எஸ் வி வேணுகோபாலன்

தினம் பார்த்துக் கொண்டிருந்த 
பறவைகளுக்காக
ஒரு தினம் கொண்டாடுகிறது சமூகம்
வாழும்போது புறக்கணிப்பவர்களை
மறைந்தபிறகு கும்பிடுவதுபோல
கேட்கத் தவறிய சங்கீதத்தை
எழுத்தில் வாசித்து ஏங்குவது போல
வறண்டு போன ஆற்றின் மணலில்
நதியின் பெயரை எழுதுவது போல
ஆனால், பாவம்
கடைசி தலைமுறை குருவிகள்
அவை அறியாது
இவை எதையும்
இவற்றுக்குப் பின் வருவதையும் !

Leave a Reply