என் இனிய பாரதியே !

தமிழ்த் தாயின் தங்கப் புதல்வனே !

தமிழ்த் தரணி போற்றும் பாவலனே !

தமிழர்தம் மனமுறைந்த தமிழ்க் காவலனே !

நிந்தன்

 

 

பிறப்பால் எம் தாயகம் செழித்து

பிறழ்ந்தோடிய வருடங்கள் நூற்றோடு சில

பிழையில்லா வகையில் எம்மினம் வாழ

பிறந்தாயோ எந்தன் தமிழ்ப் புரவலனே !

 

 

தமிழ்த்தாயின் மடி தவழ்ந்து

தன் வாழ்வை தமிழுக்கீந்து

தியாகத்தின் மறு உருவமாய் வாழ்ந்த உந்தன்

திருப்பெருமை உணராத மந்தைக் கூட்டமய்யா நாம் !

 

 

தும்பிக்கை கொண்டெழுந்த ஒரு மதயானை

நம்பிக்கை இழந்ததினால் உனைத் தாக்கி

சிந்திக்க வகையில்லா வகையில் உந்தன்

தன்னிகரற்ற வாழ்வை முடித்ததை என்னவென்போம் ?

தமிழே உந்தன் உயிரென்றாய் . . .

 

 

ஆயினும் பலமொழி கற்றறிந்தாய்

எம்மொழியாயினும் அம்மொழிச் சிறப்புகளை

எம்மொழியில் புகுத்திட ஆவல் கொண்டாய்

தமிழ் எனும் பாறையெடுத்து உந்தன்

அறிவென்னும் உளி கொண்டு எத்தனை

அழகிய சிற்பங்களை கவிதைகளாய் நீ

ஆக்கி எமக்களித்தாய் எந்தன் அற்புதக் கலைஞனே !

அடிமைகள் அல்ல நாம் . . .

 

 

அன்னைத் தமிழின் அழகிய குழந்தைகள்

அன்னியர் எமக்கெப்படி விலங்கு பூட்டுவர் ?

அடலேறு போல ஆர்ப்பரித்தெழுந்தவனய்யா நீ !

அயல் தேசத்திலே . . .

 

 

அந்நிய மண்ணிலே

கரும்புத் தோட்டமதில் எம்மினத்தவர்

கசக்கிப் பிழியப்படுவதைக் கண்டு

கண்ணீர் வடித்துக் கலங்கியவனே !

 

 

கண்ணிருக்கும் குருடராய் இம்மண்ணில்

பெண்னிருக்கும் நிலை சொல்லி எமை

கண்திறக்கப் பண்ணும் வகையில் பல

பண்ணிசைத்த புரட்சிக் கவிஞனே !

 

 

பிறப்பால் அல்ல – உயர்

குணத்தால் உயர்ந்தவரே உண்மையில்

உயர் குலத்தோர் எனும் உண்மையை

உரக்கச் சொல்லி புதுக் கருத்தை விதைத்தனை !

 

 

தமிழ்த்தாயின் தலைமைந்தனே !

உந்தன் பிறந்தநாளி;ல் உனை வணங்கி

உயிர் பிரியும் நாள் வரை என் விரல்வழி

உருகி ஓடட்டும் தமிழ்வரிகள் என வேண்டுகிறேன் !

 

 

வணக்கத்துடன்

சக்தி சக்திதாசன்

பதிவாசிரியரைப் பற்றி

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *