Tag: செண்பக ஜெகதீசன்

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(502)

செறுநரைக் காணிற் சுமக்க இறுவரை
காணிற் கிழக்காந் தலை.

-திருக்குறள் -488(காலமறிதல்)

புதுக் கவிதையில்…

வெல்ல நினைக்கும் வேந்தர்
தம் பகைவர்
அழியும் காலம் வரும்வரை
அவரைக் கண்டால்
அவரிடம்
பணிவுடையவராய் செயல்படவேண்டும்,
காலம் வந்தால்
அப்பகைவர்
கட்டாயம் அழிவார்…!

குறும்பாவில்…

வெல்ல விரும்பும் அரசர்
பகைவர்முன் பணிக, காலம் வரும்போது
நிச்சயமாய்ப் பகைவர் அழிவார்…!

மரபுக் கவிதையில்…

வெல்ல விரும்பும் வேந்தரவர்
வெறுக்கும் பகைவர் அழிந்தொழியும்
நல்ல காலம் வரும்வரையில்
நயமாய்ப் பணிக அவர்முன்னே,
வெல்ல இதுவும் வழிமுறைதான்
வெற்றி எளிதில் பெற்றிடவே,
பொல்லாப் பகைவர் அழிந்திடுவார்
பொருந்திக் காலம் வருகையிலே…!

லிமரைக்கூ…

வெல்ல விரும்பும் மன்னர்
பகைவர்முன் பணிக, காலம் வரும்போதவர்
நிச்சயமாய் அழிவர் பின்னர்…!

கிராமிய பாணியில்…

செயல்படணும் செயல்படணும்
நல்லா அறிஞ்சி செயல்படணும்,
செயல்படுறதுக்கு முன்னால
சரியான காலமறிஞ்சி செயல்படணும்..

பகயாளிய செயிக்கணுண்ணா
அவனுக்கு
அழிவு காலம் வாறவரைக்கும்
ராசா அவங்கிட்ட
கொஞ்சம்
பணிவாத்தான் போகணும்,
காலம் வரும்போது அவனுக்குக்
கட்டாயம்
அழிவு வந்திடும்..

அதால
செயல்படணும் செயல்படணும்
நல்லா அறிஞ்சி செயல்படணும்,
செயல்படுறதுக்கு முன்னால
சரியான காலமறிஞ்சி செயல்படணும்…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(501)

எள்ளாத வெண்ணிச் செயல்வேண்டுந் தம்மொடு
கொள்ளாத கொள்ளா துலகு.

-திருக்குறள் -470(தெரிந்து செயல்வகை)

புதுக் கவிதையில்…

தமது செயல் நிறைவேறிட
அரசாள்வோர்
தமது தகுதிக்குப் பொருந்தாதவற்றைச்
செய்தால் அதனை
உலகோர் மதியார்,
அதனால்
அவர் இகழாத வழிகளை
எண்ணிச் செயல்படவேண்டும்…!

குறும்பாவில்…

தம்தகுதிக்குப் பொருந்தாதவற்றை அரசர்
செய்தால் உலகோர் இகழ்வர், அதனாலவர்
இகழா வகையில் செயல்படவேண்டும்…!

மரபுக் கவிதையில்…

மன்னர் தனது தகுதிக்கு
மாறாய்ச் செயல்கள் செய்கின்ற
தன்மை தன்னைப் பார்த்தாலே
தாங்கா உலகோர் மதிக்காமல்
அன்னார் செயலை இகழ்வாரே,
அதனைக் கருத்தில் கொண்டேதான்
என்றும் அவர்கள் இகழாமல்
ஏற்றும் வகையில் செயல்வேண்டும்…!

லிமரைக்கூ…

தகுதிமறந்து செயல்படும் மன்னர்
இகழப்படுவதால் தவறதைத் தவிர்த்துச் செயல்பட
வேண்டும் மக்கள் முன்னர்…!

கிராமிய பாணியில்…

செயல்படு செயல்படு
நல்லாத் தெரிஞ்சி
நல்லமொறயில செயல்படு..

