சர்லஸ் டிக்கன்ஸ்  – ஒரு துணைச்சித்திரம் (மொழிபெயர்ப்புச் சிறுகதை)

மொழி பெயர்ப்பாளர்

முனைவர் ப. செல்வி,
இணைப்பேராசரியர்
ஶ்ரீ இராமகிருஷ்ணா மகளிர் 
கலை அறிவியல் கல்லரி,
கோவை.

“சிட்னி,” என்று அதே இரவில்—அல்லது விடியற்காலையில்—திரு. ஸ்ட்ரைவர் தன் உதவியாளனிடம் கூறினார்; “இன்னொரு கிண்ணம் ‘பஞ்ச்’ (punch) பானம் கல; நான் உன்னிடம் ஒன்று சொல்ல வேண்டும்.” அந்த இரவிலும், அதற்கு முந்தைய இரவிலும், அதற்கு முந்தைய இரவிலும்—இப்படித் தொடர்ந்து பல இரவுகளாக—சிட்னி இரவும் பகலும் பாராமல் கடுமையாக உழைத்திருந்தான்; நீண்ட விடுமுறைக்காலம் தொடங்குவதற்கு முன், திரு. ஸ்ட்ரைவரின் அலுவலக ஆவணக் குவியல்களை முழுமையாகச் சீர்செய்து முடிப்பதே அவனது பணியாக இருந்தது. அந்தச் சீரமைப்புப் பணி இறுதியாக முடிவடைந்தது; ஸ்ட்ரைவரின் நிலுவைப் பணிகள் அனைத்தும் மிகச் சிறப்பாக முடிக்கப்பட்டன; நவம்பர் மாதம் வரும்வரை—அதன் வளிமண்டலப் பனிமூட்டங்களையும், சட்டரீதியான சிக்கல்களையும் சுமந்து வந்து, மீண்டும் வருமானத்தை ஈட்டித் தரும்வரை—அனைத்துப் பணிகளும் முழுமையாகத் தீர்க்கப்பட்டுவிட்டன. இவ்வளவு தீவிரமாக உழைத்ததனால் சிட்னிக்கு உற்சாகம் ஏதும் கூடிவிடவில்லை; அதே சமயம், அவனது போதையும் குறைந்துவிடவில்லை. அந்த இரவை எப்படியோ கடந்துவர, அவன் தன் தலையில் ஈரத் துண்டால் ஒத்தடம் கொடுக்கும் கூடுதல் முயற்சி தேவைப்பட்டது; அந்த ஒத்தடத்திற்கு முன்னதாகவே, அதற்குச் சமமான கூடுதல் அளவு மதுவை அவன் அருந்தியிருந்தான். இப்போது அவன் தன் தலைப்பாகையை உருவி, கடந்த ஆறு மணி நேரமாக அவ்வப்போது நனைத்துக்கொண்டிருந்த நீர் நிறைந்த பாத்திரத்திற்குள் வீசியெறிந்தபோது, ​​அவன் மிகவும் நலிவுற்ற நிலையிலேயே காணப்பட்டான். “அந்த இன்னொரு கிண்ணம் ‘பஞ்ச்’ பானத்தைக் கலந்துகொண்டிருக்கிறாயா?” என்று, தன் கைகளை இடுப்புப் பட்டையில் செருகிக்கொண்டு, தான் மல்லாந்து படுத்திருந்த சோஃபாவிலிருந்து சுற்றிலும் நோக்கியவாறு, பருத்த உடலமைப்பு கொண்ட ஸ்ட்ரைவர் கேட்டார். “கலந்துகொண்டிருக்கிறேன்.” “இப்போது, ​​இதைக் கேள்! உனக்குச் சற்று வியப்பை அளிக்கக்கூடிய—மேலும், வழக்கமாக நீ என்னைப் பற்றி நினைத்துக்கொண்டிருப்பதைப் போல நான் அவ்வளவு புத்திசாலித்தனமானவன் அல்ல என்று உன்னை நினைக்க வைக்கக்கூடிய—ஒரு விஷயத்தை நான் உன்னிடம் சொல்லப்போகிறேன். நான் திருமணம் செய்துகொள்ள உத்தேசித்துள்ளேன்.” “அப்படியா?” “ஆம். அதுவும் பணத்திற்காக அல்ல. இப்போது நீ என்ன சொல்கிறாய்?” “நான் அதிகம் பேசுவதற்குத் தயாராக இல்லை. அவள் யார்?” “ஊகித்துச் சொல்.” “எனக்கு அவளைத் தெரியுமா?” “ஊகித்துச் சொல்.” “விடியற்காலை ஐந்து மணிக்கு, என் மண்டைக்குள் மூளை வெந்து