இலக்கியம்கவிதைகள்

வானம் உழவன்

ராஜகவி ராகில்

 
இருள் விதைக்கும் ஒரு பொழுது
பனித்துளிகள்
மலர்களில் புணரும் ஒரு வேளை
பிறப்பெடுத்துப் பரவும் நறுமணம்
ஞாபகப்படுத்துகிறது உன்னைத்தான் .
விழிகள் பயணிக்கப் பயணிக்க
நீண்ட சாலையாக உன் அழகு .
புதிது புதிதாகின்றன
வயதும் என் மனதும் .
ஆற்றங்கரை மரவேர் உணர்ச்சியுடன்
செழிப்பாய் என் காதல் .
சந்தனக்கட்டைகள் என் கண்கள்
அடுக்கி அடுக்கி எரிக்கிறேன் பார்வைத் தீ மூட்டி
உன் அழகெனும் புகை பரவுகிறது
என் உயிருக்குள் .
இலையுதிர்கால வரட்சி
ஒரு மொட்டு மலரும் முன் படுகின்ற அவஸ்த்தை
பறவைக்கு இரையாகாமல்
ஊர்ந்து செல்லும் புழுவின் பதட்டம்
இவைகளை விட அதிகமடி
உன் காதல் உன் அழகு தரும் துடிப்பு .

Print Friendly, PDF & Email
Download PDF
Share

உங்கள் கருத்துகளைத் தெரிவிக்க