நாடளுற ராசா
தனக்க தகுதிய மறந்து
தாழ்வான செயல்களச் செய்தா
மக்கள் யாருமே
மதிக்கமாட்டாங்க,
அதுனால
மக்கள் எகழ்ந்து பேசாத வகதெரிஞ்சி
மன்னரு செயல்படணும்..

அதால
செயல்படு செயல்படு
நல்லாத் தெரிஞ்சி
நல்லமொறயில செயல்படு…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(500)

குற்றமே காக்க பொருளாகக் குற்றமே
யற்றந் தரூஉம் பகை.

– திருக்குறள் – 434 (குற்றங்கடிதல்)

புதுக் கவிதையில்…

தனக்கு அழிவைத்
தந்திடும் பகை
தான் செய்யும் குற்றமே,
அதனால்
அக்குற்றம் செய்யாமலிருப்பதே
நோக்கமாகக் கொண்டு
தன்னைக்
காத்துக்கொள்ள வேண்டும்…!

குறும்பாவில்…

குற்றம்தான் ஒருவனுக்கு அழிவினைக்
கொணரும் பகையாகும், அதனால் அக்குற்றம்
வராமல் காத்துக்கொள்ள வேண்டும்…!

மரபுக் கவிதையில்…

அழிவாம் முடிவைத் தருகின்ற
ஆற்றல் மிக்கக் குற்றமெனும்
இழிந்த பகையே வந்துலகில்
இடரைத் தருமே மாந்தர்க்கே,
அழிவைத் தடுக்கும் மார்க்கமதாய்
அந்தக் குற்றம் அணுகிடாத
வழியில் நம்மைக் காக்கின்ற
வகையில் வாழ்தல் நலமாமே…!

லிமரைக்கூ…

குற்றமே அழிவுதரும் பகை,
அதனை உணர்ந்தே வாழ்வில் தேர்ந்தெடு
அக்குற்றம் வராத வகை…!

கிராமிய பாணியில்…

செய்யாத செய்யாத
குத்தம் செய்யாத,
கூண்டோட அழிக்கிற
குத்தம் செய்யாத..

ஓலக வாழ்க்கயில
ஓனக்கு
அழிவத் தருற பக
நீ செய்யிற குத்தந்தான்,
அத ஒணந்து
அந்தக் குத்தமெதும்
செய்யாம வாழ்ந்து
ஒன்னக் காப்பாத்திக்கோ..

அதால
செய்யாத செய்யாத
குத்தம் செய்யாத,
கூண்டோட அழிக்கிற
குத்தம் செய்யாத…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(499)

எண்பொருள வாகச் செலச்சொல்லித் தான்பிறர்வாய்
நுண்பொருள் காண்ப தறிவு.

– திருக்குறள் – 424 (அறிவுடைமை)

புதுக் கவிதையில்…

அரிய பொருளையும்
கேட்பவர்கள் எளிதில்
புரியும்படிச் சொல்லி,
பிறர்பேசும் சொற்களின்
அரிய நுண்பொருளையும்
எளிதில் காணவல்லதுதான்
அறிவாகும்…!

குறும்பாவில்…

அரும்பொருளையும் கேட்பவர் எளிதில்
புரியும்படிச் சொல்லியும் பிறர்பேச்சின் நுண்பொருளை
எளிதில் காண்பதுவுமே அறிவு…!

மரபுக் கவிதையில்…

கருதிடும் பொருளதைப் பேசுகையில்
கரந்ததன் உள்ளிலே மறைந்திருக்கும்
அரும்பொருள் தன்னையும் கேட்பவர்கள்
அறிந்ததைப் புரிந்திட ஏதுவாகக்
கருத்துடன் எளிமையாய்ச் சொல்லுதலும்,
கவனமாய்ப் பிறருரை கேட்டதிலே
இருந்திடும் நுண்பொருள் தனையுணர்ந்தே
எளிதினில் காண்பதும் அறிவாமே…!

லிமரைக்கூ…

பேசு பொருளின் செறிவு
புரியும்படிச் சொல்லி, பிறர்பேச்சின் நுண்பொருளை
எளிதில் காண்பதே அறிவு…!

கிராமிய பாணியில்…

அறிவு அறிவு
அதுதான் அறிவு..

