எமிலி டிக்கின்சன் கவிதைகள் – 31

மூலம் : எமிலி டிக்கின்சன்
தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா

எமிலி டிக்கின்சன் கவிதைகள் – 31: அசுரப் புயல் அடிப்பு 

அசுரப் புயல் காற்றைப் போர்த்தி வரும்
கடுகடுத்த முகில் கொஞ்சம் தெரியும்
கருமைத் திரட்சி பேய் உடுப்பு போல்
வானோ, வையமோ காண இயலாது !

An awful Tempest mashed the air—
The clouds were gaunt, and few—
A Black—as of a Spectre’s Cloak
Hid Heaven and Earth from view.

கூரை மேல் பறவைகள் கொக்கரிக்கும்
ஊளையிடும் அவை காற்றில் சேர்ந்து,
அவற்றின் சிறகுக் கரங்கள் படபடக்கும்.
விலங்கினப் பற்கள் நெறிநெறிக்கும்
அவற்றின் ரோமங்கள் கலைந்தாடும்.

The creatures chuckled on the Roofs—
And whistled in the air—
And shook their fists—
And gnashed their teeth—
And swung their frenzied hair.

பொழுது புலரும், புள்ளினம் விழிக்கும்
அசுரப் புயலும் வலுவிழந்து போய்
சொந்தக் கரை நோக்கி தவழ்ந்தது.
புயலுக்குப் பின் அமைதி சொர்க்கம்!

The morning lit—the Birds arose—
The Monster’s faded eyes
Turned slowly to his native coast—
And peace—was Paradise!

பதிவாசிரியரைப் பற்றி

Leave a Reply

Your email address will not be published.