சுகியன்

பிறந்த மேனியாக வந்து

ஆடை அலங்காரம் செய்து

வாழ்க்கை என்ற படுக்கையை விரித்து

கர்வம் என்ற போர்வையைப் போர்த்தி

மதம் என்ற குறட்டையை உறுமுகிறாயே!

பூமி என்ற சவப்பெட்டியில்

உன் திறந்த மேனி கூட

சாம்பலாக மிஞ்சப் போவதில்லை!

1 thought on “மனித (எம்) மதம்

  1. கவிதை வரிகள் சிறப்பாக இருந்தது தோழா

உங்கள் கருத்துகளைத் தெரிவிக்க