எத யாருகிட்ட பேசுனாலும்
கேக்கிறவங்க அத
ஏளிதாப் புரிஞ்சிக்கிறாப்புல
சொல்லுறதயும்,
அடுத்தவங்க
பேசுறதில உள்ள
உள்பொருள எளிதா
காணுறதயுந்தான்
அறிவுண்ணு சொல்லுவாங்க..

அறிவு அறிவு
அதுதான் அறிவு…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(498)

செல்வத்துட் செல்வம் செவிச்செல்வ மச்செல்வஞ்
செல்வத்து ளெல்லாந் தலை.

-திருக்குறள் – 411 (கேள்வி)

புதுக் கவிதையில்…

ஒருவருக்கு
வாழ்வில் வரும்
செல்வங்களுக்குள்
சிறந்த செல்வம்
செவியால் வரும்
கேள்விச் செல்வமாகும்,
அது
அனைத்துச் செல்வங்களிலும்
தலையாய ஒன்றாகும்…!

குறும்பாவில்…

செல்வங்களுள் சிறந்த செல்வம்
செவியால் வந்திடும் கேள்விச் செல்வமே,
அனைத்திலும் முதன்மையானது அதுவே…!

மரபுக் கவிதையில்…

செல்வம் பலவாய் உள்ளவற்றுள்
சிறந்த செல்வம் செவிச்செல்வம்,
நல்ல சேதி பலவற்றை
நாமே கேட்டுப் பெறுஞ்செல்வம்,
எல்லா வகையில் செல்வங்கள்
எந்த வழியில் வந்தாலும்
நல்ல தான இச்செல்வம்
நடப்பில் பெறுமே முதலிடமே…!

லிமரைக்கூ…

சிறந்த செல்வம் ஒன்றே
செவிதரும் கேள்விச் செல்வம், சிறப்பில்
மிளிரும் முதல்நிலை நின்றே…!

கிராமிய பாணியில்…

பெருசு பெருசு
அறிவுல பெருசு,
கேள்வி அறிவுதான்
அறிவுல பெருசு..

ஒலக வாழ்க்கயில
சேருற செல்வத்திலயெல்லாம்
செறந்த செல்வம்
செவியால கேக்கிற
கேள்விச் செல்வந்தான்,
அதுதான்
எல்லாச் செல்வத்திலயும்
மொதல் தரமான செல்வம்..

அதால
பெருசு பெருசு
அறிவுல பெருசு,
கேள்வி அறிவுதான்
அறிவுல பெருசு…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(497)

எண்ணென்ப வேனை யெழுத்தென்ப விவ்விரண்டுங்
கண்ணென்ப வாழு முயிர்க்கு.

-திருக்குறள் -392(கல்வி)

புதுக் கவிதையில்…

பாமரர்
எண்ணென்று சொல்பவை
எழுத்தென்று சொல்பவை ஆகிய
இரண்டையும்,
அறிந்தவர்கள்
அகிலத்து மக்களுக்கு
அறிவைக் காட்டும்
கண்கள் என்பர்…!

குறும்பாவில்…

எண்ணென்றும் எழுத்தென்றும் அறியார்
கூறுமிரண்டையும் அறிந்தோர் உலக மக்களுக்கு
அறிவுகாட்டும் கண்களவை என்பார்கள்…!

மரபுக் கவிதையில்…

எண்ணென எழுத்தென அறியாதார்
எடுத்துச் சொல்லும் இவ்விரண்டை,
மண்ணதில் வாழ்ந்திடும் மக்களுக்கே
மதிப்பில் உயர்ந்த அறிவுகாட்டும்
கண்ணெனும் உறுப்பென உயர்ந்ததுவாய்க்
கருத்தில் கொள்ளச் சொல்வாரே
திண்ணமாய் அதனையே நன்கறிந்த
திறைமை யதுதான் மிக்கோரே…!

லிமரைக்கூ…

எண்ணும் எழுத்தும் என்றாய்
அறியார் கூறுமிரண்டை, உலகோர்க்கு அறிவுகாட்டும்
கண்களென்பர் அறிந்தோர் நன்றாய்…!

