சொற்களின் வரலாறு
மெல்ல சுரக்கும் சொற்கள்
ஊமையாகிப் போயிருந்தன …
அவள் மென்விரல்களைப் போலவே !
அதன் பின்னணியில் ஒரு
மௌன யுத்தம் முடிந்திருந்தது
மொழி பாவம் என்ன செய்யும் …
நொண்டி நொண்டி சறுக்குகிறது
வற்றாத சொற்பெருக்கு !
புகைந்து நெளியும் உக்கிர நெருப்பில்
நழுவி விழுந்து சாம்பலாகிப்போகும் அவலம்
வழிப்போக்கனைப்போல் ஏகாந்தமாகிப்போன
எனக்கு ஆறுதலே அந்த
வசீகரிக்கும் சொல்லலங்காரம்தான் !
என் சொற்களின் பிறப்பிடம்
எனக்கு அந்தரங்கமானது.
எனக்குள் ஊற்றெடுக்கும்
எல்லா சொற்பட்சிகளுக்கும்
இப்பொழுது சிறகுகள் !
என்னைவிட்டு விடுதலையாகி
அவள் விதியை சீண்டிப்பார்க்கும் ஆசான் அவை !
அவளை உடைத்தெறிய அவை போதும்
வண்ண வண்ண சொல்வலையில் விழுந்து
காயம் பட்டு … சீர் கெட்டு …
ஒரே ஒரு தடவையேனும்
அவள் பொழிகிற சொல்மழையில்
தொப்பலாய் நனைய ஆசை
அலைப்பில் தவிக்கும் மனசுள்
அவை பீடு நடை போடட்டும் …
சிலசமயம் ஆர்ப்பரிக்கும் சொற்போரில்
அவள் எழில் கூடுகிறதே !
அந்தப் பரவசத்தில் பிய்த்துக்கொண்டு வரும்
ஒளியில் … மௌனமாய் சுருண்டுகொள்ளும்
என் முடிவற்ற சொற்கள் !
