Advertisements
இலக்கியம்கவிதைகள்பத்திகள்

காதல் நாற்பது – 40 நோயைப் பொருட்படுத்தவில்லை !

ajay

மூலம் : எலிஸபெத் பிரௌனிங்

தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

நம் உலகெங்கும் காதலிக்கிறார்

என்பது நாம் அறிந்ததே !

உறுதியான காதலைப்

புறக்கணிப்ப தில்லை நான் !

இளவயதிலேயே

காதலைத் தெரிந்து கொண்டேன்

அப்போதிருந்தே

பூக்களைச் சேமித்தேன்,

சமீபக் காலம் வரை !

இன்னும் பூமணத்தை நுகர்கிறேன் !

புன்னகைக்குக் கூட

கைக்குட்டையை

வீசி எறிகிறார் வழிப்போக்கர் !

அழுதாலும் எனக்கு அனுதாபப்பட

ஒருவரு மில்லை !

ஒற்றைக்கண்

கிரேக்க அரக்கனின் வெண்பல் கூட

நழுவிச் செல்லும்,

அடிக்கடிப் பெய்யும்

மழையில்

மழுங்கிய கொட்டையை

விழுங்கும் போது !

எதுவும் மறக்கச் செய்யாது,

ஒதுக்கித் தள்ளாது

காதல் என்பதை !

என்னினிய அன்பனே !

அத்தகைய காதல னில்லை நீ !

நோயில் நோகும் எனக்குக்

காத்திராமல்

ஆத்மாக்கள் தழுவிக் கொள்ளச்

சீக்கிரம் சிந்தனை செய்,

மற்றவர்

காலம் கடந்த விட்டதென்று

ஓலமிடும் போது !

************

Poem -40

Sonnets from the Portuguese

By: Elizabeth Browning

Oh, yes! they love through all this world of ours!

I will not gainsay love, called love forsooth.

I have heard love talked in my early youth,

And since, not so long back but that the flowers

Then gathered, smell still. Mussulmans and Giaours

Throw kerchiefs at a smile, and have no ruth

For any weeping. Polypheme’s white tooth

Slips on the nut if, after frequent showers,

The shell is over-smooth,–and not so much

Will turn the thing called love, aside to hate

Or else to oblivion. But thou art not such

A lover, my Belovழூd! thou canst wait

Through sorrow and sickness, to bring souls to touch,

And think it soon when others cry “Too late.”

**********

Print Friendly, PDF & Email
Download PDF
Advertisements
Share

Comment here