கிராமிய பாணியில்…

வேணும் வேணும்
கல்வி வேணும்,
ஒலக மக்களுக்கு
அறிவைத் தருற
கல்வி வேணும்..

எண்ணு எழுத்துண்ணு
அறியாதவங்க சொல்லுற
ரெண்டையும்,
நல்லா அறிஞ்சவுங்க
ஒலக மக்களுக்கு
அறிவக் காட்டுற
கண்ணுண்ணு சொல்லுவாங்க..

அதால
வேணும் வேணும்
கல்வி வேணும்,
ஒலக மக்களுக்கு
அறிவைத் தருற
கல்வி வேணும்…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(496)

காட்சிக் கெளியன் கடுஞ்சொல்ல னல்லனேல்
மீக்கூறும் மன்ன னிலம்.

– திருக்குறள் – 386 (இறைமாட்சி)

புதுக் கவிதையில்…

எல்லோரும்
எளிதில் காணத்தக்க
எளிமையுள்ளவனாய்
குடிமக்கள் எவரிடமும் கடுஞ்சொல்
கூறாதவனாயும்
மன்னன் இருந்தால்,
அவன்
ஆட்சிக்குட்பட்ட நாட்டை
அவனி புகழும்…!

குறும்பாவில்…

குடிமக்கள் எளிதில் காணத்தக்கவனாய்
கடுஞ்சொல் சொல்லாதவனாய் அரசன் இருந்தால்
அந்நாட்டை அகிலமே புகழும்…!

மரபுக் கவிதையில்…

மக்கள் எளிதில் எப்போதும்
மன்னன் தன்னைக் கண்டிடவே
தக்க எளிமை யுள்ளவனாய்,
தன்னை வந்து பார்த்திடவே
பக்க மணுகும் குடிகளிடம்
பணிவோ டின்சொல் உரைப்பவனாம்
மிக்க நற்கோன் நாடதையே
மிகவும் போற்றும் வையகமே…!

லிமரைக்கூ…

காண எளிதாய் நேரில்
கடுஞ்சொல் கூறாதிருத்தல் உலகப் புகழ்சேரும்
நாட்டு மன்னன் பேரில்…!

கிராமிய பாணியில்…

நடக்கணும் நடக்கணும்
நல்லாட்சி நடக்கணும்,
நாட்டுல மக்களெல்லாம் விரும்புற
நல்லாட்சி நடக்கணும்..

நாட்ட ஆளுற ராசா
எல்லாரும் எப்பவும்
பாக்கிறாப்புல
எளிமயா இருந்தாலும்,
குடிமக்களுக்கிட்ட
கடுஞ்சொல்லு
சொல்லாம இருந்தாலும்
அந்த நாட்டப்பத்தி
ஒலகமெல்லாம் பொகழுமே..

அதால,
நடக்கணும் நடக்கணும்
நல்லாட்சி நடக்கணும்,
நாட்டுல மக்களெல்லாம் விரும்புற
நல்லாட்சி நடக்கணும்…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(495)

தன்னுயிர் நீப்பினுஞ் செய்யற்க தான்பிறி
தின்னுயிர் நீக்கும் வினை.

– திருக்குறள் -327 (கொல்லாமை)

புதுக்கவிதையில்…

தனது உயிரது போகும்
நிலை வந்தாலும்,
தன்னைக் காத்திட
இன்னொருவரின்
இனிய உயிரைப் போக்கும்
இழிசெயல்
எப்போதும் வேண்டாம்…!

குறும்பாவில்…

தன்னுயிர் போய்விடும் நிலைவரினும்
இன்னொரு இனிய உயிரைப் போக்கிடும்
தீய செயலைச் செய்யாதே…!

மரபுக் கவிதையில்…

தன்னுயிர் உடலதை நீங்கிடவே
தக்கதோர் நிலையது வந்தாலும்,
தன்னையே காத்திடும் வழியதுவாய்
தடையதாய் வந்திடும் மற்றொருவர்
இன்னுயிர் தன்னையே போக்கிவிடும்
ஈரம தற்றதாம் இழிசெயலைத்
தன்னலம் கருதியே செய்வதனை
தவிர்த்திட வேண்டிய தறிவாயே…!

