காதல் நாற்பது – 13: கட்டு மீறிய காதல் !

–சி. ஜெயபாரதன்.

 

 

Elizabeth Browing

 

காதல் நாற்பது (13)
கட்டு மீறிய காதல் !
மூலம் : எலிஸபெத் பிரௌனிங்
தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

உன்மீது நான் கொண்ட காதலை
என்னைச் சொல்ல வைத்தி டுவாய்
ஏற்புடைய சொற்களில்
நாகரீகமாக !
நம்மிரு முகங்களுக் கிடையே
ஒளித் தீபம் ஏந்தி,
வெளியே காற்று கொந்தளிக்க,
விளக்கொளியை
சமர்ப்பிப்பேன் நின் பாதங்களில் !

எனது கையிக்கும் எட்டாமல்
என்னுள் ஒளிந்திருக்கும்  உணர்ச்சியை
எப்படி வார்த்தை களில்
நிரூபணம் செய்வது ?
என்னைத் தாண்டிச் செல்லும்
எனது ஆன்மாவைப்
பற்றி நிறுத்த என் கையிக்குக்
கற்றுக் கொடுக்க இயலாது !

அந்தோ இல்லை,
உன் நம்பிக் கைக்கு
என் ஊமைத்தனப் பெண் நிலைமை
பாராட்டச் செய்யும்
என் பெண்மைக் காதலை !
உனை வசப்படுத்த நான்
முனைந்தாலும்
உனக்குரி யவளாய்
ஆக்கப் படாது போனால்
கிழிக்குமென் உயிர் ஆடையைச்
சிறிதளவில் !

உறுதியாய் யுள்ள
வாய்ச்சொல் தோற்றாலும்
வைராக்கிய முள்ள
இந்த இதயம்,
ஒருமுறை உன்னால்
தீண்டப் பட்டால்
எடுத்து ரைக்கும்  அது
படும் துயரை !

********************

Poem -13
Sonnets from the Potuguese
By: Elizabeth Browing

And wilt thou have me fashion into speech
The love I bear thee, finding words enough,
And hold the torch out, while the winds are rough,
Between our faces, to cast light on each?–
I drop at thy feet. I cannot teach
My hand to hold my spirit so far off
From myself–me–that I should bring thee proof
In words, of love hid in me out of reach.
Nay, let the silence of my womanhood
Commend my woman-love to thy belief,–
Seeing that I stand unwon, however wooed,
And rend the garment of my life, in brief,
By a most dauntless, voiceless fortitude,
Lest one touch of this heart convey its grief.

**********

பதிவாசிரியரைப் பற்றி

Leave a Reply

Your email address will not be published.