மாஇசை கொடுத்து நின்றார்

 
எம். ஜெயராமசர்மா .. மெல்பேண் 

சுந்தரத் தெலுங்கென்று
சுவைபடக் கூறிநின்றான்
செந்தமிழ்ப் புலவனவன்
சிறப்பான பாரதியும்

பாரதியின் கூற்றறிந்த
பாலமுரளி கிருஷ்ணாவும்
பாட்டாலே எம்மையெலாம்
பதப்படுத்தி வைத்தாரே

தெலுங்கோடு பிறந்தாலும்
தீராத காதலுடன்
பலமொழிகள் தான்கற்று
பாட்டிசைத்து நின்றாரே

இசையோடு தானிணைந்து
ஈடில்லா முயற்சிசெய்து
தனியான இசைகண்டு
தரணிதனில் உயர்ந்தாரே

புதுராகம் பலகண்டார்
புத்துணர்வு கொண்டெழுந்தார்
அதிமேதை என்றவரை
அனைவருமே போற்றுகின்றார்

மற்றவரைப் பாராது
மனத்தோடு ஒன்றிநின்று
வெற்றிச் சிரிப்புடனே
விதம்விதமாய்ப் பாடுகிறார்

பொட்டுவைத்துச் சபையேறி
புன்சிரிப்புத் தவழஅவர்
தொட்டுநின்ற ராகமெலாம்
சுவைததும்பி நிற்கிறதே

மிருதங்கம் வயலீனை
விட்டுவிடின் பாட்டில்லை
என்றெண்ணும் எண்ணத்தை
இல்லையென ஆக்கியவர்

தாளத்தை மட்டுமவர்
தன்கையில் எடுத்தபடி
சளைக்காமல் கச்சேரி
சபையதிரச் செய்தாரே

பிரமித்து நின்றார்கள்
பெருங்கலைஞ்ஞர் எல்லாரும்
ஒருமித்த குரலெடுத்து
உயர்ந்ததெனப் பகர்ந்தார்

தேசியவிருதை வென்றார்
திசையெலாம் புகழநின்றார்
மாஇசை கொடுத்துநின்றார்
மதுரமாய்க் குரலினாலே

பாரததத்தின் விருதையெல்லாம்
பாட்டாலே பெற்றுநின்றார்
பாரதிரப் பாடிநின்று
பரிமளிக்கச் செய்கின்றார்

பாலமுரளி கிருஷ்ணா
பலவிதமாய்ப் பாடுவதால்
பாரிலுள்ளோர் மனமெல்லாம்
பக்குவமாய் நிறைந்துவிட்டார்

காலமுள்ள வரைக்குமவர்
கானமழை பொழிந்திடுவார்
கந்தருவக் குரலோனை
கண்மணியாய்க் காத்திடுவோம்