லிமரைக்கூ…

போய்விடும் நிலைவரினும் தன்னுயிர்,
தன்னைக் காத்திடத் தரமிலாச் செயலாய்ப்
போக்காதே பிறரின் இன்னுயிர்…!

கிராமிய பாணியில்…

கொல்லாத கொல்லாத
எந்த உயிரயும் கொல்லாத,
எதுக்காகவும் கொல்லாத..

தனக்க உயிரே போற
நெலம வந்தாலும்
தன்னக் காப்பாத்த
வேற ஒருத்தரோட நல்ல
உயிரப் போக்குற
செயல மட்டும்
செய்யவே வேண்டாம்..

அதால,
கொல்லாத கொல்லாத
எந்த உயிரயும் கொல்லாத,
எதுக்காகவும் கொல்லாத…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(494)

சிறப்பீனும் செல்வம் பெறினும் பிறர்க்கின்னா
செய்யாமை மாசற்றார் கோள்.

– திருக்குறள் – 311 (இன்னா செய்யாமை)

புதுக்கவிதையில்…

சிறப்பைத் தந்திடும்
செல்வம் பெருமளவில்
பெறுவதாக இருந்தாலும்,
பிறர்க்குத் தீமை செய்யாதிருக்கும்
பெருந்தன்மையே
மனதினில்
மாசற்றவர்களின் கொள்கையாகும்…!

குறும்பாவில்…

சிறப்புடைச் செல்வம் பெறுவதானாலும்
பிறர்க்குத் தீங்கு செய்யாமல் இருப்பதுவே
மனதில் மாசற்றோர் கொள்கையாம்…!

மரபுக் கவிதையில்…

பிறர்க்குத் தீமை செய்வதாலே
பெரிதாய் வந்து சேர்கின்ற
சிறப்பு மிக்கச் செல்வத்தைச்
சிறிதும் விரும்பி ஏற்காமல்
பிறர்க்குத் தீங்கு செய்யாமை
பேணிக் காக்கும் பெருந்தன்மை
உறவாய்க் கொள்வர் கொள்கையாக
உளத்தில் மாசே யிலாதவரே…!

லிமரைக்கூ…

பெறுவதாயினும் செல்வமெலாம் சேர்த்து,
பிறர்க்குத் தீங்கேதும் செய்யார் மனமாசற்றோர்
அதைத்தம் கொள்கையாய்ப் பார்த்து…!

கிராமிய பாணியில்…

செய்யாத செய்யாத
கெடுதல் செய்யாத,
அடுத்தவர் நோகக்
கெடுதல் செய்யாத..

காசுபணம் கணக்கில்லாமக்
கெடைக்கிறதா இருந்தாலும்
அத விரும்பாம
அடுத்தவங்களுக்குக்
கெடுதல் செய்யாம இருக்கிறதே
மனசு சுத்தமா
உள்ளவங்களோட
கொள்கயா இருக்கும்..

அதால
செய்யாத செய்யாத
கெடுதல் செய்யாத,
அடுத்தவர் நோகக்
கெடுதல் செய்யாத…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(493)

பொய்யாமை யன்ன புகழில்லை யெய்யாமை
யெல்லா வறமும் தரும்.

– திருக்குறள் – 296 (வாய்மை)

புதுக் கவிதையில்…

பொய்சொல்லாமல் இருப்பதுபோல்
ஒருவனுக்குப்
புகழ்தருவது வேறில்லை,
அது
அவன் அறியாமலே
அறங்கள் அனைத்தையும்
அள்ளிக் கொடுக்கும்…!

குறும்பாவில்…

பொய்பேசாமல் இருப்பது போல
புகழ்தருவது வேறிலை மனிதனுக்கு, அவனறியாமலே
அறமெலாம் அவனுக்கது கொடுக்குமே…!

மரபுக் கவிதையில்…

பொல்லாப் பொய்யைப் பேசாமல்
புவியில் வாழ்தல் போலவொரு
நல்ல புகழைத் தரத்தக்க
நற்பண் பதுதான் வேறில்லை,
எல்லா அறமும் அவன்பெறவே
என்றும் அவனே அறியாதே
வல்ல வாய்மை யதுவேதான்
வந்து வழியைத் தந்திடுமே…!

