செல்கின்றேன். அதற்கு முன்பாக, மாலையில் ஒரு சிறிய சிறப்பான நிகழ்ச்சி. கொஞ்சம் பேச்சு, கொஞ்சம் பாட்டு, உங்களோடு. அப்படியே துர்கா சப்த ஸ்லோகி, மனோன்மணி மாலை ஆகிய குறுந்தகடுகள்,(தர்மா ராமனுடன் உரையாடல்கள்) A Drop from the Gita என்னும் மின் நூல் இவற்றை வெளியிடுகிறேன். இவற்றைத் தயாரித்து அளிப்பவர்கள் சென்னை ஸ்வாதி ஸொல்யூஷன்ஸ் நிறுவனத்தினர்.

    வாருங்களேன்! வந்து என்னை வழியனுப்பி வைத்தமாதிரியும் இருக்கும்!

    அன்புடன்,
    ரமணன்

    Share
  • வேர்களுக்கு நன்றி சொல்வோம் …

    20130728001059_00001எஸ்.ஆர்.எஸ். என்று அனைவராலும் அன்பாக அழைக்கப்பெறும் திரு எஸ்.ஆர். சுப்பிரமணியம் அவர்கள் மிகச் சிறந்த தொழிலதிபர், நிலக் கிழார் சமூக நல ஆர்வலர், சிறந்த எழுத்தாளர், என பன்முக நாயகராக விளங்குபவர். அன்னைத் தமிழ் மற்றும் தாய் மண் இரண்டையும் தம் இரு கண்களாகப் போற்றும் வல்லமையாளர். எம்.ஏ. வரலாறு பட்டதாரியான இவர் பல்வேறு நூல்களும், தினமணி, காலைக்கதிர், தினமலர் போன்ற நாளேடுகளில் பல்வேறு பிரபலமான தொடர் கட்டுரைகளும் எழுதி அனைவராலும் அறியப்படுபவர். இவருடைய நூல்களில் மிக முக்கியமானவைகள், ‘தண்ணீரைத் தேடி’, ‘சரங்கள்’, ‘அண்ணா ஒரு அண்ணல்’ போன்றவைகள். உழவர் பெருமக்களின் நலனில் பெரும் அக்கறை கொண்டவரான இவரின் படைப்புகள் அனைத்தும் பெரிதும் உழவர் பெருமக்களின் வாழ்வின் மலர்ச்சியின் அடிப்படையிலேயே அமைந்திருப்பது சிறப்பு. திராவிட இயக்கத்தின் வரலாற்றை அதன் அடித்தளத்தினூடே அருமையாக ஆய்வு செய்திருப்பவர். மிகச் சிறந்த சிந்தனையாளர். நதிநீர்ப் பிரச்சனையான காவிரி, முல்லைப் பெரியாறு ஆகியவைகளின் தோற்றம் மற்றும் அதன் பிரச்சனைகள் குறித்த ஆதாரப்பூர்வமான தகவல்களை வெளியிட்டிருக்கிறார் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. கவித் திறமும், உரைத்திறமும் ஒருங்கே அமையப் பெற்றவர். விவசாயம், நதிகள், தண்ணீர் பிரச்சனை பற்றி இவர் எழுதியுள்ள ‘நதிகளின் சங்கமம்’ என்ற நூல் அரிய பல தகவல்களைக் கொண்டுள்ளதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

    இந்தியக் குறுநில மன்னர்கள் ஒற்றுமையின்றி வாழ்ந்த காலமது. வியாபாரம் செய்ய வந்த கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி இதனைச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டு நம் இந்திய நாட்டையே வளைத்துப் பிடிக்கத் திட்டமிட்டது. இவர்களை எதிர்த்துப் போரிட்டு தம் இன்னுயிரையும் தியாகம் செய்த எண்ணற்ற தியாகச் செம்மல்களில் சிறந்த போர்க்கலை வல்லவன், தேசப் பற்றும், வீரமும், விவேகமும் என அனைத்தும் அமையப் பெற்ற வீரமகன் தீரன் சின்னமலையும் ஒருவர். இவருக்கு ஈரோடு மாநகரில் மாபெரும் விழா எடுக்க முன்னின்று அனைத்து ஏற்பாடுகளையும் செய்தவர் என்ற பேருவகையுடன், தாய் நாட்டிற்காகத் தம் இன்னுயிர் ஈந்த அந்த மாபெரும் வீரனின் வாழ்க்கை வரலாற்றை இத்தருணத்தில் எழுதி வெளியிட்டிருப்பது சாலப் பொருந்தும். கன்னட நாட்டின் போர்வாள் என்று பாராட்டப் பெற்ற திப்புசுல்தானின் கரத்தைப் பலப்படுத்தியவர் தீரன் சின்னமலை. கொங்கு மண்ணில் அவதரித்த மாவீரன் , மூன்று முறை கிழக்கிந்தியக் கம்பெனிப் படையை புறமுதுகுகாட்டி ஓடச் செய்தவன் தீரன் சின்னமலை. 1805ம் ஆண்டு ஆடித் திங்கள் 18ம் நாளான, இதே நாளில் ஆங்கிலேயர்களால் சங்ககிரி கோட்டையில் தூக்கிலிடப்பட்டு வீர மரணம் அடைந்த தீரன் சின்னமலை பற்றிய வாழ்க்கை வரலாற்றை தெள்ளுத் தமிழில், அழகு நடையில் கட்டுரை வடித்துக் கொடுத்து அவர் நினைவைப் போற்ற நமக்கும் வாய்ப்பளித்திருக்கும் திரு எஸ்,ஆர்,எஸ் அவர்களை வல்லமை வாழ்த்தி வரவேற்கிறது. இன்னும் பல்வேறு ஆகச் சிறந்த படைப்புகளை அவரிடம் எதிர்பார்க்கிறோம்.

    அன்புடன்
    பவள சங்கரி

      தீரன் சின்னமலை நினைவு நாள் 31.07.1805 … 

    எஸ், ஆர். சுப்பிரமணியம்

    நல்ல இமயம்

    நலம் கொழிக்கும் கங்கை நதி – மகவாய் வளர்க்கும் தாய் காவேரி

    வெல்லத் தமிழ் நாட்டின் மேன்மைப் பொதியமலை

    செழுங்கரும்புத் தோட்டங்கள், செந்நெல் வயல்கள்

    தின்னக் கனிகள்

    தெவிட்டாப் பயன்மரங்கள்

    புராணங்கள், இதிகாசங்கள், நீதிநூல்கள்

    தத்துவக்கோவைகள், உபதேச மஞ்சரிகள், அறப் பேருரைகள்

    இத்தனையும் செறிந்திருக்கும் நாடு, இந்தியத் திருநாடு !

                    வளங்கள் அனைத்தையும் இயற்கையிடம் வரமாகப் பெற்ற இந்தியா, கருத்துக்கு எட்டாத காலம் முதல் உலகத்தின் கவனத்தை ஈர்த்தது. முத்தும், பவளமும், வைரமும், வைடூரியமும் வரம்பின்றிக் கிடைக்கும் தேசம் இந்தியா என்று கேள்விப்பட்டவர்கள் ஆசியாவிலிருந்தும், ஐரோப்பாவிலிருந்தும் வந்து கொண்டே இருந்தார்கள்.

                    கொட்டிக்கிடக்கும் தங்கத்தையும், மணியையும் கொண்டுபோக வந்தவர்கள் பலபேர்! தத்துவ ஞானத்தின் தாய்வீடு என மதித்துக் கற்க வந்தவர்கள் பலபேர் ! கொள்ளலாம் என்றும், தமது பொருள்களைக் கொடுக்கலாம் என்றும் கடலின் முதுகில் ஏறிக் காற்றின் துணையால் கரையில் வந்து இறங்கியவர்கள் பலபேர் ! பாருக்குள்ளே இது எப்படி நல்லநாடு என்று பார்ப்பதற்காக, காடுமலை பலகடந்து, சமவெளிகளில் சஞ்சரித்து, மன்னர்களையும் மக்களையும் சந்தித்து, பயணிகளாய் வந்தோர் பலர் !  ஆயகலைகள் அறுபத்து நான்கினையும் கண்டு வரலாம் என்பதற்கும் கற்றுவரலாம் என்பதற்கும் வழிகேட்டு வந்த கலைவாணர்கள் பலர் ! மாயங்கள் நிறைந்த மர்மதேசம் இந்தியா என்று கேள்விப்பட்டு, மனதில் வளர்த்த கதைகளை நனவாக்க வேண்டும் என்று அலை அலையாய் வந்த அன்னிய மக்கள் பலர் ! உலக இனங்களை எல்லாம் ஒருமுறையாவது காணவேண்டும் என்று துடித்த, உன்னதத்துக்கு இன்னொரு பெயர்தான் இந்தியா ! இத்தனை பெருமைகளையும் முற்று மோனையாகப் பெற்ற இந்தியாவைப் பார்த்து மகிழ்ந்தவர்கள் அத்தோடு நிற்கவில்லை !  அள்ள அள்ளக் குறையாத அத்தனைச் செல்வங்களையும் கொள்ளை கொள்ளத் துடித்தார்கள். காட்டுமிராண்டி மனிதர்கள் கொள்ளை கொண்டு போனது ஒருபக்கம் ! நாகரிக நாட்டில் சுரண்டிக் கொண்டு போனது ஒரு பக்கம் !  இப்படி முப்புறமும் பாரதத்தை முற்றுகையிட்டவர்கள் தாக்கிய தாக்குதல்களால் இந்திய வரலாறே திசை மாறிப் போனது. உலகப் பந்து காயப்படுவது இடியாலோ, மின்னலாலோ, சூறாவளியாலோ, சுனாமியாலோ அல்ல ! அதில் வாழ்கின்ற மக்களின் வன்செயலால் !

                    தனது சுதந்திரத்தைக் கொண்டு மகிழ்ச்சியடைய வேண்டிய ஒரு நாடு, மற்ற நாடுகளின் சுதந்திரத்தைக் கண்டு மாச்சரியம் கொள்வதும், அவற்றை அடிமைப்படுத்த முயல்வதும் மனித நேயத்துக்கு விடப்படும் அறை கூவலாகும். இதற்கு அதிக ஆராய்ச்சி வேண்டியதில்லை. அண்மைக்கால நூற்றாண்டுகள் இதற்குச் சாட்சியளிக்கும். 18, 19, 20ஆம் நூற்றாண்டுகளில் ஆங்கில வணிகர்களும், ஆங்கில அரசும் இந்திய மக்களுக்கு இழைத்த கொடுமைகளைக் கேட்டால் மண்ணும், மலையும் உருகும் ! சோப்பு, சீப்பு விற்க வந்தவர்கள் ஒரு துணைக் கண்டத்தையேச் சூறையாடி, கொள்ளையடித்து, ஆயிரம் ஆயிரம் மக்களின் ஆவிகுடித்த பயங்கரக் கதையே ஓராயிரம் ஆண்டு ஓய்ந்து கிடந்த இந்திய அடிமை வரலாறு !

                    வணிகக்குழு அமைத்து வியாபாரம் செய்யவந்த கிழக்கு இந்தியக் கம்பெனியினர் இந்திய குறுநில மன்னர்களின் ஒற்றுமையின்மையைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு இந்தியப் பெருநாட்டின் ஆட்சியாளர்களாகத் துடித்தனர். அந்நாளிலேயே அவர்களது ஆதிக்கம் காலூன்றுவதை எதிர்த்த வீரப் பெருமக்களில் கொங்கு நாட்டுப் பகுதியில் தீரன் சின்னமலை 07.04.1756இல் பிறந்தார். இவருக்கு  தீர்த்தகிரி சின்னமலை என்றும், தம்பாக்கவுண்டர்  என்ற செல்லப் பெயரும் உண்டு.  18ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியிலும், 19ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்திலும், கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியாருக்குக் கோவை, ஈரோடு மாவட்டப் பகுதியில் சிம்ம சொப்பனமாக விளங்கியவர் தான் மாவீரன் தீரன் சின்னமலை (1756-1805).

    பிரபல திரைப்பட நடிகரும் சிறந்த ஒவியருமான திரு சிவக்குமார்
    நன்றி: பிரபல திரைப்பட நடிகரும் சிறந்த ஒவியருமான திரு சிவக்குமார்

                    15.08.1947இல் நாம் விடுதலை பெற்றோம்.  நாம் பெற்ற விடுதலை எளிதாகக் கிடைத்துவிடவில்லை.  பலர் விடுதலைக்காகப் போராடினர்.  அப்போரில் சொல்லொணாத் தொல்லைகளுக்கு உள்ளான பலர் தம் இன்னுயிரையும் ஈந்தனர். இந்தியத் திருநாட்டின் விடுதலைக்காக நடைப்பெற்ற போராட்டத்தை இரண்டு வகையாகப் பிரிக்கலாம்.

                    ஆங்கிலேயர் ஆட்சி அமையும் போதே அவர்கள் தலைமையை ஏற்க மறுத்துப் போராடியது என்பது முதல் கட்டம்.

    எந்த உத்தரவிற்கும் காத்திராமல் தாங்களாகவே முன்வந்து, விடுதலை வேள்வியில் தங்கள் இன்னுயிரை பலிபீடத்தில் ஆகுதியாகத் தந்த வீரத் திலகங்கள் பலர். அவர்களில்,

    நெட்கட்டுங்சேவல் புலித்தேவன் 1767

    சிவகங்கை முத்துவடுகநாதப் பெரியஉடையாத்தேவர் -1772

    ராமநாதபுரம் முத்துராமலிங்க சேதுபதி – 1795

    தஞ்சாவூர் அமர்சிங் – 1798

    சிவகங்கை வேலுநாச்சியார் – 1798

    பாஞ்சாலங்குறிச்சி கட்டபொம்மன் -1799

    மருது சகோதரர்கள் – 1801

    ஊமைத்துரை – 1801

    போன்ற பலரும் தென்தமிழகம் சார்ந்தவர்கள். வட தமிழ்நாட்டின் சுதந்திரக்கனல் அவியவில்லை எனக்காட்ட முனைந்து கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியாரின் விரட்டும் வீரப்போரில் கலந்து கொண்ட மாவீரன் கொங்கு நாட்டு தீரன் சின்னமலை (1756).

                    ஆங்கிலேயர் ஆட்சி வேரூன்றிய பின், அவர்கள் ஆட்சியை எதிர்த்துப் போராடியது இரண்டாவது கட்டம்.

                    இரண்டாம் கட்டப் போருக்கு திலகர்,  மகாத்மா காந்தி, பண்டிட் ஜவஹர்லால் நேரு, சர்தார் வல்லபபாய் பட்டேல், மூதறிஞர் ராஜாஜி, பெருந்தலைவர் காமராசர், தீரர் சத்தியமூர்த்தி  போன்றோர் தலைமையேற்றனர்.  இது தான் இந்திய சுதந்திர வரலாறு…

                    ஆடிப்  பதினெட்டு… இன்று போர்க்களம் முடிந்தது. தருமத்தின் வாழ்வைச் சூது கவ்விய இருண்ட காலம் முடிவு பெற்றது. குருட்சேத்திரத்தின் மகாபாரதப் போரில் தருமம் இறுதி வெற்றி பெற்ற நாள். அமுதமும், விஷமும் ஒரே இடத்தில், நன்மையும் தீமையும் ஒரு நாணயத்தின் இரு பக்கங்கள். காலதேவனின் கணக்குப் புத்தகத்தில் ஜனனமும், மரணமும் ஒரு பக்கத்தில் எழுதப்படுகிறது. தருமம் அரியணையேறிய அதே நாளில் என் மண் எனக்கே சொந்தம், பூமியில் எவர்க்கும் இனி அடிமை செய்யோம், பரிபூரணருக்கே அடிமை என்று வாழ்வோம் என்று உரிமைக்கு வாழ்ந்த ஒரு உன்னத சுயமரியாதைக்காரனை ஒண்ட வந்த பிசாசுகள் சங்ககிலிக் கோட்டையின் அரண்களின் நடுவே தூக்கிலிட்டுக் கொன்றனர்.

                    கங்கையைச் சிமிழுக்குள் அடைக்க நினைத்தனர், அகம்பாவக்காரர்கள். எரிமலையின் உச்சியில் அமர்ந்து கொண்டு வெற்றி எக்காளமிட்டனர், ஆதிக்க வெறியர்கள். அலைகடலை நில்லென்று உத்திரவிட்டனர் அதிகார ஆட்சியாளர்கள். ஆம், கொங்கு நாட்டில், 18-ஆம் நூற்றாண்டு இறுதியில் காவிரியின் மேற்கே உள்ள கொங்குப் பகுதியில் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியின் ஆதிக்கம் ஏற்படாமல் தடுத்து நிறுத்திட வீரப்போர் புரிந்து தூக்குக்கயிற்றை முத்தமிட்டவன் மாவீரன் தீரன் சின்னமலை.

    20130727235840_00002

                    நில வளத்திற்கும், மக்கள் மனவளத்திற்கும், உறுதியான ஊக்கத்திற்கும், இடைவிடாத உழைப்பிற்கும் பெயர் பெற்றது கொங்கு மண்டலம். சங்க காலத்திற்கு முன்னரே சிந்துவெளி நாகரிகம் போல் நொய்யல் வெளி நாகரீகத்திற்குச் சொந்தக்காரர்கள் கொங்கு நாட்டவர்கள். பல்வேறு பன்முகப்பட்ட மாட்சிகளையுடைய கொங்கு மண்டலம் வணிகத்தின் பொருட்டு இங்கு வந்து நாட்டை வளைக்க முற்பட்ட கிழக்கிந்திய கம்பெனியாரை வேர் கொள்ளச் செய்யாமல் விரட்டும் முயற்சியிலும் ஈடுபட்டது.