பொரிந்துகொண்டிருக்கும் இந்த நிலையில் என்னால் எதையும் ஊகித்துச் சொல்ல முடியாது. நான் ஊகித்துச் சொல்ல வேண்டும் என்று நீ விரும்பினால், என்னை இரவு விருந்துக்கு அழைக்க வேண்டும்.” “சரி, அப்படியென்றால் நானே உன்னிடம் சொல்கிறேன்,” என்று கூறியவாறே, ஸ்ட்ரைவர் மெதுவாக எழுந்து அமர்ந்தார். “சிட்னி, நான் சொல்வதை உனக்குப் புரியவைக்க முடியுமா என்று எனக்குச் சந்தேகமாக இருக்கிறது; ஏனென்றால், நீ ஒரு உணர்ச்சியற்ற முரட்டுப் பிராணி.” “அப்படியென்றால் நீயோ,” என்று ‘பஞ்ச்’ பானத்தைக் கலப்பதில் மும்முரமாக இருந்த சிட்னி பதிலளித்தான், “மிகவும் உணர்ச்சிமிக்க, கவித்துவமான ஆன்மாவைக் கொண்டவர் போலும்—” “போதும் நிறுத்து!” ஸ்ட்ரைவர் பெருமையுடன் சிரித்தவாறே மறுமொழி கூறினார்: “நான் காதல் உணர்வின் வடிவமாகத் திகழ்வதாக எந்த உரிமையையும் கோரவில்லை என்றாலும் (ஏனெனில், எனக்கு அதைவிடச் சிறந்த புரிதல் இருப்பதாக நம்புகிறேன்), நான் உன்னைவிட மென்மையான இயல்புடைய ஒருவன்.” “நீ அதிர்ஷ்டசாலி என்று சொல்ல வருகிறாயா?” “நான் அதைச் சொல்லவில்லை. நான் என்ன சொல்ல வருகிறேனென்றால், நான் இன்னும் அதிக… அதிக…” “நீ சொல்ல வந்ததைச் சொல்லிவிடு—‘வீராவேசம்’ என்றே வைத்துக்கொள்,” என்று கார்டன் இடைமறித்துச் சொன்னார். “சரி! நான் ‘வீராவேசம்’ என்றே வைத்துக்கொள்கிறேன். என் கருத்து என்னவென்றால்,” என்று ஸ்ட்ரைவர் தன் நண்பரைப் பார்த்து மார்பை நிமிர்த்திக்கொண்டே கூறினார், “பெண்களின் மத்தியில், உன்னைவிட நான் மிகவும் இணக்கமானவனாக நடந்துகொள்ள விரும்புகிறேன்; அதற்காக அதிக முயற்சி எடுக்கிறேன்; எப்படி இணக்கமாக நடந்துகொள்வது என்பதையும் உன்னைவிடச் சிறப்பாக அறிந்திருக்கிறேன்.” “தொடர்ந்து பேசு,” என்று சிட்னி கார்டன் கூறினார். “இல்லை; ஆனால் நான் தொடர்ந்து பேசுவதற்கு முன்,” என்று ஸ்ட்ரைவர் தன் வழக்கமான மிரட்டும் பாணியில் தலையை ஆட்டியவாறே கூறினார், “நான் உன்னிடம் இதைத் தெளிவுபடுத்திக்கொள்ள விரும்புகிறேன். டாக்டர் மனெட்டின் வீட்டிற்கு நீயும் என்னைப் போலவே, அல்லது என்னைவிடவே அதிகமாகச் சென்றிருக்கிறாய். ஏன், அங்கே நீ நடந்துகொண்ட அந்த முகச்சுளிப்பு மிகுந்த போக்கைக் கண்டு நான் வெட்கப்பட்டிருக்கிறேன்! உன் நடத்தை மிகவும் அமைதியாகவும், கடுகடுப்பாகவும், ஏதோ தவறு செய்தவனைப் போலவும் இருந்தது; என் உயிரின் மீதும் ஆன்மாவின் மீதும் ஆணையிட்டுச் சொல்கிறேன், சிட்னி—உன்னைக் கண்டு நான் மிகவும் வெட்கப்பட்டேன்!” “வழக்கறிஞர் தொழிலில் இருக்கும் உன்னைப் போன்ற ஒருவனுக்கு, எதையாவது நினைத்து வெட்கப்படுவது மிகவும் நன்மை பயப்பதாக இருக்கும்,” என்று சிட்னி பதிலளித்தார்; “அதற்காக நீ எனக்கு மிகவும் கடமைப்பட்டிருக்க வேண்டும்.”