லிமரைக்கூ…

பொய்பேசா திருப்பது போலும்
புகழ்தருவது வேறிலை ஒருவனுக்கு, அவனறியாதே
அறமெலாம் அளித்திடும் மேலும்…!

கிராமிய பாணியில்…

சொல்லாத சொல்லாத
பொய்யே சொல்லாத..

எப்பவும்
பொய்யே பேசாம இருக்கதுபோல
ஒருத்தனுக்குப் புகழத்தாறது
வேற எதுவுமில்ல,
அதுவே அவனுக்கு
அவனறியாமலே நல்ல
அறத்தயெல்லாம் குடுத்திடுமே..

அதால,
சொல்லாத சொல்லாத
பொய்யே சொல்லாத…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(492)

களவினா லாகிய வாக்க மளவிறந்
தாவது போலக் கெடும்.
– திருக்குறள் -283 (கள்ளாமை)

புதுக்கவிதையில்…

பிறர் பொருளைக்
களவு செய்வதால்
கிடைக்கும் ஆக்கம்,
பெருகுவது போலத் தோன்றி
இறுதியில்
இயல்பாய் இருக்கவேண்டிய
அளவையும் கடந்து
இல்லாமல்
அழிந்துவிடும் விரைவில்…!

குறும்பாவில்…

களவினால் கிடைக்கும் ஆக்கம்
அளவின்றிப் பெருகுதல் போலத் தோன்றி
அழிந்தேபோகும் எதுவும் இல்லாமலே…!

மரபுக் கவிதையில்…

அடுத்த மனிதர் பொருளதற்கே
ஆசைப் பட்டே அதைத்திருடி
எடுத்துச் சேர்க்கும் ஆக்கமெல்லாம்
ஏற்றம் பெற்றே பெருகுதல்போல்
கொடுக்கும் தோற்றம் நிலையில்லை,
கூடுதல் போலத் தோன்றிடினும்
அடுத்தே எதுவு மில்லாமல்
அழிந்தே போகும் அறிவீரே…!

லிமரைக்கூ…

களவினால் வந்திடும் ஆக்கம்
பெருகுதல்போல் தோன்றி விரைவில் அழிந்தே
பெற்றிடும் முற்றிலும் நீக்கம்…!

கிராமிய பாணியில்…

செய்யாத செய்யாத
களவு செய்யாத,
அடுத்தவுங்க பொருளுக்கு
ஆசப்பட்டு களவு செய்யாத..

களவு செய்து
சேருற செல்வமெல்லாம்
மொதலுல
நல்லாப் பெருகுறாப்புல தெரிஞ்சாலும்
நாளடவுல
கையில இருந்ததும் போய்
எதுவுமே இல்லாம
அழிஞ்சி போவுமே..

அதால,
செய்யாத செய்யாத
களவு செய்யாத,
அடுத்தவுங்க பொருளுக்கு
ஆசப்பட்டு களவு செய்யாத…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(491)

கொல்லான் புலாலை மறுத்தானை எல்லா
உயிரும் கைகூப்பித் தொழும்.

       –திருக்குறள் – 260 (புலால் மறுத்தல்)

புதுக் கவிதையில்…

எந்த உயிரையும்
கொல்லாதவனாய்,
எந்த உயிரின் ஊனையும்
தின்ன மறுப்பவனாய்த்
திடமுடன் வாழ்பவனைத்
தரணியிலுள்ள
எல்லா உயிர்களும்
கைகூப்பி வணங்கும்…!

குறும்பாவில்…

புவியுயிர் எதையும் கொல்லாதவனாய்
புலாலுணவைத் தின்ன மறுத்து வாழ்பவனை
உலகுயிரெலாம் கைகூப்பி வணங்கும்…!

மரபுக் கவிதையில்…

உலகில் உள்ள உயிரெதையும்
     உண்ண வேண்டிக் கொல்லாமல்
நலமாய் வாழ விடுவோனாய்,
     நாக்குச் சுவையின் காரணமாய்
விலங்கின் ஊனை உண்ணுவதை
     விருப்ப மின்றி மறுத்தேதான்
உலகில் வாழும் உத்தமனை
     உயிர்கள் எல்லாம் வணங்கிடுமே…!