                    சின்னமலைக்கு ஒரு அண்ணனும் (குழந்தைசாமி) மூன்று தம்பியரும் (பெரியதம்பி, கிலேதார், குட்டிச்சாமி) ஒரு தங்கையும் (பருவதம்) இருந்தனர். மூத்த அண்ணன் குழந்தைச்சாமிக்கும் கடைசி சகோதரரான குட்டிச்சாமிக்கும், தங்கை பருவதத்துக்கும் மட்டுமே திருமணம் நடந்தது.  மற்ற சகோதரர்கள் மேலப்பாளையத்தில் விவசாயத்தில் ஈடுபட்டனர்.

                    அக்காலத்தில் கொங்கு நாட்டில் பல இடங்களில் இருந்த சிலம்பக் கூடங்களில் தடிவரிசை, மல்யுத்தம், வில் பயிற்சி, புலிப் பாய்ச்சு, வாள் போர், போன்றவைகளை இளைஞர்கள் கற்றனர்.

                    தீர்த்தகிரியும், பெரியதம்பியும் கிலேதாரும் மேலப்பாளையத்தில் இருந்த சிலம்பக் கூடத்தில் இதுபோன்ற போர்க்கலைகளையெல்லாம் நன்கு கற்றதோடு, அதில் நல்ல பயிற்சியும் பேராற்றலும் பெற்றனர். அப்போது மைசூர் மன்னர் உடையார் மரபினர் கொங்கு நாட்டை ஆட்சி புரிந்தனர்..  காங்கேய நாட்டில் வசூலிக்கப்படும் வரிப் பணம் சங்ககிரி சதுக்கத்துக்குச் சென்று பின்னர் மைசூர் சேரும்.

                    ஒருமுறை தீர்த்தகிரி சகோதரர்கள் மூவரும் காட்டுவழி சென்ற போது சங்ககிரிக்கு வரிப்பணம் எடுத்துச் செல்வதைப் பார்த்த தீர்த்தகிரி சகோதரர்கள் அவர்களை மறித்து விசாரித்து ‘இது கொங்கு நாட்டுப் பணம், மைசூருக்கு ஏன் செல்ல வேண்டும்?” என்று அவர்களிடமிருந்து பிடுங்கி அப்பணத்தை ஏழையருக்கும், இரவலருக்கும் பகிர்ந்து அளித்தனர்.

                    வெறும் கையோடு சங்ககிரிக்குச் சென்று நடந்த விபரங்களைக் கூறவே, சில வீரர்கள் தீர்த்தகிரியை பிடித்துச் செல்ல மேலாப்பாளையம் வந்தவர்களை சிலம்பக் கூடப் பயிற்சியாளரின் ஆட்கள் மூலம் சங்ககிரி வீரர்கள் விரட்டியடிக்கப்பட்டனர். சங்ககிரிப் பணியாளர்கள் வரிப்பணத்தை பறிந்தவர்  யார் என அறிவிக்கக் கேட்கவே, ‘சிவன்மலைக்கும் சென்னிமலைக்கும் இடையில் உள்ள சின்னமலை” என்று அவர்களிடம் கூறவே எங்கும் ‘சின்னமலை” என்பதே பேச்சாயிற்று பின்னர் அப்பெயரே நிலைத்தது தீர்த்தகிரிக்கு.

                    இந்த நிகழ்சிக்குப் பின்னர் சின்னமலை தனக்காக ஒரு படையை உருவாக்கிக் கொண்டார்.  தன்னோடு கருத்து ஒத்த மற்ற பாளையக்காரரின் துணையையும் நாடி ஆதரவைப் பெருக்கிக் கொண்டார்.

                    07.12.1782ல் ஐதர் அலியின் மரணத்திற்குப் பின் திப்பு சுல்தான் கர்நாடக நாட்டுத் தலைமை ஏற்றுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி எதிர்ப்புப் போரை மிகவும் தீவிரப்படுத்தினார்.  மைசூர் உடையார்கள் ஆட்சிக்குட்பட்ட கொங்குநாடு அப்போது திப்புவின் வசத்தில் இருந்தது. திப்புவின் படைக்குப் போர் வீரர்கள் தேவைப்பட்டதால் கொங்கு வீரர்கள் திப்புவின் படைக்கு அழைக்கப்பட்டனர். சின்னலையின் தூண்டுதலால் கொங்கு வீரர்கள் பலர் சீரங்கப்பட்டணம் சென்று திப்புவின் படையில் சேர்ந்து பயிற்சி பெற்றனர்.

    ஒரு நாள் பெரியதம்பி, கிலேதார், கறுப்பசேர்வை, வேலப்பன் ஆகியோருடன் ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட வீரர்களை அழைத்துக் கொண்டு காட்டு வழியாக மைசூர் சென்றார். சின்னமலை.

    அமைச்சர் பூரணய்யாவும், தளபதி சையது சாயபுவும், சின்னமலையை வரவேற்றுத் திப்புவிடம் அழைத்துச் சென்றனர். ஜாகோபின் கழகம் பிரெஞ்சு விடுதலை மன்றப் படைவீரர்கள் சீரங்கப் பட்டணத்தில் அப்போது இருந்தனர்.  அவர்களிடமும், கொங்கு வீரர்கள் சிறந்த போர்ப்பயிற்சி பெற்றனர்.  அங்கு கொங்குப்படை அமைக்கப்பட்டது.  கருப்பசேர்வை பிரெஞ்சு மொழியை நன்கு கற்றார்.  அதன் பயனாக திப்புவிற்காக நெப்போலியனிடம் சென்ற தூதுக்குழுவில் கருப்பசேர்வை இடம் பெற்றார். நான்காம் மைசூர் போரில் சித்தேசுவரம், மழவல்லி, சீரங்கப்பட்டணம் போர் முனைகளில் சின்னமலையின் கொங்குப்படை திப்புவிற்காகச் சிறப்பாக போரிட்டது.

    04.05.1799ல் போர் முனையில் திப்பு வீரமரணமடையவே சின்னமலையும் அவர் தம் கொங்குப்படையும் ஊர் திரும்பியது.   அதற்குப் பின்னர்தான் கொங்கு நாட்டு பெருமக்கள் அளித்த காட்டுப் பகுதியில் வேளாளர்  பெருமக்களின் ஆதரவோடு ஈரோடு மாவட்டம் ஓடாநிலையில் வலிமையான கோட்டை ஒன்றைக் கட்டிச் சின்னமலை படை பலத்தைப் பெருக்கியபோது, திப்புவின் படைவீரர் சிலரும் வந்து ஓடாநிலையில் தங்கினர்.

    சீரங்கப்பட்டணம் உடன்படிக்கைப்படி கொங்கு நாடு கம்பெனிக்கு உட்பட்டாலும், கோவைக்கும், சங்ககிரிக்கும் இடைப்பட்ட பகுதி கம்பெனியார் வசப்படவில்லை. சின்னமலையின் கண்காணிப்பிலும் அவருடைய ஆதரவாளர்களின் ஆதிக்கத்திலும் அப்பகுதி இருந்தது.  ஆங்கிலேயர் அதைத் தன்வசமாக்க விரும்பினர்.

    திப்பு சுல்தான் வீழ்ச்சிக்குப் பின் அவருடைய வீரத்தளபதி மராட்டிய மாவீரர் தூண்டாஜிவாக் கம்பெனி எதிர்ப்பாளர்களுக்கிடையே பெரும் ஆற்றல் பெற்று விளங்கினார். கொங்குத்தூதர்கள் வெங்கடரமணய்யா, ரிஷாசாகிப், விருப்பாட்சி கோபால நாயக்கரின் தூதர் தும்மச்சி முதலியார் மூலம் காவிரிக்கு மேற்கில் சின்னமலையும் காவிரிக்குக் கிழக்கே ஓசூர் கானி ஜாகானையும் தலைவராக ஏற்றுக் கொள்ளுமாற தூண்டாஜி வாக் பணித்தார். அதனை எல்லாரும் ஏற்றுக் கொண்டனர்.

    கோலாப்பூரில் தங்கியிருந்த தமிழக விடுதலைக்குழு ஆங்கிலேயே எதிர்ப்புக்காரர்களை ஒன்று சேர்ந்து உதவி பெற விரும்பியது. அணைகுந்திப் பாளையக்காரர், விஜயநகர அரசின் வாரிசுகள், நிஜாமின் சர்தாரிகள், ஷோலாப்பூர் ராயதூக்குத் தலைவர்கள், குவாலியரின் சிந்தியா, திப்புவின் எஞ்சிய படைத் தலைவர்கள் உதவியைக் கொங்குப் போராளிகள் பெற விரும்பினர்.  சிலர் ஆதரவளிக்க முற்பட்டனர்.  சிலர் தேவைப்படும் போது படையுடன் வருவதாகக் கூறினர்.

    மருது சகோதரர்கட்கும், கொங்குத் தலைவர்கட்கும் தொடர்பை ஏற்படுத்த விருப்பாட்சிப் பாளையக்காரர் கோபால் நாயக்கர் விரும்பினார்.

    இவர்கள் சேர்ந்து சின்னமலையின் தலைமையில் போராட முயற்சி செய்ததே ‘கோவைப்புரட்சி” என்று அழைக்கப்படுகிறது. கோயமுத்தூர் கொங்கு நாட்டின் ஒரு முக்கியமான பகுதி. 18ஆம் நூற்றாண்டின் இடைப்பகுதியில் மைசூர் மன்னர்கள் சாமராஜ உடையார் கிருஷ்ணராஜ உடையார் கோவைப்பகுதியை ஆட்சி புரிந்தனர்.  அவர்கள் சார்பில் குமாரதேவய்யன், குறிக்கார மாதய்யன் ஆகியோர் கோவையில் அதிகாரம் செலுத்தினர்.

    ஐதரும், திப்புவும் ஆட்சிக்கு வந்தபோது அவர்கள் கையில் வந்தது.  அப்பொழுது கோவைக்கு ஒரு கோட்டை இருந்தது.  திப்பு சுல்தான் பலப்படுத்திய கொங்கு கோட்டைகளில் கோவைக் கோட்டையும் ஒன்று. 18ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் நிலை மாறியது. மூன்றாம் மைசூர் போர் நடைபெற்றபோது கோவை ஆங்கிலக் கம்பெனியார் கைக்கு வந்துவிட்டது.  ஜெனரல் மெடோஸ் தலைமையில் கோவைக் கோட்டையில் ஒரு படை இருந்தது.

    பவானியின் வடகரையில் சத்தியமங்கலம் அருகே திப்புவின் படையோடு மோதிய பிளாயிட் தோற்றோடி வந்து கோவைக்கோட்டையில்தான் தஞ்சம்புகுந்தான். 1800ஆம் ஆண்டு, கோவைக் கோட்டையின் தலைவனாக விளங்கியவன் லெப்டினன்ட் கர்னல் கே.மக்னிஸ்டர் என்பவன்.  கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியின் 5ம் பட்டாளம் அங்கு நிறுத்தப்பட்டிருந்தது.  அங்கிருந்து கொண்டு தளி, விருப்பாட்சி, மலபாரோடும் தொடர்பு கொள்ள ஆங்கிலேயர் வாய்ப்பு ஏற்படுத்திக் கொண்டனர்.

    கோவைக் கோட்டை ஆங்கிலேயர் வசம் இருப்பது தங்களுக்கு ஆபத்து என்பதனை விடுதலைப் போராளிகள் உணர்ந்தனர்.  எப்படியாவது கோவைக் கோட்டையை மீட்பது என்று முடிவு செய்தனர்.  திண்டுக்கல் கூட்டமைப்பினர் அதற்கான  பணியைச் செய்வதெனவும், கோட்டைமீட்பு முயற்சிக்குத் தீரன் சின்னமலை தலைமை தாங்குவது எனவும் தீர்மானம் செய்யப்பட்டது.

                    கோவைப் புரட்சியை 03.06.1800 அன்று நடத்துவது என முடிவு செய்யப்பட்டது. கோவைக் கோட்டையில் ஆங்கிலேயர் படையில் முஸ்லீம் வீரர்கள் கனிசமான அளவு இருந்தனர். 03.06.1800 அன்று மொகரம் நாள்;. முதிய முஸ்லீம் வீரர்கள் தொழுகைக்குச் சென்றுவிடுவர். இளைய முஸ்லீம் வீரர்கள் விருந்திற்கும், கேளிக்கைகளுக்கும் சென்றுவிடுவர். அந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் கோட்டைமீட்பு எளிதாகும் என்று கருதினர். ஒரு மாதம் முன்பே விடுதலை வீரர்கள் பலர் கோவைக்குச் சென்று மக்களோடு மக்களாகக் கலந்தனர். மக்களிடையே பெருத்த ஆதரவு இருந்தது. எல்லாவகையான உதவிகளையும் அவர்கள் செய்து வந்தனர்.  கோவை நரசிங்கராவ் விடுதலை வீரர்கட்குப் பல வசதிகளைச் செய்து கொடுத்தனர். பலர் விரைவில் கோவைக்கு வருவதாகச் சின்னமலைக்கு இரகசியத் தகவல் அனுப்பியிருந்தனர். ஓசூர் பத்தே முகம்மதும், இச்சிப்பட்டி ரோனோன் உல்லாகானும் வந்த கொண்டிருந்தனர். கஜ்ஜல்ஹட்டிக் கணவாயிலிருந்து ஒசூர் கானி ஜா கான் 4000 குதிரை வீரர்களோடு வந்து கொண்டிருந்தான். திண்டுக்கல் லக்கம நாயக்கரும், விருப்பாட்சி கோபால நாயக்கரும் உதவி அனுப்பி இருந்தனர்.

                    சின்னமலையின் நண்பர்களான பூந்துறை வாரணவாசி, ஈரோடு வெள்ளை கவுண்டர், பெருந்துறை குமாரவெள்ளை, அரவக்குறிச்சி பெரியதம்பி ஆகியோரும் தம் ஆட்களுடன் வந்து விட்டனர். கோவை நகரை ஒட்டிய மணியக்காரம்பாளையம், கணபதி, சிரவணம்பட்டி, பேரூர், இராமநாதபுரம், புலியகுளம், பூளைமேடு ஆகிய இடங்களில் வீரர்கள் தலைமறைவாகினர்.

     சேலத்திலிருந்து பரமத்தி அப்பாச்சிக்கவுண்டர், நீலப்பகவுண்டர் ஆகியோர் வந்து கொண்டிருந்தனர். சின்னமலை பெரிதும் எதிர்பார்த்தது வட கர்நாடகத்  தலைவர் தூண்டாஜிவாக், மேல் கர்நாடகக்தலைவர் மாகி கிருண்ணப்ப நாயக்கர் ஆகியவர்களின் படை வருகையைத்தான். கடைசி நேரம்வரை அவர்கள் வரவில்லை. மிக முக்கியமானவரான தூண்டாஜி வாக்கிடமிருந்து எந்தத்தகவலும் இல்லை. காரணமும் தெரியவில்லை.

                    சிவகங்கை மருதுபாண்டியர் கூட படை அனுப்புவதாகக் கூறியிருந்தனர். தூண்டாஜி வாக்கிடமிருந்து எந்த சைகையும் வராததால் மருது பாண்டியர் படைகளை அனுப்பவில்லை. இருப்பினும் சின்னமலை சோர்வடையவில்லை. பம்பரமெனச் சுற்றிக் கொண்டிருந்தான். மொகரம் நாள் நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. விடுதலை வீரர்கள் மாறு வேடத்தில் பால்க்காரர் போலவும், காய்கறி விற்பவர் போலவும், சோதிடம் கூறுபவரைப்போலவும்,  விறகு வெட்டுபவரைப் போலவும் கோவைக் கோட்டை அருகில் சென்று நோட்டம் பார்த்தனர்.

                    சில விடுதலை வீரர்கள் தங்கள் ஆர்வத்தின் காரணமாக மொகரத்தின் முதல் நாளே கோட்டை அருகில் போர் நடவடிக்கையில் ஈடுபட ஆயத்தமாயினர். புதிய நபர்களின் நடவடிக்கைகளைக் கண்ட கோவை தாசில்தார் கோவைப் புரட்சிச் செய்தியை உணர்ந்தார். உடனே தளபதி மக்ளிஸ்டருக்கு தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டது. வெள்ளைப்படைகளையும், ராஜபுத்திரப்படைகளையும் அவர் தயார்படுத்தினார். முஸ்லீம் படை வீரர்களுக்கும் தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டது. கோட்டையின் எல்லா நிலைகளும் உஷார் ஆயின. நகரெங்கும் பல பகுதிகளில் பரவலாக இருந்த விடுதலைப் படையினர் ஒன்று சேர்வது தடுக்கப்பட்டது. விடுதலை வீரர்களிடையே செய்திகள் உரிய காலத்தில் சென்று சேர ஏற்பட்ட தடைகளும் கோவைப் புரட்சி தோல்வி அடைய ஒரு காரணமாக இருந்தது.

                    வெண்ணைய் திரண்டு வரும்போது தாழி உடைந்த கதை ஆயிற்று. இரண்டு மாத்திற்கு மேல் செய்த முயற்சிகள் வீணாயின. விடுதலை வீரர்கள் பின்வாங்கினர். பலர் தத்தம் பகுதிகட்குத் திரும்பிச் சென்றனர். இன்னும் பலர் அடுத்த ஆணையை எதிர்பார்த்து நின்றனர். சின்னமலை சகோதரர்கள் ஓடாநிலை திரும்பினர்.

                    மக்ளிஸ்டாரின் படைவீரர்கள் 42 பேரை விடுதலைக் கைதிகளாகப் பிடித்தனர். பவானியில் இருந்த வில்லியம் கேரோவிற்குத் தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டது. 42 பேரும் பல இடங்களில் தூக்கில் போடப்பட்டனர். இந்நிகழ்ச்சி 08.06.1800 அன்று நடைபெற்றது. ஒரு சிலர் பிரின்ஸ் ஆப் வேல்ஸ் தீவுக்கு நாடு கடத்தப்பட்டனர். தூக்கிலிடப்படுவதற்கு முன் ஆங்கிலேயர் , ‘போலி  இராணுவவிசாரணை’ நடத்தி அவர்களிடம் வாக்குமூலம் வாங்கினர்.

