பாகம்பிரியாள்
நாம் காதல் கொண்ட தருணத்தில்,
நம் புரிதலுக்கு முன் நீயோ
கடும் சொல் ஒன்றை உதிர்த்தாய்,
காதலுக்கு கண்ணில்லையென்று.
அன்றிலிருந்தே நான் போட்டேன்
அவசரமாய் என் கண்ணுக்குத் திரை.
உன் காலடி ஓசையில், சருகுகள் மிதிபடுவதில்
எனக்குப் புரியும் உன் எண்ணங்களின் வேகம்!
சுழன்று வரும் இலைகளோடு கலந்து வரும்
செடிகளின் வாசம் சொல்லும் உன் சோகத்தை.
பூக்களின் மகரந்தத் தூவலின் சொரிதல்
புரிய வைக்கும் உன் நேச வருடலை.
ஓசை என்னும் என் கரம் காத்திருக்கிறது
ஆசை எனும் உன் கரம் எப்போது இணையுமென்று!
ஆம் கண்ணே! ஓசையும், ஆசையும் சேர்ந்ததுதானே காதல்?
படத்துக்கு நன்றி
http://io9.com/5872520/a-form-of-blindness-where-you-can-see-everything-but-recognize-nothing
Leave a Reply