லிமரைக்கூ…

உலகுயிர் எதையும் கொல்லானை
ஊனுணவு மறுத்தே வாழ்பவனை எல்லா
உயிரும் வணங்குமந்த நல்லானை…!

கிராமிய பாணியில்…

கொல்லாத கொல்லாத
உயிரக் கொல்லாத,
ஒணவா அதன்
ஒடம்பத் திங்காத..

ஒலகத்தில எந்த உயிரயும்
கொல்லாம யிருந்து
மாமிச ஒணவத் திங்காம
மறுத்து வாழுறவனப் பாத்து
மக்களெல்லாம்
கையெடுத்துக் கும்புடுவாங்களே..

அதால
கொல்லாத கொல்லாத
உயிரக் கொல்லாத,
ஒணவா அதன்
ஒடம்பத் திங்காத…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(490)

ஈத்துவக்கு மின்ப மறியார்கொல் தாமுடைமை
வைத்திழக்கும் வன்க ணவர்.

       –திருக்குறள் – 228 (ஈகை)

புதுக் கவிதையில்…

இல்லாதவர்க்கு
இருப்பவர்கள் ஈவதால்
இன்பம் பெருகும்
இரப்பவர்க்கும் கொடுப்பவர்க்கும்..

பிறர்க்குக் கொடுக்காமல்
பொருளைச் சேர்த்துவைத்துப்
பின்னர் அதை
இழந்துவிடும் கொடியவர்கள்
ஈவதால் பெறும்
இந்ந இன்பத்தை
அறியமாட்டார்களோ…!

குறும்பாவில்…

சேர்த்த பொருளைப் பிறர்க்குக்
கொடுக்காமல் வைத்திருந்து இழந்திடும் கொடியோர்
ஈவதின் இன்பத்தை அறியாரோ…!

மரபுக் கவிதையில்…

பொருளே யில்லா இரப்போர்க்குப்
    பொருளைக் கொடுத்துப் பெறுமின்பம்
இருப்பைக் கொடுத்தோன் வாங்கியவன்
     இருவர் தமக்கும் கிடைத்திடுமே,
இருக்கும் பொருளை ஈயாமல்
     இருட்டில் தமக்காய்ச் சேர்த்திழக்கும்
இருண்ட மனத்துக் கொடியோரும்
     இந்த இன்பம் அறியாரோ…!

லிமரைக்கூ…

ஈயாக் குணத்துச் சிறியார்
பொருளைச் சேர்த்தே இழப்பர், இல்லார்க்கு
ஈதலின் இன்பம் அறியார்…!

கிராமிய பாணியில்…

குடுக்கணும் குடுக்கணும்
இருக்கிற பொருளக் குடுக்கணும்,
இல்லண்ணு வந்து கேக்கிறவங்களுக்கு
இருக்கிற பொருளக் குடுக்கணும்..

தனக்கிட்ட இருக்கிற பொருள
இல்லாதவங்களுக்குக் குடுக்கயில
குடுக்கிறவன் வாங்கிறவன் ரெண்டுபேருக்கும்
இன்பம் கெடைக்கும்..
அடுத்தவனுக்குக் குடுக்காம
அழிஞ்சிபோகிற செல்வத்த
சேத்து வைக்கிற கொடுமக்காரனுக்கு
அடுத்தவருக்குக் குடுக்கிறதில உள்ள
அந்த இன்பம் தெரியாதா..

அதால
குடுக்கணும் குடுக்கணும்
இருக்கிற பொருளக் குடுக்கணும்,
இல்லண்ணு வந்து கேக்கிறவங்களுக்கு
இருக்கிற பொருளக் குடுக்கணும்…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(489)

அறிவினு ளெல்லாந் தலையென்ப தீய
செறுவார்க்குஞ் செய்யா விடல்.