“நீ அவ்வளவு எளிதாகத் தப்பித்துவிட முடியாது,” என்று ஸ்ட்ரைவர் பதிலளித்தார்; அந்தப் பதிலைத் தன் தோளில் சுமந்து கொண்டு, சற்றே ஆக்ரோஷமாக அவர் சிட்னியை நோக்கினார். “இல்லை சிட்னி, உனக்குச் சொல்வது என் கடமை—அதுவும் உனக்கு நன்மை பயக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே உன் முகத்திற்கு நேராகச் சொல்கிறேன்—அந்த வகையான சமூகச் சூழலில் நீ மிகவும் முரட்டுத்தனமான, பொருத்தமற்ற ஒரு ஆளாக இருக்கிறாய். நீ ஒரு விரும்பத்தகாத நபர்.” சிட்னி தான் தயாரித்திருந்த ‘பஞ்ச்’ பானத்தை ஒரு முழு கோப்பை அளவு குடித்துவிட்டுச் சிரித்தான். “என்னைப்பார்!” என்று கூறிய ஸ்ட்ரைவர், தன் உடலை நிமிர்த்தி கம்பீரமாக நின்றார். “பொருளாதார ரீதியாக நான் அதிக சுதந்திரத்துடன் இருப்பதால், உன்னைப் போல மற்றவர்களுக்குப் பிடித்தமானவனாகக் காட்டிக்கொள்ள வேண்டிய அவசியம் எனக்குக் குறைவுதான். அப்படியிருந்தும் நான் ஏன் அதைச் செய்கிறேன்?” “நீ அப்படிச் செய்வதை நான் இதுவரை பார்த்ததே இல்லை,” என்று கார்டன் முணுமுணுத்தான். “நான் அதைச் செய்வது ஒரு ராஜதந்திரம் என்பதால்தான்; ஒரு கொள்கையின் அடிப்படையிலேயே நான் அதைச் செய்கிறேன். அதோ என்னைப் பார்! நான் வாழ்க்கையில் முன்னேறிக் கொண்டிருக்கிறேன்.” “உன் திருமணத் திட்டங்களைப் பற்றிய பேச்சில் மட்டும் நீ முன்னேறவே இல்லை,” என்று கார்டன் சற்றும் கவலையற்ற பாவனையில் பதிலளித்தான். “நீ அந்த விஷயத்திலேயே கவனம் செலுத்துமாறு நான் விரும்புகிறேன். என்னைப் பொறுத்தவரை—நான் திருத்தவே முடியாத ஒருவன் என்பதை நீ ஒருபோதும் புரிந்துகொள்ள மாட்டாயா?” அவன் அந்தக் கேள்வியை ஒருவித இகழ்ச்சி கலந்த பாவனையுடன் கேட்டான். “நீ திருத்தவே முடியாதவனாக இருப்பதற்கு உனக்கு எந்த உரிமையும் இல்லை,” என்று அவனது நண்பன் பதிலளித்தான்; அந்தப் பதில் சற்றும் இதமான தொனியில் அமையவில்லை. “நான் எதற்காகவும் இருக்க எனக்கு எந்த உரிமையும் இல்லை என்றே எனக்குத் தோன்றுகிறது,” என்று சிட்னி கார்டன் கூறினான். “அந்தப் பெண்மணி யார்?” “இப்போது, ​​நான் அந்தப் பெயரைக் குறிப்பிடும்போது நீ சங்கடப்படக் கூடாது சிட்னி,” என்று திரு. ஸ்ட்ரைவர் கூறினார்; தான் வெளியிடவிருக்கும் அந்தத் தகவலுக்கு அவனைத் தயார்படுத்தும் விதமாக, அவர் செயற்கையானதொரு நட்புறவை வெளிப்படுத்தினார். “ஏனென்றால், நீ வாயால் சொல்வதில் பாதி விஷயங்களை நீ மனதார விரும்புவதில்லை என்பது எனக்குத் தெரியும்; அப்படியே நீ சொன்ன அனைத்தையும் மனதார விரும்பியிருந்தாலும், அதனால் எந்த முக்கியத்துவமும் இருக்கப்போவதில்லை. நான் இந்தச் சிறிய