ஆடம்பரமற்ற எனது நிழல்

 
ஆடம்பரமற்ற எனது நிழல்

நான் நிழலால் செல்கிறேன்
என் கூடவே வருகிறது நிஜம்

என் நிழலுக்குள்
சூரியன் நுழைய முடியவில்லை

மர நிழலுக்குப் பொறாமை
அங்குமிங்கும் செல்கின்ற என் நிழல் பார்த்து

நான் இருக்கிறேன்
இருளுக்குள் இறந்து விடுகிறது எனது நிழல்

வெளிச்சம் படைக்கின்ற
என் நிழலுக்கு இரகசியமில்லை

அடித்தாலும் மிதித்தாலும் வலிக்காத
என் நிழலைத்தான் நான் நேசிக்கிறேன்

நீரில் மூழ்காத எனது நிழல்
நனைவதில்லை

வண்ண ஆடை உடுத்தாலும்
கறுப்பாகவே இருக்கிறது ஆடம்பரமில்லாத எனது நிழல்

– ராஜகவி ராகில் –