                    சின்னமலை தலைமை தாங்கித் திட்டமிட்டு நடத்திய கோவைப்புரட்சி சிலரின் ஆர்வக்கோளாறால் நடைபெறாமல் தோல்வி அடைந்தது. இப்புரட்சி வெற்றி பெற்று இருந்தால் அது ஆங்கிலேயேரை எதிர்த்து நடத்திய சுதந்திரப் போரில் ஒரு பெரும் திருப்புமுனையாக அமைந்திருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.

                    கோவைப்புரட்சிக்குப் பின்னர் சின்னமலை சோர்ந்துவிடவில்லை. தன்னுடைய ஓடாநிலைக் கோட்டையைப் பலப்படுத்தினார். சின்னமலையிடம் சங்ககிரிக் கம்பெனி அதிகாரி, சின்னமத்தம்பி என்பவரைத் தூதாக அனுப்பினார். கம்பெனி ஆதிக்கத்தைச் சின்னமலை ஏற்றுக்கொண்டால் அவரையே அப்பகுதிக்குத் தலைவர் ஆக்குவதாகவும், வரிப்பணத்தில் பத்தில் மூன்று பகுதி கம்பெனிக்குக் கொடுத்தல் போதும் என்றும் பேரம் பேசினார். சின்னமலை இசையவில்லை. கம்பெனியார் அதிர்ச்சியுற்றனர்.  சின்னமலையுடன் போருக்கு ஆயத்தமாயினர்.

                    எப்படியும் சின்னமலையை ஒழித்துவிடுவது என்று கம்பெனியார் முடிவு செய்தனர். அதற்காகச் சின்னமலையுடன் மூன்று பெரும் போர்களை நடத்தித் தோற்றனர். 1801-ல் காவிரிக் கரையிலும், 1802-ல் ஓடாநிலையிலும், 1804-ல் அரச்சலூரிலும் நடைபெற்ற போரில் சின்னமலையே பெரும் வெற்றி பெற்றார். ஓடாநிலைப் போரில் கம்பெனித் தளபதி மேக்ஸ்வெல் கொல்லப்பட்டான். அரச்சலூரில்  கம்பெனியின் குதிரைப்படையைக் குண்டுவீசி நிலைகுலைய வைத்து பின்வாங்கி ஓடுமாறு செய்தனர். ‘பல இடங்களில் தன் பெரும்படையால் வெற்றி பெற்ற மேக்ஸ்வெல் ஒரு சிறிய படையிடம் தோற்றார்’  என்று கம்பெனிக் குறிப்பு  கூறுகிறது.

    ஆங்கிலேயப் படைகளின் நடவடிக்கைகளை உளவு சொல்ல, சின்னமலையின் நெருங்கிய நண்பர் வேலப்பன் கள்ளிக்கோட்டையில் ஆங்கிலேயப் படையில் ரகசியமாகப் பணி புரிந்தார். 1805-ஆம் ஆண்டு திடீரென வேலப்பனிடமிருந்து ஒரு கடிதம் வந்தது. அதில், 32 பெரும் பீரங்கிகளுடன் ஓடாநிலை கோட்டையை தகர்க்க ஆங்கிலேயப் படை புறப்பட இருப்பதாக கூறப்பட்டிருந்தது. ஓடாநிலையை விட்டு வெளியேறி, பழனிமலை தொடரில் உள்ள கருமலையில் மறைந்து வாழ முடிவு செய்தார். சின்னமலை மற்றும் அவரது ஆட்களுக்கு சமையல் செய்ய நல்லப்பன் என்பவனை உடன் அழைத்துச் சென்றனர். குறிப்பிட்ட ஒரு நாள் கள்ளிக்கோட்டையிலிருந்து ஆங்கிலேயேரின் பீரங்கிகள் ஓடாநிலைக்கு மூன்று கிலோ மீட்டர் மேற்கேயுள்ள ஓலவலசு கிராமத்தில் வந்து நின்றன. சின்னமலை தப்பிய செய்தி அறிந்து ஆங்கிலேயர்களின் கைகளில் வேலப்பன் எழுதிய கடிதம் கிடைத்தது. கோட்டை வாயிலில் வேலப்பன் சுடப்பட்டார். தொடர்ந்து பீரங்கிகள் ஓடாநிலை கோட்டையைத் துளைத்தெடுத்தன. கோட்டை மண் மேடாகும் வரை அவை ஓயவில்லை.

    கருமலையில் தங்கியிருந்த சின்னமலை துடி துடித்துப்போனார். கோட்டை இடிக்கப்பட்டதை விட, நண்பர் வேலப்பனின் மறைவு அவரை வாட்டியது. தொடர்ந்து கருமலையிலேயே தங்கினார். அங்கு பீரங்கிகள் செய்ய ஆயத்தமானார். கள்ளிவலசு, விருப்பாட்சி, பழனியில் இருந்து பாளைய ஆட்கள் அவருக்கு உதவினார்கள்.

    தனது கவலையை மறைக்க சின்னமலை விவசாயப் பணிகளிலும் ஈடுபட்டார். இந்த காலகட்டத்தில் சமையல்காரன் நல்லப்பனை ஆங்கிலேயேரின் ஆள் ஒருவன் சந்தித்தான். பணம் கைமாறியது., சின்னமலையின் நடமாட்டத்தைக் காட்டிக் கொடுத்தான் கயவன் நல்லப்பன்.

    ஆங்கிலேயப்படை சின்னமலையையும், சகோதரர்களையும் சூழ்ந்து கைது செய்து முன்னும், பின்னும் பீரங்கி வண்டிகள் வர சின்னமலையும் அவரது சகோதரர்களும் சங்ககிரி கோட்டைக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டனர். கொங்கு நாடே கண்ணீர் விட்டு அழுதது. சின்னமலை உள்ள இடமே தன் இடம் என்று கருதிய கறுப்பசேர்வை சங்ககிரி கோட்டையில் சரணடைந்தார்.

    31.07.1805 ஆடிப் பதினெட்டு பண்டிகை நாள் …….. கொங்கு நாட்டு வரலாற்றில் ஒரு கொடிய நாள் ……. சங்ககிரியில் ஊரடங்கு உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டது. கதவுகள் அடைக்கப்பட்டன். 10 வாயில்களும் மூடப்பட்டன. மலையில் தமிழ் வீரர்கள் அப்புறப்படுத்தப்பட்டனர்.  கடைசி நேரத்தில், தங்கள் படையுடன் சேர்ந்து கொண்டால் விடுதலை செய்வதாக,  ஆங்கிலேயே தளபதி மார்ஷல் ஆசை வார்த்தை கூறினான். மயங்காத சுதந்திரச் சுடரொளி சின்னமலை மார்ஷல் முகத்தில் காரித்துப்பினார்.

    சங்ககிரி மலை உச்சியில், பொழுது காண்பாழிக்குக் கிழக்கில், ஆலமரத்தின் வடக்கே நான்கு தூக்கு மரங்கள் தயாராக இருந்தன. சின்னமலை, பெரியதம்பி, கிலேதார், கறுப்பசேர்வை ஆகிய நால்வரும் தூக்கு மேடையில் நிறுத்தப்பட்டனர். தூக்கிலிடும் ஆட்களை தன் கண் சைகையால் அப்புறப்படுத்தினார், சின்னமலை. நால்வரும் தங்கள் கழுத்தில் தாங்களே  தூக்குக் கயிற்றை மாட்டிக் கொண்டனர்.

    சுதந்திரச் சுடர் அணைந்தது …..  கொங்கு மாவீரர்கள் கொடியவர்  சூழ்ச்சிக்குப் பலியாயினர். …..  கொங்கு நாடே கதறியது   …..   தியாக சீலனை இழந்ததால்  …..!

                                                                                        முற்றும்.

    Share
  • ஜூலை (2013) மாத சிறுகதைப் போட்டி முடிவு!

    வெங்கட் சாமிநாதன்

    இம்முறை மூன்று பேர்களின் கதைகள் முன் நின்றன. ஒன்று பார்வதி ராமச்சந்திரனின் சரயு, பழமை பேசியின் பேச்சி, தேமொழியின் அனிச்ச மலர்கள். தேர்ந்த கையான பழமை பேசியின் பேச்சி யில் கிராமத்து சூழல் மிக அடர்த்தியாக எழுப்பப்பட்டிருக்கிறது. கதையென்று ஏதும் இல்லாது சூழல் கொஞ்சம் அதிகமாகவே அடர்த்தி கொண்டுள்ளது. அனிச்ச மலரில் பிராமணப் பெண் என்று அழுத்திச் சொல்ல வேண்டாத இடங்களில் எல்லாம், பள்ளிக்கூடத்தில் கூட பிராமணப் பேச்சு வலிந்து புகுத்தப்பட்டுள்ளது. சிறு பெண்கள் சித்திரம் தடித்த கோடுகளால் வரையப்பட்டுள்ளது. மூன்று பேரில் பார்வதி ராமசாந்திரனின் சரயு கதை தான் சாதாரணமாக குடும்பங்களில் நடக்கும் நிகழ்வையும் அதன் பாரம்பரிய சிக்கல்களையே சொன்னாலும் குறைந்த சொற்களில் திறம்படச் சொல்வதில் வெற்றி கண்டுள்ளது.

    என் தேர்வு பார்வதி ராமச்சந்திரனின் சரயு. அவருக்கு என் வாழ்த்துக்கள்.

    பழமை பேசி, தேமொழி இருவருக்கும் கூட என் வாழ்த்துக்கள்.

    கடந்த ஒரு வருட காலத்தில் மூன்று நான்கு புதிய திறன்களைக் கண்டு கொண்டதில் எனக்கு மிக்க மகிழ்ச்சி. அவர்களுக்கெல்லாம் என் வாழ்த்துக்கள்..

    போட்டியில் பங்குபெற்ற சிறுகதைகள்:

    2.

    உறக்கத்திலோர் உளறல் !!!

    3.

    ஓடிப் போன புத்தர்

    4.

    “பத்ரமா இருங்கப்பா!”

    5.

    நான் வேற அப்பாவிற்குப் பிறந்திருக்கலாம்

    6.

    அந்த நூறு நாட்கள்!

    7.…விடுகதை!…

    8.

    சரயு…

    9.

    ஆங்காரியும் கோணங்கியும் இடையிலொரு அம்புஜவல்லியும்

    10.

    முசுட்டுத் தாத்தா …

    11.

    நன்றி

    12.

    புரியாத புதிர்

    13.

    டேய். நம்ம காலேஜ் சல்யூட்டை அடி!!!

    14.

    பேச்சி

    15. ‘நீர்’

    17. அனிச்ச மலர்கள்

     

    அன்பு நண்பர்களே,

    வணக்கம். இப்பொழுதுதான் போட்டி ஆரம்பித்தது போல் இருக்கிறது. ஒரு வருடம் ஓடிவிட்டது. முதன் முதலில் நாம் ஒரு சிறுகதைப் போட்டி நடத்தினால் நன்றாக இருக்கும் என்று எழுத்தாளர் திரு வையவன் அவர்களிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தபோது அவர் உடனே மிக உற்சாகமாக, “நல்ல விசயம்தானே உடனே செய்யுங்கள், அதற்கான பரிசுத் தொகையும் அறிவித்துவிடுங்கள். எங்கள் டிரஸ்ட் மூலமாக நான் கொடுத்து விடுகிறேன். அதுமட்டுமல்லாமல், மாதம் ஒரு சிறுகதையைத் தேர்ந்தெடுத்து அதற்கும் 100 ரூபாய் பரிசு வழங்கலாம், பரிசு பெற்ற கதைகளைத் தொகுத்து ஒரு புத்தகமாகவும் வெளியிடலாம்” என்று மனமுவந்து கூறினார். உடனடியாக அந்த மாதமே போட்டி ஆரம்பிக்கப்பட்டது, இதே ஜூலை மாதம் 2012ம் ஆண்டு. சிறுகதைப் போட்டிக்கு பல படைப்பாளிகள் தங்கள் அற்புதமான படைப்புகளை வழங்கி இப்போட்டியை வெற்றிப் பாதையில் இட்டுச் சென்றிருக்கின்றனர். போட்டிக்கான பரிசுக் கதையை தேர்ந்தெடுக்கும் பொறுப்பை முதுபெரும் எழுத்தாளர், மிகச் சிறந்த விமர்சகர் என்று அனைவராலும் போற்றப்படும் ஐயா வெங்கட் சாமிநாதன் அவர்கள் மிக மகிழ்ச்சியாக ஏற்றுக் கொண்டார்கள். தன்னுடைய பல்வேறு பணிகளுக்கிடையில் காலந்தவறாமல், குறிப்பிட்ட நேரத்தில் அதனைத் தேர்ந்தெடுத்து பாரபட்சமற்ற தீர்ப்பையும் வழங்கியுள்ளார்கள். இதற்கெல்லாம் அனைவருக்கும் நன்றி என்ற மூன்றெழுத்து வார்த்தையைத் தவிர வேறு என்ன சொல்ல முடியும். இப்போது அடுத்தக் கட்டத் தேர்விற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கதைகள் நகர்கிறது. விரைவில் அதற்கான முடிவும் அறிவிக்கப்படும். இதுவரை போட்டியில் தங்கள் பங்களிப்புகளை அளித்துள்ள அனைத்து படைப்பாளர்களுக்கும், வெற்றி வாகை சூடியவர்களுக்கும், மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள். தொடர்ந்து நம் வல்லமைக்கு ஆதரவு அளித்து வரும் நம் வாசகர்களுக்கு மனமார்ந்த நன்றி. இன்னும் பலப்பல நல்ல நல்ல படைப்புகளை தங்களிடமிருந்து எதிர் நோக்கி காத்திருக்கிறோம். தொடர்ந்து எழுதுங்கள் நண்பர்களே.

     

    அன்புடன்

    பவள சங்கரி

    Share
  • யாருடைய கவனக் குறைவு இது?

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    வறுமைக் கோட்டில் தவிக்கும் மக்களின் குழந்தைகள் கல்வி பயிலும் வாய்ப்பை இழக்கக் கூடாது, அந்த ஒரு வேளை உணவாவது அவர்களை பள்ளிக்கு அழைத்து வர வேண்டும் என்ற சேவை உள்ளத்துடன் காமராசர் கொண்டு வந்தது மதிய உணவுத் திட்டம். பின் அது வாரத்திற்கு ஒரு முட்டையுடன் சத்துணவுத் திட்டமாக அனைத்திந்திய அளவில் கொண்டுவரப்பட்டது. குழந்தைச் செல்வங்களுக்கு உணவு வழங்கப்படும்போது இரட்டிப்பு கவனம் செலுத்த வேண்டியது அவசியம். சுகாதாரமான மற்றும் பாதுகாப்பான இடத்தில் சுத்தமான குடிநீரும், சத்தான உணவும் கொடுக்க வேண்டியது அவசியம். பணியாட்களும் உண்மையான அக்கறையுடன், கடமையுணர்வுடன், தங்கள் குழந்தைகளைப்போல எண்ணுபவர்களாக அமைதல் அவசியம். அப்படி இல்லாதபட்சத்தில் பால்மணம் மாறாத அந்தக் குழந்தைகளின் உயிருக்கு பெரும் ஆபத்தை விளைவித்துவிடுகிறது. இதற்கு உதாரணம்தான் சமீபத்தில் நடந்த பெருங் கொடுமை. ஆம் 23 குழந்தைகளை ஒரே நேரத்தில் உயிரிழக்கச் செய்த நெஞ்சம் பதறும் சோகம்.

    பீகார் மாநிலத்தின் சாப்ரா அருகில் உள்ள தரம்சதி எனும் கிராமத்தில் உள்ள அரசு தொடக்கப் பள்ளியில், மதிய உணவு சாப்பிட்ட குழந்தைகள் ஒருவர் பின் ஒருவராக வாந்தி எடுத்து மயங்கி விழுந்திருக்கின்றனர். இதனையடுத்து அருகில் உள்ள மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டவர்களில் 23 குழந்தைகள் உயிரிழந்துள்ளனர். உணவில் ‘மோனோக்ரோடபஸ்’ என்ற இரசாயனப் பூச்சிக்கொல்லி மருந்தின் படிமங்கள் இருந்தது தடயவியல் பரிசோதனையில் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. இந்த துயர சம்பவத்தின் பின்னணியில் அரசியல் சதி இருக்கலாம் என்று முதலமைச்சர் நிதிஷ் குமார் கூறியிருப்பது வெந்த புண்ணில் வேல் பாய்ச்சுவதாக உள்ளது. அரசியல் காழ்ப்புணர்ச்சி குழந்தைகளின் உயிரைப் பலி வாங்குவது கொடுமையான செயல், மன்னிக்க முடியாத குற்றமும்கூட. இந்த விசயத்தில் உடனடியாக செயல்படாமல் உளவுத்துறை மெத்தனம் காட்டுவது வருத்தமளிக்கிறது. சமீபத்தில் நம் முதலமைச்சரால் ஆரம்பிக்கப்பட்டுள்ள நல்லதொரு திட்டமான ‘அம்மா உணவகத்திட்டம்’ இது போன்று எந்த பிரச்சனைகளும் வராமல் கவனமாகச் செயல்படக்கூடிய வகையில் சரியான தலைமை அமைவதும் அவசியம். பல நல்லத் திட்டங்கள் ஒரு சில அலுவலர்கள் அல்லது அதிகாரிகளின் கவனக் குறைவால் சிதைந்து போக அனுமதிக்கக் கூடாது.