       –திருக்குறள் – 203 (தீவினையச்சம்)

புதுக் கவிதையில்…

தமக்குத் தீங்கு செய்வோர்க்கும்
தண்டனையாகத்
தீமை செய்யாமல் விடுவதே
அறிவு அனைத்திலும்
தலையாய அறிவெனத்
தரணியோர் கூறுவர்…!

குறும்பாவில்…

தம்மை வருத்துவோர்க்கும் பதிலாகத்
தீய செயல்களைச் செய்யாமல் விடுதலே
அறிவிலெல்லாம் முதன்மையானதெனக் கூறுவர்…!

மரபுக் கவிதையில்…

தீங்கே தமக்குச் செய்வோர்க்கும்
     திரும்பத் தீமை செய்யாமல்
தாங்கிக் கொண்டே விட்டிடுதல்,
     தரணி மாந்தர் கொண்டுள்ள
ஓங்கும் அறிவு பலவற்றுள்
    ஒன்றாய் உயர்ந்தே முதல்நிலையைத்
தாங்கும் தகுதி உள்ளதெனத்
    தரணி யெங்கும் கூறுவரே…!

லிமரைக்கூ…

தமக்குச் செய்வோர்க்கும் தீங்கு,                       
தீமை செய்யாமல் விட்டிடுதல் அறிவிலெல்லாம்
தலையாய அறிவென்பர் ஆங்கு…!

கிராமிய பாணியில்…

செய்யாத செய்யாத
தீம செய்யாத,
அடுத்தவங்களுக்கு ஒருநாளும்
கெடுதல் செய்யாத..

தனக்கு ஒருத்தன்
கெடுதல் செஞ்சாலும்
தாங்கிக்கிட்டே
திரும்ப அவனுக்குக்
கெடுதல் செய்யாம விடுறது,
அறிவிலயெல்லாம் மொதல்தரமான
ஒசந்த அறிவுண்ணு
எல்லாரும் சொல்லுவாங்க..

அதால
செய்யாத செய்யாத
தீம செய்யாத,
அடுத்தவங்களுக்கு ஒருநாளும்
கெடுதல் செய்யாத…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(488)

பல்லார் முனியப் பயனில சொல்லுவா
னெல்லாரு மெள்ளப் படும்.

       –திருக்குறள் – 191 (பயனில சொல்லாமை)

புதுக் கவிதையில்…

அறிவுடையோர் பலரும் கேட்டு
அதிக வெறுப்படையும்படி
பயனில்லாத சொற்களைப்
பேசுகின்றவன்
எல்லோராலும் இகழப்படுவான்…!

குறும்பாவில்…

கேட்டவர் பலரும் வெறுக்கும்படி
பயனற்ற சொற்களை மட்டும் பேசுபவன்
எல்லோராலும் அதனால் இகழப்படுவான்…!

மரபுக் கவிதையில்…

அறிவு கொண்டோர் பல்லோரும்
     அதனைக் கேட்டு வெறுப்புறவே
நெறியே யில்லா வகையினிலே
     நேர்மை ஏது மில்லாமல்
சிறிதும் பயனே யில்லாத
     சீரே யற்ற சொற்களையே
அறிந்தும் பேசும் ஒருவனைத்தான்
    அகில மாந்தர் இகழ்வாரே…!

லிமரைக்கூ…

கேட்கும் அறிவுடையார் பல்லோரும்
வெறுப்புறவே பயனற்ற சொற்களையே பேசுபவனை
இகழ்வர் உலகோர் எல்லோரும்…!

கிராமிய பாணியில்…

பேசவேண்டாம் பேசவேண்டாம்
பொறுபில்லாம பேசவேண்டாம்,
பயனேயில்லாத சொல்லயெல்லாம்
யாருகிட்டயும் பேசவேண்டாம்..

அறிவுள்ளவங்க பலரும் கேட்டு
அதிகமா வெறுப்படயும்படி
அளவில்லாம பயனே இல்லாத
சொல்லயே பேசுறவன் ஒலகத்தில
எல்லாராலுமே இகழப்படுவான்..

அதால
பேசவேண்டாம் பேசவேண்டாம்
பொறுபில்லாம பேசவேண்டாம்,
பயனேயில்லாத சொல்லயெல்லாம்
யாருகிட்டயும் பேசவேண்டாம்…!