காக்கைகள் மட்டும் கரைகின்றன…!

-தாரமங்கலம் வளவன் தங்கள் மௌன மொழியைக் கலைக்க காற்சலங்கைகள் காத்திருக்கின்றன         வீணைக் கம்பிகள் விரல்களின் ஸ்பரிசத்திற்காக ஏங்கித் தவிக்க

Read More

சுடுமணலில் என் வெற்றுக் கால்கள்…

-தாரமங்கலம் வளவன் சுடுமணலில் என் வெற்றுக் கால்கள் தவித்தபோது ஓங்கி வளர்ந்த ஆலமர நிழலாய் நீ நின்றாய் ஓடி வந்து உன் நிழலில் இளைப்பாறினேன்! சொட்

Read More

உளிகளின் மேல் கோபமில்லை

-தாரமங்கலம் வளவன் என் குளம்புகளில் லாடம் அடித்த சுத்தியல் மீது எனக்குக் கோபமில்லை என் மண்டையில் குட்டிய கைகளுடன் எனக்குக் கோபமில்லை என்னைச் செத

Read More

மழைத்துளிகள்!

- தாரமங்கலம் வளவன் மனிதன் மமதையில் ‘வானம் தொட்டுவிடும் தூரம்தான்                      என்கிறான் ’ பூமியிலிருக்கும் மனிதன் வானத்தைத் தொட்டு

Read More

தப்பி ஓடிய கைதி!

-தாரமங்கலம் வளவன் கான்ஸ்டபிள் செங்கோடனால் முடிவு எடுக்க முடியவில்லை. ஏற்கனவே சுகுணாவின் அப்பா அம்மாவைப் பார்த்து,  வெள்ளிக்கிழமை அதாவது நாளை தன் அப்

Read More