முன்னுரையைச் சொல்வதற்குக் காரணம் என்னவென்றால், ஒருமுறை நீ அந்த இளம் பெண்மணியைப் பற்றி என்னிடம் இகழ்ச்சியான சொற்களால் குறிப்பிட்டிருந்தாய்.” “நானா?” “நிச்சயமாக; அதுவும் இதே அறையில்தான்.” சிட்னி கார்டன் தன் கையில் இருந்த ‘பஞ்ச்’ பானத்தைப் பார்த்தான்; பிறகு தன் சுயதிருப்தியுடன் அமர்ந்திருந்த நண்பனைப் பார்த்தான். அவன் அந்தப் பானத்தைக் குடித்தான்; மீண்டும் தன் நண்பனைப் பார்த்தான். “அந்த இளம் பெண்ணை நீ ஒரு ‘பொன்னிறக் கூந்தல் பொம்மை’ என்று குறிப்பிட்டாய். அந்த இளம் பெண் தான் மிஸ் மனெட். சிட்னி, உனக்கு அந்த விஷயத்தில் ஏதேனும் உணர்வுநுட்பமோ அல்லது மென்மையான மனப்பாங்கோ இருந்திருந்தால், நீ அத்தகைய அடைமொழியைப் பயன்படுத்தியதற்காக நான் சற்று வருத்தப்பட்டிருப்பேன்; ஆனால் உன்னிடம் அது இல்லை. அந்த உணர்வே உன்னிடம் அறவே இல்லை; எனவே, அந்தச் சொற்றொடரைப் பற்றி நான் நினைக்கும்போது எனக்குச் சிறிதும் எரிச்சல் ஏற்படுவதில்லை. ஓவிய ரசனை இல்லாத ஒருவன் என் ஓவியத்தைப் பற்றித் தெரிவிக்கும் கருத்தையோ, அல்லது இசை ஞானம் இல்லாத ஒருவன் என் இசையைப் பற்றிச் சொல்லும் அபிப்பிராயத்தையோ கேட்டு நான் எப்படி எரிச்சலடைய மாட்டேனோ, அதேபோலத்தான் இதுவும்.” சிட்னி கார்டன் மிக வேகமாக அந்தப் பஞ்ச் பானத்தைப் பருகினான்; தன் நண்பனையே உற்றுநோக்கியவாறு, கோப்பைகளை நிரப்பி நிரப்பி மடமடவென்று குடித்தான். “இப்போது உனக்கு எல்லா விவரங்களும் தெரிந்துவிட்டது, சிட்,” என்றார் திரு. ஸ்ட்ரைவர். “எனக்குப் பணத்தைப் பற்றிய கவலையில்லை; அவள் மிகவும் வசீகரமான ஒரு பெண். என் மனதிற்குப் பிடித்ததைச் செய்துகொள்ள நான் முடிவு செய்துவிட்டேன்; மொத்தத்தில், என் விருப்பப்படி நடந்துகொள்ளும் அளவுக்கு என்னிடம் வசதி இருக்கிறது என்றே நான் கருதுகிறேன். அவளுக்குக் கணவனாகக் கிடைக்கப்போகும் நான், ஏற்கனவே நல்ல வசதியுடன் இருப்பவன்; மிக வேகமாக முன்னேறிக்கொண்டிருக்கும் ஒருவன்; சமுதாயத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட அந்தஸ்தைப் பெற்றிருப்பவன். இது அவளுக்குக் கிடைத்த ஒரு நல்வாய்ப்பே என்றாலும், அத்தகைய நல்வாய்ப்பைப் பெறுவதற்கு அவள் முழுத் தகுதி வாய்ந்தவள். உனக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கிறதா?” பஞ்ச் பானத்தைத் தொடர்ந்து பருகிக்கொண்டே கார்டன் பதிலளித்தான்: “நான் ஏன் ஆச்சரியப்பட வேண்டும்?” “நீ இதை அங்கீகரிக்கிறாயா?” பஞ்ச் பானத்தைத் தொடர்ந்து பருகிக்கொண்டே கார்டன் மீண்டும் பதிலளித்தான்: “நான் ஏன் இதை அங்கீகரிக்காமல் இருக்க வேண்டும்?” “சரி!” என்றார் அவருடைய