    இந்த விசயத்தில் பள்ளி நிர்வாகத்தை மட்டும் குறை கூறுவதைவிட, குழந்தைகளின் பெற்றோர்களாவது கவனம் செலுத்தியிருக்கக் கூடாதா என்று எண்ண வேண்டியதாகிறது. பல பெற்றோர்கள் குழந்தைகளை பள்ளியில் சேர்ப்பதோடு தங்கள் கடமை முடிந்துவிட்டது என்று விட்டுவிடுகிறார்கள். மற்றபடி பெற்றோர், ஆசிரியர் சந்திப்பிற்கு அழைத்தாலும் வருவதில்லை. தங்கள் குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு கருதியாவது பெற்றோர்கள் அவ்வப்போது பள்ளியில் நடக்கும் சந்திப்புக் கூட்டங்களில் கலந்து கொள்ள வேண்டியது அவசியம். சில பெரிய தனியார் பள்ளிகளில் கட்டாயப்படுத்துவதால் எப்படியோ பெற்றோர் கலந்து கொள்கிறார்கள். ஆனால் அரசு பள்ளிகளில் இது போன்ற கட்டுப்பாடு இல்லாமல் இருப்பதால் அதற்கு அவசியம் இல்லாமல் போகிறது. இதையெல்லாம் கவனத்தில் கொண்டு அரசு பள்ளிகளிலும் குழந்தைகளின் பாதுகாப்பை கருத்தில் கொண்டு அதற்கான சரியான செயல் திட்டத்தை உருவாக்கி அதை கடைப்பிடிக்க வேண்டியது இப்போதைய உடனடித் தேவை. இதற்கான நடவடிக்கைகள் போர்க்கால அடிப்படையில் நிறைவேற்ற வேண்டியதாகும். காரணம், இத்தனை கலவரம் நடந்து கொண்டிருக்கும் இதே வேளையில் உத்திர பிரதேசத்தில் ஒரு அரசு பள்ளியில் ஒரு குழந்தையின் தட்டில் போட்ட சாப்பாட்டில் ஒரு தவளை செத்துக் கிடந்திருக்கிறது என்று கேள்விப்படும்போது உள்ளக் கொந்தளிப்பே ஏற்படுகிறது. சமீபத்தில் ஒரு பிரபல பள்ளியில் ரஞ்சன் என்ற சிறுவன் நீச்சல் குளத்தில் இறந்ததும் இது போன்றே கவனக் குறைவான செயலால்தான்.

    பீகாரில் மிகவும் ஏழ்மை நிலையில் இருக்கும் கிட்டத்தட்ட 1.5 கோடி சிறார்கள், இந்த சத்துணவை நம்பியே பள்ளிக்கு வருகிறார்கள். கிட்டத்தட்ட 70,000 பள்ளிகளில் மதிய உணவு போடுகிறார்கள். தமிழ்நாட்டில் 53.5 இலட்சம் சிறார்கள் இதனால் பயன் பெறுகிறார்கள். இனி இது போன்றதொரு அவல நிலை எக்காரணம் கொண்டும் வரக்கூடாது என்பதே பொது மக்களின் வேண்டுதல்களாக உள்ளது. தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களும் பாதுகாப்புப் பொறுப்பு ஏற்றுக்கொண்டு அவ்வப்போது சத்துணவுக் கூடங்களை கண்காணித்து வருவதும் அவசியமாகிறது.

    2014 தேர்தல் திருவிழாவிற்குக் கட்டியங்கூறி தேர்தல் பணிகளை ஆரம்பிக்கின்றனர் தேர்தல் அதிகாரிகள். பத்திரிக்கைகளும் தங்கள் பங்கிற்கான பணிகளைத் துவக்கிவிட்டன. ஆளும் கட்சியும், எதிர் கட்சியும் ஒருவர் மீது ஒருவர் புகார் சொல்வதையே முக்கியப்பணியாகக் கொண்டு அதற்காகவே கடுமையாக உழைத்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். இந்த நேரத்தில் குழந்தைகள் நலனையோ அல்லது பொது மக்கள் நலனையோப் பற்றி கவனம் செலுத்த ஒருவருக்கும் நேரம் இல்லை என்பதே உண்மை நிலையாக உள்ளது. தங்களின் வெற்றியை மட்டுமே இலக்காகக் கொண்டு செயல்படும் அரசியல்வா(வியா)திகளை என்ன சொல்ல முடியும்?

    Share
  • வல்லமை அன்பர்கள் சந்திப்பு!…ஒரு தொகுப்பறிக்கை

    வல்லமை மின்னிதழின் மூன்றாம் ஆண்டு நிறைவடையும் தருணத்தில், வல்லமையின் அடுத்த கட்ட வளர்ச்சி குறித்து ஆலோசிக்க, ஒரு சந்திப்புக்கு ஏற்பாடு செய்யவேண்டும் என, பெருவை பார்த்தசாரதி வலியுறுத்தினார். அதைத் தொடர்ந்து, 13.07.2013 சனிக்கிழமை அன்று காலை 10 மணியளவில், எழும்பூர், பாந்தியன் சாலையில், வல்லமை ஆலோசகர் மறவன்புலவு சச்சிதானந்தன் அவர்கள் இல்லத்தில் இந்தச் சந்திப்பு நடைபெற்றது.

     securedownload (8)

    இந்த அமர்வில் மறவன்புலவு சச்சிதானந்தன், இன்னம்பூரான், பேராசிரியர் நாகராஜன் வடிவேல், ஸம்பத் ராமசாமி, விசாலம், நூ.த.லோக சுந்தரம், மதுமிதா, முனைவர் பானுமதி (ஆதிரா முல்லை), மருத்துவர் செம்மல், பெருவை பார்த்தசாரதி, அண்ணாகண்ணன் ஆகியோர் நேரில் பங்கேற்றனர். திவாகர் தொலைபேசி வாயிலாகவும் பழமைபேசி ஸ்கைப் வழியாகவும் பங்கேற்றனர்.

    விசாலம் அம்மையார் அவர்களின் இனிய பாடலோடு அமர்வு தொடங்கியது. முயற்சியினாலே வெற்றி கிட்டும் என்ற பொருள் அமைந்த பாடல், சந்திப்பின் நோக்கத்துக்குப் பொருத்தமாக அமைந்தது. திவாகர் அவர்கள், தொலைபேசியில் தொடர்புகொண்டு, வல்லமை உறுப்பினர்கள் ஒவ்வொருவரும் தமக்குத் தெரிந்த மேலும் ஒரு எழுத்தாளரை (1+1) வல்லமையில் எழுதவும் வாசிக்கவும் ஆற்றுப்படுத்த வேண்டும் என வேண்டினார்.

    இன்னம்பூரான் பல்வேறு கருத்துக்களை எடுத்துரைத்தார்.

    வல்லமையில் பங்கு பெறும் அனைவரும், தங்கள் பெற்றோர் / உறவினரின் திறமைகளை வல்லமையில் வெளிக்கொணர வேண்டும். இதனைச் சுய விளம்பரமாகவோ, நம் பெற்றோர் பற்றி நாமே எழுதுவதா என்றும் நினைக்கக் கூடாது. வல்லமையில் இடம்பெறும் பதிவைப் படித்த பிறகு, வாசகர்கள் கண்டிப்பாகத் தங்களுக்குத் தோன்றிய கருத்தைப் பின்னூட்டமாகப் பதிவு செய்ய வேண்டும்; ஒரு பதிவை எவ்வளவு வாசகர்கள் படித்தார்கள் என்பது அந்தப் பதிவிலேயே தெரிவதற்கு வழி செய்ய வேண்டும்; வல்லமையை நடத்தத் தேவையான பணவசதிக்காக விளம்பரதாரர்களை அணுக வேண்டும்… உள்ளிட்ட கருத்துகளை முன்வைத்தார். மேலும், வல்லமையின் வளர்ச்சிக்காகத் தாம் ஆண்டுதோறும் ரூ.2 ஆயிரம் வழங்குவதாகவும் அதனை எவ்வாறு பயன்படுத்துவது என்பது வல்லமையின் முடிவு என்றும் இன்னம்பூரான் அறிவித்தார்.

    வல்லமை மின்னிதழில் பின்னூட்டம் இடுகையில் பாதுகாப்புக் காரணங்களுக்காக ஓர் எளிய கணக்குப் புதிருக்கு விடை அளிக்க வேண்டியுள்ளது. இதனைப் பரிசோதனை முயற்சியாக ஒரு வாரத்துக்கு நீக்கலாம் என்றும் குறிப்பிட்டார். ஸ்பாம் தாக்குதல்கள் அதிகம் வருவதன் ஆபத்தை அண்ணாகண்ணன் எடுத்துரைத்தார். இந்தச் சந்திப்பில் ஸ்கைப் வழியாகப் பங்கேற்ற பழமைபேசி, தமது வலைப்பதிவில் ஜப்பான், இஸ்ரேல் தொடர்பான பதிவுகளுக்கு ஸ்பாம் பின்னூட்டங்கள் அதிகமாக வந்ததாகக் குறிப்பிட்டார்.

    securedownload (1)

    மறவன்புலவு சச்சிதானந்தன் அவர்கள், வல்லமையைத் தொழில்நுட்ப ரீதியாக வலுப்படுத்த வேண்டும். எங்கிருந்தாலும், எந்தக் கையடக்கக் கருவியின் வாயிலாகவும் வாசிக்க வழிவகை செய்ய வேண்டும் என்றார்.

    விசாலம் அவர்கள், மூலிகை மருத்துவம், மாற்று மருத்துவம் மற்றும் இசை சம்பந்தப்பட்ட கட்டுரைகள் வல்லமையில் இடம்பெறச் செய்யவேண்டும் என்று கூறினார்.

    பேராசிரியர் நாகராஜன் அவர்கள், மாதந்தோறும் ஒரு குறிப்பிட்ட கருப்பொருளில் சிறப்பிதழ் வெளியிட வேண்டும் என்றார். மேலும், வல்லமையில் வெளியாகும் படைப்புகளை மின்னூல் ஆகப் படிக்க, இதழ் 1, இதழ் 2 எனத் தொகுக்க வேண்டும் என்றார்.

    கவிதாயினி மதுமிதா அவர்கள், படைப்பாளர்களையும் விமர்சகர்களையும் ஒருசேர ஊக்குவிக்கும் விதமாக, சிறந்த நூல் விமர்சனப் போட்டி நடத்தலாம் என்றார். இதற்கான பரிசுகளுக்காகத் தாம் ரூ.2 ஆயிரம் வழங்குவதாகவும் அறிவித்தார். இந்தப் போட்டி குறித்த விவரங்கள், அடுத்தடுத்த வாரங்களில் வெளியாகும். மாதந்தோறும் சிறப்பிதழ் வெளியிடுவதை ஆதரித்த இவர், மொழிபெயர்ப்புச் சிறப்பிதழ் வெளியிடலாம் என ஆலோசனை வழங்கினார்.

     securedownload

    திருமதி ஆதிரா முல்லை (முனைவர் பானுமதி) அவர்கள், தங்களின் படைப்புகள் வேறு பத்திரிகைகளில் வெளிவந்திருந்தாலும் அதை வல்லமையில் வெளியிட வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டார் (இந்த முறை மறு பகிர்வு என்ற பிரிவில், ஏற்கெனவே வல்லமையில் செயல்பாட்டில் உள்ளது). மேலும், முக்கிய அறிவிப்புகளைக் குழுமத்தில் மட்டும் வெளியிடாமல், வல்லமை உறுப்பினர்கள் அனைவரின் மின்னஞ்சல் முகவரிக்கும் தனி அஞ்சலாகவும் இட வேண்டும் என்றார்.

    நூ.த.லோக சுந்தரம் அவர்கள், வல்லமையின் இலக்குகளைக் கூர்மைப்படுத்த வேண்டும் என்றார். தமிழ், தமிழர், தமிழ்நாடு நலன் சார்ந்த எதற்கும் முக்கியத்துவம் அளிப்பது என்பது, மிகவும் விரிவான களமாய் இருக்கிறது. இன்னும் குறிப்பிடத்தகுந்த இலக்குகளை வகுக்க வலியுறுத்தினார்.

    ஸம்பத் ராமசாமி அவர்கள், அரசியல் தவிர மற்ற எந்தத் துறைக்கும் முன்னுரிமை அளித்து, புதிய படைப்புகளைப் பெற முயல வேண்டும் என்ற கருத்தை வலியுறுத்தினார். வல்லமையில் அரசியல் கூடாது எனக் கட்டுப்படுத்த இயலாது, கருத்துச் சுதந்திரத்தைக் காத்தல் என்பது வல்லமையின் அடிப்படைக் கொள்கைகளில் ஒன்று. வெளியிடும் கருத்துகளை சட்ட, நீதி நெறிகளுக்கு உட்பட்டு, உரிய சான்றுகளுடன், கண்ணியமாக வெளியிடலாம் என அண்ணாகண்ணன் நினைவூட்டினார்.

    securedownload (2)

     

    கூட்டம் முடிவடையும் நேரத்தில், மருத்துவர் செம்மல் அவர்கள், ஒரு போட்டியை அறிவித்தார். முதலில் ஒரு பள்ளியைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். அங்கு படிக்கும் மாணவர்களில் சிறந்த 5 பேச்சாளர்களை அந்தப் பள்ளியே முன்மொழிய வேண்டும். வல்லமை கொடுக்கும் ஒரு தலைப்பில், அந்த 5 மாணவர்களும் தலா 7 நிமிடங்கள் பேச வேண்டும். அவற்றைக் காணொலியாகப் பதிய வேண்டும். ஒரே நேரத்தில் ஐந்து காணொலியையும் அறிவியல் தமிழ் மன்றத்தின் யூடியூப்  தளத்தில் வெளியிட வேண்டும்.  இந்த 5 காணொலிகளும் அடுத்த 100 நாள்களில் எவ்வளவு பார்வைகளைப் பெறுகின்றன என்பதைப் பொறுத்தும் வல்லமை நடுவர் குழுவின் கருத்தினை ஒட்டியும் ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுத்து, அவருக்கு ரூ.3 ஆயிரம் பரிசளிக்கப்படும் என்றும் அறிவித்தார். போட்டியில் பங்கேற்கும் பள்ளி, சென்னையில் இருந்தால் தாமே நேரடியாகச் சென்று பதிவதாகவும் வெளியூரில் இருந்தால் அந்தந்தப் பள்ளியே காணொலியைப் பதிந்து அனுப்ப வேண்டும் என்றும் தெரிவித்தார். போட்டியாளர்களைக் கொண்ட பள்ளியைத் தேர்ந்தெடுப்பது, போட்டிக்கான தலைப்பு, நடுவர் தேர்வு போன்ற பணிகளை வல்லமை கவனிக்கும்.  காணொலியைப் பதிந்து, வலையேற்றுவது, பரிசளிப்பு ஆகிய பணிகளை அறிவியல் தமிழ் மன்றம் ஏற்கும் என்றார்.

    பெருவை பார்த்தசாரதி, ஆசிரியர் குழுவின் பிரதிநிதியாகச் சில கருத்துகளை முன்வைத்தார். படைப்புகளைப் பதிவேற்றி வெளியிடும் முறையில் சற்று மாறுதல் கொண்டுவர வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார். தற்போது, எழுத்தாளர்கள் அனைவரும் தங்களது படைப்புகளை ஒரு குறிப்பிட்ட வடிவம் என்ற முறை இல்லாமல், அவரவர் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப PDF அல்லது ஒருங்குறி அல்லாத வேறு எழுத்துருவில் ஆசிரியரின் முகவரிக்கு வந்து சேருகிறது. பிறகு அதனை ஆசிரியர் குழுவினர் பரிசீலித்து, எழுத்துப் பிழைகளைத் திருத்தி, உரிய படங்களைத் தேடி இணைத்து, முறையான ஒரு வடிவத்தில் வல்லமையில் பதிவேற்றப் பெறுகிறது. இவற்றுக்கு ஆசிரியர் குழுவினர் அதிக நேரம் செலவிட வேண்டி இருக்கிறது. சில நேரங்களில், சிலரின் ஒரு படைப்புக்கே ஒரு மணி நேரம் செலவிட நேர்வதும் உண்டு. எனவே, இம்முறைக்குப் பதிலாக, படைப்பாளர்களே, தங்கள் படைப்புகளைத் தாங்களே திருத்தி, முழுவதுமாக வடிவமைத்த (completes editing work) பிறகு, பதிவேற்றத் தயாரான நிலையில்  ஆசியருக்கு அனுப்ப வேண்டும். அதன் பின்னர், ஆசிரியரின் ஒப்புதலுக்குப் பிறகு அது வெளியிடப்படவேண்டும். இதன் மூலம் ஆசிரியரின் பணிப் பளு பெருமளவு குறையும். மேலும் படைப்பாளியே எப்படி வெளியாக வேண்டும் எனப் பக்கத்தை வடிவமைக்கும் வாய்ப்பையும் பெறலாம். எந்த இடத்தில் எந்தப் புகைப்படம் இடம்பெற வேண்டும் என்பதை அவர்களே தீர்மானிக்க முடியும் என்ற யோசனையைப் பெருவை பார்த்தசாரதி முன்மொழிந்தார்.

    இம்மாற்றத்தைக் கொண்டுவரும் நிலையில், படைப்பாளிகள் தங்களது படைப்புகளைனத் திருத்தி வடிவமைத்த பிறகு அதைச் சரிபார்க்க மட்டுமே (editing and view) முடியும் என்பதையும், அதை வெளியிடும் (Publish) உரிமை ஆசிரியருக்கு மட்டுமே உரியது என்பதையும் பெருவை பார்த்தசாரதி நினைவூட்டினார்.

    மதியம் இரண்டு மணி அளவில், கலந்துரையாடல் கூட்டம் இனிதே முடிந்து, அசோகா உணவகத்தில் உணவருந்திவிட்டு அனைவரும் விடைபெற்றோம்.

    வல்லமை ஆலோசகர் விஜய திருவேங்கடம் அவர்கள், இந்தக் கூட்டத்துக்காகப் புறப்பட்டு வந்தபோதும், உரிய முகவரியை எடுத்து வர மறந்ததால், பெரும் அலைச்சலுக்குப் பிறகு, வேறு வழியின்றி வீடு திரும்பினார். அண்ணாகண்ணனின் முந்தைய செல்பேசி எண்ணைத் தொடர்புகொண்டுள்ளார். ஆனால், அது முதன்மைப் பயன்பாட்டில் இல்லாததால், மவுனித்து வைக்கப்பட்டிருந்தது. இதனால் விஜய திருவேங்கடம் அவர்கள், திட்டமிட்டபடி, இந்தச் சந்திப்புக்கு வர இயலாமல் போயிற்று. வேறு நெருக்கடி காரணமாகச் செல்வ முரளியும் இதில் பங்கேற்கவில்லை.

