கிரேசி மோகன்
——————————-

‘’வானோர் வருத்தம்’’….!
————————————————-

ஒவ்வோர் உயிரிடத்தும் ஊடுறுவும் வல்லோனே
எவ்வா(று) அறியா(து) அளப்பீர்நீர் ! -அவ்வாறே
தாங்களே சொன்னவண்ணம் நாங்கள் துயரடைந்தோம்
தீங்குளத் தோரால் தவித்து….(90)

விண்ணுச்சி தோன்றும் விபரீத தூமகேது
தன்னிச்சைத் தீயவன் தாரகன் -முன்னுச்சி
உம்மைக் குளிரவைத்து உற்றவர கர்வத்தால்
பொம்மையாய் ஆனோம் பயந்து….(91)

பாவியவன் ஊரில் பரிதா பமாய்க்கதிரோன்
வாவியுள்ள அல்லிமட்டும் வாழ்வதற்கு -தேவையான
வெய்யிலைத் தந்துவிட்டு வேர்க்க விறுவிறுக்க
கையினால் பொத்துகிறான் கண்….(92)

பாராது பக்ஷங்கள் பாரபக் ஷத்தோடு
தாரா சுரனூரில் தொண்டாற்றும் -தாரகேசன்
தாரு வனமழித்த தாணு தலையெழுத்தால்
சேரும் கலைக்கில்லை ஊறு….(93)

மாற்றானாம் தாரகன்தன் மாளிகைத் தோட்டத்தில்
நேற்றலர்ந்த பூவுக்கும் நோவின்றி -காற்றானான்
வேர்வைக்கு மட்டும் வளியாகி வீசுதலால்
பார்வைக்குக் கைவிசிறி பார்….(94)

ஆறு ருதுக்களும் வேறு வழியின்றி
தாருகன் தோட்டத்தில் தொங்கிடும் -நூறுவகைப்
பூக்களைக் காத்துப் பராமரிப்பு செய்திடும்
ஆட்களாய் ஆயினர் அங்கு….(95)….கிரேசி மோகன்….!

பதிவாசிரியரைப் பற்றி

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *