Advertisements
இலக்கியம்கவிதைகள்

நதி பெய்கின்ற மழையில் பெருக்கெடுக்கும் இருள்

 

ராஜகவி ராகில் 

 

 

 

சூரியன் கொண்டு வந்து விட்டுச் சென்ற இருளெனவும்

ஓர் இருளிலிருந்து கடத்தப்பட்ட
இன்னோர் இருள் மின்குமிளெனவும் நீ

ஓர் உயிர்த் தசை
பாவ இரும்புத்துகளாய் காந்த இதயம்
பொய் வேரில் நாவு மரம்
இருட்டு உண்கின்ற இரவுக் கண்
கறுப்பு இசை உணர்கின்ற மலட்டுக் காது

ஓர் உயிர்க் காடு
கார் வெயில் உறிஞ்சுகின்ற வேர்கள்
வளைந்து நெளிந்து அசைகின்ற பாம்புக் கிளைகள்
பருந்துகளாய்ப் பறந்து பிணம் உண்கின்ற இலைகள்

பாவ நச்சு விதை முளைக்கின்ற வயல்
நெருப்பை உண்கின்ற விறகு
கோப மலை ஏறுகின்ற உணர்ச்சிப் படிகள் என
சூறாவளி சிக்குப்பட்டு பிய்த்து வீசப்பட்டுக் கிடக்கிறது மனிதம்

முதற்கல் வைக்க கிடைக்கவே இல்லை
ஒரு மனிதன்
ஊரில் ஆலயம் கட்டுவதற்கு .

Print Friendly, PDF & Email
Download PDF
Advertisements
Share

Comment here