    இந்தச் சந்திப்பில் பங்கேற்ற அனைவருக்கும் வல்லமை வளர் தமிழ் மையம், உளமார்ந்த நன்றிகளைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறது. ஆலோசனைகள் வழங்கியும் நிதியளிக்க இசைந்தும் போட்டிகளை அறிவித்தும் தொழில்நுட்ப வழிகாட்டுதல்கள் வழங்கியும் பலரும் வல்லமையின் வளர்ச்சிக்கு வழிகோலுகின்றனர். உங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் தனித் தனியே எங்கள் நன்றிகள்.

    ஒரு முக்கிய வேண்டுகோள்:: வல்லமையின் வளர்ச்சிக்கான கலந்துரையாடல் கூட்டத்தில் கலந்துகொள்ள இயலாத அன்பர்கள் அனைவரும் தங்களது கருத்துகளைத் தொடர்ந்து தெரிவிக்க வேண்டும். ஆக்கப்பூர்வமான கருத்துகளைப் பகிர்ந்துகொள்வதோடு, தம்மால் எந்த விதத்தில் வல்லமையின் வளர்ச்சிக்குப் பணியாற்ற முடியும் என்பதையும் தெரிவித்தால், பெரிதும் உதவிகரமாக அமையும். இணைந்து செயலாற்றுவோம், இன்னும் பல முத்திரைகள் பதிப்போம்.

    சிந்தனை, செயல், முன்னேற்றம்.

    Share
  • சோழர்களின் ஆட்சியில் பிராமணர்களின் குற்றங்கள் மற்றும் தண்டனைகள்

    டாக்டர்.எஸ். சாந்தினிபீ ஒரு அறிமுகம்

    சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் தொல்லியல் மற்றும் வரலாற்றுத் துறையில் முனைவர் பட்டம் பெற்ற திருமதி. எஸ்.சாந்தினிபீ, தமிழகத்தைச் சேர்ந்தவர். 2000 ஆம் ஆண்டு முதல் உ.பி.யிலுள்ள அலிகர் முஸ்லீம் பல்கலைக்கழகத்தின் உயர் ஆராய்ச்சி வரலாற்று துறையில் உதவி பேராசிரியராகப் பணியாற்றுகிறார். 1984-ல் வன்னியர் வரலாற்றை தினமலரில் தொடராக எழுதி தமிழ் வாசகர்களுக்கு அறிமுகமான இவர் வட இந்தியாவில் பணியாற்றும் தமிழ் பத்திரிகையாளர் ஆர்.ஷபி முன்னா என்பவரின் மனைவி.

    கடந்த 15 ஆண்டுகளாக சோழர் காலம் பற்றிய ஆய்வைத் தொடர்ந்து வரும் இவரது கட்டுரைகள் தேசிய மற்றும் பன்னாட்டு ஆய்வேடுகளில் வெளியாகி உள்ளன. இவரது பேட்டி மற்றும் கட்டுரைகள் ஜுனியர் விகடன், அவள் விகடன், குமுதம், தினமணி, புதிய பார்வை, Indian Express, News today, Rising sun உட்பட பல தமிழ் மற்றும் ஆங்கில பத்திரிகைகளில் வெளியாகி உள்ளன.

    எட்டு வருடங்களுக்கு முன் இவர் எழுதிய பாண்டிச்சேரியின் தொல்லியல் வரலாறு குறித்த ஆங்கில நூலும், தமிழில் எழுதிய அலிகர் முஸ்லீம் பல்கலைகழகத்தின் நிறுவனர் சர் சையது அகமதுகான் வாழ்க்கை வரலாறும் மிக பிரபலமானவை. தென்னிந்திய வரலாற்றைப் புறக்கணிக்கும் வட இந்திய வரலாற்றாளர்களுக்கிடையே தமிழகத்திற்கு ஆதரவாகக் குரல் கொடுத்துவரும் திருமதி. சாந்தினிபீயின் பல கட்டுரைகளில் ஒன்றுதான் இது.

    ஆங்கில மூலம் – முனைவர் சாந்தினி பீ

    தமிழாக்கம் – பவள சங்கரி

    சோழர் காலத்தில்தான் மனுவின் ஆதிக்கம் தமிழகத்தில் ஆணித்தரமாக வேரூன்றி வளர்ந்தது எனும் எண்ணம் பரவலாக பேசப்பட்டு வருகிறது.மனுவும் நீதியும் தமிழக மக்களால் பிரித்துப் பார்க்க இயலவில்லை.சோழர் ஆட்சியில் தமிழ்நாட்டில், மனு ஸ்மிரிதியின் பங்கை சோதிக்கக்கூடிய நேர்மையான முயற்சிதான் இது.

    ஒரு குறிப்பிட்ட சாதியின் அடிப்படையில் இக்கட்டுரை அமைந்திருப்பது ஏன் என்ற ஆச்சரியம் ஒருவருக்கு எழலாம். சகிப்புத்தன்மையும், பொறுமையும் இல்லாததோர் நிலை வளர்ந்து வரும் இந்நாட்களில், இத்தலைப்பு மற்றும் ஆய்விற்கான நோக்கம் குறித்த சிறிய விளக்கம் தேவைப்படுகிறது. குறிப்பாக அந்த சட்டப் புத்தகம், சட்டத்திற்கு சாதிப்பற்றை ஊட்டுவதால் தற்போதைய ஆய்வும் அதையே பின்பற்றுகிறது

    இந்த ஆய்வறிக்கையில், சோழர் காலத்தில் பிராமணர்களால் இழைக்கப்பட்ட பல்வேறு குற்றங்களை, அக்காலத்திய கல்வெட்டு ஆதாரங்கள் மூலம் கண்டறிய முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. இந்த ஆய்வாளர், வகை குற்றத்திற்கு,ஒரு கல்வெட்டை ஆதாரமாக எடுத்துக் கொண்டுள்ளார். அதே சமயம், அனைத்து கல்வெட்டுகளும் பயன்படுத்தப்பட்டு எதுவும் விடுபட்டுப் போகவில்லை என்பதையும் உறுதியாகக் கூற முடியாது என்பதும் ஒப்புக்கொள்ளப்பட வேண்டியுள்ளது.

    குற்றங்கள் அனைத்தும், ஆலயங்கள் சம்பந்தப்பட்டவை, மற்றவை என இரு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. முதலில் ஆலயங்கள் சம்பந்தப்பட்ட பிரச்சனைகள் விளக்கப்படும்.

    1. முதலாம் ராஜராஜனின் ( கி.பி. 985 – 1014 ) அரசாங்க அதிகாரி, பிரபலமான மதுராந்தகன் க ந்த ராதித்தன், திருவல்லத்தின் (வட ஆற்காடு) ஆலயமான பில்வநாதேஷ்வராரை தரிசிக்க சென்றிருக்கிறான். அந்தக் கோவிலின் விளக்குகள் மங்கிப்போய், பிரகாசமாக எரியாததால் கோவிலின் சொத்து மற்றும் நன்கொடைகள் பற்றிய விவரங்களைக் கேட்டான். அது இரவு நேரமாக இருப்பினும், சம்பந்தப்பட்ட நபர்கள் அனைவரும் அழைக்கப்பட்டு, அவருடைய கண்டுபிடிப்பில் ஆலயத்தின் மேலாளர்களான சிவபிராமணர்கள் அந்தக் கோவில் சொத்தை அபகரித்துக் கொண்டதை கண்டுபிடித்தார். அந்தப் பூசாரிகள் அதற்கு ஈடாக 74 களஞ்சு பொன்னை ஆலய கருவூலத்திற்கு வழங்க வேண்டும் என்று தண்டனை அளிக்கப் பட்டது .

    2. திருப்பனந்தாளில் உள்ள ஓர் குறிப்பிட்ட கோவிலில், கி.பி. 1070, 1078 மற்றும் 1091க்கு இடைப்பட்ட இருபத்தியொரு ஆண்டுகளில் மூன்று முறை கணக்குகள் கண்காணிக்கப்பட்டன. முதல் சோதனை ராஜராஜ மூவேந்த வேளார் (கி.பி.1070) என்ற அதிகாரியால் மேற்கொள்ளப்பட்டது. மேலும் இரண்டாவதாக சேனாபதி பல்லவராஜா (கி.பி.1078) என்ற அதிகாரி விசாரணையை மேற்கொண்டார். மூன்றாவது அதிகாரியாக சேனாபதி நந்தியராஜா (கி.பி.1091) என்பவர் கணக்குகளைச் சோதித்தார்.

    இந்த மூன்று காலங்களிலும் கோவில் பூசாரிகள் கோவில் சொத்துகளை அபகரித்தது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. முதல் இரண்டு நிகழ்வுகளில் என்ன நடந்திருக்கும் என்பதை அனுமானிக்க முடியாவிட்டாலும், அந்த மூன்றாவது நிகழ்வில் அவர்களுக்குத் தண்டனை வழங்கப்பட்டிருந்தாலும், அந்தக் கல்வெட்டுகள் அது பற்றி சொல்லாதலால் அதன் தன்மை அறியப்படவில்லை. ஆனால், தவறிழைத்து தண்டனை பெற்ற பூசாரிகள் அரசரிடம் மன்னிப்பு கோரி விண்ணப்பித்திருந்தார்கள்.

    ஆனால் அரசர் அவர்களின் வேண்டுதலை மறுத்து, தண்டனையும் வழங்கினார். அரசரின் ஆணைப்படி, சூறையாடப்பட்ட சொத்தின் மதிப்புத் தொகையான 540 காசுகள் குற்றவாளிகளிடமிருந்து மீட்கப்பட்டது. இப்படித்தான் முதலாம் குலோத்துங்க அரசனின் ஆணை இருந்தது. இந்த அரசாணைக்குப் பிறகும் குற்றமிழைத்த பூசாரிகளில் ஒருவரான, பட்டன் குமாரசாமி என்பவர், ஆலயத்தின் மகேசுவரரிடம், கடவுளுக்கு பூசிக்கும் உரிமையை விற்று தனக்கான தண்டனை தொகையை வசூலிக்கும்படி கேட்டுக்கொண்டான். அதுவும் தவணை முறை மீட்பாக, மாதத்தில் நான்கரை நாட்கள் மட்டும் வேலை செய்யும் உரிமையை விற்குமாறு வேண்டினார். மகேசுவரர்கள் அரசு ஆணைகளில் தலையிட்டு மாற்றங்கள் செய்யக்கூடுமா? அரசு ஆணையில் தலையிட்டு மாற்றங்கள் ஏற்படுத்துவது இயலாத காரியம் என்பது எவராலும் உணர முடியும். சில உயரதிகாரிகளின் மூலமாக குறிப்பிட்ட பூசாரிகளின் இந்த வேண்டுதல்களை மகேசுவரர்கள் முன்னெடுத்துச் சென்றிருக்கக்கூடும்; இத்தகைய செயல் நன்கொடைகளின் புதிய மற்றும் விரிவாக்கங்களில் பொதுவாக காணக்கூடியதே. தண்டனைப் பணம் எவ்வகையிலேனும் மீட்கப்பட்டது என்பதுதான் இக்கல்வெட்டின் செய்தி.

    3. ஸ்ரீரங்கத்திலுள்ள பிரபலமான வைஷ்ணவக் கோவிலின் கல்வெட்டு, ஒரு அரசு அதிகாரியான, ராஜேந்திர சோழ மூவேந்த வேளார், சம்பந்தப்பட்ட அபராத நிலுவைத் தொகையான 940 காசுகள், ஸ்ரீ கிருஷ்ண ஆழ்வான் பண்டாரம் என்பவருக்கு ஏதோ காரணத்திற்காக தண்டனையாக கோவில் கருவூலத்திற்குக் கட்டுவதற்கான விசாரணைக்காக அனுப்பப்பட்டதாகச் சொல்கிறது.

    இந்தப் பிரச்சனை எவ்வாறு கையாளப்பட்டது என்பதை நம்மால் அறிய முடியாவிட்டாலும், முழுமையற்ற மற்றும் பழுதடைந்த கல்வெட்டுக்களில் உள்ள ஆச்சரியமான செய்தி, தொகையைச் செலுத்த வேண்டிய ஒரு குறிப்பிட்ட நபர் ஏற்கனவே ஒரு முறை சிறைத்தண்டனை பெற்றதுதான். இந்த கல்வெட்டும் முதலாம் குலோத்துங்கனின் காலத்தைச் சார்ந்தது. அதனால் சோழ அரசர்கள் பிராமணர்கள் குற்றமிழைத்தபோது சிறைப்படுத்தத் தயங்கவில்லை என்பது தெளிவாகிறது.

    4. கி.பி. 1152இல் இரண்டாம் ராஜராஜா ஆட்சியின்போது ஒரு ஆலயத்தின் சிவபிராமணர்கள் தெயவத்திற்கு ஆபரணம் செய்யும் பொருட்டு கோவில் கருவூலத்தில் பாதுகாக்கப்பட்ட தங்கத்தின் ஒரு பகுதியை களவாடிவிட்டனர். அதற்கு தண்டனையாக அவர்கள் ஆலயத் திருப்பணி செய்யும் உரிமையிலிருந்து விலக்கி வைக்கப்பட்டு அது மற்றவர்களுக்கு விற்கப்பட்டுள்ளது. இப்படியாக வாழ்வாதாரமாக இருந்த சக்தி வாய்ந்த மற்றும் கௌரவமான தொழிலை அவர்கள் இழக்க வேண்டிவந்தது. இவ்வாறு முடிவெடுக்கப்பட்டு அந்த தண்டனைத் தொகையான 180 காசுகள் கோவிலுக்கு வழங்கப்பட்டது. இந்த தண்டனையையும் கடந்து, அவர்களும் மற்றும் அவர்தம் சந்ததியினரும் இந்த குறிப்பிட்ட ஆலயத்திற்குள் செல்வதற்கு தடை விதிக்கப்பட்டதோடு விக்ரம சோழவர்முடையார் மற்றும் குலோத்துங்க சோழேசுவரமுடையார் என்ற தெய்வங்கள் இருந்த சன்னதிகளுக்கும் செல்ல தடை விதித்தனர். குற்றம் செய்தவர்கள் மட்டுமல்லாமல், அவர்கள் குடும்பத்தாரும் மற்றும் வருங்காலச் சந்ததியினரும்கூட அவர்களுடைய குற்றம் காரணமாக தங்கள் சொந்த மண்ணில் தங்கள் முன்னோர்களின் ஆன்மீகச் சேவைகளை தொடர்வதற்குத் தடை செய்யும் அளவிற்கு அந்தத் தண்டனை அதீதமாக இருந்ததை எளிதாக உணர முடிகிறது.

    5. கி.பி. 1213ல் மூன்றாம் குலோத்துங்கனின் காலத்திலான மற்றொரு சம்பவம்; திருக்கழுக்குன்றத்தில் உள்ள கோவிலின், மடைவிளாகத்தில் நமிநந்தி அடிகள் என்பவருக்குச் சொந்தமான ஒரு வீடு அவருடைய மகனின் தவறுக்காக பறிமுதல் செய்து, விற்பனை செய்யப்பட்டுள்ளது. அந்த நமிநந்தியின் மகன் திருக்கழுக்குன்றம் உடையார் ஆலயத்தின் ஒரு தெய்வ சிற்பத்தின் முன் நெற்றியில் உள்ள தங்கத் தகட்டை திருடிவிட்டான். அரசாணையின்படி அந்தக் குற்றவாளி மட்டும் வீட்டை விட்டு வெளியேற்றப்பட்டபொழுது ஏனைய குடும்ப உறுப்பினர்கள் அதே கிராமத்தில் வசிக்க அனுமதிக்கப்பட்டனர்.

    கோவில் சம்பந்தப்பட்டவைகள் மட்டுமல்லாது ஏனைய குற்றங்களிலும் பிராமணர்கள் சம்பந்தப்பட்டிருப்பது குறித்ததே நமது இரண்டாவது அலசல்

    கி.பி. 988இல் முதலாம் ராஜராஜனின் ஆட்சிக் காலத்தின் இரண்டாம் ஆண்டில், உடையர்குடியிலிருந்து ஒரு கல்வெட்டு, சோமன்…., ரவிதாசன் என்கிற பஞ்சவன் பிரமாதிராஜன், பரமேசுவரன் என்கிற இருமுடிச் சோழ பிரேமாதிராஜன் ஆகியோர்கள் முதலாம் ராஜராஜனின் மூத்த சகோதரர் ஆதித்ய கரிகாலனைக் கொலை செய்த குற்றத்தை விளம்புகிறது. அதன்படி ராஜராஜன் இந்தக் குற்றவாளிகளின் சொத்துகளை பறிமுதல் செய்ய ஆணையிட்டிருந்தான். அரசனின் அந்த ஆணையின்படி குற்றத்தில் சம்பந்தப்பட்ட அந்த நபர்களின் சொத்தைத் தவிர அவருடைய சகோதரர்களின் மகன்களோ, அவர்களின் மனைவியரோ, அவர்களின் தந்தையின் மூத்த சகோதரன் மற்றும் அவருடைய குழந்தைகள் , அவர்களுடைய தாய்வழி சகோதரர்களின் மாமன்மார்களின் மாமனார், அவர்களுடைய சகோதரிகளை மணந்தவர்கள் மற்றும் அவர்களின் மருமகன்கள் போன்ற எல்லோருடையதும் பறிமுதல் செய்யப்படவேண்டும். இந்த ஆணையை நிறைவேற்றும் வகையில் மலையமுரன் என்கிற ரவிதாச கிரமபட்டன், அவருடைய மகன் மற்றும் அவருடைய தாய் பெரியநங்கைச்சானி ஆகியோர் இந்த பிரேமதேயம் வீரநாராயண சதுர்வேதி மங்களம் கிராமத்தில் வைத்திருந்த சில வீடுகளையும் மற்றும் வீட்டு மனைகளையும் அந்த கிராமச்சபை மூலம் பறிமுதல் செய்தனர். இப்பொழுது இந்த சொத்துக்களெல்லாம் அரையன் பரதன் என்கிற வியலகஜமல்லா பல்லவராயன் என்பவரால் வாங்கப்பட்டு அதே கிராமத்தின் அனந்தேசுவர சுவாமி கோவிலுக்காக விடப்பட்டது. இந்த நன்கொடை மூலம் ஐந்து சிவயோகிகள் உட்பட 16 பிராமணர்கள் தினந்தோறும் உணவு அளிக்கப் பெற்றார்கள். அந்த மண்டபத்திற்கும், தண்ணீர் பந்தலுக்கும் தண்ணீர் பட்டுவாடா செய்த அந்த 16 பிராமணர்களில் ஒருவருக்கும் தினமும் ஒரு அளவு நெல்லும் மற்றும் வருடத்திற்கு ஒரு காசும் வழங்கப்பட வேண்டும். (அந்த தண்ணீர் பந்தல் அந்த நன்கொடையாளரால் உருவாக்கப்பட்டதாகத் தெரிகிறது)

    மிகப் பெரிய இராஜ துரோகமான பட்டத்து இளவரசனைக் கொல்வது போன்றவற்றிற்கு, அந்தக் குற்றவாளிகள் மற்றும் மற்ற அனைத்து உறவினர்களின் மொத்த அசையாச் சொத்துகளையும் பறிமுதல் செய்யும் வகையில் தண்டிக்கப்பட்டார்கள்.