நண்பர் ஸ்ட்ரைவர். “நான் எதிர்பார்த்ததைவிட நீ இதை மிகவும் இயல்பாக எடுத்துக்கொள்கிறாய்; என் விஷயத்தில் நீ இவ்வளவு பணத்தாசை இல்லாமல் நடந்துகொள்வாய் என்று நான் நினைக்கவில்லை. என்றாலும், உன் பழைய நண்பன் மிகவும் உறுதியான மன உறுதி கொண்டவன் என்பது உனக்கு இந்நேரம் நன்றாகவே தெரிந்திருக்கும். ஆம், சிட்னி, ஒரே மாதிரியான இந்த வாழ்க்கை முறையே எனக்குப் போதும் என்றாகிவிட்டது; இதிலிருந்து மாறுபட்டுச் செல்ல எனக்கு வேறு வழியும் இல்லை. ஒருவனுக்குத் தன் வீட்டிற்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற விருப்பம் எழும்போது, ​​அவனுக்குச் சொந்தமாக ஒரு வீடு இருப்பது மிகவும் மகிழ்ச்சியான விஷயம் என்று நான் உணர்கிறேன் (அவனுக்கு விருப்பம் இல்லாதபோது, ​​அவன் வீட்டிற்குச் செல்லாமல் வெளியிலேயே இருந்துவிடலாம் அல்லவா?). மேலும், மிஸ் மனெட் எந்தச் சூழலிலும், எந்த அந்தஸ்திலும் மிகச் சிறப்பாகப் பொருந்திப்போவாள் என்றும், எப்போதும் எனக்குப் பெருமை சேர்ப்பவளாகவே திகழ்வாள் என்றும் நான் உறுதியாக நம்புகிறேன்.”

ஆக, நான் ஒரு முடிவுக்கு வந்துவிட்டேன். இப்போது, சிட்னி, நண்பா, உன் எதிர்காலத்தைப் பற்றி உன்னிடம் ஒரு வார்த்தை சொல்ல விரும்புகிறேன். நீ ஒரு மோசமான நிலையில் இருக்கிறாய், உனக்குத் தெரியுமல்லவா; நீ உண்மையிலேயே ஒரு மோசமான நிலையில் இருக்கிறாய். உனக்குப் பணத்தின் மதிப்பு தெரியாது, நீ ஆடம்பரமாக வாழ்கிறாய், என்றாவது ஒரு நாள் நீ நோய்வாய்ப்பட்டு ஏழையாகி விடுவாய்; நீ கண்டிப்பாக ஒரு செவிலியரைப் பற்றி யோசிக்க வேண்டும்.” அவன் அதைச் சொன்ன அந்த மிதமிஞ்சிய ஆதரவு தொனி, அவனை இருந்ததை விட இரண்டு மடங்கு பெரியவனாகவும், நான்கு மடங்கு வெறுக்கத்தக்கவனாகவும் காட்டியது. “இப்போது, நான் உனக்கு ஒரு யோசனை சொல்கிறேன்,” என்று ஸ்ட்ரைவர் தொடர்ந்தான், “இதை நேருக்கு நேர் பார். நான் இதை என் வேறு வழியில் நேருக்கு நேர் பார்த்திருக்கிறேன்; நீயும், உன் வேறு வழியில் இதை நேருக்கு நேர் பார். திருமணம் செய்துகொள். உன்னைக் கவனித்துக்கொள்ள ஒருவரை ஏற்பாடு செய். உனக்குப் பெண்கள் சமூகத்தில் எந்த அனுபவமும் இல்லை, அதைப் பற்றிய புரிதலும் இல்லை, அதற்கான சாமர்த்தியமும் இல்லை என்பதைப் பற்றிக் கவலைப்படாதே. யாரையாவது கண்டுபிடி. கொஞ்சம் சொத்து உள்ள ஒரு மரியாதைக்குரிய பெண்ணைக் கண்டுபிடி—வீட்டு உரிமையாளர் அல்லது தங்கும் விடுதி நடத்துபவர் போன்ற ஒருவரை—வருங்காலத்திற்காக அவளைத் திருமணம் செய்துகொள்.” உனக்கு இது மாதிரிதான். இப்போது யோசித்துப் பார், சிட்னி.” “யோசிக்கிறேன்,” என்றான் சிட்னி.

பதிவாசிரியரைப் பற்றி