Advertisements
இலக்கியம்கவிதைகள்பத்திகள்

அனுமன் அறுபது – (ஒரு கவிதை மாலை)      

 

       க. பாலசுப்பிரமணியன்

anumar

                           

 

விநாயகர் காப்பு

 

அரசின் ஆலின் வேம்பின் அடியமர்ந்தோய் !

ஆனந்த மூர்த்தி ஐங்கரனே அருளாளா !

அருந்தமிழ் அவ்வை போற்றிய புண்ணியனே !

அனுமனைப் போற்றிட வந்தேன் அருள்வாயே

                                   முதல் பத்து                                   

 

அதிசய உருவே ஆனந்த வடிவே !

அஞ்சனை மகனே , ஆதவன் அருளே !

அபயம் தேடி அடிகளைப் பணிந்தேன்

அருள் தர வருவாய் அனுதினம் நீயே!

 

அஞ்சா நெஞ்சனே, அறிவின் அமுதே !

அன்பின் வடிவே, அமர வாழ்வே !

அவயங்கள்   அடக்கிய , ஐம்பொறி  ஓடிக்கிய

ஆனந்த வாழ்வின் அழியாச் சிற்பியே !

 

காலைக் கதிரின் கருணை ஒளியே !

கவலைகள் தீர்க்கும் கலியுக மருந்தே !

கடமைகள் விளக்கிடும் கலங்கரை விளக்கே !

கற்பனை தாண்டிய வினயத்தின் வடிவே !

 

வானையும் அளந்த வாயுவின் மகனே

வருவினை தீர்த்திடும் வானரத் தேவே !

வழக்குகள் தீர்த்திடுவாய் வாதங்கள் நீக்கி

வேண்டியே நின்றேன் வார்த்தைகள் இன்றி !

 

நெஞ்சினில் என்றும் இராமனின் வடிவம்

நினைவில் ஒன்றிய நிரந்தரத் தெய்வம்

நாவினில் இராமன் நாளும் பொழுதும்!

நானும் சொல்லிட அருள்வாய் என்றும் !

 

கண்களில் அமைந்தது காகுத்தன் உருவே !

கைகள் குவிந்தது கனிவுடன் முன்னே !

கோசலைத் தலைவன் திருவடி போற்றி

கருணையால் வென்றாய் காலங்கள் அனைத்தும் !

 

கடலினைக் கடந்தாய் கணையாழி கொடுக்க

காட்டினை அழித்தாய் கர்வத்தை ஒடுக்க

கற்புடைத் தலைவி கண்ணீர் துடைத்த

காவியத் தலைவா ! காலடி சரணம்!

 

தோள்களில் நின்றது தோதுடன் கதையே

வாலில் நின்றது வளராது நெருப்பே !

சொல்லில் நின்றது சூதில்லாப் பணிவே

சுமைகள் அறியா சுந்தர வடிவே !

 

கண்களால் பார்த்தால் வானர வடிவம்

கருத்தினில் வைத்தால் மாதவன் சின்னம்

கலைகள் ஆயிரம் ஒன்றிய உருவம்

கருணைக் கடலே ! காத்திட வருவாய் !

 

தானடங்கித் தன்னருமை தெரியாமல் நின்றவனே

தானறிந்து தன்னுருவை தரணியிலே வளர்த்தவனே

தாபங்கள் அனைத்தையும் தானாக வென்றவனே

தாள்பணிந்தேன் தெய்வமே, தோள் கொடுப்பாய் !

 

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email
Download PDF
Advertisements
Share

உங்கள் கருத்துகளைத் தெரிவிக்க