    காமக்கன்னி சோமாசி என்ற பிராமணர் ஒரு பெரிய இராஜ துரோகக் குற்றத்திற்காக நீதிமன்றத்தில் விசாரணைக்காக அழைக்கப்பட்டார். இந்த வழக்கில் அவருடைய நிலங்கள் அனைத்தும் பறிமுதல் செய்யப்பட்டாலும், அவைகளனைத்தும் மற்றொருவரால் வாங்கப்பட்டு நன்கொடையாக வழங்கப்பட்டது. இந்த சம்பவம் நடந்தது முதலாம் ராஜாதிராஜன் ஆட்சிக் காலமான கி.பி. 1024இல்.

    சில குற்றங்களுக்காக அபராதம் பெற்ற பலர் துணிச்சலாக தப்பித்துக் கொண்டிருந்ததாகத் தெரிகிறது. அதனால் முதலாம் குலோத்துங்கன் (கி.பி. 1070 – 1120) இது போன்ற குற்றவாளிகளின் சொத்துகள் எந்த விலைக்கேனும் விற்று அந்தப் பணத்திற்கு இரசீது பெற்றுக்கொண்டு கச்சிப்பேடில் (இன்றைய காஞ்சீபுரம்) உள்ள கருவூலத்தில் வரவு வைக்க வேண்டும். அதன்படி, திருநாராயணச் சேரியில் இருந்த சில பிராமணர்கள், கிட்டக்கில் என்ற உத்திரமேரூரின் ஒரு குக்கிராமத்தில் வசித்த அவனிப் பட்டன் தன்னுடைய தான நிலத்திலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டு, அந்த நிலம் அரசாணைப்படி மகாசாஸ்தா (ஜைன) கோவிலுக்கு விற்கப்பட்டது. ஒரு பிராமணர் (அவருடைய அரைகுறை பெயர் பரதய்யன் திரு ) சில பதிவிடப்படாத குற்றத்திற்காக சிறைத்தண்டனையும், அபராதமும் பெற்றிருக்கிறார்.

    இங்கு, “ஒரு சிறந்த அரசன்,கொலைக்குற்றத்தைச் (பெரிய குற்றம்) செய்த குற்றவாளியின் சொத்தை தனக்காக எடுத்துக் கொள்ளக் கூடாது. அதுபோன்ற அபராதத்தை வருண பகவானுக்கு அர்ப்பணிக்கும் விதமாக நீரில் எரிந்து விடுவானாக அல்லது பண்டிதரான ஒரு சிறந்த பிராமணனுக்கு அளிக்க வேண்டியது” என்ற மனுவின் சொற்களை கவனம் கொள்ளும் போது சாலப்பொருத்தமாகிறது.

    “பேராசையால் கடவுளின் சொத்தையோ அல்லது பிராமணனின் சொத்தையோ கைப்பற்றும் அந்த பாவப்பட்ட மனிதன் மறு உலகில் இராஜாளியின் எச்சத்தை உண்பான்”

    பிராமணர்களுக்கு மரண தண்டனைக்குப் பதிலாக தலைக் குடுமி வைக்க விதிக்கப்பட்டது, ஆனால் வேற்று சாதி ஆண்கள் மரண தண்டனை அனுபவிக்க வேண்டும். ஒரு பிராமணன் எத்துனை குற்றமிழைத்தாலும் அந்த அரசன் அவனை ஒருக்காலும் கொல்லாமல் விட்டு அவனுடைய சொத்து மற்றும் உடலும் பாதிக்கப்படாது அவனை நாடு மட்டுமே கடத்தலாம் என்பதே பிராமணர்களுக்கு மனு அளித்த தண்டனை.

    எனவே சோழ ஆட்சியாளர்கள் மனு ஸ்மிரிதியின் சட்டப் புத்தகத்தின் விதிகளை முழுமையாகப் பின்பற்றவில்லை என்பது தெளிவாகிறது. உண்மையில் சோழர் ஆட்சியில் பிராமணச் சமூகம் மனு நிர்ணயித்த முழு சலுகைகளையும் பெற முடியவில்லை. அவர்கள் சமுதாயத்தின் மிக உயர்ந்த நிலையில் வைக்கப்பட்டிருந்தாலும், அவர்களைத் தண்டிக்கும் முன்பு அரசர்கள் இரண்டாம் முறை யோசிக்கவில்லை என்றே தெரிகிறது. அவர்களும் மற்ற சாதாரண மனிதர்களைப் போன்றே தங்கள் குற்றங்களுக்கு ஏற்றவாரு தண்டிக்கப்பட்டார்கள். கொள்ளையடிக்கப்பட்ட பணத்தை, பறிமுதல், பொது ஏலம், புனிதத் தொழில் உரிமை நீக்கம், தொழில்முறை உரிமைகள் விற்பனை மற்றும் நில ஒதுக்கீடு போன்ற பல்வேறு நடவடிக்கைகள் மூலம் ஈடு செய்யப்பட்டது. இதைத் தவிர, குற்றவாளிகளை ஒதுக்கிவைத்தல், சில நேரங்களில் எதிர்கால சந்ததியினர் உள்பட குடும்ப உறுப்பினர்கள் அனைவரும் தண்டிக்கப்பட்டனர். குற்றவாளிகளை குறிப்பிட்ட ஆலயம் மற்றும் சில நேரங்களில் குறிப்பிட்ட பகுதியில் உள்ள அனைத்து ஆலயங்களிலிருந்தும் விலக்கி வைப்பதும் நடைமுறையில் இருந்தது. அந்த பிராமணர்கள் சிறைத்தண்டனையும் பெற்றதை கல்வெட்டு ஆய்வுகளிலிருந்து அறிய முடிகிறது. கடவுட் பணிகளில் சம்பந்தப்பட்டிருந்த இந்த குறிப்பிட்ட சமூகத்தினர் கடவுள் பயமற்றவர்களாக இருந்திருப்பதும் அனுமானிக்க முடிகிறது. எல்லோருக்கும் கடவுள், மதம் பூசை நல்லவை கெட்டவை குற்றம் தண்டனை பரிகாரம் என பலவற்றையும் போதித்த இவர்கள் தங்களின் போதனைகளை தானே நம்பவில்லை . உபதேசம் ஊருக்கு மட்டும் தான் .

    சோழ நிர்வாகத்தின் பல துறைகளிலும் இத்தகைய ஆராய்ச்சியை மேற்கொண்டால் தமிழகத்தில் மனுவின் ஆதிக்கத்திற்கு சோழர்கள் ஆட்சி எந்த அளவிற்கு காரணம் என்பதை ஆதாரப்பூர்வமாக அறிய முடியும்

    [ பிப்ரவரி 15, 16, 17 , (2013) ஆகிய தேதிகளில் திருவனந்தபுரத்தில் நடந்த தென் இந்திய வரலாற்று சபையின் 33 வது ஆண்டு கூட்டத்தில் சமர்ப்பித்த ஆய்வறிக்கை]

    Share
  • கல்வி என்பது வியாபாரமா அன்றி வளர்ச்சியா?

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    இன்று காலை வெளியிடப்பட்ட 10ம் வகுப்பு தேர்வு முடிவுகளின்படி 89% மாணவர்கள் தேர்ச்சி பெற்றுள்ளனர். இதில் 9 பேர் முதலிடம் பெற்றனர். அவர்கள் எடுத்த மதிப்பெண்கள் 500க்கு 498. ஒன்பது பேரும் மாணவிகள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. வழக்கம் போல இந்த ஆண்டும் மாணவிகளே அதிக அளவில் தேறியிருக்கிறார்கள்.

    மனதை நெகிழ வைத்த மற்றொரு விசயம், ராஜாராம் என்ற மாணவர் 10ம் வகுப்பு தேர்வில் 500க்கு 481 மதிப்பெண்கள் பெற்று சாதனை படைத்ததுதான். ஆம், பிறவியிலேயே மாற்றுத் திறனாளியான ராஜாராமனால் நிற்கவோ, நடக்கவோ முடியாது. இயற்கையாகவே எலும்பு அடிக்கடி உடையும் தன்மையுடைய. 16 வயதாகும் ராஜாராமனுக்கு இதுவரை 150 முறை எலும்பு உடைந்திருக்கிறதாம். சிகிச்சை பெற்று வரும் இந்த நிலையிலும், விடாது முயன்று படித்து 500க்கு 481 மதிப்பெண்கள் பெற்று சாதனை படைத்துள்ள இவரின் தன்னம்பிக்கையை பாராட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை.

    எஸ்.எஸ்.எல்.சி. என்ற பத்தாம் வகுப்பு பொதுத் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றுள்ள அனைத்து மாணவர்களுக்கும் வல்லமையின் மனம் நிறைந்த வாழ்த்துக்கள். காலை எழுந்தவுடன் வானொலியைத் திருப்பினாலோ, தொலைக்காட்சிப் பெட்டியைத் திறந்தாலோ கல்வி எனும் வியாபாரம் கொடிகட்டிப் பறக்கிற காலமாக இருக்கிறது. அறிவுக் கண்களை திறக்கக்கூடிய கல்வியை வியாபாரமாக ஆக்கிக் கொண்டிருக்கிற சம்பந்தப்பட்ட கல்வி நிறுவனங்களின் நிர்வாகத்தினர்களைப் பார்த்து வேதனைப்படுவதா அல்லது இதற்கு துணை போகின்ற ஆட்சியாளர்களைப் பார்த்து வெட்கப்படுவதா என்று தெரியவில்லை. வியாபாரத் தளங்களில் தங்கள் பொருட்களை போட்டி போட்டுக்கொண்டு கூவிக்கூவி விற்பனை செய்வதைப்போல கல்வித் தளங்களை நடத்தக்கூடிய வியாபாரிகள், மாணவர்கள் தங்களின் தனிப்பட்ட உழைப்பினால் எட்டிப்பறித்த வெற்றிக் கனியைக்கூட தங்கள் வியாபாரத்திற்கு சாதகமாக்கிக் கொள்ளும் காட்சியைக் காணமுடிகிறது. முதல் மூன்று இடங்கள் பிடித்த மாணவர்கள் எங்கள் பள்ளியைச் சேர்ந்தவர்கள். அதனால் எங்கள் பள்ளியில் உங்கள் குழந்தைகளை சேர்த்துங்கள் என்று விளம்பரப்படுத்தி ஒரு மாணவருக்கு இத்தனை ஆயிரம் ரூபாய் என்று நன்கொடை வசூலிப்பது சர்வ சாதாரணமாகியுள்ளது. இவ்வாறு விளம்பரப்படுத்தக்கூடிய நிர்வாகத்தினர், புதிதாகச் சேரும் மாணவர்கள் அனைவருக்கும் அதே வெற்றியைத் தேடித்தர முடியும் என்பதற்கு உத்திரவாதம் தர முடியுமா. கற்பிக்கும் முறையாலும், சில ஆசிரியர்களின் நேர்மையான கடுமையான உழைப்பினாலும் ஒரு சில பள்ளிகளில், ஒரு சில மாணவர்கள் அதிக மதிப்பெண்கள் பெற்று வெற்றி பெறக்கூடும். அனைத்து மாணவர்களும் இதே போல உயர்வான மதிப்பெண்கள் பெற்று வெற்றி பெற முடிவது சாத்தியமாகுமா? தேவையற்ற இது போன்ற விளம்பரங்களைத் தவிர்த்து கல்வியாளர்களும் ஆட்சியாளர்களும் கல்வி முறையில் மாற்றங்கள் கொண்டுவர வேண்டும் என்பதே பெற்றோர்களின் எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது . அரசு பள்ளிகள் அனைத்தும் இந்த ஜூன் மாதம் 10 ம்தேதி திறக்கிறது. ஆனால் பல தனியார் பள்ளிகளில் அந்த 10ம் தேதிக்குள்ளாகவே, அந்த ஆண்டின் பாடத்திட்டத்தில் பெரும் பகுதியை நடத்தி முடித்து விடுகின்றனர். சிறுவர்களுக்கு பொறுமையாக கற்பிக்க வேண்டிய காலங்களில் மனப்பாடம் செய்து ஒப்புவிக்கும் நிலையை ஏற்படுத்துகிறார்கள். இந்த நிலை தொடர்ந்தால் இளம் மாணவர்களின் மனநிலை பாதிக்கப்படுவது உறுதி. முந்தைய கல்வியாளர்கள் காலாண்டு, அரையாண்டு, முழு ஆண்டு விடுமுறை என்று வைத்ததன் காரணம் பற்றியும் யோசிக்க வேண்டும். மாணவர்கள் அந்த விடுமுறை காலங்களில் ஓய்வெடுத்து, புத்துணர்வுடன் திரும்பி வந்து மனத் தெளிவுடன் படிப்பதற்காகத்தானே. ஆனால் அதை விட்டுவிட்டு துரித உணவுகளையும், உணவகங்களையும் நாடுவது போல இந்த துரித கல்விச்சாலைகளையும் மட்டுமே நம்பி இருக்க வேண்டுமா. ஆக்கப்பூர்வமான அறிவு வளர்ச்சியை சிந்திப்பவர்களால் இதை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது துரித உணவைப்போலவே இந்த துரிதக் கல்வி அமைப்பும் உள்ளத்திற்கு ஊறு விளைவிக்கக்கூடியது என்பதில் ஐயமில்லை

    தற்போதைய கல்வி அமைப்பானது அறிவு வளர்ச்சியை ஊக்குவிப்பதைக்காட்டிலும் மனப்பாடம் செய்து எழுதுவதற்கேற்றவாரு இருப்பது, மாணவர்களின் சுயசிந்தனை மற்றும் சுய அறிவு வளர்ச்சியை தடை செய்யக்கூடியதாகவே உள்ளது. அந்த வகையில் மாணவர்கள் தன்னம்பிக்கையுடன் தேர்வுகளை எதிர்கொள்ள வழிவகுத்தால் மட்டுமே அவர்களால் தங்களுக்கும், நாட்டிற்கும் பயன்படும் வகையில் புதிய கண்டுபிடிப்புகளிலும் ஈடுபடமுடியும். வியாபாரத்திற்கான தளங்கள் எத்தனையோ ஆயிரங்கள் இருக்கும் போது , மழலைச் செல்வங்கள் மற்றும் வருங்கால இந்தியத் தூண்களின் அடிப்படை ஆதாரத்தை வியாபாரத் தளமாக்க வேண்டாமே .. மனிதம் காப்போம்!

    Share
  • எரிதழல் கொண்டு வா.. கையினை சுட்டிடுவோம்!

