சிவ விஜயபாரதியின் கவிதை

துளைகள் நிரப்பப்பட
உயிர்த்தெழுகிறது

மழைப்பொழுதில் நனைந்தப்
பறவையொன்று சிறகுலர்த்தலின் பரவசமென
இசையை நிரப்பியிருந்தது

இதழுக்கானக் காத்திருப்பில்
பருவம் தப்பிப் போக
நிலமிழந்தவர்களின் சோகத்தை
உடுத்தியிருந்தது

படிந்திருக்கும் ஒட்டடைகளுக்குப் புரிவதில்லை
மீட்டப்படாத அதன் இராகங்கள்.