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    இன்றைய காலகட்டங்களில் ஊடகம் என்றாலே அது பெரும்பாலும் நடிகர்கள் சம்பந்தப்பட்ட விசயமாகவே இருக்கிறது. தேசியத் தலைவர்கள் பிறந்த நாளோ, தேசிய விழாக்களோ அல்லது பாரம்பரிய விழாக்களோ எதுவாக இருந்தாலும் திரைப்படங்களையோ அல்லது திரைப்பட நடிகர்களையோ முன்னிலைப்படுத்தி நிகழ்ச்சி நடத்துவதே வழமையாக உள்ளது. நாட்டிற்காக உழைத்த விஞ்ஞானிகளையோ அல்லது பெருந்தலைவர்களையோ உற்சாகப்படுத்தி நன்றி பாராட்டுவதை விட்டு, தங்கள் வருமானத்தை மட்டும் குறியாகக் கொண்டு, ‘செல்லுலாய்ட் உலகம்’ என்று சொல்லக்கூடிய திரைப்படத்துறையினரை மட்டும் முன்னிலைப்படுத்தி வியாபாரத்தைப் பெருக்கக்கூடிய சூழலே உள்ளது. சுதந்திரப் போராட்டங்களில் நேரடியாக பங்கு பெற்றவர்களை மறைத்து அந்த கதாப்பாத்திரமாக நடித்தவர்களை விளம்பரப்படுத்துகிற உலகத்தில், விளையாட்டுத் துறை சிறிதளவேனும் ஈர்க்கப்படுகிறது என்பது பாராட்டுதலுக்குரியது. ஆனாலும் 130 கோடி மக்கள் வாழும் நம் இந்திய நாட்டில் ஒலிம்பிக்கில் எத்தனை தங்கம் மற்றும் வெள்ளிப் பதக்கங்கள் பெற்றுவிட்டோம் நாம். மிகக் குறைந்த மக்கள் தொகை உள்ள அமெரிக்கா, உருசியா, இங்கிலாந்து, ஆஸ்திரேலியா போன்ற நாடுகளிலிருந்து வந்து கலந்து கொண்டவர்கள் கூட பல தங்க மெடல்களைத் தட்டிச் செல்வதைப் பார்க்க முடிகிறது. இங்கிலாந்திற்குப் பிறகு தென் கொரியா, சப்பான் போன்ற நாடுகளோடு போட்டிப் போட்டு வியாபாரத் துறையில் முன்னேறி வருகிறது இந்தியா என்பது மகிழ்ச்சியான செய்தி என்றாலும், இன்று விளையாட்டின் ஒரு பிரிவான கிரிக்கெட்டையும், அதை நிர்வகிக்கக் கூடியவர்கள் தன்னுடைய வியாபாரத்தன்மையைப் புகுத்தி பல ஆயிரம் கோடி சம்பாதிக்கின்றனர் என்பது அதிர்ச்சியான விசயம். திரை மறைவாக நடைபெறக்கூடிய இது போன்ற நிகழ்வுகள் பெரும் அதிர்ச்சியளிக்கின்றன. இந்தியாவில் நடக்கக்கூடிய இந்த கிரிக்கெட் திருவிழாவை மையமாக்கி, மற்ற நாடுகளின் பின்னணியில் இருந்தும் சூதாட்ட நிகழ்வுகள் நடைபெறுவதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இதுமிகவும் கவலைக்குரிய விசயம். கிரிக்கெட்டிற்கு தனிப்பட்ட மதிப்பை அளிப்பதைத் தவிர்த்து கால்பந்து, ஹாக்கி, துப்பாக்கி சுடுதல், போன்ற அனைத்து விளையாட்டுகளுக்கும், அனைத்து வீரர்களுக்கும் சமமான முக்கியத்துவம் அளித்தால் தனிப்பட்ட இது போன்ற சூதாட்டம் குறைந்து அனைத்து விளையாட்டுகளும் முக்கியத்துவம் பெற்று சமமாக வளர்ந்து தங்க பதக்கங்கள் நோக்கி முன்னேற முடியும். இன்று சூதாட்டத்தில் மட்டுமே தங்கப் பதக்கம் வாங்குவதை எண்ணி வேதனை மட்டுமே மேலோங்குகிறது. இளைய சமுதாயம் தடுமாறக்கூடாது. மன உறுதியுடன், தெளிவான சிந்தையுடன், புத்தி பேதலிக்காமல் நாட்டின் பேரும் புகழும் மட்டும் கருத்தில் கொண்டு செயல்பட வேண்டும் என்று நம் பாரதத் தாய் கண்ணீரோடு காத்துக் கொண்டிருக்கிறாள். அன்னையின் கண்ணீரைத் துடைப்பதற்காக மட்டுமே கையை நீட்ட வேண்டுமே தவிர மாற்றானிடம் கை நீட்டும் அவலத்தை விட்டு நேர்மையாக வெற்றியை நாடி நெஞ்சு நிமிர்ந்து செல்ல வேண்டும். அரசாங்கம் கடுமையாக நடவடிக்கை எடுக்கும்போது பெற்ற தாயும், உற்ற சொந்தங்களும் கூட வெறுத்து ஒதுக்கும் நிலைமைக்கு ஆளாக வேண்டிவரும். நாட்டிற்காக நேர்மையாக உழைத்த தலைவர்கள், இன்னுயிர் ஈந்த தியாகிகள், நாட்டின் மேன்மைக்காக உழைக்கும் விஞ்ஞானிகள், உயிர் காக்கும் சிறந்த மருத்துவர்கள் இப்படி எத்தனையோ பேர் பாராட்டப்பட வேண்டியவர்கள் இருக்க, கதாநாயகர்கள், கதாநாயகிகள் மற்றும் விளையாட்டு வீரர்கள் என தனிமனித துதி பாடுவதினாலேயே இது போன்ற சூதாட்டங்கள் பெருகுகின்றன. விளையாட்டை முன்னிலைப்படுத்துவதை விட்டு விளையாட்டு வீரர்களுக்குத் துதி பாடுவதால்தான் இத்தகைய ஜனநாயகக் கொலை நடக்கிறதோ என்ற எண்ணம் வருகிறது. நாட்டின் எதிர்காலத்தையே பாதிக்கக்கூடிய இத்தகையத் தவறுகள் முற்றிலும் களையப்பட வேண்டும் என்பதே மக்களின் எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது.

    Share
  • மார்ச் (2013) மாத சிறுகதைப் போட்டி முடிவுகள்!

    வெங்கட் சாமிநாதன்

    இந்த முறை கதைகளின் வருகை குறைந்திருந்தாலும் நல்ல எழுத்தின் சதமானம் பெருகியுள்ளது என்பதோடு சில புதிய கைகளும் தென்படுகின்றன். ஒரு வேளை நான் மறதியில் புதிய கை என்கிறேனோ என்னவோ.

    இம்முறை எனக்கு மூன்று கதைகள் குறிப்பிடத் தக்கனவாகப் படுகின்றன. இரண்டு பழைய கைகள்.  மாதவன் இளங்கோவின் “அமைதியின் சத்தம்”. அயல் நாட்டு வாழ்வின் சிக்கல்கள். கதை முழுதும் கடைசி வரை ஒரு அயல் நாட்டின் கலாச்சார மேலாதிக்கத்தின் அகங்காரம் எனத் தோன்றினாலும் கடைசியில் அங்கும் மனித வாழ்வின் அவலங்கள் வேதனைகள் சில நமக்குக் கடைசி வரை புரியாமலேயே போகின்றன. எல்லா இடத்திலும் நாடுகளிலும் கலாச்சாரங்களிலும் மனிதம் இல்லாமல் போய்விடுவதைல்லை.

    அதே மனிதப்பண்புகள் தான் மில்லியன் டாலர்கள் கணக்கில் நஷ்டப்பட்டாலும் மனித உயிரின் பாதுகாப்பு முக்கியம் என்ற உணர்வு.சரி இப்படித்தான் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் செயல்படுகின்றனவா எங்கிலும் என்பது தெரியவில்லை. இருப்பினும் அது இன்னமும் உயிர்த்திருபபது காணும் ஒரு இடத்தையாவது காண முடிகிறதே. பழமை பேசியின் ”ககனமார்க்கம்”.கதையில். தன் ஒவ்வொரு கதையிலும் வாழ்க்கையின் வெவ்வேறு அனுபவங்களை நம் முன் மிகத்திறமையுடன் வைக்கிறார் பழமை பேசி.

    கடைசியாக எனக்குப் புதியவராகத் தோன்றும் பார்வதி ராமச்சந்திரனின் “நம்மில் ஒருவர்” இம்மாதத்திய பரிசுக்குகந்த கதையாகச் சொல்லத் தோன்றுகிறது. புதிய எழுத்தாகவே தோன்றவில்லை. பழகிய கை மாதிரிதான் இருக்கிறது எழுத்தின் தேர்ச்சி. அந்தச் சூழலின் சித்திரம்.

    பரிசுக்குரிய கதையாக பார்வதி ராமச்சந்திரனின் கதையைச் சொல்ல விரும்புகிறேன்.

    அதே சமயம் முடிவில் இந்த வருடத்திற்கான சிறந்த கதைத் தேர்வின் போது, மாதவன் இளங்கோவின் அமைதியின் சத்தம், பழமை பேசியின் ககனமார்க்கம் கதைகளையும் தேர்வுக்கு எடுத்துக்கொள்ளலாம். அவை முன்னரே பரிசு பெற்ற கதைகள் மாத்திரமலல, இக்கதைகளும் சேர்த்துக்கொள்ளலாம்.

    பார்வதி ராமச்சந்திரனுக்கு என் பாராட்டுக்கள்.

    இந்த மாதப் போட்டியில் பங்குபெற்ற சிறுகதைகளின் விவரம் வருமாறு:

    மறுபடியும் ஒருமுறை

    நம்மில் ஒருவர்….

    அமைதியின் சத்தம்

    பதில்??

    முத்தம்

    நவீன ரோபோக்கள் “

    ககனமார்க்கம்

    சாய்ந்து சாய்ந்து… அவள் பார்த்த போது …

    உண்மைக்காதல்

    தாமரை நெஞ்சம்

    பயம் “

    எழுச்சி

    பரிசு பெற்ற திருமிகு பார்வதி இராமச்சந்திரன் அவர்களுக்கு வல்லமையின் மனம் நிறைந்த வாழ்த்துக்கள். திரு பழமைபேசி மற்றும் மாதவன் இளங்கோ இருவருக்கும் மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள். தொடர்ந்து அனைவரும் பங்கு பெற்று பரிசு பெறவும் வாழ்த்துக்கள்.

    Share
  • துள்ளி வருகுது வேல்!

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    2014ல் தேர்தல் வரப்போகிறது.. யாருக்கு வாக்களிப்பது என்ற குழப்பத்தில் மக்கள் வெதும்பியிருக்கிறார்கள். கிராமத்தில் சொல்லும் ஒரு சிறுகதை நினைவிற்கு வருகிறது. ஒரு வீட்டிற்கு வரும் விருந்தாளி ஒருவர், உங்கள் குடும்பத்தில் மிக நல்லவர் என்று யாரைச் சொல்லுவீர்கள் என்று குடும்பத் தலைவனிடம் கேட்டபோது அவர், அதோ அங்கு கூரையில் ஏறி கொள்ளி வைப்பவன்தான் மிகச் சிறந்தவன் என்றாராம்.. வந்திருந்தவருக்கு தெளிவாகப் புரிந்ததாம், மற்றவர்களெல்லாம் எப்படிப்பட்டவர்கள் என்று. . இப்பொழுது சமுதாயச் சிந்தனையிலும், சமுதாய வளர்ச்சியிலும் துளியும் நாட்டம் இல்லாதவர்களின் கையிலேயே அரசியல் இருக்கிறது. இதற்கு எந்த அரசியல் கட்சியும் விதிவிலக்கு அல்ல என்பது அன்றாடம் வரும் செய்திகள் மூலமாக அனைவருக்கும் வெட்டவெளிச்சமாகத் தெரிகிறது. அன்றைய சுதந்திரக் காலப் போராட்டங்களைத் திரும்பிப் பார்க்கும்போது, கோயிலுக்கு நேர்ந்துவிட்டதுபோல் வரிசை வரிசையாகச் சென்று அன்றைய காவல் துறையினரிடம் அடியும் உதையும் பெற்று இரத்தம் சிந்தி பெற்ற சுதந்திரம அல்லவா இது. தாயகக்கொடி மண்ணில் வீழ்வதைத் தடுத்து நிறுத்தி காப்பதற்காக தம் உயிரை விட்டவர் வாழ்ந்த பூமியல்லவா இது. அப்படி காப்பாற்றிய கொடியை மென்மேலும் வானில் பட்டொளி வீசிப்பறக்கச் செய்ய வேண்டாமா?  இதற்கு நாம் என்ன செய்யப்போகிறோம். இன்று தனி மனிதர்களும், பொது மக்களும் நாடு வளம் காண வேண்டுமென்று தனியாத ஆவல் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் நம்மிடையே வழிநடத்த சிறந்த தலைவர்கள் இல்லையே? இன்று இவர்கள் தவறு செய்துவிட்டார்கள் அவருக்கு வாக்களிக்கலாம் என்றால் அதுவும் முடியாத சூழ்நிலையாக உள்ளது. நம்மை ஆளச் சிறந்த தலைவர்களாக யார் இருக்கிறார்கள்.. முப்பது கோடி முகமுடையாள் என்று சொன்ன அந்தக் காலத்தில் நம்மை வழிநடத்த ஒரு மாபெரும் தலைவர் இருந்தார். இன்று 130 கோடியைத் தாண்டிவிட்ட நிலையிலும் நமககு வழிகாட்ட நல்லதொரு தலைவரில்லை என்பதுதான் வேதனை. நல்லதொரு பாதை காட்டினால் அனைவரும் செல்வதற்குத் தயாராக இருப்பினும் அந்தப் பாதையைக் காட்ட நல்ல தலைவரில்லையே.. இன்னும் ஓராண்டே தேர்தலுக்கு இருக்கக் கூடிய சூழலில், தேர்தல் வான வேடிக்கைகள் ஆரம்பமாகிவிட்டது. .இதைக் கண்டு மயங்கி நாம் வாக்களிக்கப் போகிறோமா.. அல்லது வளமான வாழ்க்கை அமையும் என்று நம்பி வாக்களிக்கப் போகிறோமா என்று கனவில் பிதற்றும் நிலையில் இன்று மக்களின் மனம் இருக்கிறது. .

    படித்தவர்களும் அறிஞர்களும் மக்களின் நலனில் அக்கறையுள்ள சிந்தனாவாதிகளும்  அரசியலுக்கு வருவதற்கு தயங்கக்கூடிய இன்றைய நிலை மாற வேண்டும். சுதந்திரப் போராட்டத்தின் போது மகாத்மா காந்தி அறைகூவல் விட்டதுபோல மாணவர்கள் அரசியலை சுத்தப்படுத்துவதற்கு வர வேண்டும். நாட்டு நலனைப் பேணும் மகக்ள் உங்களுக்கு ஆதரவளிக்கக் காத்திருக்கிறார்கள். அசாமில் இது போன்றதொரு சூழலில்தான் மாணவர்கள் மாற்றங்களை ஏற்படுத்திக் காட்டினர். ’துள்ளி வருகுது வேல்’ என்பதுபோல இளைய சமுதாயம், மாணவ சமுதாயம் அரசியலுக்கு வர வேண்டும்.. இளைஞர்களை நாடு  எதிர்பார்க்கிறது இன்று. பொறுப்பை உணர்ந்து தயங்காமல் ஏற்றுக்கொள்ள முன்வர வேண்டும்.. ஜனநாயக முறையில் மாற்றங்கள் ஏற்படுத்துவோம்.. நம் இந்தியா வல்லரசு ஆவதும், வளமான வாழ்க்கையை இழப்பதும் இளைஞர்கள் கையில்தான் இருக்கிறது என்பதுதான் சத்தியம்.  ஜெய்ஹிந்த்..

    Share
  • பெண் எனும் சக்தி!

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    சர்வதேச மகளிர் தின நல்வாழ்த்துக்கள் தோழிகளே! பெண் என்றாலே முதலில் தோன்றுவது, இறைவன் பெண்களுக்கென்றே தனிப்பட்ட முறையில் வழங்கியுள்ள தாய்மை வரம். இதனை அவரவர்கள் தத்தம் சூழலுக்கேற்ப, வயதிற்கேற்ப, மன  ஓட்டத்திற்கேற்ப, ஒரு பெண்ணை தாயாகவோ, சகோதரியாகவோ, தோழியாகவோ, காதலியாகவோ, பணிப்பெண்ணாகவோ, மனைவியாகவோ ஏதோ ஒரு கோணத்தில் நேசிக்கத் தொடங்குகிறார்கள். ஒவ்வொரு பாத்திரத்தையும் அவள் தம் வாழ்நாளில் கடந்து கொண்டுதானிருந்தாலும், தாய்மை என்ற அந்த உணர்வு மட்டும் ஒரு பெண்ணின் அனைத்துச் செயல்களின் அடிநாதமாக ஒரு மெல்லிய இழையாக ஓடிக்கொண்டுதான் இருக்கும். அதன் வழி நடப்போரின் வாழ்க்கை அமைதியாகச் செல்லும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இருக்க முடியாது. அந்த இயற்கை குணத்தை மீறும்போது அதற்கான சில எதிர் விளைவுகளைச் சந்திக்கவும் நேருகிறது. நேற்று ஈரோட்டின் அருகில் ஒரு பெண் பிறந்த தன் ஆண் குழந்தையை துணியில் சுற்றி தெருவில் எறிந்து விட்டுச் சென்றிருக்கிறாள். அங்கு அருகில் தோட்டத்தில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தவர்கள் பார்த்துவிட்டு, எறும்பு கடித்துக் கொண்டிருந்த அந்தக் குழந்தையை மருத்துவ மனையில் சேர்த்திருக்கிறார்கள்.   குழந்தைக்கு இப்போது மருத்துவம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  இப்படியும் ஒரு தாய்.  நினைக்கவே மனம் பதறுகிறது.

    தாய்மை என்றால் தாலாட்டு என்பதுதான் நினைவிற்கு வரும். குழந்தை தாயின் வயிற்றில் கருவாக உருவாகி மெல்ல மெல்ல உயிரோட்டம் பெறும்போதே அன்னையின் உணர்வுகளை பிரதிபலிக்க ஆரம்பித்துவிடுகிறது. அந்த வகையில் ஒரு குழந்தையின் வளர்ச்சியில் அந்தத் தாய்க்கான பொறுப்பு ஆரம்பிக்கும் தருணமாகிவிடுகிறது. தொப்புள் கொடி உறவு பிரிந்து, தனி மனிதனாக அக்குழந்தை உருவாகும் நேரமும் சிலகாலங்கள் பெற்றோரின் பாதுகாப்பில் முழுமையாக இருக்கையில் நல்ல உணர்வுகளை விதைக்கக்கூடிய வாய்ப்பாக அமைகிறது. தாய்ப்பாலின் முக்கியத்துவம் போன்றே, இந்தப்பருவத்தில் நல்ல உணர்வுகளை குழந்தைக்கு ஊட்டி வளர்க்க வேண்டியது பெற்றோரின் கடமையாகிறது. இப்பருவத்தில் மனதில் பதியும் நல்ல எண்ணங்கள், வாழ்நாள் முழுவதும் உடன் வருவதற்கான வாய்ப்பு அதிகம் உள்ளது. அந்த வகையில் முழுமையாக பெற்றோரின் கண்காணிப்பில் இருக்கக்கூடிய அந்தப் பருவம் அக்குழந்தையின் எதிர்காலத்தை பெரும்பாலும் நிர்ணயிக்க வல்லது என்பதும் கண்கூடு. இந்தப் பொறுப்பை பெற்றோர் உணர்ந்து நடந்து கொண்டாலே குழந்தை ஆணோ அல்லது பெண்ணோ அதனை சரியான பாதையில் வழி நடத்த முடியும்.

    பெண் குழந்தையாய் பிறந்து விட்டதே என்று வெதும்பிய காலம் மாறிவிட்டது இன்று. பெண்ணிற்கு வரதட்சணை கொடுத்த காலம் போய் இன்று வரதட்சணை வாங்கும் காலம் வந்திருக்கிறது. பெண்களின் பல்துறை சாதனைகள் அதற்கு அச்சாரம் போட்டுள்ளது. மாபெரும் சக்தியாக இன்று மகளிர் சக்தி உருவாகிக் கொண்டிருப்பதை எவரும் மறுக்க இயலாது. அந்தச் சக்தி்யை ஆக்கப்பூர்வமாகப் பயன்படுத்த வேண்டியது ஒவ்வொரு பெண்ணின் கடமையாகவும் உள்ளது. பருவத்தில் நல்ல விதைகளைப் பயிர் செய்யப் பழக வேண்டும். பழம்பெரும் நாடான நம் பாரத நாடு, கலாச்சாரம், பண்பாடு, ஆன்மீக நெறி, என அனைத்திலும் மிகச் சிறந்து விளங்கி இன்று உலகளவில் அனைத்து நாட்டவரையும் தலை நிமிர்ந்து பார்க்கச் செய்துள்ளது.

    இந்த நவீன யுகத்தில் பெண்களுக்கான பல வாயில்கள் திறக்கப்பட்டுள்ளனவாயினும், எந்தவொரு விழிப்புணர்வும் இல்லாத அன்றைய காலகட்டங்களிலும் சாதித்த பெண்மணிகளையும் அவர்தம் ஆர்வமும், ஈடுபாடும், கடின உழைப்பும் கண்டு உள்ளம் பூரிக்கத்தான் செய்கிறது.  நம் வருங்காலச் சந்ததியினர், இளம் பிராயத்தினர் இதனை உணர வேண்டும். இன்றைய மகளிர் வந்துள்ள இந்த உன்னத நிலைக்கு அன்றைய மங்கையர் எத்துனை போராட்டங்களையும், எதிர்ப்புகளையும் சந்தித்திருக்கிறார்கள் என்பதை உணர வேண்டும். பல்வகையில் ஆண்களுடன் இணைந்து தோள் கொடுத்து அவர்தம் சாதனைகளுக்குத் துணை நின்றோர் பலர். இன்று மகளிர்தம் உரிமையை நிலைநாட்ட எத்துனையோ சட்டங்களும், திட்டங்களும் இருந்தாலும், அதற்கான விழிப்புணர்வும் வேண்டும். சமூக ஆர்வலர்கள் இதற்கான பெரு முயற்சியும் மேற்கொள்ளுதல் வேண்டும். அந்த வகையில் இன்றைய நம் முதல்வர் செல்வி.ஜெயலலிதா அவர்களும் பெண்கள் முன்னேற்றத்தைக் கருத்தில் கொண்டு பல்வேறு நலத்திட்டங்களை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளதும் வரவேற்கத்தக்கது. அவைகள் அனைத்தும் நல்ல வகையில் மக்களைச் சென்று அடைய வேண்டும் என்பதே நம் அனைவரின் எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது..

    பெண் குழந்தைகளுக்கு கல்வி தேவையில்லை என்ற பெரும்பாவச் செயலை செய்து கொண்டிருக்கும் பாகிஸ்தானில் ஒரு மலாலா தம் உயிரைப் பணயம் வைத்துப் போராடி பல ஆயிரம் மலாலாக்களை உருவாக்கிவிட்டாள். அவருக்கும் நம் வீர வணக்கத்தை இன்று தெரிவிப்போம்.

    இன்று மகளிர் இல்லாத துறைகளே இல்லை எனலாம். ஆணுக்கு நிகராக ஆட்டோ முதல் விமானம் வரை  ஓட்டுவதிலிருந்து, அணு விஞ்ஞானியாகவும் மின்னிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று பெருமை கொள்ளும் அதே வேளையில் பெண்கள் சுய கட்டுப்பாடும், நம் பாரதக் கலாச்சாரமும், பண்பாடும் காக்கும் தீவிர எண்ணமும் கொண்டவர்களாக விளங்க வேண்டும் என்பதே இன்று சமூக ஆர்வலர்களின் கருத்தாக உள்ளது.

    Share
  • சக்தியா.. சாபமா?

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    வழமையாக வரும் மகளிர் தினம் இந்த ஆண்டும் வந்துவிட்டது. சென்ற ஆண்டைக் காட்டிலும் வன்கொடுமைகள் மலிந்து போய் உள்ளன. சாதனைப் பட்டியலைக் காட்டிலும் சோதனைப் பட்டியலே நீண்டு கிடக்கிறது! திரும்பிய புறமெல்லாம், பாலியல் வன்கொடுமை, அமில வீச்சு, என்று நாராசமாக ஒலித்துக் கொண்டிருக்கிறது. பெண் குழந்தைகள் கூட இதற்கு விதிவிலக்கு அல்ல. அண்ணல் காந்தியடிகள்  சொன்ன அந்த சுதந்திரம் என்றுதான் வரப்போகிறது என்ற புலம்பல் தீரும் காலம்தான் எப்போது என்று தெரியவில்லை. முட்டி, மோதி  மேன்மையடைய போராடிக் கொண்டிருக்கும் இளம் பெண்களின் நிலை வேதனைக்குரியதாக இருக்கிறது. வக்கிரம் தலை விரித்து ஆடுகிறது.

    ஊடகங்கள் பெண்களை போகப்பொருளாக வெளிச்சமிட்டுக் காட்டுவதும், பெண்ணே இன்னொரு பெண்ணிற்கு பெருங்கொடுமை செய்வதையும், அன்றாட தொடர்க் காட்சிகளாக வீட்டின் வரவேற்பறையிலேயே கொண்டுவந்து காட்டி, பண்பாடு, கலாச்சாரத்தைக் குட்டிச் சுவராக்கும் செயல்களைத் தட்டிக்கேட்போரும் இல்லை. விவாகரத்துகள் சர்வ சாதாரணமாகிப் போனதற்கு முக்கியக் காரணமாக  இந்த ஊடகங்களைக் கூறலாம். பணம் சம்பாதிப்பது மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்டு செயல்படும் ஊடகங்களை தணிக்கைத் துறைகள் கண்டு கொள்ளாதது ஏன் என்றும் தெரியவில்லை.

    திரும்பிய புறமெல்லாம் மதுபானக்கடைகள். வருமானம் குறைந்துவிட்டது என்று வருத்தப்படும் அரசாங்கம் இளம் பிராயத்தினரும் மதுவிற்கு அடிமையாக ஆரம்பிப்பதைக் கண்டு கவலை கொண்டதாகத் தெரியவில்லையே. பெண்களின் வன்கொடுமைகளுக்கு எதிரான கடுமையான தண்டனை வழங்கப்படும் என்று சட்டத் திருத்தம் பெரிய தீர்வாக அமைந்ததாகத் தெரியவில்லை. மேலும், மேலும் குற்றங்கள் பெருகிக் கொண்டுதானிருக்கிறது. இந்த நேரத்தில் மகளிரே முழுதும் நடத்தும் வங்கிகளுக்காக பெரும் நிதி ஒதுக்குவதாக நம் மத்திய நிதியமைச்சர் ப.சிதம்பரம் அவர்கள்  அறிவித்திருப்பது எந்த அளவில் நன்மை பயக்கும் என்றும் சிந்திக்கத் தோன்றுகிறது.

    நாகரீகம் என்ற பெயரில் நம் இந்தியக் கலாச்சாரமும் பண்பாடும் சீர்குலைந்து கொண்டிருப்பதும் வேதனையான விசயம். குழந்தைகள் சுய கட்டுப்பாடு இன்றி தான்தோன்றித்தனமாக நடக்கும் போக்கை பெற்றோர் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். காதலுக்குச் சம்மதிக்கவில்லை என்றும், விவாகரத்திற்கு சம்மதிக்கவில்லையென்றும் அமிலத்தை எடுத்து வீசும் அளவிற்கு ஒருவனுக்கு துணிச்சல் வருகிறதென்றால் இளம் வயதிலிருந்தே உள்ளத்தில் ஊறிப்போன நஞ்சாகவல்லவா விளைந்திருக்க வேண்டும் அது

    சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஆந்திராவில் இருசக்கர வாகனத்தில் கல்லூரிக்குச் சென்று கொண்டிருந்த மாணவிகளின் மீது பைக்கில் வந்த மூன்று  மாணவர்கள் அமிலத்தை வீசிச் சென்றார்கள்.  காவல் துறை அதிகாரிகளால் என்கவுண்டரில் அவர்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டபோது சக மாணவிகள் அச்செயலை மலர்கொத்து கொடுத்து அந்த அதிகாரிகளைப் பாராட்டியது நினைவில் இருக்கலாம். இன்று வர்மா கமிஷன்  5 ஆண்டுகள் முதல் 10 ஆண்டுகள் வரை சிறைத்தண்டனையை பரிந்துரைத்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.  சதையையும், எலும்பையும்கூட சிதைக்கச் செய்யும் இந்த அமிலம் வெகு எளிதாக கிடைப்பதுதான் கொடுமை.  இதன் விற்பனைக்கு கட்டுப்பாடு விதிக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டிருந்தும் அரசாங்கம் இன்னும் தயங்கிக் கொண்டிருப்பது சரியல்ல. உடனடியாக அமிலம் விற்பதற்கான கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டுவர வேண்டியது அவசியமாகிறது.

    தங்களுக்கு ஏற்படும் பாலியல் வன்கொடுமைகளை வெளியில் சொல்லத் தயங்கிய காலம் மாறி இன்று பெரும்பாலான் பெண்கள் அதனை எதிர்த்துப் போராடும் பொருட்டு துணிந்து நீதிமன்றங்களுக்குச் செல்லத் தயங்குவதில்லை. இதனால் ஏற்படுகிற விழிப்புணர்வு இந்தப்பிரச்சனைகளை கட்டுக்குள் கொண்டுவர உதவலாம். குடும்பத்திலேயே நெருங்கிய உறவுகளால் பாலியல் வன்கொடுமைகளுக்கு ஆளாகி அதனை வெளியில் சொல்லக்கூட முடியாமல் தவிக்கும் சிறுமிகள் பிற்காலங்களில் மனநலம் பாதிக்கப்படும் நிலையும் ஏற்படலாம். மேலை நாடுகளைப் பார்த்து இப்போது நம் நாடுகளிலும் முறையற்ற திருமணங்களும், விவாகரத்துகளும் சர்வ சாதாரணமாகிவிட்டது இதற்கெல்லாம் தீர்வு என்றால் முதன்மையாக நிற்பது பெற்றோரின் கண்காணிப்புதான். இன்றைய இயந்திர வாழ்க்கையில் குழந்தைகளுடன் அன்பையும், பாசத்தையும் முழுமையாகப் பகிர்ந்து கொள்ளும் வாய்ப்பு குறைந்து கொண்டு வருகிறது. குழந்தைகளின் நடவடிக்கைகள் பற்றி எதுவுமே அறியாதவர்களாகக் கூட பெரும்பாலான பெற்றோர்கள் இருக்கிறார்கள். பணிக்குச் செல்லும் தாய்மார்களுக்கு அதன் சுமையோடு சேர்த்து குடும்பப பொறுப்பையும் முழுமையான கவனம் செலுத்த முடியாமல் போகிறது. ஒன்றை இழந்தால்தான் ஒன்றைப் பெற முடியும் என்ற வியாக்கியானமெல்லாம் குழந்தை வளர்ப்பில் பரிசீலிப்பது முதலுக்கே மோசம் என்ற நிலையில்தான் போய்சேரும். குழந்தைகள் நலனில் முழுமையான அக்கறை செலுத்த வேண்டிய அவசரத் தேவையில் உள்ளோம் என்பதற்கான பல சான்றுகள் கண் முன்னே தெரிகிறது., இன்று இரண்டில் ஒரு குழந்தைக்கு ஊட்டச்சத்து குறைபாடு இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். 12 வயதிலேயே இளம் பாலகர்கள் மற்றும் பெண்களும் கூட மதுப்பழக்கம் கொள்வதாகக் கருத்துக் கணிப்புகள் பேரதிர்ச்சியைக் கிளப்புகின்றன. இதையெல்லாம் கருத்தில் கொண்டு பெற்றோரும், சமூக நல அமைப்புகளும், அரசாங்கமும் அதற்கான விழிப்புணர்வையும், தீர்வையும் உடனடியாகக் காண வேண்டிய தேவையில் இருக்கிறோம் என்பதே நிதர்சனம்.

    மதுவிலக்கைக்கோரி 32-வது நாளாக உண்ணாவிரதம் இருந்து வரும் காந்தியவாதி திரு சசி பெருமாள் . அவர்களின் உடல் நிலை மோசமடைந்துள்ளது என்றும் அடுத்தடுத்து அவர் ரத்த வாந்தி எடுத்து வருகிறார் என்றும் அறியும் போது நெஞ்சு பொறுக்கவில்லை. சாகும் வரை உண்ணாவிரதம் இருக்கப் போவதாக அறிவித்திருக்கும் இவருடைய  சாத்வீகப் போராட்டம் வெற்றிபெறவும் அவர் நல்லபடியாக உயிர் பிழைத்து வரவும் நம்முடைய பிரார்த்தனையையும், வாழ்த்துக்களையும் தெரிவித்துக் கொள்வோம். கண்ணை விற்று ஓவியம் வாங்குவது போல டாஸ்மாக கடைகளைத் திறந்துவிட்டு இலவசங்களை வழங்குவது தர்மமா? இலவசங்கள் வேண்டும் என்பதைவிட, நம் வருங்காலச் சந்ததியினர் நலமாக வாழ வேண்டும் என்பதுதான் அவசியத்தேவை இன்று. அதை உணர்ந்து அரசாங்கம் நியாயமான முடிவு எடுக்க வேண்டியது அவசியம்.

    Share
  • பிப்ரவரி (2013) மாதச் சிறுகதைப் போட்டி முடிவுகள்

     

    அன்பு நண்பர்களே,

     வணக்கம். ஐக்கியா தொண்டு நிறுவனம் மற்றும் நம் வல்லமையும் இணைந்து நடத்தும் சிறுகதைப் போட்டிக்கு மகத்தான ஆதரவு அளித்து வரும் அனைத்து படைப்பாளர்கள் மற்றும் வாசகர்களுக்கும் மனமார்ந்த நன்றி. நல்ல படைப்புகள் வாசகர் மனதில் என்றும் நீங்காத இடம் பெற்றுவிடுகிறது. இது போன்று நிலைத்து நிற்கச் செய்யும் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே  இப்போட்டியின் முக்கிய குறிக்கோள். அந்த வகையில் நம் படைப்பாளிகள் அனைவரும் பாராட்டும், வாழ்த்தும் வாசகர்களிடமிருந்து பின்னூட்டமாகவும் பெற்று வருவது மகிழ்ச்சியாக உள்ளது. இது போன்ற ஊக்கங்களே மேலும் ஆகச்சிறந்த படைப்புகளை உருவாக்கக்கூடியது. ஆக, வாசகர்களின் முழுமையான ஈடுபாடும் மிகஅவசியமாகிறது. தொடர்ந்து அனைவரின் ஒத்துழைப்பையும் நாடுகிறோம். தன்னலமற்ற சேவையில் ஈடுபட்டிருக்கும் ஐக்கியா தொண்டு நிறுவனர் திரு வையவன் அவர்களுக்கும், சிறுகதைகளை பொறுமையாக வாசித்து அதற்கான மதிப்பீட்டை பாரபட்சமின்றி வழங்கி வரும் பிரபல விமர்சகர் உயர்திரு வெங்கட் சாமிநாதன் அவர்களுக்கும் நம்முடைய மனமார்ந்த நன்றியை தெரிவித்துக்கொள்கிறோம். இதோ சென்ற பிப்ரவரி மாதத்தின் போட்டி முடிவுகள். வெற்றி பெற்றவர்களுக்கும், வெற்றி பெறும்  விடாமுயற்சியில் இருப்பவர்களுக்கும் மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள் நண்பர்களே. தொடர்ந்து உங்கள் படைப்புகளை வரவேற்கிறோம்.

    அன்புடன்
    பவள சங்கரி

    வெங்கட் சாமிநாதன்

    இம்மாதம் கதைகள் குறைந்துள்ளது வழக்கமாக நிறைய கதைகள் அனுப்புகிறவர்கள் பலனின்றி உற்சாகம் குறைந்த காரணமாகவும் இருக்கலாம். ஆனாலும்  இரண்டு கதைகள் நன்றாக எழுதப்பட்டுள்ளனவை வந்துள்ளன. வழக்கம் போல் பழமை பேசியின் ”பணவிடையும்”, மணி ராமலிங்கத்தின்  ”சூரியன் வந்து வாவென்றபோது” என்னும் இரண்டு கதைகளும் நன்றாக எழுதப்பட்டுள்ளன். உண்மையில் கதைகள் என்று எழுதப்பட்டுள்ளவை இவை இரண்டு தான். இரண்டுமே தடம் மாறும்போது திரும்ப தடம் வந்து சேரும் மனிதப் பண்பைச் சொல்கின்றன. இருவருக்கும் என் வாழ்த்துக்கள்.

    அன்புடன்,

    வெ.சா.

    போட்டியில் பங்கு பெற்ற கதைகள்:

    வறு கடலை

    முதல் நாள்

    வயோதிகருக்குமுண்டு வெறி

    கல்லூரி கட்டணம்

    பழங்கணக்கு

    உறவுகள்

    பறவை மனசு

    ஆட்ரா ராசா”

    பச்சை நிறமே இல்லை”

    குறையொன்றுமில்லை”!…..

    ஆதிரையின் தீர்மானம்

    தொடர்ந்து இந்த முறையும் பரிசு பெற்றுள்ள திரு பழமைபேசி மற்றும் மணி ராமலிங்கம் இருவருக்கும் மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள்.  தொடர்ந்து அனைவரும்  இப்போட்டியில் பெங்கெடுத்து தங்கள் வல்லமையை  வெளிப்படுத்தி பரிசுபெற வாழ்த்துக்கள்.

     

    Share